‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪- เวร หยุดก่อน ‪- แย่ละ
‪- โทษทีจ้ะ ลูกรัก ‪- โทษที
‪- ขอโทษจริงๆ ‪- ขอโทษ
‪แน่ใจนะคะว่าอยากให้หนูไปด้วย
‪- แน่นอนสิ จะไปโดยไม่มีลูกได้ไงล่ะ ‪- ตั๋วมีชื่อลูกด้วยนะ
‪- มาสิ ‪- มาเร็ว
‪ทุกคน ธรรมเนียมการเดินทางของเรา
‪โอเค หนึ่ง สอง สาม
‪เยี่ยม
‪นี่จะไม่มีวันเปลี่ยน
‪แม่เลี้ยงเซ็กซี่คนไหนก็จะหยุดเรื่องนี้ไม่ได้
‪(คุณลี - ที่ทำงานคุณบอกผมว่า ‪คุณกำลังไปกัว)
‪(ผมอยากเจอคุณ)
‪(ตอนที่แปด ‪เมื่อครั้งยังแต่งงาน)
‪นี่ รู้ไหม เราอาจเป็นคนอินเดียคู่แรก ‪ที่ฉลองให้กับการหย่าของตัวเอง
‪และจัดปาร์ตี้ประกาศแยกทาง
‪คุณต้องทวีตเรื่องนี้นะ
‪เรียบร้อยนะ พอใจยัง
‪อย่างน้อยก็เอาเขาออกมาสิ
‪แผนกต้อนรับอยู่ตรงนี้เอง
‪โอเค มาสิ ไปกัน
‪- ให้ผมช่วยนะ ลาร่า ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ทำไมเราไม่ตรงไปสระว่ายน้ำ ‪แล้วสั่งอะไรดื่มกันล่ะ
‪คิดว่าไง
‪พวกเธอไปรับเขาที่สนามบินเลยนะ
‪วิธีที่คุณมองอัคนี
‪มันเหมือนที่คนขับแท็กซี่มองนม
‪เห็นชัดขนาดนั้นเลยเหรอ
‪คุณเป็นแบบเขาได้นะ คุณโสด ‪ตอนนี้ชีวิตคุณมีแต่เรื่องสนุกแล้ว
‪คุณครับ
‪คุณ รีบมาเร็ว คุณครับๆ
‪เกิดอะไรขึ้น ยามตรงประตูไม่ตรวจให้ดีเหรอ
‪มานี่เร็ว
‪ลูกพี่ ใจเย็นน่า
‪คิดดูสิว่างานพวกเขาน่าเบื่อขนาดไหน
‪ต้องตรวจรถหลายพันคันทุกวัน ‪ทำงานอย่างกับหุ่นยนต์
‪เริ่มจากสวัสดี เปิดกระโปรงรถ ‪ปิดกระโปรงรถ สวัสดีอีกรอบ ใช่ไหม
‪แต่นี่เป็นหน้าที่ของพวกเขานะครับ
‪ไม่ใช่ รู้ไหมว่าหน้าที่ของพวกเขาคืออะไร
‪คือตอนที่มีผู้ก่อการร้ายบุก ‪พวกเขาจะเป็นพวกแรกที่โดนยิง
‪เพื่อให้คนรวยอย่างเราไปซ่อน
‪- ไปกัน ‪- ไปเหอะ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- เครื่องดื่มต้อนรับค่ะ
‪ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪(คุณลี - จะถึงกัวเย็นวันนี้…)
‪(เพื่อคุณเลยนะ…)
‪- ยินดีต้อนรับค่ะ ‪- สวัสดี
‪- เขามาทำอะไรที่นี่ ‪- ผมลืมบอกคุณน่ะ
‪กิ๊กในอนาคตของเราจะใช้เวลาเยอะมากในรถ
‪ผมเลยคิดว่าเขาควรมาด้วย
‪ยินดีต้อนรับค่ะ
