- Tak. Widzisz? O to chodzi. - Tak.
- Tym razem… - „By lepiej poznać kontakty,
- idźcie na pierwszą randkę”… - „Z osobami z reala”.
- Dobra. - Czyli to dla nas.
Teraz?
Dostaliśmy powiadomienie, że idziemy na randki.
Bardzo się ucieszyłam, a ich twarze to był piękny widok.
Nie chcę tego nie mówić, ale to prawda.
- Rany! - Ja to napisałem.
Piękne.
Rany!
Skradł moje serce.
Zatrudnisz mnie na swojego managera, gdy zostaniesz…
- Miss Świata? - …Miss Świata.
Po co mam cię zatrudniać? Po prostu cię wezmę.
Przepraszam. Muszę coś zarabiać.
Rozumiem.
Nie świadczę usług za darmo.
Gdy mnie zatrudnisz…
- To brzmi podobnie do… - Dla ciebie.
…czegoś, czego nie potrafię określić.
Przepraszam. Mówię tylko, że byłbym świetnym managerem.
Chętnie bym tobą pokierował.
Możesz zarządzać mną, jak tylko chcesz.
Zależy od twoich potrzeb.
Popyt i podaż…
Mam dużo potrzeb.
A ja mogę je spełnić.
Naprawdę? Doskonale.
Chcę spędzić czas z dziewczynami.
Ja też. Chcę je poznać.
Ich randki się już kończą, bo na pewno były nudne.
Według moich obliczeń były do dupy.
Nie ma ich dopiero pół godziny.
Może niecałe.
Pewnie były słabe, zanim w ogóle na nie dotarły.
Przez dwa… dwa i pół roku
byłam w związku na odległość.
Nie pasowało mi to,
ponieważ myślę, że kiedy chcę
wrócić do domu, chcę się zrelaksować
i mieć kogoś obok. Chcę z nim porozmawiać.
Zapomnij o rozmowie. Chcę usiąść,
położyć się i nic nie robić.
Prawda? Wiem, że ta osoba tam jest.
Chcę kogoś takiego w moim życiu.
Opowiedz mi o swoim życiu uczuciowym.
O randkach?
- Od jak dawna jesteś sam? - Od trzech lat.
Ostatni związek skończył się, bo przenieśliśmy się do innych miast.
- Nie lubisz związków na odległość. - Wręcz przeciwnie.
- Tak? - Tak.
Tak naprawdę jestem osobą, której nie przeszkadzają podróże.
O ile to jest tego warte i cenione.
Związek na odległość jest trudny, prawda?
- Nie sądzę. Nie. - Naprawdę?
Co, jeśli pewnego dnia stwierdzisz,
że chcesz iść z nią do kina, co wtedy zrobisz?
- Znajdę sposób. - Jaki?
Jeśli w pewnym momencie coś innego wymaga twojej obecności
tak samo jak związek i będzie to miało ogromny wpływ
na twoją karierę, na jakiekolwiek twoje aspiracje,
nie ma problemu, żeby to jakoś rozwiązać.
Związek, choć jest bardzo ważny,
na tym etapie życia
musi koegzystować i rozwijać się
razem ze wszystkim, co dzieje się w życiu.
- Mówię jak guru pod drzewem. - Nie.
Guru-ji.
Błogosławię cię!
Właściwie chcemy się lepiej poznać.
Miło było z nim porozmawiać,
gdy był tuż przede mną.
Vidushi!
Jagriti. Wyjdźcie, jeśli mnie słyszycie.
Dziwne, nie wychodzą.
Vidushi…
Boli mnie gardło od krzyku. Wyjdźcie już.
DOM SINGLI
- Ale jestem szczęśliwy. - Jesteś?
- Bardzo. - Z jakiego powodu?
Twojego.
Ja nie…
Po tej rozmowie pomyślałem: „Więcej już jej nie zobaczę”.
Przyznajesz, że jesteś zdezorientowany?
- Wtedy byłeś. - Wtedy tak.
A jeśli znów ci się przestawi?
- Musisz mi zaufać. - Ufam ci. Ufałam ci.
Dlatego tu jestem. Wybrałam cię.
Dobrze.
Nie miałam dwóch opcji, żeby kogoś wybrać, więc…
Będę cię tym męczyć.
Jak długo?
Już wiecznie.
Myślisz, że będziemy ze sobą wiecznie?
Nigdy nie wiadomo.
Shimona to bardzo miła dziewczyna.
Są pewne rzeczy, których nie mogę wyjaśnić.
Chcę ją lepiej poznać. Mam dobre przeczucia.
Ona jest w moim typie.
Crocin jest na bóle głowy?
Na bóle ciała. To jest 650, ta mocniejsza.
- Otępi mnie? - Nie.
O Boże! Meet Cute!
POBUDKA!
IDŹCIE DO DOMU…
„Pobudka, maluchy!
- Idźcie do domu chłopaków…” - Co?
O Boże!
O to nam chodziło.
Ty… Dziękuję, nie potrzebuję już tabletki.
Zastawiłeś każdy róg…
Chłopaki!
DOM CHŁOPAKÓW
Sahib? Dhruv?
- Na górze. Super. - Poważnie?
W końcu, nareszcie.
- Jak się masz? - Miło cię widzieć.
- Jak się masz? - Dobrze! Jak się masz?
- W końcu widzimy się osobiście. - Z nami?
