‪ฉันไม่รู้ว่าระหว่างเราคืออะไร ‪ฉันรู้จักคุณมาได้หนึ่งเดือนแล้ว
‪คุณทำให้ฉันรู้สึกพิเศษขึ้นในทุกๆ วัน
‪ตอนนี้ฉันรู้สึกไปด้วยกันได้กับคุณ ‪และฉันคิดว่าเจอคนที่ใช่แล้ว
‪ผมขอพูดอย่างนึงก่อน
‪หัวใจผมเต้นแรงจนแทบหลุด
‪ผมไม่เก่งเรื่องอารมณ์ความรู้สึก ‪นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่มีแฟนสักที
‪มันเป็นสิ่งที่ผมหนีมาทั้งชีวิต
‪แต่พอได้เจอคุณ ผมได้เห็นด้าน ‪ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในตัวเอง
‪ผมเคยคิดว่าด้านนั้นมันตายไปแล้ว
‪แต่คุณได้ไปเดตมาหลายครั้ง
‪คุณได้ใช้เวลาคิด คุณถึงรู้ว่าคุณต้องการผม
‪ผมรู้ว่ามันคงโง่มาก
‪ที่จะปล่อยผู้หญิงอย่างคุณหลุดมือไป ‪ผมไม่ได้จะพูดแบบนั้น
‪แต่สำหรับผม ผมไม่เคยตกอยู่ ‪ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน
‪ผมยังไม่ได้เจอ… ‪คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมได้เจอ
‪ผมไม่ได้บอกว่าอยากไปเดตกับคนอื่นหรอกนะ
‪แต่ผมอยากลองใช้เวลากับคนอื่นด้วย ‪เพื่อดูว่ามันจะเป็นยังไง
‪เพราะผมรู้สึกแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
‪ผมเลยไม่อยากรีบร้อนทำอะไร ‪เพราะระหว่างเราเป็นของจริง
‪ไม่ต้องรีบหรอก มันไม่มีทางหายไปไหน
‪ถ้ามันเป็นของจริง ‪ต่อให้ตกลงกันวันนี้หรืออีกหกปีข้างหน้า
‪มันก็จะไม่หายไปไหน
‪ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจ และผมก็เคารพคุณจริงๆ
‪คุณก็รู้ดี
‪ในมุมของผม ผมรู้สึกว่า
‪อยากขอเวลาอีกหน่อย ผมจะไม่ปล่อยคุณไป
‪คุณจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผม ‪เราจะยังหาคำตอบไปด้วยกัน
‪คุณจะเป็นส่วนสำคัญในชีวิตผม ‪ไม่สำคัญหรอกว่าในฐานะอะไร
‪แต่เราควรค่อยเป็นค่อยไป ‪จะได้ไม่มีใครต้องเจ็บปวด
‪บอกตามตรงว่าฉันคาดไม่ถึงเลย ‪เพราะฉันเคยคุยกับดรูฟ
‪ฉันรู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับอนันญา ‪เขาชอบเธอจริงๆ
‪ฉันรู้สึกว่าดรูฟอาจจะยังไม่พร้อม
‪ที่จะมีความสัมพันธ์แบบจริงจัง
‪นี่ไม่ใช่แหวนหมั้น ก็แค่แหวนคนที่ใช่
‪ถ้าคุณเจอคนที่ใช่แล้วจริงๆ
‪ทำไมถึงบอกว่ายังไม่พร้อมจะสวมแหวนล่ะ
‪- อยากนั่งก่อนไหมครับ ‪- ค่ะ
‪ช่วงเวลานั้นเราควรได้ฉลองกันแท้ๆ ‪แต่กลับต้องมานั่งหน้าเศร้ากัน
‪ผมทั้งเศร้า ทั้งโกรธ
‪เพราะเธอเป็นเพื่อนผม
‪เธอรักเขาสุดหัวใจ
‪ฉันไม่คิดว่าอนันญา
‪จะเชื่อใจเขาได้อีก
‪ฉันไม่เป็นไรค่ะ
‪ฉันยังคิดอยู่… พูดไม่ออกเลย ยังไม่รู้จะพูดอะไร
‪ฉันต้องขอคิดดูก่อน
‪แล้วดูว่าฉันจะยังไงต่อ
‪เพราะตอนนี้มัน…
‪รัน ฉันรู้สึกว่าตอนนี้มีหลายอย่าง
‪เกิดขึ้นต่อหน้าเรา
‪ดรูฟกับอนันญา
‪เราให้พวกคุณอยู่กันตามลำพังดีกว่า
‪ขึ้นไปข้างบนเถอะค่ะ
‪ไปคุยกันก่อน
‪ทุกคนตกใจกันมาก แววตาของอนันญาฟ้องว่า
‪เธอไม่อยากจะเชื่อ แต่ลึกๆ ผมรู้สึกว่า
‪ผมจะโกหกเพื่อให้เธอยิ้ม ‪หรือเพื่อให้คนอื่นประทับใจไม่ได้
‪ผมไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวด
‪ผมเคยสัญญาว่าจะซื่อสัตย์กับเธอ ‪ถึงได้ทำแบบนั้นลงไป
‪มีอะไรเหรอ สักชิ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เราคุยเรื่องนี้กันทุกวัน
‪เธอแบบว่า
‪"ฉันเจอคนที่ใช่แล้ว"
‪แต่ตอนนี้เธอต้องมาใจสลาย
‪และมันแย่ยิ่งกว่าทุกๆ ครั้ง ‪เพราะวันนี้มันเกิดขึ้นต่อหน้าทุกคน
‪เธอนึกว่าเขาใจตรงกันแท้ๆ
‪คุณไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้เหรอ
‪ไม่อยู่แล้วค่ะ
‪จิรักก์ล่ะ
‪ประเด็นคือ ถ้าเราลองมองอีกมุม
‪ว่าสิ่งที่ดรูฟพูดเป็นความจริง
‪และบอกตามตรง ‪เราอยู่ในจุดที่มีโอกาสได้คุยกับหลายคน
‪แล้วค่อยตัดสินใจ
‪งั้นเขาก็ควรได้รับโอกาสนี้ ‪เขาอยากมั่นใจในตัวเราเหมือนกัน
‪แล้วมันผิดตรงไหน
‪ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก เธอเคยมีความหวัง
‪แต่ตอนนี้เธอต้องมาเจ็บ
‪ดรูฟไม่ได้เลือกเธอ แต่จากที่ผ่านมา
‪จากที่พวกเขาคุยกัน
‪ทั้งหมดมันทำให้เธอรู้สึก
‪ว่าเขาจะไม่ทิ้งเธอไปไหน
‪นั่นคือสิ่งที่เขาทำให้เธอเห็น
‪เขาแสดงจุดยืนเพื่อเธอแล้วนะ
‪เขาพูดจากใจว่าเขาเคารพเธอ
‪อยู่เคียงข้างเธอ และทุกอย่างที่เขาพูด…
‪แต่เขาก็มีสิทธิ์เหมือนกัน ผมก็มีสิทธิ์
‪ทุกคนควรได้รับสิทธิ์นั้น
‪ฉันไม่คิดว่ามันเป็นการปฏิเสธ
‪ฉันแค่คิดว่า
‪เขาขอเวลาอีกหน่อย
‪พูดตรงๆ ผมอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้
‪ว่าผมรู้สึกยังไง
‪เพราะผมรู้
‪ว่าผมไม่อยากทำให้คุณเสียใจ
‪มันน่าโมโหที่ทุกคนต้องมาเห็นอะไรแบบนี้
‪แต่ผมไม่ได้…
‪ผมรู้สึกแย่ที่พูดออกมาแล้วทำให้เข้าใจผิด
‪คุณคือผู้หญิงที่ผมต้องการ คุณก็รู้
‪อย่าเข้าใจผมผิดนะ ‪ทุกคนรู้ว่าผมมีความหมายต่อคุณยังไง
