SERIAL NETFLIX
Shru, plecy mnie bolą.
W lędźwiach to od postawy,
ale górna część zwiastuje ślub.
Mówisz do mnie?
Ciekawa sprawa.
Intryguje mnie ta asymetria.
Nie masz majtek, ale masz stanik.
Masz wideokonferencję?
Wiesz co?
Użyj tej spostrzegawczości do innych rzeczy w domu.
- Ktoś przyjdzie? - Mam rozmowę z pokojówką.
Teraz muszę wiedzieć.
Wśród kobiet to konieczne?
Tak. Szkoda, że twoja matka nie wie.
W sprawie pracy?
- Jak się nazywasz? - Lakshmi.
Lakshmi. Znasz się na pracach domowych?
Odkurzaniu?
Chcę idealnego porządku.
Nie powierzchownego sprzątania.
W każdym kącie
masz sprzątać każdego dnia.
Ile dni wolnych w miesiącu?
Dwa.
Potrzebuję czterech.
Niemożliwe. Takie mamy zasady.
Proszę spytać pana.
Nie potrzebuję cię.
Nie zatrudniłaś jej, bo była ładna.
Ładna? Ty jesteś nienormalny.
Wiesz o tym. Udowodnię ci to.
Darwin to wiedział.
Panie domu nie zatrudniają seksownych pokojówek,
więc pokojówki z Gurgaonu są tylko piękne w środku.
ODCINEK 3 OBROŃCA SPRZĄTACZEK
Boże!
- Siusiałaś w domu? - Nie.
- A kupa? - Użyłam harpica i spłukałam.
Kłamiesz. To nie brzmiało jak harpic.
To nie wydaje dźwięku.
- Nie cwaniakuj. - Szlag.
Na dachu masz wychodek.
Nie brudź łazienki szefa.
Co się stało?
Korzystała z łazienki.
Wcale nie!
Pyskujesz do matki?
Bo zgrywa policjantkę.
Jak będziesz tak mówić, to cię wyrzucę.
Sama pójdę, wiedźmo.
Co a arogancja.
Nie do wiary.
Tutaj nikt cię nie zatrudni.
I co? Z głodu nie umrę.
Mam więcej ziemi rolnej niż Tatvam.
Jestem niezależna. Do tego NREGA.
To by mój pomysł.
Mam też Aadhar.
Pełny nadzór.
Rząd będzie mi płacił.
Dlatego nie zgadzałem się na przelewy.
- A ty dokąd? - Odchodzę!
Mówiłem, żeby takich nie trzymać.
Zaczynamy?
Kiedy ci zdjęli zakaz latania?
Nie stanowisz już zagrożenia?
Mam ważnych fanów.
Zobaczymy jutro.
Właśnie, Shruti.
Nie będziemy do tego wracać.
- Nie zmienię zdania. - Zastanów się.
Lecimy do Mumbaju
na rocznicę twoich rodziców.
Chcesz ją zepsuć naszym rozwodem?
Muszę powiedzieć komuś z rodziny.
Inaczej to będzie jak mrzonka.
Posłuchaj mnie.
Matka powie twojemu ojcu. Potem Rohini.
Zrób to dla mnie.
Dla ciebie? Po co?
Muszę się przygotować psychicznie.
Daj mi dwa, trzy miesiące.
Wyświadcz mi przysługę.
Nie jestem ci nic winna.
Madan, gość z zakazem.
Dzień dobry.
Jeszcze chwila i zażądam zapłaty.
- Co? - Nic.
Tyłem.
Górę pan sprawdził? Trochę niżej. O tak.
Przodem.
- Ma pan silne ręce. - Proszę iść.
Proszę je przełożyć. To, że jest pan z BITS Pilani,
nie znaczy, że musi się pan czuć źle na drugim miejscu.
Sam je przełóż, nierobie.
Use Me Darling. Co za gniot.
Tak się traktuje sprzątaczki w domu ekonomisty profesora Basu.
PRZESYŁANIE…
Równe Indie!
PISARZ UJAWNIA PRADĘ O EKONOMIŚCIE
PREMIER PRZESTAŁ OBSERWOWAĆ PROFESORA BASU
Co pan robi?
Plecy mnie bolą.
Tu tak nie można.
Mam spięty mięsień, bracie.
