DOM CHŁOPAKÓW
Cześć.
Na początku czułem się niekomfortowo,
bo nie znam Ananyi na tyle dobrze, by poradzić sobie z jej złością.
Wiele się działo.
- Tak. - Tak dużo i…
Przepraszam, że wycieczka tak się zakończyła.
Byłem w szoku.
Nie sądziłem, że przeprosi.
Przepraszam za swoje późniejsze zachowanie,
bo nie podobało mi się to, co powiedziałeś.
Wiem, że to był żart, ale powiedziałeś go tak niespodziewanie.
Gdybyś powiedział: „Hej! Wiesz, co to znaczy?”.
Nie przejmowałabym się,
śmiałabym się z tobą.
Chcesz wiedzieć, co się zmieniło u nas? Czy raczej…
Nie, rozumiem… Cokolwiek to znaczyło.
Nie chciałem, żebyś odeszła zdenerwowana.
Traktuję cię jak księżniczkę, a poczułem się…
Nie okazałaś nawet na tyle szacunku, by zostać i porozmawiać.
Bo, uchowaj Boże, jutro się pokłócimy…
Mogę to naprawić? Porozmawiać?
Nie będę codziennie się kłócić.
Dostrzegłem w niej dojrzałość, bo każdy popełnia błędy.
Ale trzeba być kimś wielkim, żeby przeprosić.
Wybaczyłem jej to wszystko, co czułem,
i mogłem ruszyć dalej, nie chowając urazy.
- Miło spędziłam z tobą czas. - Wiem.
Wiesz, że świetnie się razem bawimy.
- Oczywiście. - Ale wszystko jest liniowe.
Prawda? Odbyliśmy liniową podróż.
Dobra, przeczytam to, bo nie mogę tak z tobą rozmawiać.
Ale widzę, że z Vidushi odbyłeś inną podróż.
Rozumiem, że była bardziej intensywna
i wiązało się z nią wiele więcej emocji
niż podczas naszej.
Nie chcę, żebyście zaczynali wspólną podróż
w taki sposób, że musisz uważać na trzecią osobę,
i co ta osoba myśli o początku waszej podróży.
To nie fair w stosunku do was. Prawda?
Chciałam ci tylko to powiedzieć. Reszta należy do ciebie.
Uwielbiam to, co mamy.
Naprawdę cię lubię.
Rozmawiałem z obiema dziewczynami
i obie wyraziły swój punkt widzenia,
ale nikt nawet nie zapytał: „Chiragg, czego ty chcesz?
Jaki jest twój punkt widzenia?”.
Bądź szczęśliwy.
Dobrze. Dziękuję.
Przynajmniej ktoś powiedział, że mnie lubi.
Na razie.
Po rozmowie bardzo się wzruszyłam.
Zdecydowałam, że muszę to zakończyć.
Ale kiedy miałam to zrobić…
Powrót do tego, co przeszliśmy,
cały spędzony razem czas,
wszystko to sprawiło, że wzruszyłam się faktem, że to koniec.
DOM CHŁOPAKÓW
Opowiem wam, jak było. Ze szczegółami.
Z najdrobniejszymi.
- Więc… - Pierwszy raz mówisz.
Bo chcę.
Czekałem, żeby ci wszystko powiedzieć.
- Więc… - Cieszę się.
Znowu mnie zaskoczył. W końcu przemówił.
To dobrze, bo jeśli wyjaśni mi, co chcę wiedzieć, to w porządku.
Rozmawialiśmy
z ludźmi, z którymi, jak uważaliśmy, mogliśmy nawiązać kontakt.
- Dobrze. - Wiesz?
- Odbyłem długą rozmowę z Vidushi. - Dobrze.
Próbowaliśmy to zrozumieć, zanim ktokolwiek, ja lub ona,
podejmiemy krok naprzód z tobą czy Chiraggiem.
Równolegle powinniśmy też rozmawiać ze sobą.
Czas, który spędziliśmy z tobą i z Chiraggiem,
był piękny.
Niesamowity.
- Dobrze. - Z twojej strony wobec mnie
i ze strony Chiragga wobec niej
jest tylko życzliwość i… miłość.
Jasno i wyraźnie ustaliliśmy,
że w tym eksperymencie jesteśmy sobie bardzo bliscy.
- Tak. - Zależy nam na sobie.
Ale nie chcemy wchodzić w ten związek.
Dobrze. Czy to jest wspólna decyzja?
Może ona czuje coś więcej do Chiragga…
- Dlatego… - To wspólna decyzja.
Nie zna mnie tak dobrze
ani ja jej do tego stopnia,
żeby podjąć… Wybrać…
ją, a nie ciebie.
Ucieszyłam się, że to powiedział.