‪ผมแสดงออกไม่เก่ง ‪แต่คุณก็รู้ว่าคุณมีความหมายยังไงกับผม
‪เขาผลักฉันกลับไปจุดเดิมในอดีต
‪เวลามีคนให้ความรักฉัน ฉันให้ตอบ ‪แต่แล้วคนคนนั้นกลับไม่อยากได้
‪ฉันเลยรู้สึกเหมือนไม่เป็นที่ต้องการ
‪ตอนนี้เราอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่น่าสนใจมาก
‪เราจะปล่อยให้พวกเขาคุยกันไป
‪ส่วนพวกคุณก็ใจเย็นๆ
‪ลองทบทวนเรื่องของตัวเอง ‪แล้วเจอกันใหม่เร็วๆ นี้นะ
‪แล้วเจอกันครับ
‪- แล้วเจอกันค่ะ ‪- ขอบคุณมากครับ
‪การรวมตัวจบลง
‪โดยที่พวกเราทุกคนตรงนั้น
‪หน้าเศร้ากันหมดเลยค่ะ
‪ทุกคนสับสนหนักมาก
‪เรื่องนี้ทำให้ทุกอย่างไม่แน่นอน
‪ตอนนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้
‪เราจะมองใครว่าเป็นของตาย
‪หรือมั่นใจเกินไปไม่ได้แล้ว
‪เราต้องทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เหมือนทุกครั้ง เหมือนทุกคืน
‪เรามาคุยกัน
‪ขอพูดตรงๆ นะ ผมรู้จักพวกคุณสี่คนดีกว่าเธอ
‪เธอไม่เคยฟังเลย เข้าใจไหม
‪ถ้าผมอยากอธิบาย ผมจะอธิบาย ‪ไม่งั้นก็เดินออกจากบ้านมาเลย
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪- คุณสองคนสิไป ‪- ไปทั้งคู่เลย
‪- ไม่งั้นพวกคุณน่าจะเดตกันนะ ‪- ได้ นี่มันอะไรกันเนี่ย
‪อีกอย่าง ฉันต้องคุยกับปราธัม
‪เป็นการส่วนตัว
‪คุณลัมบ้า คุณชิวัม แล้วก็ดรูฟ
‪ให้ความเป็นส่วนตัวกับพวกเขาหน่อย
‪ให้พวกเขาคุยกันไป
‪- ซีฟัต ว่าไง ‪- ดีค่ะ
‪ฉันอยากคุยกับคุณมาตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว
‪ได้เลย พูดมาสิ
‪คือว่าฉันอยากคุยเรื่อง
‪ที่มีคน…
‪บอกฉันคืนนี้
‪- โอเค ‪- ฉันอยากพูดกับคุณให้ชัด
‪เพราะฉันไม่สนว่าคนอื่นจะพูดยังไง
‪- โอเค ‪- ฉันอยากให้คุณเข้าใจ
‪ฉันเคยบอกว่าจะไม่ปิดกั้นตัวเองใช่ไหม
‪ฉันบอกจิรักก์เรื่องนี้เหมือนกัน
‪เวลาฉันอยู่กับเขา
‪มันเหมือนเรามาสนุกด้วยกัน
‪เวลาอยู่ด้วยกัน เราก็เฮฮากันไป
‪- แต่ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรจากเขา ‪- โอเค
‪มันไม่ได้จริงจังขนาดนั้น…
‪ในเมื่อคุณพูดแบบนั้น…
‪- ผมก็ขอพูดบ้าง ‪- ได้สิ
‪ผมรู้ว่าทุกคนในบ้านคุณนิสัยดีมาก
‪- ถึงเราจะเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว ‪- ใช่เลย
‪- แต่เรารู้สึกดีมาก ‪- เรารู้สึกดีมาก
‪และเราก็รู้สึก…
‪- เราสบายใจเวลาอยู่ด้วยกัน ‪- ใช่
‪ผมเป็นคนแบบนี้
‪- และผมก็เป็นแบบนี้กับพวกคุณ ‪- ใช่
‪- ผมไม่ใช่แค่ตัวเลือก
‪เขาคุยกับหลายคนแล้วไง
‪ฉันก็จะทำเหมือนกัน
‪- ฉันจะลองคุยกับคนอื่นด้วย ‪- แน่นอน
‪ผมกับซีฟัตเข้ากันได้ดีมากครับ เธอน่ารักจริงๆ
‪- ผมจะไปเดตกับคุณด้วย ‪- ได้เลย
‪ปราธัมตลกมากเลย
‪อยู่กับเขาแล้วสนุกมากเลยค่ะ
‪วิธีที่เขาพูดจา
‪มันตลกมากๆ
‪เรานั่งคุยกันแล้วขำได้ทั้งวันเลย
‪(บ้านคนโสด)
‪ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก
‪ฉันเคยพูดต่อหน้ากอฮาร์และรันวิเจย์
‪ว่าฉันเป็นคนเยอะๆ และฉันต้องการผู้ชาย ‪ที่แกร่งพอจะรับเรื่องพวกนั้นได้
‪ฉันไม่คิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนทำได้
‪ผมไม่คิดว่าคุณเป็นคนเยอะ คุณแค่เป็นตัวเอง
‪มันคงเยอะเกินจะรับได้ล่ะมั้ง
‪นั่นไม่ใช่เรื่องแย่สักหน่อย คุณเข้าใจผิดแล้ว
‪คุณบอกว่าตัวเองเยอะเกินได้ยังไง ‪ถ้าคุณพยายามเป็นตัวเองน้อยลง
‪- คุณก็จะไม่เป็นตัวของตัวเอง ‪- ใช่
‪- และจะไม่รู้สึกเป็นตัวเอง ‪- เมื่อไหร่จะมีคนรักฉันในแบบที่ฉันเป็น
‪นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่า
‪มันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ เราควบคุมไม่ได้หรอก
‪ว่าจะรู้สึกอะไรกับใคร
‪จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ‪พวกนี้คือสิ่งที่คุณควบคุมไม่ได้
‪ที่จริง เวลามีคนเดินจากไป
‪หรือเข้ามาในชีวิต ‪นั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณควบคุมได้เลย
‪พวกเขาจากไปและเข้ามาเมื่อถึงเวลาที่ใช่
‪ผมก็เคยเสียใครไปมากมายในชีวิต
‪และสูญเสียคนที่ผมรักสุดหัวใจไป
‪แต่คุณไม่ควรคิดถึงแต่อดีตนะ
‪ฉันรู้สึกว่าเรื่องทำนองนี้
‪เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก ‪แต่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‪อย่างกับเขาวงกตเลย ‪ฉันกำลังวิ่งอยู่ในเขาวงกตเดิม
‪คุณคิดเรื่องดรูฟมากเกินไปแล้ว
‪มันเลยทำให้คุณคิดแบบนี้ ‪เพราะก่อนหน้านี้คุณรับมือได้สบาย
‪แต่ตอนนี้คุณทำใจรับเรื่องที่เกิดไม่ไหว
‪ตอนนี้ฉันกลัวน่ะ
‪ภายใน 20 วัน เขาต้องตัดสินใจ ‪ว่าเขามั่นใจในตัวฉันหรือเปล่า
‪ถ้าเกิดเขายอมรับแหวนล่ะ ‪คุณสองคนคงออกจากรายการไป
‪แล้วเขาก็จะบอกทีหลังว่าเราคงไปกันไม่รอด
‪คุณจะรู้สึกว่าเสียโอกาสไป ‪รู้งี้น่าจะลองมองๆ คนอื่นด้วย
