Nastał czas wyjazdu.
Cieszyłam się, że ta randka we trójkę dobiega końca,
bo to było naprawdę coś.
Z drugiej strony, to piękne miejsce.
Było takie romantyczne,
a ja nie mogłam być romantyczna z żadnym z nich.
To było smutne.
Na początku w aucie byłem tylko ja i Faisal.
Pogadaliśmy sobie.
Nie wiadomo, ile tu zostaniemy. Rób swoje,
rozmawiaj, o czym chcesz,
lepiej, żebyś robił swoje
i nie rozmawiajmy o tym, gdy ona tu będzie.
- To byłby bardzo zły pomysł. - To byłby…
- Koszmarny. - I właśnie dlatego
poprosiłem ją o chwilę sam na sam.
A ona: „Wczoraj widziałam cię z zupełnie innej strony”.
- A ja: „Wiesz dlaczego?”. - Rozmawialiście dzisiaj?
- Tak. - O tamtym wieczorze?
- Kiedy siedzieliśmy przy basenie? - Nawet wcześniej,
- przy porannej kawie. - Cholera! Nie wiedziałem.
Mów dalej.
Nie wiedziałem o tym.
Czułem, że na coś się zanosi.
Zapytałem o to. Ale nie chciałem tego okazać,
bo nie chciałem pokazywać, że mnie to ruszyło.
- Co powiedziała? - Nie dała mi jasnej odpowiedzi.
„Nie powiem ci, co masz robić. Jak chcesz, to spróbujesz,
jeśli myślisz, że warto”.
„Jesteś tego warta. Chcę tylko wiedzieć, czy ty tego chcesz”.
Inaczej wyjdę na głupka.
W tamtej chwili naprawdę mnie to zaskoczyło.
Nie sądziłem, że Ananya tak mu powie.
Zdenerwowało mnie to, ale nie pokazałem tego przed Faisalem.
Wiedziałem, że będę musiał porozmawiać o tym z Ananyą.
W drodze powrotnej zastanawiałem się, jak wrócimy.
Bo oni przeszli żarliwą dyskusję
i nie sądzę, by było bezpiecznie, by wracali razem.
Po tej sprawie z Shivamem czuła, że…
jeśli ty nie chciałbyś tego, wtedy…
- Chyba chciała, żebyś odszedł. - Nie… Więc bym odszedł.
To była jej decyzja.
Ananya nie chciała wiązać się z Shivamem. On odszedł.
Mogła powiedzieć to samo o mnie. Na co czekała?
Pomyślałem, że to znaczy, że chce spróbować ze mną.
- Że chce… - Masz w sumie rację.
- Jeśli była… - Jeśli była pewna, mogła odmówić.
Wyszedłbym z programu. I tak chodzi o nią.
Chcę nawiązać więź. Pomyślałem: „Czy ona się stara?”.
Co w tym złego?
Po jaką cholerę robić taką scenę przed Tadż Mahal?
To kurewsko piękne miejsce!
DZIĘKUJEMY
Ona też mówiła rzeczy, które cię irytowały. Ale…
Ty nie chciałeś krzyczeć.
- Nie chciałem. - Wcale…
Ona krzyczała, więc musiałem tak do niej mówić,
żeby w ogóle słuchała. Nie przestała.
Wcina się. Nie przestaje gadać. Nie chce rozmawiać.
Nie pozwala drugiej osobie mówić.
Czego ona ode mnie oczekuje?
W drodze powrotnej
Vidushi była bardzo poruszona,
bo chyba zrozumiała,
że marnowała dużo czasu na ludzi,
którzy na niego nie zasługują.
Następna osoba, z którą się umówię…
Chcę być pewna, że ta osoba będzie moim mężem.
Ale nie wiem, jak się za to zabrać.
Wszyscy moi znajomi są albo po ślubie, albo zaręczeni.
Nawet nie mam zalotników.
Nikt nie chciał mi się oświadczyć.
Co ja w życiu zrobiłam?
Ta myśl po prostu…
Hej.
Co ja w ogóle osiągnęłam?
Czym jest czas? Wiesz co?
Wielu ludzi zaczyna żyć po czterdziestce.
Biorą ślub bardzo wcześnie,
a gdy mają 40 lat: „Nie, potrzebujemy czegoś więcej”.
