‪ไอ้น้อง ฉันรักนาย ไอ้น้อง
‪- ปล่อย นี่ของสำคัญฉันนะ ‪- นายคือม้าน้อยของฉัน
‪เขาจับไข่ฉัน
‪เกิดบ้าอะไรขึ้น
‪พาลงไป พาเขาออกไป
‪- นายคือม้าน้อยของฉัน ‪- พวกนายทำบ้าอะไร
‪เราไปทำอะไรให้
‪ไม่ต้องพูดเลย
‪- เราไม่ได้... ‪- หุบปาก
‪เยี่ยมจริง เขาเดินแก้ผ้าเข้ามาในนี้ ‪เราจะทำอะไรได้
‪รีฮานาๆ ขอละๆ
‪- ฟังก่อน รีฮานา ‪- ไม่มีเวลาๆ
‪คุณคะ ขอโทษนะ
‪คนของฉันคุยกับฝ่ายจัดการแล้ว ‪แค่เดี๋ยวเดียว
‪ไฟจะติดเมื่อไหร่ก็ยังไม่รู้
‪- ไฟจะติดแล้ว ‪- คุณได้ภาพเจาะแล้วนี่ โชคดีนะ
‪คุณคะ ขอร้องละ ขอที ขอโทษนะคะ...
‪เมื่อไหร่จะเปิดเครื่องปั่นไฟได้
‪จามีล อินโดรีถูกจับกุม ‪สหภาพกำลังประท้วง
‪พวกเขาตัดไฟฟิล์มซิตี
‪ฉันไม่ต้องการรู้ หาทางแก้ให้ได้
‪ท่านครับ ได้ทำอะไรหรือเปล่า
‪ฉันจับอินโดรีมา
‪ปิดคดี
‪ล้อเล่นใช่ไหม
‪ฉันอยู่ในรายการราชาเรื่องตลกหรือไง ‪ถึงจะได้เล่นมุก
‪ท่านครับ ท่านเองก็รู้อยู่ ‪อินโดรีไม่ใช่ฆาตกร
‪หลักฐานชี้ไปที่คนอื่น
‪หลักฐานไม่ได้ชี้ไปไหนทั้งนั้น
‪หลักฐานอยู่ตรงหน้าฉัน
‪ท่านอธิบดีโทรมายินดีกับฉันแล้ว
‪- ท่าน... ‪- ตาวดี นิติบัญญัติสามคนโทรมา
‪สส.อีกห้า ผู้อำนวยการสร้างอีกสิบ
‪นายไปทำอะไรไว้
‪ผมจับกุมอินโดรีครับ
‪พร้อมหลักฐาน
‪ลูกตากับช้อน
‪ตาอะไร ช้อนไหน
‪ท่าน มันอธิบายยากสักหน่อย
‪ผมจะไปอธิบายให้ฟังด้วยตัวเอง
‪แต่หลักฐานแน่นหนา
‪- ตาวดี ถ้านายทำพัง... ‪- ไม่มีทางครับ
‪เขาคือฆาตกร เชื่อผมเถอะ
‪ท่านช่วยเตรียมบำนาญ ‪พร้อมเหรียญตราให้ผมด้วย
‪อินโดรี ปิดคดี
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ไอ้โง่ แกมาที่นี่เพื่อแสดงตลก ‪แต่กลับมัวตกหลุมรักนี่นะ
‪แกเอาตัวเองยังไม่รอด ‪แต่จะมารับผิดชอบคนอื่นเหรอ
‪ไอ้หนู จะบอกอะไรให้จริงๆ นะ...
‪ไม่ใช่แค่มุกของแก ‪แต่บุคลิกทั้งหมดของแกมันเฮงซวย
‪ไม่ว่าแกจะไปที่ไหน แกก็ทำพัง
‪นั่นเขียนให้ใคร
‪ฉันต้องมอบสิ่งนี้แก่ใครบางคน
‪ก่อนฉันจะไป
‪ก่อนนายจะไปเหรอ
‪เราไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪อย่ามาพูดแบบนั้นอีกเชียว
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจะหาใครสักคน
‪นี่เป็นหน้าที่ฉัน อย่าห่วง
‪- จิมมี่... ‪- ไม่ ฟังฉันนะ
‪ฉันคิดออกแล้ว
‪ฆ่าเคเคกันดีกว่า
‪ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
‪ถ้าเคเคตาย รายการก็จบ
‪งั้นฉันจะคิดหาทางอื่น ‪แต่อย่าพูดว่าจะไปนะ
‪ดูสิว่าเรามาไกลแค่ไหนแล้ว ฮัสมุข
‪อย่าทำแบบนี้
‪หากพรุ่งนี้มีคนจำฉันได้
‪เพราะอะไรใครถึงจะมาจดจำฉัน
‪ทำไมโลกอันแสนวุ่นวายใบนี้...