‪ฉันได้เพื่อนดีๆ จากรายการนี้หลายคนเลยค่ะ
‪โรฮัน จิรักก์ สักชิ ‪พวกเขาคอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอ
‪แต่เมื่อไหร่ที่ฉันรู้สึกดิ่งที่สุด จะมีอยู่คนหนึ่ง
‪ที่ฉันมักไปปรึกษาทุกเรื่อง เธอชื่อวาร์ชาค่ะ
‪ฉันอยากคุยกับเธอจริงๆ
‪มีตคิวต์ ช่วยโทรหาวาร์ชาที
‪(วิดีโอคอลกับวาร์ชา)
‪- ไง ‪- ไง
‪ไหนบอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪มันสับสนไปหมด ฉันแบบ "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"
‪ฉันเล่าทุกอย่างระหว่างฉันกับดรูฟให้เธอฟัง
‪แต่มันทำให้ฉันนึกถึงสมัยก่อน ‪เพราะฉันให้ใจอีกคนไปเยอะมาก และมัน…
‪คนคนนั้นกลับไม่รักตอบทุกที
‪รักฉันมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ฉันว่ามันเป็นแบบนั้นมาตลอด
‪กับแฟนเก่า กับคนที่ฉันชอบจริงๆ
‪ฉันชอบพวกเขา แล้วพวกเขาก็ไป
‪จากไปดื้อๆ เลย
‪เธอโดนเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นแทงใจอย่างแรง
‪แต่เธอกับฉันก็รู้ดีนี่
‪ว่าถ้ามีใครเดินจากไป
‪มันจะเปิดทางให้สิ่งที่ดีกว่าเข้ามาเสมอ
‪มีที่มากมาย แต่ฉันกลับรู้สึกว่างเปล่า
‪ฉันรู้สึกว่างเปล่าเหลือเกิน
‪เธอรู้สึกแบบนั้น แต่นั่นไม่ใช่ความจริงนะ
‪เธอไม่ควรหลงเชื่อ
‪สิ่งที่เป็นของชั่วคราว
‪ก็แค่นั้นแหละ
‪ฉันไม่เข้าใจเลย เมื่อไหร่มันจะถาวรสักที
‪อย่างน้อยๆ ก็กึ่งถาวรได้ไหม
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเรียกมันว่าอะไร
‪ขอสักอย่างที่จะไม่ไปจากฉันไม่ได้เหรอ
‪คนที่จะอยู่เพื่อฉัน
‪ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว
‪มองไม่เห็นทางเลย
‪เธอรู้ดีอยู่แล้ว ‪ไม่ว่าจะเจอความผิดหวังรูปแบบไหน
‪เธอจะผ่านไปได้แล้วแข็งแกร่งขึ้น
‪และเห็นอะไรๆ ชัดเจนขึ้นด้วย
‪- โอเคไหม ‪- คิดถึงเธอนะ
‪บาย
‪(วาร์ชา)
‪(บ้านสาวๆ คู่เดต)
‪พวกเราเตรียมพร้อมและรอดูกันตั้งแต่เช้า
‪ว่าวันนี้มีตคิวต์จะให้เราไปทำอะไร
‪(ซีฟัต ขอให้สนุกกับจิรักก์สองคนที่บ้านคนโสด)
‪มีแค่เธอที่ได้เดินออกจากบ้านเราไป
‪ฉันตื่นเต้นนะ แต่มันก็
‪เหมือนฉันจะพลาดอะไรที่นี่ไปเลย
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ฉันแบบ "โอเค ไปเถอะ"
‪ฉันก็เคยพลาดเหมือนกัน เธอก็ไปเถอะ
‪ครั้งล่าสุดที่ฉันไม่อยู่
‪พวกหนุ่มๆ มาหา
‪ฉันเลยรู้ว่าวันนี้มีอะไรให้ทำแน่ๆ
‪จะได้ไม่ต้องนั่งเบื่อ
‪(ปราธัม มีคนรอคุณอยู่ที่บ้านคนโสด)
‪ผมก็อยากพูดแบบนั้นกับคุณเหมือนกันนะพวก
‪วันนี้ผมจะไปบ้านเธอ เธออยู่ในพื้นที่ของเธอ
‪เธออาจจะใจเย็นขึ้น ชิลขึ้น สบายๆ
‪ผมน่าจะพูดถึงปัญหาของผมได้ เธอน่าจะเข้าใจ
‪เขาควรได้รับโอกาส
‪พวกเขาแค่เห็นไม่ตรงกันเฉยๆ
‪พวกเขาควรได้ปรับความเข้าใจ
‪จะได้ไม่ทะเลาะกันเหมือนครั้งก่อนๆ
‪ปราธัมกับฉันไปที่บ้านคนโสดด้วยกัน
‪เขาไม่ค่อยแน่ใจค่ะว่าจะเจอกับอะไร
‪ฉันบอกเขาว่า
‪ถ้าเขารู้สึกอึดอัดเมื่อไหร่
‪ให้มาหาฉัน
‪หวังว่าวันนี้เราจะได้สนุกกับหนุ่มๆ นะ
‪เพราะครั้งที่แล้วสนุกมากเลย
‪จัดมาเลย
‪- "จะปล่อยวันดีๆ แบบนี้ไปได้ยังไง" ‪- ใช่ไหมล่ะ ว่าไง
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- นี่พวกเรา
‪โอเค ไปหยิบชุดว่ายน้ำมากันเถอะ
‪เผื่อจะได้ว่ายน้ำ
‪รองเท้าแตะด้วย
‪มีใครอยู่ไหมเอ่ย
‪ตอนหนุ่มๆ มาที่บ้านเรา
‪ชิโมน่ากับจากริตีบอกฉันว่า
‪พวกเธอได้เห็นอีกด้านของซาฮิบ
‪เขาชวนคนอื่นๆ เล่นเกม
‪เขาตื่นเต้นสุดๆ แถมพูดไม่หยุดด้วย
‪ฉันก็แบบ "โอเค ฉันอยากเห็นว่าพลาดอะไรไป"
‪คุณได้ซาฮิบคนใหม่แล้ว
‪- คุณพลาดซาฮิบคนเก่าไป ‪- คุณจะไปไหน
‪ไปหยิบของที่เราต้องการมากที่สุด
‪- ซาฮิบเจ๋งที่สุด ‪- อะไรเหรอ ให้ช่วยไหม
‪ซาฮิบกับวิดูชิ
‪ฉันว่าพวกเขาดูเหมาะกันดี
‪ฉันไม่อยู่ในฐานะที่จะพูดอะไรได้
‪โดยเฉพาะกับสักชิ ฉันไม่อยากเป็นคนที่
‪ต้องทะเลาะกับเธอ
‪นี่รูปที่อยู่ในโปรไฟล์คุณนี่นา
‪แต่คุณดูต่างไปมากเลย ‪ไม่อยากเชื่อเลยว่านั่นคือคุณ
‪ขอดูมุมข้างหน่อย
‪ไม่ ก็ยังไม่ตรงปก
‪นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่หน้าผมเกลี้ยงเกลา
‪ตอนเทศกาลดิวาลี
‪- ดิวาลีปีนี้เหรอ ‪- ใช่
‪หลังจากนั้นผมก็เริ่มไว้เครา
‪ดูดีอยู่นะ
‪คุณล่ะมีอะไรที่อยากเปลี่ยนไหม
‪ให้ฉันเปลี่ยนเหรอ โอเค ขอดูก่อน
‪มามองใกล้ๆ สิ
‪ค่อยๆ ดูไป
‪เราต้องเรียนรู้เรื่องของอีกฝ่ายอีกเยอะเลยค่ะ
‪เราไม่ได้อยู่ในจุดที่
‪ตัดสินใจได้แล้วว่าต้องการคนคนนี้
‪เพราะเรายังไม่รู้จักกันดีพอเลย
‪เล่ากิจวัตรยามเช้าให้ฟังหน่อยสิคะ
‪ผมตื่นนอน และสิ่งแรกที่ผมทำ
‪คือเก็บที่นอน
‪ต้มน้ำ แล้วกลับไปที่เตียง
‪ดื่มระหว่างที่อ่านหนังสือ
‪นั่นเป็นอย่างแรกที่ผมทำ ตื่นแล้วก็อ่านหนังสือ
‪นั่นมัน… ไม่รู้สิ มันเหมือนกับ…
