‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดอะ ลีลา ‪บรรยากาศแห่งคุรุคราม - โรงแรมและที่พัก)
‪คุณครับ เราจะปิดแล้ว
‪รู้ แต่เรายังเปิดอยู่
‪ผมทำให้คุณเสียเวลามาทั้งวัน
‪แล้วก็ช่วงกลางคืนอีก
‪- ฉันไม่ถือสานะ สนุกดีออก ‪- ใช่
‪ผมสงสัยบางอย่างน่ะ
‪ผมสังเกตว่าคุณไม่โกรธ
‪ตอนผมถามว่า ‪ทำไมบนโต๊ะคุณถึงไม่มีรูปสามี
‪เงียบอีกห้าวินาที ‪เราจะเหมือนคู่รักที่คบกันอยู่นะ
‪แต่เมื่อกี้คุณพูดนะ
‪ถลำตัวสิ ชรูติ
‪ฉันเคยถลำตัวถลำใจมาก่อน
‪ถลำตัวกับผมนะ
‪ไม่ต้องหวังเลยว่าจะมีเรื่องดีๆ ตามมา
‪คืนนี้ถลำตัวเต็มที่เลย
‪ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ ผมคงขับรถแล้ว ผม…
‪เหรอ ทำแบบนี้สิจะดูว่าเมาไหม
‪จมูกคุณหรือจมูกผมล่ะ
‪โอเค ดีใจที่ได้พบคุณนะ ‪ราตรีสวัสดิ์ ไปได้แล้ว
‪อะไรเนี่ย
‪นั่นห้องผม
‪จริงเหรอ
‪มีชู้ครั้งแรกเหรอ มาเถอะ ไม่เป็นไร
‪พูดดังกว่านี้เลยสิ ‪ทั้งโรงแรมยังไม่ได้ยินเลย
‪ไม่เป็นไรน่า ช่างเถอะ
‪มาค่ะ
‪(ตอนที่หก ‪มีกิ๊กมีกั๊ก)
‪ห้องสวยดีนะ
‪นี่
‪คุณเอาชุดแอร์โฮสเตสมาไหม
‪เอามาค่ะ
‪รัดเข็มขัดด้วยค่ะท่าน
‪ได้ครับ
‪แต่งหน้าบางมากๆ
‪ที่เกาหลี ในหมู่ผู้ชายมีคำพูดที่ว่า
‪"ต้องเดตแรกกับสาวที่สระว่ายน้ำเสมอ"
‪ทำไมคะ
‪ไม่งั้นเราจะไม่รู้เลยว่า ‪เธอแต่งหน้าหนาแค่ไหน
‪ไม่เอาน่า
‪- พวกเธอสวยออก ‪- ไม่
‪คุณสิสวย
‪บอกมาสักเรื่องที่ผู้ชายควรรู้เกี่ยวกับคุณ
‪ก่อนที่เขาจะเห็นคุณเปลือย
‪เอาเรื่องสำคัญหรือไม่สำคัญ
‪ต้องเรื่องไม่สำคัญสิ
‪ผมไม่ใช่สามีคุณนะ
‪กาแฟไม่ร้อนเลย
‪ขอโทษค่ะ ท่าน
‪แต่นี่มันรับไม่ได้นะ
‪ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ท่าน
‪และผมผิดหวังมากๆ
‪มีอะไรที่ฉันทำได้ ‪เพื่อชดเชยความบกพร่องของฉันไหมคะ
‪มีสิ
‪เดี๋ยว
‪แป๊บนะ
‪มันแอบกวนใจฉันน่ะ
‪ฉันรู้สึกเหมือน…
‪มีคนอยู่ในตู้เสื้อผ้าของคุณ
‪เคยดูเรื่องชนชั้นปรสิตไหม
‪- เคยค่ะ ‪- ใช่
‪หนังบ้านั่น
‪(การเคลื่อนไหวแฮชแท็กมีทู ‪อ้างถึงคนดังอีกคน)
‪(ไวรัสใหม่ปริศนาระบาดหนักในเกาหลีใต้)
‪อารยะ
‪สมมติว่าคุณคบใครอยู่
‪คุณว่าคุณควรบอกฉันไหม
‪นั่นคำถามลองใจหรือเปล่า
‪คุณคบใครอยู่หรือเปล่า
‪อย่าลืมสิว่าฉันรู้ว่าคุณชอบหาว ‪เวลาทำเป็นไม่คิดมาก
‪คุณควรบอกผมถ้าคุณคบใครอยู่
‪ที่จริง ฉันคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องบอกอะไรกันเลย
