Kłamstwa.
Jak może nas pan oskarżać?
Proszę nie mówić takich rzeczy.
Coś panu powiem, tylko napiję się wody.
Możemy już świętować?
Wiem, że dla KK zrobiłbyś wszystko,
ale ja nie mam ulubieńców.
Promila, ja też nie.
KK ma zapisane w kontrakcie, że wygra ten konkurs.
Nawet do konstytucji są poprawki.
A to tylko kontrakt.
Powiedział pan, że widzieliśmy Wasima. A co my na to?
Że widzieliśmy Wasima.
Nic więcej.
Czy wy wiecie, co mówicie?
Jak u nas policja mówi, że coś zrobiliśmy,
to się przyznajemy. Zawsze.
Wyjaśnię to panu.
Mówiliście, że widzieliśmy Wasima. Potwierdziliśmy.
Gdybyście powiedzieli, że kogoś zabił,
też byśmy przytaknęli.
Co tu się dzieje?
Prowadzimy sprawę zabójstwa Vaikuntha Shashtriego.
No i?
Poszli się z nim spotkać. Strażnik ich widział.
O której tam byli?
Między 6 a 19.
O której wyszli?
Strażnik wam nie powiedział?
Wtedy już skończył pracę.
Byli tu na zdjęciach.
Naprawdę?
Pokazać nagrania?
- Poprosimy. - Chodźmy.
- Tędy. - KK!
Patrzcie, to Hasmukh!
Jedźmy.
Wyłącz. Dzwoni Jameel bhai.
Jameel bhai, jak się pan miewa?
Potrzebuję twojej opinii.
Co pan zechce. Proszę tylko powiedzieć.
Zastanawiałem się nad pewną nieruchomością.
Nie wiem, czy ją kupić.
Pomyślałem, że zapytam eksperta.
Czuję się skrępowany.
To apartament 5M. Wygląda jak dwa mieszkania.
Przyznam panu,
że mamy podobny gust.
Moja kuchnia wygląda identycznie.
I moje zdjęcie na ścianie.
Jest pan u mnie w domu?
Widziałeś kuchnię, teraz pokażę ci salon.
Bardzo przestronny.
Uwielbiam to mieszkanie.
Mam już twój samochód.
Jeśli nie zapłacisz do jutra,
możesz zacząć szukać innego domu.
Jameel bhai, już mówiłem, że pieniądze za show są pańskie.
Proszę dać mi trochę czasu.
Ale gdzie będziesz wtedy mieszkał?
Jameel bhai...
Pomówię z ludźmi ze stacji.
Poproszę o zaliczkę. Zgodzą się.
Muszą się zgodzić.
Proszę dać mi trochę czasu.
Pospiesz się. Czas to luksus, którego nie masz.
Draniu! Mówiłeś, że mam w kontrakcie zapisaną wygraną Królów Komedii.
Nie? Kim jest ten cholerny Hasmukh?
Nasrał mi na głowę.
Nie udawaj naiwniaka. Wiedziałeś.
Na pewno!
Pracujecie w jednym biurze.
Kłamiesz. Okłamujesz mnie.
- Ja kłamię? - Tak.
Jak możesz tak mówić?
Wiesz, ile dla mnie znaczysz.
Jestem artystą.
Nie znam się na polityce, nie chcę jej.
To ta suka Promila.
Ona odpowiada za całą politykę.
Ale bez obaw, coś wymyślę.
Zadzwonię do Pulsu Bombaju.
Halo?
Puls Bombaju?
Proszę z Omem.
Cześć, Om. Mam super historię o KK.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
KRÓLOWIE KOMEDII
Mała paczka, duży wybuch.
Powaliłeś ich.
Dziękuję.
Promila, przepraszam cię. Aż zaniemówiłem.
Twoja praca mówi za siebie.
Dzięki tobie Królowie Komedii są hitem.
Oglądalność Choti Chandini jest ogromna.
Pomysł był pański.
Staramy się dać kanałowi kolejnego Rakesha Pandita.
Oby tak dalej.
Fantastycznie!
- Naprawdę mnie zaskoczył. - Chodźmy.
- Cześć! - Gdzie jesteście?
Przejeżdżamy przez teren budowy metra.
Szybko. Zamówiłyśmy jedzenie.
- „My”? - Sasha i ja.
Już jedziemy.
Jesteś dziś rozchwytywany.