‪ฉันว่าเรื่องนั้น…
‪ฉันไม่อยากพูดคำนั้นหรอกนะ
‪- เนิร์ดเหรอ ‪- ไม่ใช่
‪- คำดีๆ ต่างหาก ‪- ก็ดีแล้ว
‪ถ้าเป็นคำดีๆ ผมก็ดีใจ
‪เดี๋ยวผมเติมในช่องว่างทีหลัง
‪- ผมอ่าน… ‪- ฟังแล้วมีอารมณ์เลย
‪ผมมักจะ… ที่จริงผมวางหนังสือ ‪ไว้ข้างเตียงก่อนนอนด้วย
‪มีหนังสือที่ผมอ่านเป็นชุด
‪แล้วก็พวกไดอารี่
‪อยู่ตรงนั้น จะได้รู้สึกว่ามีหนังสืออยู่ด้วยตลอด
‪โอเค เล่าให้ฟังอีกสิคะ
‪การได้คุยกับเธอมันน่าตื่นเต้นมากครับ
‪รู้สึกสบายใจดี
‪อยู่กับเธอแล้วผมเป็นตัวของตัวเองได้
‪พี่ชายฉัน
‪พยายามจะสอนคาราเต้ให้ฉัน ฉันแบบ…
‪- ไม่เอา ‪- ทำไมล่ะ ดีออกนะ
‪เพราะฉันว่าเขาเป็นครูที่แย่มาก
‪- ถ้าคุณลอง… ‪- มาที่โรงฝึกของผมสิ
‪ผมพอจะสอนมวยให้ได้นิดหน่อย
‪ไม่ก็ยิวยิตสู เป็นกีฬาที่ต้องประชิดตัวกันมาก
‪แบบว่าชิดสุดๆ
‪เราจะทำแบบนั้นกันเหรอ
‪- ก็อาจจะ ไว้ผมจะบอกนะ ‪- อาจจะเหรอ
‪"อาจจะ" เหรอ ไว้จะบอกฉันเนี่ยนะ
‪ผมหมายความว่า
‪ถ้าสถานการณ์พาไป
‪- เราก็จะทำตามนั้น ‪- เข้าใจแล้ว
‪มันเป็นช่วงเวลาน่ารักๆ
‪ได้นั่งกะหนุงกะหนิงกัน
‪แค่คุยกันไปเรื่อยเปื่อย
‪เรื่องชีวิตของเรา
‪มันสำคัญมากค่ะ
‪เวลาจะเลือกใครสักคน
‪คุณต้องรู้ว่าจะเจออะไรบ้าง
‪เพื่อให้แน่ใจจริงๆ
‪ฉันเป็นผู้หญิงแนวนี้มาตลอด
‪เพื่อนๆ ของแฟนฉันชอบบอกเขาว่า ‪ฉันชอบให้เขาทำตามใจฉัน
‪ช่วงที่ไม่มีใคร ฉันพยายามแก้เรื่องนั้นอยู่
‪ฉันพยายามไม่ไปควบคุมคนอื่น
‪แบบว่า ความต้องการที่จะควบคุม
‪เอาจริงๆ ไม่เคยมีใครคุมผมได้เลย
‪- น่าสนใจไหมล่ะ ‪- น่าสนใจจริงๆ
‪ฉันคุมคุณได้อยู่หมัดแน่ ฉันแค่เลือกที่จะไม่ทำ
‪น่ารักจัง น่ารักสุดๆ
‪ใช่แล้วค่ะ
‪มาเล่นเกม
‪"ใครน่าจะ" กันดีกว่า
‪- โอเค เกมนี้ดีนะ ‪- น่าสนใจดี
‪- ถูกใจเลย ‪- โอเค งั้นเล่น "ใครน่าจะ"
‪- อัจฉริยะจริงๆ โอเค ‪- ใช่
‪ใครน่าจะแห้งผากนานที่สุด
‪โอ้ พระเจ้า เล่นแรงนะเนี่ย
‪- ฉันโหวตตัวเอง ‪- ฉันก็โหวตตัวเองเหมือนกัน
‪- อย่าเล่นแบบกั๊กๆ สิ ‪- เปล่าสักหน่อย
‪- โอเค ใครน่าจะมีช่วงแห้งสั้นที่สุด ‪- ดรูฟ
‪- ต้องแบบนั้น ‪- ซาฮิบ
‪ซาฮิบ
‪ขอบใจนะ
‪- ผมเป็นสัตว์ประหลาดในสายตาคุณ ‪- "ปีศาจ" ต่างหาก
‪มีบรรยากาศปิ๊งปั๊งในห้อง
‪ผมรู้สึกว่าซาฮิบกับวิดูชิปิ๊งกันมากที่สุด
‪สัมผัสได้เลยว่ามีอะไรแน่ๆ
‪คุณอยากกอดใครที่อยู่ตรงนี้มากที่สุด
‪- ผมต้องตอบด้วยเหรอ ‪- ใช่
‪- ก็เห็นๆ กันอยู่ ‪- งั้นก็พูดมาสิ
‪โอเค คุณว่าไง
‪ฉันชอบกอด ฉันกอดได้หมดนั่นแหละ
‪ฉันกอดดรูฟได้สบายๆ เลย
‪ฉันได้ยินเรื่องอ้อมกอดของเขามาเยอะ
‪แต่ยังไม่เคยได้กอดสักที
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ที่ฉันสับสนชื่อคุณกับชิวัม ชิวัมเป็นชื่อน้องชายฉัน
‪- ไม่ต้องคิดมากเลย ‪- ชิวัม ชาร์มา
‪ฉันเลยชอบพูดชื่อนั้นออกมา
‪ฉันรู้ว่าคุณอาจจะไม่พอใจ
‪- ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉัน… ‪- ผมเข้าใจ ไม่มีปัญหาครับ
‪ตอนที่ปราธัมมาหา
‪ฉันกังวลว่า
‪ถ้าฉันลองสานสัมพันธ์กับเขาอีกครั้ง ‪เขาจะไม่เล่นด้วย
‪เขาจะคิดถึงแต่เรื่องที่เกิดขึ้น
‪ตอนฉันไปเดตกับคุณ
‪เดตครั้งแรก อนันญาไม่เปลี่ยนตัวเองเลย
‪แต่ฉันเปลี่ยนเพื่อคุณนะ
‪ฉันอยากจะ…
‪ฉันอยากให้โอกาสคุณ
‪ได้มีเดตที่ดีเหมือนกัน
‪ใครๆ ก็บอกว่าฉันดูดีมาก
‪- เพราะฉันพยายาม ‪- แน่นอนครับ
‪ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจ
‪ที่จะไม่พัฒนาเรื่องเรา
‪- ไม่งั้นฉันคงไม่มานั่งตรงนี้ ‪- ครับ
‪ฉันเข้าใจนะ ถ้าคุณคิดว่าฉันไม่ให้เกียรติ
‪และฉันก็ขอโทษที่เดินหนีไปแบบนั้น
‪ผมนับถือคำพูดคุณนะ
‪คุณพูดถูกทุกอย่าง
‪ผมได้เห็นอีกด้านของสักชิ เธอตั้งใจทำตัวน่ารัก
‪เธอบอกว่าขอโทษ ผมอึ้งเลย ‪เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากเธอ
‪สัญญากับฉันนะ ว่าพ้นสี่วันไปแล้ว
‪- เราจะไม่พูดถึงเดตนั้นอีก สัญญานะ ‪- สัญญาครับ
‪เราตกลงกันว่าอะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป
‪มาเริ่มต้นกันใหม่
‪ถ้าเธอพร้อมเริ่มใหม่กับผม ผมก็เอาด้วย
‪มันเป็นช่วงเวลาที่น่ารักมาก ‪ระหว่างฉันกับจิรักก์ค่ะ
‪เราชัดเจนกันมาก
‪เรื่องความสัมพันธ์ของเรา
‪เรากำลังไปได้สวย
‪อยู่กับเขาแล้วสนุก มีช่วงเวลาดีๆ เสมอ
‪ชีวิตดำเนินไป ทุกคนกำลังใช้ชีวิต
‪แล้วเราก็ได้รับแจ้งเตือน…
‪(คนโสดและคู่เดตจากชีวิตจริง ‪เตรียมเดตครั้งต่อไป)
‪"เตรียมเดตครั้งต่อไป"
‪"คู่เดตจากชีวิตจริง"
‪เฮ้ย อะไรเนี่ย
‪คนโสดกับคู่เดตจากชีวิตจริง ‪แปลว่าคุณสองคนจะได้ไปเดต
‪(คนโสดกับคู่เดตจากชีวิตจริง ‪เตรียมเดตครั้งต่อไป)
‪ในที่สุดเราก็ได้ไปเดตกับพวกเขาสักที
‪ฉันตื่นเต้นมากค่ะ เพราะเดตนี้
‪ไปกับคู่เดตออฟไลน์ของฉัน ซาฮิบ
‪เรื่องเดียวที่ผมผิดหวังคือ