‪จะต้องมาเสียเวลาให้คนอย่างฉัน
‪ฉันเป็นดั่งกวีที่เลือนราง...
‪ตัวตนของฉันกำลังจางหายไป
‪ฮัสมุข ถ้าเราจะกลับไป
‪เราต้องทำอะไรสักอย่างให้โลกจดจำเรา
‪พวกเขาจดจำเราได้แน่...
‪ว่าเป็นการแสดงที่แย่ที่สุด ‪ในประวัติศาสตร์ของราชาเรื่องตลก
‪ฮัสมุข อย่าพูดแบบนั้น
‪ฟังนะ ดื่มสักหน่อย
‪นายอาจจะเลิกเสียความรู้สึก
‪จิมมี่
‪ฉันหลงทางมาตลอดชีวิต
‪และฉันไม่มีความรู้สึกไหนให้เสีย
‪คืนนี้นายกำลังดวงขึ้น
‪อีกอย่างหนึ่ง
‪ให้ฉันจบมันเถอะ
‪ทำทุกอย่างที่นายอยากทำ
‪ไปใช้ชีวิตซะ
‪ให้คุณ
‪อะไรเหรอ
‪(สั่งจ่าย ซาช่า ‪สองล้านรูปี)
‪บางทีชะตาอาจให้ผมมาที่นี่เพื่อสิ่งนี้
‪ฮัสมุข ฉันรับไว้ไม่ได้
‪นี่คืออิสรภาพของคุณ
‪อิสรภาพ
‪ผมเองก็จะเป็นอิสระจากที่นี่
‪ซาช่า ผมจะไปแล้ว
‪ไปเหรอ
‪ทำไม
‪ทุกอย่างมีจุดจบ
‪ไม่ว่าสิ่งนี้จะเป็นอะไร ‪ผมอยากให้มันจบอย่างสวยงาม
‪หากเราได้พบกันอีก ผมหวังแค่ว่า...
‪เราจะเข้าใจกันแม้เพียงสักวัน
‪คงสนุกดีนะว่าไหม
‪ไปบอกวิกกี้... ไม่ทำงานแล้ว
‪ดี
‪ฮัสมุข อย่าไป...
‪วันนี้แม้แต่พระเจ้าก็หัวเราะเยาะผม
‪(ราชาเรื่องตลก)
‪สวัสดีตอนเย็น และยินดีต้อนรับครับ ‪ผมพิธีกร วิศาล มัลโฮตรา
‪ยินดีต้อนรับสู่ราชาเรื่องตลก
‪โปรดปรบมือดังๆ ต้อนรับ ‪ผู้เข้าแข่งขันคนแรกของเรา
‪ผู้ที่บุคลิกมีชีวิตชีวา
‪ราชาแห่งเรื่องตลก
‪สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ‪ปรบมือต้อนรับ
‪ให้กับ กฤษณะ กุมาร
‪(เคเคด้นสด)
‪สายัณห์สวัสดิ์ ‪สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ผมขอสวัสดีดังๆ จากเคเคให้ทุกคน
‪พวกคุณก็ควรจะสวัสดีด้วยนะ
‪สมัยนี้บางคน ‪ลืมนิสัยการสวัสดีไปแล้ว
‪เยี่ยมมาก
‪สมัยนี้ผมได้ยินอะไร ‪คนกำลังนิยมอะไรกัน
‪ผมได้ยินคนพูดกันว่า
‪ควรจะทิ้งสมองไว้ที่บ้าน ‪ก่อนไปดูหนังภาษาฮินดี
‪ทำไมล่ะ
‪คนดูน่าจะใช้สมองหน่อยนะ
‪เพราะผู้สร้างน่ะไม่ได้ใช้แหงๆ
‪นั่นบทของฮัสมุขนี่
‪เดี๋ยวฉันมา
‪หนังประเภทนี้มักจะมี ‪เพลงประกอบการเต้น
‪เพลงเหล่านี้ ‪ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาของหนังเลย
‪มีไว้เพียงเพื่อสนองตอบ ‪ตัณหาของวัยรุ่นอินเดียเท่านั้น
‪เป็นอะไรไป
‪ฉันเขียนบทพูดพวกนั้น
‪สมองนั้นน่าอัศจรรย์
‪ผมรักมันมาก ผมก็มีแต่สมองนี่แหละ
‪เพราะหน้าตาผมก็...
