Oddzwonię do ciebie.
Była taka chwila, zobaczyłem ją i…
czułem, że nie mogę jej puścić.
Czas decyzji!
„Wybierzcie swój kontakt online.
Z kim czujecie się najbardziej związani?”
Do cholery!
To takie niespodziewane. Dzwonisz do nich i nagle musisz im powiedzieć,
że to koniec.
- Cześć! Co tam? - Jak się masz?
Mam dziś urodziny.
- Wszystkiego najlepszego! - Dziękuję.
Chciałabym móc wpaść i dać ci prezent… albo cię przytulić.
To będzie najgorszy prezent w historii.
Jak to powiedzieć?
Wyłącznie na podstawie naszej wideorozmowy
i rozmów na chacie
muszę wybrać jedną osobę do dalszych kontaktów
i podjęłam decyzję.
Bardzo mi przykro.
Przysięgam na Boga,
czuję się z tym jeszcze gorzej, bo masz dziś urodziny.
Nic się nie stało.
Nie wiem, czy kiedykolwiek poznam go jako człowieka, czy jako przyjaciela.
Ale wiem na pewno,
że on nie będzie uczestniczył w mojej podróży,
podczas której będę szukała miłości.
SYSCILA (SUSHI SANDY) – CHIRAGG (CEZAR)
Halo!
Co tam?
Cholera!
Muszę przeprowadzić taką rozmowę na samym początku dnia.
Co się stało?
Zatem…
myślę, że nasz plan na halloweenową imprezę…
trzeba będzie odwołać.
W porządku.
Nie przejmuj się.
Szczerze, bardzo dobrze mi się
z tobą rozmawiało.
Ale miałem wrażenie, że rozmawiam z przyjaciółką, a nie…
Wszystko w porządku.
Cieszę się, że podobała ci się nasza rozmowa,
a to, że mówisz,
że poczułeś, że rozmawiałeś z przyjaciółką, jest urocze!
Nie przejmuj się.
Dobrze.
Nie będę zabierał ci więcej czasu.
- Miło się rozmawiało. - Dziękuję, że jesteś taka…
Miałem nadzieję,
że osoba, którą wybrałem, jest tego warta,
bo jestem pewien, że w tej chwili kończę znajomość z cudownym człowiekiem.
Było mi bardzo miło.
Pa!
Gdy musisz podjąć decyzję
na podstawie faktów,
możesz być niezdecydowany.
Meet Cute, zadzwoń do „Makuna Hatata”.
- Cześć! - Cześć!
Chciałem ci tylko powiedzieć, że bardzo cię lubię i…
ROHAN (BRAT PITT)
lubię z tobą rozmawiać.
SHIMONA (MAKUNA HATATA)
Chciałbym się kiedyś z tobą umówić.
- Naprawdę? - Tak.
To mi się podoba.
Super. Doskonale.
Przykro mi z powodu tego, co się stało. Coś się skomplikowało. Chyba.
W głowie czy w sercu?
Jestem zadowolony z tej decyzji. Posłuchałem intuicji.
Gdybym ciągle myślał, co by było z tą drugą osobą,
byłaby to strata czasu.
Uniknąłem tego, ignorując ją.
Nie mam odwagi powiedzieć komuś w twarz, że go nie lubię.
Podczas kłótni jestem bardzo bezpośrednia.
Postanowiłaś go ignorować, bo chciałaś
przestać się tym martwić.
Zajęłaś stanowisko w tej sprawie. Prawda?
To jest coś, co także powinnaś robić w życiu.
- Co się stało? - Nic.
- Powiedziałeś „tak” im obu? - Nie.
Ty jesteś moim jedynym kontaktem.
- Chcesz wody? - Dużo.
Soku? Dajcie mu wody.
Może czegoś innego?
Może powinieneś… Twoje obecne stanowisko
powinno odzwierciedlać wasze prawdziwe relacje.
W moim poprzednim związku
zostałam bardzo zraniona
i chciałam to przerwać,
ale mnie można łatwo przekonać
i łatwo można mną manipulować.
Przekonał mnie, mówiąc: „Kocham cię”.
„Nie zostawiaj mnie. Zmienię się”.
„Utnę sobie rękę i cokolwiek…”
Utnie rękę?
- Cokolwiek. - Poproś, żeby umarł.
Teraz nie poradzę sobie nawet z prostą sytuacją,
kiedy muszę powiedzieć, że nie jestem zainteresowana.
Jak sobie z tym radzić w prawdziwym życiu?
Chcąc ci coś doradzić, sugerowałbym,
pomimo że go ignorowałaś,
jeśli możesz mu powiedzieć, że ci przykro, ale…
To nie tylko będzie istotne dla niego, bo zamknie ten rozdział,
ale również dla ciebie, bo zajmiesz jakieś stanowisko.
Inaczej będziesz się kręcić w kółko.
- Będę płakać. - Wczoraj na randce…
- Co się stało? Płaczesz? - Nie wiem, jak to…
- Już dobrze. - Rozbudowuje moją samoświadomość.
