SEBUAH SIRI NETFLIX
- Alamak. Berhenti. - Alamak.
- Maaf, sayang. - Maaf.
- Minta maaf. - Maaf.
Ibu dan ayah pasti nak saya ikut?
- Mestilah. Takkan pergi tanpa awak? - Ada nama awak pada tiket ini.
- Mari. - Ayuh.
Masa untuk ritual pergi bercuti.
Okey. Satu, dua, tiga.
Bagus.
Ini takkan berubah.
Ibu tiri seksi pun tak boleh halang.
ENCIK LEE: PEJABAT BERITAHU AWAK KE GOA.
SAYA NAK JUMPA AWAK
EPISOD 8 - SEJARAH PERKAHWINAN
Hei, kita mungkin orang India pertama yang raikan perceraian
dan mengadakan parti perpisahan.
Awak harus twit tentangnya.
Dah? Puas hati?
Biar dia keluar sekarang.
Ruang sambutan di situ saja.
Okey, mari. Jom.
- Saya bantu, Lara. - Terima kasih.
Apa kata kita ke kolam dan pesan minuman?
Bagaimana?
Mereka jemput dia di lapangan terbang.
Awak pandang dia lain macam.
Macam pemandu teksi India tengok buah dada.
Nampak sangat?
Awak boleh jadi sepertinya. Awak bebas. Boleh berseronok saja.
Tuan!
Tuan! Mari sini, tuan!
Apa ini? Tak diperiksa betul-betul di pintu pagar?
Mari sini!
Bertenang.
Bayangkan, bosannya kerja mereka.
Periksa ribuan kereta tiap hari macam robot.
Mula-mula ucap selamat, buka but, tutup but, ucap selamat. Betul?
Itu memang kerja mereka.
Tak. Tahu apa kerja mereka sebenarnya?
Apabila pengganas serang, mereka yang ditembak dulu
agar kita orang kaya sempat sembunyi.
- Jom. - Jom.
- Helo, puan. - Selamat datang, puan.
Tak apa, terima kasih.
ENCIK LEE: AKAN TIBA DI GOA PETANG INI…
DEMI AWAK…
- Selamat datang, encik. - Hai.
- Kenapa dia datang? - Saya lupa beritahu.
Bakal kekasih kita akan lama di dalam kereta,
jadi saya fikir dia patut terlibat.
Selamat datang, encik.
- Tak. - Pakailah.
Cantik.
Minuman?
- Spa dibuka, bukan? - Ya, puan.
Apa agaknya mereka bubuh?
Di sini rupa-rupanya.
Dah dapat kunci bilik?
Ibu bapa Arya tak datang?
Kami belum beritahu mereka.
Tahu sajalah, mereka jenis konservatif. Mereka takkan faham.
Ya, hanya orang bodoh yang hadir
parti perpisahan anak sendiri.
Ayah.
Hai, pak cik dan mak cik. Apa khabar? Seronok berjumpa.
- Kita perlu pergi. Kita… - Nanti saya datang balik.
Apa jadi?
- Dia dah tiba. - Siapa?
- Mainan awak. - Apa?
Sandy. Gigolo itu?
Awak tak cakap pun.
Saya dah agak awak akan merungut.
Saya belanja.
Dua jam pertama. Selepas itu, awak tanggung.
Saya tak nak.
- Awak nak. - Tak.
Saya rasa tempoh sah perkahwinan harus seperti kereta diesel.
Maksimum sepuluh tahun.
Sebab perkahwinan bagaikan sangkar usang.
Lelaki takkan bahagia dalamnya.
Memang ia sangkar, tapi ia…
Ia sangkar di hutan tebal yang gelap dan bahaya.
Boleh keluar sangkar, tapi boleh selamat?
Ya, tapi ia mengganggu matlamat asas.
Apa matlamat awak?
- Berasmara sepanjang masa. - Bagaimana?
Bak kata Mahatma Gandhi, "Cari matlamat. Caranya akan menyusul."
