‪(ราชาเรื่องตลก)
‪(ฮัสมุข 47 เปอร์เซ็นต์ ‪มหันตี 50 เปอร์เซ็นต์)
‪เอาละครับ ทุกท่าน ‪ในที่สุดก็ถึงเวลาที่เราทุกคนรอคอย
‪ตามผมมาเลยครับ
‪ขอให้โชคดีนะ ทุกคน
‪ขอให้โชคดี
‪คะแนนเพิ่งเข้ามาครับ
‪วันนี้ผู้ที่จะได้ร่วมเดินทางต่อ ‪ไปกับเราในรายการนี้
‪มีคะแนนนำทิ้งห่างไป ‪เพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‪ราเกศ ส่งต่อให้คุณเลยครับ
‪ช่วยคลายความสงสัยนี้ให้ที
‪แล้วบอกมาเลยครับว่า ‪ใครจะได้อยู่กับเราต่อ
‪ฮัสมุขครับ
‪(ฮัสมุข 86 เปอร์เซ็นต์ ‪มหันตี 85 เปอร์เซ็นต์)
‪ล็อกไว้นี่หว่า ! ‪รายการนี้มันโกงกันชัดๆ !
‪- อะไรกันวะ ‪- ฮัสมุข
‪ฮัสมุข เราดีใจที่จะบอกคุณว่า
‪คุณชนะโดยคะแนนนำมาหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ‪แค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ครับ
‪ฮัสมุข !
‪พวกเราดีใจกับคุณด้วย ‪โปรดติดตามชมกันต่อไปนะครับ
‪ฮัสมุขคือผู้โชคดีที่ชนะในวันนี้ ‪ด้วยคะแนนฉิวเฉียด
‪ผมวิศาล มัลโฮตรา ‪แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้ใน...
‪- รายการราชา... ‪- รายการราชาเรื่องตลก !
‪เจอกันพรุ่งนี้ครับ ! ‪คุณทำได้ดีมากเลย !
‪หยุดก่อน
‪- เอาศพเขาไป ‪- หัวหน้า
‪ไม่สืบสวนสักนิดเหรอครับ
‪ไนก์ นายทำอาชีพนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‪- สามเดือนครับ ‪- แล้วฉันล่ะ
‪คุณจะเกษียณในอีกสามเดือนครับ
‪ไนก์ ฉันแค่ดูศพ
‪ก็รู้แล้วว่ามันเป็นคดีอะไร ‪เข้าใจนะ เอาศพเขาไปได้
‪ไวกุณฐ์ ศัสตรี
‪สมควรโดนแล้ว
‪เขาเป็นทนาย นายหน้า ‪แมงดา คนคอยแก้ปัญหา
‪ใครจะรู้ว่าเขาทำอะไรอีก
‪แต่ที่นั่นถูกปิด ‪มาหลายเดือนแล้วนะครับ
‪แถมไม่เจอจดหมายลาตาย
‪- มือถือนาย ‪- อะไรนะครับ
‪ส่งมือถือนายมา
‪ไปหาอะไรดื่มกัน ‪แล้วปัญหาของนายจะคลี่คลายเอง
‪มาเถอะ
‪นี่ไง จดหมายลาตาย
‪เอาไปพิมพ์ออกมาแล้วยื่นไปด้วย
‪คดีปิดแล้ว
‪แต่นี่อาจเป็นการฆาตกรรมก็ได้นะครับ
‪ใช่ นี่เป็นการฆาตกรรม ‪จามีล อินโดรีฆ่าเขาไง
‪คุณแน่ใจได้ยังไงกัน
‪เมื่อคืนที่บาร์อวาลอน ‪ศัสตรีมีเรื่องกับคนของจามีล อินโดรี
‪แล้วคุณรู้ได้ยังไงครับ
‪จามีล อินโดรี ‪เป็นคนที่น่ากลัวในวงการหนัง
‪(ยามที่ตึกนั้นเห็นฮัสมุข)
‪(จากรายการราชาเรื่องตลก ‪เข้าไปในตึกนั้น)
‪หัวหน้าครับ
‪ผมว่าคดีนี้ไม่ง่ายอย่างตาเห็น
‪ยามเห็นศัสตรีอยู่กับชายสองคน
‪สองคนไหน
‪NETFLIX ขอเสนอ
‪เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงน่ะ จิมมี่
‪ฉันไม่เข้าใจเลย
‪ฮัสมุข
‪- จิบชาดู ‪- ไม่เอา
‪แค่จิบดู
‪จิมมี่...
