NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Panowie! Zostaliśmy wykupieni!
Niedziela o 22, wpiszcie sobie w kalendarze.
Co to znaczy?
Wynajęto nas na wielką imprezę z wielkimi hollywódzkimi szychami.
Cztery godziny,
każdy ma po 100 dolarów i napiwki.
Do tego zabawa podczas jednej z najciekawszych nocy
waszego życia.
- Mówisz o przyjęciu George’a Cukora? - Skąd wiesz?
Chwila, co się na nich dzieje?
George to wybitny reżyser.
Ciężko pracuje, więc niczym Jahwe, co niedzielę lubi się odprężyć.
Zaprasza przeróżnych ludzi.
Scenarzystów, reżyserów, agentów, producentów, każdego.
Gwiazdy filmowe, jak Tallulah Bankhead.
Panie Hitchcock, jest pan dżentelmenem,
ale zapewniam, że jestem równie czysta, co błoto pośniegowe.
Vivien Leigh i zwykłych Kowalskich, takich jak ja.
Obowiązuje system kastowy.
Wino z Francji dla gwiazd
i szczyny z Kalifornii
dla takich jak my.
Potem…
o 22 pojawiają się chłopcy.
Moi drodzy, mamy nowych gości.
Faceci próbujący sił w branży.
Ludzie pracujący, jak my. Futboliści USC,
którzy zrobią wszystko, żeby się wybić.
Większość dam wychodzi przed północą,
choć Tallulah zazwyczaj zostaje.
Bardzo wyluzowana atmosfera.
Drinki,
wszyscy się ze sobą poznają.
Niektórzy pływają w basenie.
Więcej drinków.
Całe mnóstwo zabawy.
Bomba!
Potem panowie łączą się w pary
i znajdują ciche miejsca, żeby lepiej się poznać.
Momencik, mówisz, że…
ci goście to geje jak ta lala?
Wspaniała obserwacja, Jack.
Rozmawialiśmy o tym, Ernie.
Nie robię tego.
Ci goście…
nie wolno im być naprawdę sobą.
Przemyśl to.
Lubisz kobiety?
- Tak! - Powiedzmy,
że już ci nie wolno.
Przyłapali was na całowaniu w barze.
Lądujesz w więzieniu? Masz fart.
Mogliby cię zabić na miejscu.
Jesteś wyjęty spod prawa.
Nic na to nie poradzisz, musisz się kryć.
Aż tu nagle…
przyjęcie.
Tam możesz lubić dziewczyny, całować je, kochać się z nimi.
Pojawiłbyś się na tej imprezie.
To wspaniali artyści naszych czasów.
Muszą się kryć całe życie?
To nie w porządku.
Nie.
Dlatego…
świadczymy im…
usługi.
Mogą się zrelaksować i przez noc być sobą,
a ty dostajesz 100 dolarów
i wracasz do domu.
Co w tym złego?
Do zobaczenia w niedzielę! Nie spóźnij się!
WYJĘCI SPOD SPRAWA
Nie wierzę, że mu na to pozwoliłem.
W tym mieście to ważna szycha,
- ale to chyba był błąd. - Błąd?
Henry Willson podpisał z tobą umowę.
To największy agent w Hollywood.
Tak to już tutaj wygląda.
A tacy jak my…
Piszemy nowe zasady, łamiąc te stare.
Najpierw mówi,
że muszę zmienić imię,
a potem przede mną klęka.
Chwila…
- Masz nowe imię? - Tak.
Rock Hudson.
Spektakularne.
Świetne, już je widzę na kinie.
Naprawdę?
Jedz, Rock Hudson.
Dziękuję.
Moja mama lepiej piecze,
ale sos robię równie dobry.
I co sądzisz?
Pyszne.
Nikt mi nic nie ugotował od…
piątego roku życia.
Co?
Mama ci nie gotowała?
Nie.
Była trochę…
szalona.
To dlatego…
mój tata odszedł.
A ojczym nie miał ze mnie pożytku.
Powtarzał, że też wiem, gdzie jest lodówka.
Dlatego sam sobie gotowałem.
Na początku mi się to podobało.
Miło było robić coś samemu.
Chyba…
tęskniłem za opieką.
Ależ jesteś seksowny.
Co masz na myśli?
Chyba pasujesz do Peg.
Rola chłopaka.
Jak tak na ciebie patrzę…
- byłbyś idealny. - Naprawdę?
Opowiadaj.
To rola chłopaka, który mówi:
„Nie poddawaj się, Peg! Odłóż butelkę! Idź na casting”.