- Betul. - Tak boleh lari daripada seks.
Dalam hidup ini, tak boleh lari daripadanya.
Ini takdir.
Siapa sangka staf Fly India Air akan menginap di hotel ini?
Masha?
Saya pergi dulu.
Kacak.
Sangat kacak.
Namun…
- Jean nak datang. - Siapa Jean?
Encik Lee.
- Dia nak ke sini? - Ya.
- Untuk jumpa awak? - Ya.
Untuk…
Itu pun boleh. Jean nak datang.
Boleh jamah pembuka selera dulu.
Sedikit kimchi.
Kenapa saya nak buat begitu?
Seorang jutawan syarikat teknologi akan ke sini dengan jet peribadi
untuk jumpa saya di bilik suite presiden.
Saya nak buat apa dengan gigolo?
Anggap ia seperti urutan. Mudah.
Tak perlu sampai habis.
Awak perempuan. Mana boleh tolak urutan.
- Encik, bilik dah siap. - Baik, terima kasih.
Maaf. Boleh berikan saya kopi?
- Awak ekori saya? - Tak, saya ekori dia.
- Pergi. - Hei, saya minta maaf. Okey.
Awak memang patut marahkan saya.
Sikap saya teruk, tapi dengar penjelasan saya.
Saya dah tahu sebab saya berkelakuan pelik di bilik hotel itu.
Saya cuba sabotaj peluang sendiri
sebab saya tak bersedia untuk curang, tapi kini saya dah sedia.
- Betulkah? - Ya.
Awak beri saya rantai emas. Mungkin awak tak percaya,
tapi lelaki tak pernah buat begitu.
Orang muda sekarang tak buat begitu?
Tak. Ia sangat baik,
tapi awak rosakkannya apabila awak buka mulut.
Cakaplah sesuatu.
Lebih baik saya diam.
Apa awak buat di sini? Keluarga?
Rohini dan Shruti?
Awak ingat nama mereka?
Di mana isteri awak?
Di sana.
Bukan mak cik berbaju coklat itu.
Itu ungu, pak cik.
- Apa yang awak merepek? - Sandy…
Isteri awak wanita cantik.
Jangan ikut saya.
Puan, bilik dah siap. Maaf sebab lambat.
- Tak apa. Ya. - Terima kasih.
- Bilik awak nombor berapa? - 7119.
Sandy akan ke 7119 dalam sejam.
Bersiaplah.
- Jom. - Ya.
Telefon Sandy.
EN. LEE: BILIK SUITE PRESIDEN. JUMPA SEJAM.
Sandy.
Maaf, Sandy.
Maaf, semua.
MASHA: BILIK 5311
- Saya minta diri dulu. - Apa…
Kita tak boleh lari daripada seks.
Di mana Rohini?
Rohini ada kelas memanah.
- Di sini pun ada kelas? - Ya.
- Awak nak keluar? - Ya, ayah.
Saya nak ambil bahan cetak.
Bahan cetak? Ayah pun tak ambil bahan cetak.
Saya suka cara lama.
Ya?
Pergi ambil bahan cetak pakai gaun itu?
Okey, mak, ayah, saya dah lewat.
- Okey, saya pergi dulu. - Selamat.
- Kenapa tak biar pintu tutup? - Saya nak kencing.
Kita ada bilik air sendiri.
Kena naik lif dan jalan setengah kilometer.
Dah sampai, awak pula nak kencing
dan berebut nak masuk dulu.
Tak naklah!
Shruti tak suka lelaki guna bilik airnya.
Arya pun tak boleh.
Arya lain. Dia bodoh.
Lap tempat duduk selepas selesai.
Ratu ini ada bilik air sendiri sejak umurnya 13 tahun.
"Ayah akan mengotorkannya."
Kenapa pula saya nak kotorkan? Apa guna bilik air?
Shruti.
Klien semakin berumur.
Saya rasa awak…
Terima kasih.
