NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dobrze.
Mówcie.
Idziemy dalej z Każda dama musi mieć pana.
Film komediowy,
w którym Gene Tierney udaje zakonnicę i wrabia Williama Holdena w ślub.
Tierney ma dobry tyłek, co?
Jeszcze Tippecanoe.
Humphrey Bogart
gra prezydenta Harrisona
mordującego plemię Szaunisów.
Skąd ta mina?
Te filmy są żenujące.
Nie są na poziomie tego studia.
To ja tu rządzę.
Pozwól,
że to ja uznam, co jest na poziomie.
To dobre filmy. Hity. Podobają mi się.
Mogę robić popularne kino,
ale nie chcę robić rzeczy, które są idiotyczne.
Te filmy są, a ty płacisz mi za tę opinię.
Richard ma projekt, którym jesteśmy bardzo podekscytowani.
Film o Peg Entwistle,
aktorce, która skoczyła ze znaku Hollywood.
Mówi o sławie i ambicji, o tym, co Hollywood robi z ludźmi.
- Córka chce dostać casting. - Ace,
wyobraź sobie to uczucie, gdy zobaczysz Claire z Oscarem.
To straszne! Wyobrażasz sobie ją z Oscarem?
Wszędzie by go brała!
Znalazłaby sposób,
żeby zrobić z niego sztuciec.
- Nie chcę. - Ace.
Ty możesz wygrać Oscara.
Dick, właśnie dostałem dwa.
Coś ci powiem.
Po ośmiu statuetkach
wygrana przestaje ekscytować.
Wiecie, co działa?
Pieniądze. One mnie ekscytują.
Tego chcę,
zapisuj.
Cycki,
miecze na arenie…
i dorzućcie też coś z chłopcem i psem.
Na końcu pies może umrzeć. Może z ręki dziecka?
Wymyślcie to.
Ace, zrobię każdy z tych filmów, ale musisz dać mi Peg.
- Jaki budżet? - 400 000.
Tylko nasi aktorzy.
Masz 75.
Robimy model znaku Hollywood!
Niech skacze z Hollywood Bowl!
Masz 75 i tyle. Znikajcie.
Dajcie mi jeść.
Ace…
Raymond, nie rozumiem.
Studio zgodziło się na zdjęcia próbne.
Mam teraz zmienić scenariusz,
na który studio się zgodziło.
Nie mówimy o wielkich zmianach.
Tak naprawdę zmienimy imię bohaterki z Peg na Meg.
Camille, na pewno jesteś świetna,
ale mój scenariusz z tobą w roli głównej robi z tego film z misją.
Film dla kolorowych.
Oboje to wiecie.
Nie przyjechałem do Hollywood, żeby robić takie filmy.
Ja nie przyjechałam, żeby grać służbę.
Chciałem udowodnić, że nie ogranicza mnie rasa.
Że mogę pisać dla wszystkich. Że mogę pisać o dziewczynie z Londynu…
Trochę przesadzamy. To tylko zdjęcia próbne.
Przestań!
Nawet jeśli nikt poza studiem tego nie zobaczy,
udowodnimy, że kolorowa kobieta może grać główną rolę.
Panno Stinson!
Wychodzę.
Co mówimy pani Amberg?
Konferencja dystrybutorów we Fresno, testy nowego formatu.
Zarezerwowałaś moją ulubioną hacjendę?
Tak. I 100 róż w sypialni.
- Jesteś genialna! - Dziękuję.
Miłego weekendu, panie Amberg.
Ktoś ty?
Raymond Ainsley.
Reżyseruję Peg.
Camille Washington, jestem tu aktorką.
- A on kim jest? - Scenarzystą.
Czego?
Peg.
Nie sądzę, żeby ten Rock Hudson był przesadnie dobry.
Dajmy mu szansę.
- Pogadam z Henrym, jeśli będzie słaby. - Kolorowy scenarzysta?