Zrozum, jestem żonaty.
Tu się modli, a nie ćwiczy.
Proszę go stąd zabrać. Facet sobie ćwiczy.
Tu nie można ćwiczyć.
Gdzie twój szef?
Wyjechał. Pani jest.
Przepraszam.
Gdzie macie łazienkę?
Używacie tej samej czy macie swoją na górze?
Proszę pani.
Proszę pani!
Coś źle powiedziałem?
- Witaj, Shruti. - Dzień dobry.
- Proszę. - Nie trzeba.
Rozmawiałem z Melindą, jak obiecałem.
- Z Melindą? - Melindą Gates.
No tak.
Zjawi się w przyszłym miesiącu.
Cudownie.
- Z Billem. - Wspaniale.
Przedstawię cię.
Bardzo panu dziękuję.
Od czego się ma sąsiadów, prawda?
Dziękuję.
Jeszcze coś. Bez związku.
Stało się coś przykrego.
- Arya? - Tak.
Zaczęłam cię obserwować pół godziny temu.
- Dziękuję. - Ale pokazałeś tym chamom.
Twitter aż huczy.
Rohini!
- To twoja mama? - Wie.
- Ro! - Przytakuj.
Nagrałaś coś u pana Basu?
Tak.
- Wysłałaś to do taty? - Nie.
Skąd to na Twitterze?
Wrzuciłam z jego konta.
Panie Basu, zaraz się tym zajmiemy.
Proszę się nie martwić.
W tej łazience cieknie spłuczka.
Dlatego miała z niej nie korzystać.
Po rozwodzie
nie mogę się tym zajmować sam.
Za chwilę się tym zajmę.
Przykro mi, że to się stało.
Odezwę się. Dziękuję.
Jak wrzuciłaś ten film?
- Znałaś hasło? - Tak.
- Podaj mi je. - Nie mogę.
Tata już je zmienił.
Dlaczego to zrobiłaś?
Przecież to okropne.
Dlaczego? Strasznie ją potraktowali.
Zasłużyli sobie.
- Halo? - Musisz usunąć tego tweeta.
Nie zamierzam.
Chyba że nie powiesz mamie o rozwodzie.
Że co, kurwa? Przepraszam.
Przepraszam, mogę prosić o kawę?
Cholera.
Uznał pan, że przyniosę panu kawę?
- Nie, to… - Co?
Stewardessy mają ciągle usługiwać?
Nie, to odruch. Przepraszam.
To była zwykła pomyłka.
Moment. Pan jest tym aktywistą?
Nikt mnie tak nie nazywał.
Pan się wstawił za tą pokojówką.
Cały poranek pan o nich pisze.
- Arya… coś tam. - Arya Iyer.
- Jestem Masha. - Rany, Masha.
Brzmi rosyjsko. Chyba że to zdrobnienie od Mahasweta Devi.
- To z sanskrytu. - Moment.
Czyli 64 ziarna ryżu?
Tak.
Mądry i broni pokojówek. Pan istnieje?
Powinienem teraz powiedzieć coś dep… Zażartować z siebie.
Uznał pan, że nie znam słowa „deprecjonujący”?
- No. - Jestem głupią stewardessą?
Skądże.
Nas, pisarzy, uczą unikać słów, które Hindusom trudno jest wymówić.
Podziwiam.
- Dokąd pan leci? - Do Mumbaju.
- Fly India? - Tak.
Do zobaczenia na pokładzie.
Może poproszę o kawę.
Może pan prosić o wszystko.
- W zeszłym tygodniu go pobili. - Tak?
Pewnie czytali jego książki.
- Arya? Cześć. - Cześć.
Chetan leci klasą biznesową. Co ty tu robisz?
Wolę podróżować z czytelnikami.
Pan Arya Iyer.
- Masha. - Proszę. To nie samolotowa kawa.
Mam własną mieloną z Jamajki.
Ja też poproszę.
Po starcie.
Co? On dostał. Ja też chcę.
To specjalne zamówienie.
To co mam zrobić? Ściągnąć jakąś apkę?
Nie, to specjalne zamówienie.
Pachnie przepięknie.
Pan też ładnie pachnie. Lepiej niż boeing.
Tego nie znałem. Załoga tak mówi?
Ja tak mówię.