Okey.
Ini khidmat percuma daripada pihak hotel?
Ya, puan.
Wah. Sedapnya.
Terima kasih.
Apa masalah awak?
Awak pula siapa?
- Tahu siapa saya? - Maaf, encik! Saya diupah!
- Berhenti! - Encik.
- Hei, mari sini! - Maaf, encik! Saya dipanggil!
Malaun!
- Helo, puan. - Selamat petang.
Maaf.
Puan, tuan ada di sini.
Di televisyen itu.
Tuan panggil pelacur?
Diam, dia bakal bos awak.
Maaf, tuan.
Hai, Shruti.
Awak nampak cantik.
Maaf, saya tak dapat berada di sana.
Masalah jet peribadi.
Tak boleh naik pesawat biasa?
Apa awak nak daripada saya?
Saya nak mulakan dana lindung nilai.
Saya perlu kepakaran awak. Saya nak awak jadi ketua pasukan.
Awak akan bekerja di London.
Kejap, awak nak saya tinggalkan semua di sini dan berpindah?
Biar saya bantu awak buat keputusan mudah ini.
Nah, puan. Ia untuk puan.
Ini gaji tahunan awak. Tak termasuk bonus.
Awak akan dapat flat di depan Taman Hyde.
Pertimbangkanlah.
Kini, saya tahu perasaan wanita apabila dia benar-benar puas.
Tinggal saja di Goa.
Dengan isteri saya?
Dengan saya.
Okey. Apa kita nak buat?
Ada pelayaran ke Kepulauan Andaman.
Saya sangka awak takut air.
Ya.
Namun, saya juga suka pada perkara yang saya takut.
Jom.
Mari?
Arya!
Masha!
- Hei, Masha, saya kena pergi. - Kenapa terburu-buru?
- Saya dan Shruti adakan parti. - Parti untuk apa?
Panjang ceritanya.
SHRUTI ALAH DENGAN ARYA
Peter. Hei, Peter.
- Peter, bukan? - Bukan semua orang Goa bernama Peter.
Mario?
Bagaimana awak tahu nama saya?
Mainkan "Munni Badnaam Hui".
Bagus! Kuatkan.
Bagaimana tadi dengan…
Saya lelaki budiman.
Begitu serius?
Bercinta secara rasmi?
Asalkan jangan umumkan malam ini. Selamat.
Selamat.
Kenapa?
- Maaf, saya tak sengaja. - Tentulah tak sengaja.
Awak tentu sedar jika awak terima tawaran ini,
awak tak boleh menidurinya.
Saya tahu.
Dia jadi bos awak. Awak tak meniduri bos.
Wanita perlu fikir masak-masak.
Berbaloikah melepaskan Lee yang sasa demi kerja…
Saya akan terima tawarannya.
Awak nak pindah ke London?
- Ya. - Dengan Rohini?
Mestilah. Saya perlu buat ini untuk dia.
Kalian nak tahu?
Mayank asyik pandang saya sepanjang malam.
Mungkin dia cari pelakon untuk filem distopia barunya.
Dah lama saya panggil, mereka tak layan meja ini.
- Takkan tiada orang? - Ya, encik?
Bila nak ambil pesanan dan hidang?
Dia lapar. Setidaknya, bawa dua sup.
- Ini sajian bufet. - Jadi, tak dapat makanan?
Jika pelayan hotel boleh bergosip,
kenapa tak boleh hidang sup di meja?
- Minta maaf, encik. - Memang patut!
- Hei. - Ya, encik?
Awak tak rasa orang India sangat biadab terhadap pelayan?
Kami dah biasa, encik.
Ya, tapi awak tak terfikir untuk balas dendam?
- Apa kami boleh buat? - Banyak. Mari.
Helo, pak cik, mak cik.
Awak gay?
Tak, pak cik.
Saya tak pernah jumpa isteri awak. Betul awak dah kahwin?
Betul, pak cik. Saya ada album gambar kahwin.