Co to ma być za jebany komunistyczny przekręt?
Chcieliście mnie powiadomić
o planach zrujnowania tego studia?
Nie znaliśmy autora.
Słyszeliście, durnie, o Kodeksie Haysa?
Ace, film nie pokazuje dewiacji
ani związków mieszanych.
Odrzucająca tematyka!
Antynarodowa atmosfera!
Na pokolenia wyrzucą nas z każdego kina na południu!
To scenarzysta.
Nie pojawi się na ekranie.
W historii Hollywood
nie było do tej pory
żadnego filmu
stworzonego przez studio dla szerokiej publiczności
autorstwa kolorowego!
Nie będę pierwszy!
Posłuchajcie, powiemy mu,
że bardzo dziękujemy i znajdziemy innego scenarzystę.
Scenariusz jest dobry.
Dobrze.
To podpiszemy go innym imieniem i zapłacimy mu,
żeby siedział na planie
i pilnował kwestii aktorów.
Jeśli mnie pamięć nie myli, to nie jest Studio Dicka i Ellen.
To Ace Pictures!
Macie to, kurwa, załatwić!
PRÓBNE ZDJĘCIA
Cześć, Arch, pomóc ci?
- Tylko wymieniam pompę. - Ja się tym zajmę.
Chciałem z tobą pogadać.
Wiem, jesteś scenarzystą,
to producent i reżyser podejmują decyzje.
Mam casting do Peg.
Chłopak, Sam Harrington.
Wspaniała rola.
Zastanawiałem się, czy byłbyś skłonny
mnie polecić.
Rock też się o nią stara i nie chcę was poróżnić,
ale mam przeczucie, że jestem lepszy do tej roli.
Czemu tak sądzisz?
- Widziałeś, jak gra? - Nie.
- Ale… - A ja nie widziałem ciebie.
Jak mogę cię polecić?
Chodzi mi o to, że Rock sobie poradzi.
Ma świetnego agenta.
Ja nie mam nikogo.
Jestem tu sam. Tylko ja i…
- moje marzenie. - Jack.
A moje marzenie?
Myślisz, że jesteś sam?
Jestem najbardziej samotną osobą tutaj!
Ledwo zacząłem, a już prosisz o pomoc!
Mam cię wybrać?
Mnie nikt nigdy nie wybrał, Jack.
Po prostu…
Mam w domu żonę.
Bliźniaki w drodze.
I pracuję jako żigolak.
Jeśli Henrietta się dowie, odejdzie.
Chcę utrzymać rodzinę jak należy.
Nie chcę tu już być.
Ty mi możesz pomóc, Arch.
Rozumiem.
Musisz pójść na to przesłuchanie i zagrać tak,
żeby musieli dać ci tę rolę.
Słyszysz?
Nie kontroluję tego.
To zależy od ciebie.
Ej, co robisz?
Prosiłem ich o to!
No tak.
Nie ma nic bardziej romantycznego
niż wyciąganie płatków róży z pusi.
Czemu ciągle jesteś ubrana?
- Co za dżentelmen. - No tak.
- Tęskniłam. - Ja też.
Jak praca?
Dick Samuels chce, żebym zrobił film dla kolorowych.
Ciekawe.
Ani trochę!
Chcę, żebyś…
porozmawiał z Lenem Schlossenem.
- Kim? - Reżyserem, głuptasie.
- Wdowa po panu Cooperze, mój film. - No tak.
Daje coraz więcej wazeliny na obiektyw.
Skarbie…
nie jesteś już młodą kurką.
Jak śmiesz?
Czy to znaczy, że jesteś moim kogucikiem?
Mam taką nadzieję.
No to do dzieła.
Chodzi o to,
że zbliżam się do pewnego wieku i mam dość tego,
- że muszę z tym walczyć. - No tak.
Tak jest.
Ace! O Boże! Ace!
Tato!
Tatusiu!
Włożyli mu rurę do przełyku.
Co się stało?
