NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jakby wyrwano mi wnętrzności.
Był dobrym człowiekiem, możesz się smucić.
Mówię o naszym filmie.
Mówię o Meg.
Zniszczenie taśmy to grzech.
Jak spalenie Mona Lisy.
Możemy o tym nie rozmawiać?
To koniec.
Chwila, to Avis zarządza teraz studiem.
Zwolniła tych prawników.
To był jej projekt życia.
Powinniśmy z nią porozmawiać.
Nagramy wszystko jeszcze raz.
Pół miliona dolarów poszło z dymem.
Mamy prosić o drugie tyle?
Nie ma szans.
To był zaszczyt z wami pracować.
Jestem z was dumny.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia, Jack.
- Do miłego. - Pa.
Raymond!
Ray!
Harry!
Chodź, przejdziemy się.
Powiem ci coś.
Pamiętasz, jak chwaliłem się, że spałem z…
Glorią Swanson?
To było nie na miejscu.
Joe Kennedy właśnie ją rzucił.
Ale nie przeszliśmy do rzeczy.
- To była tylko mineta. - O tym chciałeś mi opowiedzieć?
Nie. Chcę cię o coś spytać.
To Avis kontroluje teraz studio?
- Tak. - To dobrze.
Gdy ten gnój,
Henry Willson, zaczął kombinować przy filmie,
wiedziałem, że muszę zrobić kopię twojej wersji.
To samo zrobiłem z Czarnoksiężnikiem z Oz,
bo któryś idiota chciał wyciąć „Somewhere Over the Rainbow”. Dasz wiarę?
Zrobiłem kopię, wziąłem ją do domu, dalej jest w filmie.
To twój film.
Wiesz, co to znaczy?
Grasz dalej.
HOLLYWOODZKIE ZAKOŃCZENIE
- Nie sądzisz, że to trochę przedwczesne? - Dick!
Nie mogę się pobawić?
Nasz projekt znów żyje.
Zwolniłam każdego prawnika, który stał mi na drodze.
Toast!
Za mojego zmarłego męża,
który koniec końców pokochał nasze dzieło.
- Za Ace’a. - Za Ace’a.
To do dzieła.
Jaki mamy plan?
Jak wypuścimy ten film?
Bardzo się martwiliśmy o to,
jak film zostanie odebrany na południu.
Wiele kin go nie pokaże,
ale parę się zgodziło.
Obiecałem, że pokryjemy koszty ochrony,
by te obiekty mogły być otwarte. Ten koszt może się zwrócić
dzięki większej niż zwykle dystrybucji w kraju.
Ile kin?
Sześćset siedemdziesiąt pięć.
Ktoś to już zrobił?
Nie, nigdy.
Nazywam to „szeroką dystrybucją”.
Każde kino w kraju
otrzyma kopię tego filmu.
Obniżymy też ceny biletów o pięć centów.
Wypełnimy te miejsca ludźmi,
którzy dawno nie byli w kinie
albo nigdy w nim nie byli.
Mnóstwo biednych kolorowych ludzi zrobi wszystko, żeby go zobaczyć.
Właśnie.
- Wykosztujemy się. - Ale to też stanie się opowieścią.
Każdy człowiek w Ameryce
usłyszy o Meg.
Cały kraj będzie o tym mówił.
Moim zdaniem warto zaryzykować.
Do dzieła. Co dalej?
Rozmawiałam z Heddą Hopper i powiedziałam jej,
że od wczoraj Meg
to najlepiej oceniany w testach film w historii Ace Pictures.
Pani Kincaid,
czy to drobne białe kłamstwo?
Ogromne, ale jestem z niego dumna.
Co powiecie na takie ogłoszenie:
robimy kolejny film Raymonda Ainsleya, napisany przez Archiego Colemana,
z Camille w roli głównej!
Masz pomysły?
- Tak… - Sprzedane. Ogłosimy dzisiaj.
Co za emocje!
- Czas na kolejny toast. - Chyba tak.
Za dwa tygodnie
będziemy najmądrzejszymi ludźmi w Hollywood…
albo to będzie nasz koniec.
Za nasz koniec.
Za nasz koniec!
Hej, laleczko!
Chodź tu.