‪- ไม่ต้องค่ะ ‪- เอาไปเถอะ
‪สวย
‪เครื่องดื่มต้อนรับค่ะ
‪- สปาเปิดใช่ไหม ‪- เปิดครับ คุณผู้หญิง
‪คุณว่าเขาใส่อะไรในนี้
‪พ่อกับแม่อยู่นี่เอง
‪ได้กุญแจห้องหรือยังคะ
‪พ่อแม่ของอารยะไม่มาเหรอ
‪เรายังไม่ได้บอกพวกเขาค่ะ แม่
‪พวกเขาค่อนข้างหัวโบราณ ‪พวกเขาจะไม่เข้าใจหรอกค่ะ
‪ใช่ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่มา
‪ปาร์ตี้ประกาศแยกทางของลูกตัวเอง
‪พ่อคะ
‪สวัสดีค่ะ คุณลุงคุณป้า ‪สบายดีไหม ดีใจที่ได้เจอนะคะ
‪- เราต้องไปแล้วนะ เรา… ‪- เดี๋ยวหนูมานะคะ แม่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- เขามาที่นี่ ‪- ใคร
‪- เนื้อกรุบของคุณไง ‪- อะไรนะ
‪แซนดี้ หนุ่มขายตัวแซนดี้น่ะ
‪แต่คุณไม่ได้บอกฉัน
‪ก็ฉันรู้ว่าคุณต้องบ่นแน่
‪ของขวัญจากฉัน
‪สองชั่วโมงแรกฉันเลี้ยง แต่ถ้าต่อ คุณจ่ายเองนะ
‪ฉันไม่ต้องการ
‪- คุณต้องการสิ ‪- ไม่
‪ฉันคิดว่าอายุของชีวิตคู่ ‪ควรเหมือนกับรถที่ใช้น้ำมันดีเซล
‪มากสุดสิบปี
‪เพราะในที่สุด ชีวิตคู่ก็เป็นกรงที่ล้าสมัย
‪ผู้ชายจะไม่มีวันมีความสุขในนั้น
‪มันเป็นกรงก็จริง แต่มัน…
‪มันเป็นกรงที่อยู่ในป่าลึกมืดอันตราย
‪นายหนีออกจากกรงได้ แต่จะรอดชีวิตหรือเปล่า
‪ใช่ แต่มันก้าวก่ายเจตจำนงพื้นฐาน
‪นายมีเจตจำนงอะไร
‪- ได้แอ้มตลอดเวลา ‪- ยังไง
‪อย่างที่มหาตมา คานธีจะบอก ‪"หาเจตจำนงก่อน แล้ววิธีจะตามมา"
‪- นั่นไงล่ะ ‪- นายหนีเซ็กส์ไม่พ้นหรอก
‪ในชีวิตนี้ นายหนีไม่พ้นเซ็กส์แน่
‪นี่คือโชคชะตา
‪ใครจะไปคิดว่าฟลายอินเดียแอร์ ‪จะให้พนักงานมาพักที่รีสอร์ตนี้
‪มาช่า
‪ขอตัวนะ หนุ่มๆ
‪หล่อ
‪หล่อมาก
‪แต่…
‪- ฌอนกำลังมา ‪- ใครคือฌอน
‪คุณลีไง
‪- เขาจะมาที่นี่เหรอ ‪- ใช่
‪- มาเจอคุณเหรอ ‪- ใช่
‪เพื่อ…
‪ไม่เป็นไร ฌอนกำลังมา
‪คุณก็กินอะไรรองท้องเล่นๆ ก่อน
‪กิมจิกินเล่น
‪ทำไมฉันต้องทำแบบนั้น
‪มหาเศรษฐีไอทีจะบินเครื่องบินส่วนตัว
‪มาพบฉันที่ห้องเพรซิเดนเชียลสวีต
‪ฉันจะไปยุ่งกับหนุ่มขายตัวทำไม
‪คิดซะว่ามันเหมือนการนวด แค่นั้น
‪คุณไม่ต้องไปจนสุดทาง
‪คุณเป็นผู้หญิงนะ คุณปฏิเสธการนวดไม่ได้
‪- คุณคะ ห้องพร้อมแล้วค่ะ ‪- ครับ ขอบคุณ