‪- รสชาติเป็นไง ‪- เย็นชืด ไม่รู้สึกอะไรเลย
‪นั่นแหละ เข้าใจไหม
‪เราใช้เวลาเดินทาง ‪ฝ่ารถติดมาที่นี่ 51 นาที
‪เราต้องตีเหล็กตอนยังร้อน
‪นั่งลงเถอะ
‪พวกคุณไปเจอศัสตรีทำไม
‪- เขาเคยเป็นทนาย ‪- เขาเป็นทนายเราครับ
‪ยังเป็นและจะเป็นตลอดไป ‪มีอะไรเหรอครับ
‪ตกจากตึกชั้นที่ 12 น่ะ
‪หวังว่าเขาจะไม่บาดเจ็บนะครับ
‪ไม่บาดเจ็บเลย นี่มันงานอดิเรกเขา
‪ทุกเช้าเขาลืมตาตื่น ขึ้นไปชั้น 12 ‪แล้วก็กระโดดลงมา
‪ผมจะบอกให้ก็ได้ ‪เขาพาเราไปดูห้องชุดที่นั่น
‪แค่นั้นเอง
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่ครับ
‪แค่นั้นเองเหรอ ‪พวกคุณไม่ได้ผิดใจกันเหรอ
‪- ไม่ครับ ไม่มีเลย ‪- ไม่มีครับ
‪- ไม่มีเรื่องผิดใจกันเหรอ ‪- ไม่มีครับ
‪ดูนี่สิ
‪รู้จักหมอนี่ไหม
‪นั่นคนที่เราเจอข้างนอก...
‪เราเจอหมอนี่ข้างนอก ‪ตอนไปหาคุณศัสตรีครับ
‪บอกแล้วไง คดีปิดแล้ว
‪- ใครครับ ‪- หนุ่มๆ คุณโปรมิล่า...
‪ว่าไง รีอา เข้ามาสิ
‪มีอะไรกันเหรอ
‪ตำรวจพวกนี้แค่มาถามเราว่า ‪เคยเห็นหมอนี่ไหมน่ะ
‪เราก็แค่บอกพวกเขาว่าเคยเห็น
‪นั่นสิ
‪นี่มันคนเดียวกับที่มีเรื่องทะเลาะ ‪ที่อวาลอนวันก่อนนี่นา
‪ใช่ๆ คนเดียวกันเลย ‪คนนี้แหละที่เราพูดถึง
‪เป็นอินโดรี คดีปิดแล้ว
‪(ราชาเรื่องตลก)
‪เมื่อวานคุณทำอะไรบนเวที
‪ฉันยอมเสี่ยงเต็มที่เพื่อคุณ
‪ฉะนั้นคุณควรทำให้ฉันเห็นว่า ‪ทำงานนี้ได้ไหม
‪ขอโทษครับ ผมพลาดเอง
‪ผมกลัวขึ้นมาเลย...