Jika begitu, apa masalah Shruti dan Arya?
Mereka nampak bahagia saja.
Saya rasa mungkin sebab mereka hanya ada seorang anak.
Pasangan bermasalah lazimnya ada seorang saja.
Awak ada dua anak, tentu perkahwinan awak hebat.
Tak betul?
Maksud saya, misalnya China.
- China tak perlukan… - Encik.
Sup akan dihidangkan dalam lima minit.
Terima kasih.
- China tak perlu komunisme… - Ya.
…untuk dasar satu-anak…
Maaf sebab lambat, encik.
Ya, terima kasih. Teruskan pak cik.
- Apa saya cakap tadi? - China?
China… Tak, ia lebih penting. Saya dah lupa!
Perhatian.
Saya tak tahu bila lagi kita akan berkumpul.
Mungkin majlis kahwin Rohini.
Ya.
Jadi, mari buat sesuatu bersama.
Mari kita ceritakan sejarah perkahwinan mereka.
Perkara yang baik. Siapa nak mulakan?
Okey, tak semestinya perkara baik saja.
Okey, saya mulakan.
- Awak? - Mestilah.
Saya ingat ketika saya jatuh cinta
dengan wanita cantik dan anggun ini bertahun lalu.
Saya terkejut
kerana saya asyik teringatkan dia.
Malah, saya beri dia gelaran.
"Orang Biasa RK Laxman."
Dia ada dalam setiap detik hidup saya.
- Baiknya. - Ya.
- Selamat. - Selamat.
Selamat.
Kalaulah mereka lebih kerap berasmara.
- Hei… - Tolonglah! Ibu bapa Shruti ada.
Ayuh. Mana nak tahu sejarah perkahwinan
jika tak tahu sejarah seksnya.
Bagaimana nak intim jika lelaki tak reti sentuh wanita?
Masalah Shruti dan Arya,
mereka biarkan tekanan ganggu hubungan seks mereka.
- Ya. - Ya.
Wah.
Apa yang lucu?
Tak, saya tak buat lawak.
Mari duduk dengan kami.
Hei, Mayank. Apa pendapat awak?
Saya rasa perkahwinan mereka bagus saja. Sebagus yang boleh.
Mungkin mereka keterlaluan.
Otak manusia
diprogram untuk lebih ingat trauma berbanding kebahagiaan.
Jadi, kebanyakan perkahwinan mungkin lebih bahagia sebenarnya.
Rupa-rupanya bagus sejarah perkahwinan mereka.
Tidak.
Ini bukan sejarah perkahwinan.
Biar saya ceritakan sejarah perkahwinan.
Tempat duduk belakang sangat menarik. Ia bagaikan pentas.
Apa yang dibuat di situ,
pemandu boleh lihat pada cermin pandang belakang.
Pada mulanya, mereka ada Ford Ikon. Tuan dan puan buang alas tangannya.
Mereka tak nak ada apa-apa di antara mereka, walaupun alas tangan kecil.
Sesekali puan letak kepala di atas riba tuan.
Kadangkala tuan pula buat begitu.
Mereka asyik bercumbu.
Kemudian mereka asyik bersembang.
Lepas beberapa tahun, mereka kurang berbual, lebih kerap bergaduh.
Masa berlalu, makin kurang berbual,
makin kerap bergaduh.
Saling mencerca. Menangis. Bergaduh teruk.
Tiba-tiba, alas tangan muncul semula
dan mereka senyap.
Senyap habis.
Tak bergaduh, tak berdrama, tak berbual.
Sunyi sepi.
Bergaduh tandanya perkahwinan masih baik.
Senyap tandanya perkahwinan dah berakhir.
Baik, kita boleh teruskan ke upacara perpisahan.
- Apa? Ada upacara lepas ini? - Ayah.
Tolonglah, saya dah rancang.
Saya dah hantar e-mel.
- Tolonglah datang. - Tiada siapa baca e-mel.