Gdy nie ma Chiragga,
rozmawiam z Sifat jak z najlepszą przyjaciółką.
Auto się zatrzymało i zobaczyłem, że się przytulają.
Pomyślałem: „Co?
To znaczy… Skup się”.
Gdy spędziłem czas z Vidushi i z Sifat,
zdałem sobie sprawę, że są dobrymi przyjaciółkami.
I może właśnie dlatego
nie było niezręcznie.
Dobrze się tobą dzieliłyśmy, prawda?
Byłyśmy jak…
- Dobry związek. - Tak.
Czy w ogóle czułeś, że jesteś stronniczy? Bo my nie.
- Było w porządku? - Tak.
- Dobrze zrównoważone. - Tak.
Gdy jechaliśmy samochodem,
chyba widziałam, jak trzymali się za ręce.
Nie wiem, czy Jagriti widziała, jak trzymamy się za ręce,
ale było niezręcznie, bo chyba to widziała.
Trzymali się za ręce za moimi plecami
i nie czułam się z tym dobrze.
Nie musieli robić tego potajemnie.
To nic takiego. I tak się nudziłam.
Kiedy wróciłam do auta, w którym byli chłopcy…
Bum! Dhruv znów wystrzelił.
Spotkaliście się na kawie?
O czym rozmawialiście?
Mogę?
Zapytała Faisala: „Mogę mu powiedzieć?”. Zdziwiło mnie to.
Rozmawialiśmy o jego sytuacji.
Jeśli ma coś zrobić, prosi o znak.
Powiedziałam mu:
„Nikt nie jest moją marionetką”.
Możecie robić, co chcecie.
Nawiązaliśmy kontakt, a potem czujesz się wyjątkowo dzięki komuś innemu.
Czyli tracę swoją pozycję w twoim życiu.
Nie wiem, co mam teraz zrobić.
Skoro masz tyle problemów,
mogłeś dać mi pierścionek i wyszlibyśmy stąd.
Rozumiem, ale nie dałem ci go,
żeby spędzić z tobą czas,
a teraz pojawia się ktoś nowy,
a ty nie wiesz, gdzie masz głowę,
- więc dla mnie… - Nigdy o czymś takim nie mówiłam.
- Moje uczucia się nie zmieniły… - To się nie przejmuj.
Staram się z tobą o tym porozmawiać. Nie przejmuję się.
Próbuję tylko zrozumieć, na czym stoję.
Do kogo coś czujesz?
- Nie wiesz? - Pytam.
Mówisz o domu dziewczyn czy ogólnie?
- Ogólnie, tutaj. - Do ciebie.
Jesteś pewien?
Tak, coś zaiskrzyło.
Zdecydowanie tak.
Tak.
W przypadku Vidushi wszyscy nakręcili tę…
- Atmosferę. - Co?
- O mnie i o niej. - Wiem.
Włazi ci to do głowy
- i nie wiesz, co się dzieje. - Wiem…
- Dobrze. - A ty?
Jesteś tu, prawda?
Zgadza się. Oboje tu jesteśmy.
- Nie, nie tutaj. - Tak.
- Od pierwszego dnia. - Tak.
Nie rób tak.
„Intruzi zostaną zastrzeleni”.
Zastrzeliliby nas, gdybyśmy wspięli się na mur?
- To teren wojskowy. - Tam jest wojsko.
Może się wespniecie? Chcę sprawdzić.
Nie wiem, co jej dolega.
Jesteśmy dla niej tacy mili.
Tak czy inaczej, należę do SPS.
Stowarzyszenia Przeciwko Simpowaniu.
Co to?
Wyjaśnisz?
Ty to zrób.
- Dalej. - Przeciwko czemu?
- Przeciwko simpowaniu. - Co to takiego?
Grupa ludzi broniąca
młodych mężczyzn przed staniem się ofiarami kobiet.
- Dobra. - Wiesz, czym jest simping?
Nie.
To w zasadzie…
To slang. Słowo stworzone przez…
media społecznościowe. Stawiasz kobiety na piedestale,
poświęcając im dużo uwagi i miłości.
Simp to w prostszym znaczeniu facet, który szaleje za swoją dziewczyną.
„Nie przyjadę, nie spotkam się z przyjaciółmi. Jestem z dziewczyną”.