‪ฮัสมุข ไม่มีใครสนหรอกว่าคุณกลัว
‪ทุกคนมีปัญหากันหมด ‪ขนาดฉันยังมีเป็นสิบๆ อย่าง
‪ไม่ต้องมาอ้างกับฉันเลย
‪คุณมานี่เพื่อทำงานใช่ไหม ‪ตกลงคุณจะทำได้ไหม
‪- ทำได้ไหม ‪- ได้ครับ
‪ฉันเชื่อใจคุณได้ไหม
‪ฉันเชื่อใจคุณ ราเกศ ‪ฉันอุตส่าห์เชื่อใจคุณ
‪ไม่ละอายใจเลยเหรอ ราเกศ
‪ฉันทำให้คุณได้เป็นอย่างทุกวันนี้
‪นั่นไม่มีค่าสำหรับคุณเลยเหรอ
‪ที่ฉันทำให้คุณมีอาชีพมั่นคง
‪ทำให้คุณเป็นราเกศ บัณฑิต ‪ไม่มีค่ากับคุณเลยเหรอ
‪ช่วยบอกฉันทีเถอะ
‪จะทิ้งฉันไปหาเด็กสาวๆ เหรอ
‪คุณเปิดเผยตัวตนจริงๆ ‪ซึ่งนั่นมันก็ดีอยู่
‪- มันไม่มีความจริงอยู่เลย ที่รัก ‪- ใครคือที่รักคุณ...
‪คราวก่อนโปรมิล่าก็เป็นแบบนี้
‪ใช่ครับ
‪เธอมักเลือกคนโปรด ‪แล้วก็สนับสนุนแค่พวกเขา
‪อชัย เราจ่ายให้ฮัสมุขเท่าไหร่
‪ตอนละล้านห้าครับ
‪- จ้างนักแสดงได้ 15 คนเลยนะนั่น ‪- นั่นแหละครับที่ผมจะบอก
‪ฟังหน่อย คุณโปรมิล่า
‪เอาแต่สัญญาแล้วก็สัญญา ‪แล้วไหนล่ะผลลัพธ์
‪แต่...
‪เขาไม่ได้เล่นมุกที่ผมเขียนเลยครับ
‪- เลิกคร่ำครวญสักทีได้ไหม ‪- เงียบน่า
‪- ฉันแค่รู้สึกว่า... ‪- นี่ขอทีเถอะ
‪เราเห็นผลของความรู้สึกคุณชัดแล้ว
‪และเราก็ฟังมากพอแล้ว
‪วันนี้ผมจะพูดบ้างและคุณ... ‪มองมาที่ผมซะ
‪ทีนี้ผมจะพูด ส่วนคุณจะฟัง
‪ภาพกล้องวงจรปิดจากเพนต์เฮาส์ค่ะ
‪ไม่มีสำเนาอื่นใช่ไหม
‪ค่ะ ฉันลบทุกอย่างจากฮาร์ดไดรฟ์แล้ว
‪- เหลือแค่ในนั้น ‪- แล้วเจอกันนะ
‪เมื่อกี้คุณจะพูดอะไรสักอย่างนี่ครับ
‪อะไรนะ
‪เมื่อกี้คุณจะพูดอะไรสักอย่าง
‪จริงด้วย ผมกำลังจะบอกว่า
‪ขนาดผิดพลาดหนหนึ่ง ‪พระเจ้ายังยกโทษให้ได้เลย
‪ผมก็แค่คนธรรมดาไหมล่ะ
‪เจ้าหนุ่มฮัสมุขนั่นมีพรสวรรค์มากๆ
‪เขาถูกลิขิตให้อนาคตไกล ‪รอดูได้เลย ไปคุยกับเขานะ
‪ส่วนนายสองคน ‪เลิกทำตัวขี้อิจฉาได้แล้ว
‪เลิกมานินทาให้ฉันฟังด้วย
‪โดยเฉพาะนาย ไอ้หนวด
‪คนเรานี่มันขี้อิจฉาจริงๆ ‪ไปคุยกับฮัสมุขซะนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฮัสมุข
‪คุณโปรมิล่าทำให้คุณประตาป ‪พูดไม่ออกเลย
‪คนอะไรอย่างเจ๋ง
‪นั่นมันเวทมนตร์ชัดๆ
‪นั่นมัน "เสน่ห์" ‪คุณคงหมายถึงเสน่ห์ล่ะสิ
‪คุณรู้ตลอดเลยว่าผมพูดถึงอะไร
‪คุณเข้าใจผมดีจริงๆ
‪รีอา ฉันต้องไปแล้ว
‪วิกกี้น่ะ
‪วิกกี้...