‪ฟังนะ อย่างที่ผมเคยบอก
‪ถ้ามีคนพบศพคุณตายอย่างปริศนา
‪ผมจะเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก
‪อย่างน้อยผมควรรู้ว่า ‪ใครอาจเป็นผู้ต้องสงสัยตัวจริง
‪คุณต้องบอกผมชื่อเขา ที่อยู่ ขนาด ทุกอย่างเลย
‪เย็นนี้คุณมีนัดหรือเปล่า
‪ไม่มี
‪ดี เราจะไปงานนิทรรศการภาพของบาซูกัน
‪อ๋อ ใช่
‪ไม่มีทางเด็ดขาด
‪หมอนั่นจีบฉันโต้งๆ เกินไป
‪ถ้าเจอคืนนี้อีก ฉันรับไม่ไหวแน่
‪ทะเยอทะยานดีนะ
‪เขาคิดว่าคุณจะทิ้งผมไปหาเขาเนี่ยนะ
‪เขาเคยเจอผมไหม
‪นั่นเหรอที่กวนใจคุณเรื่องผู้ชายที่จีบฉัน
‪ถามจริง ที่รัก
‪กวนใจสิ ถ้าเป็นคนอย่างบาซู
‪คนที่คุณจะคบต่อจากผม
‪จะมีผลโดยตรงต่อภาพลักษณ์ของผม
‪ที่จริง ลองคิดดูนะ
‪ถ้าเราคบคนอื่นแล้วคนในหมู่บ้านรู้เข้า
‪มันจะต้อง…
‪- เละเทะโดยใช่เหตุ ‪- ใช่
‪นี่ รู้อะไรไหม
‪เราควรบอกทุกคน
‪เราควรจัด… ปาร์ตี้
‪ใช่ เราควรจัดปาร์ตี้ประกาศแยกทาง
‪ฉันฟังอยู่
‪งานใหญ่ที่เราจะบอกทุกคนว่าเราจะหย่า
‪แต่การหย่าไม่ได้หมายถึงต้องแยกกันอยู่
‪และมันก็เป็นเรื่องดีได้
‪- และนั่นจะเป็นสารที่โรฮินีได้รับ ‪- ถูกต้อง
‪และที่เราควรทำ
‪คือเราควรใส่ชุดแต่งงานของเรา
‪คุณเดินวนรอบกองไฟอีกด้าน
‪จากนั้นเราก็เดินแยกจากกันไปคนละทาง
‪ต้องปังแน่ คิดว่าไง
‪นั่นไงล่ะ ประเพณีอินเดียยิ่งใหญ่ ‪ของการเปิดแค่ประตูเดียว
‪คุณมีปัญหาอะไร
‪ปัญหาของผมก็คือไม่มีที่จอดรถ
‪มีสิ นั่นไง
‪อ้อ เห็นแล้ว
‪รู้อะไรไหม
‪หมอนี่ไม่รู้เรื่องขับรถเลย ‪แต่ดูไว้ประดับความรู้นะ
‪นี่คือความมั่นเต็มอัตราของผู้ชาย
‪เขาแค่พยายามช่วย ที่รัก
‪คือนี่แหละที่ทำให้ฉันรักการอยู่ในประเทศนี้
‪เขาทำตัวดีเพราะเราจัดการ ‪ทำให้เขายังจนเหมือนเคย
‪ช่วยจอดรถสักที
‪อืม ก็ได้
‪อะไรวะ
‪พอกันที ผมเกลียดการหาที่จอด
‪- ผมจะไปจากที่นี่ ‪- อะไรนะ
‪ผมจะไปตามตัวคเณศ
‪ผมรู้ว่าบ้านเขาอยู่ไหน ‪ผมรู้จักหมู่บ้านของเขา
‪หมู่บ้านติกลีไปทางไหนครับ
‪- อะไรนะ ‪- แค่ชื่อหมู่บ้านไม่ช่วยหรอก
‪ต้องคิดอะไรนักหนา
‪ที่อยู่เต็มๆ คืออะไร
‪เวลาคนอินเดียเหนือพูดว่า ‪"ที่อยู่เต็มๆ คืออะไร"
‪แปลว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย จริงไหม
‪เงียบเลย อารยะ
‪- ถามสิ ‪- ที่อยู่เต็มๆ คืออะไร
‪ถ้าคุณไม่รู้จักแม้แต่ชื่อหมู่บ้าน ‪บอกที่อยู่เต็มๆ ไปจะทำอะไรได้
