Χασμούκ!
ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΤΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ
Κάποτε,
ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της:
"Στην πρώτη μας γνωριμία,
τι χρώμα σαρί φορούσα;"
Ο άντρας είπε:
"Δεν θυμάμαι, επειδή..."
Έτοιμα τα ρούχα του Γκουλάτι;
Τα σιδέρωσα καλά.
-Του έδωσες παάν; -Μαζί με αλκοόλ.
Τον άφησες να πιει;
Τρελάθηκες;
Δεν ξέρεις ότι κάνει σαματά όταν πίνει;
Χρόνια τον υπηρετείς!
Μαθητής του είμαι, όχι υπηρέτης.
-Ναι, καλά! Αηδίες! -Τζίμι!
-Τι έγινε;
Ο Μπάνσι κι ο Γκουλάτι μαλώνουν.
Ετοίμασε τα ρούχα του. Ποιος ξέρει πού έμπλεξε πάλι.
Πώς έβγαλε γιο 1,80 αυτός εδώ;
Του γείτονα θα 'ναι.
Κόφτε το, σταματήστε!
Τι κάνετε; Τι έγινε;
Λέει τον γιο μου μπάσταρδο.
Λέει ότι είμαι στείρος!
Ότι η γυναίκα μου ξενοκοιμάται.
-Δεν του τη χαρίζω άλλο... -Άκου.
Για να λέει τέτοια για τον γιο σου
και τη γυναίκα σου,
κάπως θα τον προκάλεσες κι εσύ!
Πες μου, τι σου έκανε;
Πακόρα.
Πακόρα!
Πακόρα;
Και ήταν κρύο.
Κρύωσε το πακόρα;
Μόνο για ένα κρύο πακόρα έγινε αυτό;
"Μόνο για ένα πακόρα";
"Μόνο";
Άκουσε καλά.
Δεν είναι απλό πακόρα.
Είναι η δουλειά μου!
Αυτό τρώω πάντα πριν βγω στη σκηνή.
Με φτιάχνει.
Ξυπνά τον καλλιτέχνη μέσα μου.
Στο Πανηγύρι του Νοτσαντί,
το σόου του Μέγα Γκουλάτι θα έκανε τρελές εισπράξεις.
Κι εσύ, ο πανηλίθιος ατζέντης μου,
έδωσες σ' εμένα, τον Μέγα Γκουλάτι, κρύο πακόρα;
Παλιομαλάκα.
Τι;
-Ναι, επιθεωρητά. -Μαλάκα.
Ήρθαν οι καλεσμένοι για τον γάμο. Πάω στη σκηνή.
Χασμούκ.
Φρόντισε να 'ναι το τελευταίο του.
Το 'πιασες;
-Κύριε. -Ναι;
Είμαι έτοιμος.
Για ποιο πράγμα, βρε βλάκα;
Δεν είπατε να γράψω ανέκδοτο; Να το.
Ωραία, σ' ακούω.
Τώρα;
Ναι, τώρα.
Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της:
"Στην πρώτη μας γνωριμία, τι χρώμα φορούσα;"
-Τι φορούσε; -Συγγνώμη, ξέχασα να πω "σαρί".
Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της:
"Στην πρώτη μας γνωριμία, τι χρώμα σαρί φορούσα;"
Εκείνος είπε: "Δεν θυμάμαι". Αυτή ρώτησε: "Γιατί;"
Εκείνος απάντησε:
"Όταν ένα γρήγορο τρένο στις γραμμές... Για να πεθάνεις... Τότε..."
Αρκετά, φτάνει.
Θα το χαλάσεις κι άλλο το ανέκδοτο, ηλίθιε;
Έλα, δώσ' το μου.
Δώσ' το.
Καλά που το έγραψες σε χαρτί.
Όπως κάνουν στο Χόλιγουντ.
Αλήθεια;
Ναι, γιατί εκεί στη Δύση,
σκουπίζεις τον κώλο σου με χαρτί, αφού χέσεις.
"Κάποτε,
-σ' έναν γάμο..." -Μου τάξατε...
ότι θα βγω στη σκηνή.
Πότε;
Για να δούμε...
Σήμερα, είπατε.