‪งาน...
‪การถ่ายทำจะออกมาดี
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪- เจอกันนะ ‪- แล้วเจอกัน
‪เธอถึงกับกอดนายเลยนะ ‪ยังทำหน้างออยู่ทำไม
‪ฉันจะกลับเหมือนกัน ‪รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่
‪อยู่คนเดียวจะยิ่งแย่กว่าเดิมนะ ‪อยู่ดูทีวีกับเราที่นี่เถอะ
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- เปิดอะไรดูหน่อยสิ
‪ฉันเปิดอะไรให้ดูนะ
‪คุณรู้สึกยังไง
‪นี่มันดีจริงๆ เลย
‪เป็นช่องที่ดีนะนี่ ‪เลือกได้ดีจริงๆ
‪- ฮัสมุข เดี๋ยวฉันมานะ ‪- ได้
‪ขอเวลาสิบนาที ที่จริงห้าก็พอ
‪ไปเถอะ
‪จิมมี่ ทำอะไรน่ะ
‪- จิมมี่ ‪- อายทำไมกัน
‪- จิมมี่ ‪- เราไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
‪- จิมมี่ๆ ‪- แบบนี้รู้สึกดีไหม
‪จิมมี่
‪- ช้าลงหน่อย ‪- ปิดประตูสิ
‪ฉันไม่ได้เปิดประตูทิ้งไว้นี่นา
‪จิมมี่ !
‪ปล่อยเขานะ !
‪แกโกหก ไอ้เวรเอ๊ย ! ‪แกโกหกกับตำรวจ !
‪เรียกตำรวจให้ที ผมฆ่าคนตาย
‪ผมฆ่าศัสตรี เรียกตำรวจเลย !
‪ในที่สุดความจริงก็เดินมาหาเรา
‪ว่าไง ไอ้งั่ง
‪กลับมาที่ที่แกควรอยู่สินะ
‪สุดท้ายโลกก็ต้องรู้ว่า ‪แกมันเป็นไอ้ขี้แพ้มากแค่ไหน
‪ยิ่งเวทีใหญ่ ก็ยิ่งขายขี้หน้า
‪กลับไปเถอะ ไอ้หนุ่ม
‪กลับบ้าน กลับไปขัดกระไดไชรูส้วม
‪นั่นแหละที่ที่แกควรอยู่ กลับไปซะ
‪แกมันคนไม่มีไฟ
‪ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪ฟังนะ
‪ฉันมีไฟ
‪และมันแผดเผารุนแรงกว่าไฟ ‪ในเตาหลอมในโรงงานลุงฉันด้วย
‪ฮัสมุข !