‪ผมก็หล่อด้วย แต่สมองคือสิ่งที่ผมรัก
‪ฉันอยากรู้ว่านีรัชอยู่ไหน
‪ค่ะ กำลังหาอยู่
‪- คุณครับ คุณแต่งงานหรือยัง ‪- ผมเหรอครับ
‪- คุณแต่งงานหรือยัง ‪- แต่งแล้วครับ
‪- ชอบภรรยาไหม ‪- ชอบครับ
‪ภรรยาคุณเองนะ
‪รีอา
‪- รีอา ‪- ฮัสมุข
‪ได้ยังไงกัน...
‪นี่มัน...
‪จิมมี่ นั่งก่อน
‪คุณพาภรรยามาด้วยใช่ไหม
‪คล้ายๆ กัน ‪ผมเองก็ชอบพาสิ่งที่ตัวเองชอบมาด้วย
‪อย่างสมองผม...
‪เพื่อน
‪ภรรยาเพื่อน
‪ฮัสมุข เชื่อฉันเถอะ
‪ฉันเอาบทให้คุณโปรมิล่า ‪กับนีรัชแค่สองคน
‪คุณดูแลเขานะ ผมจัดการที่เหลือเอง
‪ชัดเลยว่าคุณทิ้งสมองไว้ที่บ้าน
‪มันจึงจะมีความเคลื่อนไหว ‪ที่ส่วนอื่นของร่างกาย
‪ด้วยความซุกซนเล็กน้อย ‪ความตื่นเต้นนิดหน่อย
‪วงการนี้เป็นวงการที่สุดยอดมาก
‪ผู้คนต่างมีความฝันที่ยิ่งใหญ่กับมัน...
‪ซึ่งต้องพังทลายลงแทบจะในทันที
‪เขาทำแบบนี้ได้ยังไง
‪มันเหมือนกับนาฬิกาปลุกตอนเช้า
‪ที่ปลุกให้คุณตื่นตอนรุ่งสาง
‪แล้วบอกว่า "เลิกฝันแล้วไปทำงานซะ"
‪แต่เอาจริงๆ นะ ถ้าคุณไม่ฝันเลย
‪คุณจะต้องนอนตาค้างทั้งคืน
‪แล้วใครล่ะที่ตื่นตอนกลางคืน
‪นกฮูกไง
‪อย่างเช่นฮัสมุขของเรานี่
‪ครอบครัวของฮัสมุขเตือนไม่ให้เขาฝัน
‪บอกให้เขาตั้งใจทำงาน
‪ไม่ได้หมายถึงว่าเขาเป็น ‪ผู้จัดการธนาคารอะไรหรอกนะ
‪ที่จริงคุณสมบัติยังไม่ถึงเลย
‪เดี๋ยวมานะ
‪งานของเขา ‪ต้องตื่นตอนกลางคืนและล้างจาน
‪กวาดพื้น
‪คอยดูแลลุงกับป้าของเขา
‪แถมยังโดนพวกเขาด่าอีก
‪ครอบครัวผมบอกให้เลิกฝัน
‪ผมจึงเริ่มใช้ชีวิตตามความฝัน
‪เพราะครอบครัว ‪อาจจะอยู่กับคุณหรือไม่ก็ได้
‪แต่ความฝันอยู่กับเราเสมอ
‪นี่คือกฤษณะ กุมาร
‪ขอบคุณที่เป็นผู้ชมที่แสนวิเศษ
‪ราตรีสวัสดิ์ ลาก่อน
‪ราชาเรื่องตลก ‪กำลังเข้าสู่โค้งสุดท้าย
‪และเราอยู่ในรอบรองสุดท้ายแล้ว
‪จากผู้เข้ารอบทั้งสาม ‪ผู้ที่จะไปถึงรอบสุดท้าย
‪จะถูกเลือกด้วยการแสดงของพวกเขา
‪แต่ถ้าคุณอยากมอบโชค ‪ให้กับผู้เข้าแข่งขันคนโปรด
‪หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ‪แล้วส่งเอสเอ็มเอส