Czemu przysiadasz się do mnie bez zaproszenia?
Bo jestem idealny do tej roli! Przystojny, amerykański do bólu.
Amerykański do bólu?
To ja!
Będę szczery.
Widziałem twoje zdjęcia próbne, które były…
Cóż, gorsze być nie mogły.
Jesteś kiepski, ale…
z jakiegoś powodu pani Kincaid uważa, że będziesz gwiazdą.
A ja?
Ja nie, ale ona czasem widzi coś, czego ja nie dostrzegam.
Możesz przyjść na casting.
Naprawdę? Wspaniale.
Jakieś rady?
Gdy widzisz kogoś, kto je obiad,
nie zakładaj, że możesz się dosiąść i zacząć rozmowę.
Mówiłem o roli.
Naucz się kwestii, to dobry start.
Dzięki temu na castingu będziesz mógł reagować,
zamiast myśleć o kolejnej kwestii.
To ma sens.
To nie jest rola dla przystojniaka, który nie umie grać.
Ta rola stworzy gwiazdę. Wiesz czemu?
Bo to on mówi:
- „Peg, czemu?”. - To on znajdzie jej martwe,
połamane ciało pod znakiem Hollywood.
To on przytuli ją, krzycząc...
Peg... Peg, czemu?
Nie graj teraz.
Czemu, Peg?
I?
I co?
Dostałem rolę?
Jestem scenarzystą.
Jest mi bardzo przykro, ale sypiasz z najmniej wpływową osobą
w Hollywood.
Cześć, Henry.
Gdzieś ty był?
Na pewno nie w bibliotece.
Byłem u znajomego.
U znajomego?
Powiem ci coś.
Parę lat temu w Hollywood
pojawiła się nowa ślicznotka, Lana Turner.
Wiesz, kto dał jej to imię? Ja.
Naprawdę nazywała się Julia Jean Turner.
Imię godne świniojebców z Idaho.
Wiesz, co zrobiła?
Na pierwsze spotkanie spóźniła się 20 minut.
Powiedziałem jej:
„Jeszcze raz się spóźnisz,
a skończy się zarówno nasza znajomość, jak i twoja kariera.
Zniszczę cię.
Absolutnie zniszczę”.
I wiesz co?
Zawsze była na czas.
Pięć minut przed czasem.
To się już nie powtórzy.
A żebyś wiedział.
Traktuj mnie z szacunkiem, na który zasługuję, bo jestem gwiazdą.
I tworzę gwiazdy, więc nie traktuj mnie jak śmiecia,
bo nie jestem szefem studia.
To ja tu rządzę.
A jej imię wymawia się Lana.
Lana, żadnego dyftongu.
Jeszcze raz usłyszę,
że tak je wymawiasz, wieśniaku,
to cię zwolnię.
Rozumiem, panie Willson.
Lana.
- Lana. - A teraz…
musimy ze sobą być szczerzy.
Walisz konia?
Nie patrz tak na mnie, każdy ma potrzeby, masz się masturbować.
Raz dziennie, chyba że dam znać dzień wcześniej.
Wtedy będziesz robił to przede mną,
ale nie możesz łazić do barów dla gejów.
Nigdy. Jeśli cię tam aresztują,
jesteś zwolniony.
Jak tylko o tym pomyślisz, idź do domu, zwal sobie,
poczytaj książkę i idź spać.
W tym mieście jest obyczajówka. Gliny polują na takich jak ty.
A teraz…
Mam coś dla ciebie.
To Peg?
Skąd wiesz?
- Znajomi o tym mówili. - Znajomi?
Co to za znajomi?
Aktorzy?
Aktorzy to mięso.
Masz ignorować wszystko,
co mówią aktorzy.
Słuchanie ich ma tyle sensu, co proszenie trzody o poradę zawodową.
Słuchasz tylko wujka Henry’ego. Dotarło?
To dobrze.
W tym filmie jest rola dla ciebie.
Gdybyś dobrze to rozegrał, załatwiłbym ci próbę,
ale się spóźniłeś.
Pewnie ruchałeś jakiegoś aktora,
za co mogli cię aresztować, a moja reputacja…
Jebać to, jesteś zwolniony. Spadaj.
Henry, proszę cię. Co mogę zrobić?
Zrobię wszystko.
Jeśli naprawdę zależy ci na próbie,
wpisz sobie do kalendarza wtorkowy wieczór.
U mnie.
To dziś, Henry.
Wiem.
Isadora…
Taniec płynął…
wprost z krocza!