Ta cudzoziemka czeka.
- Kto? - Sasha.
Musisz ją dziś zaliczyć.
Ile będziesz czekał?
Może pomyśl, zanim coś palniesz?
Mówię, co widzę. A widziałem was na przyjęciu.
Nie martw się.
Już was coś połączyło.
Nie wiem, co przyjdzie pierwsze: przyjemność czy kara.
Policja nas ściga, a ty mówisz o związku.
Znów zapomniałeś swoją kwestię.
Wyjmij scenariusz.
- Naszej sztuki? - Właśnie.
Czytaj kwestie Sanju, a ja będę Raju.
Czytaj.
Dobrze.
Co teraz zrobimy, Raju?
Nic, Sanju. Rozumiesz?
Policja nic nie zrobi.
Uwierzyli w naszą wersję.
A nawet jeśli nie, to uwierzą policji z UP.
Tak, Raju, ale ten Nair...
- Inspektor Nair? - Tak.
Sądząc po jego minie, będzie nas ścigał.
I wtedy się nim zajmiemy. Jasne?
Powrót nie wchodzi w grę.
Nie.
Co było, to było.
Teraz będzie, co będzie.
Najwyżej pójdziemy siedzieć, ale nadal będziemy razem.
Nierozłączni jak Jai i Veeru.
Dostaniemy darmowy hotel i wyżywienie.
A potem?
Potem?
Mam dla pana propozycję.
Może piosenka o przyjaźni?
Stałaby się przebojem.
Życie to piękna podróż
Po co się martwić, co przyniesie jutro?
Prędzej czy później ich złapiemy.
Masz alergię?
Na co?
Na moją emeryturę.
Martwi się pan o swoją emeryturę?
Ty też powinieneś.
Tylko ją mamy.
Założę farmę drobiową z moim sąsiadem Shankarem.
Zdrowe jajka.
Jak sąsiad zaczyna rano śpiewać, tak śpiewa cały dzień.
Znasz Shankara?
- Nie znam. - Nazywa się Shankar Mahadevan.
Ach, on.
W Karjat mam działkę obok niego.
A kto za to zapłaci?
Emerytura.
Szybko się uczysz.
Powieś ich.
- Ale... - Powieś.
Mam nowy samochód.
- Odebrałam go dzisiaj. - Gratuluję!
Dzięki Promili.
I gratulacje dla ciebie, Hasmukh.
Będziemy pić całą noc.
Ale wodę.
To nie fair.
Wodę? Proszę, napij się.
Ja nie piję.
Dla mnie.
Dla ciebie wypiłbym cały ocean.
Amator.
Mam pomysł.
Ale jest związany z piciem.
Zagrajmy w grę „Nigdy w życiu”.
Na czym polega?
Mówię, czego nigdy w życiu nie zrobiłam.
Jeśli ktoś to zrobił, musi się napić.
A jeśli nie zrobił, to nie pije.
Super. Będzie świetna zabawa.
Ja zaczynam.
Nigdy nie całowałam się z chłopakiem.
Co takiego?
Nie całowałam się z chłopakiem.
Zaczęliśmy zabawę. Jasne.
No to chlup.
Ty?
W styczniu jest u nas dość zimno.
Raz się zdarzyło, ale mi się nie spodobało!
Skoro wszystko mówimy...
Ty też?
W szkole. Z Jaggu.
Musiałem. Inaczej włożyliby mi petardy do spodni.
Nic nie zrozumiałam, ale było to słodkie.
Hasmukh.
Twoja kolej.
Dobrze.
- Nigdy w życiu... - Nie...
Zabiłem.
Zamordowałem.
Nie zabiłem.
Hasmukh, chyba za dużo wypiłeś.
Ja wielu zabiłam swoim wyglądem.
Nie wątpię, ja też.
Ja wielokrotnie zabijałem...
Hasmukh!
...śmiechem na scenie.
Co się stało, Jimmy?
Zaniemówiłeś?
Ostatni raz.
Nie mogę.
Na zdrowie.
Nie.
Ty...
Czy ty...
- Ty i Vicky? - Vicky?
Wy dwoje...
Nie.
Vicky to praca.
Vicky jest...
Nie musisz mówić.
W porządku.
Dlaczego?
Jak...
dom.
- Dom. - Dom, tak.
Ojciec... tata...
- Ojciec... - Ojciec, tak.
Poćwiartowany?
Zmarł.