Ale to dobrze, że rozumiesz…
Ja też się rozpłaczę. Też mam teraz dylemat.
- Nie płacz. - To lepiej nic nie mów.
Jeśli się boisz coś zrobić, powiedz raz, dwa, trzy i zrób to.
- Ty go zignorowałaś, ja także. - Ty też?
O rany!
- Nie mogłem tego zrobić. - Kurwa! Zaraz się rozpłaczę.
Wszyscy single mieszkają w jednym domu.
Właśnie! Byłoby fajnie, gdybyśmy mieszkały razem z nimi.
- Pewnie nie spędzają ze sobą czasu. - Spędzają.
- Skąd wiesz? - Wiem.
- Rohan mi powiedział. - Co?
Siedzą we czwórkę i rozmawiają.
Nawet chatują.
- O nas? - Relaksują się.
Powiedział: „Jesteśmy teraz dobrymi przyjaciółmi”.
- „Jesteśmy przyjaciółmi”? - Tak.
Rohan trzyma się z Chiraggiem.
- Naprawdę? - Tak.
Ciekawe.
Nie martw się, osłaniam nas.
Powiedziałam, że my też się przyjaźnimy
i że ze sobą rozmawiamy.
Rohan z pewnością powie Chiraggowi. Te dwie dziewczyny też wiedzą,
że ich faceci z nami flirtują, więc lepiej niech uważają.
- Dolałam oliwy do ognia. - Powiedziałaś im wszystko?
Gra polega na tym,
że albo ukrywasz wszystkie karty,
albo je wszystkie ujawniasz.
Niech też się pomartwią. To logiczne.
Właśnie.
Cała czwórka powinna się martwić,
nie tylko my.
Oni mają opcje, co?
- „Tęsknicie za kimś?” - Masz wodę?
„Tęsknicie za kimś? Oni też za wami tęsknią.
Miłego wieczoru w drugich domach”.
- Tak! - Słyszałeś dobre wieści?
- Tak. - Cieszę się na spotkanie z Sahibem.
- Ale boję się konfrontacji z drugim. - Będziemy tam.
- Proszę, bądźcie. - Pomożemy ci.
Nie wiedziałem, czego się spodziewać. Po prostu mieliśmy tam pójść.
Nie wiedziałem, co mieliśmy tam robić.
Wszyscy na to czekaliśmy.
My, single, rozmawialiśmy o tym od dawna.
Musimy spędzać z nimi więcej czasu. Potrzebujemy spokoju.
Nie chcieliśmy presji z randek.
Potrzebujemy tylko trochę czasu z nimi.
Fajnie.
Pięknie.
Kochanie, wróciłem!
Co słychać?
Rozpoczną tu wojnę.
Co się stanie? Są tu wszystkie dziewczyny,
nasze kontakty są podobne, a oni przyszli tu obaj.
Będzie niezręcznie i dziwnie.
- Jak się masz? - Dobrze! A ty?
Cześć! Jak się masz?
- Hej. - Czwarty czerwca!
Miło cię znów widzieć.
- Dobrze. - Cześć.
Cześć.
- Cześć, chłopcy. - Jak leci?
Miło, co nie?
Dobrze. Dziękuję.
Wiedziałam, że w tym domu
Virendra nie pozwoli mi porozmawiać z Sahibem.
Myślę, że ty czasami…
Proszę, nie zrozum mnie źle.
Czasami robisz coś na siłę…
To znaczy, wymuszasz coś na kimś,
a to jest złe.
To powinna być obustronna rozmowa.
Gdybym dała ci prawo
do bycia moim chłopakiem,
wtedy mógłbyś mnie tu całować.
Inaczej nie możesz.
Po tym, co powiedziałeś,
było mi z tym bardzo źle.
Powiedział mi coś. Powiedział mi, że kiedy byliśmy przy basenie,
ja odpłynęłam…
Nie byłam świadoma.
Pocałował mnie tutaj…
A ja zrobiłam coś takiego.
Przysięgam, że nie pamiętam, kiedy to zrobił.
Im też mówiłem.
Zgodziłam się?
- Byłaś… - Spytałeś: „Mogę cię pocałować?”.
Byłam pijana i nie wiedziałam, co się dzieje.
Mówiłaś, że nie pamiętasz.
Wcześniej mówiłam, że nie pamiętam. Nie kłamię.
- Skąd wiesz, jak to wyglądało? - Nie kłamię.
Nie zgodziłam się.
Wiem to.
- To powinno być wzajemne. - Było.
Naprawdę tak myślisz? Nawet tak nie mów.
Nie będę z tobą gadać, jeśli tak uważasz.
Nic do ciebie nie czułam.
Myślał, że naprawdę czuł…
- Wcale nie… - Nie wiedział.
Muszę napić się wody.
- Powiem ci, co się stało. - Mówi to w zupełnie inny sposób.
- To było złe. - Powiedzieć ci?
Ty też to czułaś.
Powiem ci coś.
Jestem z tobą.
Nie chcę tego mówić, ale ci powiem.