Emocje wylatywały prosto z niej!
Salome!
Henry, jestem wykończony.
Zamknij mordę, tańczę.
Panie Willson…
Chcesz iść do łóżka?
Dobrze.
Chodź.
Henry, to małe łóżko,
a ja jestem wysoki.
W porządku.
Będziemy się przytulać.
- Dokąd to? - Do siłowni.
Planowałem poćwiczyć.
Dobrze.
Jesteś miękki.
Dostanę tę próbę, prawda?
Oczywiście, skarbie.
Ale najpierw przyjdziesz na imprezę do George’a Cukora.
Osobiście przedstawię cię reżyserowi
i szefowi produkcji w Ace Pictures.
- Raju, dziękuję. - Nie ma za co.
Teraz znikaj, grubasku.
Masz już mężczyznę!
On chce cię kochać, pozwól mu na to!
Bez rąk.
To będzie zbliżenie.
To oczy zrobią z ciebie gwiazdę.
Graj oczami.
I od nowa.
W porządku, Jack.
Masz już mężczyznę! On chce cię kochać, pozwól mu na to!
- Kogo? - Kogo?
A kto trzyma cię teraz w ramionach?
Kto powinien był odejść już tysiąc razy, ale tego nie zrobił?
To ja, Peg!
Nie odejdę.
Nie mogę odejść.
Dostałaś rolę mojej ukochanej, więc będę twój, choćby nie wiem co.
Tak.
Wtedy ją całujesz.
Brawo.
Czujesz różnicę?
Cóż…
Nie wiem, chyba tak.
Nadchodzi nowy ruch, Jack.
Nowy styl aktorstwa. Naturalizm.
Tak grają w Nowym Jorku.
Stare aktorstwo z filmów niemych?
Przesadne pozy, oczywiste gesty…
To będzie przeszłość.
Nadajesz się do tej roli, to prawda.
Ale nie obsadzą cię w tak ważnym filmie tylko dlatego,
że się nadajesz.
Musisz być najlepszy.
Tyle na dziś.
Pani Kincaid,
dziękuję.
To wielkie szczęście mieć taką mentorkę.
To moja praca.
No tak.
Potrzebujesz czegoś więcej.
Właśnie dzwonił Henry Willson.
To przyjaciel Samuelsa.
Jego nowy klient zawalczy o tę rolę.
Rock Hudson.
Bez Henry’ego w swoim narożniku
nie masz szans.
Pani Kincaid,
co mam zrobić,
żeby zdobyć kogoś takiego?
To chyba czas, żebyś założył garnitur
i poznał parę osób.
Co robisz w niedzielę?
W niedzielę?
Nic, zupełnie nic.
Tak?
Kolacja, panie Amberg.
Dobra, już idę.
O Boże.
Widziałaś?
Wodnosamolot Hughesa wzniósł się w powietrze.
To pieprzony szaleniec.
- Gdzie byłeś? - No wiesz, czytałem scenariusze.
Postanowiłam zebrać damy z Hollywood, żeby pocieszyć Eleanor Roosevelt.
Przez tę sprawę z Lucy Rutherford
jest bardzo zdołowana i wygląda
jak zbity pies.
Jak zawsze.
Urocze.
Chcę coś powiedzieć.
Wiem,
że nie chcecie,
żebym była aktorką.
Mamie się nie udało, a ja jestem ładniejsza i z talentem.
Samolubny śmieciu.
Tatuś nie chce,
bo według niego aktorki nadają się tylko do dawania dupy.
Mówiłem, że każda z nich to dziwka.
John Wayne przeleciał Mae West, żeby dostać pierwszą rolę.
No dobrze.
Zmieniłam już nazwisko,
by nikt nie wiedział, że jestem córką szefa studia.
Kazałeś mi chodzić na lekcje aktorstwa,
za które dziękuję.
Zrobiłem to nie dlatego,
że masz talent.
Myślałem, że zobaczysz, jakie to trudne,
zaczniesz myśleć trzeźwo,
poznasz kogoś i wyjdziesz za mąż!
Taki Dick Samuels.
- Dick Samuels? - Tak.
Powinnaś za niego wyjść.
To geniusz.
- Dobra partia. - Fakt.
Pogadaj z nim.
Posłuchaj,
chcę zdobyć rolę.
Peg Entwistle.
Po raz pierwszy wykazałaś się inicjatywą.
Miłe uczucie, prawda?
Jestem za.
Oby tatuś dał ci tę rolę,
żebyś zobaczyła swoją twarz
na wielkim ekranie,
obserwując odrazę publiczności.
