NETFLIX PRZEDSTAWIA
TAMILSKI PRZEMYSŁ FILMOWY SIĘ JEDNOCZY, BY WESPRZEĆ MIESZKAŃCÓW PODCZAS PANDEMII.
9 HISTORII EMOCJE
NINE EMOTIONS
WSPÓŁCZUCIE
W JAŁOWEJ GLEBIE NIE WYROSNĄ SILNE DRZEWA.
W JAŁOWYM SERCU NIE ZRODZI SIĘ WSPÓŁCZUCIE.
(TIRUKKURAL-576)
WRÓG
Człowiek może stać się Bogiem
Dzięki swej szczodrości Może się stać królem
Wszechstronny jak bananowiec Poświęcić dla innych się zdoła
Niczym topiąca się świeca Bez końca rozjaśnia mrok
Człowiek może stać się Bogiem
Dziesięć wron siedziało na drzewie.
Myśliwy zastrzelił jedną z nich.
- Ile wron zostało? - Dziewięć.
Tylko jedna. Reszta przecież odleciała.
Zostały dwie.
Jak to?
Jedna padła trupem. Obok niej siedzi druga.
Jej przyjaciółka.
Mogę też zadać zagadkę?
Proszę.
Zaprasza mnie do zabawy.
Nie słucha, gdy odmawiam.
Bawi się z młodszymi dziećmi.
I nagle znika bez śladu.
Kto to taki?
Nie wiem. Znacie odpowiedź?
- Kto to? - Pan Kryszna.
Masz rację.
Ale z ciebie skarb.
A ty czemu się dąsasz?
To ciągnie się już jakieś pół roku.
On nawet się nie stara.
Ile mam cierpieć? Pracuję u tylu ludzi.
Co innego, gdyby sama mogła się uczyć.
Polega na pani korepetycjach.
Niech mąż odliczy stawkę z mojej wypłaty.
Dobrze. Wejdź, zrobię ci kawy.
Podejdź, Ponni.
To problem twoich rodziców.
Nie może wpłynąć na twoją naukę. Jasne?
Nie potrafi pojąć tego zadania.
Pomóż mu.
Obarczasz dzieci własnymi zmartwieniami.
Co tym razem?
Znów brakuje ci pieniędzy?
I co z tego?
Mojemu mężowi nic do tego.
Twój pracodawca nie mówi mi o swoich wydatkach.
To sprawa między tobą a mną, jasne?
Rozwieś pranie.
Mów, skarbie.
Mamo, wujek Seemy ma salę weselną w Madipakkam.
Wynajmie ją nam za pół ceny.
Jej rodzice będą próbowali was przekonać.
- Hmm. - Czyli co, mamo?
Ślub miał być w świątyni Mylapore,
a wesele w hotelu Savera.
Nie podoba mi się ta zmiana.
Nie dajcie się namówić.
Mamo?
Co się stało?
No dobrze.
Seema boi się swoich rodziców.
A ja nie chcę wydziwiać jak typowy pan młody.
W tym rzecz.
Mam być kozłem ofiarnym?
Nie ty, mamo.
Ojciec. Niech on ich przekona.
Dla niego to pestka.
Zjawią się u was jutro albo pojutrze.
Halo?
Dheena.
Hej!
Lepiej się przebierz.
Masz zapasową koszulę?
Pospiesz się.
Co tu robicie? Nic tu po was.
Niech wysiądą na następnym przystanku.
Możesz sobie gadać. I tak mnie nie posłucha.
Wyciągniesz go za kaucją, jeśli go złapią?
To zabójstwo z premedytacją.
Nie wypuszczą go. Jedyne, co go czeka, to stryczek.
Poszedłeś z nim pogadać. Czemu go zabiłeś?
Mówiłam mu, żeby nie szedł.
Dlaczego?
Czemu go zabiłeś?
Po co dusiłeś w sobie złość?
Chciałeś przywrócić życie
zmarłemu bratu?
Co powiem jego rodzicom?
Jego żona
nie krzyczała ani nie płakała.