Ale nie podobało mi się to, że coś się działo.
Czemu się uśmiechasz?
Nie wiem. Jestem szczęśliwy.
Dobrze.
Moje intencje są jasne.
- Nie są. Proszę. - Jak to „nie są”?
Nie wchodźmy w to.
- Dlaczego? - Nie ma mowy.
Czemu tak myślisz?
Bo taka jest prawda.
Na początku nie, ale potem tak.
Nie flirtuję. To tylko fakty.
A powinieneś.
- Takie są fakty. - Rozumiem.
Gdy usłyszałam, że będziecie dziś „odkrywać”…
Co sobie pomyślałaś?
Na początku było spoko.
„W porządku. Mogą sobie odkrywać”.
A potem poczułam niepokój.
Coś w stylu: „Nie lubię się dzielić”.
Zabawne, że ty to mówisz.
Pocałowałem… W ramach wyzwania.
- Żartujesz sobie? - A jak myślisz?
W tym eksperymencie wszyscy wiedzą,
- ludzie z twojego domu także, - Tak.
wobec kogo jestem lojalny. Patrzę na tę osobę.
I nie tknę innej kobiety.
Ale to urocze, że poczułaś niepokój.
Czuję się zajebiście. Przez pół dnia czuła to samo,
co ja, a to trzeci facet, z którym rywalizuję,
i nadal tu jestem.
„Kurczę”. W którymś momencie…
Mam na sobie szminkę? Innym się to nie spodoba.
Nauczyłam się tu wartości związków i…
czasami należy rozważyć,
czy ważna jest osoba, czy wygranie kłótni.
Wtedy poczułam, że on jest ważniejszy, dlatego powiedziałam:
„Napisałam to dla ciebie”.
Napisałam o tym, co czułam do Sahiba
i jaka byłam zagubiona.
Czemu płaczesz?
Bo miałem ochotę.
Nienawidzę ludzi, którzy są okrutni tak słodko.
Nie jestem okrutna.
To jest…
W porządku.
Nie chciałam…
niczego przed tobą ukrywać.
Zrozumiałem, że ta podróż,
ten cały eksperyment skupiał się do tej pory na mnie.
Ale czego ona chce?
Może potrzebuje czasu, by zdecydować,
czego tak naprawdę chce.
Może jeszcze niczego się nie nauczyłam.
Nie umiem cenić związków.
Może jestem złym człowiekiem, bo…
- Złym człowiekiem? Cenić? - To znaczy…
Z wielkim trudem
zdobyłam siłę.
Ale wciąż nie jestem silna.
Z wielkim trudem nauczyłam się o siebie walczyć
i zyskałam odwagę.
Wiem, ile wysiłku mnie to kosztowało,
by ci to powiedzieć…
Nie zaangażuję się, jeśli nie będę zupełnie pewna, bo nie mogę.
Bo nie chcę znowu ucierpieć.
Myślisz, że tylko ty masz przeszłość?
Czy tylko ty zerwałaś z chłopakiem?
- Czy tylko ty masz bagaż? - Nie o to mi chodziło.
Wciąż nie mogę tego przetrawić, Chiragg.
Wciąż nie mogę tego przetrawić.
Mogłam zakończyć swój związek po sześciu czy ośmiu miesiącach.
Przeciągnęłam go na sześć lat,
bo aż tak się angażuję.
Złamał mi serce.
Po prostu przed nim uciekam.
Nie mogę sobie z tym poradzić. Wciąż tego nie zrobiłam.
Nie chcę znów ucierpieć.
Nie mogę.
Czego chcesz?
Potrzebuję czasu.
Ale jak długo mogę tak latać w tę i z powrotem?
Nie potrafię tego zrozumieć.
Bo spróbuję się do ciebie zbliżyć,
a wtedy twoje bariery… Zaczniesz mnie odpychać.
Wtedy przyciągniesz mnie i znowu odepchniesz.
Z nikim innym nie będę w stanie tego osiągnąć.
A tutaj…
Oboje powiedzieliśmy, co musieliśmy.
Nie spiesz się.
Co innego możemy zrobić?
Jeśli chcesz się spotykać z kimś innym, w porządku.
Ale informuj mnie na bieżąco. Będzie dobrze.
Zastanów się, czego chcesz.
Całą noc nie mogłam przestać o tym myśleć. Nie mogłam spać.
Czułam, że nie mogę już za dużo myśleć.
Cokolwiek ma się wydarzyć, ujawni się w dniu ostatecznego wyboru.
IRL – In Real Love…
Po co tu przyjechaliśmy?
Obecnie można kogoś poznać na dwa sposoby.
Jeden to tradycyjny sposób poznania kogoś na żywo.