Ada atur cara, ikut sajalah!
Shruti, awak nak tamatkan perkahwinan ini dengan Arya?
Ya.
Arya, awak nak tamatkan perkahwinan dengan isteri awak, Shruti?
Ya, saya pun sama.
Arya dan Shruti, kamu boleh tanggalkan cincin dan buang.
Awak nampak sedih.
Saya takkan kata, "Jangan bersedih."
Saya tahu awak tak kata benda bodoh begitu.
Saya rasa seperti saya dah tak kenal mereka lagi.
Awak cuma faham jika mereka bersama, bukan?
Awak tahu saya pernah berkahwin?
Benarkah?
Setiap kali isteri saya mengelirukan saya,
saya akan lihat dia dari jauh.
Saya rasa semua lelaki patut perhatikan isteri dari jauh.
Anak-anak pun patut lihat ibu bapa dari jauh.
Kenapa?
Barulah nampak, mereka hanya manusia.
Barulah kita dapat lihat perkara yang kita tak pernah lihat.
Awak jaga diri.
Apa awak kata tujuan ini?
Siapa pula berminat nak dengar pasangan berpisah
cakap tentang perkahwinan?
- Semua orang. - Biar betul.
Okey. Mula.
Shruti, Arya, beritahu saya,
apa perasaan kamu terhadap sesama sendiri selepas parti perpisahan?
Saya sangat sukakan dia. Faham?
- Saya faham maksud awak. - Ya.
Dah lama kami bersama seperti kawan.
Tiada seks.
- Apa… - Tak apa.
Awak tak perlu ceritakan semuanya.
Tak, saya nak cakap yang kami berpura-pura hidup macam kawan.
Saya tak percaya pasangan berkahwin boleh jadi kawan.
Malah apa kami ada sekarang tak rasa seperti perkahwinan.
Ia seperti kami kawan rapat.
Sekarang, kami bagaikan sahabat selamanya.
Ibu bapa bersama.
Ya. Maaf.
- Arya. - Maaf.
Oh.
Hai, Arya.
Chetan Bhagat FaceTime saya? Kita tak rapat pun.
Sibuk?
- Ya. Saya sedang rakam temu bual. - Ya? Tak nampak lampu khas pun.
Mesti program kos rendah.
Apa pun, saya guna FaceTime sebab nak lihat muka awak
apabila awak jawab soalan saya.
Kenapa?
Saya tahu apabila orang menipu. Saya boleh baca riak wajah.
Setidaknya, awak boleh membaca sesuatu. Awak di mana?
- London. - Apa?
Mereka benarkan awak masuk selepas baca novel awak?
Netflix beli novel terkini saya.
Tahniah.
Arya, semasa kita jumpa di tandas,
awak sedang berbincang dengan mereka.
Kerjasama itu jadi?
- Kenapa? - Berapa mereka bayar awak?
- Kenapa? - Nak guna sebagai rujukan saja.
Chetan jauh lebih bagus daripada Arya,
jadi saya nak tahu bayaran awak.
- Kenapa awak nak rasa teruk? - Beritahu sajalah.
Shruti!
- Hai, Shruti. - Bagaimana awak tahu nama saya?
Dulu saya dalam bidang sama, pegawai pelaburan.
Sebelum saya jadi penulis paling laris India.
Ya.
Sebenarnya, ramai kenalan kita sama.
- Benarkah? - Ya.
Malah saya tahu tentang tawaran yang En. Lee buat kepada awak.
Awak nak pindah ke London dengan anak.
Tindakan bijak. Ia bagus untuk kerjaya awak
dan juga anak awak.
Sekolah di London hebat-hebat. Ada taman yang hebat
dah semestinya, dari segi kerjaya, semua urusan berlaku di London.
Arya, awak pun mestilah ikut, bukan?
Apa saja kerja awak, awak boleh buat di London.
Arya?
Awak boleh dengar?
Arya?
Terjemahan sari kata oleh H. Segara