Nawet mnie nie zatrzymała.
Patrzyła na mnie jak na ducha.
Rozpoznałaby twoją twarz?
Patrzyła na mnie,
ale jakby mnie nie widziała.
Mamo.
Co się dzieje?
Wiesz coś,
ale nic nie mówisz.
Widziałaś go, prawda?
Czemu milczysz?
Czemu, mamo?
Mogłabyś coś powiedzieć.
Cokolwiek.
Wciąż jesteś zła na ojca.
On nie żyje, mamo.
Mogłabyś mu w końcu wybaczyć.
Varun.
Dheena?
Nie porozmawiasz ze mną?
Na Boga.
Wszechstronny jak bananowiec
Nigdy już się nie odezwiesz?
Babciu.
Ile jeszcze będziesz się tu ukrywał?
Nic nie powiesz?
Nie lubię z panem rozmawiać.
A mnie się zebrało na rozmowę.
Pogadajmy.
Człowiek może
Stać się Bogiem
Pan Murugan.
Mógłby się pan uciszyć?
Jak długo tu będziesz?
Nie pański interes.
Wyraziłem się jasno. Nie chcę z panem gadać.
Człowiek…
Wszechstronny jak bananowiec…
W kółko pan pyta. Nie chce mi się odpowiadać.
Nie znosisz pytań i osoby, która je zadaje.
Nie zamierzasz od razu się stąd wynieść?
Nie możesz.
Człowiek może stać się Bogiem
Skąd ten gniew?
Ten nieuzasadniony gniew.
Powiedz.
Czemu się wściekasz?
Zabiłem człowieka.
Wystarczył jeden cios.
Na moim miejscu byłby pan w dobrym humorze?
Nie wyglądasz mi na mordercę.
Czemu to zrobiłeś?
Sprowokował mnie.
Pisane mu było zginąć z moich rąk.
Miał inne wyjście?
Trzy tygodnie temu zmarł mój brat.
To przez niego.
Przez obligacje skarbowe.
Mój brat dał łapówki ludziom, których tamten mu polecił.
Wyzbył się wszystkiego, co posiadał.
Chciał ulżyć własnej rodzinie.
Zrobił, co mógł.
Pozostało mu tylko zaufanie.
A on go zawiódł.
Nie sądzę, że popełnił samobójstwo.
To on zacisnął pętlę wokół szyi mojego brata.
To on odepchnął stołek spod jego stóp.
Usunął stołek spod stóp twojego brata.
A ty to samo zrobiłeś jemu.
Oko za oko. Właśnie tak?
Nie zrzucaj winy na mnie.
Ja tylko domagałem się sprawiedliwości.
„Był głową rodziny. Zaufał ci, a teraz nie żyje”.
Ani krzty skruchy, żalu czy współczucia
u człowieka odpowiedzialnego za jego śmierć.
A ty to czułeś?
Co takiego?
Współczucie, skruchę, żal.
Odczuwałeś to samo?
Zabiłeś człowieka.
Pomyślałeś o jego rodzinie?
A kto odpowie za śmierć mojego brata?
Wiesz, co on mi powiedział?
„Takich jak twój brat są tysiące. To nie moja sprawa, by im pomagać.
Opłakujesz swojego brata.
Co mnie do tego?”
Tyle jeszcze bym zniósł.
Ale potem dodał to.
„Tchórze jak twój brat nie mają po co żyć.
Co za różnica, że umarł?
Nie zawracaj sobie głowy”.
Od chwili, gdy wypowiedział te słowa,
do momentu, gdy upadł i z głowy trysnęła mu krew,
straciłem nad sobą panowanie.
To on odpowiada za moje czyny.
Może ojciec bił cię, gdy byłeś mały.
Może krzyczał,
sprawiał ci ból.
Może skrzywdzili cię przyjaciele.
Tłumiłeś nagromadzone przez lata emocje,
aż dałeś im ujście.
Padło na tego starszego człowieka.
Na mnie.
Gniew, przemoc, zemsta.
Pewnie od lat żywiłeś pretensje do wielu osób.