‪เราต้องอำลาช่วงบ่ายที่ได้ใช้เวลาด้วยกัน ‪ซึ่งมันสนุกมากเลย
‪(อย่าลืมใส่รองเท้าไปเต้น)
‪"อย่าลืมใส่รองเท้าไปเต้น"
‪มีข่าวเม้าท์ว่าตอนที่โรฮันกับชิโมน่าไปเดตกัน
‪เขาบอกเธอว่าคิดกับฉันแค่เพื่อน
‪และมันทำให้ฉันสับสนมาก ‪เพราะฉันไม่อยากเป็นแค่เพื่อน
‪ฉันอยากรู้ว่าเขารู้สึกยังไง
‪ฉันอยากได้ความชัดเจน
‪และหวังว่าจะได้รู้โดยเร็วที่สุดด้วย
‪แค่นี้วันนี้ก็แจ่มไม่ไหวแล้ว
‪ถ้ามันดีอยู่แล้ว ก็จะยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ‪เพราะเราจะได้เต้นกัน
‪ฉันแบบว่า…
‪อารมณ์ฉันดิ่งเหวสุดๆ
‪ทั้งโล่งแล้วก็โหวงไปหมด
‪นึกไม่ออกเลยว่าจะเต้นได้ยังไง
‪ทั้งที่รู้สึกปนเปกันแบบนี้
‪บอกตามตรง ผมไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง
‪แน่นอนว่าผมดีใจมากที่ได้เจอเธอ ‪แต่ผมรู้ว่าพอไปถึงที่นั่น
‪ผมจะได้เห็นเธอหมดเรี่ยวแรง ‪และเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
‪ดูจากนิสัยคุณแล้ว
‪ตอนนี้คุณคงไม่อยากพูดตรงๆ กับผมอีก
‪คุณคงไม่ยอมพูดตรงๆ
‪- พูดตรงๆ ยังไง ‪- ว่าคุณรู้สึกยังไง
‪เมื่อวานคุณทำฉันช็อก
‪ตอนนี้ฉันยังตั้งสติไม่ได้เลย
‪ฉันไม่แน่ใจว่า ถ้าสุดท้ายแล้ว
‪ฉันเอาแหวนให้คุณ ‪คุณจะทำตัวเหมือนเมื่อวานอีกไหม
‪ฉันกลัวค่ะ
‪ผมแค่จะบอกว่าเมื่อถึงเวลาต้องทำจริงๆ …
‪- แล้วถ้าเวลานั้นไม่มาถึงล่ะ ‪- ทำไมจะไม่ล่ะ
‪เมื่อเวลานั้นมาถึง ต่อให้คุณเปลี่ยนใจ
‪ผมก็จะไปบอกคุณว่าผมรู้สึกยังไงอยู่ดี
‪คุณจะเปลี่ยนใจหรือไม่ ก็แล้วแต่คุณ
‪แต่ผมยังจะบอกคุณ เพราะผมอยากบอก ‪และผมอยากให้ทุกคนรู้ด้วย
‪แต่ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นแบบนี้ ‪ไม่ชอบเห็นคุณทำหน้าแบบนี้เลย
‪ที่ผมเป็นต้นเหตุ ผมปวดใจมากจริงๆ นะ
‪ฉันแบบว่า…
‪ฉันรู้สึกว่างเปล่า
‪นั่นแหละประเด็น ผมทำอะไรได้บ้าง
‪ไม่รู้สิ
‪- ฉันอาจต้องการเวลามั้ง ‪- ฟังนะ
‪ใช้เวลาได้นานเท่าที่ต้องการเลย ‪ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪ผมยังไปไม่ถึงจุดนั้น
‪แต่ผมจะพิสูจน์ตัวเองทุกวัน
‪ผมจะไม่ปล่อยคุณไป
‪ขนาดตอนคุณเศร้า คุณยังน่ารักเลย
‪- คุณดูดีมากเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪รากฐานที่เราสร้างขึ้นมาให้ความสัมพันธ์
‪หรืออะไรก็ตาม มันแข็งแกร่งมาก
‪มันสะเทือน แต่ไม่แตกร้าว
‪พวกคู่เดตในชีวิตจริงได้ออกไปเต้นรำ
‪ชิโมน่ากับฉันอยู่ที่บ้านตอนมีตคิวต์แจ้งเตือน…
‪- ใจเต้นตึ้กตั้กเลย ‪- เหมือนกัน
‪ลองจับดูสิ
‪"ไปที่บ้านหนุ่มๆ คู่เดตเพื่อบอกลาชิวัม" อะไรนะ
‪ว่าไงนะ
‪ตอนนี้เลยเหรอ
‪ใจเราหล่นวูบ
‪คิดไม่ออกบอกไม่ถูกเลย
‪ชิโมน่ากับฉันงงกันมาก เราวิ่งไปเลย
‪"สวัสดี ชิวัม ตามที่คุณขอ ‪เราจัดการเรื่องเดินทางกลับบ้านให้แล้ว
‪ขอบคุณที่เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทาง
‪หวังว่าคุณจะเจอสิ่งที่ตามหา ‪ขอกอดแน่นๆ หนึ่งที"
‪ให้ตายสิ
‪- คุณจะได้เจอสิ่งที่ดีกว่าแน่นอน ‪- ชัวร์ป้าบ
‪ผมมั่นใจว่ามีอีกหลายอย่างเลย
‪- รอผมอยู่ข้างนอก ‪- เรื่องของเรื่องคือ…
‪ขอคนที่ใจกว้างหน่อย
‪ผมหวังแบบนั้นแหละ
‪ต้องคิดถึงคุณแย่เลย
‪สวัสดี
‪คุณจะไปแล้ว
‪ถ้าผมเลือกเองได้ก็ดีสิ
‪นี่มันดีมากเลย
‪ดีจริงๆ ที่ได้มาที่นี่
‪น่าเสียดายชะมัด
‪ฉันมองว่าเขาเป็นคนตลกมาก
‪เรียกว่าฮาได้เลย
‪พอฉันเห็นเขาน้ำตาปริ่ม
‪ฉันก็จะร้องตาม
‪ทำไมคนคนนี้กลายเป็นแบบนี้ไปได้
‪ในเมื่อเรื่องราวดันลงเอยแบบนี้
‪ผมคิดว่าสิ่งที่ควรทำมากที่สุด
‪คือไม่ทำให้ตัวเองเสียเวลา
‪ก่อนจะไป
‪ผมอยากให้อนันญาได้รู้ว่า
‪เหตุผลเดียวที่ผมเลือกแอบแซ่บกับเธอคืนนั้น
‪ไม่ใช่เพราะ
‪ผมรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงประเภทนั้น
‪เหตุผลเดียวที่ผมทำแบบนั้น
‪เพราะเธอดีเกินกว่าที่ผมจะฆ่า
‪แต่ตอนนั้นเธอยังไม่สมควร ‪ได้คำว่าแต่งงานจากผม
‪ผมเลยเลือกแอบแซ่บกับเธอ
‪(เท็ดดี้บอย)
‪ทุกคนกำลังเต้นรำ
‪มีคู่รักเต้นด้วยกันหลายคู่เลย
‪มันเป็นช่วงเวลาที่สุดยอดมาก
‪แทบจะเหมือนไปงานเลี้ยงเต้นรำเลย
‪และฉันก็เคยฝัน
‪ว่าอยากเรียนเต้นลีลาศกับแฟนสักวัน
‪ซวยแล้วไง ผมเต้นแนวนี้ไม่ได้เลย
‪ผมขยับสะโพกแบบนั้นไม่ได้
‪ผมอยากหัดเต้นจัง
‪เราไปหาคนคู่นึงแล้วขอให้พวกเขาสอนเรา
‪ต้องขยับอีกหน่อยนะ
‪ฉันตื่นเต้นนะ แต่ฉันรู้ว่า
‪ซาฮิบเต้นไม่เก่งเท่าไร
‪ยังไงก็เป็นโอกาสที่ดีของเรา
‪ฉันสอนเขาได้
‪ฉันชอบที่เขาพยายามทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นในค่ำวันนั้น
‪และเขาก็ตั้งใจเรียนรู้จริงๆ
‪โรฮันดูกระตือรือร้นมาก
‪ที่จะคุยกับฉันถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‪เพราะเท่าที่ฉันเคยเห็นมา ‪ฉันนึกว่าฉันจะต้องเป็นคน
‪ชวนเขาคุยซะอีก