Można rozmawiać i robić różne rzeczy, a drugi…
Technologia.
Dostępnych jest wiele aplikacji i tyle innych sposobów.
Który jest lepszy?
To był eksperyment.
Wzięły w nim udział cztery osoby.
Naszych singli…
którzy poznali wielu z was
online i w realu.
W trakcie tego eksperymentu znaleźliśmy
jeden kontakt online dla każdego z nich
i jeden kontakt z prawdziwego życia.
Dziś wreszcie czas
na Ostateczny Wybór.
Oczywiście single wybiorą osoby,
z którymi, według nich,
mają lepszy kontakt.
Czy to z osobą z Internetu,
czy z prawdziwego życia.
Są tu cztery pudełka, w których single trzymają dwa pierścionki.
Jeden z ich własnym imieniem
i drugi z imieniem osoby, z którą łączy ich silna więź.
Ale ta więź może powstać tylko wtedy…
…gdy wybrana osoba
także wręczy im pierścionek
z ich imieniem i tak samo będzie chciała
zbadać ten związek,
dając mu szanse na stanie się
prawdziwym związkiem w realu.
- Rohan. - Tak.
Gdy się tu zjawiłeś, opisałam cię jako
- introwertyka. - Tak.
I kogoś, kto nie był pewien.
Kiedy tu przyjechałem, nie wiedziałem, czego chcę.
Ale patrząc na pewne rzeczy, wiesz, czego chcesz.
Te rzeczy muszą ci się pokazać.
Wspaniale.
Podejdź na scenę.
To pudełko z pierścionkiem
z imieniem Rohana. Ale on także wybrał jedną z was.
- Nie zmienisz decyzji? - Nie.
Zobaczmy, jaka jest decyzja.
Szokujące.
Na jednym jest „Rohan”.
A na drugim…
„Shimona”.
Pewnych rzeczy nie potrafię wyjaśnić.
Skupiam się na chwilach i uczuciach.
W tej chwili na tym, które poczułem,
gdy uśmiechnęłaś się podczas rozmowy wideo. Wtedy wziąłem to
za wyrachowany krok,
chciałem wybrać kogoś innego, ale…
Chcę ci powiedzieć wiele rzeczy, ale to nie koniec.
Kiedy dam ci ten pierścionek, chcę zacząć od początku.
Moje uczucia są silne i bardzo cię lubię.
Mam nadzieję, że go przyjmiesz.
Bardzo dziękuję.
Od początku niewiele ze sobą rozmawialiśmy
i nie spędzaliśmy razem wiele czasu.
Ale czas spędzony z tobą
był dla mnie bardzo cenny.
Przy tobie zawsze się uśmiechałam.
Teraz też się uśmiecham.
Twoja anielska liczba to cztery.
Dlatego, Rohanie…
chciałabym być anielską liczbą cztery w twoim życiu.
Doskonale. Też tego chcę.
O rany!
Gratulacje!
To coś wspaniałego.
Dwoje ludzi obustronnie zaakceptowało romantyczny związek.
Bardzo mnie to cieszy.
Eksperyment jasno pokazał, że w przypadku Rohana
kontakt nawiązany online się sprawdził
i udało im się zbudować silną więź.
Shimona, jak się teraz czujesz?
Przytłoczona. Wybrałam go od samego początku.
Chciałam odkrywać relacje tylko z nim.
Ja tego nie robiłem.
No proszę cię.
Mówiła… Ktoś powiedział jej, że badałem teren.
- Ale to nieprawda. - Dobrze.
Brawo. Moje gratulacje.
Przepraszam.
- Powiedziałeś, że nie odkrywałeś. - Tak.
Ale na randce powiedziałeś,
że chcesz ze mną coś odkryć.
- Co to miało być? - Spróbowałem.
Ale wiem, co miałem w sercu.
Jeśli widzisz we mnie przyjaciółkę…
Wiem… Powiedziałem to,
ale takie były moje uczucia.
To nie jest wszystko. Nie jesteś tylko przyjaciółką.
Nie bez powodu cię wybrałem. To znaczy, co jeszcze mogę powiedzieć?
Tak. To ma sens.
To po co marnowałeś mój czas? Prawda?
Czemu nie odmówiłaś?
Mogłaś mi odmówić.
Włożyłam w to serce.
Ty nie.
Powiedziałem wyraźnie po tanecznej randce…
Powiedziałeś coś nieszczerze.
Powiedziałem, że chcę z tobą odkrywać? Powiedziałem to na randce?
„Jest powód, dla którego wybrałem ciebie, nie Sakshi”.
Dlaczego tak powiedziałeś?
Powiedziałem, że jesteś lepsza, inteligentna, mądra i tak dalej,
ale nie czułem tego w sercu.