Przez wiele dni rozmawialiśmy z naszych balkonów.
To miłe uczucie, gdy w domu pojawiło się nowe towarzystwo.
Przyszłyście do nas. My się wszystkim zajmiemy.
- To nie będzie modne. - Chcesz inny kolor?
Jak miło! O Boże! Żaden facet mnie o to nie pytał.
- Jeśli… Co? - Sahib, dodatkowe punkty.
Zapytał mnie o kolor kurtki.
Nawet przyjaciółki nie pytają. Jeśli śpię u koleżanki…
Koleś marzeń! Nawiążcie kontakt.
Vidushi, co o tym sądzisz?
- Nawiązać z nim więź? - Więź?
- Sahib udaje, że nie słucha. - Nie, słucham.
Na zdrowie. Wypijmy za…
- Za naszą pierwszą randkę. - Za pierwszą randkę.
Jest pięknie.
Jakie dziewczyny ci się podobają?
Dla mnie…
Wyzwolone, elastyczne…
Nie zbytnio ekstrawaganckie. Nie lubię tego.
Lubię ludzi szczerych, którzy niczego nie udają,
są szczęśliwi i uszczęśliwiają innych.
- Tak. Proszę. - Jeśli ty nie jesteś…
Nie lubię wyniosłości,
którą dość dużo dziewczyn ma bez powodu.
- Popisów? - Tak.
- To mnie odpycha. - Samochwały.
Nie lubię też takich, które wykorzystują innych.
Niektóre to robią.
Ale jak?
Nastawione na pieniądze.
Poznałem wiele różnych typów ludzi.
Ogólnie tego właśnie nie lubię.
Mówił same nieistotne rzeczy.
Nie interesował się mną, a ja nim.
Byliśmy w strefie przyjaźni.
- Wypijmy za… - Za co pijemy?
Za nasze randki.
Pieprzyć to. Nie!
- Wypijmy za nas. - Za nas.
Zagrajmy w Śmierć, ślub i numerek.
„Numerek” to pocałunek czy pójście na całość…
Dla mnie to na całość. Zagrajmy w to.
- Ma być niezręcznie? - Tak.
- Ale… Nie! Będzie zbyt niezręcznie! - Więc…
Vidushi, Sakshi…
Ananya.
- Piłka jest po twojej stronie. - Śmierć, ślub i bzykanie?
- Co? - Używaj słowa „numerek”.
Co za wspaniały facet!
- Śmierć dla Ananyi. - Zabił Ananyę.
- Oczywiście… - Podoba mi się. Dobra odpowiedź.
- Ślub z Sakshi i… - Dobrze.
I? Dokończ to.
I…
- I numerek z… Vidushi. - Z kim?
Rany! Dobrze.
Dobrze. Świetna odpowiedź.
Dhruv, Sahib, Rohan.
O Boże! To takie trudne.
- Jej słowa. - Dhruv, Sahib…
- Możesz… - Ślub z Rohanem, oczywiście.
Zabiję Sahiba i numerek z Dhruvem.
- Świetnie. - Twoja kolej.
Pytaj. Od razu odpowiem. Słucham.
- Sahib. - Ananya, Vidushi…
- Przestań. Proszę, nie. - Jagriti.
To jasne, że zabiję Ananyę. Żartuję.
Ożenię się z Ananyą.
O Boże!
Zmienię to.
Nie, poślubię Ananyę. Zabiję ciebie, a numerek z nią.
- Nie ma żadnego kodeksu… - Ze mną to nie przejdzie.
- Została ona. - Tak.
Ja, Sahib… Nie powiem „Chiragg”. To zbyt proste.
Yatin.
Tak, zabiję Yatina.
Oczywisty wybór.
Pewnie z tobą numerek, a z nim ślub.
Gdybyś mi dał Chiragga, numerek byłby z nim, a ślub z nim.
Kiedy spytał, czy chcę kurtkę w innym kolorze,
- pomyślałam… - Tego nie da się nauczyć.
Lubisz spokój, prawda?
- Bez przerwy. - Spokojny i opanowany.
Spokojny, zrelaksowany…
Zadowalam ludzi.
- Bardzo. - Tak.
- Miło spędzać ze mną czas. - Wiem.
Doceniam to.
Lubię głębię twych czarnych oczu…
I to bardzo.
Naprawdę?
Nadal bym je lubiła, gdyby były jaśniejsze.
Chciałbym, żeby było tu dużo mniej rzeczy,
niż jest teraz.
- Ale nic na to nie poradzę. - Tak. Prawda?
O wiele mniej.
Oświetlenie jest za jasne.
Oświetlenie i… kamery.
- Odsuńmy to. - Kamery…
Możemy je przekręcić.
Chciałbym.
Powrót razem z Sifat… Mój Boże.
To było coś innego.
Myślałem, że to Ashita potrafi flirtować, ale się myliłem.
Mogłaby nauczyć Ashitę różnych rzeczy!
Dalej.
Sahibie, ożenisz się ze mną?
Sahib…
- Zaczekaj… - Bądź szczery.
Wiesz, jaka ona jest piękna i fajna.
Zastanowię się, czy nasze dzieci będą ładne.
Na pewno!
Ma dobrą linię szczęki.
Usta sama poprawię. Ale nie szkodzi.
To nie ma nic do rzeczy. Masz ładne oczy.
Oczy w porządku?
- Podobają mi się. - Dobrze.