‪ขอโทษครับ ขอกาแฟหน่อยสิ
‪- เดี๋ยวนี้คุณแอบตามฉันแล้วเหรอ ‪- เปล่า ผมแอบตามเธอ
‪- ไปให้พ้นเลย ‪- นี่ ฟังนะ ผมขอโทษนะ
‪ผมรู้ว่าคุณมีเหตุผลที่จะโกรธผม
‪ผมมันงี่เง่า แต่ช่วยฟังผมหน่อยนะ
‪ผมรู้แล้วว่าทำไมผมถึงทำตัวแปลกๆ ‪ในห้องที่โรงแรมคืนนั้น
‪ผมพยายามทำลายโอกาสตัวเอง
‪เพราะผมคิดว่าผมไม่พร้อมจะมีชู้ ‪แต่ตอนนี้ผมพร้อมแล้ว
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่
‪คุณให้สร้อยทองกับฉัน ‪คุณอาจแปลกใจกับเรื่องนี้
‪แต่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหน ‪ทำแบบนั้นกับฉันมาก่อน
‪พวกหนุ่มๆ หน้าโง่ไม่ทำแบบนั้นเหรอ
‪ไม่ ที่คุณทำมันน่ารักมาก
‪แล้วคุณก็ทำพังด้วยการเปิดปากพูด
‪พูดอะไรหน่อยสิ
‪ผมทำได้ดีถ้าปิดปากเงียบ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่ มากับครอบครัวเหรอ
‪โรฮินีกับชรูติเหรอ
‪คุณจำชื่อพวกเขาได้เหรอ
‪ภรรยาคุณอยู่ไหน
‪ตรงนั้น
‪ไม่ใช่ยัยป้าใส่เดรสสีน้ำตาลนะ
‪นั่นสีม่วง คุณลุง
‪- คุณพูดเรื่องบ้าอะไร ‪- แซนดี้…
‪ภรรยาคุณสวยมากนะ
‪อย่าตามฉันมา
‪คุณคะ ห้องพร้อมแล้ว ขอโทษที่ล่าช้าค่ะ
‪- ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪- ห้องคุณเบอร์อะไร ‪- เบอร์ 7119
‪อีกหนึ่งชั่วโมงแซนดี้จะไปห้อง 7119
‪เตรียมพร้อมนะ
‪- ไปกัน ‪- อืม
‪โทรหาแซนดี้
‪(คุณลี - เพรซิเดนเชียลสวีต ‪อีกหนึ่งชั่วโมง)
‪แซนดี้
‪ขอโทษนะ แซนดี้
‪โทษที หนุ่มๆ
‪(มาช่า - ห้อง 5311)
‪- นี่พวกนาย ฉันขอตัวนะ ‪- อ้าว
‪คนเราหนีเซ็กส์ไม่พ้นหรอก
‪โรฮินีอยู่ไหน
‪โรฮินีไปเรียนยิงธนูค่ะ
‪- ที่นี่มีสอนด้วยเหรอ ‪- ค่ะ
‪- ลูกจะไปข้างนอกเหรอ ‪- ค่ะพ่อ
‪หนูจะไปเอาเอกสารที่สั่งพิมพ์ไว้ค่ะ
‪สั่งพิมพ์เหรอ แม้แต่พ่อยังไม่สั่งพิมพ์เลย
‪หนูชอบวิธีดั้งเดิมน่ะ
‪เหรอ
‪จะใส่ชุดนั้นไปเอาเอกสารเหรอ
‪โอเค แม่กับพ่อ หนูสายแล้ว
‪- โอเค บาย ‪- บาย
‪- นี่ คุณกั้นประตูทำไม ‪- ผมต้องฉี่
‪ในห้องเราก็มีห้องน้ำ
‪ก่อนอื่นเราต้องขึ้นลิฟต์ ‪แล้วก็เดินไปครึ่งกิโล
‪พอเราไปถึงห้อง คุณก็จะปวดฉี่เหมือนกัน
‪แล้วคุณก็จะทะเลาะกับผม ‪เพราะอยากเข้าก่อน
‪ไม่เอาละ