Tatusiu, załatwisz mi, proszę, zdjęcia próbne?
Wiesz co?
To dobry pomysł.
Tak zrobię.
Wiesz czemu? Bo zobaczysz na własne oczy,
- że nie jesteś dość dobra. - Ace Amberg!
Jeśli choćby to rozważysz…
Hej!
To ja rządzę studiem.
Ty rządzisz w domu.
To ja zarządzam tym miastem.
I tyle.
Panie Schlossen, mam pytanie o tę scenę.
Od lat jestem służącą pani Cooper, więc gdy mdleje,
raczej nie wybiegłabym z pokoju,
mówiąc te słowa.
- Pobiegłabym po pomoc. - Tak jest zabawniej.
Cisza!
Ruszajmy.
Taśma poszła!
I…
akcja!
Cóż…
Mają panowie długopis? Mogę podpisać.
- Telegram dla pani Cooper. - Jak wspaniale!
Cóż to może być?
Ten telegram mówi, że…
Andrew żyje!
Znaleźli go żywego!
Pani Cooper!
Powiedziała, że pan Cooper żyje?
Zemdlała! Pójdę po sole trzeźwiące!
Cięcie!
Ma rację, to dużo lepsza kwestia.
Mam gdzieś twoje zdanie.
Masz mówić to,
co jest w scenariuszu albo znikać z planu!
- Słyszałaś? - Tak.
Jeszcze raz i wylatujesz.
Tyle na dziś. Idę do domu.
Ludziska, to by było na tyle.
Cześć.
Wróciłem.
Ciężki dzień w pracy?
Preprodukcja mnie wykończy.
Nie możemy nagrywać pod prawdziwym znakiem Hollywood.
Musimy zbudować model.
Tak sobie myślałam…
że powinieneś dopuścić mnie do zdjęć próbnych.
Do…
której roli?
Peg.
Jak by to wyglądało?
Była biała, miała blond włosy,
- pochodziła z Londynu. - Mam pewien pomysł.
- To nie Peg, tylko Meg. - Słucham.
- Podoba ci się? - Oj tak.
Chryste, tak.
To Meg Ennis z Missisipi.
Ta sama historia.
To już nie biografia, a przypowieść o tym, jak Hollywood traktuje ludzi z zewnątrz.
To coś dobrego, naprawdę świetnego.
Jestem najlepszą aktorką.
- Owszem. - Ty to wiesz i studio to wie.
Jesteś najlepsza.
- Przemyślisz to? - Owszem, to świetny plan.
Naprawdę.
Naprawdę sądzę, że to dobry pomysł.
Naprawdę.
Słyszałam,
że będziesz miał próbę.
Ja też.
To nic pewnego,
ale zrobię wszystko, żeby się udało.
W międzyczasie
powinniśmy razem poćwiczyć.
W zdjęciach próbnych
chodzi o chemię, więc…
jeśli się dogadamy,
moglibyśmy przyjść na nie razem.
Oboje mielibyśmy przewagę nad konkurencją.
Niedziela?
Claire, z wielką chęcią,
ale w niedzielę mam przyjęcie.
Co?
Mówisz o…
imprezie George’a Cukora?
Tak.
Szybko poszło.
To kiedy indziej.
Jasne.
O kurwa.
Gdy ktoś pyta mnie: „Czy Errol Flynn jest homoseksualistą?”,
odpowiadam: „Nie wiem, mnie nigdy nie chciał obciągnąć”.
Poznaliście się z George’em na targu?
Nie masz dziewczyny?
Czy dzieje się tam coś, o czym nie wiem?
Owszem.
Jesteś nieświadomy, bo nie musisz się kryć.
Powiedziałam wtedy: „George to mój reżyser!”.
Przed prawdziwymi scenami, które wymagały serca,
przychodziłam tu i ćwiczyłam z George’em.
Jack, spędź trochę czasu z Henrym.
Robi pan zakupy na targu?
Nigdy.
To dalej jego film, nie obchodzi mnie ich zdanie.
Viv, to urocze.
Nie jedz za dużo, przedstawię cię Vivien.
Nie dosłyszałem pańskiego nazwiska.
Jack Castello.
Od pani Kincaid.
Miło cię poznać, Jack.
Noel Coward.
Miło pana poznać.
Spójrz na Richarda.
Idealny dżentelmen.
- Styl, aparycja. - Ellen.
Przelećże go wreszcie.
Za chwilę będą gadać, że jesteś starą panną.
Stara panna?