On mi się narzuca.
Powiedziałem ci o tym.
- Mówiła, że się upiła. - To było niewinne.
- Zgoda… - Po pierwsze…
Nieważne, jak bardzo jesteś pijany
w danej chwili, twój nastrój…
Nie można mieć wahań nastroju
i zmieniać tego, co się mówiło.
W jednej chwili masz określony nastrój i mowę ciała,
i robisz pewne rzeczy, a potem trzeźwiejesz
i myślisz: „Mój Boże! Jak mogłam na to pozwolić!”,
cofasz się myślami i starasz się pokazać to w innym świetle…
- To stawia cię w złym świetle. - Stawia mnie w złym świetle.
Wychodzę na zboczeńca i czuję się kurewsko urażony.
Ona jest niebezpieczna.
Doszło prawie do zniesławienia.
Na szczęście wszystko zostało udokumentowane.
Dzięki Bogu!
- Robi się ciekawie. - Dobra.
Dałem ci wygodne miejsce.
„Czy wiecie już, czego chcecie, a czego nie? I kogo?”
- Tak, wiemy. - My tak. A panie?
Tylko oni mogą wybrać „kogo”. My mamy tylko jeden wybór.
Ale pewnie…
„Jeśli nie, zróbcie, co trzeba, ale ustalcie, które więzi są silniejsze”.
Znów zaczną się kłótnie.
- To dla ciebie. - No nie wiem.
Która pierwsza pójdzie z Chiraggiem? Ja czy Ashita?
„Słabsze więzi opuszczą dziś wieczorem domy.
- Dobrze wykorzystajcie ten czas”. - „Dobrze wykorzystajcie ten czas”.
Nie spodziewaliśmy się tego. To było straszne.
Wszystkie dziewczyny się zastanawiały,
co się stanie. Każda się denerwowała
i była wystraszona.
Nie powiem nic, by cię zadowolić
lub zrobić na tobie wrażenie,
- by ta więź… - Co mnie zbije z tropu?
Tak. Ostatnio myślałam o tym i czułam,
że nigdy nie rozmawiałam z tobą o tym, co do mnie czujesz.
Albo co o mnie myślisz?
Co ci chodzi po głowie?
Nie mogę cię rozgryźć. Wciąż nie jesteśmy kumplami.
Więc pomyślałam sobie, że poczekam.
A teraz siedzimy tutaj.
Ktoś musi odejść i…
Szkoda, że bardziej się przede mną nie otworzyłeś,
stąd ten mój zarzut w twoją stronę.
Przepraszam, jeśli wydaje ci się, że się skarżę.
Wydaje mi się, że oboje się bronimy.
Wiem, że się starasz,
ale ja potrzebuję więcej czasu.
Staram się to zmienić.
Chcę cię lepiej poznać.
Chcę się dowiedzieć, czy jesteś osobą,
która mnie zniesie
i zechce mnie jako osobę
lub będzie chciała ze mną być.
I z którą ja chciałabym być.
Wiem, co obie musicie teraz czuć.
To znaczy, tak, to miło, że wiesz, co obie czujemy,
ale nie bądź dla siebie taki surowy.
Nie jestem. Ale ja nie wymyślam…
Staram się nie popełnić błędu.
Co jest dla mnie bardzo ważne.
Na pierwszej randce, gdy się zjawiłeś,
przypomniałeś mi kogoś z przeszłości.
- Dobrze. - Wygląda dokładnie jak ty.
- O mało nie dostałam zawału. - O kurwa!
Nie żartuję.
Nie wiem, czemu przypominam każdej dziewczynie jej byłego.
- To nie jest pierwszy raz? - Nie.
Słyszałem to wiele razy.
To była tylko chwilowa reakcja.
Potem zapomniałam o tym. Jest dobrze.
- To mi nie przeszkadzało. - Dobra.
Ale z tych ośmiu osób, które poznałam,
nawiązałam więź z tobą.
Jesteś dla mnie bardzo miła
i mam z tobą silną, naturalną więź.
Ale ja poszukuję romantycznej więzi.
Minęło sześć lat.
Szczerze mówiąc, nadal nie znalazłam takiej osoby.
Chodzi o to, że po długim czasie ktoś pyta mnie, czego chcę.
Nie przywykłem do tego, że ktoś próbuje się do mnie zbliżyć.
Ponieważ od dłuższego czasu
nikt nie próbował tego robić.
A kiedy ktoś próbuje,
jest to dla mnie obce uczucie.
Ale lubię cię.
Jestem tego pewien.
Mogę to wykrzyczeć.
Najpierw powiedz.
Ponieważ…
Nie domyśliłaś się do tej pory?
Niektóre rzeczy są miłe, jeśli się je usłyszy.
Lubię cię.
I to bardzo.
Bardzo.
Zwykle nie jestem osobą, która się stara,
ale pomyślałam, że powinnam.
- Rozumiem. - Tak.
Więc…
Masz pustkę w głowie czy dużo myśli?
Dużo myślę. Mam z tobą dobrą więź.
I świetnie się bawiłem w swoje urodziny.
To, co dzielę z tobą, jest inne od tego, co dzielę z nią.
- To bardzo indywidualna sprawa. - Nie jesteś jak ona,
a ona nie jest jak ty. Jesteś inna.
- Bardzo inna. - Tak. To prawda.
Pewne rzeczy mi się podobają w tobie,
- a pewne rzeczy podobają mi się w niej. - Tak.
W takiej sytuacji
to jest tylko…
Rozumiem.
Ułatwiło mi to podjęcie decyzji. Jeśli tak się zachowujesz,
nawet nie chcę się z tobą przyjaźnić. Boże!
Do tej pory wygadywałeś niestworzone rzeczy.
Że się we mnie kochasz.
Jestem twoim jedynym wyborem. Jeśli nie ja,
to nikt. Co się stało?
To było tylko na pokaz? Zniknęło tak szybko?
Oboje mówicie to samo.
On mówi: „Powinna to ze mną wyjaśnić”, a ty:
- „Powinien to wyjaśnić ze mną”. - Coś usłyszałem.
Po pierwsze, nie chowaj się za podstępami.
Rety! A za kim się niby chowam?
- Coś ci powiem. - Bo byłam bezpośrednia?
- I się obraziłeś? - Nie.
- Ta rozmowa… - Powiem ci.
- Oto prawdziwy on. - Pytanie brzmi…
- Wychodzi na wierzch. - Porozmawiaj z nią. Tak.
Próbuję powiedzieć, co ona mówi… Ja powiedziałem swoje.
- Gdyby była… - Zachowujesz się inaczej.
- Nie możesz tego wyjaśnić. - Nie… Twój sposób…
Tylko ci to powiedziałam. Jeśli…
Tylko ty tak myślisz.
Gdybym miała stwarzać problemy, gdy tam siedzieliśmy…
- Nie słuchasz mnie! - Zrobiłabym to tam.
Powinniście mówić pojedynczo…
- Nawet na mnie nie patrzy! - Tak się nie rozmawia.
- Tak nie można! - Jeśli chcecie pogadać…
- Mówcie po kolei. - Słuchaj.
- Po kolei. - Gdybym miała stwarzać problemy…
Mogę coś powiedzieć, Dhruv?
Pieprzyć to!
Taki właśnie jest.
Czułem się zraniony, zaatakowany i zdradzony,
bo otworzyłem się przed nią,
a to była moja strefa, w której byłem
bardzo wrażliwy.
A tu ktoś przyszedł
i tak mocno mnie uderzył.
Taki właśnie jest.
Dramatyzował, a kiedy zrozumiał,
że go nie wybiorę… Że dla niego to koniec…
Wtedy ujawnił prawdziwe oblicze…
Jaki naprawdę jest i gierki, w które grał…
Nie miałem nic przeciwko temu, kogo wybrała.
To bez znaczenia. Ale sposób, w jaki to zrobiła,
był nie tyle zły…
co całkowicie nieludzki.
Wszyscy się zastanawiali:
co robić dalej, czego nie robić.
Kiedy miałam porozmawiać z Chiraggiem, nie myślałam zbyt wiele.
Nie wiedziałam, czy mi powie o swojej decyzji,
czy tylko porozmawiamy.
Jak się masz?
Dobrze.
- I… - Jak się masz?
- To dla mnie trudne. - Dlaczego nie przyszłaś?
Spodziewałem się, że przyjdziesz i powiesz: „Dobra…
Spędzimy ze sobą trochę czasu?".
Nie lubię komuś przeszkadzać.
- Ty też mogłeś przyjść. - Do domu?
- Przyszedłem pogadać z wami obiema. - Nie podoba mi się to.
To niekulturalne.
Czasami trzeba zapomnieć o manierach.
- Ciekawe. - Nie szkodzi. Mamy czas teraz.
Dziękuję, że zainspirowałeś mnie do powrotu do pisania.
Napisałam dziś dla ciebie wiersz.
Biegnę ciemną uliczką
Na oświetloną przez księżyc drogę…
Próbuję dostrzec księżyc Poprzez cienie drzew, które go zasłaniają…
W której fazie dziś będzie?
Półokrągły w swej miłości Stale dodający światła
Może zaczekam kolejną noc I zobaczę go innym
Dziś mój księżyc świeci jaśniej Jest nieskazitelny i znacznie bielszy
Mój księżyc uśmiechnął się znacząco
Nawiązując do rytmu innego stylu
Nie chcę już nigdy widzieć światła dnia
Bo dziś jest księżyca pełnia
Przez głowę przemyka mi wiele myśli.
Oboje wiemy, że jest między nami więź.
- Tak. To prawda. - Coś nas łączy.
Ale wydaje mi się także,
że pominęliśmy
całą kwestię emocjonalnej
i psychicznej więzi…
Jest też oczywiście przyciąganie,
ale czegoś nam brakuje.
Chcę, żebyś wiedziała, że jesteś miłą dziewczyną.
Wiesz, że cię lubię.
Cokolwiek bym nie powiedział,
zabrzmi tylko źle i…
Bardzo mi przykro.
Szanuję to i akceptuję.
W porządku.
- Naprawdę mi przykro. - W porządku.
Trzymaj się. Dobrze?
- Pa. Na razie. - Pa.
Gdy facet cię pragnie, od razu ci to pokazuje.
Nie musisz się za nim uganiać.
A ja nie jestem kimś, kto robi coś takiego.
Jeśli mnie chcesz,
wybierz tylko mnie.
Ja nie będę tą drugą.
Będę szczery.
Od kiedy cię poznałem,
ze wszystkich poznanych osób
ty byłaś prawdziwie autentyczna.
Może dlatego chciałem się przekonać, czy będziemy się dogadywać.
Ale mimo że wszystkie randki były fajne,
zawsze czułem,
że są podobne do tego, czego już z tobą doświadczyłem.
Nie sądziłem, że jesteś taką fajną osobą, kąśliwą, z takim charakterem.
Czułem, że spotykam się z lekarką,
która zawsze jest miła i urocza.
I ciągle próbowałem, bo może jest coś,
co pozwoli mi ją lepiej poznać i może to wtedy nas połączy.
Wiem, do czego to zmierza.
Z całym podziwem dla ciebie…
- Nie szkodzi. - I wszystkim… Jesteś naprawdę urocza.
Naprawdę nie musisz.
Byłam już wcześniej osobą, która dostawała,
i ten strach i złamane serce i…
Na każde spotkanie przychodziłem z otwartym sercem. Ale…
Jakbym ciągle spotykał tę samą osobę.
Nasze rozmowy nie były głębsze. Nie czułaś tego?
Nie, nie czułam.
Zawsze czułam się z tobą dobrze.
Ale wiedziałam, że bardziej lubisz Vidushi,
przez to, jak na nią patrzysz
i jak zawsze jesteś w jej pobliżu.
Wiedziałam, co dziś powiesz.
- Więc jest w porządku. - Aż tak to widać?
Tak. Ona jest świetną dziewczyną. Czemu miałbyś jej nie lubić?
Jestem bezbronny wobec niej.
Jest w porządku.
Ale z mojej strony nic takiego nie ma. Bardzo cię lubię.
Wszystko mi się w tobie podoba, zwłaszcza twoja inteligencja.
To najgorsze, co mogę teraz powiedzieć, ale to zrobię. Przywykłam do tego.
Więc jest w porządku.
Powiedział ci?
- Tak. - Swoją decyzję.
- Co? - Zostałam wyeliminowana.
Ja też.
- Wiem. - To było oczywiste.
Tak. Pierwsze wybrane osoby
zostały wyeliminowane. W zasadzie
Rohan okłamał mnie na randce.
Mówiłam wam, że on powiedział Jagriti:
„Nie mieliśmy wyboru”.
"To nie był pierwszy wybór. To było losowe".
Dzięki Bogu, jeśli to…
Na specjalną randkę? Kiedy byli…
- Na aerial jodze? - Tak.
Na ostatniej randce mnie okłamał.
Tylko przez to zaczęłam się zastanawiać,
czy ciągle był nieszczery.
Ja nie…
- Może nie chciał cię skrzywdzić. - Ja nie…
Ale po co kłamać?
- Cześć. - Cześć.
Jak się masz?
Mogę tylko powiedzieć,
że w pewnym momencie się myliłem,
ale cieszę się.
Bo od samego początku
wyczuwałem coś, co nie było w porządku
i teraz to widać
po tym, co się stało,
bo dla mnie nie ma nic ważniejszego niż szacunek do samego siebie.
Chcę powiedzieć jedno.
Dziękuję, że pokazałeś mi, kim naprawdę jesteś.
Gdybyśmy się kiedyś pokłócili,
zniżyłbyś się
do niewyobrażalnego poziomu.
„Idź do diabła! "Bla, bla, bla”…
O Boże!
Nie sądzę, by był tu jakiś chłopak,
który zniżyłby się do takiego poziomu,
gdyby został odrzucony.
Nie było powodu do krzyków,
że cię zraniłam.
Dlatego nie jestem tobą zainteresowana.
- I… - Dziękuję. Było miło.
- Jestem uratowany. - I to wszystko.
Bardzo za wszystko dziękuję.
Podczas ostatniej randki,
gdy zapytałam, czy mogłeś kogoś wybrać,
odpowiedziałeś: „Nie, to było zaplanowane”.
„Nie dano nam wyboru”.
- Okłamałeś mnie? - Jak mogłem to tak powiedzieć?
- Daj mi dokończyć. - Dobrze.
Podczas ostatniego spotkania mówiłeś też,
że ludzie są do siebie podobni i nie czujesz do nich chemii.
Ale czasami ludzie są inni. Ty jesteś inny niż ja…
- Tak jej powiedziałem. - Powiedziałeś jej tak?
Powiedziałem, że to między nami jest bardziej romantyczne,
ale dzieje się za szybko.
Nie zdążyliśmy się poznać
emocjonalnie i mentalnie.
- Nie mówiłem tak? - Nie sądzisz, że w pewien sposób
zwodziłeś mnie, choć nie powinieneś?
Oczywiście szanuję cię.
Ale te dwie rzeczy okazały mi brak szacunku.
Przepraszam, jeśli tak się poczułaś.
Ale to działo się za szybko i…
Naprawdę sądzisz, że tak dobrze mnie znasz?
Oczywiście, że nie, ale…
Nie sądzisz, że to było trochę pochopne i nieprawdziwe?
Nie czujesz tego?
A nie sądzisz, że ja byłam z tobą szczera?
Nie sądzisz, że też powinieneś być ze mną szczery?
Czujesz się urażony, bo o tym z tobą teraz rozmawiam?
Powinnaś robić to, na co masz ochotę. W porządku.
- Zaczynasz się bronić. - Nie. Mówię ci tylko prawdę.
Nie okłamałem cię.
Gdy się poznaliśmy,
wydawałeś się zdenerwowany. Chyba ci o tym mówiłam, prawda?
Potem bardzo chciałam cię lepiej poznać.
Wiem, że jest za wcześnie, żeby myśleć o czymś takim…
Żeby ocenić, że nie znajduję więzi, której od ciebie chcę.
Określiłabym to bardziej jako przyjaźń,
a nie jako coś poważnego.
Dobrze.
Nie czuję nienawiści do Ananyi.
Obyś znalazła, kogo szukasz. Nie wszyscy dostają to, czego chcą.
Więc jeśli ci się poszczęści, trzymaj się tego.
Podamy sobie ręce
- czy się przytulimy? - Przytulę cię.
- Dziękuję. - Bo zawsze cię lubiłam.
Nie zmusimy nikogo, by cię polubił.
Każdy ma wolną wolę i wybór,
by lubić i kochać, kogo chce.
- Nie powinieneś był kłamać. - Raczej nie skłamałem.
Skłamałeś. W każdym razie…
Spoko.
To niemiłe z twojej strony, że tak odeszłaś.
A co mam zrobić po tym, co powiedziałeś?
Jeśli naprawdę myślisz to, co powiedziałaś…
Jestem bardzo rozczarowana.
Poczułam się znieważona.
Nikt nie jest ponad moją godność.
Nikt. Nawet on, nawet jeśli go lubię.
Nikt.
Widziałaś ten temperament?
Jak ją okłamałem?
Nie sądzę, żebyś skłamał.
Czuje się zraniona,
bo coś do ciebie czuje i…
Rozumiem to.
- Nic nas nie połączyło. - Nic się nie stało. Rozumiem.
Z Bogiem, tylko to powiem.
- Pa. - Dziękuję. Wzajemnie.
O dziwo, ulżyło mi.
Spadł ze mnie ogromny ciężar. Jestem wdzięczny.
DOM CHŁOPCÓW
Następnego ranka byłem odprężony.
Jakby nic wokół mnie nie było. Tylko ja i ta druga osoba.
Teraz już pójdzie jak po maśle.
Cześć!
- Cześć! - Przestańcie robić niespodzianki…
Znaczy, nie musicie. To naprawdę miłe niespodzianki.
Wyglądacie bardzo ładnie.
Nie liczyliśmy na to, że przyjdą,
a tu nagle pojawiły się znikąd.
Miło było je zobaczyć.
Sakshi wygląda prześlicznie.
- Tak się cieszę! - Co za wspaniały poranek.
- Nie wiedzieliście, że przyjdziemy? - Nigdy nic nie wiemy.
Zaczekajmy na wieści o randce.
Poczekajmy na Meet Cute.
- Meet Cute… - O Boże!
Co tam?
W końcu mogłem spędzić czas z Vidushi.
Czekałem na to. Mogłem z nią spokojnie pogadać.
Nie było presji, że ktoś czeka, by ze mną porozmawiać.
Wtedy musiałbym dzielić czas.
To była niespodzianka.
Wiedziałam, że dla niego
to było coś ważnego
i że coś dostrzegł. Więc…
Jego widok był wyzwalający.
Czułam się z nim bliżej i bardziej swobodnie.
Pomyślałam, że ty i ona macie podobną aurę,
- co prawdopodobnie… - Starałem się.
- Tak. - Każdy ma warstwy.
- Tak. - Może to jest jedna z moich.
Ale powinienem wybrać lepszą osobę.
To jest bardziej w moim stylu, a tamto nie.
- Niczego nie żałujesz? - Nie.
- Idealnie. - Podjąłem dobrą decyzję.
Nie bój się tak.
Tak, ale pomyślałem,
że jeśli nie będę ostrożny i będę płynął na fali,
to może wszystko zepsuć.
Cieszyłam się, że zostałam wybrana,
bo będę miała szansę lepiej go poznać.
Chodzi o to, że skoro jesteśmy tak blisko,
pomyśleliśmy, że obaj chcemy nawiązać z wami jakąś relację.
Ja chcę nawiązać relację z tobą, a on z nią.
- Wiem, że jesteście blisko. - Musimy się spotykać razem.
Wiem, że jesteście blisko, a to jest naturalne i fajne.
- Na ile to możliwe. - To miłe.
Marzyliśmy o podwójnej randce,
a kiedy zjawiły się dziewczyny, poczułem, że nasze życzenia zostały spełnione.
A jeśli będziecie musiały któregoś rzucić,
ja przyjdę do ciebie, a on do niej.
„Jak możesz?”
- To żart. - Nie zrobimy tego.
- Już? Zaczekajcie kilka dni. - Musimy kogoś rzucić?
- Nie jesteśmy takie złe. - Nie. Dlatego was lubimy.
„Osądzający, nudny, zdezorientowany”.
„Ciepły, charyzmatyczny, przystojny, wysoki”…
„Chyba autentyczny, aktor, pisarz, politolog”…
Politologia na trzecim?
To tylko wskazówki,
które o tobie pamiętam. A to trzecie?
„To był dobry dzień. Postaraj się być ciekawsza. Więcej słuchaj”.
- Dobra… - Następny wpis.
- Za dużo. - Następny.
Dziś się otwierał.
Szczerze starał się mnie poznać.
Wyglądało, jakby robił to celowo.
Szedł na całość. Taka zmiana…
Przygotowałaś się. Boże!
Co jest? To się nie dzieje naprawdę.
Przygotowałam się… Nie, to jest to, co napisałam później.
Rozmawiaj o…
Chiragg…
Nie skończyłam. Słuchaj. Zamknij się!
To była urocza chwila. Spodziewałam się takich wygłupów.
To było irytujące, ale podobało mi się.
Gdy rozmawiałem z Vidushi, myślałem, że wszystko jest dobrze,
idealna równowaga, życie układało się gładko, gdy nagle
poczułem nadciągającą burzę.
Słyszałem grzmoty.
Słyszałem dwa zbliżające się głosy.
Miałem przeczucie, że coś się stanie.
Rozmawiałem tutaj, a dźwięk był coraz bliżej.
Moja rozmowa była zagłuszana przez coraz głośniejsze dźwięki.
Wtedy wchodzą dwie dziewczyny.
- Cześć! - Cześć!
Pomyślałem sobie: „Och! No dobra”.
Rety, Chiragg!
Co tam, Chiragg?
- Cześć! - Cześć!
- Jestem Vidushi. - Shimona.
- Miło cię poznać! - Myślę sobie: „Co tu się dzieje?”.
Pomyślałam sobie: „Dobra”…
Trochę niezręczna sytuacja.
Wcale nie. W porządku.
Rohan, mamy kogoś.
Zobaczyłam dwie ładne dziewczyny wchodzące po schodach
i ta ładniejsza szła prosto do Rohana.
Uśmiechnęła się do niego, a on do niej.
Jakby byli już ze sobą blisko,
a ja nie wiedziałam jak ani dlaczego.
- Jestem Chiragg. - Jagriti.
- Miło cię poznać. - Wzajemnie.
- Miło mi. - Zaraz wracamy.
Rany! Niezręcznie.
Wiedzieliśmy, że w pewnym momencie
to się wydarzy.
Ty musisz je jeszcze przedstawić. Ja już to zrobiłem.
- Gdzie byłeś? - Siedziałem na dole.
Wchodzi Sifat i mówi: „Cześć! Jak leci?”.
Co powiedziałeś o tym, skąd je znamy?
To pytanie jeszcze nie padło.
Ale gdy to się stanie…
Co mam powiedzieć?
Utopię się w tej szklance.
Jak mam wyjaśnić tę znajomość?
Bądź szczery.
Potrzebuję witaminy C.
Nie utrudniajmy im tego.
To znaczy… Rohan jest w szoku.
„Pogadajcie sobie”.
Oczywiście, że byłam trochę nieszczęśliwa.
Byłam załamana, bo jest taka ładna.
Zawsze interesuję się swoim partnerem.
KONTAKT ONLINE
Mój partner jest dla mnie wszystkim.
Taka jestem w związkach.
Nic o niej nie wiem, ale się przed nią otworzyłem.
Czułem, że mnie rozumie.
Kiedy zobaczyłam Rohana, serce zaczęło mi mocniej bić.
To było jak te motyle w brzuchu,
gdy kogoś się poznało w czasie szkoły. Miałam je.
Myślę, że połączyła nas więź emocjonalna i psychiczna.
Pomyślałam, że skoro mam to zrobić, to chcę tylko jego.
Chyba podjąłem już decyzję.
Podjąłeś? Już?
Już? Jeszcze nie rozmawialiśmy, to dopiero przedstawienie.
Uśmiech, mówiłem ci.
Ostatnio często zakochujesz się w uśmiechach.
Spokojnie, chłopcze. Wyluzuj.
Chyba znam twoją decyzję. Tak jakby.
Nie jestem głupi.
Zawsze mieszkałam w hostelu. W sześciu miastach.
Wszędzie byłam nowa. Tu jest tak samo.
Jestem pełna życia i radosna.
Zawsze otwarta na nowe doświadczenia.
Jest między nami chemia. Gdy z nim rozmawiam,
oboje się wtedy rumienimy.
Ojcze Wszechmogący, pobłogosław nas, gdy wchodzimy do światła.
Będziesz tu tak stać?
Cieszmy się ciszą.
Usiądźmy tutaj.
Zajęłyśmy się waszymi dziewczynami. Co teraz chcecie robić?
To nie nasze dziewczyny. Po prostu je znamy. Rozmawialiśmy.
Skąd się tak w ogóle znacie?
Poproszono nas o pisanie z kimś.
Poproszono was?
- Nie chcieliście? - Nikt mnie nie prosił. Zaczęliśmy…
- Zmuszono was do tego? - Nie.
- Chcesz o tym pogadać? - Jak długo to trwa?
Zaraz wracam.
- Przepraszam. - Jasne.
Sprawdzimy pokój? Dokąd mamy iść?
- Tak. Ten jest dobry. Zobaczmy. - Ty weź ten, a ja ten.
- Tak, sprawdźmy… - Do roboty.
Możesz zobaczyć?
To muszą być…
Nie sądzę. Kto przyjdzie, gdy my tu jesteśmy?
Miło was widzieć. Poznaliście nasze dziewczyny. Jest miło.
- Chodźcie. - No pewnie.
Pratham to gość, który żyje po swojemu.
Wygląda dobrze.
Był dokładnie taki, jak chciałam.
I jestem towarzyski.
Kiedy pojawiam się w czyimś życiu,
trudno mi odejść.
Uznała, że jestem seksowny i uroczy.
Uznam to za komplement.
Byliście tu, zanim nas poznały?
Tak. Minęło już kilka dni.
- Macie szczęście. - To nie fair.
Jestem Shivam Arora.
Jestem z Delhi. Mam 24 lata.
Najważniejsze jest to, że kiedy z kimś rozmawiam,
reakcja na humor powinna być spontaniczna,
a ta osoba powinna go zrozumieć.
Mam tylko jedną perspektywę związaną z relacjami.
Mieć nadzieję.
Jestem tu z taką samą nadzieją.
- Uwielbiam tę energię w powietrzu. - Bo tu weszliśmy.
To była bardzo niezręczna chwila.
- Przyszłyście tu dla nas? - Nie.
One mieszkają gdzie indziej. Zrobiły nam niespodziankę.
- Tak. - A wy wszystko zepsuliście.
Ci dwaj nie mają pojęcia, co się dzieje.
Szukają jakiegoś wyjaśnienia.
Stoi przede mną, nic nie wiedząc o tamtych.
Nic nie rozumiałam.
Czułam, że naprawdę coś schrzaniłam.
Okazało się, że Dhruv…
KONTAKT ONLINE
…jest kontaktem
Ananyi z reala,
a Sahib jest kontaktem z reala Sakshi.
Przybyliśmy ich rozdzielić.
Nie wiem, co robił Pratham. Uczył ją grać w bilard.
Zachowywał się trochę jak…
Chciał jej dotykać.
Jak długo ze sobą rozmawiacie?
Pierwszy raz rozmawialiśmy miesiąc temu.
A od jak dawna…
- Tylko pytam. Jestem ciekawa. - Nie liczyłam.
- Tylko ciekawa. - Miałam mętlik w głowie.
Nie wiedziałam, co mam mówić ani o co pytać.
Ani jak wyjaśnić, co tu robimy.
Nie wiedziałam nawet, czy ona też tu mieszka.
Dobrze. Zastanawiałam się tylko, dokąd oni poszli.
Ale w porządku.
Pogadać. Tak.
- To dla mnie niezręczna sytuacja. - Dlaczego?
Mówię ci.
Jest tu inna dziewczyna, która lubi ze mną rozmawiać.
- Dobra. - I…
Jest w środku. I…
Tak.
Co się wtedy stanie?
Nie wiem.
W tym programie chodzi o kontakty online
kontra kontakty z reala.
Jak dotąd wszystko było oddzielne.
Mieliśmy inny świat w realu,
a sieć była zupełnie czymś innym.
Wszyscy będą mieszkać w tym samym domu.
A teraz z tej dwójki
musimy wybrać najsilniejszą więź.
Właśnie na tym polegał eksperyment.
Online i w realu.
To dwa światy, które zaraz się zderzą.
A ja chcę zobaczyć ten wielki wybuch.
Fatum o imieniu Sifat przeklęło moją historię miłosną.
I spotkasz się z…
- Z kim? - Z Vidushi.
Czy może fatum o imieniu Vidushi przeklnie historię twoją i Sifat?
Numerek z tobą, wyszłabym tylko za niego.
- Wieczór gier! - Tak!
W NASTĘPNYCH ODCINKACH…
Bez erekcji…
Świetnie!
Telewizja? Relacje?
Sieć…
PAMIĘCI A. VISWANATHA
Napisy: Grzegorz Marczyk