‪ชรูติไม่ชอบให้ผู้ชายใช้ห้องน้ำของเธอ
‪เธอไม่ให้อารยะใช้ด้วยซ้ำ
‪อารยะไม่เหมือนกัน เขามันโง่
‪เช็ดที่นั่งตอนฉี่เสร็จด้วยนะ
‪แม่ราชินีคนนี้มีห้องน้ำส่วนตัวตั้งแต่อายุ 13
‪"พ่อจะทำสกปรกนะ พ่อจะทำสกปรก"
‪ฉันจะทำสกปรกทำไม มีห้องน้ำไว้เพื่ออะไรกันแน่
‪ชรูติ
‪ลูกค้าแก่ขึ้นเรื่อยๆ แฮะ
‪ฉันว่าคุณ…
‪ขอบคุณจ้ะ
‪โอเค
‪นี่บริการฟรีของรีสอร์ตเหรอ
‪ใช่ครับ
‪ว้าว ดีเกินไปแล้ว
‪ขอบคุณครับ
‪คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‪แล้วแกเป็นใครวะ
‪- รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ‪- ขอโทษครับ มีคนเรียกผมมา
‪- หยุดนะ ‪- คุณครับ
‪- เฮ้ย กลับมานี่นะ ‪- ขอโทษครับ มีคนเรียกผมมา
‪ไอ้เวร
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪ขอโทษค่ะ
‪คุณครับ เจ้านายอยู่นี่ครับ
‪ในทีวี ตรงนั้น
‪คุณเรียกโสเภณีมาเหรอ
‪หุบปากเลย นั่นว่าที่หัวหน้าคุณนะ
‪ขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪สวัสดี ชรูติ
‪คุณดูดีนะ
‪ขอโทษที่วันนี้ผมไปที่นั่นไม่ได้
‪เครื่องบินส่วนตัวมีปัญหา
‪นั่งเครื่องบินธรรมดามาไม่ได้เหรอ
‪คุณต้องการอะไรจากฉัน
‪ผมจะเริ่มทำกองทุนเฮดจ์ฟันด์ของตัวเอง
‪ผมต้องการความเชี่ยวชาญของคุณ ‪ผมอยากให้คุณนำทีม
‪คุณจะไปประจำที่ลอนดอน
‪เดี๋ยวนะ คุณอยากให้ฉัน ‪ทิ้งทุกอย่างที่นี่แล้วย้ายไปเหรอ
‪ผมจะช่วยให้คุณตัดสินใจง่ายขึ้นนะ
‪นี่ครับ สำหรับคุณ
‪นี่เป็นค่าตอบแทนรายปีของคุณ ไม่รวมโบนัส
‪และคุณจะได้อยู่แฟลตที่เห็นวิวไฮด์พาร์ก
‪ลองเก็บไปคิดดูนะ
‪ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผู้หญิงรู้สึกยังไง ‪ตอนถึงจุดสุดยอด
‪อยู่กัวต่อนะ
‪กับภรรยาผมเหรอ
‪กับฉันสิ
‪ก็ได้ เราจะทำอะไรกันล่ะ
‪มีเรือล่องในทะเลอันดามัน
‪อ้าว ผมนึกว่าคุณกลัวน้ำ
‪ก็กลัว
‪แต่ฉันก็ชอบสิ่งที่ฉันกลัวด้วย
‪ไปกันเถอะ
‪ดีไหม
‪อารยะ
‪มาช่า
‪- นี่ มาช่า ผมต้องไปแล้ว ‪- จะรีบไปไหน
‪- ชรูติกับผมจัดปาร์ตี้ ‪- ปาร์ตี้อะไรคะ
‪เรื่องมันยาวน่ะ
‪(ชรูติทิ้งอารยะ)
‪ปีเตอร์ นี่ ปีเตอร์
‪- ปีเตอร์ใช่ไหม ‪- คนกัวทุกคนไม่ได้ชื่อปีเตอร์นะครับ