Wiesz, że byłam mężatką.
Nie moja wina, że wpadł pod tramwaj.
Vivien, poznaj mojego klienta. Nazywa się Rock Hudson.
- Miło mi. - Hej.
Była pani w Przeminęło z wiatrem?
- Tak. - Jaja sobie robisz?
To cholerna Scarlett O’Hara, pieprzony wsioku.
- Henry, spokojnie. - Nie wiedziałem, że jest Angielką.
Dam ci radę: gdy pojawi się deser, znajdź wymówkę i idź do domu.
Ja zawsze wychodzę przed 22.
Może odświeżę mu pamięć?
- O Jezu, znowu to samo. - „Wojna, tere-fere.
Rozmowy na ten temat psują ostatnio każde przyjęcie.
Można skonać z nudów!
Zresztą żadnej wojny nie będzie”.
Nie chcesz umrzeć w pojedynczym łóżku.
Ludzie będą gadać. Stara panna.
Avis, po pijaku jesteś okropna.
„Bóg mi świadkiem, że się nie poddam”.
Stara panna.
Całkiem nieźle, co?
Świetnie wyglądasz.
To będzie piękna noc.
Pani Amberg.
Avis, kochana.
Ernie, skarbie.
Chyba nie wychodzisz?
Odwiozę ją do domu.
Trochę za dużo wypiłyśmy, prawda, Avis?
Zalana jak się patrzy.
Dobranoc, Ernie. Do zobaczenia?
Wkrótce.
Chciałabym popatrzyć na chłopców z USC.
No chodź.
Jest i mój chłopak!
- Jest Tallulah? - Tak, ale…
Vivien położyła się w domu gościnnym. Ma atak.
Zawsze miała do ciebie słabość.
Przywitam się.
George.
Witam.
Jack.
Co ty robisz? Wszedłeś ot tak?
Mieliśmy wejść wszyscy razem.
Ernie, byłem zaproszony, dzisiaj nie pracuję.
Pierdol się, jesteś w robocie.
Zaopiekuj się Tallulą.
Dobrze?
Jest okropnie zimno!
Dla mnie Sidecar.
Witam.
Jesteś reżyserem Peg?
Rock Hudson, staram się o casting.
Raymond Ainsley.
Muszę przyznać, że wyglądasz odpowiednio.
Tak?
Reprezentuje mnie Henry Willson, to on dał mi scenariusz.
Jeszcze jeden.
Może wody, panie Samuels?
Nie mów mi, kurwa, co mam pić.
Co tu jeszcze robisz?
Rozmawiam z Rockiem.
Idź do domu, mówiłem ci.
Przepraszam,
obraziłem pana?
Już idę.
Wspaniały pomysł.
Ja idę po tym drinku, jeśli ci to nie przeszkadza.
Archie.
Co tu robisz? Nie wiedziałem, że znasz George’a Cukora.
Nie znam.
Pracuję z chłopakami ze stacji.
No wiesz.
Robisz, co musisz, żeby spełniać marzenia.
Podziwiam to.
Do jutra.
Zasada numer jeden: na branżowych przyjęciach pijesz wodę.
Dick powoli się upija, więc…
Idźże się uczesz.
Wyglądasz jak ruchający owce wieśniak.
Martini.
Nie myśl, że dużo piję.
Mogę wytrzymać parę godzin bez choćby kropelki.
Noel.
Archie.
- Miło cię poznać. - Pracujesz na stacji?
Jestem też scenarzystą.
Ależ oczywiście.
A to kto?
Rozgrywający z drużyny futbolowej USC.
A mnie nagle zaczął interesować sport.
Archie.
Przepraszam.
Co tu robisz?
Pracuję.
- A ty? - Nie miałem wyboru, Henry mnie zaprosił.
- Nie podoba mi się to. - Nie mogę wyjść.
- To moja druga praca, tak płacę rachunki. - Nie chcę, żeby cię dotykali.
- Nie należę do ciebie. - Rock?
Nic się nie dzieje.
Nie chcę się narzucać,
ale zgodzisz się ze mną zatańczyć?
Z przyjemnością.
- Ernie! - Jak się masz?
Gdzie jest Larry?
Nie wiem. W Londynie?
Obawiam się, że się poróżniliśmy.
Nie lubi moich nastrojów, więc nie zostaje mu wiele mnie.
Przykro mi.
Byłam niedawno w szpitalu, ale jest już lepiej.
I mam świetny materiał.
Tenns napisał wspaniałą sztukę, Tramwaj zwany pożądaniem.