Nakarm mnie.
Nie mówię o naleśnikach.
Myślisz, że ta fryzura jest naturalna?
Zrobimy tak:
przygotuję parę zapiekanek,
pójdę na film,
a jak wrócę, znowu rozwalimy to łóżko.
Moja niedziela.
Świetny plan.
Na co się gapisz?
Muszę ci coś powiedzieć.
- Spałem w życiu z całym mnóstwem kobiet. - Doczekam się puenty?
Poza moją żoną nieboszczką, Boże świeć nad jej duszą,
nie czułem nic do żadnej…
poza tobą.
Nie wiem, co powiedzieć.
Ja coś powiem.
Chodzi o to…
że cię kocham.
Ernie…
Mam inny plan.
Ciasto wiśniowe.
Po kinie podskoczymy kupić największe,
najwspanialsze ciasto wiśniowe i będziemy je jedli cały dzień.
Ubiorę obcasy i…
może zarzucę futro
na tę podomkę.
W kinie będziemy mogli pójść do toalety na szybki numerek!
Znajdę chyba nawet dla ciebie trencz.
Ellen, chodź tu na chwilę.
Co?
Jesteś moją kobietą,
prawda?
Tak. Prawda.
Cóż…
musisz coś wiedzieć.
Nikt o tym nie wie.
Ten kaszel…
przez który psułem ujęcie za ujęciem?
Męczy mnie od lat.
Byłem u lekarza.
To rak.
Idę do ziemi.
Jak długo?
Dwa miesiące?
Dwa lata?
Jeśli chcesz,
żebym wyszedł, to to zrobię, bo wkrótce…
Wkrótce będę w kiepskim stanie.
Nie musimy o tym teraz rozmawiać.
Wiesz co?
W ogóle nie musimy o tym rozmawiać.
Jesteś moim domem.
Nie poddam się.
Miłość przyszła późno,
więc mam zamiar się nacieszyć jej każdą jedną sekundą.
Jesteś pewna?
Bardziej niż pewna.
Jestem szczęśliwa.
Nigdy nie byłam tak szczęśliwa!
Kocham cię, Erneście West.
Też cię kocham.
Poszukam ci płaszcza.
Mam ochotę na ciasto.
Ja też.
- Co robisz? - Patrzę się na ciebie.
- Przestań. - Nie mogę.
Nie mogę przestać.
Chodźmy na dół na śniadanie.
Muszę ci coś powiedzieć.
Chciałem to wyznać już dawno, ale pewnie nie będziesz chciała mnie znać.
Gdy pracowałem na stacji,
- przyjechała twoja matka i… - Wiem, że z nią spałeś.
- Co? - Powiedziała mi.
Większość mojego życia się nienawidziłyśmy.
Od kiedy przejęła studio, jesteśmy blisko.
Nie przeszkadza ci to? Jej też nie?
Nie od razu.
- Myślałam, że ma wylew. - No…
Potem zaczęła krzyczeć,
że wysysam z niej życie.
Ale teraz wszystko gra.
Uważa, że nasz związek to dobry PR dla filmu.
Wszystko w porządku? Nie chcesz…
ze mną być?
Matko?
Mamo!
Boże, wie, że tu jestem.
Mamo?
Co się stało?
Rozmawiałam z Dickiem.
Mamy pierwsze wpływy.
Wiedzieliśmy,
- że szanse są niewielkie. - Właśnie.
Nie chodzi o pieniądze, chodzi o przesłanie.
Pobiliśmy rekordy.
- Co? - Słucham?
Właśnie.
Mówię, że to niemożliwe, ale upewnili się
i Meg to największy hit ostatnich siedmiu lat.
Gratulacje, pani Amberg!
Mamy hit! Meg to hit!
NOWA ERA FILMÓW
Wszyscy mówią o Meg.
To pierwszy film w tak zwanej „szerokiej dystrybucji”.
Każdy chce zobaczyć historię upadku młodej aktorki w Hollywood.
- To ty! - To ja!
W tym hicie dekady główną rolę gra Camille Washington.
Stała się gwiazdą z dnia na dzień i nie gra służby.
To aspirująca aktorka, Meg Ennis.
Protesty na tle rasowym całkiem zniknęły, a tysiące widzów
oglądają nowy rodzaj filmu,
w którym zakochali się fani kina wszelkich ras.
Wszystkie kobiety płakały.
Rozumiałyśmy, co czuje.
Czy jeden film zmieni nasz kraj?
Tego nie wiemy,
ale jedno jest pewne:
Ameryka pokochała…
Meg!
Nigdy się nie przyzwyczaję.
Ja bym potrafiła.
Cóż,
cieszę się, że widujemy się regularnie.
Bez pani rad
nie poradziłabym sobie z premierą i spotkaniami z prasą.
- Nominacje do Oscarów już za tydzień. - Naprawdę?
Mnie nie oszukasz.
Wiem, że odliczasz dni.
To będzie ciężki rok.
Rosalind Russell jest pewna wygranej.
Nie winię jej.
Morderstwo, kazirodztwo…
Mogli od razu dać jej statuetkę,
po co męczyli się z produkcją?
Ale słyszałam,
że masz duże szanse.
Zobaczymy.
Posłuchaj,
jeśli cię nominują,
masz mocno lobbować.
Zero skromnego pieprzenia.
Pójdziesz na każdą premierę i każdą galę, a każde pytanie
potraktujesz tak,
jak by było najważniejszym pytaniem w historii.
Rozumiesz? I nie będzie ci wstyd.
Mnie krytykowali,
ale odcięłam się od tego.
Całe życie ciężko pracowałam.
Wiedziałam, że będę musiała harować, by to osiągnąć,
żeby być tą pierwszą.
I tak zrobiłam.
Wiesz, co się stało na gali?
Hotel nie obsługiwał kolorowych.
Powiedzieli, że mogę zaczekać w holu.
Jeśli wygram, ktoś po mnie wyjdzie
i wtedy mnie wpuszczą.
Poddałam się.
Zgodziłam.
Zaczekałam.
Ktoś dał im znać, że wygrałam, więc przed wyczytaniem mojego nazwiska
usadzili mnie gdzieś z tyłu sali.
Posłuchaj tego, co mam ci do powiedzenia:
jak już dotrzesz na galę,
masz siąść w pierwszym rzędzie.
Krzycz, piszcz i drap, jeśli będziesz musiała.
Mają ci okazać należny szacunek.
Nie chodzi o wygraną.
Gra toczy się o coś ważniejszego. Twoja obecność jest ważna.
Chciałam o coś spytać.
Nie mamy tu tajemnic.
Co pani czuła…
po wygranej?
Nie dowierzałam.
Płakałam. Zeszłam ze sceny i płakałam.
Nie dowierzałam.
Oto ja, córka dwojga niewolników...
z nagrodą Akademii.
Wzięłam tę rolę tylko dlatego, że babcia pracowała na plantacji.
Wiedziałam, kim ona była.
Znałam Mammy.
To był mój hołd.
Myślałam, że ta wygrana…
coś zmieni.
Koniec z rolami pokojówek.
Może zagram czyjąś sympatię,
może coś w komedii? Zabawna, bogata…
kobieta z Nowego Jorku.
Ale, kurwa, nie.
Te role nie przyszły.
To miasto sprawiło,
że czułam się, jakbym popełniła błąd,
bo przeszłam
przez tę białą salę i zajęłam swoje miejsce na scenie.
Potem nie było już wielkich ról.
Nigdy tam nie wróciłam.
Wejdź tam jak do siebie.
Dla mnie.
Dla nas.
Halo?
Dziękuję.
Tak, do widzenia.
Jeśli mnie pan nabiera…
Zostałaś nominowana do Oscara.
Nie budźcie mnie, jeśli to sen.
Kto jeszcze?
Najlepszy montaż,
najlepszy dźwięk,
Anna May Wong za drugi plan, Jack dla aktora drugoplanowego,
Archie za scenariusz, najlepszy film...
i najlepszy reżyser.
Co się stało?
Całe życie myślałem, że znam ten kraj,
że wiem, czego się spodziewać,
ale teraz…
to zupełnie inne miejsce.
To dobrze, prawda?
- Prawda? - Bardzo.
- No tak. - Wspaniale.
Bardzo…
dobrze.
Tak, pani Amberg.