- To takie słowo z Internetu. - Dobra.
To nie jest słowo. To slang.
Tak jak mówił, mówią na nich „simpy”.
Ananya, niestety, nigdy o tym nie słyszała.
Nie róbcie tak, żebym się czuła,
jakbym prosiła was, żebyście za bardzo się starali
albo żebyście coś zrobili, bo tego nie robię.
Róbcie, co wam się żywnie podoba.
Ale nie sprawiajcie,
żebym czuła się, jakbym o to prosiła,
bo tego nie robię. I nie będę.
Wiemy.
Nikt nas do tego nie zmusza. Jesteśmy tu, bo chcemy.
Ananyi nie podobało się wyjaśnienie tego żartu,
bo je odebrała w formie: „Jak możesz tak mówić?”.
Cała dyskusja wymknęła się spod kontroli.
Nie zrozumiała nas,
a nam było z tym źle.
Cokolwiek mówiliście o tym stowarzyszeniu…
Po pierwsze, nie obchodzi mnie to…
Po drugie, nie jestem dziewczyną,
która od faceta wymaga dużo, a sama nic nie daje,
bo staram się nawet teraz.
- Czekaj… - Naprawdę.
Nie o to chodzi.
To coś z Internetu, a ty nie…
Nie pomyśleliśmy tak ani razu.
Czułam, jakbym była tamtą kobietą.
A ci biedni chłopcy robią dla mnie wszystko,
a mnie to nie obchodzi.
Poważnie?
DOM CHŁOPAKÓW
Nie rób tego.
Zobaczymy się innym razem.
Chcę pobyć sama.
- Rozumiem. - Tak.
- Źle nas zrozumiałaś. - On tylko żartował.
- Dobra, źle was zrozumiałam. - Ja nie…
No wybacz. Z tego się nie żartuje.
To był taki nasz żart. Nie spodobał ci się? To się nie powtórzy.
Sama mówiłaś, skaczcie, a my na to: „To był żart”. Łapiemy.
Nie zrozumiałaś naszego żartu. Rozumiem.
- To się nie powtórzy. - Jeśli to był żart…
- Kiepski. - …to się zastanów.
Daj spokój.
W porządku.
Jej wybuch to brak szacunku dla mnie.
Zraniło mnie to.
Jeśli nie mogę rozmawiać z dziewczyną,
gdy coś idzie nie tak,
a ona odchodzi,
co to za więź? To ma być związek?
DOM DZIEWCZYN
Po tej podróży zrozumiałam, że oni też mają więź.
Innego rodzaju, o której nie wiedziałam.
Teraz nie wiem, co zrobi Chiragg.
Nasza podróż była dość długa,
bo byliśmy daleko, w parku Jima Corbetta.
Ale miło będzie znów tego doświadczyć.
Bardzo bym chciała. Chcę jechać na wycieczkę…
Nie wiem, z kim, ale…
Co ty na to? Przemyślałeś już sobie wszystko?
Jest urocza
i świetnie nam się rozmawiało.
I tylko w Tadż Mahal gadali bzdury.
Co?
Sprostowanie… poranne randki są…
- Albo jak… - Lubię randki śniadaniowe.
- Ja je uwielbiam. - Jesz śniadanie około południa?
- Nie tak późno. - To już brunch.
Ale to zależy od wielu rzeczy.
Zależy z kim.
Rumienisz się?
Nie wiem.
Sahib sprawia, że czuję coś,
czego nigdy wcześniej nie czułam.
Uśmiechamy się i rumienimy, nie mówiąc ani słowa.
Nie wiem, jak to brzmi, ale…
- Nie wiem. - „Nie wiem”?
Mogę tak cały dzień.
-Tak, to jest fajne. -Tak.
Dawała mi do zrozumienia,
co do mnie czuje,
a ja także coś czułem.
Byłem szczęśliwy. Sprawiała, że się uśmiechałem.
Zaiskrzyło.
Do zobaczenia później.
- Gdy może wszyscy się spotkamy. - Tak.
- Spoko. - Spoko.
Uśmiechaj się.
Ty też.
- Dobra. Idę. Do zobaczenia. - Tak.
Pa.
Idź już.
I tak będę robić to, co robię.
Reszta mnie nie obchodzi.