Niech wam się przyjrzę.
Niesamowite! Chcę być waszym dzieckiem. Możecie zrobić coś takiego jak ja?
Chwila! Nie chcę robić niczego takiego jak ty.
Dzieci takie jak ja daleko zajdą, wariatko!
Jeśli zrobisz takiego jak ja, będzie jebaną gwiazdą.
I w chwili narodzin powie:
„O kurwa!
W końcu się urodziłem”.
- Jestem najlepszy. - Wchodzę w to.
- Numer jeden. - Chcesz mieć takie dziecko?
Myślę, że Sahib nadaje się na męża.
Ale on nie chce się żenić.
- Bardzo mi się podobało. - Tak?
- Tak. Do zobaczenia. - Tak.
- Tęsknij za mną. - Już tęsknię.
Kurwa, gdzie moja dziewczyna? Gdzie Ananya?
- No właśnie, gdzie, kurwa? - Która godzina?
Jest ósma.
- Ósma? - Dziewiąta.
Dziewiąta? Wyszli, kurwa, o trzeciej. O czwartej.
Muszę to z siebie wyrzucić. Słuchaj. Jestem pijany.
Jak zobaczę zdjęcia, jak się do siebie zbliżają…
Mówię ci.
Jestem śmiertelnie poważny.
Jebać gorzałę. Powiem jej, że mam to w dupie.
Straci moje zaufanie.
- Czekaj. Zobacz… - Dlaczego?
Wyszli na randkę o 15.30. Teraz jest 16.30… 17.30…
Minęło sześć godzin. Co to za bzdury?
Co to za randkowe bzdury?
Brachu, chcę się zobaczyć z Ananyą.
- Stłukę Shivama. - To jest dla mnie najdziwniejsze,
gdy to się dzieje… Gdy nogi mi się ruszają…
To dziwne.
Cześć.
- Wyglądasz na szczęśliwego. - Bardzo.
- Jak poszło? - Bardzo dobrze.
W końcu czuję, że coś się wydarzy. Sam nie wiem.
DOM DZIEWCZYN
- Cześć. - Co tam?
- Przeszkodziliśmy wam? Przepraszamy. - Cześć.
Cześć.
- Jak się masz? Zadowolony? - Jak się czujesz? Jestem szczęśliwy.
Byłaś w jego pokoju?
Tak? Jaki był jego pokój?
- Był piękny. Jeden jest niebieski… - Tak?
- Prawie cały. - To pokój Chiragga.
Po co tam poszliście?
Bo tak zaplanowano moją randkę.
Grał dla mnie na gitarze.
Co grał?
Skomponował coś. Zagrał to.
Gdy to usłyszałam, poczułam lekką zazdrość.
Bardzo chciałam posłuchać jego muzyki,
bo czułam, że jest mu bliska.
A on podzielił się tym z nią.
A wy co robiliście w parku krajobrazowym? Ćwiczyliście?
To nie był park krajobrazowy,
tylko jakiś zwykły park,
a my tylko sobie spacerowaliśmy.
A potem usiedliśmy przy stole i rozmawialiśmy
- przez chwilę i… Nie. - Nie kazał ci ćwiczyć?
Zabroniłam mu.
- Sytuacja się komplikuje. - Dlaczego?
Co masz na myśli?
„Sytuacja się komplikuje”… Nie rozumiesz?
Jak to „komplikuje”? Wiem, co to znaczy.
Atmosfera jest taka napięta.
I jak? Moim zdaniem jest urocza.
- Mamy… - Wygląda pięknie.
Mamy ze sobą wiele wspólnego. Naprawdę wiele.
Co się stało?
Chwileczkę.
Mam ci tyle do powiedzenia. Nie wiem, od czego zacząć.
Fatum o imieniu „Sifat” przeklęło moją historię miłosną.
Czy może fatum o imieniu „Vidushi” przeklnie historię twoją z Sifat?
Z Vidushi chodzi o coś więcej. Jak na pierwszą randkę było super.
Czy ty siebie słyszysz?
Moja dziewczyna wyjechała z miasta
- i zakochałem się w innej. - Byliśmy na jednej randce.
- Która była… - A teraz ty…
- Co będzie dalej? - Randka poszła za dobrze!
Nie mogę odrzucać dobrych randek i mówić: „Powinniśmy przestać
mieć ze sobą coś wspólnego. Przestańmy rozmawiać”.
Jaka była wasza… Bo wy tylko
- czatowaliście i mieliście wideorozmowę. - Tak.
- To była wasza pierwsza randka. - Tak.
I jak było? Dobrze?
Tak, w porządku. Było fajnie.
- Podobało mi się. Czekam na… - Więcej?
- Więcej? Ciekawe. - Tak.
- Nie wiemy… - Tylko się uśmiecha.
- Próbuje przestać. Przepraszam. - Cicho. Niech mówi.
Chce wiedzieć więcej. Powiedz jej.
Dalej, Shivam. Wyduś to z siebie.
Chce znać każdy szczegół.
Spoko. Nic nie zrobi.
- Naprawdę? - Nie, to znaczy…
- Dawaj. - Podobało mi się.
Sprawa rozwiązana.
- Podobało mi się. - Zaufaj mi.
Fajnie, że możemy z tego żartować.
Super.
Naprawdę mi się podoba.
Jebać kamery. Uwielbiam to.
Nie jesteś cholernym łobuzem.
