NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
NIE DOSTRZEŻECIE JEGO OBECNOŚCI...
GDY ZNAJDZIE SIĘ WŚRÓD WAS...
KOSZMARY PRZYJDĄ WE ŚNIE I NA JAWIE...
- Szybciej! - Dawać go!
Już!
Nazwisko i wiek.
Nazwisko!
Mów!
Wiek!
Nazwisko!
Wiek!
Nazwisko, sukinsynu!
Odpowiadaj, skurwielu!
Zabrać go!
Puśćcie go!
Ali Saeed!
Zostawcie go!
Pierdolony zdrajca! To przez ciebie go złapali!
- Zdrajca! - To twoja wina!
- Słabeusz! - Cisza.
Chodź tu!
Rahim, do dzieła.
Zaczynaj.
Jak się nazywasz?
Zadałam ci pytanie!
Nidu.
Co?
Coś ty powiedział?
Nikt nic nie mówił.
Uderz go.
Rób, co każę!
Wiedziałam.
W Megdoot 31
nie mieliśmy wcześniej do czynienia z osobą kalibru Alego Saeeda.
Choć nie marnowaliśmy czasu.
Złamaliśmy wielu twardzieli.
- Prawda? - Tak jest!
Dowództwo dało nam 24 godziny na złamanie Saeeda.
Tylko 24 godziny.
- Ray? - Tak jest!
Temperatura na 45 stopni.
A potem pięć. Zmieniaj co pół godziny.
Nasz gość nie może zasnąć. Muzyka ma grać głośno.
Reszta ma cztery godziny odpoczynku.
- Zrozumiano? - Tak jest!
Tato.
Nie.
Nie!
Przez całą noc nie mogłem się ruszyć.
Ta kobieta i jej dziecko
wciąż się na mnie gapili. To zły znak.
To niemożliwe.
Śniliśmy o tym samym?
To pewnie złe wspomnienia.
Tej nocy wszyscy mieli koszmary.
A ty?
Też miałaś koszmary?
Nie.
Ja już przywykłam.
Rozluźniają mnie.
Ty nie wyglądasz na rozluźnioną.
Myli się pani.
To dobrze.
Mamy dziś mnóstwo roboty.
Pułkownik rzuca cię na pierwszy ogień.
Będę przesłuchiwała Saeeda z panią?
Ja zajmuję się tylko kobietami.
Co się wczoraj wydarzyło?
Spokojnie.
Możesz mi powiedzieć.
Myślałam...
że Saeed nazwał mnie Nidu.
Tylko ojciec tak do mnie mówił.
Skąd Saeed o tym wiedział?
Pewnie usłyszał gdzieś twoje imię.
A potem użył zdrobnienia.
No tak.
Bo skąd miałby je znać?
Nie mam pojęcia.
To niemożliwe.
Świetnie.
Po sprawie.
22 sierpnia, 7 rano.
Więzień 753, przywódca Frontu Zjednoczonych, Ali Saeed Al Yacoub.
Przesłuchujący: Haresh Gupta i major Vivek Chaudhari.
Wspomagani przez porucznik Nidę Rahim.
Sygnał dźwiękowy, 16 decybeli.
Obudź się.
Pan Ali Saeed Al Yacoub.
W minionych 30 latach wielu niewinnych ludzi zginęło
w jego straszliwych zamachach bombowych.
To nie wszystko. Podburzał mniejszości przeciwko rządowi,
zmuszał ludzi do występowania przeciwko ojczyźnie
i zdradził własny kraj.
Jebany zdrajca.
Czegoś tu nie rozumiem, panie Gupta.
Przez pięć lat wymykał się władzom,
a teraz, niczym dojrzały owoc, wpadł...
w nasze ręce.
I to tam, gdzie się nas spodziewał.
Cudownie.
Poddałeś się?
Słuchaj, bohaterze.
Przywozimy tu różnych ludzi.