Pa.
Z jednej strony jest Chiragg, mój kontakt.
Jest jak facet, którego pragnie każda dziewczyna.
To, jak mnie traktuje.
A z drugiej strony jest Sahib.
Czuję przez niego motylki w brzuchu.
Nie znam tego uczucia.
Myśl o wyborze
i pozostawieniu jednego uczucia jest straszna.
Mam plotkę.
Sakshi i Sahib trochę się od siebie oddalają.
Dhruv wspomniał też, że Sahib rozmawia z Vidushi.
Czemu wszyscy gadają z Vidushi?
Czemu ona gada z każdym?
- Czemu wszyscy z nią gadają? - Miesza się we wszystko.
Czemu wszyscy gadają z Vidushi?
Kiedy dziewczyna sama… Żaden facet ze mną nie gada.
- Ja rozmawiam z każdą. - Wiem, czego chcę.
Rozmawiam z każdą, ale to nie znaczy, że jesteśmy razem.
Ale to nie o tobie gadają.
Nawiązuje więź ze wszystkimi.
Wchodzi Faisal, Vidushi do niego idzie.
To jej wina, że wszyscy ją podrywają?
Nie jest tu najpiękniejsza.
Wszyscy chcą z nią rozmawiać, prawda?
Boże.
W domu singli gdy tylko pojawi się temat flirtu Sahiba i Vidushi,
ja i Sakshi kłócimy się o flirtowanie.
Imię Vidushi przyszło mi do głowy,
bo widziałam, jak siedzieli razem.
Tę ich nić porozumienia.
Nie rozumiem,
co ona myśli ani co czuje.
- Co się dzieje? - Cholera!
Rannvijay… Nie mogłem oderwać od niego wzroku. Na żywo wygląda lepiej.
- Cześć. - Cześć.
Gdy Gauahar przyszła bez Rannvijaya,
tak jakby poczułam,
że jest tu tylko dla dziewczyn.
Czasem dziewczyny rozumieją inne dziewczyny jak nikt inny.
Gdy się spotykamy, upływa trochę czasu
i czuję, że wasze podróże,
dopasowania, chemia, kompatybilność…
Każdy element się rozwija.
Prawda? Dlatego jutro
jest dzień ostatecznego wyboru.
Podróż IRL – In Real Love…
gdy się zakończy,
single dostaną możliwość
ostatecznego wyboru.
Co oznacza, że będą mieli pierścionek
i będą chcieli go wręczyć
jednej z dwóch swoich osób.
Ale to wy
musicie go przyjąć
albo nie.
Nie czujcie się zobligowani.
Idźcie za głosem serca.
W naszym programie
więź to coś odwzajemnionego.
Wszystkie odbyłyście weekendową wycieczkę,
każda w innym mieście.
Mam wrażenie, że część z was,
jeśli nie wszystkie,
czuła się trochę zagubiona,
może osaczona.
Niektóre otwarcie powiedziały,
że może chciałyby badać grunt
i temu podobne.
Mam wrażenie, że niektórzy z was są osaczeni.
Wydaje się wam, że gdybyście mieli wolność…
Pomyślcie o tym. Oni mają dwie opcje.
Jakie opcje macie wy?
Możecie odmówić.
Oraz cztery inne osoby.
Nowa perspektywa.
Dzisiaj daję wam okazję,
by ją zbadać.
Spędźcie trochę czasu z singielkami.
Cieszycie się?
Sifat, denerwujesz się.
Mam mętlik w głowie.
Teraz jeszcze większy.
Nie spodziewałyśmy się…
Narzekasz, gdy dzieje się coś dobrego.
- Narzekasz, gdy nic się nie dzieje. - Nie, że tego nie chcemy…
Gdy się spotykamy,
wszystko się bardziej komplikuje.
O nie!
Vidushi i ja nie miałyśmy pojęcia.
Na czym stoimy? Nie wiemy, czego chcemy.
To było wyzwalające uczucie dla nas wszystkich,
bo chciałyśmy być przez jakiś czas sobą,
a spędzanie czasu z chłopakami zapewniło,
że możemy być sobą.
Możemy grać, flirtować,
mówić złe rzeczy.
I tego nam było trzeba.
- Dołącz do nas. - Nie będziesz miał wyboru.