- To chociaż wodę. - Dobrze.
Długo zabawi pan w Mumbaju?
- No… - Poproszę teraz.
Co pan taki wesoły? Plecki już nie bolą?
Teraz se pan poćwicz, panie żonaty.
Trzeba zapiąć pasy.
Przepisów pan przestrzega,
ale boskich zasad już nie.
Proszę.
O czym rozmawialiśmy?
Pytałaś, ile zostanę w Mumbaju.
Co najmniej dwa dni.
Przemawiam na festiwalu literatury.
- No. - No ładnie.
- To… - Więcej wody.
Same małe buteleczki.
Przepyszna kawa. Co za zapach.
Szanowni państwo, można już odpiąć pasy.
Zapewniają one jednak bezpieczeństwo,
więc prosimy o ich nierozpinanie.
Można odpiąć, zaczynaj cyrk.
Rozciągaj się, niech też popatrzą.
Moje ciało, moja decyzja. Porozciągam się, gdzie będę chciał.
Moja modlitwa, moja decyzja. Też robię, co chcę i gdzie chcę.
- Śmiało. - A żebyś wiedział.
- Patrzcie. - Co on robi?
Porywacz!
Kto to powiedział? On się modlił.
Dokładnie. Po prostu się przestraszyłem.
Co to?
- Numer do obsługi klienta? - Proszę się przekonać.
O czym będziesz mówić?
Jak zwykle, o moich bestsellerach. Przepraszam.
ZAARANŻOWANY BESTSELLER
FESTIWAL LITERATURY
DZIEŃ PÓŹNIEJ
Po co masz gadać z eunuchami?
To osoby transpłciowe.
Nie nazywaj ich eunuchami.
Trzeba było przeczytać jego książki.
Nie czytam nic, co sprzedano w ponad 100 egzemplarzach.
To prymitywne.
Cały zwrot akcji w The Girl Who Wounded Me
polega na tym, że bohater jest eun… Transpłciowy.
Arya, kochałeś się kiedyś z eunuchem?
- Nie. - A eunuch z tobą?
- Nie patrz na mnie. - Nic o tym nie wiem.
To cudowne. Powinieneś to dziś ogłosić.
Od tego są pisarze. Powinni doradzać ludziom.
Nawet jeśli chuja wiedzą.
Nie gap się na mnie, zasrany zboku!
Nie chciałem…
Mayank, szanuj inne orientacje.
- Bo… - Cześć.
- Hej.
- Jak leci? - Dobrze.
Arya poleci Hindusom seks z eunuchami.
Pamiętny dzień dla naszej literatury.
Twoi teściowie tam są. I córka.
- I ludzie z Netflixa. - Po co?
Umiesz się zaprezentować. Zaprosiłem ich.
Nie narobię im wstydu.
- Podejdziesz? - Teraz?
O tym mówię.
Jasne.
Wybaczcie. Pożyczę go na chwilę.
Nie spieszcie się.
- Nie odbierasz ode mnie. - Nie mam zasięgu.
Musimy dokończyć rozmowę.
Ta klamra się rozpina czy jest na stałe?
To pasek. Trzeba go zapiąć i założyć.
- Czyli działa? - Lepiej niż to małżeństwo.
- Wracając do… - Tweeta.
Nie powiesz matce?
Nie ma mowy. Dziś jej powiem.
To dwie różne sprawy.
W takim razie tweet zostaje.
Co za różnica, i tak poszedł w sieć.
To kwestia uprzejmości.
Nie możemy wkurzać sąsiadów. Basu jest użyteczny.
Nie.
Kurwa, nadepnąłeś mi…
- Przypadkiem. - Kurwa mać.
- Spierdalaj. - Jak chcesz.
Literaturoznawcy twierdzą, że Chetan nie jest najlepszym pisarzem.
Mają rację. Nie jestem.
Ale dzięki wam najlepiej się sprzedaję.
- Brakuje przestrzeni… - To pilne.
- Tak? - Eunuchów nie będzie.
- Co? - Przykro mi.
Nie odbierają telefonów.
No ja pierdolę.
Co ja powiem Aryi?
- Cholera. - Przykro mi.
Znajdź kogoś na ich miejsce.
- Teraz? - Teraz.
To Mumbaj. Tu jest masa NGO.