Avis…
bardzo mi przykro.
Miał zawał, ale już jest lepiej.
Jadł kanapkę z pastrami, które odkłada mu się w tętnicach?
Milion razy mówiłam.
Co?
- Może Claire powinna… - Chcę to usłyszeć.
Ace był…
Ace spędzał weekend w Palm Springs,
gdzie oddawał się…
- zajęciom dodatkowym. - Pilnujemy sprawy.
- Kto to? - Tettemer.
Dział komunikacji.
Nikt nie może się dowiedzieć. Na szali jest moja reputacja.
Reputacja mojej rodziny.
Spokojnie, kochana.
Czy tatuś umrze?
W piątek mam zdjęcia próbne.
Tego się obawiałam.
Twój ojciec umiera…
a ty martwisz się zdjęciami próbnymi.
Chciałam cię przed tym uratować.
O czym mówimy?
Obudzi się?
Tego nie wiemy.
Pani Amberg.
Panie Samuels.
Lon Silver, prawnik Ace’a.
Kto?
- Nigdy się nie poznaliśmy. - Właśnie to robimy.
Ace przygotował konkretne wytyczne
na taką okoliczność,
żeby wszystko odbywało się bez zakłóceń.
Pani Amberg,
Ace przekazał pani pełnomocnictwo do zarządzania majątkiem.
Od oszczędności po studio.
Za to ja odpowiadam za decyzje dotyczące jego zdrowia.
Chyba pan to pomieszał.
Wszystko mam tutaj.
Wyjaśnijmy jedną rzecz:
Avis zarządza studiem?
Ty dalej będziesz odpowiedzialny za codzienne sprawy.
Pani Amberg zajmie się finansami,
płacami, budżetem
i akceptacją projektów.
Czemu to zrobił?
Nie znam się na tym!
Zapewne chodziło o to, że przesunięcie Dicka na to stanowisko
zostałoby odebrane jako zmiana warty.
Działa pani w roli
tymczasowego zarządcy,
żeby ułatwić Ace’owi powrót.
Mam dalej zarządzać Ace Studios,
mam dalej produkować filmy, ale nie mogę akceptować projektów?
Tak.
Tylko pani Amberg jest do tego uprawniona.
Za szybki powrót do zdrowia.
Jesteś bardzo utalentowany.
Napisałeś wspaniały scenariusz.
- Dziękuję. - Niestety…
pan Amberg niedawno…
stał się niedysponowany.
- Przykro mi. - Cóż…
Zanim zachorował, dowiedział się, jakiej jesteś…
rasy.
I…
musimy cię zastąpić.
Peg to ciągle twój film.
To twój…
scenariusz.
I twój głos.
Dostaniesz należne pieniądze. Będziesz na planie.
Ale w napisach pojawi się nazwisko innego scenarzysty.
Przepraszam, ale musimy tak zrobić.
Doceniam, że mi pan to powiedział, panie Samuels.
Zakładam, że nie sprawiło to panu przyjemności.
Zdecydowanie.
Ale…
w takim świecie żyjemy.
Fakt.
Jeśli Ace Amberg
chce usunąć moje nazwisko z filmu...
może to zrobić sam.
W porządku.
Bądź gotowy na nieuniknione.
Nic nie jest nieuniknione.
Mocniej.
Ściągnij mocniej.
Mocniej.
Rock.
Tak?
Wiem, że konkurujemy, ale powodzenia.
Dzięki, Jack. Masz klasę.
- Nie mamy już na to wpływu, co nie? - Jedyne, co możemy,
to przyjść i dać z siebie wszystko.
Pamiętaj o jednym:
to scena kulminacyjna.
Jesteś chłopakiem kobiety na krawędzi.
Ona chce z tym skończyć,
ty się nie zgadzasz.
Jasne.
No dobrze. „Sam!
Co tu robisz? Daj mi spokój. To moje przeznaczenie.
Nikogo innego!”