Zabijając mnie,
przebaczyłeś pozostałym?
Przebaczyłeś im, Dheena?
Nie chodziło ci o mnie, tylko o mój charakter.
Nie pozbyłeś się mnie. Zabrałeś mnie ze sobą.
Nie wiem, jak się mnie pozbędziesz.
Do tego czasu będę twoim cieniem. Sam dobrze to wiesz.
Twój wybór był taki, by mnie zabić.
Jak byś postąpił na moim miejscu?
Sam pomyśl.
Szlachetni ludzie przykładem świecą W dowód uznania pomniki im poświęcą
W sercach pełnych troski i miłości Cudowna wiosna na zawsze zagości
Gdy ktoś na swe barki weźmie cały trud Za jego przewodem pójdzie cały lud
Serce nieskalane Może stać się świątynią
Człowiek może stać się Bogiem…
Mamo?
Ciociu?
Chodź. Pójdźmy razem.
Chodźmy.
- Wyjeżdża, Malli. - Z żoną i dziećmi?
- Dołączą do niego? - Zajmę się tym. Uważaj na siebie.
- Nie bój się. - Co planuje…
- Chwila. - Uważaj na siebie.
Nie rozłączaj się.
To forsa i bilet na pociąg. Wyjedź.
Malli z małą dołączą później.
- Z kim rozmawiasz? - Z Malli.
Jak mała?
Dobrze, niby jak?
A co u ciebie?
Jeszcze zdążysz na pociąg.
Dorai dał ci pieniądze na…
Podjąłem decyzję. Nie wiem, czy dobrą.
Ufam, że to zrozumiesz.
Co masz na myśli?
Halo?
Na kiedy planujecie przełożyć ślub?
Po takiej tragedii
dobrze byłoby się pocieszyć.
Powinniście…
Mamo, dokąd idziesz?
Do świątyni.
Nie powinnaś, Savithri.
- Mamo. - Pójdę z tobą, ciociu.
Pójdę sama. Zaraz wracam.
Poszła do świątyni.
Jesteś pewny? Przemyśl to.
Dobra.
Nie warto, Dheena.
Proszę pani.
Proszę pani?
Nie od Boga, lecz od pani oczekuję wybaczenia.
Tylko tego pragnę.
Odbędę pokutę.
Jestem gotów ponieść wszelką karę.
Mój mąż…
mógł pomóc pańskiemu bratu.
W najgorszym wypadku
mógł chociaż…
dodać mu otuchy.
Wiem, nie zrobił tego.
To nie powód, by popełnić samobójstwo.
Dlatego też
niepotrzebnie przyszedł pan do naszego domu.
Nie poniosłyby go nerwy i nie obraziłby pana.
I chociaż był oschły, mógł pan zachować cierpliwość.
A nie tak…
Przez głupią kłótnię
przez dziesięć lat nie odzywałam się do męża.
To ja go zabiłam.
Mogłam wejść do pokoju, gdy usłyszałam podniesione głosy,
i przemówić wam do rozsądku. Mogłam temu zapobiec.
Skoro sama nie postąpiłam jak należy,
jak mogłabym dać panu karę lub przebaczenie?
Nie mam do tego prawa.
Czymże…
Jest twoje ciało?
Czymże jest twój umysł?
Jak kwitnący pąk
Wczesnym rankiem
Jak więdnący kwiat
Późnym wieczorem
Pośród snów niezliczonych
Serce twardnieje przez ego na próżno
Rozmyło się
Mimo zwady
Moje życie!
Twoje ciało…
Czymże jest?
Czymże jest twoja myśl?
Niczym ognista kula
Toczysz się nierozważnie
Czy żar już na zawsze zgaśnie?
Czy pojmiesz swą niewiedzę?
Jak strugi deszczu Co ziemi nie muskają
Jak wina bez przebaczenia
Czy życie kończyć się musi zwadą?
Moje życie!
Twoje ciało…
Czymże jest?
Czymże…
Jest twoja myśl?
Napisy: Ewa Nowicka