‪- เชื่อเขาเลย ‪- คุณมาหาใครเหรอ
‪คเณศ
‪ชื่อเต็มของเขาล่ะ
‪อารยะ หยุดเลย พูดจริงนะ
‪- ช่างมัน ‪- ช่างมึงเหรอ
‪นี่เพิ่งพูดว่า "ช่างมึง" เหรอ
‪แกพูด "ช่างมึง" กับฉัน ‪ในหมู่บ้านของฉันเหรอ
‪อุมบีร์ บาลากรัม ขึ้นรถ
‪เวร พวกเขาไล่ตามเรามา
‪- ให้ตาย ‪- เวรละ
‪หัวเราะสิ ไอ้เวร หัวเราะ
‪- ใจเย็นน่า ‪- คุณสิใจเย็น
‪- ผมไม่ได้พูดอะไร… ‪- คุณทำพวกเขาโมโห
‪จับไว้
‪เวร พวกเขาลงจากรถจี๊ป ฉิบหายละ
‪ลงมาจากรถ
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เขาพูดว่า "ช่างมึง"
‪เขาพูดว่า "ช่างมึง" กับเรา ‪ในหมู่บ้านของเรา
‪- เขาพูดว่า "ช่างมึง" เหรอ ‪- "ช่างมัน"
‪คุณครับ การพูดว่า "ช่างมึง" ‪เป็นเรื่องปกติมากสำหรับพวกเขา
‪เจอใคร พวกเขาก็ "ช่างมึง" ‪ไม่เจอก็ "ช่างมึง"
‪ทำงานเสร็จก็ "ช่างมึง" ‪ไม่เสร็จก็ "ช่างมึง"
‪ถ้าพวกเขาชอบอาหารก็ "ช่างมึง" ‪ไม่ชอบก็ "ช่างมึง"
‪มันเป็นภาษาอังกฤษน่ะ
‪อย่าคิดมากเลย ปล่อยๆ ไปเถอะ
‪คุณครับ ขอละ
‪ปล่อยไปเถอะ
‪ขอโทษนะ ขอโทษ
‪- นั่นมัน… ‪- คุณนี่หายนะจริงๆ อารยะ
‪โคตรฉิบหายวายป่วงเลย
‪ทุกอย่างที่คุณทำ ที่คุณสัมผัส ‪จะฉิบหายไปหมด
‪ผมขอโทษ กลับมาเถอะ
‪นี่ ชรูติ
‪ฉันพูดว่า "ช่างมัน" ไม่ใช่ "ช่างมึง"
‪- ครับ ‪- ขอบคุณ
‪คุณมาที่นี่ทำไม
‪มาหานายน่ะสิ
‪- โอเค ผมจะพาไป ‪- ได้
‪ตรงไปแล้วเลี้ยวขวา
‪นี่ คนขับแทรกเตอร์ หยุดก่อน
‪นี่ หยุดๆ
‪ไปส่งฉันทีสิ
‪- คุณอยากไปไหน ‪- ตาตวาม แมนชัน
‪ที่อยู่เต็มๆ คืออะไร
‪สวัสดีครับ
‪ขอบคุณ
‪รู้ไหมว่าปัญหาคืออะไร
‪คุณไม่คิดว่าคนขับรถอย่างพวกเราเป็นมนุษย์
‪คุณคิดแต่ว่าพวกเราเป็นหุ่นยนต์ที่ขับรถได้
‪พวกเราไม่ควรหายใจหรือเหงื่อออก
‪พวกเราไม่ควรจาม พวกเราควรอั้นตด
‪ผมโกรธมากๆ ‪เวลาคนรวยเห็นเรา แต่กลับเมินเฉย
‪โกรธจนเลือดเดือดปุดๆ
‪ไม่เป็นไร ฉันไม่กิน
‪คุณมาที่นี่ครั้งแรก คุณต้องกินนะ
‪- ฉันไม่หิว ‪- ไม่ต้องห่วง เราอยู่วรรณะสูง
‪นามสกุลของเราในชุมชนนี้คือ…
‪นายครับ ผมนามสกุลอะไร
‪มิชรา
‪ชาร์มา
‪คเณศ ปานเดย์
‪ผมทำงานกับคุณมาสิบปีนะ
‪ฉันชื่อเต็มว่าอะไร
‪โอเค ผมยกโทษให้คุณ
‪ผมนามสกุลไธยะ วรรณะสูงสุด กินเถอะครับ
‪ที่บ้านฉัน ไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่วรรณะไหน