‪ถ้าคุณเห็นฉันเป็นแค่เพื่อน
‪- หรืออะไรทำนองนั้น ทำไมไม่บอก… ‪- ก่อนหน้านั้น…
‪ไม่นะ ผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลย
‪เป็นเรื่องดีออกนะ เวลาเจอใครสักคน ‪เราจะรู้จักกันแบบเพื่อนไปก่อน
‪คุณไม่ได้พูดแบบนั้น คุณพูดอะไรอีกสองสามอย่าง
‪แบบว่า "เธอไม่ท้าทายพอสำหรับผม"
‪ผมรู้ว่าทำไมถึงพูดแบบนั้นออกไป ‪เพราะผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
‪แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมดนะ
‪ผมพูดเรื่องดีๆ เกี่ยวกับคุณเยอะเลย ‪ไม่ได้พูดแค่อะไรพวกนั้น
‪นี่แหละเหตุผลที่คุณเป็นคู่เดตของผม ‪ยังต้องพูดอะไรอีกเหรอ
‪ก็จริง พอเข้าใจได้อยู่
‪แค่เป็นตัวของตัวเอง
‪และยกโทษให้ผมด้วย
‪ตอนนี้ผมต้องการแค่นั้น
‪- ไปเต้นกันไหม ‪- เอาสิ
‪ไปกันเถอะ
‪ผมคิดว่าเราคงอึดอัดกันน่าดู
‪แต่ไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
‪ผมนับถือเธอเรื่องนั้นนะ ‪เธอไม่ปล่อยให้บรรยากาศมันตึง
‪คือว่าผม…
‪ไม่รู้ว่า…
‪ผมจะทำได้ไหม แต่จะพยายาม…
‪ให้ใครมาสอนเราได้ไหม
‪ผมว่าที่นี่ไม่มีครูสอนนะ
‪พอรู้ไหมว่าจะหาครูได้ที่ไหน
‪- ผมรู้ ‪- สอนเราหน่อย ขอร้องล่ะ
‪หนึ่ง สอง…
‪- สาม ‪- ใช่
‪ฉันกับเขาสนุกกันสุดๆ เลยค่ะ
‪ได้แล้ว
‪ช่วงเวลาที่ผมได้คุยและอยู่กับเธอ ‪บรรยากาศมันเป็นมิตรมากครับ
‪เรายังไม่ต้องตกลงปลงใจ
‪ยังมีเวลาให้คิดกันไป
‪เขาทำให้ฉันมั่นใจขึ้นมากค่ะ ‪และฉันรู้สึกจริงๆ ว่าเขาชอบฉัน
‪ลุยเลยไหม งั้นลุยเลย
‪เราไม่ได้เรียนท่านี้เลย
‪รู้สึกพิเศษมากเลยค่ะ
‪รู้สึกเหมือนกำลังเต้นอยู่กลางอากาศ
‪ไม่รู้สิคะ มันดีมากเลย
‪หลังจากเดตดูหนังของจิรักก์กับซีฟัต
‪ฉันสับสนและโกรธกว่าเดิม ‪ฉันบอกเขาไปตรงๆ เพื่อให้เขาเข้าใจฉัน
‪ฉันหงุดหงิดนะ
‪คุณอยากให้ฉันมั่นใจในตัวคุณ
‪แต่สถานการณ์มันบอกอีกอย่างเลย
‪แล้วแต่คุณเลย
‪ตอนผมไปหาคุณ คุณไม่เข้าใจผม
‪แต่พอผมพยายามเข้าใจคุณ คุณดันมีปัญหา
‪โอเค คุณชอบฉัน
‪โอเค บางที…
‪อาจจะมากกว่าที่ฉันชอบคุณห้าเปอร์เซ็นต์
‪- มากกว่าห้าเปอร์เซ็นต์เยอะเลย ‪- โอเค
‪ผมก็พูดมาตลอด
‪ใช่ วิดูชิ ผมชอบคุณ
‪ผมชอบคุณนะ
‪ฉันคิดว่าจิรักก์ชอบฉัน
‪มากกว่าที่ฉันรู้สึกกับเขาในตอนนี้
‪จะให้ทำยังไง ฉันโกหกไม่ได้ ‪ทุ่มสุดตัวก็ไม่ไหว ฉันแค่อยากแน่ใจเฉยๆ
‪- จู่ๆ คุณก็มีตัวเลือกขึ้นมา ‪- มันไม่เกี่ยวกับตัวเลือกของฉัน
‪ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คุณไม่รู้ว่าคุณชอบผมไหม
‪ปัญหาก็คือ
‪ผมได้เจอคนมากหน้าหลายตา
‪ตอนนี้คุณมีโอกาสแบบนั้นแล้ว ถ้าอยากทำก็ทำเลย
‪อยากดื่มอะไรอีกไหม
‪ขอจินกับโทนิกแก้วนึงครับ
‪- พวกคุณโอเคนะ ‪- โอเค
‪แยกกันแป๊บนึง คุณอยู่นี่ ผมจะไปตรงนั้น
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪แน่ใจนะ
‪ให้ผมไปอัดใครให้ไหม
‪ไม่ค่ะ
‪เธอไม่ชอบที่ผมไปเดตกับซีฟัต
‪ตอนผมป่าวประกาศว่าชอบเธอ ‪เธอพูดว่าไง เธอต้องการเวลา
‪เธออยากได้ตัวเลือก เธออยากคุยกับคนอื่น ‪ก็แล้วแต่เธอเลย จะให้ผมทำยังไง
‪ผมควรรอให้วิดูชิรู้ตัวว่าชอบผมเหรอ
‪ใครๆ ก็ดูออก มีแต่เธอที่ไม่รู้ จะให้ทำไง
‪ทำยังไงดี เขาบอกว่าชอบฉันหัวปักหัวปำเลย ‪ฉันยังต้องการอะไรอีก
‪ฉันบอกไปว่าฉันยังไม่รู้สึกแบบนั้น ‪ฉันไม่ได้เจอเขามาสี่วันแล้ว
‪นี่ไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องพวกนี้
‪- แค่สนุกกันก็พอ ‪- แต่เขาอยากคุยไง
‪ผมพยายามทำความเข้าใจจุดยืนของวิดูชิ
‪เพราะไม่ใช่ว่าผมไม่เคยบอกชอบเธอ
‪ผู้หญิงต้องการอะไรกันแน่
‪โอเค ไปกัน ขอตัวเขาแป๊บนะ
‪ได้สิ
‪เวรแล้ว ผมต้องคุยกับอนันญาอีกเหรอ ล้อเล่นนะ
‪- ฉันไม่อยากทะเลาะ ‪- ผมก็ไม่ได้ทะเลาะ
‪ถ้าคุณรู้สึกหวงได้ ฉันก็หวงได้
‪- ถ้าคุณรู้สึกแย่ได้ ฉันก็รู้สึกแย่ได้ ‪- เพราะงั้น…
‪ผมคิดว่ามีการเปลี่ยนแปลงที่ดีเกิดขึ้นครับ
‪ผมดีใจที่เธอพูดคำว่า "หวง"
‪ฉันรู้ว่ามันยากสำหรับคุณ
‪แต่คุณต้องเข้าใจว่ามันก็ยากสำหรับฉันเหมือนกัน
‪ฉันอยู่บ้านเดียวกับคู่เดตออนไลน์ของคุณ
‪และฉันก็เริ่มสนิทกับเธอ
‪ฉันพยายามไม่สร้างเรื่อง ‪เพราะนิสัยฉันไม่ใช่แบบนั้น
‪ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
‪ถึงอย่างนั้น ฉันก็อยากรู้สึกถึงสิ่งที่ไม่เคยรู้สึก
‪เข้าใจไหม
‪- เข้าใจแล้ว ‪- งั้นก็ดื่มให้หมด
‪มาคุยไปเต้นไปดีกว่า ‪ต้องระบายความเครียดหน่อย
‪เข้าใจแล้ว คุณยังไม่ถึงขั้นนั้น
‪ให้ผมรอไหม
‪บอกผมที
‪ฉันชอบอยู่กับคุณ ตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันก็แบบ…
‪แล้วทำไมไม่บอกกันล่ะ
‪ฉันบอกไปแล้ว แต่คุณไม่เคยฟัง
‪คุณพูดเรื่องอื่นตลอดเลย
‪ฉันจะไปคู่กับคนอื่นแล้ว
‪ไม่มีใครเต้นเป็นเลย