Wystawią ją w Londynie.
Rola Blanche DuBois.
Pod wieloma względami
przypomina Scarlett.
Przez tę rolę szalałam dobre dwa lata.
Mogę spytać, co teraz robisz?
Porządkuję bransoletki.
Mam ich całe mnóstwo.
Reżyser obsady powiedział raz, że mam męskie dłonie.
Od tego czasu nigdzie nie ruszam się bez błyskotek.
- Widzisz? - Vivien.
Znowu masz drgawki.
Kiedy się zacznie…
nie mogę przestać.
Już kiedyś…
- przez to przeszliśmy. - Tak.
Musimy po prostu nakarmić kotka.
Tak.
Całe życie chciałem tak wyglądać.
Pracować nad mięśniami.
W stylu Charlesa Atlasa.
- Czemu tego nie zrobiłeś? - Nie wiem.
W pewnym momencie zrozumiałem, że nie będę taką pięknością.
Będę tym, który pomaga pięknościom.
Spójrz na nich.
Jak wyrzeźbieni bogowie greccy.
Jesteś prostakiem.
Dobranoc.
Miałeś wyjść wieki temu. Coś cię tu zatrzymało.
Co takiego?
Co sugerujesz?
Zawsze byłeś dla mnie zagadką.
Ani cienia skandalu.
A jednak tu jesteś,
wpatrujesz się z podziwem w te posągi...
jak w muzeum.
Pierdol się.
Wybacz.
Rock.
Rock Hudson, Dick Samuels, szef produkcji w Ace Pictures.
Witam pana.
Miło mi.
Może pójdziecie w jakieś ustronne miejsce,
żeby porozmawiać o jego karierze.
Rock, zaprowadź Dicka do tego domku, tam będzie cicho.
Czemu miałbym to zrobić?
Rock to młody aktor.
Ledwo zaczyna.
Przydadzą mu się jakieś porady.
Jeśli nie ma pan nic przeciwko,
panie Samuels.
Jasne.
Czemu nie?
Co robisz?
Nic.
Podziwiam meble.
To Billy Haines.
Projektant wnętrz.
Był gwiazdą kina niemego.
Miał kontrakt.
Louis Mayer usłyszał, w której gra drużynie i powiedział:
„Rzuć chłopaka, bo cię zwolnią”.
Wiesz, co odpowiedział?
„Pierdol się, odchodzę”.
I został projektantem wnętrz.
Joan Crawford i ja byliśmy pierwszymi klientami.
W tym mieście taka historia to rzadkość.
Ktoś, kto nie był hetero, się postawił…
i wygrał.
Nazywam się Jack Castello.
Pani Kincaid polecała pańskie usługi.
Jestem aktorem w Ace,
ale nikt mnie jeszcze nie reprezentuje.
Rozmawiamy o interesach?
Tu nie możemy o tym mówić.
Przejdźmy się.
Jasne.
Za Jacka Castello.
Podoba mi się to nazwisko.
To znaczy „zamek”, prawda?
Jack Zamek. To dopiero brzmi.
Niech no ci się przyjrzę.
Dobrze.
- Zdejmuj spodnie. - Przepraszam?
Niedosłyszysz?
Zdejmuj spodnie, chcę zobaczyć, z czym pracuję.
Nieźle.
Mogę ci obciągnąć?
Przepraszam, ale nie zrobię tego.
Ależ zrobisz, Jack.
- To komplement. - Jestem żonaty.
Mam to w dupie.
Nie mogę jej tego robić.
Pan miał mnie uratować.
Ciągle jej to robiłem. Okłamywałem ją, zdradzałem.
Jak myślisz, dlaczego?
Bo jej nie kocham.
Nie kocham jej.
Poznaliśmy się podczas wojny, wysyłano mnie na front.
Czułem, że świat się kończy, chciałem mieć coś stałego.
Chciałem mieć się o kogo modlić.
Teraz wszystko się zmieniło, chcemy czegoś innego.
Czego chcesz?
Chcę być kimś.
Dlatego mnie potrzebujesz, Jack.
To przeznaczenie.
Czemu…?
Nie.
Nie zrobię tego.
Beze mnie masz przejebane.
Mogę spełnić twoje marzenie.
Myślisz, że tego nie wiem?
Ale co mi z tego, jeśli osiągnę to w ten sposób!
Pierdol się.
Sam się pierdol, Jack. Jesteś skończony.
To już koniec.
Winnetka?
Ładne miasteczko.
Nie wierzę, że mówiłem o Vivien Leigh.