‪คนที่ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่วรรณะไหน ‪มักจะเป็นคนที่อยู่วรรณะสูง
‪ผมพาเขากลับมาได้ ‪แต่คุณกลับไม่ค่อยชมผมเลย
‪ฉันพูดว่า "เก่งมาก พ่อฮีโร่" สองรอบ
‪- อยากให้ฉันพูดอะไรอีก ‪- ไม่เอาน่า นี่เรื่องใหญ่นะ
‪สังเกตกลิ่นของเขาไหม
‪เก่งมากๆ เลยค่ะ
‪ทีนี้ขอฉันทำงานต่อนะ
‪มันเหมือนทุกอย่าง ‪และไม่ใช่ทุกอย่างในเวลาเดียวกัน
‪คุณจะเข้าร่วมกลุ่มที่ต่างออกไปเลยใช่ไหม…
‪ครั้งแรกที่ผมไปกาซีรังคา
‪- และยิงแรดนอเดียวได้… ‪- ซูชิไหมครับ
‪ผมพบว่าผม…
‪เดี๋ยวก่อน
‪ผมมีของมาให้คุณ
‪สวยมากเลยค่ะ
‪- ใช่ ชอบไหม ‪- ชอบค่ะ
‪- อยากให้ผมใส่ให้เหรอ ‪- ค่ะ
‪โอเค นี่ครับ
‪เอาละ
‪ตะขอนี่โคตรเล็กเลย
‪เหมือนการหาจุดสยิว ‪อย่างน้อยกับตะขอ เราก็รู้ว่ามันมีอยู่จริง
‪ไม่เร็วไปเหรอที่จะให้เครื่องประดับกับฉัน
‪นี่ ผมกำลังจะได้ของดีมากๆ ‪ผมเลยคิดว่าควรตอบแทน
‪หมายความว่ายังไงคะ
‪ฟังนะ ผมอยากให้เราคบกันแบบแฟร์ๆ ‪เท่าเทียมกัน
‪ผมจะได้อยู่กับผู้หญิงที่งดงามคนนี้
‪ผมเลยคิดว่าต้องตอบแทน
‪ตอบแทนฉันเรื่องอะไรคะ
‪เซ็กซ์ไง
‪ทุกอย่างที่ผู้ชายทำเพื่อชู้รัก
‪ด้วยวิธีใดก็ตาม ‪ก็เพื่อตอบแทนเรื่องเซ็กซ์ ถูกไหม
‪ไม่เหรอ
‪มาช่า ใจเย็นก่อนสิ
‪ผมพูดเพื่อให้ประทับใจที่สุดนะ ‪โอเค ก็ได้ บาย
‪- คุณครับ ‪- ว่าไง
‪- กาแฟจาเมกาไหมครับ ‪- ไม่
‪นี่ เร็วเข้า จูบมือผม บาซูมองอยู่
‪พอเถอะ ไม่ได้แอ้มหรอก
‪ไม่ใช่แบบนั้นนะ
‪ผมมีเพื่อนนักแสดง
‪เขาบอกว่าเราต้องสวมบทบาทจะได้น่าเชื่อ
‪- โอเค ‪- จำหนังเกาหลีเรื่องชนชั้นปรสิตได้ไหม
‪ที่นักแสดงอ้วนๆ ทุกคน ‪ทำแบบว่าพวกเขาหิวจริงๆ…
‪เคยดูเรื่องชนชั้นปรสิตไหม
‪- เคยค่ะ ‪- หนังบ้านั่น
‪ขอโทษที
‪ขอโทษค่ะ ฉันทำไม่ได้
‪ไม่ได้จริงๆ
‪คุณคิดอะไรอยู่
‪นี่
‪คิดถึงเรื่องปาร์ตี้ประกาศแยกทางของคุณไง
‪อ๋อ เป็นความคิดที่เยี่ยมเนอะ คุณคิดว่าไง
‪ขอตัวนะครับ
‪- ชรูติ ‪- ไม่เอาน่า เวรกรรม
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดี
‪ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
‪พวกคุณสนุกกับนิทรรศการไหม
‪ค่ะ
‪นี่งานของผม ขอผมอธิบายให้ฟังนะ
‪นี่เป็นการวางข้างๆ กันเพื่อเปรียบเทียบ ‪ระหว่างคนรวยกับคนจนในอินเดีย
‪อะโวคาโดอยู่ด้านบน อาหารคนรวย
‪กล้วยอยู่ด้านล่าง อาหารคนจน
‪- เยี่ยมมากค่ะ ‪- อารยะ
‪นี่คือศิลปะ