Και γι' αυτό θα με ζαλίζεις συνέχεια τώρα;
Είναι ο γάμος της αδερφής του επιθεωρητή.
Λες να σ' αφήσω σ' αυτό;
Και τι έγινε;
-Θα τους διασκεδάσω. -Ναι, ε;
Θυμάσαι τι ρεζίλι έγινες
στο πανηγύρι του χωριού σου;
Λες να τα βγάλεις πέρα εδώ;
Καλώς, τότε.
Μου πήρατε λεφτά για να με κάνετε διάσημο στο Μουμπάι.
Τα θέλω πίσω.
Τι είπες;
Τι είπες τώρα;
Τα έχασα.
Μου έπεσαν απ' την τσέπη στο ποδήλατο.
Δρόμο τώρα.
Ήταν του θείου μου. Τα θέλω.
Εντάξει, τότε.
Τράβα στην αστυνομία και δήλωσε
ότι τα βούτηξες απ' τον θείο σου
και τα έδωσες στον διάσημο κωμικό, Γκουλάτι,
που σου τα 'φαγε. Αυτό πες.
Σας σέβομαι ως δάσκαλο.
Με κοροϊδεύετε δέκα χρόνια τώρα.
Η υπόσχεση είναι υπόσχεση.
Σήμερα θ' ανέβω στη σκηνή.
Αλήθεια;
Χασμούκ!
Κάθαρμα!
Άσε τη στολή μου.
Μια ζωή υπηρέτης θα είσαι.
Άσε με!
Παλιομαλάκα! Τώρα θα δεις.
Θα σου δείξω, καριόλη...
Συγγνώμη.
Θ' ανέβαινα στη σκηνή αργά ή γρήγορα.
Η υπόσχεση είναι υπόσχεση.
Αγαπητοί φίλοι, η στιγμή που περιμένατε έχει έρθει.
Αυτός που λαχταράτε να δείτε...
Τώρα βγαίνω εγώ.
Σας παρουσιάζω ενώπιόν σας τον βασιλιά της κωμωδίας,
τον μάστορα του γέλιου, Γκουλ... Γκουλ... Γκουλάτι!
Ένα μεγάλο χειροκρότημα!
Είσαι η ντροπή της κωμωδίας.
Δεν θα σ' αφήσω να βγεις ποτέ στη σκηνή μου.
Δεν είναι ο Γκουλάτι αυτός!
Ποιος είναι αυτός στη σκηνή;
Για τον Γκουλάτι ήρθαμε.
Ποιος είναι αυτός;
Πού είναι ο Γκουλάτι;
Χασμούκ! Τι κάνεις;
Φύγε από εκεί!
Φύγε, αλλιώς θα τις φας!
Βλάκα!
Ποιος είναι αυτός; Τον Γκουλάτι θέλουμε.
-Ποιος είναι ο βλάκας στη σκηνή; -Διώξτε τον.
-Φωνάξτε τον Γκουλάτι. -Χάνουμε τον χρόνο μας.
-Διώξτε τον. -Εμείς περιμέναμε τον Γκουλάτι.
-Για τον Γκουλάτι ήρθαμε. -Αυτός δεν μιλάει καν...
Ποιος είναι αυτός;
Αν δεν βγει ο Γκουλάτι, θα φύγουμε.
Τι φρούτο είναι τούτος;
Δεν είναι ο Γκουλάτι!
Ηλίθιε! Τι κοιτάς;
Μαζέψτε τον!
Ηρεμήστε, παρακαλώ.
Τι τρέχει;
Αγαπητοί μου...
Ντε και καλά θα χάσει μια ομάδα, άμα βγει απ' τον αγώνα το αστέρι της;
Το θέμα είναι ότι ο Γκουλάτι έπεσε σε κώμα απ' το πακόρα του Μπάνσι.
Γι' αυτόν δεν έχει κωμωδία,
τώρα ζει ένα δράμα.
Τι όμορφη γιορτή κι αυτή...
αυτός ο γάμος.
Χειροκροτήστε τους νιόπαντρους.
Τι ωραίο ζευγάρι!
Σίγουρα, αγαπιούνται πολύ.