Nie powiedziałeś tego.
Ja zapytałam, a ty zrobiłeś ze mnie przyjaciółkę…
Wiecznie o tym wspominasz, a ja ci tłumaczę.
Że nie byłam przyjaciółką?
Nie rozumiem.
Więc kim dla ciebie byłam?
Nie mówiłabym o tym, gdybyś nie powiedział,
że przestałeś odkrywać, gdy tylko ona się zjawiła.
Prawda? „Przestałem odkrywać”.
Gdy mi mówisz, że jesteś otwarty na nowe rzeczy,
sam sobie zaprzeczasz, tak?
Byłem, ale czy powiedziałem,
że zaangażowałem się romantycznie?
Ciągle siedzisz w tym friendzone. Tłumaczyłem to wiele razy.
Mamy przyjazne relacje. Zawsze byłem dla ciebie miły.
Mamy przyjazne relacje, ale nie czuję do ciebie nic romantycznego.
Świat nie kręci się wokół ciebie.
I wiesz także…
Uważam tak samo.
Mówię o czymś, co ma dla mnie znaczenie.
Liczę, że to rozumiesz.
Rozumiem część twoich słów, część nie.
Niech tak zostanie.
- Poprzestańmy na tym. - Idealnie.
- Dobrze. - Ananya, jak się czujesz?
Jak twoja podróż?
Było wiele wzlotów i upadków.
Jakąkolwiek więź tu zbudowałam,
myślę, że każda jest piękna i…
Miałaś też największy wybór.
Jednego gościa zupełnie odcięłaś.
- Tak. - Dzięki temu
masz tutaj Faisala.
Ale wcześniej miałaś także okazję
powiedzieć Dhruvowi, że czujesz romantyczną więź.
- Ale to nie było odwzajemnione. - Tak.
Ponieważ dziewczyny mieszkały tak blisko,
chciałem spędzić z nimi trochę czasu. I tyle.
Ale od tamtego dnia,
kiedy powiedziałem, że potrzebuję więcej czasu,
z każdym mijającym dniem moje uczucia do niej
stawały się coraz silniejsze.
Myślę, że ten czas bardzo mi pomógł,
ponieważ mam teraz w głowie jasność sytuacji.
Wcale nie minęło dużo czasu.
Powiedziałeś stanowczo i zdecydowanie: „Potrzebuję więcej czasu”.
Gdy tylko zjawia się Faisal,
wszystko się zmienia. Teraz jesteś wszystkiego pewien.
Jesteś pewniejszy siebie. Ale to tylko słowa.
Jaką wielką różnicę zrobiły te kilka dni?
- Co się stało? - Wiem, on wiele mówi,
mimo że nie jest wylewny, dla mnie liczy się to,
jak to pokazuje.
Dlatego czyny mają dla mnie duże znaczenie.
Zrobił coś?
- Jakie czyny? - Tak.
- Na przykład? - Broni mnie.
Kto z nich jest tak groźny, że nie można mu się postawić?
Łatwo się za tobą wstawić w programie,
do którego to ty go wybrałaś. Rozumiesz?
Kiedy był tu Shivam,
także cię bronił, mówił:
„Zważaj na ton” i tak dalej. Widziałam to.
Ale zaraz potem
postanowił nie wybierać cię w tamtej chwili
i powiedział, że potrzebuje więcej czasu.
Powiedz mi, proszę, co się zmieniło od tamtej pory?
Jakie dokładnie czyny zaobserwowałaś…
Powiem ci, czemu pytamy. Bo wydaje nam się,
że musiało stać się coś wielkiego, musiał się naprawdę postarać,
że teraz jesteś nim zachwycona.
A wiem tylko,
że wasz weekendowy wypad
okazał się sporym niewypałem.
Był pogmatwany.
Jest w zasadzie gorzej, niż było wcześniej.
- Myślę, że jestem… - Łatwowierna?
Jak było, Faisal? Co ty czujesz?
Chyba tylko ja doświadczyłem tego,
czego wszyscy się boją.
Zostałem odrzucony i jadę do domu bez więzi.
Ale oto jestem. Bo miałem tu być. Taki jest los.
Jest świetną dziewczyną.
Od początku mi się podobała.
Zawsze chciałem ją poznać osobiście.
Tylko jeden raz, dla siebie.
Kiedy wstałem od komputera, myślałem:
„To nie koniec”.
Miałem przeczucie. Nie wiem dlaczego. Czasem tak bywa, jak w filmie…
To jeszcze nie koniec.
Wybór należy do ciebie, Ananya.
- Proszę. - Tędy.
Mogę?
Dobrze.
Znów się tak spotykamy.