‪มาริโอ
‪รู้จักชื่อผมได้ยังไง
‪เล่นเพลง "มุนนีบัดนามฮุย" หน่อยสิ
‪เยี่ยม เพิ่มเสียงหน่อย
‪เป็นไงบ้างกับ…
‪เรื่องแบบนี้ฉันไม่บอกหรอก
‪โห จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอ
‪เป็นแฟนจริงจังแล้วเหรอ
‪แค่อย่าประกาศคืนนี้ละกัน ดื่ม
‪ดื่ม
‪ทำไม
‪- ฉันไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษที ‪- นายไม่ได้ตั้งใจ แน่นอน…
‪รู้ใช่ไหมว่าถ้าคุณรับข้อเสนอนี้
‪คุณจะนอนกับเขาไม่ได้
‪ฉันรู้
‪เขาจะเป็นเจ้านายของคุณ ‪คุณไม่ใช่พวกเอาเจ้านาย
‪คุณต้องคิดให้ดีๆ นะ
‪มันคุ้มค่าที่จะปล่อยคุณลีสุดฟิตเพื่องาน…
‪ฉันจะรับข้อเสนอ
‪คุณจะย้ายไปลอนดอนเหรอ
‪- ใช่ ‪- กับโรฮินีเหรอ
‪ก็แน่สิ ฉันต้องทำสิ่งนี้เพื่อเธอ
‪พวกคุณ รู้อะไรไหม
‪พ่อหนุ่มมายังค์คนนั้นจ้องฉันทั้งคืนเลย
‪เขาคงกำลังหานักแสดง ‪สำหรับหนังแหวกแนวเรื่องต่อไปของเขาน่ะ
‪ผมเรียกตั้งนานแล้ว ‪แต่ไม่มีใครมาบริการโต๊ะนี้เลย
‪- มีใครอยู่ตรงนั้นไหม ‪- ค่ะท่าน
‪เมื่อไหร่จะมารับออร์เดอร์ ‪แล้วเมื่อไหร่จะเสิร์ฟ
‪เธอหิวจะแย่แล้ว เอาซุปมาสักสองถ้วยก่อน
‪- นี่เป็นงานแบบบุฟเฟต์ค่ะ ‪- งั้นเราจะไม่ได้อาหารเหรอ
‪ถ้าพนักงานโรงแรมนี้สามารถยืนนินทากันได้
‪ทำไมถึงมาเสิร์ฟซุปที่โต๊ะไม่ได้
‪- ขอโทษจริงๆ ค่ะ ‪- ก็สมควร
‪- นี่ ‪- คะ
‪ไม่คิดบ้างเหรอว่าคนอินเดีย ‪ชอบหยาบคายใส่พนักงานเสิร์ฟน่ะ
‪พวกเราชินแล้วค่ะ
‪ก็ใช่ แต่ไม่คิดอยากแก้แค้นบ้างเหรอ
‪- แต่เราจะทำอะไรได้คะ ‪- ทำได้เยอะเลย มานี่สิ
‪สวัสดีครับ คุณลุง คุณป้า
‪นายเป็นเกย์เหรอ
‪เปล่าครับ คุณลุง
‪ฉันไม่เคยเห็นภรรยานายเลย ‪แน่ใจนะว่านายแต่งงานแล้ว
‪มั่นใจครับ คุณลุง ‪ผมมีอัลบั้มรูปแต่งงานด้วยนะ
‪งั้นบอกหน่อยสิว่า ‪เกิดอะไรขึ้นกับชรูติกับอารยะ
‪สำหรับฉัน พวกเขาดูมีความสุขดี
‪ฉันคิดว่าเบาะแสเดียวคือพวกเขามีลูกคนเดียว
‪พวกที่ชีวิตคู่สั่นคลอนมักมีลูกคนเดียว
‪คุณมีลูกสองคน แสดงว่าชีวิตคู่คงเยี่ยมมาก
‪ไม่เยี่ยมเหรอ
‪ที่ฉันพยายามพูดคือดูประเทศจีนสิ
‪- ประเทศจีนไม่จำเป็น… ‪- คุณคะ
‪ซุปจะพร้อมในอีกห้านาทีค่ะ
‪ขอบคุณ
‪- จีนไม่จำเป็นต้องมีคอมมิวนิสต์… ‪- ครับ