‪เสียสติไปแล้วเหรอ
‪อะไรน่ะเมื่อกี้
‪ฝันร้ายเหรอ
‪ไม่ได้ฝัน มันเป็นความจริง
‪ฉันจะไม่มีวันกลับไป ไม่มีวัน
‪ฉันต้องชนะในรายการคืนนี้ให้ได้
‪ต้องมีอารมณ์ให้ได้
‪สุชัย อคาร์วาล ‪ต้องยังอยู่ที่โรงแรมแน่
‪ดีมาก
‪ฉันจะขอคำแนะนำจากเขา
‪พวกตัวเป้งๆ นี่ชอบให้คำแนะนำฟรี
‪จากนั้นฉันจะพาเขามาแถวห้องน้ำนะ
‪ถ้าเขาไม่อยากเข้าห้องน้ำล่ะ
‪ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันน่า
‪งั้นฉันจะบอกเขาว่าจะเข้าไปฉี่ ‪เขาตามเข้าไปด้วยแน่
‪ถ้าเขาไม่อยากฉี่ ‪จะไปบอกให้ฉี่ไม่ได้หรอก
‪เวลาคนมันเมา
‪นายก็แค่ต้องพูดว่าไปฉี่ ‪เขาก็อยากฉี่แล้ว
‪จากนั้น
‪ก็จะมีแค่นายกับเข็มขัด ‪แล้วอคาร์วาลก็จะตายอย่างเขียด
‪ใช่ บทพูดนี่ดีมากเลย ‪สำหรับเรื่องที่เราแสดงกัน
‪ใช่ๆ บทพูดนี่สำหรับเรื่องที่เราแสดง
‪- จำได้หมดแล้วใช่ไหม ‪- ใช่ ฉันพร้อมแสดงแล้ว
‪ใช่ๆ เพื่อการแสดง
‪- ห้องแต่งตัวฮัสมุขอยู่ไหนคะ ‪- ด้านหลังน่ะ
‪พี่จามีล สวัสดีครับ
‪สบายดีไหมครับ
‪ไงจ๊ะ รีอา
‪- สวัสดี ‪- อรุณสวัสดิ์ พวกคุณมาเร็วนะ
‪ใช่ การจราจรที่นี่ ‪ทำเรากลัวน่ะ ก็เลย...
‪ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ชิน
‪ดูนั่นสิ เคเคของเราแหละ
‪จะคืนเงินเมื่อไหร่
‪แล้วเจ้าตุ๊ต๊ะนั่นใคร
‪รายการนายจะไปลงเหวที่ไหนก็ช่าง
‪เงินฉันล่ะอยู่ไหน
‪จามีล อินโดรี
‪จะจ่ายวันที่ 1 ครับ สัญญาเลย
‪เขาเข้าวงการโดยเป็นคนจัดไฟ
‪ฉันฟังนายแก้ตัวมาสองเดือนแล้ว ‪วันที่ 1 5 7 10 15...
‪เดี๋ยวนี้เขาทำทั้งธุรกิจ ‪ถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย
‪เขาคุมเมืองฟิล์มซิตีไว้หมด
‪รู้จักกัลลู ปาเฏล ‪ผู้อำนวยการสร้างหนังเกรดบีไหม
‪อือ
‪- อินโดรีเคยเป็นหมาตามก้นเขา ‪- งั้นเหรอ
‪แล้วไหงเขาถึงดวงดีขึ้นมาได้
‪วันหนึ่งกัลลูเมามาก
‪สั่งให้อินโดรีเลียเท้าเขา
‪เลียเท้าฉันสิวะ !
‪หลังจากนั้นอินโดรีก็ใส่ยานอนหลับ
‪ฤทธิ์แรงในเครื่องดื่มของทุกคน
‪พอทุกคนผล็อยหลับ
‪เขาก็ใช้ช้อนควักลูกตาพวกนั้นออกมา
‪แล้วเอาไปใส่ในโหลดอง
‪เขาทำแบบนั้นเลยเหรอ
‪ยึดรถมัน
‪เขายังล็อกผลพนันด้วย
‪- ไม่เอารถนะ... ‪- ถอยไป
‪เคเคลงพนันไป
‪ก็เลยเสียเงิน
‪เอาละ งั้นก็ได้
‪ทำไมนาย... เขาเพิ่งมาทำงานนะ ‪ได้โปรดเถอะครับ พี่จามีล
‪อย่าทำแบบนี้เลยครับ พี่จามีล
‪รถบีเอ็มดับเบิลยูของผม...
‪พี่จามีล ฟังก่อนเถอะครับ ‪ผมสัญญาจริงๆ
‪ผมสัญญา สาบานเลยว่าจะจ่ายคืนให้
‪อย่าบังอาจสตาร์ตรถนะ ‪พี่จามีล...