Πριν τον γάμο, θα έδωσαν έναν σωρό υποσχέσεις.
Ότι θα αγαπιούνται για πάντα.
Ότι αυτός δεν θα κοιτάξει άλλη κοπέλα.
Φίλε, φρόντισε να το τηρήσεις.
Γιατί αν κοιτάξεις ξανά άλλη κοπέλα,
η νύφη έχει αδερφό επιθεωρητή
και θα σε σφάξει στο γόνατο.
Έτσι δεν είναι, επιθεωρητά;
Τέσσερα χρόνια μετά, θα λένε όλοι:
"Επιθεωρητά, άφαντος ο κουνιάδος σας τελευταία".
Κι εκείνος θα λέει: "Ναι, δεν θα τον δείτε.
Κοίταζε εκεί που δεν έπρεπε".
Οι υποσχέσεις πριν τον γάμο είναι ανεκτίμητες.
"Θα σου πάρω ψυγείο, τηλεόραση, σπίτι".
Ένα μάτσο φούμαρα.
Όσο λιγότερο "προικισμένος" ο άντρας, τόσο μεγαλύτερα είναι τα ψέματά του.
Πολλοί ισχυρίζονται: "Θα σου κάνω τον γύρο του κόσμου".
Τον γύρο του κόσμου;
Βρε χαμένε, ζεις σε μια μικρή πόλη
σαν το Γκαζιαμπάντ δέκα χρόνια.
Βλέπεις το παγωτό να λιώνει κι αναρωτιέσαι:
"Τι λιώνει; Το γάλα; Η ζάχαρη;
Μήπως τα όνειρά μας;"
Όταν κάποιος αθετεί μια υπόσχεση,
θυμώνω πάρα πολύ.
Θέλω να του σπάσω το κεφάλι μ' ένα μπουκάλι.
Αλλά τι νόημα έχει αυτό;
Τι φταίει το μπουκάλι;
Σ' έναν γάμο, αυτός που τάζει είναι ο άντρας.
Αυτή που ακούει είναι η γυναίκα.
Και σ' όλον τον κόσμο, αυτοί που αθετούν τις υποσχέσεις τους είναι οι πολιτικοί.
Μην παντρευτείτε ποτέ πολιτικό. Όχι.
Θα αθετήσει τις υποσχέσεις του και θα σας παρατήσεί.
Είναι όλοι γεννημένοι κατεργάρηδες.
Πριν σας αφήσω,
ακούστε ένα ανέκδοτο.
Άντε!
Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της:
"Στην πρώτη μας γνωριμία, τι χρώμα σαρί φορούσα;"
Εκείνος λέει: "Δεν θυμάμαι". Αυτή ρωτάει: "Γιατί;"
Και της απαντά:
"Όταν ξαπλώνεις στις γραμμές του τρένου για ν' αυτοκτονήσεις,
δεν σε νοιάζει αν το τρένο είναι επιβατικό ή εμπορικό".
Τέλειο, βρε μπαγάσα!
Ευχαριστώ.
Άψογο!
Έσκισες!
Κάτι ήξερα και σε κάλεσα!
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Τι σκαρώνεις;
Τι κρύβεις;
Τίποτα.
Εμπρός;
Ναι, πες μου.
Τι; Χτύπησε το κεφάλι του; Χθες βράδυ;
Άνοιξε το κεφάλι του;
Κοπρίτες, τεμπέληδες.
Τα πάντα θα πείτε για να πάρετε ρεπό.
Να είστε και οι δύο στο εργοστάσιο σήμερα.
Το κατάλαβες;
Τι κοιτάς εσύ;
Ποιος θα μου φτιάξει τσάι;
Ναι, αμέσως.
Γεια σας, είμαι ο Σουπάρν Βέρμα. Όπως κι εσείς,
προβληματίζομαι με την οικογένειά μου.
Με ενοχλούν πολύ.
Με έβαλαν στο γκρουπ τους στο Whatsapp.
Σε χτύπησε ο θείος σου, έτσι;
Με τη ζώνη του.
Πρέπει να πονάς πολύ.
Δεν μ' αρέσει καθόλου η φαρδιά ζώνη.