‪สำหรับนโยบายลูกคนเดียว…
‪ขอโทษจริงๆ ที่ล่าช้าค่ะ
‪อืม ขอบคุณ ครับ เมื่อกี้คุณพูดอยู่
‪- ฉันพูดอะไรอยู่นะ ‪- จีน
‪จีน… ไม่ เรื่องสำคัญกว่านั้น ‪อะไรนะ ไม่ ฉันลืมไปแล้ว
‪ฟังทางนี้หน่อยค่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าครั้งต่อไปที่เราทุกคน ‪จะได้อยู่พร้อมหน้าคือเมื่อไหร่
‪อาจจะงานแต่งของโรฮินี
‪เย่
‪มาทำบางอย่างด้วยกันเถอะ
‪มาพูดถึงเรื่องราวชีวิตคู่ของพวกเขากัน
‪เรื่องดีๆ น่ะ ใครอยากเริ่มก่อน
‪โอเค ไม่ต้องเป็นเรื่องดีก็ได้
‪โอเค ผมจะเริ่มก่อน
‪- คุณเหรอ ‪- แหงละสิ
‪ผมจำตอนที่ผมตกหลุมรัก
‪สาวสวยสง่าคนนี้เมื่อหลายปีก่อนได้
‪ผมช็อกและแปลกใจ
‪ว่าผมคิดถึงเธอตลอดเวลาได้ยังไง
‪ที่จริง ผมตั้งชื่อให้เธอด้วยนะ
‪"การ์ตูนขวัญใจของผู้ชายทั่วไป"
‪เธออยู่ในทุกช่วงของชีวิตผม
‪- น่ารักมาก ‪- เห็นด้วยๆ
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪ดื่ม
‪ฉันแค่อยากให้พวกเขาเอากันมากกว่านี้
‪- นี่… ‪- ขอที พ่อแม่ของชรูติอยู่ด้วยนะ
‪ไม่เอาน่า คุณจะไม่รู้เรื่องราวชีวิตคู่เลย
‪ถ้าไม่รู้เรื่องเซ็กส์ของชีวิตคู่นั้นด้วย
‪จะไปมีความใกล้ชิดได้ยังไง ‪ถ้าผู้ชายไม่รู้วิธีสัมผัสผู้หญิง
‪ปัญหาของชรูติกับอารยะ
‪คือพวกเขาปล่อยให้ความเครียด ‪ก้าวก่ายชีวิตเซ็กส์ของพวกเขา
‪- ใช่ๆ ‪- ใช่
‪ว้าว
‪ขำมุกอะไรกันเหรอคะ
‪ไม่ ฉันไม่เล่นมุก
‪มานั่งกับเราสิ มา
‪นี่ มายังค์ แล้วคุณล่ะ
‪ผมคิดว่าชีวิตคู่ของพวกเขาดีนะ ‪ดีเท่าที่ชีวิตคู่จะดีได้แล้ว
‪บางครั้งผมก็สงสัยว่าพวกเขาทำเกินไปไหม
‪สมองของมนุษย์
‪ถูกสร้างมาให้จำเรื่องบอบช้ำได้ดีกว่าความสุข
‪ชีวิตคู่ส่วนใหญ่ ‪อาจมีความสุขมากกว่าที่คู่รักจำได้
‪นั่นเป็นเรื่องราวดีๆ ของชีวิตคู่พวกเขา
‪ไม่
‪ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่เรื่องราวของชีวิตคู่
‪ผมจะเล่าเรื่องราวของชีวิตคู่ให้ฟัง
‪ที่นั่งหลังรถเป็นที่ที่น่าสนใจมาก ‪มันเหมือนเวที
‪อะไรก็ตามที่แสดงตรงนั้น
‪คนขับมองเห็นหมดผ่านกระจกมองหลัง
‪ตอนแรกๆ พวกเขาใช้รถฟอร์ดไอคอน ‪คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงเอาที่พักแขนออก