Eksperyment zatoczył koło.
Obraz był w końcu kompletny i to się naprawdę dzieje.
- Dziewczyny! - Dziewczyny!
Chodźcie na górę.
To było dla mnie bardzo ważne,
bo rozmowa o tym, co oboje czujemy…
To pomogłoby nam dowiedzieć się, jaki mamy do siebie stosunek.
Jestem w kropce.
Jestem po prostu szczera. Nigdy nie byłam w sytuacji,
gdy czułam coś do dwóch facetów.
Nie znam go. W ogóle cię nie znam.
Ale cokolwiek jest między nami… Dokładnie to…
To jest…
Chiragg i ja tak nie rozmawiamy.
Różnimy się.
Ale nie mogę zignorować faktu, że coś razem przeszliśmy.
- Oczywiście. To coś znaczy. - I widzę…
Cholernie się stara.
Co z tego? Masz przez to wyrzuty sumienia?
Nie czuj się zobligowana, bo on się stara.
Tak jak wtedy, gdy Ananya dała mi pierścionek. Co mówiliście?
Chodzi o to, że dogaduję się z Chiraggiem na innym poziomie.
- Tak. - Dobra, i…
Nie wiem, jaka będzie decyzja Chiragga,
bo widziałam jego więź z Sifat.
- Skończyłaś mówić? - Tak.
- Chcę, żeby Sahib… - Tak.
Dalej, tygrysie!
Mogę usiąść? Te szpilki mnie wykończą.
- Usiądźmy gdzieś. - Może tam?
Dość tych pierdół,
bo mieliśmy dość zabawy.
Myślę, że najwyższy czas, żebyście przestali wciskać kit
i mówili głośno.
DOM SINGLI
- Ludzie! - Co?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Wszyscy na jednym łóżku. - Tak.
To się nazywa odkrywanie.
Kiedy tylko przychodzą, mówią o czymś ważnym.
Na pewno wydarzy się coś nowego, o czym nie mamy pojęcia.
Mieliście niezłe weekendowe wycieczki, co?
Co tam u was?
- Na razie dobrze. - Jest świetnie.
- Uwielbiam ten uśmiech. - Jest fajnie.
Wszyscy jesteście tu singlami.
Odbyliście tę podróż,
która wkrótce się zakończy.
Skończy się jutro.
Chyba spanikowałam, bo się tego nie spodziewałam.
Jutro wieczorem podejmiecie waszą ostateczną decyzję.
Nie byłam gotowa.
Miałam w głowie wiele pytań
i wiele wątpliwości.
Dostaniecie pierścionek,
który ofiarujecie
wybranej przez was osobie.
To może być kontakt z sieci albo z reala.
Więź staje się prawdziwą,
jeśli jest obustronna i wypływa także z drugiej strony.
Bez żadnej presji.
Powinni go chcieć tak samo, jak wy.
Tak powinno być.
Nie można nikomu narzucić swojej więzi ani swojej aury.
Ale byłoby strasznie niezręcznie dać komuś pierścionek
i nie otrzymać go w zamian. Bo otwierasz przed kimś serce.
Do tej pory wy mieliście władzę.
Ostateczny wybór,
kiedy go dokonacie, przekaże tę władzę innym.
Dlatego pomyśleliśmy,
że nasze kontakty, zarówno dziewczyny, jak i chłopcy,
też powinny mieć szansę, by się wzajemnie zrozumieć,
zgłębić skrywane w nich uczucia,
bo to bardzo ważne,
by mieli jasność umysłu,
bez względu na to, czy chcą powiedzieć „tak”
i nawiązać z wami romantyczny związek, czy nie.
Czułam się, jakby ktoś kopnął mnie w brzuch.
Udawałam spokój, ale taka nie byłam.
Pomyślcie, co by było, gdyby mimo wszystkich opcji
wybrali was.
Czy to nie byłoby piękne?
Powodzenia.
Za chwilę przejdziecie do innych domów.
- Jak zwykle… - Dzięki!
…zrobiliśmy swoje.
- Zawsze miło was tu gościć. - Tak.
- Miło mi tu być. - Bawcie się dobrze.
To odkrywanie więzi, o którym ciągle mówią.
Nic o tym nie wiemy.