Μ' αρέσει αυτό το λεπτό κορδόνι στη μέση σου.
Σωστά;
Απεχθάνομαι τα παιδιά.
Είναι ανόητα. Δεν μπορώ να τα διαχειριστώ όλα.
Έλα, άσ' το κάτω.
Από αγάπη το κάνει η θεία.
Τι είναι;
Ο μπαμπάς θέλει τη ζώνη του.
Να είσαι στο εργοστάσιο ως τις 11.
Ναι.
Για πες, Μπάνσι...
Ήταν κάποτε ο "Αγάπα με" κι ο "Βάρα με".
Πέθανε ο "Αγάπα με". Ποιος έμεινε;
Ο "Βάρα με".
Μπορεί να φτιάχνεις πακόρα όλη μέρα,
αλλά δεν βοηθάει, αν τα σερβίρεις κρύα.
Έλα, πάμε να το τακτοποιήσουμε.
Βάλ' τον να υπογράψει.
Μην το σκέφτεσαι. Υπόγραψε κάτω απ' τους έξι μάρτυρες.
Αν υπογράψω, δεν θα τον κρεμάσουν;
Τι σε νοιάζει εσένα;
Πρωθυπουργός είσαι ή πρόεδρος δικαστηρίου;
Υπόγραψε, είπα!
Κατά λάθος έγινε.
Δεν το έκανα επίτηδες.
Δεν είμαι δολοφόνος, Τζίμι.
Σε παρακαλώ. Δεν είμαι δολοφόνος.
Κάψ' το.
Τι;
Κι ο αστυνόμος;
Ο επιθεωρητής τον έστειλε,
με τα λεφτά για την παράστασή σου.
Χίλιες ρουπίες.
Έλα, κράτα τα.
Αυτά είναι μόνο 500.
Προφανώς.
Τα μισά σου κέρδη είναι δικά μου πλέον.
Είμαι ο μάνατζέρ σου.
Μάνατζερ;
Φυσικά. Θα κλείσω και περιοδεία.
Μουζαφαρπούρ, Ραμπούρ, Σαμλί.
Μετά πίσω στο Σαχάρανπουρ.
Πάρε αυτό και κάψ' το.
Τώρα είσαι με τον Τζίμι, τον Δημιουργό.
ΡΑΜΠΟΥΡ
-Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της... -Πετάξτε έξω αυτόν τον βλάκα!
"Στην πρώτη μας γνωριμία,
τι χρώμα σαρί φορούσα;"
Δεν ήρθαμε για σένα.
Εκείνος λέει: "Δεν θυμάμαι".
ΣΑΜΛΙ
Τον ρωτά: "Γιατί;"
-Τι κάνει; -Παλιο...
Και της απαντά...
Ρε βλάκα! Θα πεις κάνα αστείο;
Βαράτε τον!
Ρίχτε του!
Τζίμι...
Δεν καταλαβαίνω.
Τι προάλλες, το κοινό τρελάθηκε μ' αυτό το αστείο.
Σήμερα δεν φτιάχτηκαν καθόλου.
Επειδή δεν φτιάχτηκα ούτε εγώ.
Πώς θα φτιαχτείς, δηλαδή;
Θες πακόρα;
Όχι.
Ποτό; Χασίς; Χόρτο;
-Ναι, κε Παντίρ. -Πώς πάει, Τζίμι;
Όλα καλά. Πολύ καλά.
Μας έκλεισαν στο Μπαρέιλι.
Μη σκάτε. Θα τα ξεπληρώσω όλα.
Θα στείλω τους άντρες μου.
Δεν υπάρχει λόγος γι' αυτό.
-Πρέπει, όμως. -Γιατί;
-Να σε σαπίσουν στο ξύλο. -Όχι. Μη... Εμπρός;
Χασμούκ, το επόμενο σόου πρέπει να πάει καλά. Το 'πιασες;
Αλλιώς βλέπω να χάνουμε και τη ζωή μας.
Θα βρω τρόπο να φτιαχτείς.
Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της...
Χασμούκ!
Ο θείος σου είναι καλός άνθρωπος.
Έφερε τους εργάτες να σε δουν.