Niektórzy zaczynają śpiewać po kilku minutach.
Inni na początku nawet nie pisną.
Ale coś ci powiem.
Czasem to trwa...
ale wszyscy w końcu się poddają.
- Ciebie też złamiemy. - Słuchaj.
Co?
Ten dźwięk...
Głośniej.
Płacz dziecka.
Słyszycie?
Słuchajcie uważnie.
Słyszycie, prawda?
Chwileczkę.
Nic nie słyszę.
- To był twój pomysł? - Co?
- A może twój? - Jaki pomysł?
Gupta powiedział, że twój.
Jaki pomysł?
Ten, o którym myślisz.
Co tam się dzieje?
Porwaliście ich, pobiliście, groziliście im.
A potem zastrzeliliście.
Co słychać u ojca?
Cholera!
Widzieliście to?
Gada bzdury. Ty też.
To był twój pomysł.
Miałeś im grozić, nie strzelać!
Bzdury!
Oszaleliście?
Nie!
Słyszycie nas? Pomocy!
Otwórzcie drzwi!
Przestańcie!
- Gupta! - Szybko!
Co robicie?
To przez niego.
- Oszalałeś? - Skąd wiedziałeś, sukinsynu?
Skąd o tym wiedziałeś?
Skąd wiedziałeś?
Skąd?
Żołnierzu, spójrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze.
Gdzie lekarz?
Jesteś dzielnym żołnierzem.
Wszyscy ponosimy winę.
Oby tak dalej! I na was przyjdzie pora!
Brawo, Al Saeed! Jesteśmy z tobą!
Zamknąć się!
Cisza!
Wyjdź.
Wynocha.
Na pewno
słyszałeś o mnie w waszych obozach antynarodowych.
Podpułkownik...
Sunil Dacunha.
Znasz historię mojej rodziny?
Sto lat temu
to ród Dacunhów...
w czasach portugalskiej inkwizycji...
wyplenił wszystkich fałszywych chrześcijan w Goi.
Setki hindusów, muzułmanów,
Żydów, buntowników...
To właśnie my
złamaliśmy ich wszystkich.
Lata praktyki nauczyły nas jednego.
Niektóre techniki przesłuchań...
działają lepiej niż inne.
A najprostsza i najbardziej efektywna z nich...
to rodzina.
To moment,
w którym łamie się każdy.
Weźmy czyjegoś 14-letniego syna.
Albo...
jego piękną żonę.
Lubnę.
Zgadza się?
Wystarczy, że wydam rozkaz, a mi ich tu sprowadzą.
Drugi rozkaz, a przydarzą im się takie rzeczy,
że będziesz się modlił o ślepotę.
Blefuje.
Skurwiele pewnie siedzą w apartamencie w Dubaju.
Chcesz poznać trzeci rozkaz? Będziesz dalej milczał?
Widziałaś?
Mów wyraźnie.
Mamroczesz. Mów wolniej.
Wyraźniej.
Kapoor, klucze.
Daj mi klucze.
Przemów, a przesłuchanie się zakończy.
Co planowaliście?
Siadaj.
Co to za język?
Wiem, że go znasz.
Nie tknę twojej żony.
Mów.
Aramejski. Starożytny język.
- Ale... - Co?
Znam Saeeda od dziecka.
On nie zna tego języka.
Chciałeś dołączyć do swoich.
Udało się. Co dalej?
Powiesz coś czy mam pogadać z twoim synem, Irfanem?
Wciąż powtarza to samo.
Co?
Coś o ukończeniu zadania.
Jakiego zadania?
„Obnaż ich winy, pożryj ich ciała”.
- Co to znaczy? - Nie.
To niemożliwe.
Pułkowniku.
Oficerowie gadają. Są przestraszeni.
Chcą wzywać Faulada Singha. Zrobić to?
Nie potrzebuję pomocy ani twoich opinii.
Odmawiam.
Każcie mu stamtąd uciekać.