Kiedy cię zobaczyłam, nie byłam tobą zainteresowana.
- Mówiłam ci o tym. - Tak.
Byłeś na końcu mojej listy wybranych.
Potem sukcesywnie piąłeś się na niej do góry.
Wiem, że mieliśmy wzloty i upadki.
Nie dałeś mi pierścionka.
I to, co sprawiło,
że zrozumiałam, że łączy mnie z tobą silniejsza więź,
to fakt, że nasze podstawy
są nadal silne
i naprawdę chcę dać nam szansę.
Czas znów wykonać ten skok. Teraz musisz mnie złapać.
Gdy tu przyjechałem, byłem zupełnie inną osobą.
Zawsze skupiałem się na sobie
i jeszcze nigdy nie dałem takiej szansy nikomu ani niczemu.
Teraz chcę myśleć całym sercem i czuję,
że gdybym odpuścił, byłbym największym idiotą świata.
Tak właśnie myślę
i uważam, że jesteś najlepszym, co mnie w życiu spotkało.
Dlatego zdecydowałem, że zdejmę ten pierścionek.
- Jakie to uczucie? - Dobre.
Do tej pory w programie mamy Rohana,
który związał się z osobą z Internetu, oraz Ananyę…
Z osobą z reala.
Pora na kolejnego singla.
- Chiragg. - Chiragg.
Tak!
Twoim kontaktem z reala jest Vidushi,
a internetowym – Sifat.
Jak tam twoja podróż, Sifat?
Podróż z Chiraggiem?
Zawsze lubiłam spędzać z nim czas.
Podczas każdego spotkania zawsze śmialiśmy się razem.
Pojechaliśmy na wycieczkę.
Na niej wydawało mi się, że ich relacja…
trochę wyprzedza naszą.
Rozmawialiśmy wczoraj
i powiedziałam Chiraggowi, że…
widzę, że jest mu ciężko.
Widzę…
Nie chcę go stawiać w takiej sytuacji.
W pełni uszanuję, jeśli wybierzecie siebie nawzajem.
Powiedziałam mu, że nie odpuściłabym,
gdyby nie ta sytuacja.
- Ale… - Dlaczego?
Chcesz powiedzieć, że nic nie zaiskrzyło?
Nie o to mi chodzi.
Ale dlaczego bierzesz to na siebie,
postrzegając tę sytuację jako taką,
w której chcesz się poświęcić?
- Nie chodzi o poświęcenie. - Z ciężkim sercem…
poświęcasz swoją miłość,
mimo że coś do niego czujesz.
- Chodzi o coś innego? - Masz inny problem?
- To brzmi jak wymówka. - Tak.
Dobrze. A co z Vidushi, twoim kontaktem z reala?
Dość sporo tu razem przeżyliśmy.
To prawda? Jak się czujesz?
To dla mnie istne tsunami emocji.
I…
Wczoraj wydarzyło się coś,
co do dziś mnie gnębi.
Napisałam Chiraggowi list,
że chyba mam więź z Sahibem.
Coś w tym jest. Nie wiem, co to jest. Coś jest na rzeczy.
- Nigdy nie byliśmy na randce. - Tak.
Więc nie przyszło nam to do głowy,
że coś może tam być.
To działo się automatycznie, naturalnie.
Spędzaliśmy głównie czas z Chiraggiem i Sakshi.
To, jak ona się przy nim czuje…
Musi dać z siebie wszystko.
A ja i tak sprawię, że będzie się uśmiechać.
Chcesz powiedzieć, że skoro on się stara i jest miły,
to ona powinna się zaangażować
i zapomnieć o tym, co czuje?
- Tego nie mówię. - Ale tak to brzmi.
Nie chcę zepsuć imprezy.
Czemu się tego boisz? Nikt nie mógł zepsuć tej imprezy.
Jeśli odkrywasz, bądź co do tego odważny i szczery.
Mówię teraz o was.
- Pytamy o ciebie. - Tu chodzi o ciebie.
Chodzi o to, że całkowicie ignorują fakt,
że ja też się dobrze bawię z Sakshi.
Zapytajmy ją. Sakshi?
Wiem, że moje przeczucia nigdy się nie mylą.
W poprzednich związkach
przydarzyło mi się coś takiego.
Czułam, że coś jest na rzeczy, i mówiłam o tym bliskim.
Nikt mi nie wierzył. Wszyscy mówili: „Nic się nie dzieje”.
Ale po jakimś czasie dochodziło do mnie…
Tak, miałam rację.
Rozumiem chęć odkrywania,
ale jestem, jaka jestem.
Jeśli coś mnie z kimś łączy
i jeśli czuję, że mimo tego, że ten ktoś jest przy mnie,
to jest jak…
Jeśli szuka iskrzenia gdzieś indziej,
nie jestem pewna, czy ta osoba jest ze mną.