‪พิมพ์ชื่อผู้เข้าแข่งขัน ‪ตามด้วยรหัส 655655
‪อย่าเพิ่งไปไหน
‪เพราะผู้ที่จะมาหลังพัก ‪คือผู้ท้าชิงของเรา
‪ฮัสมุข
‪ผมขอต้อนรับทุกท่านกลับมาอีกครั้ง
‪กับรายการของพวกท่าน ‪ราชาเรื่องตลกครับ
‪ถึงเวลาสำหรับการแสดงสุดท้ายแล้ว
‪ราชาแห่งสหรานปุระ ‪ซึ่งไม่จำเป็นต้องแนะนำตัว
‪ขอเสียงปรบมือดังๆ
‪ให้กับคนโปรดของทุกท่าน ‪ฮัสมุข สุดิยะ
‪- ฮัสมุขๆ ๆ ‪- ฮัสมุขๆ ๆ
‪- ฮัสมุขๆ ‪- ฮัสมุขๆ
‪สวัสดีครับ
‪ใจเย็นก่อน
‪แล้ว...
‪ปล่อยมันไป
‪(ฮัสมุขด้นสด)
‪เหล่ามิตรสหาย
‪ก่อนหน้านี้ ‪ผมมีแผนสำหรับการแสดงคืนนี้
‪แต่มันกลายเป็นอย่างอื่นไป
‪ขนาดในหนังบอลลีวู้ด ‪ตัวร้ายเท่านั้นที่มีแผน
‪และแผนนั้นก็ล้มเหลวเสมอ
‪เพราะในโลกแห่งนี้ ‪สิ่งสำคัญไม่ได้เกิดจากการวางแผน
‪แต่คือผลลัพธ์ของความผิดพลาด
‪โลกนี้เต็มไปด้วยความผิดพลาด
‪ยกตัวอย่างเช่นในห้องนี้
‪สาวๆ พวกเราไม่ใช่มนุษย์
‪แต่เป็นผลผลิต ‪จากความผิดพลาดของพ่อแม่
‪คืนนี้มาทำผิดพลาดกันดีกว่า
‪ผมอยู่มุมไบมาพักหนึ่งแล้ว
‪มันไม่เหมือนอย่างที่ผมนึกไว้เลย
‪ผมนึกว่าทุกอย่างที่นี่จะเป็นของใหม่
‪ต้นตำรับ
‪แต่น่าเศร้า ทุกอย่างที่มุมไบ ‪ก็แค่ของลอกเลียนแบบ
‪ตัวอย่างเช่นเคเคที่รักของเรา
‪ขนาดชื่อเขายังไม่ต้นตำรับเลย
‪ตัวเคลอกเลียนตัวเค
‪ทรงผมก็ลอกมา
‪สไตล์ก็ลอก
‪เสื้อผ้าก็ลอก
‪เคเคนี่ยังกับเครื่องถ่ายเอกสาร
‪เขายืนอยู่ตรงนี้มานาน
‪ในรายการนี้
‪รายการก่อนหน้า เขาก็ยืนอยู่ตรงนี้
‪และรายการก่อนหน้านั้นก็ยังอยู่
‪ผ่านมาตั้งหลายปี เคเคยัง ‪ย้ายจากตรงนี้ไปตรงนั้นไม่ได้เลย
‪เคเค คุณยืนอยู่ในทีวีมานานเหลือเกิน
‪จนรัฐบาลต้องทำรูปปั้นให้
‪พวกเขาเก็บเงิน ‪ค่าเข้าชมคุณคนละสิบรูปี
‪ที่จริงเคเคถึงกับเปลี่ยนงานนี้ ‪เป็นงานราชการ
‪กอดมันไว้ไม่ยอมปล่อย
‪และไม่ยอมเลิกจนกว่าจะได้บำนาญ
‪ทุกคนไปใช้ไฟแช็กหรือไม้ขีดกันแล้ว
‪แต่คุณยังพยายามจุดไฟด้วยหินอยู่เลย
‪ในยุคของวอตส์แอปป์ ‪คุณยังรอบุรุษไปรษณีย์มาส่งจดหมาย
‪ทั้งที่แม้แต่บุรุษไปรษณีย์เอง ‪ยังมีเฟซบุ๊ก
‪ก่อนจะมามุมไบ ผมนึกว่า...