‪- ดร.บาซู ‪- ครับผม ขอตัวก่อนนะครับ
‪ขอทางด้วยครับ ขอบคุณ
‪- ครับ ‪- คิดว่าเขาเกิดมาแบบนี้หรือเปล่า
‪สวัสดีค่ะ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ได้เวลาของผลงานชิ้นเอกแล้ว
‪ผลงานเชิงปฏิสัมพันธ์ของดร.บาซูค่ะ
‪งานนี้ดูง่ายนะคะ
‪เขาแค่จะยืนตรงนี้ ‪และไม่คำนึงถึงโลกรอบตัวเขา
‪ยกเว้นแก้วไวน์ของเขา
‪มันเป็นตัวแทนของวิธีที่เราใช้ชีวิต ‪และความหลงตัวเองของเรา
‪ดร.บาซู เชิญค่ะ
‪ดร.บาซู ฉันควรบอกทุกคนให้ปิดมือถือไหมคะ
‪ฮัลโหล
‪อะไรนะ
‪นี่มันน่ากวนใจมาก
‪มันทำให้ฉันนึกถึง 30 ปี ‪ในวงการธุรกิจของฉัน ซูเร็น
‪เวลาที่พวกผู้ชายอย่างคุณมองข้ามฉัน
‪- อะไร เบื่อแล้วเหรอ ‪- เปล่าครับ
‪มานี่สิ ยืนกับเรา
‪นายครับ ผมรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับคนรวย
‪วันก่อนนายบอกว่า ‪ฉันทำกับนายเหมือนไม่ใช่มนุษย์
‪ตอนนี้นายกลับบอกว่ารู้สึกอึดอัด ‪ไม่เอาน่า กินอะไรหน่อยสิ
‪ผมไม่ชอบ
‪อยากกินกล้วยไหม
‪- กล้วยเหรอ ‪- ใช่
‪กล้วยนี้ดีมากเลยนะ
‪นั่นไงล่ะ
‪ทำไมเอาไปติดไว้ที่กำแพงแบบนั้นล่ะ
‪มันมาจากออสเตรเลีย
‪ปลูกแค่สามต้นต่อปีเท่านั้นนะ ‪อร่อยมากเลย
‪- จริงเหรอ ‪- จริง ลองกินดูสิ
‪- ผมควรกินเหรอ ‪- ควรมาก
‪ไปหยิบเอาเลย เดี๋ยวจะมีคนเอามาเพิ่ม
‪เห็นนั่นไหม
‪- เป็นไง ‪- หวานดีครับ
‪เหรอ
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่ครับ
‪เห็นหมอนั่นไหม
‪- คุณบาซูน่ะเหรอ ‪- ใช่
‪คนขับรถของเขาเป็นนักเรียนผม
‪เขาเป็นคนดีมากนะ ‪เป็นศาสตราจารย์ที่ใส่ใจคนจน
‪- เหรอครับ ‪- ใช่
‪คเณศ
‪ฉันว่านายควรคุยกับเขา ‪เรื่องเข้ามหาวิทยาลัยของลูกสาวนายนะ
‪- เขาจะช่วยเหรอ ‪- ลองดูก็ไม่เสียหาย
‪- ตอนนี้เหรอครับ ‪- ก็ต้องตอนนี้สิ
‪คนเบงกาลีนี่มีน้ำใจจริงๆ
‪ขอทางหน่อยครับ โทษที
‪คุณบาซู เรื่องเข้ามหาวิทยาลัยของลูกสาวผม
‪คุณบาซู คนขับรถของคุณเป็นเพื่อนผม
‪คุณบาซูครับ
‪คุณบาซู
‪เขาพูดอะไรเนี่ย
‪ไม่เห็นผมเหรอ
‪นี่แหละนิสัยห่วยแตกที่สุด ‪ของพวกคนรวยเลย
‪คุณเห็นพวกเราแต่กลับเมินเฉย
‪คุณบาซู
‪เฮ้ย ศาสตราจารย์
‪ไอ้ห่าราก
‪ดร.บาซู เป็นอะไรหรือเปล่า
‪หายใจออกไหมคะ ดร.บาซู
‪คำอุปมานี้สุดยอด
‪ถ้าเรามองไม่เห็นคนจน
‪คนจนจะเล่นงานเรา และจะกินกล้วยของเรา
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