Widziałem Przeminęło z wiatrem, ale jej nie poznałem.
- Wyglądała inaczej. - Nie obwiniaj się.
Serce ci wali.
Trochę się denerwuję.
Jak już to zrobimy,
porozmawiamy o mojej roli w filmie, prawda, panie Samuels?
Ubieraj się.
- Przepraszam? - Słyszałeś.
Nie jestem taki, ty też nie.
Ubieraj się, do cholery!
- Jak się naprawdę nazywasz? - Nie chcę pana denerwować.
Richard, ja nazywam się Richard.
Powiedz mi, jak się nazywasz, bo na pewno nie Rock.
Roy.
Roy Fitzgerald.
Henry wymyślił „Rocka”.
Bardzo przepraszam.
Co ja zrobiłem?
Całe życie byłem dobrym człowiekiem.
Oddanym firmie.
To znaczyło…
że nie mogłem być sobą.
Zwolniliby mnie.
A samotność,
która się z tym wiąże…
Pogodziłem się z nią.
Udawałem kogoś innego.
Tak jak ty.
Grasz rolę, którą ci napisali.
Aż tu nagle…
Nagle…
będzie…
za późno.
Zgubisz się.
A…
człowiek, którym byłeś...
którym chciałeś być,
zniknął…
w czeluściach morza.
Ty stoisz na brzegu i…
patrzysz, jak…
Patrzysz, jak tonie,
ale nic na to nie poradzisz.
Jest za późno.
Znienawidzisz się, bo…
to ty jesteś za to odpowiedzialny.
Bo chciałeś, żeby ludzie w tym mieście
cię kochali.
Żeby cię akceptowali.
Nie stań się mną, Roy.
Dobrze.
Nie daj mu się skrzywdzić. I cokolwiek ci robił…
nie pozwalaj mu już na to.
Wybacz, nie powinienem był tu przychodzić.
Nic się tu dziś nie wydarzyło.
Porządny z pana człowiek.
Pierwszy, którego poznałem w Hollywood.
Proszę się nie martwić.
Zamówię panu taksówkę.
Tak.
Tak jest.
Zabieraj łapy.
- Rock. - Słucham?
To mój chłopak.
Nie wiedziałem, że jesteś zajęty.
Nie marnowałbym wieczoru.
Rock, nie możesz tak robić.
Nie należę do ciebie.
Ja należę do ciebie.
Zatańcz ze mną.
- Ludzie to zobaczą. - I dobrze.
Mam to gdzieś.
Zależy mi na tobie.
Kocham cię.
Nikt mi tego nigdy nie powiedział.
Nic nie mów, Archie.
Zatańcz ze mną.
- Jak przyjęcie? - George Cukor…
co za skarb.
Rozmawialiśmy o Peg.
Opowiadałem mu,
- jaki chcę osiągnąć efekt. - Raymond, jestem ci winna przeprosiny.
Nie powinnam manipulować tobą, żebyś dał mi rolę.
- Zapomnij… - O czym ty gadasz?
Przestań, proszę.
To bzdury.
Wczorajsza rozmowa zmusiła mnie do przemyśleń.
Zastanowiłem się…
czym jesteśmy.
I…
To nie tak,
że tylko sypiam z aktorką.
Jestem w niej zakochany po uszy.
Mam nadzieję, że kiedyś ją poślubię.
I w pełni,
bez wyjątku w nią wierzę.
I sądzę, że to ty…
powinnaś być…
w centrum uwagi.
Twoje imię musi być na afiszach.
Chcę, żebyś była gwiazdą Meg.
Naprawdę?
Jesteś gwiazdą.
Jesteś gwiazdą
i pasujesz do tej roli.
Wstyd mi, że tak późno to dostrzegłem.
Przepraszam.
Załatwię ci zdjęcia próbne, choćby to było nie wiem jak trudne.
I jak nocne zdjęcia?
Dobrze.
Dobrze…
Trochę się przeciągnęły, ale…
wszystko nagraliśmy.
Nie śpisz?
Próbowałam, ale tych dwóch postanowiło zacząć się boksować.
Przepraszam.
Za co?
Zasługujesz na więcej.
Przepraszam.
Poprawię się.
No co ty.
Kocham cię.
Wiesz o tym, prawda?
Chodźmy do łóżka.
Twoja matka jest z Filipin.
Czemu nic nie mówiłeś?
Nie chciałem ryzykować zaszufladkowania, więc się ukryłem.
Wstydziłem się tego.
Ale mam dość tej ostrożności.