‪ขับทับศพผมไปก่อนเถอะ เอาเลย !
‪ว่าไงล่ะ เอาเลยสิ !
‪พี่จามีล ได้โปรดเถอะ !
‪เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
‪ไม่ได้ฟังผลงานยาวเหยียดของเขาเหรอ
‪เขาเป็นนักเลงนะ นักเลงโต
‪เป็นนักเลงโตแล้วยังไง ‪คนเราควรคิดการใหญ่ไม่ใช่เหรอ
‪ที่ใหญ่จะเป็นหลุมศพเราน่ะสิ ‪ฉันฆ่าคนคนนี้ไม่ได้
‪งั้นเราต้องสังเวยใครล่ะ
‪นายไม่ยอมฆ่าคนดี แถมกลัวคนเลวอีก
‪งั้นก็ฆ่าฉันเลยสิ
‪จิมมี่ ขอเถอะ ‪เลิกพูดอะไรเกินจริงสักที
‪ทำไมล่ะ ฉันแค่ยอมตาย ‪ชีวิตนายจะได้ง่ายขึ้นไง
‪งั้นกลับไปสหรานปุระกัน
‪คุณศรีวาสตวะ ‪ผมรู้คุณไม่ฆ่าคนหรอก
‪ดูนี่สิ วาสีม
‪เคเคเป็นอดีตไปแล้ว
‪ผู้ชนะตัวจริงคือหมอนี่ต่างหาก
‪นายทำได้ยังไง คิดมุกพวกนี้ได้ยังไง
‪ก็แค่คิดออกน่ะครับ
‪ผมตื่นมาตอนเช้า ‪หลับตาลง แล้วก็คิดออกเลย
‪พวกหัวสร้างสรรค์ทุกคนมีของนำโชค
‪ครับ
‪เราได้ยินมาว่า ‪แม้แต่คุณเองก็มีของนำโชค
‪ใช่ ฉันมี
‪บางคนมีต้นไม้นำโชค
‪บางคนก็มีลูกตานำโชค
‪แต่คุณมีสระน้ำนำโชคใช่ไหมครับ
‪ใช่ๆ สระน้ำ
‪เพราะงั้นฉันมักถ่ายหนัง ‪อย่างน้อยฉากหนึ่งที่นั่น
‪เราขอดูสระน้ำนี้ด้วยได้ไหมครับ
‪ได้สิ ไว้ฉันจะพาไป
‪พวกนายจะได้นั่งสบายๆ ในนั้น ‪หลับตาลงข้างหนึ่ง...
‪แล้วเขียนมุกได้เต็มที่
‪ผมได้ยินเรื่องสระน้ำของคุณ ‪มาเยอะเลยครับ
‪เราจะพาเขาไปที่สระน้ำ
‪ที่นั่นคงมีคนไม่เยอะ
‪นายก็ทำเรื่องของนายที่นั่น ‪ที่เหลือฉันจัดการเอง
‪ฉันจะทิ้งศพเขาลงในสระนั่นแหละ
‪ทำไมไม่ไปคุยกันต่อที่นั่นล่ะครับ ‪ได้ออกไปข้างนอกหน่อยคงดี
‪ได้ เดี๋ยวไปกัน ‪ทำไมไม่กินของว่างก่อนล่ะ
‪เอาช้อนมาหน่อยสิ
‪ไม่ต้องใช้ช้อนหรอกครับ ‪เราชอบใช้มือมากกว่า
‪โอเคๆ
‪เราได้ยินเรื่องกัลลูมาด้วย
‪ต้องบอกว่านั่นโหดร้ายมากเลย
‪นั่นก็แค่เรื่องเล่า
‪ข่าวลือคือกัลลูยังมีชีวิตอยู่
‪การรักษาภาพลักษณ์นั้น ‪สำคัญต่อการรักษาอิทธิพลตัวเองไว้
‪พี่จามีล ซันนี่ตบเบบี้ที่กองถ่าย !