Nie żyje.
Ty... tata...
Ojciec...
Ja też.
Tu, w Bombaju, jest ładnie.
Bombaj dobry.
Dobre życie. Dobre wspomnienia.
Wspomnienia...
Wspomnienia.
Wspomnienia?
Najsłodszy facet, jakiego znam.
Dobry z ciebie człowiek.
Widzę to w twoich oczach.
Co się stało?
Nie jestem dobry.
Nie jestem dobrym człowiekiem.
Jestem mordercą.
Zabijam ludzi.
Zabiłem już czterech.
Dlatego nie śpię po nocach.
Kiedy zamykam oczy, widzę ich twarze.
To moja kara.
Nie mogę wrócić do domu.
Zresztą nie mam domu.
Dokąd miałbym pójść?
Kiedy zaczynałem tę podróż, nie miałem wyjścia.
Nie sądziłem, że powrót będzie taki trudny.
Teraz już wiem.
Nigdy nie wrócę.
Zabijam złych ludzi, licząc,
że czyjeś życie się poprawi, gdy zabiję...
tę jedną osobę.
Nie jestem zbyt mądry,
ale nie jestem dobrym człowiekiem.
Nie.
Jaan.
Lubię, kiedy tak mnie nazywasz.
Nazywam się Hasmukh.
KK ma zapisane w kontrakcie, że wygra ten konkurs.
Do mojego kanału też chcę króla komedii.
W ogóle ci nie wstyd?
Dzięki mnie jesteś, kim jesteś.
Zrobiłeś karierę,
ale to ja stworzyłam Rakesha Pandita.
Powiedz mi. Zostawiasz mnie dla innej?
Pięknym wszystko w życiu ujdzie płazem.
Hej.
Co się stało? Zrobiłeś to?
To miła dziewczyna.
Więc dlaczego?
- Czy miłe... - Ani słowa.
Bierzesz to do siebie, bracie.
Nie rozumiałem połowy z tego, co mówiła.
Ale kiedyś nauczę się angielskiego.
Zuch chłopak.
Na co ci angielski?
Naucz się dla niej migowego.
Nie jestem dobrym człowiekiem.
Jestem mordercą.
Zabijam ludzi.
Zabiłem już czterech.
Co on mówi? Powiedz mi.
Nazywa mnie „Jaan”.
- Nie śpię po nocach. - Ładnie.
Zamykam oczy, widzę ich twarze.
Co to znaczy?
On mówi...
Nie mogę wrócić...
Mówi, że jesteś jego życiem.
Kiedy zaczynałem tę podróż...
- Coś ty sobie myślał? - ...nie miałem wyjścia.
Nie wiedziałem, co mówię.
- A teraz? - Mówi...
że mu się bardzo podobasz.
Baran.
To nie było specjalnie.
Dlatego zabijam złych ludzi.
Dzięki temu...
„Jaan”, słyszysz?
On mówi...
Mój telefon!
- Przepraszam! - Co cię opętało?
Kupię ci nowy.
- Co z tobą? - Uratuję ten telefon.
Chodź, Hasmukh.
Hasmukh, chodź ze mną. Uratujemy telefon.
Ty głąbie!
Twoja miłość mogła narazić nasze tyłki.
Hindi to niepopularny język,
inaczej Sasha by cię zrozumiała,
a Naik przejrzał.
Posłuchaj.
Słyszałem, że więźniów wiesza się głową w dół,
z żelaznym prętem w tyłku.
- Byłem pijany. - Pijany!
Znów dzwoni.
- Halo? - Cześć.
Pani Promila. Wszystko w porządku?
Tak, w porządku.
Dzwonię powiedzieć, że nie zająłeś dziś drugiego miejsca,
ale wygrałeś.
Zawstydza mnie pani.
To prawda.
Skoro mogę na ciebie krzyczeć,
mogę ci też pogratulować.
- Co mogę powiedzieć? - Nic nie mów.
Po prostu rób swoje.
Jeśli co wieczór będzie tak dobrze jak dzisiaj,
podbijesz to miasto.
Nic z tego nie rozumiem.
Wszystko zawdzięczam pani.
Proszę pani...
Proszę pani?
Przypomniał mi się inny artysta.
Skup się na pracy, dobrze?
Teraz nikt cię nie powstrzyma.
Nikt.
Świetnie, skarbie.
- Cięcie! - O rany.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka