‎चल, ती मशाल घे!
‎चल, आता भिऊ नकोस!
‎चल, ती मशाल घे!
‎चल, आता भिऊ नकोस!
‎ज्याने तुझं वाईट केलं ‎त्याचं वाटोळं कर!
‎जो तुझाशी वाईट होता ‎त्याचा खेळ खलास कर!
‎हे सर्व तुझं ‎सगळ्याचा ताबा घे
‎चल, ती मशाल घे!
‎चल, आता भिऊ नकोस!
‎जे घाव आतापर्यंत सोसलं ‎त्यांच्याशी संवाद कर!
‎खूप त्रास सोसलेत ‎आज तू उभी रहा
‎स्वतःचा उदो उदो कर ‎ताठ मानेनं चाल!
‎सगळे एकत्र व्हा ‎करा परिस्थिती वर मात
‎हा सगळा खेळ खंडोबा ‎मूक आहेत सर्व पाहून
‎होऊन जाऊदे सगळं ‎एकदाचं संपवून टाक!
‎जे व्हायचं आहे ते होणारच! ‎काय गवसलं चूप राहून!
‎काय गवसलं चूप राहून ‎काय रडायचं सर्व हरवून!
‎सगळ्यांची साखर झोप खराब कर!
‎तू तशी जागी हो
‎सूर्याला जाब विचार
‎दिवसाची रात्र कर
‎चल, ती मशाल घे!
‎चल, आता भिऊ नकोस!
‎तू रडत बसू नकोस ‎तू साधीसुधी नाही आहेस!
‎तू एकटी आहेस ‎आणि हे सर्व फक्त पाहणारे आहेत
‎विसरू नकोस हे सोपं नाही आहे
‎एका बलशाली शत्रूशी युद्ध आहे!
‎तूच तुझी काळजी घ्यायची आहे ‎देव हि पाठकरून उभा आहे
‎आज सगळ्यांना तुझी जाणीव करव!
‎आता तू त्याला घेरायचं हवं!
‎तुझ्या मर्यादा तूच ओलांड्याच्या आहेत
‎एका मुंगीकडून शिक!
‎जी हत्तीला पडू शकतो!
‎माझे पाय शक्तिशाली आहेत
‎रस्त्याने मला पुढे जाण्यास सांगताहेत!
‎त्यांनी चावी फेकून दिली
‎तरीही मी मोकळी कशी?
‎प्रहार कर
‎त्यांना दुर्लक्ष कर जे बघताहेत
‎नजर स्थिर ठेव
‎सामान्यांपासून दूर हो
‎विचार आणि ठोकून काढ
‎त्यांची हिम्मत खड्यात जाईल
‎लक्ष समोर आहे
‎चल अंगीशी खेळ
‎आमच्या आड येशील, तर मार खाशील
‎तुझे तुकडे केलेत त्यांनी
‎जाळून गेले मी पार
‎माझ्यात लाव्हारस धगधगतो
‎आता फुटून बाहेर येणार
‎संपूर्णपणे
‎माझे मन दुखत जाळून गेले आहे!
‎डोक्यात किंचाळ्या चाली आहेत!
‎उठ आणि त्याला खाली फेक!
‎आपलं वीर गीत डोक्यात ठेव!
‎आमच्या डरकाळ्या एक!
‎आता नुसते शब्द चालणार नाही!
‎धार त्याला, फोड त्याला!
‎पडदा त्याला!
‎तुझे आयुष्याची बात चालली आहे! ‎घे ताब्यात!
‎सावध. आम्ही काळ आहोत!
‎चल, ती मशाल घे
‎चल, आता भिऊ नकोस
‎तुझ्या अश्रूंना विसरू नकोस!
‎हिशेब घेऊ प्रेत्येक अश्रूचा!
‎ज्यांनी अडवलं आता पर्यंत ‎त्यांना तुझ्या समोर झुकव!
‎हे वेळच अशी अली आहे!
‎सगळी लाज सोडून सामोरं जा!
‎चल, आता भिऊ नकोस!
‎जे काही घडलं ‎जे काही पाहिलं
‎जे काही ऐकलं गेलं ‎जे काही बोललं गेलं
‎ते सगळं चुकीचं होतं ‎सगळं बरोबर
‎"जवळपास 50 लोकांच्या जमावानं नागपूर जिल्ला ‎न्यायालयात घुसून अक्कू यादव.
‎ह्या कुख्यात गुन्हेगारावर हल्ला केला.
‎त्या जमावानं हे दार तोडून,
‎कोर्ट क्रमांक 7 मध्ये घुसून त्याला ‎ठार मारलं."
‎हा मोडलेला दरवाजा
‎एक मूक साक्ष आहे जे काही ह्या ‎नागपूरच्या कोर्टात झालं.
‎जिथे भारत उर्फ अक्कू यादव, ‎एक स्थानीय गुन्हेगार
‎ज्याला भोसकून आणि दगडांनी ‎चेचून मारलं गेलं
‎जिल्हा दंडाधिकारीच्या समोर आणण्या ‎काही क्षण आधी.
‎एकंदर 40-50 च्या जमावानं त्यावर
‎प्राणघातक शस्त्रांनी हल्ला करून त्याला ‎ठार केलं.
‎घटनांचं वळण ह्या गुन्ह्यासारखं
‎अभूतपूर्व आहे.
‎हे सगळं इतकं लवकर झालं
‎कि पोलीस आणि कोर्टातील कर्मचाऱ्यांना ‎काहीच करता आलं नाही.
‎ह्यामुळे इथल्या सुरक्षेबद्दल ‎एक प्रश्न चिन्ह निर्माण झालं आहे.
‎आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे पोलिसांनीं ‎अजूनही कोणाला अटक केली नाही आहे
‎कारण ते मारेकरी आपलं काम करून ‎तितक्याच वेगानं निसटून गेले.
‎आज तारीख़, 13 अगस्त…
‎-इंग्रजी, हिंदी? हिंदी. ‎-हिंदी.
‎मारेकऱ्यांचा शोध चालू आहे.
‎ते एका रिक्षामध्ये निसटून गेले.
‎पोलिसांना रिक्षाचा क्रमांक कळला आहे.
‎त्या चालकाशी विचारपूस चालू आहे.
‎ड्रायव्हरने त्यांना ते सांगितले ‎चार ते पाच महिला कोर्टात आल्या..
‎विलास भांडे ‎सहआरोपी अक्कू यादव खुनाचा
‎ते कस्तुरबा नगर येथे उतरले ‎आणि ते बोलत होते कि
‎त्यांनी कोर्टात कोणाचातरी खून केला म्हणून.
‎मग पोलीस गोधळत आले
‎कस्तुरबा नगरमध्ये.
‎किमान पाच ते सहा पोलिसांच्या गाड्या ‎आल्या होत्या.
‎तो सगळं परिसरात स्मशान शांतता झाली.
‎पोलीस आले ‎मला माझ्या कामाच्या ठिकाणी अटक करण्यासाठी
‎मला बाहेर खेचायला त्यांनी माझा हात धरला.
‎मी बोलले, "माझा हात सोड. ‎मी येत आहे तुमच्यासोबत."
‎ते उपहासाने म्हणाले, "तू मोठी ‎इंदिरा गांधी झालीस ना?"
‎सविता वंजारी, कस्तुरबा नगर रहिवासी ‎अक्कू यादव खुनात सहआरोपी
‎खून केला आहेस ना?
‎मी म्हणाले "तुम्ही म्हणाल तसं ‎पण माझा हात सोडा, मी शांतपणे येईन."
‎भगनबाई मेश्राम ‎स्थानिक कार्यकर्ता
‎सीता वासनिक, शोभा साखरे ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎ते दाबून भरलं होतं.
‎सगळ्या बायका होत्या.
‎त्यांनी आमच्याशी सौदा करायचं प्रयत्न केला.
‎पोलिसांचा आम्हाला एक प्रस्ताव होता.
‎आम्हाला कोणत्याही पाच बायका द्या.
‎कोणत्याही पाच वृद्ध बायका.
‎पोलीस आपली लाज राखण्यासाठी बोलत ‎होते,
‎आम्हाला कोणीतरी द्या अटक करायला.
‎व्ही. चंद्रा ‎श्रमिक संघ व महिला कार्यकर्त्या
‎त्यांना काय वाटलं? ‎आम्ही दुकान चालवत होतो?
‎तुम्ही मागणी करू शकता ‎दोन ते तीन बायकांना अटक करायला?
‎आम्ही दुकान चालवत नव्हतो!
‎पण अनेक मातांना वाटले,
‎"आमची अटक झाली पाहिजे ‎आमच्या मुलींऐवजी."
‎"आमच्या आयुष्यात फारसं राहिलं नाही."
‎आणि तसं झालं!
‎म्हणतात ना,
‎जुलुमालाही एक
‎सीमा असते.
‎मग एक क्षण येतो
‎जेव्हा पीडित मृत्यूची भीती ‎बाळगणे थांबवतात.
‎कस्तुरबा नगरचे रहिवासी आपलंच ‎कोर्ट स्थापन केले
‎आणि काही मिनिटांतच अक्कूच्या ‎नशिबावर शिक्कामोर्तब केले.
‎होय, अक्कू कधीही परत येणार नाही.
‎खडसे परिवार ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎मीना गजभिये ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎अक्कू यादव… तो माझा मित्र होता.
‎आपण "देव त्याचे भलं करो."
‎मृत्यूच एकमेव सत्य आहे.
‎गेंदलाल श्रीवास्तव ‎अक्कू यादवचा मित्र
‎म्हणूनच आम्ही म्हणतो.
‎अविवाहित होता तो म्हणून पुरलं त्याला.
‎अविवाहित पुरुषांना पुरतात.
‎अक्कूचे खरे नाव भरत...
‎भरत कालीचरण यादव.
‎अक्कू लहान असताना बब्बन ‎नावाच्या एक दूधवाला होता,
‎तो त्यांच्या घरी गायींचे दूध ‎काढण्याचे काम करत असे.
‎बबन त्याला चिडवायचा, "आकु-आकु."
‎आकु-आकूचा अक्कू झाला.
‎तो माझ्या मुलांसोबत खेळायचा.
‎शांता मेश्राम ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎विटी-दांडू, गोट्या.
‎मनीष शिंदे ‎अक्कू यादवचा मित्र
‎अक्कू एक उत्कृष्ट पोहायचा.
‎त्याने मला पोहायला शिकवले.
‎पाण्यात उडी मारली, ते ठीक होतं, ‎पण बाहेर यायचं माहित नव्हतं.
‎माझे हात पोह्चायचा नाही.
‎धरायला जागा शोधायला लागायची.
‎मग, अक्कू मला मदत करायचा.
‎जेव्हा मी त्या दिवसांचा आठवण केलीही,
‎वाटतं असं व्हायला नाहो होतं.
‎अक्कू यादव ठार मारण्याची केस ‎कोर्टातील नरसंहार
‎73 वेळा भोसकलं गेलं. ‎गुंडाचा कोर्टात नरसंहार
‎जमावटोळीने कोर्टात घुसून ‎अक्कूला ठार मारलं.
‎कोर्टातील सुरक्षितते बद्दल प्रश्न चिन्ह.
‎कस्तुरबा नगर बंद केले गेले.
‎कमिशनरने केस सीआयडीला सोपवली.
‎साक्षीदार पिंजरा साक्षीदार झाला
‎नागपूर मधला सूड
‎पाच अटक झालेल्या बायकांत एक गर्भवती
‎16 तारखे पर्यंत पाच बायका ताब्यात
‎सदर पोलीस ठाण्याला घेराव ‎अटक झालेल्या बायकांना सोडवण्यासाठी
‎यादवच्या खुना बद्दल खूप प्रश्न, ‎बहुतांची उत्तरे नाहीत
‎बातमी पसरल्यावर,
‎लोक कस्तुरबा नागराशी संपर्क ‎करायला लागले.
‎सामाजिक कार्यकर्ते होते ‎आणि जवळपासचे काही चांगले लोक.
‎ते जेव्हां प्रश्न विचारू लागले,
‎तेव्हां हि बातमी आगीसारखी पसरली.
‎महानगरातील लोक नागपुरला पोहचले…
‎मोहन कोठेकर ‎कार्यकर्ता
‎…आणि येताच कॅमेरे फिरू लागले.
‎महिलांनी आणि मुलांनी नागपूर जिल्हा ‎न्यायालयात न्याय हिसकावून घेतला.
‎कायदेशीर मार्गां धुडकावून.
‎स्त्रियांनी का घातला ‎कायदा त्यांच्याच हातात?
‎उघडपणे, मारेकरी आसपासच्या भागातील ‎महिला आहेत
‎येथे महिला उघडपणे ‎गुन्ह्यांची कबुली देत आहेत कि
‎अक्कूने अपहरण करायचा आणि ‎या परिसरातील महिलांवर बलात्कार करायचा.
‎त्याने दहा वर्षे इथल्या लोकांत ‎दहशतीत निर्माण केले होते.
‎तो फक्त पुरुषांनाच मारत नसे ‎पण महिलांवर बलात्कारही करायचा.
‎जसे आपण नागपूरच्या कस्तुरबा नगरात जातो ‎तिथे नवीन गवसलेली प्रसिद्धी दिसते.
‎एक परदेशी मीडिया येथे ‎त्या स्त्रियांच्या जबानी नोंदवण्यासाठी.
‎झोपडपट्टीतील महिला, ‎जो यादवच्या भीतीने जगत होत्या
‎त्या दलित आहेत, गरिबातील गरीब, ‎ज्यांना पूर्वी अस्पृश्य म्हणायचे.
‎त्यांना किमान वेतनहि मिळत नाही ‎घरकाम करून.
‎प्रसारमाध्यमांनी आगीला शह दिला.
‎संजय तिवारी ‎पत्रकार, नवभारत
‎रेटिंग आणि वाचकवर्ग वाढविण्यासाठी.
‎अक्कू यादवला सोडा, आम्ही त्याला ठार मारू.
‎मृत व्यक्तीचे नाव होते ‎भरत कालीचरण उर्फ अक्कू यादव.
‎नागपूरच्या महिलांनी असं का वाटलं
‎कि त्याला ठार मरावं?
‎कायदा काहीच करत नव्हता ‎त्यामुळे आम्हाला हे करावं लागलं.
‎आमचा न्यायव्यवस्थेवर विश्वास नव्हता.
‎सर्व महिलांनी मिळून त्याला मारले आहे
‎कारण तो…
‎जर तुम्हाला वाटत कि महिला योग्य होत्या,
‎तुमचा मोबाईल घ्या आणि होय म्हणून ‎एसएमएस करा,
‎आणि ते चुकीचे वाटत असल्यास, एसएमएस नाही.
‎तुम्ही निर्णय घ्या.
‎अक्कू यादव कोणी निर्माण केला?
‎हा प्रश्न तुम्ही विचारायला हवा.
‎तो त्याच समाजाचा भाग होता ‎आणि त्यातच तो वाढला.
‎त्याचं सामाजिक, आर्थिक...
‎जयदीप हर्डीकर ‎स्वच्छंदपत्रकार
‎…आणि इतर वैशिष्ट्ये सारखीच होती
‎गुजरात, मराठा, द्रविड, उत्कल, बंग...
‎भरत कालीचरण यादव ह्याच्या मृत्यूबद्दल ‎मला ऐकून खूप वाईट वाटले.
‎शाळेत त्याचे आचरण चांगले होते.
‎तो शाळेत नियमित होता ‎आणि चांगलं शिकायचा.
‎परंतु सातवीनंतर त्याने शिक्षण सोडले.
‎त्यानंतर, त्याचे काय झाले, ‎तो कुठे गेला, आम्हाला काहीच माहिती नाही.
‎कट्टर गुन्हेगार.
‎त्यांनी त्यांची गुरे विकली ‎बहिणींची लग्ने लावण्यासाठी.
‎त्यांच्या कुटुंबात कोणीही काम करत नसे.
‎कोणीही काम करत नव्हता.
‎त्याने मला तपासायला सांगितले ‎पोलीस अजूनही तिथे असते तर.
‎"भाऊ,त्या दिवशी तुम्ही ‎दोघे आला होता तेव्हा
‎"टीव्हीवर एक घड्याळ पडले होते ‎आणि तेव्हापासून सापडत नाही."
‎तो गर्जला, ‎"तुम्ही माझ्यावर चोरीचा आरोप करत आहात?"
‎"तुझी हिम्मत कशी झाली?
‎"माझ्यावर चोरीचा आरोप करण्याची ‎तुझी हिम्मत कशी झाली?"
‎मी विनंती केली, "कृपया, ‎माझ्या दुकानाच्या भिंतींना डाग लावू नका."
‎"कापड घ्या."
‎आणि मला दारू विकत आणायला सांगितली. ‎मी त्या नाणे घेऊन दारू आणायला नकार दिला."
‎अशी त्याची मागणी होती.
‎तो म्हणायचा "तुमच्या श्रीमंत मालकांना ‎पैशासाठी विचारा."
‎लीला कुंभलकर ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎तेव्हा, डब्लूसीएल कॉलनी ‎बांधकाम संपत आलं होतं.
‎आम्ही तिथे चोरी करायला गेलो होतो.
‎तिथे एका जोडपं दिसलं.
‎प्रत्येकाचा हेतू वेगवेगळा होता.
‎मला फक्त त्यांचे पैसे ‎हिसकावून घ्यायचे होते.
‎पण त्याच क्षणी अक्कू नियत फिरली.
‎वासनेने त्याचाताबा घेतला.
‎त्याने थोडा एकांत शोधण्याचा प्रयत्न केला.
‎त्याच क्षणी, तो मुलगा पळून गेला.
‎त्यांनी कोराडी पोलिस ठाण्यात धाव घेतली.
‎कलम 354 अंतर्गत, विनयभंगचा ‎गुन्हा दाखल झाला.
‎तोपर्यंत आम्ही एकत्र होतो
‎पण त्या नियती नंतर ‎आम्हाला वेगवेगळ्या मार्गाने पाठवले.
‎तुरुंगात एकतर तुमची सुधार होऊ शकते
‎किंवा वाटोळं.
‎एखादी व्यक्ती खूप लोकांना भेटते, ‎बरेच गुन्हेगार.
‎रितेश बोरकर ‎स्वछंद पत्रकार
‎त्यांच्या प्रभावाखाली, ‎अक्कूने गुन्हेगार बनण्याचा निर्णय घेतला.
‎आणि खरंच, तो एक झालंही.
‎चोरीच्या गुन्ह्यात तो तुरुंगात गेला...
‎आणि गुंडगिरी.
‎तेथे त्याला अनेक कट्टर गुन्हेगार भेटले
‎आणि ते आमच्या भागात येऊ लागले.
‎पाहुण्याशी कसा पाहुणचार करावा ‎हे अक्कूला माहीत होते.
‎जे पाहिजे ते पुरवीत होता.
‎राम गेडम ‎अक्कू यादव यांच्यासोबतचा कैदी
‎कसं लोक पाहुण्यांना चहा, थंड पेय देतात?
‎आमच्यात,
‎आम्ही गांजा, दारू, मटण देतो…
‎तो मटणाची मागणी करायचा.
‎त्याला कोणीही नकार देऊ शकत नव्हते.
‎मग ते तिथे मेजवानी करायचे, ‎दारू प्यायचे आणि यजमानाच्या घरी मुक्काम.
‎अक्कू पोलिसांना सांगायचा ‎काय चालले होते,
‎कोण काय आणि कुठे करत आहे.
‎तो त्यांना माहिती पुरवायचा.
‎मदरचोद! मला मॅडम म्हणण्याची ‎तुमची हिम्मत कशी झाली?"
‎"भेन्चोद! इकडे ये."
‎तो आमच्या आय-बहिण्याना शिव्या द्यायचा.
‎मला काय दाखवा? मी आता येऊ का?
‎पुष्पा शेंडे ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎माझी सून धापा टाकत धावत आली.
‎मी म्हणालो, "का, काय झालं?"
‎"माझ्या छातीत धडधडत होत आहे."
‎ती इतकी घाबरली होती ‎की तिने तिचे न जन्मलेले मूल गमावले.
‎आमच्या भागातील एका गरीब ‎वृद्धाचा मृत्यू झाला होता.
‎जवळच एक अरुंद गल्ली होती
‎त्या गल्लीतून तिरडी न्यायची होती,
‎पण अक्कू आणि त्याची टोळी ‎तिथे जुगार खेळत होती.
‎मृतदेह शेवटच्या प्रवासासाठी तयार होते ‎पण त्यांना तासभर वाट पाहावी लागली
‎अक्कू आणि कंपनीने त्यांचा खेळ संपेपर्यंत.
‎त्यानंतरच अंत्यसंस्कार होऊ शकले.
‎त्या काळात,
‎आमच्याकडे कुठलाही साखरपुडा ‎किंवा लग्न झालं नाही.
‎तो बोलला, "आई, बघतेस का?
‎मी म्हटलं, "बेटा, मी कधीच मेले."
‎मी एका मित्रासोबत इंदोरा चौकीतून ‎जात होतो...
‎राजेश खांडेकर ‎अक्कू यादवचा मित्र
‎...आणि मला एक मोपेड दिसली ‎पोलीस स्टेशन जवळ.
‎अक्कू त्या मोपेडवर एक पाय विसावला होता
‎जसवंत टॉकीजकडे बघत होतो.
‎मी माझ्या मित्राला म्हणालो,
‎"ये, मी ओळख करून देतो ‎दुसऱ्या मित्राशी.
‎मी म्हणालो, "मुन्नाभाई, ‎हा अक्कू यादव, गुंड आहे."
‎अक्कूने होकार दिला आणि खिशात हात घातला,
‎चाकू बाहेर काढला आणि खोलला
‎आमच्या मागे इंदोरा पोलीस स्टेशन होतं
‎आणि अक्कूला चाकू बाहेर ‎काढण्याची हिंमत होती
‎स्कूटरच्या सीटवर टेकवायची.
‎तो म्हणाला, हो, मी अक्कू यादव, गुंड आहे."
‎माझा मित्र म्हणाला, "तुमच्याकडे चाकू आहे?"
‎त्याने प्रतिवाद केला, "दुसरं काय ‎असणार? पेन?"
‎"मी गुंड आहे."
‎अर्थात, माझ्याकडे चाकू असणारच.
‎टीव्ही 9
‎एकंदर 50 महिलांनी चाकू आणि दगडांचा ‎वापर करून त्याच्यावर हल्ला केला.
‎पाच महिला, ओळखल्या ‎जेल्या आहेत आणि तुरुंगात आहेत
‎परंतु अधिकाधिक महिला पुढे येत आहेत
‎ते देखील जमावाचा भाग असल्याचा दावा करत.
‎महिलांच्या सुटकेची मागणी
‎अक्कूच्या मारेकरी महिलांबद्दल सगळ्यांची ‎सहानभूती
‎महिला आयोगाने सुटकेची मागणी केली आहे ‎स्वसंरक्षणाच्या आधारावर"
‎महिला गट अक्कूच्या प्रकरणात आरोपीच्या ‎समर्थन
‎महिलांचे निदर्शन ‎आरोपींच्या सुटकेची मागणी
‎अक्कू यादव खुनाच्या प्रकरण: ‎अंतहीन निषेधांची ठिणगी
‎नायिका महिलांना त्वरित सोडा ‎वीररांगांच्या समर्थनार्थ स्पष्ट निदर्शने
‎आम्ही मूक मोर्चा नेला, ‎तोंडावर काळे कापड बांधून,
‎पोलिस आणि प्रशासनाच्या निषेधात.
‎आम्ही म्हणालो, "तुम्ही आमचे रक्षण करण्यात ‎अयशस्वी झालात
‎आणि जेव्हा आम्ही ते स्वतः केले
‎तू आम्हाला त्रास देत आहात.
‎मीही जाहीर केले होते ‎की 15 ऑगस्टला
‎आम्ही राष्ट्रध्वज फडकवणार नाही.
‎15 ऑगस्ट, 2004
‎आमच्या लोकांना हवे आहे ‎साधे व सुरक्षित जीवन.
‎चला, एकत्र काम करूया,
‎स्वातंत्र्यलढ्याच्या मूल्यांचे पुनरुज्जीवन ‎करण्यासाठी.
‎15 ऑगस्ट ‎भारताचा स्वातंत्र्यदिन आहे
‎आम्हालाही स्वातंत्र्य हवे होते.
‎म्हणून आम्ही ठरवलं ‎या बलात्काऱ्याविरुद्ध उठाव करण्याचा.
‎आणि म्हणून एक सकाळी, ‎13 ऑगस्ट, न्यायालयात, हे!
‎हे ऐतिहासिक होते कारण महिलांनी ते केले.
‎महाराष्ट्र सरकार, ‎पोलीस, आणि न्यायव्यवस्थावर
‎कस्तुरबा नगरच्या महिला ‎त्यांच्यावर विश्वास नव्हता
‎रेशा राऊत, आशा भगत यांची बहीण ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎लक्ष्मी खडसे ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎"मदरचोद, गरिबांना त्रास देणे थांबव."
‎"नाहीतर माझ्याशी गाठ आहे."
‎आशा भगत दारू विकायची.
‎तिचे नेहमीचे ग्राहक गुन्हेगार होते.
‎कट्टर गुन्हेगार.
‎अक्कूने तिला वैरी म्हणून पाहायचा.
‎हळूहळू, अक्कू आणि आशा शत्रुत्व ‎चिघळलं.
‎आशाने इतर मराठी लोकांसोबत येऊन
‎अक्कूला मारायचा कट शिजवला...
‎ठार मारायचा.
‎तोपर्यंत अक्कू खूप ताकदवान झाला होता.
‎त्याला आव्हान देण्याची ‎कोणाची हिंमत नव्हती.
‎म्हणून त्यांनी त्याचा विश्वास संपादन केला, ‎अन त्याला दारू पाजली,
‎आणि त्या गोंधळात त्यांनी ‎त्याच्यावर हल्ला केला.
‎आणि मग तो गायब झाला.
‎त्यांनी रात्रभर शोध घेतला.
‎मग अक्कूला मराठी माणसांबद्दल ‎विश्वास राहिला नाही.
‎त्यामुळे तो हिंदी बोलणाऱ्या लोकांकडे वळला.
‎त्यापैकी एक अविनाश तिवारी होते.
‎तिवारीं चांगला असल्याने लोकप्रिय होता ‎म्हणून अक्कूने त्याच्याशी मैत्री केली
‎अक्कूवर हल्ला झाला तेव्हा
‎अविनाशने मित्र म्हणून रक्त देऊन ‎त्याच्या जीव वाचवला.
‎अविनाश चांगला माणूस होता.
‎तो सगळ्यांशी बोलायचा.
‎अक्कूला ते नाही आवडायचं.
‎अक्कू अविनाशबद्दल मालकी भावना होती.
‎"एकतर मी किंवा इतर," असं तो म्हणायचा.
‎पण अविनाश कशाच्याही घरी जायचा.
‎अक्कूने विचारायचा, ‎"तू तिच्या घरी का जातोस?"
‎अविनाश म्हणायचा, "जसा तू माझा मित्र आहेस ‎तशी तीहीआहे."
‎"मी सर्वांचा मित्र आहे."
‎यावरून त्यांच्यात वाद झाला.
‎फक्त बोलण्यात...
‎अक्कू थेट घरी निघाला
‎आणि परत येताना ते...
‎मी रस्त्यावर उभी होते
‎आशाच्या घरासमोर.
‎पलीकडून आशा किंचाळत होती.
‎तोहि ओरडून बोलला, ‎"गप्प बस."
‎आता तुझा नंबर आहे."
‎त्याची सुरुवात साध्या वादामुळे सुरु झालं.
‎अक्कू वाटले नाही तो मारेल म्हणून.
‎त्याबद्दल त्याला नंतर पश्चाताप झाला.
‎त्याला पश्चाताप झाला
‎कारण त्याने एका उच्चवर्णीय माणसाची ‎हत्या केली.
‎असं व्हायला नको होतं.
‎प्रथम, पहाटे चहा.
‎मग, एक प्याला दूध.
‎थोड्याच वेळात नाश्ता देण्यात यायचा ‎त्यानंतर दुपारचे जेवण.
‎लोक नेहमी मजा मारायला आसपास असायचे.
‎पत्ते, खेळ, नेहमी काहीतरी चालू असायचं.
‎जेल आमच्यासाठी वसतिगृहासारखे होते.
‎आम्ही त्याच्यासाठी खायला घेऊन जायचो.
‎त्याला प्यायचे असेल तर,
‎आम्ही दारू न्ह्याहाचो आत
‎कालवणात घोळवून.
‎तो ते प्यायचा आणि धुंध व्हायचा.
‎त्याला मजा यायची.
‎जर आईच्या गर्भ आपल्याला बंदिस्त ‎करू शकला नाही, तुरुंगात कसे राहू?
‎नेहमीसारखं आम्ही बाहेर पडलो.
‎आज नाही तर लवकरच. नक्की!
‎दिवसाढवळ्या त्याने अविनाशची हत्या केली,
‎पण दहा महिन्यात तो बाहेर आला.
‎इतक्या लवकर?
‎आम्ही थक्क होतो.
‎उकाड्याने दिवस होते.
‎कूलर चालू होता.
‎बबनची जी पानाची गाडी होती ‎अशोकच्या घरा शेजारी होती.
‎अक्कू आणि त्याची टोळी बबन येथे दारू पीत ‎होते रात्री 11 वा. पहाटे 2 पर्यंत.
‎हत्ये नंतर...
‎ऍडव्होकेट विपिन राऊत, बचाव वकील ‎आशा भगत खून प्रकरण
‎मी त्यांना विचारलं
‎"कसं केलं तुम्ही हे?" ते बोलले हा पिसातला.
‎त्याने तिचा मुंडकच उडवलं ‎आणि तिला तिथेच सोडले.
‎द्रोपदा मेश्राम ‎कस्तुरबा नगर रहिवासी
‎हत्येच्या एक दिवस नंतर,
‎आम्ही रस्त्याच्या कडेला असलेल्या स्टॉलवर ‎नाश्ता करत होतो
‎आणि पोलिसांची गाडी आली.
‎अक्कू त्यात निवांत बसलेल्या होता.
‎पोलिसांनी चक्क समोसे घेतले.
‎पोलीस कधीही पैसे देत नाहीत.
‎आणि आम्ही अक्कूला ते समोसे खाताना पाहिलं.
‎तो 16 महिने तुरुंगात होता
‎आशा भगतच्या हत्येसाठी.
‎मी अक्कूला तुरुंगात भेटलो.
‎त्याची एक विशिष्ट शैली होती.
‎तो पाठीमागे हात जोडून हिंडत असे.
‎त्याने मला नमस्कार केला, ‎"राजूभाई, कसे आहात?"
‎मी विचारले, "तू अजून इथेच आहेस?"
‎त्याने उत्तर दिले, "सिंह ‎स्वतःच्या जंगलात फेरफटका मारतोय."
‎अक्कूविरुद्धच्या न्यायालयीन खटल्यांमध्ये,
‎सर्व साक्षीदार त्याच्या सोबत असायचे...
‎ऍडव्होकेट प्रकाश जयस्वाल ‎माजी यादव कौटुंबिक वकील
‎…आणि आम्हाला निकाल आधीच माहीत असायचा.
‎ते कारण साक्षीदार पलटी मारायचे.
‎हे खटले फार सोपे असायचे
‎माझ्या बहिणीला अटक करण्यात आली आहे.
‎तिचे मूल विचारत राहते, ‎""माझी आई कुठे आहे?"
‎पण ती तुरुंगात आहे हे आम्ही तिला ‎सांगू शकत नाही.
‎माझ्या बहिणीने घरी यावे ‎अशी माझी इच्छा आहे.
‎आता तात्काळ चिंता आहे त्या ‎पाच महिलांची सुटका सुरक्षित करण्यासाठी
‎ज्यांना अटक करण्यात आली आहे.
‎आम्ही 18 तारखेला आत्मसमर्पण करू
‎आणि आम्ही त्यांना सोडवण्याचा प्रयत्न करू
‎आम्ही सुमारे 400 महिला असू.
‎एकतेची ताकद ‎उद्या पूर्ण प्रदर्शित होईल
‎जेव्हा या स्त्रिया सामूहिकआत्मसमर्पण करतील ‎न्यायालयात.
‎कस्तुरबा नगरच्या महिलांना ‎न्यायाचे आश्वासन दिले
‎स्त्रियांना न्यायालयासमोर आणण्याचा ‎कडक बंदोबस्त
‎खुनाचा आरोपायांच्य समर्थनात निषेध मोर्चा
‎आम्हा सर्वांना अटक करा: ‎200 महिला ज्यांनी एका बलात्काऱ्याला मारले
‎हत्येचे प्रकरण: ‎500 महिलांना कोर्टात अटक
‎400 महिला आळ स्वीकार करतील
‎नागपूर क्रांती
‎वस्तुस्थिती कोणीही नाकारू शकत नाही
‎त्या गुन्ह्यात महिलांचा सहभाग होता.
‎पण प्रश्न अजूनही कायम आहे.
‎अक्कूची हत्या त्या कोर्टरूममध्ये ‎स्त्रियांनी केली होती का??
‎या गरीब बायका घरगुती काम करणाऱ्या ‎शस्त्रे बाळगतात?"
‎डॉ. कृष्णकांत डोंगरे ‎पीएचडी सामाजिक विज्ञान
‎अक्कू कधीच एकटा नसायचा का?
‎तो कधी लघवी करायला ‎किंवा मलविसर्जन करायला जायचा नाही का?
‎त्याने आपल्या टोळीसोबत हे सगळं करायचा का?
‎ते त्याला त्याच्या घरात मारून टाकू ‎शकले असते.
‎कोर्टात का?
‎ज्यांना व्यवस्थेला लाज वाटायची होती
‎त्यांनी या घटनेचा उपयोग केला ‎समाजात तेढ निर्माण करण्यासाठी.
‎त्या लोकांनी फेरफार केली महिलांशी ‎त्यांनी हे साध्य केलं .
‎आम्ही त्यांना सर्व 200 महिलांना ‎अटक करण्याचे आवाहन केलं.
‎पण ते सिद्ध करू शकले नाही ‎की स्त्रियांनी ते केले नाही.
‎लोक संसनीखेज गोष्टी लिहितात, नाही का?
‎अशा कथा लिहिणे सोपे असतं.
‎पण ही एक वेगळी कथा आहे.
‎महिला हत्या करण्यास सक्षम आहेत का?
‎जे हात भाज्या कापतात ते लोकांना मारतील?
‎मला नाही वाटत.
‎स्त्रिया इतक्या निर्दयपणे मारू शकतात का?
‎काहीजण म्हणतात की पुरुष साड्या नेसून ‎आले
‎आणि अक्कूचा खून करून पळून गेले.
‎कोणालाही विश्वास ठेवायचा नव्हता कि ‎की शोषित, दलित,
‎किंवा महिला हे करू शकतात.
‎त्या बायकांनी अक्कूला मारलंच नाही.
‎पुरुष हे कधीच करू शकले नसते.
‎खरे तर हे फक्त महिलांच करू शकल्या असत्या.
‎मी ह्याला अचूक हत्या
‎कारण मारेकरी तुमच्या समोर आहेत.
‎कुणीतरी त्याला मारलं ना?
‎पंचाहत्तर वार जखमा, ‎न्यायालयाच्या मध्यभागी
‎आणि तरीही कोणालाही माहित नाही ‎त्याला कोणी आणि कोणत्या कारणासाठी मारले.
‎उपशीर्षक भाषांतरकार: मधुगंध बैलूर