‪พวกเขาไม่อยากให้มีอะไรมากั้นพวกเขา ‪แม้แต่ที่พักแขนเล็กๆ
‪บางครั้ง คุณผู้หญิงก็นอนหนุนตักคุณผู้ชาย
‪บางครั้ง คุณผู้ชายก็นอนหนุนตักเธอ
‪พวกเขาเอาแต่จูบกัน
‪คุยกัน คุยกันเยอะมาก
‪หลังจากสองสามปี ก็คุยกันน้อยลง ‪ทะเลาะกันมากขึ้น
‪แล้วอีกสองสามปี ก็ยิ่งคุยกันน้อยลง
‪ทะเลาะกันมากขึ้นอีก
‪ด่าทอกัน ร้องไห้ ทะเลาะกันใหญ่โต
‪แต่แล้วจู่ๆ วันหนึ่ง ที่พักแขนก็กลับมา
‪และพวกเขาก็เริ่มเงียบ
‪เงียบสนิท
‪ไม่ทะเลาะ ไม่ดราม่า ไม่คุยกัน
‪เงียบ มีแต่ความเงียบ
‪การทะเลาะหมายถึงชีวิตคู่ยังไปต่อ
‪ความเงียบหมายถึงชีวิตคู่จบลงแล้ว
‪ฉันว่าตอนนี้เราไปต่อที่ ‪พิธีประกาศแยกทางกันได้แล้ว
‪- อะไร มีพิธีหลังจากนี้เหรอ ‪- พ่อคะ
‪ไม่เอาน่า หนูวางแผนไว้แล้ว
‪ผมส่งอีเมลไปให้
‪- มาเถอะ ‪- ไม่มีใครอยากอ่านอีเมลหรอก
‪มีตารางงาน แค่ทำตามนั้น ให้ตายสิ
‪ชรูติ คุณอยากจบชีวิตคู่กับอารยะไหม
‪อยากค่ะ
‪อารยะ คุณอยากจบชีวิตคู่กับชรูติ ภรรยาคุณไหม
‪อยากเช่นกันครับ
‪อารยะกับชรูติ เชิญถอดแหวนและปาใส่กันได้
‪เธอดูเศร้าๆ นะ
‪ฉันจะไม่บอกว่า "อย่าเศร้าไปเลยนะ"
‪หนูรู้ว่าคุณไม่พูดอะไรโง่ๆ แบบนั้นหรอก
‪หนูรู้สึกเหมือนหนูไม่รู้จักพ่อแม่ของหนูอีกแล้ว
‪พวกเขาอยู่ด้วยกันเหมาะกว่าใช่ไหม
‪รู้ไหมฉันก็เคยแต่งงานครั้งหนึ่งนะ
‪จริงเหรอคะ
‪และเมื่อไหร่ก็ตามที่ภรรยาฉันทำให้ฉันสับสน
‪ฉันเคยมองภรรยาฉันจากไกลๆ
‪ฉันว่าผู้ชายทุกคนควรสังเกตภรรยาจากไกลๆ
‪เด็กๆ ก็ควรมองพ่อแม่ตัวเอง ‪จากไกลๆ เหมือนกัน
‪ทำไมคะ
‪เพราะเธอจะได้เห็นว่าพวกเขาก็แค่คนธรรมดา
‪แล้วเธอจะได้เห็น ‪สิ่งต่างๆ ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
‪ไม่ต้องห่วงนะ
‪นายบอกว่านี่เพื่ออะไรนะ
‪คือใครสนใจอยากฟังคู่รักที่แยกทางกัน
‪พูดเรื่องชีวิตคู่เหรอ
‪- ทุกคนเลย ‪- ขอที
‪เอาละ เริ่มถ่าย
‪ชรูติ อารยะ บอกหน่อยสิ
‪ตอนนี้รู้สึกยังไงต่อกัน ‪หลังจากที่ปาร์ตี้ประกาศแยกทางจบแล้ว
‪ผมชอบเธอมาก มากๆ เลย รู้ไหม
‪- ฉันรู้ค่ะ ‪- ครับ
‪และเราก็อยู่ด้วยกันฉันเพื่อนมานานแล้ว
‪ไม่มีเซ็กส์
‪- และอะไร… ‪- ไม่เป็นไร