Jest tutaj.
Już mu mówię.
Może pan wejść.
Jestem tu, bo…
Bo bardzo panią szanuję.
Jestem wdzięczny, bo w końcu czuję, że ktoś, kto ma władzę,
próbuje mnie zrozumieć.
W końcu jestem czarnym homoseksualistą.
To nie jest takie trudne.
Oboje jesteśmy ludźmi z zewnątrz,
ale wiem, że to co innego.
Nie mam pojęcia, jak wygląda twoje życie.
Tego chyba nie można wiedzieć.
Nie mogę chodzić po ulicy pod rękę z ukochanym.
Ace nie trzymał mnie za rękę.
- Chodził trzy metry przede mną. - Ale mogliście to robić.
Wychodząc z domu, muszę okłamywać ten świat.
To mi ciąży.
Mam tego dość.
Chcę pani powiedzieć,
że coś zrobię.
O czym mówisz, Archie?
Rock Hudson…
To właśnie jego kocham.
Mieszkamy razem
i…
na galę wręczenia Oscarów
przyjdę razem z nim.
Będziemy trzymać się za ręce na oczach wszystkich.
Powiemy światu, że nie będziemy się ukrywać.
To może nie wydawać się istotne,
ale gdybym zobaczył coś takiego w gazecie,
gdy byłem mały…
Nie byłbym sam,
wiedziałbym, że na świecie jest więcej ludzi, którzy czują to samo.
To by wszystko zmieniło.
Rock to aktor.
Już nigdy nie zagra, to będzie koniec.
- Rozumie to. - A ty, Archie?
Zemsta będzie szybka i bezlitosna.
Na pewno protesty, a może nawet…
przemoc.
Rozumiem.
I tak to zrobimy.
Chciałem pani powiedzieć.
Bardzo za to przepraszam.
Wiem, pojawią się naciski, żeby mnie zwolnić.
Zrozumiem każdą decyzję.
Nie chciałem pani zaskoczyć.
Wiadomości dnia.
To 20. gala rozdania Oscarów w Hollywood w stanie Kalifornia.
To tu gwiazdy schodzą z nieba i chodzą między nami.
Kim jest żołnierz na czerwonym dywanie?
To gospodarz wieczoru, Robert Montgomery, w mundurze marynarki.
Oto kolejny weteran, Jack Castello.
Jeszcze do niedawna zupełnie nieznany,
dziś z nominacją do Oscara.
Kim jest ta promieniująca zadowoleniem kobieta u jego boku?
To Claire Wood,
córka zmarłego szefa studia, Ace’a Amberga.
To hollywoodzka para, o której mówią dziś wszyscy.
Tu Rosalind Russell nominowana za rolę pierwszoplanową.
Uważaj, Rosalind, bo oto twoja konkurencja:
Camille Washington, gwiazda Meg,
która może być pierwszą kolorową kobietą z Oscarem za główną rolę.
Gratulacje, panno Washington. Wygra pani?
Już nominacja to wielki zaszczyt.
A wygrana będzie jeszcze lepsza.
Jej amant, reżyser Raymond Ainsley.
Panie West, powie pan coś fanom?
Robię w tym interesie od niemych.
Czysta magia!
Uwielbiam Oscary!
Anna May Wong też ma nominację.
Mówi się, że już dawno powinna była zostać wyróżniona.
A oto scenarzysta Meg, Archie Coleman.
Kogo trzyma za rękę?
To żadna „ona”, to „on”!
To Rock Hudson.
Nie wszyscy chcą z nimi rozmawiać.
Dobrze robimy?
Zdecydowanie.
Jest pan teraz producentem?
Tak jest,
koniec z zaganianiem bydła,
czyli pracą z aktorami.
Teraz robię filmy.
I to ja decydowałem o montażu.
- Czyżby? - Owszem.
- Napisz to! - Tak zrobię.
Co jest, kurwa?
- Co wy robicie? - Łapy precz.
Cmoknij mnie.
Henry Willson ma to za was posprzątać?
O nie, to już koniec.
Dla was obu.
Mam to gdzieś.
Zaczniesz się przejmować, gdy będziesz musiał robić laski za drobne.
Zmarnowałem swój czas.
I czas dentysty też.
Pierdol się, Henry.
Coś ty powiedział?
Nie będę jak ty.
Nie będę się krył,
żerując na facetach, którzy boją się przyznać, kim są
i kim ty jesteś.
Nie od dzisiaj jesteś szumowiną.
Każdy to wie.
Na twoim miejscu palnąłbym sobie w łeb.
Zwalniam cię.
Chodźmy.
Uśmiechnij się!
Henry, możemy cię prosić?
Panie Willson, tutaj!
Dobry wieczór.
Pani pozwoli,
że zaprowadzę ją na miejsce.
Wolę siedzieć w rzędzie A zgodnie z zaproszeniem.
Decyzja należała do producentów, nie do mnie.
Ja tylko robię swoje.
Co tu się dzieje?
Ma nominację za najlepszą aktorkę, wpuść ją.
Nie musicie za mnie walczyć, dziękuję.
Nie wiem, co panu powiedzieli, ale policzę do trzech,
a potem wejdę i zajmę moje miejsce w pierwszym rzędzie.
W innym wypadku
krzyknę „pożar” na środku budynku,
a gala się nie odbędzie.
Pomyśl przez chwilę,
czego życzyliby sobie producenci.
Ostrzegam, lepiej ze mną nie zadzierać.
Powodzenia, życzę wygranej.
Bardzo dziękuję.
Już lepiej.
Oscara za najlepszy montaż otrzymuje…
Francis Lyon i Robert Parrish za film Ostatnia runda.
Żartujecie? To gówno?
Pieprzyć tę noc.
- Avis, kochanie, napij się. - Rozniosą nas.
Dźwięk był pierwszy.
To kara za bycie kobietą.
Nie będę bezczynnie siedziała!
Dlatego jesteśmy za kulisami.
Powitajmy gwiazdę nowego filmu Niech świat to zobaczy.
Oto Jeanne Crandall.
Dziękuję!
To wspaniały rok dla aktorów drugoplanowych.
Jako gwiazda filmu Ace Pictures
opowiadającego o Lee Miller, w którym gram Lee Miller,
wiem, jak ważny jest drugi plan.
Chciałabym podziękować Elizabeth Taylor, która grając u mojego boku,
nie szczędziła mi miłych słów.
„To było wspaniałe, panno Crandall.
Jest pani gwiazdą, panno Crandall”.
To takie ważne.
Oto nominowane w kategorii na najlepszą aktorkę drugoplanową.
Celeste Holm,
Dżentelmeńska umowa.
Anne Revere, Dżentelmeńska umowa.
Gloria Grahame, Krzyżowy ogień.
Anna May Wong, Meg.
Marjorie Main, Jajko i ja.
Oscara otrzymuje…
Anna May Wong za rolę w Meg!
- Gratulacje! - O Boże.
Cudownie.
To zaszczyt…
być pierwszą aktorką
chińskiego pochodzenia, która otrzymuje tę statuetkę.
Nie dostałam jej za grę w żółtym makijażu
ani za rolę orientalnej karykatury,
ale za rolę kobiety.
Skomplikowanej kobiety z duszą i sercem.
Dziękuję, Avis Amberg,
dziękuję Ace Pictures, a przede wszystkim…
dziękuję Dickowi Samuelsowi i Raymondowi Ainsleyowi.
Nadaliście mojemu życiu nowy cel.
Dziękuję.
Dzięki Bogu to nie leci w telewizji.
A teraz
nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego
wręczy Ernest Borgnine.
No to lecimy.
To ty.
Oto nominowani.
Jack Castello, Meg.
Charles Bickford, Córka farmera.
Richard Widmark, Pocałunek śmierci.
Thomas Gomez, Ride the Pink Horse.
Edmund Gwenn, Cud na 34. ulicy.
Zwycięzcą zostaje…
Edmund Gwenn za rolę w filmie Cud na 34. ulicy.
Co?
To nie moja noc, mała.
Kurwa, Jack, myślałem, że to masz.
Dzięki, Ern. To nic.
Jebać go.
Źle się z nim pracowało.
- Ernie. - Jak go zobaczę…
Ernie!
To Święty Mikołaj.
Dobrze, że wygrał.
Jack, czemu?
Inaczej przestałbym w niego wierzyć.
Posłuchajcie…
mogę o coś prosić?
O wszystko.
Napisałem coś. Szkoda, żeby się zmarnowało.
Mogę wam przeczytać?
- Tak! - Przesadzam.
Jack, no co ty!
Chcemy to usłyszeć.
- No już. - Mówisz o nas?
Chciałbym podziękować Akademii
za docenienie naszego filmu.
Ale nie mogę przyjąć tej nagrody…
sam.
Camille, Rock, Claire,
Ray, Archie, Ernie…
Na zdrowie.
Dick Samuels, Ellen Kincaid…
i Avis Amberg, to wasza nagroda.
Zawsze chciałem być kimś.
Ta nagroda uświadomiła mi, że bycie kimś nie znaczy nic,
jeśli nie jest się kimś dla kogoś.
Claire…
zrobisz ze mnie kogoś?
Co?
Obiecałem, że zrobię to przy wszystkich.
Wyjdziesz za mnie?
Tak! Oczywiście!
A my wracamy do 20. ceremonii wręczenia Oscarów.
Oto nominowani za najlepszy scenariusz oryginalny.
Sidney Sheldon, Kawaler i nastolatka.
Archie Coleman, Meg.
Abraham Polonsky, Ostatnia runda.
- Kocham cię. - Charlie Chaplin, Pan Verdoux.
Ja ciebie też.
Ruth Gordon i Garson Kanin,
Podwójne życie.
A Oscara otrzymuje…
Archie Coleman za Meg.
O Boże!
Brak mi słów.
Dziękuję pani Amberg.
Bez pani odwagi
nie byłoby mnie tutaj.
Dick Samuels,
nie pozbyłeś się mnie, choć wszyscy grozili ci końcem kariery.
Raymond…
Nie wyobrażam sobie tego z nikim innym.
Dziękuję kolegom, Jackowi, Erniemu…
I Henry’emu Willsonowi, który to wyprodukował.
Mojemu chłopakowi, Rockowi.
Kocham cię.
Mówcie, co chcecie, jestem szczęśliwy!
I pamiętajcie:
wasze historie są ważne.
Nie myślcie, że jest inaczej, opowiadajcie je.
Jesteście ważni.
Wasze życia mają wartość.
Idźcie przed siebie z podniesionymi głowami
i opowiadajcie swoje historie, bo jestem dowodem na to…
że ludzie chcą je usłyszeć.
Nominowanych w kategorii na najlepszego reżysera przedstawi
Donald Crisp.
Oto nominowani.
Elia Kazan, Dżentelmeńska umowa.
George Cukor, Podwójne życie.
Henry Koster, Żona biskupa.
David Lean, Wielkie nadzieje.
Raymond Ainsley, Meg.
Nagrodę Akademii otrzymuje…
Panie i panowie, Vivien Leigh.
Dziękuję.
Ten rok obfitował we wspaniałe role.
Pięć najbardziej wzruszających
zaprezentowały nam te nominowane aktorki.
Poznaliśmy wieśniaczkę,
nauczycielkę, odrzuconą kochankę,
początkującą aktorkę
i piosenkarkę.
Każda z nich zmusiła nas do myślenia.
Każda sprawiła,
że poczuliśmy się lepiej.
Mam zaszczyt przedstawić tegoroczne nominowane.
Oto one.
Loretta Young, Córka farmera.
Joan Crawford, Opętana.
Rosalind Russell, Żałoba przystaje Elektrze.
Camille Washington, Meg.
Susan Hayward,
Smash-Up, the Story of a Woman.
Nagrodę otrzymuje…
Panie i panowie, nagrodę otrzymuje…
za rolę w Meg
Camille Washington.
Wygrała!
Dziękuję wszystkim.
Dla dziewczyny z Altoony to wielka sprawa.
Gdy byłam mała,
słyszałam wiele określeń,
którymi mnie opisywano.
Nikt nie mówił „gwiazda”.
Tata pracował w kopalni, ale gdy tylko mógł,
wysyłał mnie do kina.
Uwielbiałam patrzeć na ten ekran…
i…
ciągle czekałam, aż pojawi się na nim ktoś podobny do mnie.