„Peg, nie pozwolę na to.
Kochasz się i wiem, że wiesz, że też cię kocham”.
Przepraszam.
„Wiesz, że cię kocham”.
Jeszcze raz. Tylko pamiętaj…
presja.
„Peg! Nie możesz wiedzieć, że cię kocham!”
Przepraszam, to było…
Co się dzieje? Piłeś wczoraj? Obciągałeś komuś? Rozmawialiśmy o tym.
Nie. Po prostu dużo tu zaimków.
To podobne słowa i…
Powinieneś je już znać na pamięć.
Przepraszam.
Po prostu się boję.
Gdy myślę o reżyserze,
który będzie na mnie patrzył,
wyobrażam sobie ojczyma...
mówiącego, że jestem nikim.
Że mnie zaraz zleje.
Nie jestem psychologiem czy jak im tam,
ale jeśli jesteś tu po to,
żeby ojczym cię wreszcie pokochał…
Reżyser to nie tatuś.
To nie mamusia.
To przyjaciel.
Ma cię poprowadzić.
Dobrze?
- Tak. - Świetnie.
- Jeszcze raz. - Dobra.
„Sam! Co tu robisz?
Daj mi spokój.
To moje przeznaczenie. Nikogo innego!”
Teraz moja kwestia?
Witaj, Jeanne.
Avis…
musimy o czymś porozmawiać.
Byłam z Ace’em…
w Palm Springs.
Mieliśmy romans.
Jak długo?
Dziesięć lat.
Zawsze powtarzał, że mnie kocha,
że cię zostawi,
że masz romans z gościem, który ma stację benzynową,
więc to nic złego.
Kochasz go?
Na początku tak myślałam.
Po jakimś czasie zobaczyłam, że to mrzonka.
Gdybym spróbowała z nim zerwać,
byłabym skończona.
Dlatego…
po prostu…
zostałam.
Wiem, co czujesz.
Nienawidzisz mnie,
ale naprawdę jest mi przykro.
Zrezygnuję z mojej umowy.
Wyniosę się do poniedziałku.
Dokąd pójdziesz?
Nie wiem.
Zapewne do telewizji.
Kraft Television Theatre jest mną zainteresowany.
Nie.
Nigdzie nie idziesz.
Nie mogę być na ciebie zła.
Stałabym się…
hipokrytką.
Avis, dziękuję.
To jest scena, w której piła, ale nie graj pijanej.
Na tym etapie pije, żeby czuć się normalnie.
„Sam, Trzynaście kobiet, czyż to nie wspaniałe?"
Spodziewasz się kogoś?
Archie.
Wykreślą mnie.
- Co? - Tak.
Dick mi przekazał.
Nie zrobią tego filmu, jeśli napisał go czarnuch.
Siedziałem tam…
grzecznie go słuchając, bo tak mamy się zachowywać.
Wiesz co?
Mam dość cierpliwości i kultury!
- Twoje imię z niczego nie zniknie. - Jebać tego prezesa.
Jebać tych białych ludzi za sterami!
Nie grają fair, więc dlaczego my to robimy?
Czułem się jak wuj Tom,
pisząc o białej dziewczynie.
To nie moje życie!
To nie moja historia! To jej historia!
A i tak…
- nie wystarczy. - Archie,
nie pozwolę,
żeby cię to spotkało, dobrze?
Camille…
masz dostać tę rolę.
Dorwij ją.
Przepraszam, że tak się zachowałem.
Walczyłem za nich.
Nadszedł czas walczyć za siebie.
- Dobrze? - Tak.
Byliście zajęci.
„Tu jesteś.
Mieliśmy zjeść obiad w RKO.
Sam, Trzynaście kobiet, czyż to nie wspaniałe?
Już dawno skończyłaś zdjęcia.
Wiem, głuptasie.
Ale sama myśl, że zaraz będzie w kinie…
Ja?
Na wielkim ekranie? Musiałam znowu przeczytać scenariusz!”
Poczekaj. Pamiętaj, że piła. Jest rozluźniona.
Miałam tego tak nie grać.
Tak, ale chodzi o to, że…
jest pełna nerwów.
W następnej scenie kończy butelkę,
leci do znaku Hollywood i skacze.
To już w niej jest. Jeszcze raz.
„Musiałam znowu przeczytać scenariusz.
Hazel Cousins przykuwa uwagę.
To żaden drugi plan, jest w aż…
Policzyłam. To 20 scen.
Ten film to początek czegoś nowego.
Wreszcie zostanę gwiazdą kina.
Peg, piłaś?
Co?
Odrobinę, żeby się trochę odprężyć”.
Więcej emocji.
„Co?
Odrobinę, żeby się trochę odprężyć.
Peg, mam złe wieści.
Spotkałem Selznicka.
Wycięli cię z filmu.
Będziesz w dwóch scenach, ale teraz to tylko epizod.
Prawie nic.
I nagle…
znowu zapada zmrok.
Moje nadzieje i marzenia
leżą w stercie pociętego celuloidu na podłodze montażowni.
Gotowe do wyrzucenia.
Zagubione.
To ja, Sam.
Zagubiona. A wkrótce zapomniana”.
Na castingu zapłaczę, teraz nie chcę.
Tak się nie da.
Jeśli nie czujesz emocji na próbie, nie poczujesz ich przed kamerą.
Może nie umiem płakać?
Może nie umiem fingować czyichś emocji!
To twoja szansa, Camille!
Właśnie ta scena!
Musisz odnaleźć każdą cząstkę bólu,
każdy rzucony w ciebie kamień, każde wyplute w twarz słowo.
Użyj tego wszystkiego w tej scenie! To twoja szansa!
Możesz stać się prawdziwą aktorką!
Wiesz wszystko o bólu?
Każdego dnia ich nabierasz.
Dupek!
Może…
przećwiczymy scenę pocałunku?
Bardzo tego pragnę, ale próbuję być…
dobrym człowiekiem.
Jack…
Jesteś dobrym człowiekiem.
Czemu tak bardzo w to wątpisz?
Widzimy się na zdjęciach.
Dziękuję.
Panno Crandall, dziękuję, że się pani zgodziła.
Nie ma za co.
Dziesięć lat temu sama mogłabym starać się o główną rolę.
Po takim filmie stałabym się gwiazdą.
Nie jesteś gwiazdą, bo nie pracujesz ze mną.
To prawda, Henry,
bo jesteś okropny i traktujesz klientów jak gówno.
Gotowi, panie Ainsley.
Rock.
Tędy.
Panna Crandall będzie z tobą czytać.
To scena kulminacyjna tuż przed skokiem.
W jej kierunku, prawda? Nie do kamery?
Właśnie.
To znak Hollywood, jestem teraz bardzo wysoko.
O rany.
Widzę to.
Nie denerwowałem się tak od czasu pierwszej próby Durkina.
Wiesz co?
Dostał rolę.
Ty też ją dostaniesz. Oddychaj.
I… akcja.
Sam! Co tu robisz?
Daj mi spokój. To moje przeznaczenie.
Nikogo innego.
Peg, nie pozwolę na to!
Wiesz, że się kochasz i sobie nie pozwolę!
I…
- Pomieszałem, mogę...? - Cięcie.
Bardzo dobrze, Rock, zrelaksuj się.
Peg, nie pozwolisz mi!
Wiesz, że cię kocham i nie pozwolę sobie…
To nie tak. Cholera…
Prawda?
Peg, nie pozwolę na to.
Wiem, że wiesz, że to rzucisz i…
Znowu nie tak.
Rock, kwestia idzie: „Peg, nie pozwolę na to.
Wiesz, że cię kocham. Nie dam ci tego zaprzepaścić”.
Jasne.
Zaschło mi w gardle.
Muszę się napić.