‪คุณไม่ต้องบอกคนอื่นทุกเรื่องหรอก
‪ไม่ ที่ผมพยายามพูดคือ ‪เราแสร้งทำเป็นอยู่ด้วยกันฉันเพื่อน
‪เพราะผมไม่เชื่อว่า ‪คู่แต่งงานสามารถเป็นเพื่อนกันได้
‪ที่จริง ตอนนี้ สิ่งที่เรามี ‪นี่ไม่รู้สึกเหมือนชีวิตคู่เลย
‪รู้สึกเหมือนเราเป็นเพื่อนสนิทมากกว่า
‪ตอนนี้เราเหมือนเพื่อนซี้เพื่อนตาย
‪ดูแลลูกด้วยกัน
‪ใช่ ขอโทษที
‪- อารยะ ‪- ขอโทษ
‪อ้าว
‪หวัดดี อารยะ
‪เชตัน บากาตเฟสไทม์หาผม ‪เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
‪ยุ่งอยู่เหรอ
‪- ใช่ ถ่ายอะไรนิดหน่อยน่ะ ‪- จริงเหรอ ไม่เห็นมีไฟส่องจัดเต็มเลย
‪สงสัยเป็นรายการเงินทุนต่ำล่ะสิ
‪นี่ ฟังนะ ผมเฟสไทม์หาคุณ ‪เพราะผมอยากเห็นหน้าคุณ
‪ตอนคุณตอบคำถามที่ผมกำลังจะถามคุณ
‪ทำไม
‪ผมดูออกว่าใครโกหก ผมอ่านสีหน้าออก
‪อย่างน้อยคุณก็อ่านอะไรบ้าง คุณอยู่ที่ไหน
‪- ลอนดอน ‪- อะไรนะ
‪พวกเขาให้คุณเข้าประเทศด้วยเหรอ ‪ทั้งที่คุณเขียนภาษาอังกฤษได้ห่วย
‪เน็ตฟลิกซ์จะซื้อนิยายล่าสุดของผม
‪ยินดีด้วย
‪อารยะ ฟังนะ ตอนเราเจอกันในห้องน้ำ
‪คุณบอกว่าคุณก็คุยๆ อยู่กับพวกเขา
‪ข้อตกลงนั้นเกิดขึ้นไหม
‪- ทำไม ‪- พวกเขาจ่ายคุณเท่าไหร่
‪- ทำไม ‪- แค่เอาไว้อ้างอิงน่ะ เพื่อน
‪เชตันดังกว่าอารยะเป็นสิบเท่า
‪ผมเลยอยากรู้ว่าพวกเขาจะจ่ายคุณเท่าไหร่
‪- อยากฟังไปให้ปวดใจทำไม ‪- แค่บอกตัวเลขมาเถอะ
‪ชรูติ
‪- หวัดดี ชรูติ ‪- คุณรู้จักชื่อฉันได้ยังไงคะ
‪ผมเคยเป็นนายธนาคารด้านการลงทุน ‪สายงานเดียวกับคุณ
‪ก่อนที่จะเป็นนักเขียนขายดีที่สุดของอินเดียน่ะ
‪ค่ะ
‪ที่จริง เรามีเพื่อนอยู่แวดวงเดียวกันนะ
‪- เหรอคะ ‪- ใช่
‪ผมรู้เรื่องข้อเสนอที่คุณลีเสนอให้คุณด้วยนะ
‪คุณจะย้ายไปลอนดอนกับลูกสาวคุณ
‪ตัดสินใจได้ดีนะ มันจะดีกับอาชีพคุณมาก
‪แล้วมันก็จะวิเศษสำหรับลูกสาวคุณ
‪ลอนดอนมีโรงเรียนดีๆ หลายที่ ‪พวกเขามีสวนสาธารณะสวยๆ
‪และแน่นอน ด้านอาชีพแล้ว ‪ตอนนี้ทุกข้อตกลงเกิดขึ้นในลอนดอน
‪อารยะ คุณจะไปด้วยใช่ไหม
‪ไม่ว่างานเล็กๆ อะไรที่คุณทำอยู่ ‪คุณทำจากลอนดอนได้นะ
‪อารยะ
‪ได้ยินผมไหม
‪อารยะ
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