Kiedy powiedzieli nam o innych połączeniach,
zrozumieliśmy, że wszystko wyjdzie na jaw.
Będzie fajnie.
Już to wiem…
- Lubię trochę chaosu. - Co się stanie?
- Co? - Więc…
Pratham musi być wniebowzięty.
Coś ich łączy.
- Pratham wybierze Sifat. - A chłopcy…
Byli tacy szczęśliwi. Dziewczyny będą miały problem.
Wybiorą Prathama.
Bałam się.
Pokłóciliśmy się i to mnie zniechęciło,
bo teraz ma lepszy powód,
żeby odkrywać więź z kimś innym.
To trochę przerażające.
A jeśli polubi kogoś bardziej niż mnie?
To uczciwe.
Ale się dziś wystroję!
Chyba powinniśmy.
- Musimy się dobrze ubrać. - Zawsze się ładnie ubieram…
Chcę wyglądać szałowo.
Chcę, żeby Dhruv zobaczył,
jaka jestem lub jaka mogę być.
To pewne.
Dziś wieczorem wszystko się zmieni.
- Więź Sahiba z Vidushi jest niepewna. - Tak.
Nie, rzeczywistość Sahiba,
cokolwiek wyraził albo ukrył,
jego nastawienie,
zostaną dziś wyjaśnione,
a ja będę szczęśliwa.
Cieszę się, że oni dostali pierwszą szansę, a nie my.
Bo teraz wszystko będzie jasne.
O co pytała Gauahar? O co jeszcze?
- O czym rozmawialiście? - Boże.
Chyba rozmawiałam o tym z każdym poza Chiraggiem.
Na początku powiedziałam mu, że chcę odkrywać.
Chyba muszę się wycofać z tej sytuacji z tobą i Vidushi.
Myślę, że… Wszyscy inni wiedzą.
Chyba mu to powiedziałaś.
- Odważnie z twojej strony. - To mój ulubiony chłopak w tym domu.
Kurwa. Jesteś zbyt bezpośrednia.
- Mam być dyplomatyczna? - Właśnie to mówię.
Powiedziałaś to tak bezpośrednio i pociągająco.
A Chiragg powiedział:
„Sifat, dużo mówisz o Prathamie”.
- Tak powiedział? - Tak.
Tylko się śmiałam.
- Mam to gdzieś. - Oczywiście.
- Dobrze się bawię. - Tak. Dobra.
Jakie to ma znaczenie, co myślą inni?
Gdy rozmawiałam z Prathamem,
nie pozwolił mi poczuć, że chce ze mną tylko poflirtować.
To mi się podoba.
Nie spodziewałem się tego.
Cokolwiek to jest. Nie wiem, co to jest.
I… Ale czuję się dobrze.
Czuję się naprawdę dobrze.
Jest inaczej. Bardzo mi się to podoba.
Przez to robię dziwne rzeczy,
których normalnie nie robię.
Tutaj jest teren, którego…
w prawdziwym świecie nigdy bym tak nie odkrywał.
Ale to dzieje się samo.
O ile to może nie być uczciwe…
może nie jest…
ale to miłe uczucie. Jest w tym
coś tajemniczego, co…
To ty.
Co? To ja.
Nie mogę zaprzeczyć, że coś jest.
Ale jeśli on coś dla ciebie zrobił,
to nie pozwól, by to decydowało.
Wciąż próbuję to zrozumieć. Nie mam stuprocentowej pewności co do Chiragga.
Nie mogę zaprzeczyć temu, jak się przez ciebie czuję.
To coś innego.
Nie wiem.
Na pewno sprawiasz, że się uśmiecham.
Ja przy tobie też.
Jesteś…
Podoba ci się to, prawda?
Powiedz mu: „Może dam ci pierścionek. Mamy więź.
Może pogadamy o tym na zewnątrz, ale jest facet, z którym flirtuję,
uśmiechamy się i wzajemnie rozśmieszamy,
czujemy coś, gdy ciągle patrzymy
i wpatrujemy się w siebie. Nie masz nic przeciwko?”.
Powinien się zgodzić.
Zamierzacie być otwarci i zapytać dzisiaj?
- Oczywiście. - O co chcesz zapytać?
Jak randka? Co myślisz i czujesz?
Nie ma potrzeby niczego ukrywać. Mów otwarcie.