‪ผมอยากประสบความสำเร็จเหมือนเคเค
‪นั่นแหละแผนของผม
‪ก็ดี...
‪มาเปลี่ยนแผนกันดีกว่า
‪แผนต้นตำรับคืออะไรเหรอ
‪ก็คือเคเคขึ้นมาบนเวที ‪เล่นมุกนิดหน่อยแล้วก็ไป
‪จากนั้นก็ตาฮัสมุข
‪ผมก็ขึ้นมาเล่นมุกนิดหน่อยแล้วก็ไป
‪วันนี้ผมมาเพื่อทำผิดพลาด
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่มีงานแต่งแถวบ้าน
‪ไม่มีใครจำได้
‪แต่เวลามีการหย่ากัน ไม่มีใครลืม
‪ดังนั้นถ้าผมขึ้นมาบนเวที
‪เล่นมุกแล้วก็ไป
‪พวกคุณก็จะจำผมไม่ได้
‪แต่ถ้าผมทิ้งไมค์แล้วไปล่ะ...
‪คุณจะจำผมได้ไหม
‪มาลองดูกัน
‪ตัดภาพไปที่ผู้ชม
‪บ้าเอ๊ย
‪ปิดหน้าเขาซะ
‪ราชาเรื่องตลก
‪เขาเป็นนักเขียนของรายการใช่ไหม
‪รอยแบบเดียวกันครับ เข็มขัด
‪ฆ่ารัดคอ
‪เป็นรอยแบบเดียวกับ ‪คอของศัสตรีและซันนี่ด้วย
‪นักฆ่าสายเข็มขัด
‪นักฆ่าสายเข็มขัดเหรอคะ
‪คุณอินโดรี
‪ในสายงานเรามีความเครียดมากมาย
‪บางครั้งเราก็ทำผิดพลาด
‪คุณเป็นคนใจกว้าง ‪โปรดยกโทษให้เราด้วย
‪บางครั้งแม้แต่ตาเราก็หลอกเรา
‪ดวงตา...
‪คุณหลับตานอนได้ตามสบาย คุณตาวดี
‪ไม่ต้องเครียด
‪ไปซะแล้ว
‪บำนาญฉันไปซะแล้ว
‪คุณๆ ๆ
‪เรื่องนักฆ่าสายเข็มขัด ‪มีข้อมูลใหม่บ้างไหม
‪เรายังไม่รู้ว่า ‪ใช่นักฆ่าสายเข็มขัดหรือไม่
‪แต่รูปแบบการลงมือสอดคล้องกัน
‪ซึ่งก็คือการใช้เข็มขัด
‪และจากหลักฐานนิติวิทยาศาสตร์
‪เข็มขัดในทุกคดีเป็นเส้นเดียวกัน
‪คุณคะ มีผู้ต้องสงสัยไหม
‪การสืบสวนยังอยู่ในขั้นเริ่มต้นครับ
‪คุณครับ ได้ยินว่าคุณทำการจับกุม
‪ผู้อำนวยการผลิต จามีล อินโดรี ‪เพราะเกี่ยวข้องกับคดี
‪อันที่จริง จามีล อินโดรี...