‪นั่นเป็นครั้งแรกที่เรารู้สึกบางอย่างขึ้นมาจริงๆ
‪อย่างกับนี่เป็นสถานการณ์ ‪ที่เหมาะเจาะสำหรับเราทั้งคู่
‪ฉันเคลิ้มไปเลยค่ะ ฉันมองเขา ‪แล้วรู้สึกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
‪มันมหัศจรรย์มาก
‪ผมคิดว่ามันทำให้คู่รัก
‪ได้เข้าไปในพื้นที่ที่ทำให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น
‪การได้ใกล้ชิดกันขนาดนี้
‪เป็นสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด
‪ว่าจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ แต่เราก็ไปถึงจุดนั้นแล้ว
‪ระหว่างเราคืบหน้าขึ้นเยอะเลยค่ะ
‪ผมคิดว่าบาจาตาเป็นรูปแบบการเต้น ‪ที่เหมาะกับคู่รักจริงๆ
‪เราได้ใกล้ชิดกันขึ้นเพราะมันเลย
‪(ขอให้คุณทำทุกอย่างด้วยความรัก)
‪- สาวๆ ‪- สาวๆ
‪เรากลับมาหลังใช้เวลาคืนนี้อย่างมีความสุข
‪แถมเราก็เมานิดหน่อย
‪ทุกอย่างในโลกดูสวยงามไปหมด
‪คงไม่มีอะไรแย่ๆ เกิดขึ้นหรอกมั้ง
‪- ทำไมถึงมีความสุขนักล่ะ ‪- พวกเราเมาไง
‪- สาวๆ มานี่หน่อย เราต้องคุยกัน ‪- พวกคุณลงมาสิ
‪เราเห็นสาวๆ
‪และพวกเธอก็ดูเศร้ามาก
‪เหมือนพลังงานของเราส่งไปไม่ถึงเลย
‪โอเค เงียบก่อน
‪พวกเธอดูจริงจังนะ
‪คอขาดบาดตายเลยล่ะ ไม่ได้ล้อเล่นนะ
‪พวกคุณนึกไม่ถึงหรอก…
‪- เอาล่ะ สาวๆ ‪- ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ฉันอยากฟังเรื่องเดตของพวกคุณนะ
‪แต่ว่า แต่…
‪ชิวัมไปแล้ว
‪เราได้รับแจ้งว่าเขาจะออกจากบ้านแล้ว
‪เราก็แบบ "อะไรวะเนี่ย"
‪เราเลยไปหาเขา มีโอกาสได้บอกลากัน
‪- เราไปที่นั่นมา ‪- คุณ…
‪ใช่ ปราธัมกับชิวัมก็อยู่ด้วย
‪บอกไม่ถูกเลยว่าเป็นยังไง แบบว่า…
‪มันแย่มาก แย่มากๆ
‪- เขาไปแล้วเหรอ ‪- ใช่
‪ไม่รู้สิ ฉันเมามากเลย ‪ฉันเลยไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง
‪ชิวัมไม่อยู่ที่นี่แล้ว
‪- อะไรนะ ‪- เขาไปไหน
‪ชิวัมไปแล้ว
‪- ไม่เห็นรู้เลย ‪- พูดจริงเหรอ
‪จริง สาบานเลย
‪- บ้าเอ๊ย ไม่ทันได้ลากันเลย ‪- เขาไปทำไม
‪- ไม่รู้สิ ‪- นี่ล้อกันเล่นเหรอ
‪ไม่ได้ล้อเล่น
‪เรื่องนั้นตีแสกหน้าเราเลย
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย ไม่รู้สิ ผมผูกพันกับเขานะ
‪พอมีคนไป มันไม่ได้ทำให้อีกคนดีใจหรอก
‪เขาทิ้งโน้ตไว้ เขาเขียนถึงอนันญาด้วย
‪อ่านให้ฟังหน่อย
‪"สวัสดีทุกคน ผมไม่คิดเลยว่า ‪จะได้เขียนจดหมายตอนกำลังจะไป
‪ถ้าเป็นไปได้ก็อยากพูดต่อหน้ามากกว่า
‪แต่ผมมันคลั่งจดหมาย ‪ไม่ว่าจะเป็นผู้รับหรือผู้ส่งก็เถอะ
‪หนุ่มๆ ขอบคุณที่ทำให้บ้านรู้สึกเหมือนบ้านนะ
‪ขอบคุณที่พยายามทำให้ผมรู้สึกสบายใจ
‪และได้เป็นส่วนหนึ่งของทุกอย่างที่ทำ
‪ถึงบางครั้งผมจะอยากนั่งเฉยๆ ในห้องมากกว่า
‪รักนะ ดรูฟและซาฮิบ ‪หวังว่าจะได้เจอกันข้างนอกนะ
‪ส่วนคุณ อนันญา ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪ผมดีใจที่ได้ใช้เวลากับคุณ
‪ถึงจะผิดใจกันยังไง แต่ผมนับถือคุณจริงๆ
‪เหล่าคนดีทั้งหลาย หวังว่าจะได้เจอกันอีก
‪พบกันในอนาคต ไม่ใช่ในฐานะคู่ที่ถูกวางไว้
‪แต่ในฐานะมนุษย์ที่ดีใจที่ได้เจอกัน"
‪ผมคิดถึงเขาอยู่แล้ว
‪แต่ก็ไม่ได้ขนาดนั้น
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‪เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนเฮงซวยแบบนี้
‪ผมพูดจากใจเลย
‪(บ้านคนโสด)
‪- เดตเป็นยังไงบ้าง ‪- ของฉันก็ดีนะ
‪ตอนแรกฉันลังเลที่จะไป ‪เพราะฉันอยากอยู่คนเดียวอีกหน่อย
‪แต่พอได้คุยกับดรูฟ ฉันรู้สึก…
‪ดีขึ้นเยอะเลย
‪ดรูฟต้องทุ่มสุดตัวเลยแหละ
‪ถึงจะทำให้ฉันรู้สึกดีเหมือนเดิม
‪โอ้ พระเจ้า
‪- ว่าไง ‪- ว่าไงครับ สบายดีไหม
‪- คนนี้คือ… ‪- โอ้ พระเจ้า
‪ตอนนี้ฉันโมโหเขาจริงๆ แล้ว
‪ข้อความ
‪"ความขมขื่นมันล้นออกมา ‪หลังจากเห็นหน้าคุณไงล่ะ
‪เพราะปกติฉันจะบล็อกคนอย่างคุณไปแล้ว"
‪(มิน่าคุณถึงยังโสด อุ๊ย ต่อปากต่อคำสนุกจัง)
‪- สบายดีไหมครับ ‪- สบายดีค่ะ คุณเป็นยังไงบ้าง
‪- ได้ข่าวว่าคุณคิดถึงผม ‪- คิดถึงมากเลย
‪แล้วคุณก็ไม่สบายใจด้วย
‪โอ้ พระเจ้าช่วย
‪ฉันแบบว่า "อะไรวะเนี่ย"
‪เพราะหนุ่มคนนี้คือไฟซัล
‪คู่เดตออนไลน์คนที่สองที่ฉันเทไป
‪วันนี้วันเกิดผมแหละ
‪สุขสันต์วันเกิดนะคะ
‪ขอบคุณครับ
‪ฉันตัดสินใจแล้ว
‪ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
‪- ไฟซัล ข่าน ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- สวัสดี ผมจิรักก์
‪- สวัสดี ผมโรฮัน ‪- โรฮัน ยินดีที่ได้รู้จัก
‪- สักชิ ‪- สักชิ
‪อัลขี้เซา
‪- อย่ามา ‪- จริงเหรอ
‪ผมไฟซัล ข่าน มาจากปูเน่ครับ
‪ตอนนี้ผมเป็นนักศึกษา
‪ผมเป็นคนเฮฮา ใครๆ ก็มักจะลืมไม่ลง
‪- เธอดีใจใหญ่แล้ว ‪- ใช่ไง ฉันดีใจจริงๆ
‪อยากดื่มอะไรไหม
‪เขาเตรียมนี่มาให้ฉันด้วย
‪ฉันเลยถึงบางอ้อ