Nie byłoby fajnie iść jutro do wybranej osoby
z pierścionkiem, a ona na to: „Cholera!”.
- O to ci chodzi? - Tak.
Przez „przy wszystkich”
mam na myśli oba kontakty.
- Ja nie dam rady. - Nie.
Skończyłem ze spędzaniem czasu z nimi obiema naraz…
Chcę z nimi porozmawiać na osobności.
Nie chcę rozmawiać z Prathamem.
- To nie rozmawiaj. - Racja.
Chcę iść.
Tak się czują, gdy idziemy na randkę z naszym drugim kontaktem.
Myślą o tym, co może się wydarzyć.
Czy to nie nowe uczucie?
To dobre uczucie, gdy boisz się kogoś stracić.
Jeśli tego nie czujesz, nie warto.
Ale nie podoba mi się to uczucie.
Ciesz się tym uczuciem.
Jakim uczuciem? Wszystko wydaje się w porządku.
Czuję się, jakbym miał w brzuchu
pogiętą kartkę papieru,
która się obraca.
Gramy w butelkę, Śmierć-Ślub-Seks i tak dalej.
Chodzi o próbę otwarcia się i skłonienia ludzi,
by powiedzieli,
co naprawdę do siebie czują.
- Sahib. - Sahib.
- Sytuacja…
Nawet coś kontrowersyjnego?
- Jasne. Śmiało. - Śmiało.
- Pytaj. - Słyniesz z kontrowersji.
Na łodzi są dwie dziewczyny. Vidushi i Sakshi.
Którą ocalisz?
Znam odpowiedź.
Każdy ją zna.
Vidushi.
Nie wiem. To było słodkie, gdy wybrał mnie.
Urocze.
- Dhruv. - Dhruv.
Dobrze. Prawda.
Wolałbyś
seks przez telefon z Ananyą bez obrazu, czy oglądanie porno?
Naprawdę oglądasz filmy porno?
Tak! Macocha rządzi!
Oglądałbym pornosy. Powiem wam czemu.
Ponieważ z kimś wyjątkowym
chciałbym… Seks przez telefon to…
Dla mnie to nie jest to.
Nie chcę się pieprzyć. Chcę się kochać.
- Odpowiedź jak z jakiegoś talk-show. - Wiecie.
- Sahib. - To Sahib.
- Powiedz „wyzwanie”. - Dobra. Wyzwanie.
Musisz pocałować Vidushi.
Nie zrobi tego.
Zmarnujemy tylko czas, prosząc, by to zrobił.
Nie… Spokojnie.
Wydaje mi się, że to tylko zauroczenie.
Czasem myślę, że to może być duchowa więź,
bo gdy tylko na siebie spojrzą,
rumienią się i odczuwają mieszankę uczuć.
Nie można czegoś takiego negować.
- Pratham. - Pratham.
- Dalej. - Wybierz „wyzwanie”.
- Sytuacja. - Sytuacja.
Wyzwanie.
Co chciałbyś teraz zrobić Sifat?
To jest pytanie.
Powiedz, co chcesz zrobić, i zrób to.
Pocałunek w czoło. Dobrze.
- Sif nie jest zadowolona? - Co o tym myślisz?
Jest w porządku.
No dobra.
Pratham i ja nie zgłębiliśmy jeszcze naszej chemii.
Chciałabym zobaczyć, jak byłoby
z Prathamem.
Nie mamy takich chwil podczas codziennych rozmów.
Zdarzają się tylko w takich zabawach.
Są wyjątkowe.
Myślę, że to dlatego uwielbiamy gry.
Zawsze gdy się spotykamy, musimy w coś zagrać.
DOM DZIEWCZYN
Nie mogłem się doczekać, aż odwiedzę dom dziewczyn.
Tyle rzeczy pozostało niewypowiedzianych.
Potrzebowałem jasności.
Byłem zdezorientowany.
Miałyśmy takie przeczucie.
- Naprawdę? - Jak się masz?
Chiragg sprawia, że czuję się dobrze.
Uważam, że nasza więź jest naprawdę przyzwoita.
To takie porozumienie.
Nigdy nie czułam jeszcze takiej więzi.
A przed ostatnim dniem
chciałam mu wszystko powiedzieć,
bo to oczywiście wpłynie na jego decyzję.