Wody, dajcie mu wody, ale już.
Tylko trochę.
Duża szklanka dla dużego gościa.
Dziękuję.
Peg, nie pozwolę na to! Cholera!
Jeszcze raz.
- Było dobrze. - Tak!
- Naprawdę? - Dasz radę.
Peg, nie pozwolę na to.
Wiesz, że cię kocham. Nie dam ci tego zaprzepaścić.
Nie mogę, Sam.
Dłużej już nie wytrzymam!
To moja kwestia, skarbie.
Jeszcze raz, Rock.
Nie mogę, Sam.
Nie chcę już mieć z tym nic wspólnego.
Z tobą też, Sam.
Pamiętasz, co mówiłaś o samobójstwie?
Gdy ci goście z Wall Street tracili fortuny i kończyli ze sobą?
Mówiłaś, że to nieodwracalne rozwiązanie chwilowego problemu.
Teraz sama to robisz, Peg!
Nie!
Cięcie.
Wystarczy.
Dziękuję za szansę.
Dziękuję.
Przepraszam, panno Crandall.
Nie przejmuj się.
Wszyscy tak mieliśmy.
No co ty.
W końcu się udało i tylko to się liczy.
Jak się czujesz?
Chcę uciec i już nigdy nie wrócić.
Pod koniec…
mamy naprawdę się rozpłakać…
Próbowałam, ale nie potrafię.
Masz.
Wetrzyj trochę…
tej maści.
Pod oczy. To nie żart.
Tylko odrobinkę.
Jesteśmy gotowi.
Od razu popłyną, naprawdę.
Akcja.
Ten film to początek czegoś nowego.
Wreszcie zostanę gwiazdą kina.
Peg, piłaś?
Odrobinę, żeby się trochę odprężyć.
Spotkałem Selznicka.
Wycięli cię z filmu.
Będziesz w dwóch scenach, ale teraz to tylko epizod. Prawie nic.
I nagle…
znowu zapada zmrok.
Moje nadzieje i marzenia…
Gotowe do wyrzucenia. Zagubione.
To ja, Sam. Zagubiona.
Zagubiona. A wkrótce zapomniana.
Dziękuję, panie Ainsley.
Cięcie.
Camille Washington.
Nie.
Nie, Camille.
Nie pozwolę ci oszukiwać.
Wiem, że dasz sobie radę.
Masz szansę, żeby ta rola stała się twoją.
Ale to ty musisz to zrobić.
Powodzenia.
Przygotujmy się.
Avis, tak mi przykro.
Szalenie ci współczuję.
- Skąd wiesz? - Wieść gminna.
Spokojnie, niewielu wie.
Ależ jestem podekscytowany Peg.
Mój klient,
Rock Hudson, byłby idealny w roli głównej.
Jego aktorstwo jest…
To nowy Barrymore, mówię szczerze.
Nie wyobrażam sobie, przez co teraz przechodzisz.
Właśnie dlatego
postanowiłem trochę ci pomóc z twoimi obowiązkami.
Co?
Nie wiesz?
O rany.
Tattletale Magazine jest w posiadaniu zdjęć,
na których opuszczasz tę stację
z różnymi dżentelmenami.
Oczywiście odkupiłem te fotografie.
Nie chciałbym, żeby wyciekły.
Czego chcesz?
Mój klient ma dostać rolę.
Masz obsadzić Rocka.
Jesteś prawdziwym wężem.
Ale to już wiesz.
Gotowe do wyrzucenia. Zagubione.
To ja, Sam. Zagubiona.
A wkrótce zapomniana.
Dziękuję, panie Ainsley.
- To dziwne. - Nerwy. Zdarza się.
Następna.
Washington, ujęcie pierwsze.
I nagle znowu zapada zmrok.
Moje nadzieje
i marzenia
leżą w stercie pociętego celuloidu na podłodze montażowni.
Gotowe do wyrzucenia.
Zagubione.