Τζίμι!
Κύριε Παντίρ.
Θα ερχόμουν να σας δω.
Τ' ορκίζομαι. Ο πελάτης από το Μπαρέιλι είναι στην πρώτη σειρά.
Ναι, αφεντικό. Εκεί είναι.
Εσύ είσαι ο καλλιτέχνης;
Ναι.
Φρόντισε να τα πεις καλά, να το διασκεδάσουμε.
Μετά την παράσταση, θα κλείσουμε τους λογαριασμούς μας.
Κύριε Παντίρ, είναι μια κατσίκα έξω.
Κύριε Παντίρ.
Ήρθαν όσα ζητήσατε.
Στάσου, φίλε.
Τι σκατά είναι αυτά;
Για να φτιαχτεί ο καλλιτέχνης.
Δεν πρέπει να σας γυρίσω τα λεφτά;
Καλώς.
Μετά το σόου!
Χασμούκ, πρέπει να φτιαχτείς για να τα πας καλά σήμερα.
Μα εγώ ούτε καν τρώω κρέας.
-Δεν θα τα καταφέρω. -Δεν θέλω τέτοια.
Γιατί υπηρετούσες τον Γκουλάτι;
Ήμουν δειλός. Ήθελα να μάθω.
Περίμενα τη σωστή στιγμή. Δεν είχα φτιαχτεί.
Δεν είχες "φτιαχτεί". Και πώς προέκυψε αυτό;
Τη μέρα που είδα τον Χασμούκ στη σκηνή,
είδα τον Θεό της Κωμωδίας μπροστά μου.
Ο Σατσίν φοράει πρώτα την αριστερή επικαλαμίδα πριν ρίξει μπαλιά.
Ο Σαχ Ρουκ κάνει 50 τσιγάρα πριν ανέβει στη σκηνή.
Ο Νεύτωνας μ' ένα μήλο ανακάλυψε τη βαρύτητα.
Ο Τάνσεν ξάπλωνε σε στρώμα πάγου.
Ακόμα κι ο Γκουλάτι έτρωγε πακόρα για να μπει στο πνεύμα.
-Όντως. -Είδες;
Κάθε καλλιτέχνης θέλει διεγερτικό.
Και το διεγερτικό του Χασμούκ είναι αυτό!
Το 'πιασες;
Τώρα αποφάσισε, τι είδους Χασμούκ θες να είσαι.
Ο Θεός της Κωμωδίας ή ένας άσημος δειλός;
Στάσου, περίμενε...
Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της:
"Στην πρώτη μας γνωριμία,
τι χρώμα σαρί φορούσα;"
Ο άντρας απάντησε:
"Όταν ξαπλώνεις στις ράγες για ν' αυτοκτονήσεις,
δεν σε νοιάζει αν το τρένο είναι επιβατικό ή εμπορικό".
Χασμούκ!
Χασμούκ, τι έγινε;
Δεν καταλαβαίνεις, Τζίμι;
Δεν πρόκειται να φτιαχτώ έτσι.
Μετά από ό,τι έκανα στον Γκουλάτι,
ήθελα να πεθάνω.
Όταν ανέβηκα στη σκηνή, νόμιζα ότι είχα 15 λεπτά ζωής.
Είχα χεστεί επάνω μου.
Δεν ξέρω πώς φτιάχτηκα και τα είπα.
Δεν ήταν απ' αυτό.
Δεν θα συμβεί με κότες και κατσίκες.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ο Παντίρ θα μου σπάσει τα δόντια.
-Όχι, Τζίμι... -Χασμούκ!
Θείε, εδώ είσαι;
Γιατί δεν έρχεσαι κάτω;
Θείε, είναι...
Θα δώσεις παράσταση;
Παλιοτόμαρο!
Θα σε δει ολόκληρο το Σουντάρ Λαλ Τζέιν; Ξεφτίλα!
Δεν θα δώσω παράσταση!
Τζίμι,
φύγε εσύ.
Εγώ θα "φτιαχτώ".
Μίλα! Θα μιλήσει.
Άντε, μίλα!
-Ηρέμησε, θεία! -Σκασμός!
Εμπρός, μίλα!