Podzwoń i kogoś załatw.
- Ruchy! - Ale jak?
Nie płacimy im. Kto przyjdzie?
- Przepraszam. - Tak?
- Którędy na widownię? - Prosto i w prawo.
- Dzięki. - Shruti?
- Tak. - To żona pana Aryi.
- Pani Shruti. - Czołem.
- Hej. - Cześć.
Rozmawialiśmy o jego wystąpieniu.
Jakiś problem?
Zaprosiliśmy do rozmowy eunuchów,
ale odwołali. Teraz nam wstyd,
bo Arya przyleciał aż z Delhi.
Nie wiemy, co robić.
Wiecie, że od dwóch dni o nim mówią.
Tak, czytałam.
- Tak. - Wspaniały facet.
Wspaniały.
Skoro pisarz słynie z tego,
że ujawnił traktowanie sprzątaczek,
to może niech porozmawia ze sprzątaczkami?
Nie wiem, czy wam to odpowiada.
Rety.
Uda się.
- Świetny pomysł. - Nie pomyślałyśmy.
Niech będzie.
- To wypali. - Tak.
Biegnij powiedzieć Aryi.
Idę do niego, przekażę. Ale to ostateczna decyzja.
Bez eunuchów. Sprzątaczki.
- Tak. - Tak?
- Dziękuję. - Jasne.
- Będzie ciekawiej. - Z głowy.
Panie i panowie. Nasza prowadząca, Sadika.
BEZ BARIER
Mam nadzieję, że dobrze się bawicie.
Czas na niezwykłe wystąpienie.
Oto siedem kobiet, które siedem dni w tygodniu
harują za minimalną. Bez urlopów.
Brawa dla tych wspaniałych gospodyń.
Dzień dobry.
Myślałem, że teraz Arya. A to co innego.
Nie mają głosu ani przedstawicieli.
Ale dwa dni temu słynny pisarz utorował im drogę.
Pokazał okropne praktyki na własnym osiedlu w Gurgaonie.
W kraju zawrzało.
Czy można im podziękować lepiej,
niż prosząc tego pisarza o wywiad z nimi?
Co pan tu robi? Czekamy w sali.
- Jestem gotów. - Prędko.
Myślisz, że wie?
Dajcie mikrofon.
Dziękuję. Przepraszam.
Dobry wieczór państwu.
Oto kolejne wydarzenie z serii Bez Barier.
Cieszę się, że mogę porozmawiać z tymi…
Rety, spójrzcie tylko.
Śliczni ludzie.
Połowa znanych mi kobiet jest od nich brzydsza.
Nie przeciągajmy.
Wiemy, że w Indiach bycie mężczyzną to przywilej.
Kobiety nie mają takiej wolności.
Mam pytanie.
Kiedy do was dotarło, że jesteście kobietami?
Dotarło?
Tak?
Jak miałam pierwszą miesiączkę.
Też chcę wiedzieć. Kiedy do ciebie dotarło…
- Od zawsze. - Od zawsze?
Tak.
Wspaniale.
Od początku wiedziała, że jest kobietą. Rany!
Chciałbym was zapytać, czy czasem czujecie,
że jesteście mężczyznami?
Nie?
- Nie tylko czasem. - Jasne.
Kiedy płacimy za czynsz, wodę, prąd,
szkołę naszych dzieci…
Macie dzieci?
Ja mam trójkę.
- Trójkę dzieci? - Tak.
- Rozumiem. - Co on gada?
Ale jak?
Adoptowane?
Czemu miałybyśmy adoptować? Możemy rodzić dzieci.
Więc możecie rodzić dzieci.
Wrócimy do tego.
Skoro o narodzinach mowa,
gdy rodzi się dziecko, według naszego zwyczaju,
dzwoni się do was i musicie tańczyć na ulicy.
Musicie klaskać i tańczyć.
Czujecie, że to niesprawiedliwe?
My nie…
Nie klaszczemy.
Gdy rodzi się dziecko,
prosimy eunuchów o błogosławieństwo.
Jak się z tym czujecie?
Eunuchów?
Chyba można was tak nazywać?
- Ma nas za eunuchów. - Jak wy…
Ty palancie!
Kogo nazywasz eunuchami?
Napisy: Konrad Szabowicz