‪ว่าเป็นเพราะฉันไม่คลิกกับชิวัม
‪เขาถึงได้มาที่นี่
‪ฉันขอเปลี่ยนคู่เดตออนไลน์
‪เพราะฉันรู้ว่ายังไงก็ไม่มีทางไปกับหมอนั่นได้
‪ฉันคิดว่ามีตคิวต์ก็เลยจัดให้อย่างที่ขอ
‪ก่อนอื่น ฉันขอโทษจริงๆ ‪สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะ
‪- ทุกคนรู้เรื่องนั้นด้วยเหรอ ‪- ไอ้น้อง
‪ตรงนี้นี่เจ็บไปหมดตอนที่ได้ยิน
‪ผมนี่เจ็บไปทั้งใจ
‪สรุปว่าเขาเป็นคู่เดตออนไลน์เหรอ
‪ชอบจริงๆ เวลาได้เจอคนกันเอง
‪- เจ๋ง ‪- ตอนที่คุณสุภาพบุรุษบ้านป่าเข้ามา
‪ฉันดีใจกับอนันญาจริงๆ นะ
‪แต่ก็เศร้าในเวลาเดียวกัน
‪ฉันเสียใจ
‪ที่ดันไปตีกับเขา
‪ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นคู่เดตออนไลน์
‪ที่ปังที่สุดในนี้แล้วล่ะ
‪- อยากไปดูห้องฉันก่อนไหม ‪- ครับ
‪- ห้องสีเหลืองใช่ไหม ‪- ใช่
‪- จู่ๆ คุณก็ดูกังวล ‪- จะมีใครมาอีกเหรอ
‪เขาหล่อมากเลย
‪- เขาดูดีสุดๆ เลย ‪- ดูดีมากเลยเหรอ
‪ฉันพลาดของดีไปแล้ว
‪ขอโทษนะ คุณหมดโอกาสแล้ว
‪เขาน่ารักเป็นบ้า
‪คุณจะพูดอีกกี่ครั้งก็เหมือนเดิม
‪เห็นสายตานั่นไหม
‪ฉันตัดสินใจผิดมาตลอดเลย
‪ฉันปฏิเสธคนที่ฉันน่าจะเลือกไป
‪แล้วเลือกแต่คนที่ไม่คลิกมา
‪ผมรู้สึกว่าเราคลิกกัน
‪- ใช่ ‪- ผ่านข้อความ
‪เรื่องของเรื่องคือ ‪ผมเป็นพวกชอบคุยกันต่อหน้ามากกว่า
‪เวลาคุยกันออนไลน์ ‪คุณไม่ได้กลิ่นผม ผมตัวหอมนะ
‪ผมแค่รู้สึกว่าตัวจริงผมสนุกกว่าเยอะเลย
‪ฉันว่านี่เป็นสิ่งที่ฉัน ‪ตัดสินใจพลาดที่สุดในรายการเลย
‪สำหรับผม ที่สำคัญคือผมอยู่ตรงนี้เพื่อคุณ ‪ผมไม่อยากเร่งอะไร
‪- ฉันรู้ค่ะ ‪- ถ้าคุณไม่พอใจ
‪หรืออยากได้ระยะห่าง คุณไม่ต้องรีบเลย
‪ผมอยู่ตรงนี้แหละ
‪- ขอบคุณนะ ‪- ไม่ต้องห่วง
‪อย่างกับฝันไปเลย
‪สาบานเลยว่าไม่ได้พูดเล่น
‪ฉันขอโทษจริงๆ นะ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪ผมไม่สนเรื่องที่เธอมีคู่เดตอีกคน
‪หรือมีคนอื่นมาชอบเธอด้วย
‪สิ่งสำคัญคือผมมาเพื่อเธอ
‪- บาย ‪- บาย แล้วเจอกันนะ
‪มานี่ ไม่เป็นไรเลย
‪- ผมไม่มีปัญหาเลย โอเคไหม ‪- ค่ะ
‪เจอกัน รักษาตัวด้วย ราตรีสวัสดิ์
‪- สุขล่ะสิ ‪- สุขมากจ้า
‪เพื่อนๆ จ๋า ฉันฟินมาก
‪(บ้านหนุ่มๆ คู่เดต)
‪สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จักนะเพื่อน
‪- ผมไฟซัล ‪- ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪- ไฟซัล ‪- ผมชื่อซาฮิบ
‪ปฏิกิริยาแรกของผมคือ
‪"พวก นี่มันบ้าอะไรเนี่ย"
‪ทรงผมเขาทำผมแทบร้องไห้
‪ผมก็อยากไว้ผมทรงนี้บ้าง
‪พูดจริงๆ นะ เหมือนได้ชิวัมอีกคนมาแทนเลย
‪คุณคุยกับอนันญาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่
‪ผมเพิ่งไปเจอเธอก่อนมานี่
‪ผมรู้สึกแปลกๆ อันนี้พูดตรงๆ เลย
‪ไม่ใช่เพราะมีผู้ชายคนใหม่โผล่มา
‪แต่ผมสงสัยว่าอนันญารู้อยู่แล้วหรือเปล่า ‪ว่าจะมีคนใหม่มา
‪คุณเป็นพวกที่คบใครจริงจังหรือเปล่า ‪คุณเป็นแบบไหน
‪ผมเคยมีความสัมพันธ์แย่ๆ มาก่อน
‪- เราทุกคนก็เคยมี ‪- ใช่
‪- เหมือนกัน ‪- ครับ ความสัมพันธ์ทางไกล
‪มักจะลงเอยแบบนั้นทุกที
‪- เขาถึงได้สร้าง… ‪- แต่ผมจริงจังทุกครั้ง ไม่เคยเล่น
‪- ไม่เคยคบเล่นๆ สักครั้ง ‪- โอ้โฮ เยี่ยมไปเลย
‪มิน่าคุณถึงได้มาอยู่นี่
‪- ขอโทษนะ ‪- ไม่ผิดกติกา เพิ่งมาวันแรก
‪ไว้ค่อยจริงจังกันพรุ่งนี้ วันนี้สบายๆ
‪- แล้วคุณทำงานอะไรเหรอ ‪- ผมเล่นบาสเกตบอลอาชีพ
‪เขารั้งอันดับหนึ่งของอินเดียอยู่
‪- อะไรนะ ‪- เขาเป็นนักกีฬาอาชีพ
‪- บ้าไปแล้ว ‪- ใช่
‪- บาสเกตบอลเป็นกีฬาแรกที่ผมเล่น ‪- คุณเล่นด้วยเหรอ
‪แต่ไม่ได้เรื่องเลย
‪- โอเค แต่คุณชอบใช่ไหม ‪- เราแข่งกันได้นะ
‪โอเค
‪เขารอให้พูดคำนี้อยู่เลย
‪ไม่ ผมเล่นห่วยมาก แต่ผมชอบแข่งน่ะ
‪- เป็นคนชอบแข่งขันสินะ ‪- ใช่ครับ
‪เหมาะเหม็งเลย
‪เราค่อนข้างจะ…
‪ผมรู้ว่าคุณต้องเล่นผมเละแน่
‪ของมันแน่อยู่แล้ว
‪ผมจัดแน่
‪ท่าทางเขาถ่อมตัวมากๆ
‪เขานิสัยดีมากๆ ‪คนแบบนี้ทำใจให้เกลียดได้ยากครับ
‪เขาน่ารักจริงๆ ผมอยากให้เขาได้แต่สิ่งดีๆ
‪ขอแค่ไม่ใช่อนันญา
‪(ตอนต่อไป)
‪ใครจะปฏิเสธทริปสุดสัปดาห์แสนสนุกได้
‪มันต้องน่าอึดอัดมากแน่ๆ
‪ไปกันสามคน ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย
‪แล้วก็ไม่อยากทำอีกแล้วด้วย
‪คุณมีคนที่รู้สึกชอบมากกว่าใช่ไหม
‪ใช่ครับ
‪- เรื่องนี้ทำผมโมโหจริงๆ ‪- หมายความว่าไง
‪ผมไม่ชอบสิ่งที่เขาทำ ‪คุณทำอะไรที่ต้องทำไปเถอะ
‪แต่ระวังด้วย เพราะสิ่งที่เขาทำมันไม่โอเคเลย
‪บางคนอาจไม่ให้แหวนใครเลยก็ได้
‪คุณจะทำแบบนั้นหรือเปล่า
‪ฉันแค่ถามคำถามง่ายๆ เอง
‪คุณมาที่นี่ทำไม
‪ในประวัติศาสตร์อันยาวนานของทัชมาฮาล
‪นี่คงเป็นเดตที่ไร้ความโรแมนติกที่สุดที่เคยมีมา
‪(ด้วยความระลึกถึง เอ. วิศวนาถ)
‪คำบรรยายโดย: นัทธมน เปรมสำราญ