To ja, Sam. Zagubiona.
A wkrótce zapomniana.
Następna.
Teraz Samowie?
Hudson, ujęcie pierwsze.
I… Akcja.
Peg, nie pozwolę na to.
Wiesz, że się kochasz i sobie nie pozwolę!
- Pomieszałem, mogę...? - Cięcie.
Peg, nie pozwolisz mi!
Wiesz, że cię kocham i nie dam ci tego zaprzepaścić.
Peg, nie pozwolę na to.
Wiesz, że wiem, że to zaprzepaścisz.
Nie pozwolę, szmato!
Przejęzyczyłem się.
Przepraszam.
Dobry Boże!
- Ilu ujęć potrzebował? - 67.
Wystarczy.
Podoba mi się.
Dajmy mu rolę.
67 ujęć, Avis.
Nadaje się do roli.
Mamy inne nagrania,
możemy obejrzeć jedno?
Dobrze.
Castello, ujęcie pierwsze.
Pamiętasz, co mówiłaś o samobójstwie?
Gdy ci goście z Wall Street tracili fortuny i kończyli ze sobą?
Mówiłaś, że to nieodwracalne rozwiązanie chwilowego problemu.
Teraz sama to robisz, Peg!
Nie!
Dobry jest.
Tak.
Dajmy mu tę rolę.
A nie mówiłam?
Idę, bo spóźnię się na spotkanie z Eleanor Roosevelt.
Avis, a Peg? Kogo obsadzimy w jej roli?
To jasne, musimy dać rolę Claire.
Nie była tak dobra.
Mnie ten wybór boli najbardziej. To moja córka, nie znoszę jej.
Pani Amberg.
Powiedz swojej dziewczynie,
że była wspaniała.
To były świetne zdjęcia próbne,
ale nie nadaje się do tej roli.
Po drobnych poprawkach scenariusza mogłaby się nadawać.
To gwiazda.
Nie róbcie ze mnie tej złej.
Co chcecie usłyszeć? Co na to powie Ace?
Jego tu nie ma.
- To twoja decyzja, Avis. - Właśnie.
Decyduję nie zrujnować tego studia, Dick.
Obsadzając tę dziewczynę, zbierzemy burzę.
Wszyscy o tym wiecie.
Nie mam zamiaru tak ryzykować,
gdy mamy dobrą alternatywę, która stanie się nie do zniesienia.
- Avis… - Nie każe się czekać Eleanor Roosevelt!
Josephine, wezwij Castello do mojego biura.
Tak jest.
Jack,
masz tę rolę.
Tak jest! Przepraszam, dziękuję.
Gratuluję, młody, myliłem się.
Dziękuję, panie Samuels. Nie zawiodę pana. Dziękuję.
Dostałem rolę.
Dostałem rolę!
I to tyle?
A okres wypowiedzenia? Tak dziękujesz kumplowi?
Ern, bardzo mi pomogłeś.
Ale miałem pewne wątpliwości natury moralnej.
Czyżby?
Cnotliwa dziwka.
Jesteś jak oni, Jack.
Nagle stałeś się czyściutki, prawda?
Dobrze wiesz,
że w ogóle się od nas nie różnisz, więc wsadź sobie tę aureolę w dupę!
Tyle ci powiem.
Pierdolisz!
Wybacz, Jack.
Cieszę się twoim szczęściem, ale…
też myślałem, że uda mi się z tego wyjść.
Pierdolenie.
- O czym ty gadasz? - Vivien Leigh.
U Cukora czytałem z nią scenariusz.
„Tyle próbuję dać ludziom. Nie włączaj świateł!
Byłem głupcem,
bo ci uwierzyłem!”
Ernie!
Jesteś fantastyczny!
Taki szczery, taki prawdziwy.
Powinieneś grać.
- O czym ty gadasz? - Naprawdę.
Powinieneś w tym grać.
Powiedziała, że powinienem grać.