‪จามีล อินโดรีเป็นประชาชนที่ ‪ปฏิบัติตามกฎหมายและมีความรับผิดชอบ
‪เขาให้การช่วยเหลือเราในคดีนี้
‪ผมว่าคุณน่าจะทำการบ้านมาก่อนนะ
‪ไปกันเถอะ
‪นักฆ่าสายเข็มขัดใจเหี้ยม ‪ก่อเหตุซ้ำเป็นครั้งที่สาม
‪ครั้งนี้เหยื่อเป็นนักเขียน ‪ของราชาเรื่องตลก นีรัช บัณเฑย์
‪และภาพที่ท่านรับชมนี้ ‪เป็นเอกสิทธิ์ของเอบีบีนิวส์แต่ผู้เดียว
‪หลังจากพัก เราจะสาธิตให้ดู
‪ว่าจะฆ่าคน ‪ด้วยเข็มขัดเส้นเดียวได้อย่างไร
‪(นีรัช บัณเฑย์)
‪นักเขียนบทคนใหม่อยู่ในสาย...
‪แม่ของบัณเฑย์ล่ะ
‪นั่นไงคะ
‪ไปกันเลยไหม
‪คุณครับ
‪ผมขอบอกคุณเลยว่า ‪ลูกชายคุณ นีรัช บัณเฑย์
‪ในโลกนี้มีคนดีๆ แบบเขาอยู่น้อยมาก
‪และความร่ำรวยที่แท้จริง...
‪ผมขอตัวก่อนนะครับ
‪นีรัช บัณเฑย์เป็นคนดี
‪พ่อหนุ่ม
‪ช่วยทำให้ลูกชายฉันได้มีชีวิต...
‪ผ่านการแสดงและบทของคุณด้วย
‪คุณต้องทำให้ดี
‪วิญญาณเขาจะได้ไปสู่สุคติ
‪- ฮัสมุข ‪- ฉันไม่อยากทำอีกแล้ว
‪ฮัสมุข...
‪จิมมี่ ‪เราไม่ได้ฆ่าคนแค่คนเดียวแล้วนะ
‪คนหลายคนต้องมาจ่ายค่าความฝันของฉัน
‪- ฮัสมุข... ‪- หยุดกันเถอะ
‪อย่าไปสนใจเรื่องพวกนั้น
‪สนใจที่ว่าเรามาไกลขนาดไหนสิ
‪- ไม่ต้องห่วง ฉันอยู่ข้างๆ นายนะ ‪- นายไม่เคยอยู่เลย จิมมี่
‪นายอยู่ที่อื่น
‪นายแค่สร้างภาพลวงว่านายอยู่กับฉัน
‪นายจะสื่ออะไร ฮัสมุข
‪ถ้านายพัง ฉันก็พังด้วย
‪เราไปด้วยกันจนสุดทาง...
‪เลิกโกหกว่าอยู่ข้างฉันสักที
‪ฉันไม่รู้นายอยู่กับใคร ‪แต่ไม่ใช่ฉันแน่
‪นายมีหน้าที่เดียว แค่หน้าที่เดียว
‪จัดการกับศพที่ฉันฆ่า
‪- แต่ฉันเป็นฆาตกร ‪- ฮัสมุข
‪ไม่เข้าใจหรือไง มีคนตาย...
‪ด้วยน้ำมือของฉัน
‪ฉันต้องเห็นหน้าพวกเขาทุกคืน
‪นายมีส่วนช่วยอะไรบ้าง ‪กับเรื่องนี้ล่ะ
‪มีส่วนช่วยอะไรบ้างเหรอ
‪เก็บกวาดให้เรียบร้อยก็ไม่ได้ ‪เก็บกวาดยังไม่ได้เลย
‪นายคิดว่าไงเล่า
‪นี่ไม่เหมือนเก็บกวาดบ้านนะ
‪รู้บ้างไหมว่า ‪ฉันต้องหาข้ออ้างขนาดไหน
‪เพื่อประโยชน์ของนาย
‪นายคิดถึงแต่ผลประโยชน์ตัวเอง ‪ฉันรู้หรอก
‪ผลประโยชน์ฉันเหรอ
‪นายไม่ดีกับใครทั้งนั้น ‪จิมมี่นักปั้นดาว
‪และใช่...
‪ตอนที่นายมามุมไบครั้งแรก
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาย
‪แต่ฉันดีใจที่มันเกิดกับนาย ‪เพราะนายสมควรโดนแล้ว
‪นายว่ายังไงนะ
‪นายสมควรโดนอะไรก็ตามที่เกิดกับนาย
‪คำบรรยายโดย สิรี แซ่อุ่ย