Nawet nie wiesz, jak się czuję, gdy robisz
to absolutne minimum, jakie robisz…
To, co piszesz, i jak się przez to czuję…
Nie wiem, czy damy radę przez to przejść.
Czy ja jestem dla ciebie odpowiednia,
bo zasługujesz na ogrom miłości.
Wiem, że potrafię dawać miłość.
Tylko nie chcę, żeby było…
Żeby wyglądało to tak, jak w moim poprzednim związku.
On jest świetną osobą.
Ja też jestem dobrą osobą,
ale do siebie nie pasowaliśmy.
Żeby osiągnąć ten poziom, muszę spędzić
z tobą znacznie więcej czasu.
I chcę tego.
Jestem z tobą po prostu szczera.
Po prostu nie chcę…
Niczego nie ukrywam. Nie mogę…
taka być i mówić: „Chiragg…
zaangażowałam się na 200 procent”, bo wiem,
że flirtowałam też z kimś innym.
I…
bardzo cię szanuję,
i uszanuję wszystko,
co zdecydujesz.
Naprawdę nie chcę cię zranić.
Ale nie będę cię okłamywać.
Nie chcesz kłamać, ale mnie zranisz?
Powiedz, co czujesz.
Powiem ci, co czuję.
Mogę być niegrzeczny?
Nie masz zielonego pojęcia,
czego chcesz.
Żadnego.
Złościsz się, bo nie spędzamy razem czasu.
Po co mam to robić, skoro nie wiesz, czego chcesz?
Wszyscy to widzą.
- Ja też to widzę, Chiragg. - Wcale nie.
Tylko ci się tak wydaje.
Chiragg, wiem, co czujesz. Próbuję ci powiedzieć, że…
Tak, czuję się zagubiona.
No to bądź, ale…
Nie poświęcę się czemuś…
Więc nie miej problemu z tym, że próbuję zbliżyć się do kogoś innego.
- Nie mam go. - Wieczór taneczny wyraźnie to pokazał.
Tak właśnie robisz.
Mówisz: „Darujmy sobie.
Nie róbmy tego. Nie spieszmy się,
przeanalizujmy wszystko”. Super.
Potem znowu się zbliżasz,
a potem znowu się oddalasz.
Nie chodzi o to, że nie widzisz. Nie widzisz? Nie chodzi…
Spójrz na to z mojej perspektywy.
Co? Robię to.
- Staram się. - Jesteś zagubiona.
Bardziej, niż ja byłem wcześniej.
Dzięki temu wszystkiemu
zrozumiałem, czego chcę w życiu, a czego nie.
Więc co mam zrobić jutro?
Nie wiem.
W porządku.
Masz swoją odpowiedź. Możesz
dać go komuś, kto ma więcej jasności,
kto ma…
Pewnie, bo to do niej pisałem te wszystkie listy.
Wszystko, co robię, robię dla innych ludzi.
Ile mam pytać: „Czego chcesz? Powiedz mi, a to zrobię”.
Nie wiem, czego chcę, Chiragg.
- Jeszcze nie. Nadal nie wiem, czego chcę. - Właśnie.
Tego ci teraz trzeba.
Naprawdę tego ci teraz trzeba.
Kurczę. Nie potrafię być uroczy.
Pieprzyć to.
Chciałaś usłyszeć, co napisałem na pierwszej randce.
Właśnie zrobiłem dla ciebie lepszą kopię.
Tak się składa, że to jedyna rzecz, jaką napisałem dla kogokolwiek.
Zatrzymaj to, wyrzuć… Zrób z tym, co chcesz.
Nie wiem. Jutro mogę nadal być tą osobą
trzymającą pierścionek, a ty powiesz: „Nadal nie wiem, Chiragg”.
Przepraszam, że taka jestem.
Przepraszam, że cię lubię.
W NASTĘPNYM ODCINKU…
Dziś w końcu
nadszedł czas na Ostateczny Wybór.
Zapytałem, czy gdyby były dwie łodzie,
w jednej Sakshi,
a w drugiej Vidushi…
- Kogo byś uratował? - Vidushi.
Świetnie!
Nie wierzę, że za ciebie poręczyłem.
PAMIĘCI A. VISWANATHA
Napisy: Grzegorz Marczyk