- Prawda? - Nie jest, co nie?
To nie tajemnica, po co tu jesteśmy.
- Otwarcie żartujemy… - To program randkowy.
Wie, że umówił się z moją dziewczyną. Luz.
Co za założenia!
Pieprzyć wszystko. Powiem wam coś zabawnego.
A mimo to nie mogłeś nic zrobić.
Poza siedzeniem tu w tych samych ubraniach.
I pytaniem, jak było na randce.
A to łajdak.
Wydyma cię w imię miłości. Zobaczysz.
Przyszło powiadomienie.
Wiedziałem, co będzie.
Jeden będzie podekscytowany, a drugi będzie pośmiewiskiem.
- O Boże! - Jak w filmie.
O Boże! Nie chcę tego oglądać ze wszystkimi.
Gapiłyśmy się na siebie z Sifat w stylu: „O cholera”.
To było urocze.
Ale wstyd było oglądać to razem z nimi.
Warto było zobaczyć wyraz ich twarzy.
- To świetne zdjęcie. - Byliście w parku Sunder Nursery?
Tak.
Na to wygląda.
Muszę przyznać, że było niezręcznie.
Wyglądali na bardzo zainteresowanych sobą.
Uśmiechali się. Wyglądali razem bardzo ładnie.
Mieliście ubaw, łajzo.
Shivam wygląda tu świetnie.
- Prawie go nie widać. - Dlatego to powiedział.
A to…
Widzę rękę Ananyi owiniętą wokół ramienia Shivama.
Szli pod rękę.
Widząc to zdjęcie, poczułem zazdrość.
Spojrzałem na Sahiba i pomyślałem: „Nie chcę nic mówić”.
Bo jeśli tak, to nakręcę Shivama.
Dhruv mówi: „Byliśmy braćmi, ale z tym koniec”.
Drapie.
„Przyglądaj się”.
- Och! - Urocze.
- To jego pokój? - Tak.
Naprawdę uroczy.
Podoba mi się.
- Wyglądasz uroczo! Uśmiechasz się. - Tak.
Zarumieniłaś się?
Cały czas się rumieniłam.
Przykro było mi na to patrzeć,
bo on wpuścił ją do swojego świata.
- To twoja ręka? - Nie, jej.
To trochę dziwne miejsce.
Sukinsyn!
- Nie moja. - Dobra, bracie.
Nieźle.
Trzymał ją za ramię, przez co nie czułem się komfortowo.
A potem poczułem się lepiej. Jeśli tak robi, wtedy…
traci punkty. Ona tego nie lubi.
CZAS, BY KONTAKTY…
„Czas, by kontakty z reala najechały świat wirtualny”.
„Czas, by”… Wydaje mi się, że macie randkę.
- „Najechały”… - „Najechały świat wirtualny”.
Chyba trzeba będzie pisać wiadomości.
- Świat wirtualny… - Musimy zrobić coś online.
„Przygotujcie się na pierwszą randkę na plaży”…
- Randka na plaży. - W Nowym Delhi?
Zakładamy stroje kąpielowe?
Powiedziano mi, że mam randkę na plaży.
A ja na to: „Plaża w Delhi? Co?”.
WITAMY
Podchodzę do stolika, myśląc, że jestem za wcześnie,
a Ananya zaraz przyjdzie.
Siedząc przy stole, spojrzałem na ekran.
Ananya tam siedziała.
W tamtej chwili miałem ochotę rozwalić telewizor.
Zastanawiałem się, o co chodzi.
To ma być nasza randka?
Tak.
- Cześć. - Tak to ma wyglądać?
Cześć.
- To jakaś wideorozmowa? - Chyba tak.
Nie wiedziałem.
Co słychać?
Jestem na Bahamach. W jakiej części świata ty jesteś?
Myślałem, że dam ci ogromnego… przytulasa.
Ale to jest do bani. Chcę cię zobaczyć.
Gdzie jesteś?
Ale super! Nie mogę się napatrzeć.
Słyszę cię, jakbyś tu był.
I wydaje się, że jesteś.
Naprawdę za tobą wczoraj tęskniłem.
- Tak? - I…
- Przytulas w powietrzu. - Tak.
Jak ci minął dzień? Opowiedz coś.
Miałam dobrą randkę. Poszliśmy do…
- parku Sunder Nursery. - Wiem. Widzieliśmy zdjęcia.
Nie wiem, czy zrobił to celowo,
- ale chciałem zwrócić uwagę na… - Trzymanie za rękę?
Tego nie widziałem. Trzymaliście się za ręce? Cholera.
Dziękuję. To były świetne zdjęcia.
Nie, że wyglądacie razem dobrze, ale cała estetyka…
Razem wyglądacie koszmarnie.
On cię tak trzyma,
- a twoje ręce są tutaj. - Dobra.
Uśmiechnąłem się. Nie wiem, czemu poczułem się…
- Było w porządku. - Dobrze.
A na następnym zdjęciu widać twoją rękę…
Trzymasz go pod rękę i…
- Poczułem się zazdrosny. - To nie było celowe. Przysięgam.
Nie… Chodzi o to,
że ty jesteś tu po… W prawdziwym życiu
nie pozwoliłbym na coś takiego. W życiu.
Przerwałbym randkę.
Ale ty tak jakby musiałaś.
Śmialiście się i dobrze się bawiliście.
On na to: „Dużo ją rozśmieszałem”.
Ja na to: „Wcale nie. Po prostu się śmieje. Nie jesteś zabawny”.
Ufam ci całkowicie, ale byłem zazdrosny.
Jak ty byś się czuła, gdybym poszedł na randkę z inną dziewczyną?
Bo mam dziś randkę.
Pytam, jak byś na to zareagowała.
- Jaja sobie robisz? - Co?
- Bo uważam… - Wiedziałam, że tak będzie.
A tak dobrze się dziś bawiłam.
Z kim wychodzisz?
Mam dwa spotkania z obiema dziewczynami.
Potem się zamieniamy. Ja i Sahib.
Pewnie pójdę do piekła, ale żartowałem.
Nie mam randek. Chciałem zobaczyć twoją reakcję.
Z kim masz silniejszą więź?
Z dziewczyn czy z chłopaków?
Ze wszystkich.
Czuję więź z Shimoną.
- To miłe. - Tak.
Jak się z tym czujesz?
Dobrze. Jesteście zespołem.
Nie odczuwacie tam zazdrości albo czegoś?
- Chcesz, żeby było widać zazdrość? - Nie.
Poczułbyś się dobrze
albo dodałabyś życiu pikanterii, gdyby była zazdrość?
Nie o to mi chodzi.
Pytam, bo to naturalne i możliwe.
Jak powiem, że jestem zazdrosna, pocieszysz mnie?
- Tak. - Czy może…
- pozostawisz mnie z tym samą? - Nie.
Tylko pytam.
Kiedy zobaczyłam twoje zdjęcia, kiedy grałeś na gitarze,
kiedy chyba pokazywałeś jej zdjęcia ze swojej przeszłości…
Kiedy to zobaczyłam, pomyślałam: „Też chciałabym to zobaczyć”.
- Ponieważ… - Pokażę ci. Czemu nie?
Wiem, że kiedyś to zrobisz.
- Tak. - Wierzę w to.
Ale w tamtej chwili pomyślałam:
„Szkoda, że to nie ja tam jestem”.
- Tylko to. - Tak. Rozumiem.
Jak było? Spotkanie z Jagriti i Vidushi?
Dobrze się bawiliśmy. Świetny wieczór.
Ponieważ…
Po raz pierwszy odwiedziły nas w domu.
Inaczej byśmy z nimi rozmawiali
na większą odległość, ale…
Do domu przyszły nowe dziewczyny.
Tak. Graliśmy w jakieś pijackie gry.
- Graliście w pijackie gry? - Tak.
Dlaczego?
Dla zabawy! Jagriti powiedziała: „Zagrajmy w pijacką grę”.
Było fajnie.
Jak długo były
- u was w domu? - Myślę…
- Parę godzin. Dwie godziny. - Dobra.
- Mniej więcej. Nie były długo. - Dobrze.
Znalazłeś jakiś związek?
Nie.
Nie?
Coś ci powiem.
Graliśmy w Śmierć, numerek i ślub.
- Dobra. - Te trzy rzeczy, a ty…
Dostajesz trzy imiona i musisz dla każdego wybrać jedno.
Najpierw zagrajmy.
- Dobrze. - Dobra?
Twoje trzy imiona to:
Chiragg, ja i Dhruv.
Dlaczego to robisz?
Nie rób mi tego.
O to chodzi w tej grze.
Dobra, nieważne. Co powiedziałeś, gdy była twoja kolej?
- Najpierw była Ananya. - Dobra.
- Potem Vidushi i ty. - Dobra.
Musiałem zdecydować. Chcesz zgadnąć?
Myślę, że zabiłeś Vidushi?
- Nie. - Numerek z Ananyą?
O Boże! Pogubiłam się.
Czyli wiesz, co będzie trzecie.
- Dobra robota! - Tak.
Oczywiście masz rację. Ale wybrałem
Vidushi na numerek i Ananyę na… Powiem ci dlaczego.
O Boże!
Ale to oczywiste, prawda?
Jak bardzo?
Jak można wybrać Dhruva na numerek?
- To brzmi dziwnie. - Nie.
Dopiero poznałeś Vidushi, a już chcesz z nią być?
- Nie. To gra. - Ale powinieneś… Nie.
Vidushi za bardzo się stara oczarować Sahiba.
Zawsze mu mówi: „Jesteś materiałem na męża”.
Nie rozumiem. Skoro już sobie kogoś znalazła, to co tu dalej robi?
Jak randka? Widziałam zdjęcia.
I to dużo. Dzisiaj Meet Cute postanowił
nas nimi zasypać.
Ciągle je pokazywali.
Jak według ciebie wyglądała moja randka?
Dobrze razem wyglądaliście.
To była udana randka.
Nie sądziłem, że będziemy mieli tyle tematów do rozmów.
Myślę…
W porównaniu ze swobodą, którą czułem przy tobie…
Powiedz to. W sumie chciałam cię o to zapytać.
To znaczy…
To była świetna pierwsza randka. Nie będę kłamał.
Mieliśmy o czym rozmawiać.
Bo mamy trochę za dużo ze sobą wspólnego.
A rozmowa płynęła swobodnie.
Czy bardzo się od siebie różnimy, czy jesteśmy do siebie…
- Ja i Sif. - Jesteście zupełnie inne.
Powinnam się czymś martwić?
Nie.
- Tylko pytam. - To była udana pierwsza randka.
Ale taka jak każda inna,
na której rozmawia się o ogólnych sprawach, ale…
Co?
Chcę spędzać z tobą więcej czasu.
To zależy od ciebie.
Gadasz z tyloma dziewczynami, że nie masz czasu dla mnie.
Dlatego relaksuję się w innym domu.
Łatwo się rozpraszam.
A jeśli zwrócisz na mnie uwagę…
Mam się martwić? Mam jakiegoś rywala?
Rywala do związku Chiragg-Vidushi? Jest jakiś rywal?
Nie ma rywala. Ale…
świetnie się bawiłam.
- Graliśmy wczoraj w gry. - W co?
Śmierć, ślub i numerek, takie rzeczy,
i piliśmy whisky.
Ale to dobrze. Zdobywaj przyjaciół.
- Tylu, ilu zechcesz. - Tak.
Poruszyło mnie zachowanie Sahiba.
Pokazał nam, że jest bardzo troskliwy.
A ja na to:
„Nie wiedziałam, że istnieją tacy mężczyźni jak ty”.
Zaproponował nam tę grę. Ja się zgodziłam.
Wybrałam numerek z Chiraggiem i ślub z Sahibem.
Powinienem częściej odwiedzać wasz dom.
Ale szczerze, jeśli jest coś, co mogę…
Naprawdę chciałabym się postarać,
żeby cię lepiej poznać, żebyś czuł się swobodnie,
poznać, co lubisz, a czego nie.
Co mogę zrobić, żeby…
Lubię Vidushi.
- Pa. - Pa. Przytulas.
Przytulas.
Pa.
Na razie.
Na razie, „4 czerwca”.
- Może niedługo się zobaczymy. - Tak.
- Nie rób nic złego. - Nie zrobię.
Do tej pory nie przeszkadzało mi, że tylko my chodzimy na randki,
kiedy oni się z nikim nie spotykali i tylko na nas czekali.
Ale role się odwróciły i teraz bawią się
w ich domu, pijąc całą noc.
DOM SINGLI
Pomyśleliśmy, że wieczorem my też będziemy imprezować jak oni.
Zrobimy sobie imprezę?
- Nie mam pojęcia. - Taką samą, jaką oni wczoraj.
- Wchodzę w to. - Tak.
Co mogę państwu podać?
Toast za zdrowie, bogactwo, powodzenie i…
- Fantastyczną czwórkę! - Tak.
Cześć!
- Cześć. - Witajcie w domu!
- Cześć. - Hej.
- O Boże! - Witajcie.
Rannvijay i Gauahar szli w naszą stronę.
Gdy tylko ich widzimy, mamy pustkę w głowie.
Odebrało nam rozum
ze strachu i ekscytacji.
Wracają wspomnienia z pierwszego dnia.
Jak leci? Co u was słychać?
- To zbyt zagmatwane. - Zagmatwane?
Myślę, że niedługo zwariuję.
Bo kiedy coś w końcu ci się podoba
i jesteś gotów iść do przodu,
dzieją się różne rzeczy.
- Wszystko przynosi odwrotny skutek. - Chiragg?
Moje życie miłosne było super.
Ale teraz zostało przeklęte.
- Przez mój kontakt z sieci. - Ciekawe.
A Rohan?
Po spędzeniu czasu z Sakshi
nie czułem się przy niej sobą.
Było inaczej z twoim kontaktem z Internetu?
Było bardzo miło.
- Co za uśmiech. - Sama radość.
- Ten uśmiech… - Ja naprawdę…
Od wczorajszej randki wariuje.
Oszalał.
„Czemu nie przysłali jej wcześniej?”
- A potem? - Nie wiem, coś się stało.
Jest zakochany po uszy.
Jak miło! Słodko!
- Rohan… - Poważnie!
Jesteś cholernie uroczy.
In Real Love – IRL, eksperyment, który przeprowadzamy,
pozwala wam poznać nowe osoby na dwa sposoby.
Próbujemy ustalić, która metoda działa.
Czy naprawdę działa, czy któraś jest lepsza?
W tym eksperymencie musicie być na to otwarci.
Musicie dojść do tego,
która więź jest lepsza.
Nikt nie wie. Jesteście wyjątkowymi szczurami doświadczalnymi.
Wasze kontakty internetowe dotarły tak daleko,
- bo łączy was jakaś więź. - Właśnie.
Dlaczego?
To nie przypadek. Istnieje powód.
Wy wybraliście ich, a oni was.
Ta internetowa więź…
Jesteście tu i w końcu ich poznaliście,
więc odkrywajcie ją.
Dziś będzie wieczór gier,
podczas którego wszystkie osoby przyjdą tutaj.
Będą tu wszyscy. Będziecie gospodarzami.
Zagramy z wami w wiele gier,
podczas których dowiecie się,
które z waszych kontaktów
mogą zbudować z wami silniejszą więź.
Kto bardziej do siebie pasuje i udzieli podobnych odpowiedzi…
Sami się przekonacie.
Chcemy, żebyście dobrze się bawili.
Pomożemy wam. Nie mogę się doczekać, aż ich poznam.
- Tak? - Tych z sieci też.
- Chodźmy. Gotowi na wieczór gier? - Tak.
- Cześć. - Co tam, imprezowicze?
Witajcie.
Otwierają się drzwi i wchodzą wszystkie osoby,
wszyscy idą obok siebie.
Ja i Vidushi weszłyśmy, trzymając się za ręce.
Może był tak skrępowany, że nie przywitał się z żadną z nas.
Sif zapytała go: „Cześć. Nie przywitasz się?”.
Przywitał się z nią i ze mną.
To ten pokój.
Wieczór gier!
Tak!
Dzięki dzisiejszym grom dowiemy się,
kto z waszych kontaktów zna was lepiej.
Ci z sieci czy ci z reala?
Laboratorium miłości… i jego króliki.
Wtedy zaczęły się gry.
Najpierw graliśmy w kalambury.
Rohan, chodź.
Zrób to szybko. Czas start.
- Nie wie, co ma rysować. - Czas start.
Kontakty Rohana.
Co rysujesz?
Coś narysował. Nie wiem.
Zrobię lepszą wersję.
- Nie. - Rysuj dalej, ale nic nie mów.
- Rohan… - Dobra, mam.
„Miłość od pierwszego wejrzenia”?
Tak!
Szkoda, że nie widzieliście radości na twarzy Jagriti. Była taka dumna.
Nieźle.
To najlepszy sposób, by zrozumieć, że więzi
- mają wiele różnych typów. - Tak.
Nawet jeśli rysunek jest słaby,
jeśli jest zrozumienie, połączenie wypali.
- Prawda? - Cudnie.
W tym laboratorium dobrze zna swojego partnera.
„Miłość od pierwszego wejrzenia”. Niezłe.
W porządku. Tę rundę wygrała. Bez urazy.
- Cholera! - Nic nie mów.
Gotowa? Czas start.
Dawaj…
Nie bój się.
- Księżyc? Zmierzch? Blask księżyca? - Kocham cię jak stąd do księżyca?
Siedziałem między Prathamem i Sahibem.
Spojrzałem na Prathama, potem w drugą stronę.
Nikt na tym świecie nie zgadłby, co ona rysuje.
Mrugaj, mrugaj, gwiazdko ma?
Co to jest?
Tak…
Jesteś moją gwiazdką?
- Nic nie mów. - Późny wieczór…
- Czas minął. - Ktoś jeszcze?
Rycerz w lśniącej zbroi?
O czym zawsze mówię, że nie wiem, bo nigdy tego nie robiłam?
Czego nie zrobiłam?
- Patrzenie na gwiazdy? - Seks na jedną noc!
- Co? - Jak miałam to narysować?
Dobrze.
Z tego, co widzę, wynika,
- że wy… - Brak więzi. To dlatego.
Potem graliśmy w szarady.
Przeczytaj to.
Rany.
W porządku?
Dalej, brachu.
Ile słów?
- Trzy. Hindi? Angielski? - Trzy słowa.
Po angielsku.
Trzecie słowo.
Byłeś taki pewny siebie. Teraz do dzieła.
- Spadanie? - Co to…
- Pokazać. Pozwolić… - Nieważne.
- Czas minął. - Upadek?
- Dobra, tu chodzi o… - Co to ma być?
Dobra…
Nie wiem, co to znaczy. Ktoś nurkuje?
Dobrze wiesz, co to znaczy.
Wszyscy zgadli. To problemy ze wzwodem.
Czyli co?
Nie staje?
Trzy…
- Dwa… - Czas minął.
- Co? - Szybko!
Przedwczesny wytrysk.
Czemu nie zrobiłeś tak?
- To znaczy… - Tak?
- Co to, kurwa, jest? - Mogłeś gestykulować rękami.
Możesz zrobić tak.
Pomyślałem: „No dobra”.
Kim są kontakty Ananyi?
Jasne? Dobrze. Dasz radę.
Ile słów?
- Jedno. - Angielski? Hindi?
To…
- Co jeszcze? - Mieszanka obu? Dobrze.
Co?
Pierwsza część.
Gazy?
Uważaj na jej minę.
- Będę zgadywać. -Tylko Dhruv i Shivam, dobrze?
- Wykładzina. Auto… - Dywan? Auto?
Pierwsza połowa słowa?
Pocałunek… Razem… Para… Związek…
Porno?
Nigdy tego nie odgadnę. Co to ma być?
Więź.
- Telewizor. - Związek?
Sieć…
Porno?
Wytrysk…
Masturbacja? Trzepanie?
W połowie gry odechciało mi się grać.
Bo podawałem jej wiele słów.
Jeśli coś mówi, spójrz na niego.
Ukierunkowywała odpowiedzi w określonym kierunku
i miała nadzieję, że to on odpowie.
- Załatwione. - Meet Cute?
To mnie bardzo zniechęciło.
Nie będę próbować, jeśli ktoś nie chce, bym to robił.
Rodzina. Family Strokes.
- Co? - Co?
- Co ty oglądasz? - Kurwa.
Wytrysk.
Dochodzić? Sperma.
Myślę, że zrobiłam wszystko.
A oni mnie nie rozumieli.
Zaczęłam kwestionować moje więzi.
Czy oni mnie w ogóle znają?
Jestem blisko, mówiąc „MILF”?
Co…?
- Kurwa! - Stary!
Czas minął. Nie mów. Chcesz spróbować?
Myślę, że dadzą radę.
Kamasutra.
Co do…?
To zniewaga.
Zniewaga.
Ananya patrzyła na mnie, jakbym kogoś zabił.
Jakby chciała zabić mnie.
„Jak śmiesz zgadywać pozę innej kobiety?”
To jakiś żart?
Mogłaś wskazać na nas dwoje. Zrozumiałbym.
Zrób to.
Wtedy chciałem jej powiedzieć, że to jej wina.
Żartujesz sobie?
Jaja sobie robisz?
Niczego nie żałuję. Niczego.
Było cudownie, ale…
Jeśli myślicie, że to koniec, mylicie się.
Tak!
Bo dość gadania o singlach.
Wystarczy. Teraz chcemy lepiej poznać was.
- Więzi! - Gotowi?
- Dzięki Bogu mamy głos. - Tak.
- Grali w tę grę. Zagrajmy w nią. - Chyba wczoraj. Tak.
„Śmierć”.
- Śmierć, ślub i numerek. - Grali w Śmierć…
Chłopaki.
Jeśli chcecie kogoś zabić, musicie to zrobić.
Takie klepnięcie.
- Może być wszędzie. - Ślub oznacza pocałunek.
Nie powiemy wam gdzie.
Jeśli chodzi o numerek,
obecnie popularne jest coś takiego…
Musicie usiąść tej osobie na kolanach…
- Musicie usiąść na kolanach. - Dobrze?
- Dobrze. - Więc śmierć – klepnięcie,
ślub – całus, numerek – na kolanka.
Do wyboru macie nie tylko swoje kontakty.
- Ale wszystkich tutaj poza mną i Gauahar. - Tak.
Dobrze, zacznijmy od… Shivama.
Dobrze. W porządku.
Po tych szaradach wszystko stało się dla mnie jasne.
Oczywiście zabiłem Dhruva.
Poślubiłem Sakshi, która siedziała obok Ananyi.
A na numerek umówiłem się z Ananyą.
Mogę, proszę pani?
Pomyślałam: „Co jest, kurwa?”.
Gdy ktoś nie zasługuje na uwagę, trzeba ją odebrać.
I to zrobiłem.
Chcesz mnie bzyknąć? Dlatego tu jesteś?
Niech idzie do diabła.
Ten głupiec kopał sobie grób.
Nie ma za grosz wyczucia i manier?
To nie jest panna do zaliczenia.
Dhruv.
Potem przyszła moja kolej, na którą czekałam.
Co za niespodzianka.
- Oczywiste! - Co z nimi?
- Są ze sobą? - Zdecydowanie.
Nie, chcę tylko powiedzieć, że nie ma innej kobiety. To wszystko.
- Dobrze. - Urocze.
Vidushi, teraz ty.
Jeśli grasz, graj odważnie.
Pokaż im, co czujesz.
- Zabiję ciebie. - Jasne.
Ślub to pocałunek.
Dobra.
Ona chce wyjść za mąż za Sahiba?
Co tu się, kurwa, dzieje?
Numerek – na kolana.
Wiem, że to była gra.
Ale nie wiem, czemu czułem się źle, że nie mnie wybrała.
To był tylko numerek.
Pratham.
Chcesz go zabić?
Jeśli można…
Dobrze. Jak miło.
I, oczywiście, ziomuś.
Spełnię wszystkie twoje pieprzone fantazje.
W dużo lepszy sposób.
Sahib.
Numerek.
Pogubiłam się.
Jestem wściekła.
A ślub?
W końcu o mnie pamiętasz?
W końcu sobie o mnie przypomniałeś.
- Shimona. - Dalej.
Śmierć…
Co dalej?
Cześć.
- Dobra. - Tak.
Na pewno świetnie się bawiliście
i dowiedzieliście się więcej o swoich kontaktach.
Kontakty, dzięki, że wpadliście.
Koniec imprezy.
Było miło. Cześć…
To był fajny wieczór gier.
Zgadza się.
Wszyscy wybierzecie po jednej osobie, a gdy to zrobicie,
podarujecie im
pierścionek więzi.
Dobra.
Będą na nich wypisane imiona waszych kontaktów.
Co więcej, komukolwiek go wręczycie,
jeśli oni także go wam ofiarują,
oznaczać to będzie, że nawiązaliście tu prawdziwą więź,
a to będzie najlepszy rezultat.
- Uzyskamy odpowiedź. - Właśnie.
Czy lepiej sprawdzają się znajomości z reala, czy z sieci,
- i co się dzieje. Prawda? - Tak.
Bawcie się dobrze. Dziękujemy.
Pierścionki więzi…
Na tym opiera się ten eksperyment społeczny.
Gdy tylko je zobaczyłem, wiedziałem, że robi się poważnie.
Tak dowiemy się, czy nasza więź jest prawdziwa.
Wciąż jestem zdezorientowana.
Moje napięcie wewnętrzne wzrosło.
Czy go komuś ofiaruję?
Jeszcze straszniejsze jest to, czy także go dostanę.
Poczułem się odpowiedzialny.
Żarty się skończyły.
To poważna sprawa.
Musimy wejść na wyższy poziom.
Nie wiem, co nas łączy. Przy tobie codziennie czuję się wyjątkowo.
To coś, czego bardzo długo szukałam,
i nie wiem, jak to się potoczy.
Ale teraz czuję, że coś nas łączy.
Dla mnie to chyba koniec.
Cieszyła się, że wraca do domu. Nic jej nie obchodziło.
Ani nikt inny.
Chcę coś powiedzieć.
W NASTĘPNYCH ODCINKACH…
PAMIĘCI A. VISWANATHA
Napisy: Grzegorz Marczyk