Zabolały mnie słowa Vidushi,
która wspomniała o niezobowiązującym flircie. Ty milczałeś.
„Świetnie wyglądasz” to też niezobowiązujący flirt.
Dla mnie flirt to coś innego. Nie wiem, jak to…
- Niezobowiązujący. - Dużo gracie w gry.
Prawda czy wyzwanie?
- Tak. - Było pytanie
o jakąś łódź. Dhruv, co to było za pytanie?
Pytałem, czy gdyby były dwie łodzie,
w jednej jest Sakshi,
a w drugiej Vidushi…
- Obie toną. - Tak.
- Kogo uratuje? - Tak.
Co powiedziałeś?
- Jak odpowiedziałeś? - Vidushi.
Świetnie.
Nie wierzę, że za ciebie poręczyłem.
Teraz ty…
To nie wszystko. To tylko łódź.
Trzeba było jej to powiedzieć.
Jestem głupia.
Naprawdę nie mam nic przeciwko odkrywaniu.
Od początku byłem za odkrywaniem.
Chodzi o to,
że rozmawiałem z nią godzinami.
Wiem, że jest bardzo ostrożna.
Powtarzałem jej: „W porządku.
Zrób pierwszy krok”.
Nie umiałeś przyznać się przed nią, że z kimś flirtowałeś.
Co?
Ta dziewczyna mi powiedziała. Tak.
Gdy rozmawialiśmy wczoraj,
- powiedziała, że flirtowaliście. - Czy ja nie zaakceptowałem tego u ciebie?
- Nie mówiłeś, że flirtujecie. - Najwyraźniej nie.
Mówiłeś…
To tylko flirt. Co jeszcze się niby dzieje?
Ale nie powiedziałeś słowa „flirt”.
Czujesz, że masz z nią silniejszą więź niż z nią?
Ją już uratował z łodzi. Ja utonęłam.
Zapomnij o tym.
- To tylko zabawa. - Naprawdę.
- Pytam cię jak mężczyznę. - Nie.
- Dobra. - W porządku? Mogę?
Po tym wszystkim rozmawiałem z Vidushi sam na sam.
Wysłuchajcie mnie. Wszyscy powinni to usłyszeć.
Rozmawialiśmy o nich.
Zdaliśmy sobie sprawę,
że to było coś, co mieliśmy odkrywać tego dnia.
Ale na końcu
powiedziałem jej, a ona… Oboje powiedzieliśmy, że…
Omówiliśmy to. Właściwie…
Sahib uważa, że on i Sakshi
zupełnie nie zgłębiali znajomości.
Powiedziałam mu, że po pierwszej randce
z Chiraggiem posuwaliśmy się tylko dalej.
Z Sahibem tego nie robiliśmy.
Dlatego mogę zaręczyć…
Może mogłabym rozmawiać więcej i…
To urocze, jak próbują się wzajemnie ratować.
- Nie ratujemy… - Ale podoba mi się to.
- Cokolwiek wy… - Bo ja byłam…
Po tej rozmowie wszystko było jasne.
Mówiłem o grze w Prawda czy wyzwanie.
Powiedziałem jej o wyzwaniu pocałowania Vidushi,
że pocałowałem ją we włosy.
Sakshi…
Czas, byś podjęła ostateczną decyzję. Chodź.
Chyba nie dam rady
po tym wszystkim.
Bo w mojej głowie kłębiło się już tyle myśli.
Chyba nikt tutaj nie ma jasności.
Ale to, co się tu wydarzyło, dało mi ją.
Jeśli dam mu teraz ten pierścionek,
będzie to niesprawiedliwe wobec wszystkich.
Nie jestem na etapie,
na którym czułabym, że powinnam go dać komukolwiek.
Porozmawiajcie ze sobą i zdecydujcie, co dalej. Proszę.
Szanuję cię. To nie tak,
że nie będziemy przyjaciółmi, jeśli nie dam ci pierścionka.
Nie o to chodzi.
Nasza pierwsza randka, druga randka…
To było piękne.
Powstała między nami więź.
Po tym narodził się między nami dystans.
Z wielu powodów, ale gdy tylko się spotykaliśmy,
gdy do ciebie przychodziłam i coś ci powtarzałam,
później miałeś zamęt w głowie.
Myślę, że istnieje też luka w komunikacji.
Nigdy nie osiągnęliśmy takiej relacji, jakie zbudowali inni.
Dlatego uważam, że nie powinniśmy się teraz
wzajemnie okłamywać.
Cieszę się, że postanowiłaś nie dawać mi pierścionka.