‪อย่าบังอาจมาแตะฉันนะ !
‪ฉันไม่เหมือนอีหนูคนอื่นๆ ของคุณนะ !
‪เงียบเลย เงียบ !
‪ก็คนมันมือหนัก ‪ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย
‪เข้าไปข้างในกันเร็ว
‪หยุดเดี๋ยวนี้เลย !
‪ปล่อยผมนะ ปล่อยสิ
‪พาคุณผู้หญิงไปหาหมอ
‪แล้วบอกผู้กำกับ ‪ให้ถ่ายสองสามฉากที่ไม่มีเธอก่อน
‪นี่เรื่องส่วนตัวของเรานะครับ ‪บอกเขาไปสิ ที่รัก !
‪นี่มันผิดนะครับ
‪คุณซันนี่...
‪ครั้งล่าสุดที่ ‪คุณจับมือเธอด้วยความรัก
‪เธอถึงกับกระดูกหัก
‪อีกอย่างนะ อีกอย่าง...
‪ถ้าคุณกล้าลงไม้ลงมือกับผู้หญิงอีก
‪คุณจะปลุกปีศาจในตัวผมให้ตื่น
‪จากนั้นผมแน่ใจว่า ‪คุณรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪- วาสีม ! ‪- ครับ !
‪สั่งสอนเขาซะ
‪ปล่อยนะ ปล่อยสิ !
‪ปล่อยฉัน ปล่อยโว้ย !
‪บอกให้ปล่อยไงวะ !
‪อินโดรี แกไม่รู้ซะแล้ว ‪ว่าฉันเป็นใคร !
‪ฉันจะทำให้แกย่อยยับ ‪ไอ้เวร ปล่อยนะโว้ย !
‪ปล่อยสิวะ !
‪ฉันอับอายเรื่องนี้จริงๆ
‪น้อยมากที่ฉันหลุดโมโหออกมา
‪แต่คนแบบนี้ทำให้เราหมดความอดทน
‪เราเคยคิดว่าคุณไม่ใช่คนแบบนี้
‪แต่คุณไม่เหมือนที่เราคิดเลย
‪ฮัสมุข !
‪ไง พ่อหนุ่มเซ็กซี่
‪วันนี้ไม่มีข้อแก้ตัวแล้วนะ ‪คราวนี้นายจะโทษใครล่ะ
‪มาดูกันว่านายจะฝืนไปได้กี่น้ำ
‪ช่วยเงียบด้วยครับ
‪ทิ้งความกังวลไว้ข้างหลัง
‪ยิ้มกันสักหน่อย
‪เป็นอะไรครับ มีใครตายหรือไง
‪ครั้งหนึ่ง ภรรยาพูดกับสามีว่า
‪"ปวดเท้าจัง บีบให้หน่อยได้ไหม"
‪สามีถามกลับ "แล้วปวดคอด้วยไหม"
‪ครั้งหนึ่ง ภรรยาถามสามีว่า
‪"ที่รัก ใส่ชุดนี้แล้วฉันดูอ้วนไหม"
‪สามีตอบกลับ ‪"ไม่หรอก คุณใส่ชุดไหนก็อ้วน"
‪มุกตลกจริงๆ ไม่ได้อยู่ในตำรา
‪แต่เขียนอยู่บนหน้าผู้หญิงอินเดีย
‪นั่นคือสถานะของผู้หญิง
‪ตอนคุณมีชีวิตอยู่ ‪คุณทำไม่ดีกับผู้หญิง
‪แล้วพอคุณตาย ‪คุณก็หวังให้พวกเธอสังเวยชีวิต
‪คุณเอาบ้านทั้งหลังของเธอ ‪เป็นสินสมรส
‪แต่กลับให้เธออยู่แต่ในครัว ‪หลังแต่งงานกัน