Chcę być inny.
Chcę być sobą i zacząć podejmować ryzyko.
Camille Washington jest najlepszą aktorką do tej roli.
Nalegam na zdjęcia próbne.
Jeśli to niemożliwe…
nie wyreżyseruję tego filmu i tyle.
Dziękuję.
Ma rację.
To jasne.
Dlatego to zrobimy.
O Boże.
A co na to Ace?
- Może nas zwolnić. - Proszę cię.
Już to widzę, jak sam zarządza studiem.
Imbecyl ledwo czyta.
Nie walczyłem za Annę May Wong i wiele innych osób.
Znów chcę walczyć.
Ace nas nie powstrzyma,
jeśli będziemy walczyć.
Mogłabym cię ucałować.
To studio potrzebuje właśnie tego.
Coś nieprzewidywalnego, coś nowego.
- Sprawdźmy ją. - Uwielbiam, gdy mówisz jak potentat.
Prawie mnie przekonałeś.
Bo cię zwolnię, Kincaid.
Nie śmiałbyś.
Rock, chcę cię przeprosić za wczoraj.
Za dużo wypiłem, przekroczyłem granicę.
Nie powinienem był odsyłać cię z Dickiem.
Spokojnie, do niczego nie doszło.
Doprawdy?
Cholera.
Szkoda.
Wykorzystałbym to.
Trudno…
I mogę ci załatwić rolę w Peg.
Wszystko zależy od zdjęć próbnych,
ale Dick mnie teraz słucha,
a Avis, żona Ace’a, to moja bliska znajoma.
- Nie wiem, co powiedzieć. - Ja coś powiem.
Coś we mnie wyzwalasz, Rock.
Coś, czego nie czułem od dawna.
Mogę…
Mogę w ciebie uwierzyć.
Potrzebujesz mnie w najlepszej formie.
Dawno tak się nie czułem.
Bardzo dawno.
Choć nie tak dawno, jak myślę.
Poznałem kogoś.
Nazywał się Trent Durkin.
Wszyscy mówili na niego Junior.
Był szalenie przystojny.
Nie mogłem uwierzyć, że mu się podobam.
Jego uśmiech…
rozświetlał pokój.
Przyciągał wzrok.
I troszczył się o mnie.
Byłem wtedy nikim, ale…
dla niego byłem kimś.
Nie spodziewałem się tego.
Myślałem, że nigdy nie poznam tego uczucia.
Byliśmy…
nierozłączni.
Mieszkaliśmy razem.
Junior chciał zostać gwiazdą filmową,
a ja chciałem mu to umożliwić.
Pewnej nocy…
zginął w wypadku samochodowym.
Przytuliłem jego ciało.
Pocałowałem go.
Powiedziałem, że go kocham.
Ale już odszedł.
Coś we mnie pękło.
Rozumiesz?
Zapomniałem już, jak bardzo go kochałem.
Rock, jest w tobie coś,
co sprawia, że czuję się jak wtedy, gdy…
byłem z Juniorem.
Nie jesteś nim, wiem to.
W ogóle go nie przypominasz.
Po spotkaniu z tobą
znowu mam w życiu cel.
Znów czuję pasję.
Jesteś moją pasją, Rock Hudson.
Zabiłbym dla ciebie, nie żartuję.
Będziesz największą gwiazdą na świecie.
Nie wiem, co…
Brak mi słów.
Przydaj się na coś i podaj mi chusteczkę. Płaczę jak dziecko.
Od razu lepiej, dziękuję.
Więc…
Zdjęcia próbne.
Piątek rano.
- Ten piątek? - Tak.
Bardzo dziękuję, panie Willson.
Pamiętasz, co mówiłem o aktorach?
Że nie można im ufać, bo to śmiecie?
Nie mówiłem poważnie.
Jesteś tu nowy, przydaliby ci się jacyś przyjaciele.
Tak.
Byłoby miło.
Miałem nadzieję, że to powiesz.
Chodź.
Poznasz kilku nowych klientów.
Rock, to Rory Calhoun i Tank Meyers.
Panowie, to o nim mówiłem.
Witaj, Rock.
Miło cię poznać.
Witaj.
- Jak leci? - Dobrze.
Henry, co tu się dzieje?
Nic się nie dzieje, to twoi nowi przyjaciele.
Teraz…
siądź na łóżku,
a ja sobie popatrzę,
jak się zapoznajecie.
O czym rozmawialiście?
O futbolu.
Mamy tu ekspertów, czyż nie?
Napisy: Jędrzej Kogut