Miała umówić spotkanie z Tennessee Williamsem.
Nie odezwał się.
Też miałem marzenia.
Co ja gadam…
Gratuluję, Jack. Masz tu…
- Ernie. - Cicho.
Masz 50 dolców, starczy do początku zdjęć.
Dobrze?
Jak będziesz gwiazdą, wpadnij do nas i się przywitaj.
Jasne. Dzięki, Ern.
Od razu wiedziałem, że daleko zajdziesz, młody.
Pierwszy to wiedziałem.
I tak…
LIGA GŁOSUJĄCYCH KOBIET
…podniosło mnie to na duchu.
Udało się zebrać ponad 3000 dolarów
w zaledwie jedno popołudnie.
Bardzo dziękuję za wasze wsparcie.
Smacznego.
Te pieprzone buty.
Obcas ma dwa centymetry.
Dwa centymetry mnie wykończą.
Co u Ace’a?
Aktualnie jest niedysponowany.
Pewnie wirus.
- Odpoczywa w domu. - Kto zarządza studiem?
Ja.
- Ale tylko na papierze. - Avis…
to absolutnie wspaniałe.
Jakie to uczucie?
Nad czym pracujesz?
Cóż…
właśnie skończyliśmy zdjęcia próbne do filmu o Peg Entwistle.
Pamiętam tę historię.
- Brzmi intrygująco. - Owszem.
Ale czuję się winna.
Nie damy tej roli najlepszej aktorce,
bo choć była świetna,
jest kolorowa.
Co?
Biuro Dicka Samuelsa.
Kto?
Teraz?
- Eleanor, to Dick Samuels. - Pani Roosevelt.
- Ellen Kincaid. - Miło mi.
Mnie również.
- Tędy. - Dziękuję.
W ostatnich latach jeździłam po całym kraju.
To, co widziałam na południu...
zachwiało moją wiarę w ten kraj.
Myślałam,
że stoczyliśmy wojnę o…
wolność.
O…
przyzwoitość.
Aż zobaczyłam prawa Jima Crowa…
z bliska.
Pobicia, lincze…
Zrozumiałam wtedy,
że ten kraj cofa się w rozwoju.
Tak więc…
jeśli dobrze rozumiem,
macie teraz szansę…
dać kolorowej dziewczynie główną rolę w jednym z filmów.
Przyjechałam tu, żeby was do tego zachęcić.
Pani Roosevelt…
w pełni się zgadzam.
Pani Kincaid?
W pełni zgadzam się z Richardem, pani Roosevelt.
Przepraszam.
Podziwiam wielkie serca
moich drogich współpracowników,
ale jeśli damy jej główną rolę,
południe nie wyświetli tego filmu.
Zostaje północ.
Będą go bojkotować.
Będziemy musieli wstrzymać inne produkcje.
To studio i każdy, kto w nim pracuje,
stanie się celem Ku Klux Klanu.
To tyle.
I dlatego…
Nie możemy.
To będzie…
duże zadanie.
Przemyśl to.
Pomyśl, co to będzie znaczyło dla…
biednej jak mysz kościelna…
małej czarnej dziewczynki…
mieszkającej w ruderze…
w jakiejś…
dziurze, w której podobno jest wolna,
choć jej życie nie jest lepsze
od życia jej dziadków,
którzy byli własnością innych ludzi.
Pomyśl o niej.
Co to będzie dla niej znaczyło, gdy zobaczy siebie na ekranie.
Pożądaną, szanowaną…
cenioną.
Mój pobyt w Waszyngtonie nauczył mnie…
wielu rzeczy.
Wierzyłam kiedyś, że dobry rząd może zmienić świat.
Nie jestem pewna, czy ciągle w to wierzę.
Ale to, co robicie,
was troje,
może zmienić świat.
A teraz wybaczcie,
ale o 17 mam kolację z Hick.
Dziękuję.
I co zamierzasz?
Napisy: Jędrzej Kogut