‪คนอื่นอาจคิดว่ามันโหดร้าย ‪แต่เรามองมันว่าเป็นความรัก
‪แต่ว่าสาวๆ ครับ ตอนพวกคุณยิ้ม
‪พวกคุณดูสวยจริงๆ
‪ขอเสียงปรบมือดังๆ ‪ให้ใบหน้าสวยๆ ของคุณหน่อย
‪เดี๋ยวๆ ไม่ใช่ปรบมือชมตัวเอง ‪ปรบมือชมพ่อแม่คุณต่างหาก
‪ความดีความชอบเป็นของพวกท่าน ‪ที่ทำให้คุณหน้าตาแบบนี้
‪และถ้าคุณหน้าตาดี ‪คุณก็รอดตัวไปได้ทุกเรื่องในชีวิต
‪เคยเห็นคนหน้าตาดีติดคุกไหม ไม่
‪ต่อให้คนหน้าตาดีฆ่าคนตาย
‪กฎหมายก็ยังจะแขวนคอ ‪คนอัปลักษณ์แทนเลย
‪ไม่ว่าความยุติธรรมจะบังเกิดหรือไม่
‪อย่างน้อยเราก็ลดประชากร ‪คนขี้เหร่จากโลกได้แหละน่า
‪ดูพวกสาวๆ อย่างคุณสิ
‪คุณชอบหนุ่มๆ อย่างฤติก ‪ไทเกอร์ ซัลมาน กับอักษัย
‪แต่หนุ่มหน้าตาบ้านๆ ต่างหาก ‪ที่ซื้อข้าวโพดคั่วมาให้ช่วงพักครึ่ง
‪ถ้าผู้ชายหน้าตาดี ‪สังคมก็ปล่อยให้เขารอดไปได้ทุกเรื่อง
‪ถ้าเขาทำร้ายใคร คนจะพูดว่า ‪"สมเป็นพระเอกหนังต่อสู้"
‪ถ้าเขาหลอกเอาเงินคุณได้ ‪คนจะพูดว่า "มีหัวเรื่องธุรกิจ"
‪และถ้าเขาตบตีผู้หญิง...
‪ใช่ คนก็จะพูดว่า ‪"เรื่องพวกนี้บางครั้งก็เกิดกันได้"
‪เอาละครับ ก่อนผมจะลงจากเวที ‪มีอีกมุกสำหรับพวกคุณ
‪ครั้งหนึ่ง ภรรยาพูดกับสามีว่า...
‪ไม่มีอะไรครับ
‪เคารพผู้หญิงกันเถอะครับ
‪ผู้หญิงก็เหมือนเวลา
‪ถ้าคุณไม่เคารพเวลา มันก็จะหลุดลอยไป
‪ฮัสมุข !
‪ผมชื่อฮัสมุข สวัสดีครับ
‪(มุกสุดท้ายก่อนผมจะลงจากเวที ‪ครั้งหนึ่ง ภรรยาพูดกับสามีว่า...)
‪ฮัสมุข ! ฮัสมุข !
‪วิเศษเลย
‪ไปกัน
‪จิมมี่ ทางนี้
‪ทำดีมาก ฮัสมุข
‪นายน่าทึ่งสุดๆ เลย นักสานฝันของฉัน
‪จริงเหรอ
‪ได้ยินเสียงเชียร์นั่นไหม
‪มันจะกลบทุกเสียงที่เคยว่าร้ายนาย
‪เข้าใจไหม
‪ยินดีด้วย ยอดไปเลย
‪นี่แหละที่เราต้องการ
‪จิมมี่...
‪วาสีมไปเจอศัสตรีหลังพวกคุณเหรอ
‪ครับ
‪แต่ตอนนั้นเขาอยู่ที่ ‪สนามบินไฮเดอราบัดนะ
‪ความเครียด
‪เมื่อความเครียดเข้ามา ‪เงินบำนาญก็หลุดลอย
‪คำบรรยายโดย สิรี แซ่อุ่ย