Czułbym się niezręcznie, nie przyjmując go.
Tak.
Wiem, że było ci ciężko.
Ale mimo to wybrałaś mnie. Szanuję to. Dziękuję ci za to.
Wiedz, że masz najczystsze serce.
- Dziękuję. - Szanuję cię.
Ja ciebie też.
Zawsze życzę ci jak najlepiej.
Dziękuję.
Zmieniłaś zdanie, podchodząc tutaj?
Zachowałam pierścionek, ale…
Sahib, ty już byłeś zdecydowany nie przyjmować go?
Czy zdecydowałeś teraz?
Szczerze mówiąc, byłem niezdecydowany.
- Więc… - Ale nie przez nią.
Nie z jej powodu.
- Nie pytaliśmy. - Dobra. Przepraszam.
Sam z tym wyskoczyłeś.
Chiragg.
Wszyscy wiedzą, kogo wybrałem.
To Vidushi. To zawsze była ona.
Napisałem coś. Myślałem
o naszej podróży, o tym, jak do tej pory wyglądała.
I tak dużo piszę.
„Dzień pierwszy…
Fioletowa sukienka, nerwowy uśmiech, lśniące oczy…
Kim jest ta uśmiechnięta dziewczyna?
Dzień drugi. Czarna sukienka. O, kurka, ona umie pić,
ale wolę jej towarzystwo od alkoholu.
Dzień trzeci, bębny dhol…
Wpatrzeni w siebie, śpiewamy.
Nie mogę oderwać od ciebie wzroku.
Dzień czwarty. Czuję coś, co dawno straciłem.
Oto ona, pukająca do moich ścian. »Kim jesteś, Chiragg?«, pyta.
Dzień piąty, rozkwitamy…
Wygrałaś walkę z moimi upartymi włosami.
Radość na twej twarzy wspaniale wieńczy ten dzień.
Dzień szósty. Naprawiamy wszystko, co zepsute.
Za tym uśmiechem dostrzegam ból.
Pozwól mi otrzeć te łzy.
Dzień siódmy. Boli niebiańsko,
gdy wirujemy w tańcu i pośród słów.
Powiedziałaś: »Ja też jestem zaborcza«.
Mówię sobie, że w końcu mnie dogania.
Dzień ósmy. Co tu świętować?
Że w końcu coś poczuła?
Ale widzę zakłopotanie wymalowane na jej twarzy.
Strach, którego wciąż się trzyma.
Dziewiątego dnia nasze historie splatają się
wśród gór na czterech kółkach.
Pamiętam, jak szłaś w tej czerwonej sukience.
To wtedy moje serce nieomal przestało bić.
Dzień dziesiąty. Kwestia czasu.
Kiedy ona to zobaczy? Kiedy usłyszy to,
co świat już wie?
Dzień 11. Wątpliwości.
Dyskusja robi się męcząca. Ronimy łzy…
ale nie z radości.
Ostatni dzień.
Dzień 12. To koniec podróży.
Nie mam pojęcia, jak potoczy się to dalej.
Jestem tylko chłopcem,
który stoi przed dziewczyną i prosi, by dała mu szansę.
Nadal będę cię rozśmieszał”…
Ty przeczytaj dwa ostatnie wersy.
„Nadal będę cię rozśmieszał
i zabiję dla ciebie wszystkie smoki świata”.
Więc dla mnie…
Szacunek dla wszystkich,
bo nie wiem, jak wytrzymaliście miesiąc,
wiedząc, że wasze kontakty chodzą na randki.
Choć powiedziałem, że kocham chaos,
ale czułem się, jakby zmięta kulka papieru obracała mi się w żołądku,
kiedy wiedziałem, że z kimś wyszłaś.
I…
Miałem szczęście, bo oba moje kontakty były dobre, ale…
Gdybym miał porównywać, która z was jest lepsza,
nie znalazłbym odpowiedzi.
Ale pomyślałem,
czyje odejście zaboli mnie bardziej. I wszystko stało się jasne.
Co mam robić jutro?
Nie wiem, czego chcę. Jeszcze nie!
Nadal nie wiem, czego chcę.
Od pierwszego dnia
sprawiasz, że czuję się lepiej.
Robisz dla mnie tak wiele.
Nikt nigdy tego dla mnie nie zrobił. Może dlatego bardziej się boję.
Zbyt piękne, by było prawdziwe? Może.
Jestem i będę z tobą szczera.
Nie wiem, w jakim kierunku to zmierza, ale chcę dać nam szansę.
Proszę.
Tak.
Gratulacje. To było niesamowite.
Chiragg, ty również
związałeś się z osobą z reala.
Gratulacje. Jakie to uczucie?
Jasność!
Z czworga singli troje znalazło prawdziwą więź.