-Θεία, ηρέμησε! -Σκάσε, είπα!
Μίλα, ντε!
Ηρεμήστε, παρακαλώ.
Με λένε Χασμούκ. Εδώ είμαι.
Χαμογελάστε λίγο.
Τι συμβαίνει;
Ποιος πέθανε;
Γιατί τόση θλίψη;
Λες και περιμένατε καμιά Σόνια
κι εμφανίστηκε ο Ραούλ!
Τι να κάνω; Να πεθάνω;
Κάποιος θα πεθάνει απόψε σίγουρα,
όπως ο πατέρας μου.
Ο πατέρας μου πέθανε πριν πολλά χρόνια, όταν ήμουν παιδί.
Όχι μόνος, με τη μητέρα μου.
Μην ταράζεστε, παρακαλώ.
Το κακό είναι ότι ζουν οι υπόλοιποι συγγενείς.
Δεν ξέρω πώς επέζησαν.
Αυτοί οι άτιμοι οι συγγενείς σού τα κάνουν τσουρέκια νύχτα-μέρα.
Έκτοτε, ζω με τον θείο μου, τον αδερφό του πατέρα μου.
Συγγνώμη, λάθος το είπα. Θα το ξαναπώ.
Μένω στο σπίτι του θείου μου, σαν κακό σπυρί στον κώλο του.
Δεν με ξεφορτώνεται ούτε όταν πάει για χέσιμο!
Ο θείος μου δεν αγαπάει τους συγγενείς του.
Μόνο το μπουκάλι με το ρούμι του.
Ούτε η θεία μου δεν τον έχει ξεπατώσει
όσο το ρημάδι το Old Monk.
Ίσως πηδάει το μπουκάλι.
Το τσουτσούνι του χωράει.
Όταν μεθάει ο θείος μου, θέλει να ψυχαγωγηθεί.
Μόλις τον χτυπήσει το ποτό, βαράει τον ανιψιό του.
Θα γράψεις ανέκδοτα;
Γράψε τώρα! Άντε, γράψε.
Πόσα θα γράψεις;
Γράψε ένα αστείο. Άντε, γράψε!
Με χτυπούσε με διάφορους τρόπους.
Με τα χέρια, με τη ζώνη του,
με το τηγάνι, με τα παπούτσια,
με τον πλάστη.
Κάθε μέρα, γινόταν ντίρλα απ' το ποτό.
Δεν μπορούσε να σταθεί, να κάτσει, να πηδήξει,
ούτε να μιλήσει, αλλά τη ζώνη την έβγαζε μονομιάς. Χτυπούσε μια χαρά.
Και δεν έλεγε να σταματήσει.
Απ' όταν ήμουν μικρός,
δεν με έβλεπε ως άνθρωπο,
αλλά ως ζώο.
Το ζώο άλλαζε ανά ηλικία.
Στην αρχή, με φώναζε ποντικό.
Μεγαλώνοντας με φώναζε γάιδαρο.
Ο θείος μου είχε ξεχάσει
ότι ακόμα κι ο ποντικός, όταν απειλείται, θα δαγκώσει.
Καριόλη!
Άσε με!
Ακόμα κι ο γάιδαρος κλωτσάει.
Να πάνε να χεστούν οι συγγενείς.
Γράψτε το σόι σας στα παλιά σας τα παπούτσια.
Καλύτερα ζει κανείς μόνος.
Τι τρέχει;
Σας χάλασα τη διάθεση;
Θα σας φτιάξω το κέφι.
Ένα ανέκδοτο πριν φύγουμε.
Ρώτησε μια γυναίκα τον άντρα της:
"Στην πρώτη μας γνωριμία,
τι χρώμα σαρί φορούσα;"
Εκείνος λέει: "Δεν θυμάμαι". Αυτή ρωτάει: "Γιατί;"
Και της απαντά:
"Όταν ξαπλώνεις στις γραμμές του τρένου για ν' αυτοκτονήσεις,
δεν σε νοιάζει αν το τρένο είναι επιβατικό ή εμπορικό".
Ευχαριστώ.
Θα γίνει χαμός στο Μπαρέιλι.
Εντάξει.
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου