Nie wiem, co nas łączy. Znamy się zaledwie od miesiąca.
Każdego dnia sprawiałeś, że czułam się wyjątkowa.
Uważam, że nawiązałam z tobą więź. Dla mnie to jest to.
Chcę coś powiedzieć.
Serce omal mi nie wyskoczyło.
Nie radzę sobie z emocjami. Dlatego nie jestem w stałym związku.
Uciekam od tego przez całe życie.
Ale gdy cię poznałem, odkryłem nową stronę siebie, o której nie wiedziałem.
Myślałem, że przepadła na dobre.
Ale byłaś na wielu randkach.
Nie spieszyłaś się. Dlatego wiesz, że chcesz mnie.
Wiem, że głupio byłoby wypuścić
taką dziewczynę jak ty, ale nie o to mi chodzi.
Ja znajduję się w nowej dla siebie sytuacji.
Nie poznałem… Jesteś jedyną dziewczyną, jaką tu poznałem.
Nie mówię, że chcę chodzić na randki z innymi.
Ale chcę spędzać czas z innymi i zobaczyć, jak to się rozwinie.
Czuję coś, czego nigdy nie czułem.
Nie chcę się spieszyć. Łączy nas coś prawdziwego.
Nie ma pośpiechu. To nam nie ucieknie.
A czy zrobimy to dziś, czy za sześć lat,
to nie zniknie.
Mam nadzieję, że mnie rozumiesz. Szanuję cię z całego serca.
Wiesz o tym.
Wydaje mi się,
że potrzebuję trochę więcej czasu. Nie wypuszczę cię.
Będziesz częścią mojego życia. Dopiero się siebie uczymy.
Będziesz dla mnie bardzo ważna. Nieważne, jak jest.
Ale nie spieszmy się, żeby się nie zranić.
Nie spodziewałam się tego. Rozmawiałam z Dhruvem.
Wiem, co czuje do Ananyi. Naprawdę ją lubi.
Odniosłam wrażenie, że Dhruv może nie być gotowy
na pełne zaangażowanie.
To nie są obrączki, tylko pierścionki więzi.
Skoro jest między wami więź,
po co mówić: „Nie jestem gotowy dać ci pierścionka”?
- Chcesz usiąść? - Tak.
To powinna być radosna chwila, nie smutna.
Byłem smutny i zły.
To moja przyjaciółka.
Włożyła w to całe swoje serce.
Nie sądzę, żeby Ananya
ponownie mu zaufała.
Nic mi nie jest.
Wciąż… Brakuje mi słów. Nie wiem, co powiedzieć.
Muszę to przemyśleć
i jakoś to sobie poukładać,
bo w tej chwili mam…
Rann, wydaje mi się,
że wiele się teraz wydarzyło.
Dhruv i Ananya,
damy wam trochę czasu.
Idźcie na górę.
Porozmawiajcie.
Wszyscy byliśmy w szoku. Widziałem w oczach Ananyi,
że nie mogła w to uwierzyć. Ale czułem,
że nie mogłem skłamać, by ją uszczęśliwić lub by zaimponować innym.
Nie chciałem, żeby cierpiała,
i obiecałem, że będę z nią szczery. I tak zrobiłem.
O co chodzi, Sakshi?
Co się stało?
Codziennie o tym rozmawiamy.
Ona mówi:
„Dla mnie to jest to”.
Teraz ma złamane serce.
Bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. To się wydarzyło przy wszystkich.
Myślała, że to obopólne uczucie.
Nie spodziewałaś się tego?
Oczywiście, że nie.
A ty, Chiragg?
Nasz punkt widzenia zakładał,
że Dhruv jest szczery.
Mieliśmy okazję to przeanalizować
i podjąć jakąś decyzję.
Oni też powinni dostać szansę. Chcą być także pewni co do nas.
Co w tym złego?
Nie o to chodzi. Ona była pełna nadziei.
A teraz cierpi.
To nie Dhruv ją wybrał. Ale to, o czym rozmawiali
i dyskutowali,
sprawiło, że poczuła,
że on stanie po jej stronie.
To jej pokazał.
Stanął w jej obronie.
Powiedział, że bardzo ją szanuje
i był przy niej. Wszystko, co powiedział…
Ale ma też do tego prawo. Ja też mam takie prawo.
Każdy powinien je mieć.
Nie nazwałabym tego odrzuceniem.
Nazwałabym to
prośbą o więcej czasu.
Nie wiem, jak to wyrazić.
To, jak się czuję…
Wiem,
że nie chcę cię zdenerwować.
Są źli, że to się stało przy wszystkich,
ale ja nie…
Źle mi z tym, że odebrano to tak niedobrze.
To ciebie chcę. Wiesz o tym.
Nie zrozum mnie źle. Wszyscy wiedzą, ile dla ciebie znaczę.
Nie jestem ekspresyjną osobą, ale wiesz, ile dla mnie znaczysz.
Odepchnął mnie w moją przeszłość,
kiedy ktoś daje, ja daję, a ten ktoś tego nie chce.
Poczułam się niechciana.
Obserwujemy ciekawy zbieg wydarzeń.
Pozwólmy im o tym porozmawiać.
Wy się uspokójcie.
Odkrywajcie swoje więzi i do zobaczenia.
Na razie.
- Do zobaczenia! - Bardzo dziękuję!
Na koniec spotkania
wszyscy mieliśmy
bardzo smutne miny.
Byliśmy zdezorientowani.
Wszystko stało się niepewne.
Wszystko mogło się teraz zdarzyć.
Niczego nie można brać za pewnik.
Nie możemy być zbyt pewni.
Musimy zrozumieć, co się stało.
Jak co wieczór
rozmawiamy ze sobą.
Będę szczery. Pewnie znam całą waszą czwórkę lepiej niż ona.
Ona nigdy nie słucha.
Ja mówię, co czuję. Inaczej po prostu bym odszedł.
Czekaj.
- Oboje jesteście… - Tak.
- Może powinniście ze sobą spróbować? - Tak! Co się dzieje?
Muszę porozmawiać z Prathamem.
Na osobności.
Pan Lamba, pan Shivam i Dhruv,
nie przeszkadzajmy im.
Niech porozmawiają.
- Cześć, Sifat. Co tam? - Chciałam z tobą porozmawiać.
Od dzisiejszego południa.
W porządku.
Chciałam porozmawiać o tym,
co zostało mi
dziś wieczorem powiedziane.
- Dobrze. - Chcę to z tobą wyjaśnić.
Nie obchodzi mnie, co mówią inni.
- Dobrze. - Chcę oczyścić atmosferę.
Powiedziałam, że mam wybór.
Chiragg też o tym wie.
Dobrze się
razem bawimy.
Gdy jesteśmy razem, dobrze się bawimy.
- Ale niczego od niego nie oczekuję. - OK.
To nic poważnego…
Skoro tak powiedziałaś…
- Coś ci powiem. - Tak.
W twoim domu wszyscy są mili.
- Spotkaliśmy się tylko raz. - Właśnie.
- Było naprawdę fajnie. - Właśnie.
Czuliśmy się
- bardzo swobodnie. - Tak.
Taki już jestem
- i w taki sposób mogę z tobą być. - Tak.
- Nie jestem opcją.
On bada teren.
Ja robię to samo.
- Poznaję ludzi. - Oczywiście.
Doskonale do siebie pasujemy. Urocza dziewczyna.
- Będę chodzić na randki z tobą. - Chodźmy.
Pratham jest zabawny.
Świetnie się z nim bawię.
Sposób, w jaki mówi,
jest taki zabawny,
że można śmiać się cały dzień!
DOM SINGLI
Gdy się po raz pierwszy spotkaliśmy,
wspomniałam przy Gauahar i Rannvijayu,
że brak mi kogoś silnego, kto by ze mną wytrzymał.
Chyba żaden facet nie da rady.
Nie jesteś trudna. Jesteś po prostu sobą.
I to samo w sobie jest trudne.
W czym problem? Nie rozumiesz.
Jak możesz tak o sobie mówić? Jeśli nie będziesz taka,
- przestaniesz być sobą. - Tak.
- Przestaniesz czuć się sobą. - Kiedy ktoś zapragnie mnie taką?
To zależy
od tego, czy tak ma być. Sama o tym nie zdecydujesz.
Co do kogoś czujesz,
co będzie dalej. To nie twoja decyzja.
Kiedy ludzie odchodzą,
kiedy pojawiają się w twoim życiu, to nie zależy od ciebie.
Odchodzą i przychodzą, kiedy tak ma być.
Ja też straciłem w życiu wielu ludzi.
Straciłem też ludzi, których bardzo kochałem.
Ale nie oglądaj się za siebie.
Takie schematy
w kółko się powtarzają.
Chcę to zmienić, ale nie wiem jak.
Jakbym biegła przez ten sam labirynt.
Za dużo myślisz o tej sprawie z Dhruvem.
Wiadomo, że to cię gryzie, ale wcześniej wszystko było w porządku.
Teraz trudno ci zaakceptować to, co się stało.
Przeraża mnie,
że 20 dni mu nie wystarczy na decyzję, czy jest co do mnie pewny.
A gdyby przyjął pierścionek? Oboje byście opuścili program.
A on powiedziałby, że się nie układa.
Czułabyś, że zmarnowałaś okazję. Że mogłaś więcej odkrywać.
Poznałam tu wspaniałych przyjaciół.
Rohan, Chiragg, Sakshi, oni zawsze mnie wspierali.
Ale gdy jest mi totalnie źle, zawsze zwracam się
do jednej osoby. Do Varshy.
Muszę z nią porozmawiać.
Meet Cute. Zadzwoń do Varshy.
POŁĄCZENIE WIDEO…
- Cześć. - Cześć.
Mów, co się dzieje.
Nie wiem, co się dzieje.
To było pogmatwane. Nie rozumiałam tego.
Powiedziałam jej wszystko o mnie i Dhruvie.
Ale to mnie zniechęciło, bo ja daję komuś wiele i…
prawie nigdy nikt nie chce tego wziąć.
Jestem aż taka trudna?
Chyba zawsze tak było.
Z byłymi, z ludźmi, których lubię…
Lubię ich, a oni po prostu odchodzą.
Odchodzą.
Poruszyło cię to, co się wydarzyło.
Ale obie doskonale wiemy,
że jeśli ktoś odchodzi,
zawsze robi miejsce dla czegoś lepszego.
Jest tyle miejsca, a ja jestem taka pusta.
Czuję się taka pusta!
Tak się czujesz, ale to nieprawda.
Nie powinnaś trzymać się
czegoś tymczasowego.
To wszystko.
Nie wiem, kiedy będzie to na stałe.
Albo chociaż na dłuższy czas.
Nie wiem, jak to nazwać.
Czymś, co zostanie. Choć raz.
Dla mnie!
W tej chwili nic nie czuję.
Jestem taka zagubiona!
Nieważne, jak bardzo się rozczarujesz,
wrócisz dwa razy silniejsza
i z jaśniejszym umysłem.
- Dobrze? - Tęsknię za tobą.
Pa.
DOM DZIEWCZYN
Od rana czekałyśmy
na dzisiejsze powiadomienia od Meet Cute.
SIFAT, MIŁEGO SAM NA SAM Z CHIRAGGIEM W DOMU SINGLI
Tylko ona z naszego domu idzie.
Cieszę się, ale także
nie spędzę czasu z wami.
W porządku!
Mówię do niej: „Idź!”.
Przeszłam przez to samo, więc teraz ty.
Gdy ja wyszłam z domu,
przyszli chłopcy.
Wiedziałam, że dla nas też coś zaplanowali.
Nie będziemy się nudzić.
PRATHAM, KTOŚ NA CIEBIE CZEKA W DOMU SINGLI!
Szkoda, że na ciebie nie, stary.
Idę do niej. To jej przestrzeń.
Może być spokojna i wyluzowana.
Może uda mi się wytłumaczyć mój problem, a ona go zrozumie.
Zasłużył na uczciwą szansę.
Po prostu się nie dogadywali.
Muszą dojść do porozumienia,
żeby nie kłócić się tak jak zwykle.
Pratham i ja wspólnie poszliśmy do domu singli.
Nie wiedział, co go tam czeka.
Powiedziałam mu,
żeby w razie czegokolwiek
przyszedł do mnie.
Mam nadzieję, że spędzimy dzień z chłopakami,
bo ostatnio było tak fajnie!
Dalej!
- „Po co marnować idealny dzień?” - No nie? Halo!
- O Boże! - Hej!
Na wszelki wypadek
spakujmy stroje kąpielowe
i sandały.
Jest tu kto?
Ostatnio, gdy odwiedzili nas chłopcy,
Shimona i Jagriti powiedziały mi,
że widziały zupełnie innego Sahiba.
Grali w różne gry.
Był podekscytowany. Dużo mówił.
Ja na to: „Dobra. Chcę zobaczyć, co mnie ominęło”.
Masz nowego Sahiba.
- Tęsknisz za starym. - Dokąd idziesz?
Po to, czego nam trzeba.
- Sahib jest wielki! - Co? Pomóc ci?
Sahib i Vidushi…
Razem wyglądają uroczo.
Nie mnie o nich cokolwiek mówić.
Zwłaszcza Sakshi. Nie chcę potem musieć
się z nią kłócić.
To zdjęcie było na twoim profilu.
Ale wyglądasz inaczej! Nie wierzę, że to ty.
Pokaż profil.
Nadal nie wierzę.
Wtedy ostatni raz się ogoliłem na gładko.
To było diwali.
- Naprawdę? - Tak.
Potem zapuściłem brodę.
Ładnie wyglądasz.
Mam zmienić coś jeszcze?
Zmienić? Zobaczmy.
Przyjrzyj mi się.
Nie spiesz się.
Musimy się wiele o sobie dowiedzieć.
Nie jesteśmy na etapie,
na którym możemy zdecydować, czy kogoś chcemy,
bo niewiele o sobie wiemy.
Opowiedz, co robisz rano.
Wstaję i od razu
ścielę łóżko.
Podgrzewam wodę, wracam do łóżka
i wypijam ją przy czytaniu.
To pierwsze, co robię. Wstaję i zaczynam czytać.
To jest… Nie wiem. Po prostu…
To jest dla mnie…
Nie powiem tego słowa.
- Frajerskie? - Nie.
- To pozytywne słowo. - Dobrze.
Skoro pozytywne, to się cieszę.
Później uzupełnię resztę.
- Czytam… - To duży plus.
Cały czas trzymam przy łóżku książki.
Mam tu swoją kolekcję.
Tam trzymałem pamiętniki,
żebym czuł, że książki są ze mną.
Dobrze. Mów dalej.
Rozmowa z nią to elektryzujące doświadczenie.
To pocieszające.
Przy niej mogę być sobą.
Mój brat
próbował uczyć mnie karate, a ja…
- Nie! - Dlaczego? To jest fajne.
Jest bardzo złym nauczycielem.
- Jeśli spróbujesz… - Przyjdź do mojego dojo.
Nauczę cię boksu.
Albo ju-jitsu. To sport w bliskim kontakcie.
Bardzo bliskim.
Będziemy walczyć?
- Może. Dam ci znać. - Może?
Może? Dasz mi znać.
W pewnym sensie,
jeśli zajdzie taka potrzeba,
- wtedy to zrobimy. - Rozumiem.
To była urocza
chwila przytulania.
Porozmawialiśmy sobie
o naszym życiu.
To jest istotne.
Jeśli kogoś wybierasz,
musisz wiedzieć, co będzie dalej.
Musisz być tego pewien.
Kumple moich chłopaków
zawsze mówili im, że tańczą, jak im zagram.
Po roku detoksu próbuję nad tym pracować.
Staram się nie mieć kontroli nad ludźmi.
Potrzeby kontroli.
Ja nigdy nie miałem nikogo, kto mógł mnie kontrolować.
- Czy to nie jest ciekawe? - Bardzo.
Mogę cię kontrolować. Ale nie chcę.
Totalnie przeurocze.
Tak.
Zagrajmy w grę
„kto najprawdopodobniej”.
- Dobry pomysł. - Ciekawe.
- Podoba mi się. - Kto może…
- Jesteś geniuszem. - Tak.
Kto będzie miał najdłuższy okres posuchy?
O Boże! Jesteś pojebany!
- Głosuję na siebie. - Ja też.
- Nie grajcie bezpiecznie. - Nie!
- Kto ma najkrótszego? - Dhruv!
- Dobrze! - Sahib!
Sahib.
Dzięki.
- Według was jestem potworem. - „Demonem”!
W pokoju aż iskrzyło.
Najbardziej od Sahiba i Vidushi.
Dało się wyczuć spore napięcie.
Kogo z tu obecnych chciałbyś przytulić?
- Mam odpowiedzieć? - Tak.
- To oczywiste! - Powiedz.
Dobra. Powiedz.
Lubię się przytulać. Mogę przytulić każdego.
Mogę spokojnie przytulić Dhruva.
Słyszałam o jego przytuleniach,
ale ich nie poznałam.
Bardzo przepraszam.
- Mylą mi się wasze imiona. - Nie ma sprawy.
Shivam to imię mojego brata.
- Nie ma sprawy. - Shivam Sharmaa.
Często je wymawiam.
Może cię uraziłam.
- To nie tak. Miałam… - Wiem. To nic takiego.
Gdy przyszedł,
obawiałam się, że znów
spróbuję nawiązać z nim więź, a on znów nie będzie zainteresowany.
Że utknie w przeszłości.
Gdy szliśmy na pierwszą randkę,
Ananya nawet się nie przebrała.
Ja się dla ciebie przebrałam.
Chciałam…
ci dać uczciwą szansę
na dobrą randkę.
Wszyscy mówili, że świetnie wyglądam.
- Starałam się. - Oczywiście, że tak.
Wcale nie byłam zdeterminowana,
by do tego nie doszło.
- Inaczej bym nie przyszła. - Jasne.
Rozumiem, że uznałeś to za brak szacunku
i jest mi przykro, że sobie poszłam.
Szanuję twoje słowa.
Masz rację.
Dostrzegłem inną stronę Sakshi. Jest bardzo urocza.
Przeprosiła za to. Byłem w szoku. Tego się po niej nie spodziewałem.
Obiecaj mi, po tych czterech dniach,
- że nie będziemy o tym rozmawiać. - Obiecuję.
Zapomnimy o tym, co było.
Zacznijmy od nowa.
Jeśli jest na to gotowa, nie mam nic przeciwko.
Przeżyliśmy z Chiraggiem cudowne chwile.
Jasno określiliśmy,
że do siebie pasujemy.
Dobrze nam idzie.
Dobrze się z nim dogaduję. Zawsze jest fajnie.
Życie wszystkich toczyło się nadal.
Otrzymaliśmy powiadomienie…
KONTAKTY Z REALA
„Przygotujcie się na randkę”.
„Kontakty z reala”.
A to co?
Single i kontakty z reala. Teraz wy macie randkę.
SINGLE I KONTAKTY Z REALA
Musimy się przygotować na randkę z nimi! W końcu.
Bardzo się cieszyłam, bo szłam na randkę
z moim kontaktem z reala, Sahibem.
Jedynym rozczarowaniem było to,
że musieliśmy zakończyć nasze wspólne, świetne popołudnie.
BUTY DO TAŃCA!
„Nie zapomnijcie butów do tańca!”.
Podobno, kiedy Rohan był z Shimoną na randce,
powiedział jej, że widzi mnie tylko jako przyjaciółkę.
Nie wiem, co o tym myśleć. Nie chcę zostać „przyjaciółką”.
Chcę wiedzieć, co on czuje.
Chcę mieć jasność
i mam nadzieję, że szybko to zweryfikuję.
Dzień od razu stał się o wiele lepszy.
Jeśli był dobry, to teraz jest świetny, bo w grę wchodzi taniec.
Byłam taka…
Miałam zjebany nastrój
i czułam totalną pustkę.
Nie wiem, jak mam tańczyć,
kiedy targają mną tak wielkie emocje!
Nie wiedziałem, jak mam do tego podejść.
Byłem bardzo szczęśliwy, że ją zobaczę, ale wiedziałem,
że będzie jej brakowało energii i że będzie zła.
Sądząc po twoim zachowaniu,
wydaje mi się, że nie jesteś ze mną szczera.
Nie jesteś szczera.
- To znaczy? - Co do twoich uczuć.
Wczoraj mną potrząsnąłeś
i jeszcze mi nie przeszło.
Nie mam pewności, czy na koniec programu,
gdy dam ci pierścionek, nie zachowasz się tak samo, jak wczoraj.
Boję się.
Mówię tylko, że gdy przyjdzie na to czas…
- A jeśli nie przyjdzie? - A niby dlaczego?
Gdy przyjdzie czas, nawet jeśli zmienisz zdanie,
już ci to mówiłem, przyjdę i powiem, co czuję.
Czy zmienisz zdanie, czy nie, to twoja sprawa.
Ale powiem ci, bo chcę. I chcę, żeby wszyscy wiedzieli.
Ale nie chcę cię widzieć w takim stanie. Przykro mi widzieć cię taką.
Nie mogę znieść, że to przeze mnie.
Ja…
Czuję się pusta.
O to chodzi. Co mogę zrobić?
Nie wiem.
- Może potrzebuję czasu. - Posłuchaj.
Nie spiesz się. Nigdzie się nie wybieram.
Muszę tam dotrzeć.
Ale każdego dnia będę się wykazywał.
Nie wypuszczę cię.
Jesteś urocza, nawet jak się smucisz.
- Ślicznie wyglądasz. - Dziękuję.
Podstawa, którą stworzyliśmy dla naszej więzi,
czy cokolwiek to jest, jest mocna.
Zatrzęsła się, ale nie pękła.
Kontakty z reala były na randce tanecznej.
Byłyśmy z Shimoną w domu. Otrzymałyśmy powiadomienie…
- Serce mi wali. - Mnie też.
Czujesz?
„Idźcie do domu chłopców, by pożegnać się z Shivamem”.
Co?
Teraz?
Nasze serca zamarły.
Nie mogłyśmy tego przetworzyć.
Byłyśmy zdezorientowane. Dosłownie tam pobiegłyśmy…
„Cześć, Shivam. Zorganizowaliśmy dla ciebie transport, jak prosiłeś.
Dzięki, że byłeś częścią tej podróży.
Obyś znalazł to, czego szukasz. Uściski!”
O rany.
- Na pewno lepiej trafisz… - No pewnie.
Jestem pewien, że na zewnątrz
- czeka na mnie o wiele więcej. - Chodzi o to…
Przy większej otwartości umysłu,
mam taką nadzieję.
Będę tęsknić.
Cześć.
Wyjeżdżasz.
Nie ode mnie to zależy.
Jest cudownie.
Cudownie tu być.
Bez względu na porę!
Uważam go za bardzo zabawną osobę.
Jest przezabawny.
Gdy zobaczyłam łzy w jego oczach,
nie mogłam zapanować nad swoimi.
On nie może taki być.
W wyniku tego, jak wszystko się potoczyło,
uznałem, że najlepiej będzie
cenić własny czas.
Odchodząc,
chcę, żeby Ananya wiedziała,
że tamtego wieczoru wybrałem ją na seks
nie dlatego, że uważam ją
za dziewczynę do łóżka.
Zrobiłem to dlatego,
że nie zasługiwała na śmierć,
ale wtedy, z mojej strony, na ślub też nie.
To miało być pocieszenie.
BAR TEDDY BOY
Wszyscy tańczą bachatę.
Tańczyło tak wiele par.
To było niesamowite,
prawie jakbyśmy przyszli na bal.
Moim marzeniem jest
nauczyć się tańca towarzyskiego z moim partnerem.
Kurwa! Nie potrafię tańczyć tylko tego.
Nie umiem ruszać biodrami.
Chcę się tego nauczyć.
Poprosiliśmy inną parę, by nas uczyła.
Musisz się trochę ruszać!
Cieszyłam się, ale wiedziałam,
że Sahib kiepsko tańczy.
Ale to zawsze jakieś doświadczenie.
Mogę go nauczyć.
Podobało mi się to, że starał się, żebym poczuła się wtedy lepiej.
Naprawdę uczył się tego tańca.
Rohan chyba bardzo chciał
porozmawiać ze mną o wszystkim, co się wydarzyło,
bo z tego, co widziałam, sądziłam, że to ja będę musiała
zmusić go do mówienia.
Jeśli widzisz we mnie przyjaciółkę
- czy kogoś takiego… - Do tamtego dnia…
Nie to miałem na myśli.
To dobrze. Gdy kogoś poznajesz, poznajesz go jak przyjaciela.
Nie powiedziałeś tego. Mówiłeś jeszcze kilka rzeczy.
Że nie jestem dla ciebie wyzwaniem i tak dalej.
Wiem, ale to są moje szczere odczucia.
Poza tym to nie wszystko.
Powiedziałem o tobie tyle dobrych rzeczy. To nie jest wszystko.
Nie bez powodu tu jesteś. Co jeszcze mam powiedzieć?
Tak. To ma sens.
Bądź sobą.
I wybacz mi tamto.
Tylko tego teraz chcę.
- Zatańczymy? - Tak.
Chodźmy.
Czułem, że będzie niezręcznie,
ale tak nie było.
Szanuję ją za to. Nie pozwoliła, by tak było.
Ja tylko…
nie wiem, czy…
jestem w tym dobry, ale próbuję…
Poprośmy kogoś, żeby nas uczył.
Tutaj chyba nie ma instruktorów.
Czy jest tu jakiś nauczyciel?
- Tak. - Nauczcie nas. Proszę.
Raz, dwa…
- Trzy. - Tak.
Świetnie się z nim bawiłam.
Dobrze!
Rozmawiałem z nią po przyjacielsku.
Nie możemy o tym zapomnieć.
Wciąż mamy czas, żeby to sobie wyjaśnić.
Zapewniał mnie o swoim uczuciu i szczerze czułam, że mnie lubi.
Robimy to? Dalej!
Tego się nie uczyliśmy.
To było takie wyjątkowe.
Czułam się, jakbym tańczyła w powietrzu.
Nie wiem. To było świetne.
Po randce filmowej Chiragga i Sifat
byłam bardziej zagubiona i zła. Powiedziałam mu, żeby mnie zrozumiał.
Jestem sfrustrowana.
Chcesz, żebym była ciebie pewna,
ale sytuacja wygląda inaczej.
Zdecyduj się.
Kiedy poszedłem do ciebie… Nie nadążałaś za mną.
Ale kiedy zachowuję się tak jak ty, masz z tym problem.
Dobrze. Podobam ci się,
może…
o pięć procent bardziej niż ty mnie.
- O wiele więcej niż pięć procent. - Dobra.
Mówiłem o tym głośno.
Tak, Vidushi, podobasz mi się.
Lubię cię.
Chiragg chyba czuje do mnie coś więcej
niż ja do niego na tym etapie.
Co mam zrobić? Nie mogę być nieszczera. Nie mogę iść na całość. Chcę mieć pewność.
- Nagle masz więcej możliwości. - Nie chodzi o moje opcje.
Nie chodzi o to, że nie wiesz, czy mnie lubisz, czy nie.
Chodzi o to,
że w pewnym momencie spotykałem się z wieloma osobami.
Teraz ty masz szansę to robić. Rób to, jeśli chcesz.
Chcesz kolejnego drinka?
Poproszę gin z tonikiem.
- Nic mu nie jest? - Nie.
Rozdzielmy się na chwilę. Ty tam. Ja tam.
W porządku?
Na pewno?
Mam komuś przywalić?
Nie.
Teraz ma problem z tym, że spędzam czas z Sifat.
Gdy powiedziałem, że ją lubię, co odpowiedziała? Chciała czasu.
Szukała opcji. Chciała odkrywać. To do dzieła. Co mam robić?
Poczekać, aż zrozumie, że mnie lubi?
Wszyscy to widzą. Ona nie. Co mam robić?
Co mam robić? Zabujał się we mnie. Czego więcej trzeba?
Powiedziałam, że ja jeszcze nie. Nie widziałam go od czterech dni.
Nie powinnaś mu tego mówić tutaj.
- Tylko dobrze się bawić. - On chce o tym rozmawiać.
Próbowałem zrozumieć punkt widzenia Vidushi,
bo przecież mówiłem jej, że ją lubię.
Czego chcą kobiety?
Chodź. Mogę go ukraść?
Tak.
Cholera. Znowu muszę gadać z Ananyą? Żartuję.
- Nie chcę się kłócić. - Nie kłócę się.
Skoro ty możesz być zaborczy, to ja też.
- Jeśli ty możesz się czuć źle, to ja też. - Więc…
Myślę, że to dobra zmiana.
Ucieszyłem się, że powiedziała „zaborczy”.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Ale zrozum, że dla mnie także.
Tak, mieszkam z twoim kontaktem online
i naprawdę się z nią dogaduję.
Staram się, żeby nie było nieprzyjemnie, bo nie jestem taka.
Nie jestem taka.
Ale chcę poczuć to, czego wcześniej nie czułam.
Jasne?
- Rozumiem. - Kończ tego drinka.
Porozmawiajmy w tańcu. Muszę się odstresować.
Rozumiem. To jeszcze nie to.
Mam zaczekać?
Powiedz.
Kiedy jestem z tobą, lubię to. Kiedy nie, to jest…
Nie możesz tego powiedzieć?
Mówiłam! Nigdy mnie nie słuchasz.
Bo gadasz o wszystkim naraz.
Odejdę z kimś innym.
Żaden nie umie tańczyć.
Wtedy po raz pierwszy coś poczuliśmy.
To była dla nas obojga idealna sytuacja.
Zatraciłam się. Patrzyłam na niego i nigdy się tak nie czułam.
To było magiczne.
Myślę, że to pozwala parom
wejść w przestrzeń, która zbliża ich do siebie.
Nie przewidywałam,
że taka bliskość
pojawi się tak szybko. Ale doszliśmy do tego.
Zdecydowanie robimy postępy.
Myślę, że bachata to świetna forma tańca dla par.
Zbliżyliśmy się tak do siebie.
WSZYSTKO, CO ROBISZ, RÓB W MIŁOŚCI
- Dziewczyny! - Dziewczyny!
Wszystkie wróciłyśmy przeszczęśliwe
i trochę wstawione.
Wszystko było super.
Wtedy nic nie mogło popsuć nam humoru.
- Czemu jesteście takie radosne? - Jesteśmy pijane!
- Chodźcie. Musimy pogadać. - Zejdźcie na dół.
Zobaczyłyśmy je,
a one były takie smutne.
Zupełnie nie zaraziły się naszą energią.
Dobra.
To chyba coś poważnego.
I to bardzo. Ja nie żartuję.
Nie wyobrażacie sobie,
co się dzisiaj stało.
- Co się stało? - Opowiecie o swoich randkach.
Ale…
Shivam wyjechał.
Dostałyśmy powiadomienie, że wyjeżdża.
Pomyślałyśmy: „Co, do diabła?”.
Poszłyśmy tam. Miałyśmy szansę się pożegnać.
- Poszłyśmy tam. - Wy…
Tak. Pratham i Shivam też tam byli.
Trudno mi powiedzieć, jak tam było…
Było bardzo źle.
- Wyjechał? - Tak.
Nie wiem. Jestem bardzo pijana. Nie wiem, jak to przetrawić.
Shivama nie ma.
A gdzie jest?
Wyjechał.
- Nie wiedziałem. - Poważnie?
Przysięgam.
- Nie mogliśmy się pożegnać. - Czemu odszedł?
- Nie wiem. - To jakiś żart?
To nie żart.
Naprawdę nas to walnęło.
Nie wierzyłem w to. Sam nie wiem. Łączyła nas więź.
Nikogo nie uszczęśliwi to, że ktoś odejdzie.
Zostawił list. Napisał też do Ananyi.
Przeczytaj.
„Hejka, ludziska! Nie sądziłem, że będę pisać list pożegnalny.
Wolałbym powiedzieć to osobiście.
Uwielbiam pisać i dostawać listy.
Dzięki, że sprawiliście, że czułem się tu jak w domu.
Że staraliście się, żebym czuł się komfortowo
i jako część wszystkiego, co robiliście,
nawet gdy czasem wolałem siedzieć w pokoju.
Dhruv i Sahib, kocham was. Do zobaczenia.
Ananyo, ciebie też miło było poznać.
I spędzić z tobą tyle czasu, ile mi było dane.
Pomimo naszych nieporozumień bardzo cię szanuję.
Liczę, że kiedyś się jeszcze z wami wszystkimi spotkam.
Oby nie w ustalonych z góry parach,
ale jako ludzie, którzy lubią ze sobą przebywać”.
Będę za nim tęsknił.
Ale to nie tak, że…
W porządku.
Nigdy nie spotkałem takiego dupka!
Jest, jak jest.
DOM SINGLI
- Jak randki? - U mnie dobrze.
Na początku wahałam się, czy jechać, bo potrzebowałam więcej czasu dla siebie,
ale po rozmowie z Dhruvem
poczułam się lepiej.
Dhruv musiał się natrudzić,
żebym poczuła się tak, jak się czułam.
O Boże!
- Cześć. - Cześć. Co słychać?
- On był… - O Boże!
Zezłościł mnie teraz.
Wiadomość:
„Gorycz wylewa się ze mnie od patrzenia na ciebie.
Zazwyczaj blokuję takich jak ty”.
TO DLATEGO JESTEŚ SINGIELKĄ. DROCZYSZ SIĘ ZE MNĄ!
- Jak się masz? - Dobrze! A ty?
- Tęskniłaś za mną? - Tak!
Podobno jesteś smutna.
Boże!
Pomyślałam: „Co jest, kurwa?”.
To był Faisal.
Mój drugi kontakt online, którego zostawiłam.
Mam dziś urodziny.
Wszystkiego najlepszego!
Dziękuję.
Podjęłam decyzję.
Przykro mi.
- Faisal Khan. Miło mi. - Cześć. Chiragg.
- Cześć. Rohan. - Miło mi.
- Sakshi. - Sakshi.
Śpioch.
- Nie. - Naprawdę?
Faisal Khan z Pune.
Jestem studentem.
Jestem naprawdę zabawny i zapadam w pamięć.
- Jest taka szczęśliwa. - Tak! Jestem.
Napijesz się?
Dostałam to od niego.
Domyśliłam się,
że przez to, że nie mogłam nawiązać kontaktu z Shivamem,
zjawił się on.
Błagałam, żeby dało się wymienić ten kontakt,
bo z tym facetem nic z tego nie będzie.
Meet Cute spełnił moje życzenie.
Po pierwsze, przepraszam. Spóźnione życzenia urodzinowe.
- Wiecie o tym? - Brachu!
Gdy o tym usłyszałem, zabolało mnie to.
Mnie też to bolało.
To twój kontakt online?
Lubię, gdy ludzie są razem.
- Fajnie. - Gdy tu wszedł,
cieszyłam się szczęściem Ananyi.
Ale jednocześnie było mi smutno.
Żałowałam,
że się z nim kłóciłam.
Kontakt z sieci
nie mógł być lepszy.
- Idziemy najpierw do mnie? - Tak.
- Żółty pokój, tak? - Tak.
- Nagle wydaje się zaniepokojona. - Przyjdzie ktoś jeszcze?
Jest taki przystojny.
- Świetnie wygląda. - Przystojny?
Popełniłam błąd.
Wybacz, nie masz szans.
Ale słodziak!
Powtarzaj to, ile chcesz.
Widziałeś ten kontakt wzrokowy?
Zawsze podejmowałam złe decyzje.
Odrzuciłam tego, którego powinnam była wybrać,
i vice versa.
Poczułem, że coś nas łączy.
- Tak. - Poprzez wiadomości.
Chodzi o to, że w kontakcie na żywo wypadam dużo lepiej.
Przez internet nie poczujesz mojego zapachu. A pachnę ładnie.
Na żywo jestem dużo zabawniejszy.
To był chyba największy błąd, jaki zrobiłam w tym programie.
Dla mnie liczy się to, że jestem tu dla ciebie. Nie chcę się spieszyć.
- Wiem. - Jeśli jesteś zła…
Nie musisz się spieszyć.
Jestem tu.
- Dziękuję. - Nie martw się.
To jest jak sen.
Przysięgam, nie żartuję.
Przepraszam.
W porządku.
Nie obchodzi mnie, czy ją łączy coś z kimś innym
albo czy kogoś coś łączy z nią.
Ważne, że jestem tu dla niej.
- Pa. - Pa. Do zobaczenia.
Chodź tu. Jest dobrze.
- Wszystko w porządku. - Tak.
Trzymaj się. Dobranoc.
- Zadowolona? - Zadowolona?
Jestem w siódmym niebie!
DOM CHŁOPAKÓW
Co słychać? Ale super.
- Faisal. - Miło cię poznać.
- Faisal. - Jestem Sahib.
Moja pierwsza reakcja to:
„Co jest, kurwa?”.
Jego fryzura doprowadziła mnie do płaczu.
Chciałbym mieć takie włosy.
Mówię poważnie. To było tak, jakby wrócił Shivam.
Kiedy ostatnio rozmawiałeś z Ananyą?
Przed chwilą.
Dziwnie się czułem. Nie mogę zaprzeczyć.
Nie dlatego, że przyszedł ktoś nowy,
ale dlatego, że nie wiedziałem, czy ona wiedziała, że on przyjdzie.
Lubisz być w związku? Jak się na to zapatrujesz?
Miałem kilka okropnych związków.
- Jak my wszyscy. - Tak.
- Witaj w klubie. - Relacje na odległość
były dosyć częste.
- Dlatego zbudowali… - W poważnych związkach się nie wygłupiam.
- Ani razu. - Rany, stary! To dobrze.
Rozumiem, czemu tu jesteś.
- Przepraszam. - Nie było faulu. To pierwszy dzień.
Od jutra już będzie. Dziś jest w porządku.
- Czym się zajmujesz? - Gram zawodowo w koszykówkę.
Jest na pierwszym miejscu w Indiach.
- Co? - To zawodowy koszykarz.
- Szaleństwo. - Tak.
- Koszykówka była moim pierwszym sportem. - Grasz?
Okropnie.
- Ale kochasz grać. - Ale w tym możemy rywalizować.
Dobra.
To chciał usłyszeć.
Gram do bani, ale lubię rywalizację.
- Lubisz rywalizację. - Tak.
Idealnie.
My jesteśmy raczej…
Wiem, że zjesz mnie żywcem.
Na pewno.
Tak zrobię.
Mówił o sobie tak skromnie.
Jest taki wdzięczny. Trudno go nie lubić.
Jest fajny. Życzę mu wszystkiego najlepszego…
o ile to nie będzie Ananya.
W NASTĘPNYCH ODCINKACH…
Kto kiedykolwiek odmówił wycieczki?
Niezręczna sytuacja.
Randka we trzy osoby. Nigdy tego nie robiłam
i więcej nie zrobię.
Czy czujesz do kogoś sympatię?
Tak.
- Wkurza mnie to. - Co?
To, co on robi… Ty robisz, co musisz…
Ale uważaj, bo to, co on robi, nie jest fajne.
Może niektórzy nie dadzą pierścionka nikomu.
Zostaniesz jednym z nich?
Zadałam ci proste pytanie!
Co tu robisz?
To była najmniej romantyczna randka
w całej historii Tadż Mahal.
PAMIĘCI A. VISWANATHA
Napisy: Grzegorz Marczyk