Gratuluję waszej trójce.
Niesamowite.
Dwoje znalazło ją w realu.
A jedno w Internecie.
Ale nie należy się smucić.
Zwłaszcza ci, którzy nie mają pierścionków.
To wasza szansa.
Mamy pierścionki.
Jeśli ktoś uzna, że coś może się udać,
i zechce to zgłębić,
może tu przyjść i wybrać dwa pierścionki.
- Sifat? - Idę.
Nigdy nie byliśmy na randce,
ale kiedy rozmawialiśmy, czułem się swobodnie.
Przy tobie mogłem być sobą.
To, co nas połączyło…
Poczułem, że coś zaiskrzyło.
Nie mieliśmy szansy dobrze się tutaj poznać,
ale dla mnie ten pierścionek oznaczałby,
że chciałbym cię poznać po eksperymencie
i zobaczyć, co będzie dalej.
Bardzo chciałam zrozumieć,
co znaczy dla ciebie ofiarowanie mi pierścionka.
Nie wiem, czy to się uda.
Ale, tak. Ja także chciałabym cię lepiej poznać.
Co?
Wasza szóstka… Żadne z was nie jest w szoku.
Ty nie jesteś?
- Ani trochę. - Czy kogoś to dziwi?
Byłbym w szoku, gdyby nie dali sobie pierścionków.
Bo, szczerze, to oczywiste…
To nic romantycznego,
ale powinni zobaczyć, co z tego będzie.
Gdyby tego nie zrobili, kazałabym im się nimi wymienić.
Cieszy mnie to.
To dobry znak. Nikogo to nie dziwi. Ich mogło.
- Jesteście w szoku? - Tak! Nie spodziewałam się tego.
To niesamowite,
że pozostałaś wierna swoim uczuciom.
Na pewno, tak jak tego pragnie twoje serce,
znajdziesz gdzieś na świecie swoją więź.
Nie wiemy, czy to będzie ktoś z reala,
czy ktoś z Internetu.
Ale mam wielką nadzieję,
że nawiążesz taką więź,
- jaką chcesz. - Dziękuję.
Znajdziesz ją.
Rozpłakała się. Muszę ją przytulić.
Znajdziesz.
- Dziękuję. - Bądź z siebie dumna.
Chcieliśmy zobaczyć, jak ludzie nawiązują więzi.
Jest Internet. Prawdziwe życie.
Chcieliśmy sprawdzić, czy powstaną cztery pary. No i mamy cztery.
- Niesamowite. - Sukces!
To sukces.
Gratulacje!
Dzięki za udział w tym eksperymencie.
Pozostańcie sobą. Bardzo dziękuję.
Uważam, że więzi z osobami z reala są lepsze niż z osobami z sieci.
Gdyby to on był moim kontaktem z Internetu,
nie sądzę, żebyśmy nawiązali taką więź.
Chodzi o osobę, a nie o to, jak się ją poznało.
Ale w tym przypadku Internet się sprawdził.
Bardzo się od siebie różnimy.
Pod wieloma względami jesteśmy bardzo podobni.
Oboje mamy za sobą ciężki bagaż.
Ona ma więcej.
W sumie to bardzo się z tego cieszę, że daje mi tę…
uczciwą szansę?
Trzeba dać temu szansę.
Niektórzy na nią zasługują. Nie spróbujesz, to się nie dowiesz.
Mieszkamy w różnych miastach,
ale chyba oboje chcemy spróbować, bo…
mamy bardzo silną i głęboką więź.
Przynajmniej z mojej strony, nie wiem jak z jej.
Myślę, że to zbyt dobre,
żeby nie spróbować. Odległość nie ma znaczenia.
Kocham swoją podróż i myślę, że wiele mnie nauczyła.
Walczyć o siebie.
Teraz już wiem, czego chcę, a czego nie.
Z tego eksperymentu zabieram ze sobą Sifat.
To najlepsze, co mogłem z niego wynieść.
Ona chyba także.
I tak będziemy lepsi od innych.
Właśnie.
Między nami jest prawdziwa więź.
Nigdy do nikogo nie czułem tego, co do niej.
Do nikogo.
Nie mogę być szczęśliwszy.
Obiecuję, że cię nie zawiodę.
Obiecuję, że zawsze będziesz się przy mnie uśmiechał.
Podoba mi się to.
Od początku byliśmy ze sobą szczerzy.
Oczywiście.
Szczerość jest ważna dla nas obojga.
A więc to prawda.
Zbudowaliśmy prawdziwą więź.
Niedługo ślub, prawda?
W jaki sposób można zmienić pokój?
PAMIĘCI A. VISWANATHA
Napisy: Grzegorz Marczyk