Prerna, Preetika.
Co?
Coś ty powiedział?
Sunil, obiecałeś.
Miałeś nie przynosić pracy do domu.
Twoje picie i agresja...
Dość tego.
Preetika i ja boimy się tego nowego człowieka.
Byłeś kiedyś dobrym człowiekiem.
Preetika i Prerna?
Żona i córka pułkownika.
Co ty wygadujesz?
Skąd o tym wiesz?
Zmieniłeś się, Sunil.
Brzydzę się tobą.
Ty skurwielu.
- Jak śmiesz? - Jak śmiesz?
Całe życie poświęciłem ojczyźnie i rodzinie.
A teraz nie mogę cię nawet dotknąć?
Pierdolona zdzira!
Wstawaj, szybko!
Kapoor, zabierz go!
Zmieniłem się?
Jestem bohaterem wojennym.
Czy czułeś to samo, gdy po raz pierwszy uderzyłeś żonę?
Ty śmieciu. Gadasz o mojej rodzinie?
Całe życie poświęciłem temu krajowi.
Jestem bohaterem.
On go zabije.
Oszalał.
- Wózek. - Tak jest.
Nidu.
Słuchaj!
Słuchaj.
Zbudź się.
Wstawaj!
Co wiesz o moim ojcu?
Słyszałam cię. Co o nim wiesz?
Mów!
Nidu.
Jak mogłaś?
Jak mogłaś mnie tu wysłać?
Rahim!
Wyłącz to.
Wyłącz.
To nie jest człowiek.
On nie jest człowiekiem.
Nie miał pulsu. Sam sprawdzałem.
Wygląda dobrze.
Jak to możliwe?
Co ci jest? To ze zmęczenia?
Zdarza się. Chodźmy.
Chodźmy.
Możesz oszukać pułkownika,
ale ze mną ci się to nie uda.
Ja...
Na co się gapicie?
- To... - Wracajcie do pracy.
Wynocha!
Rozkazy?
Dość tego.
Wyślij wiadomość.
Wzywamy Faulada Singha.
Tak jest.
Nadchodzi!
Nadchodzi Faulad Singh!
Nadchodzi!
Nadchodzi Faulad Singh!
Kto tam?
- Mogę? - Oczywiście.
Usiądź.
- Chcesz? - Dziękuję, nie piję.
To pomaga.
W porządku?
Co to za hałasy?
Do trudnych więźniów wzywamy Faulada Singha.
Podobno macie jakiś problem.
Poradzi pan sobie z nim.
Dziś niedziela.
Mój oddział ma ważny mecz.
Załatwmy to szybko.
Dziś...
w pokoju przesłuchań,
gdy byłaś sama z Saeedem...
Co ci powiedział?
Powiedział...
że mój tata...
był tutaj.
Tak.
Nie został tu na długo.
Dokąd go zabrano?
Sprawiał kłopoty.
Był uparty.
Wciąż zajmował się książkami i filozofią.
Zamiast trzymać się rządowego programu,
zmuszał studentów do zadawania pytań.
Zawsze był bluźniercą.
Wygłaszał swoje wywrotowe opinie.
Był moim tatą...
ale go nie rozumiałam.
Był wrogiem ojczyzny.
Rewolucjonistą. Terrorystą.
Sytuacja wymknęła się spod kontroli.
To było straszne.
Skąd Saeed wie takie rzeczy?
O moim ojcu i pana rodzinie?
To zwykły człowiek.
Z krwi i kości.
Złamiemy go jak wszystkich. Będzie wył i błagał.
Wyzna prawdę.
Myślałam, że świeci słońce.
A jeśli Ali Saeed to zaplanował?
Na pewno nie.
Skąd ta pewność?
Gdyby słyszał o Fauladzie Singhu, nie chciałby go poznać.
Czyja to kolej?
Komu się dzisiaj poszczęściło?
Zaczynajmy.
Napisy: Alekandra Basińska