Dziewczynka, która będzie mądra,
silna…
i szykowna.
Dziękuję…
Akademii za upewnienie się, że patrzące na ekran dziewczynki
już nigdy nie usłyszą, że cokolwiek je ogranicza.
Gratulacje!
Dziękuj tylko samej sobie.
Dziękuję.
Tym razem mnie wpuścili.
Nominowani za najlepszy film.
Avis Amberg i Henry Willson, Ace Pictures, Meg.
Ronald Neame, Universal Studios,
Wielkie nadzieje.
Oscara…
za najlepszy film otrzymuje...
Pani Amberg!
Panie Ainsley, jakie to uczucie?
Panie Coleman, gratulacje.
- Jestem producentem, chcę ją potrzymać. - Nigdy.
- Jakie to uczucie, Avis? - Już ci mówię, Hedda.
Jeśli chcesz coś załatwić,
powierz to kobiecie.
Tak jest.
Święta prawda.
Archie, chodź tu.
Przedłużam twoją umowę do pięciu lat.
Podwajam ci pensję.
Pisz, co chcesz.
O nic się nie martw.
O nic.
ROK PÓŹNIEJ
Witaj, Rock.
Czego chcesz?
Nie zaprosiłem cię.
Rozumiem, jesteś zły.
Źle się zachowałem.
Nie tylko wobec ciebie, wobec innych też.
I to przez długi czas.
Chcę powiedzieć, że przepraszam za to,
co ci zrobiłem.
To mnie zawdzięczasz karierę, ale jest mi przykro.
Naprawdę.
Nie wiem, czy…
mi wybaczysz.
- Ja też tego nie wiem. - Dobrze.
Nie piję od pół roku.
Chodzę na takie spotkania.
Chodzi nie tylko o alkohol…
ale też…
o bycie jak my.
O to, że to nie jest żadna perwersja.
Nie muszę się zachowywać jak degenerat.
Poznałem kogoś.
Spotykamy się już chwilę, to poważne.
Jest w moim wieku, jeśli się zastanawiasz.
Złożyłem przysięgę.
Uroczystą przysięgę.
Padłem na kolana i przysiągłem,
że już nigdy nie wykorzystam drugiego człowieka.
Mówię poważnie.
Proszę o przebaczenie.
Błagam cię.
Nie wiem, czy dam radę.
Dobrze.
- Wciąż mam o tobie koszmary. - Dobra.
Rozumiesz?
Dziękuję, że to mówisz, ale…
przebaczenie?
To chyba niemożliwe.
Rozumiem.
Dziękuję, że mnie wysłuchałeś.
Chcę ci to wynagrodzić.
- Szczerze mówiąc… - Posłuchaj, Rock.
Od kiedy razem z Archiem pojawiliście się na Oscarach,
masz problemy.
Nie dostajesz dobrych ról.
Ludzie wiedzą, że jestem gejem, więc…
nie mogę grać wszystkich ról.
Do tego dochodzą pogróżki…
Ale nie obchodzi mnie to.
I zacząłem uprawiać bonsai.
Małe japońskie drzewka.
Trzeba się nimi opiekować,
to jak medytacja.
Jebać to, posłuchaj mnie.
Pracuję nad filmem.
Historia miłosna dwóch mężczyzn.
Pierwszy film o gejowskiej miłości.
Żadne porno, prawdziwa historia miłosna.
Główną rolę…
chciałem dać tobie.
Henry…
- nikt nie zrobi takiego filmu. - Cóż…
zobaczymy.
KAPLICA
Odmienił moje życie.
- Bardziej niż inni. - Był legendą.
Bronił nas wszystkich.
Dziękuję wam za przybycie.
Wypełniliście salę.
Tyle znajomych twarzy.
To, że tu jesteśmy, jest dowodem na to, kim był człowiek, którego wspominamy.
Jego humor. Jego temperament.
Jego radość życia.
To był jeden z…
najzabawniejszych i najszczęśliwszych ludzi,
których w życiu poznałam.
Chyba myślał,
że może wygrać,
że wystarczy tylko jego silna wola.
Jeśli komuś miało się udać, to właśnie jemu.
Ale to rak wygrał.
Dick Samuels był wielkim człowiekiem.
Pracowaliśmy razem przez 27 lat, więc chyba mogę stwierdzić,
że odmienił to miasto.
Bez Dicka Samuelsa
nie byłoby Meg.
A od tej premiery
Hollywood zaczęło się zmieniać.
W wielu nowych produkcjach
pojawiają się kobiety
i kolorowi aktorzy.
To nie byłoby możliwe bez Dicka Samuelsa.
Widać zmianę klimatu,
prawda?
Wreszcie.
Dziękuję, Richard.
Za to…
i za wszystko inne.
Pozwólcie, że przedstawię wam Johna Banksa,
który był partnerem życiowym Richarda.
Chce nam powiedzieć parę słów.
Dziękuję. Dziękuję, John.
Dziękuję.
Kiedy umierał…
jego ostatnie słowa brzmiały:
„Byłem szczerym człowiekiem”.
Każdy z nas liczy na to,
że będzie mógł powiedzieć te słowa…
gdy nadejdzie jego czas.
To daje nam wszystkim…
sens
i nadzieję.
Avis, możemy porozmawiać?
Musimy coś zrobić.
O co ci chodzi?
By upamiętnić Dicka.
Co proponujesz?
Chcę zrobić film.
Pierwszy romans o dwóch mężczyznach.
Dwóch zakochanych mężczyzn.
Chcę, żeby napisał to Archie Coleman.
Rozmawiałem z Rayem o reżyserii.
Castello w to wchodzi, a Rock zagra główną rolę.
Co ty na to?
Wiem, że będą protesty.
- I pogróżki. - No tak.
Ale pomyślałem:
co by powiedział Dick?
Co by zrobił?
Powiedziałby: „Jebać ich”.
Owszem.
Pilnuj budżetu.
Zgadzam się.
Co robią te wielkie gumki recepturki?
To paski klinowe.
Łączą wał z wentylatorem.
Nigdy nie naprawiałeś silnika?
Nie umiem nawet otworzyć maski.
Od czasu filmu cały czas grasz.
Masz świetne role, brawo.
Słyszałem…
że sprzedajesz stację.
Od kogo?
Od ważnych znajomych.
Ptaszek wspomniał,
że sprzedajesz, bo nie czujesz się już najlepiej.
Bardzo mi przykro, Ernie.
Naprawdę.
Cóż…
tu się mylisz.
Naprawdę? Opowiadaj, zamieniam się w słuch.
Sprzedaję przez Meg.
Przez aferę z całującymi się Archiem i Rockiem
spadło zainteresowanie
wśród homoseksualistów.
To 75% moich klientów.
Widzę to na mieście.
Sam to trochę poczułem.
Niechęć do dalszej zgody na wstyd.
Część facetów z mojego rzutu
ma już coraz bardziej dość ciągłego ukrywania się.
Archie i Rock pokazali, że jest inna droga.
To początek.
Tak, jasne.
Trzymając się publicznie za rękę,
spacerując po ulicy…
czekasz na cegłę w głowę.
Nie oberwałeś?
Nagle twój facet chce się bawić w dom.
Spędziłeś kiedyś całą sobotę, wybierając żółte linoleum do kuchni?
Bo ja tak, Ernie.
Tyle czasu potrzebowałem, by zatęsknić za czasami potajemnej sodomii.
Mam propozycję.
Mów.
Może pójdziemy do starej szopy, trochę mnie sponiewierasz
i wsadzisz tego wielkiego ogóra, mówiąc do mnie Betty?
Henry, skarbie…
zakochałem się.
W Kincaid.
I jestem emerytem.
Ale w innym życiu…
Żartowałem.
Panowie, jesteście w kadrze.
Daj im popalić.
Nie ma to jak pierwsze ujęcie filmu.
Kraina Snów.
Dziękuję, Archie.
Scenariusz jest naprawdę świetny.
Cóż mogę powiedzieć?
Pisz o tym, co znasz.
- No dobrze, kamera! - Kraina Snów, scena czwarta,
- ujęcie pierwsze! - I…
akcja!
Czołem, żeglarzu.
- Co dla ciebie? - Chciałbym…
pojechać do Krainy Snów.
Zaprowadzę cię.
POCZĄTEK