NETFLIX PRZEDSTAWIA
TAMILSKI PRZEMYSŁ FILMOWY SIĘ JEDNOCZY, BY WESPRZEĆ MIESZKAŃCÓW PODCZAS PANDEMII.
9 HISTORII EMOCJE
NINE EMOTIONS
GNIEW
Serce zatrute gniewem
wszędzie zostawia po sobie zgliszcza.
GNIEW
Pijesz rano kawę i radośnie się wypróżniasz?
Czym?
Tym, co wczoraj jadłeś?
Jak?
Za pożyczone ode mnie pieniądze.
Co masz przed oczami, jak wycierasz sobie tyłek?
Pańską twarz.
Nie kpij sobie ze mnie.
Co obiecałeś? Że spłacisz dług w ciągu czterech miesięcy?
Ciebie utrzymuje ten sklep. Mnie – twoje odsetki.
Płać.
Od czterech miesięcy nie mam zysków.
Maasi! Dość wymówek. Płać!
Pieprzona rata? Dawaj resztę.
Dawaj!
A nas nie obsłużysz?
Prosiłam o jałmużnę?
Daj nam kilo ryżu.
- Dawaj mi to! - Nie!
Czyimi pieniędzmi tak szastasz?
Zapakuj kilo ryżu!
Dziękuję, kochana, dzięki tobie dostałem więcej.
- Pobłogosław mnie. - Niech ci się darzy.
Dziękuję.
Daję ci tydzień na spłatę długu.
Dopisz to do mojego rachunku.
Słoń kroczy dostojnie Kołysząc się z boku na bok
Na słoniu król siedzi dostojnie Rozsiewając wokół swój urok
Rączy rumak galopuje dostojnie Podziwiajcie każdy jego krok
Król w siodle zasiada dostojnie Wolny od trosk cały rok
Słoń kroczy dostojnie Kołysząc się z boku na bok…
BIURO KOMISARZA
Wyłącz syrenę.
Słucham.
Do mnie też dzwonili z ministerstwa.
Nie wiemy, czy to ma tło polityczne.
Raczej sprawa lokalna.
Dokończę śledztwo i…
Tak jest.
Wieczorem prześlę raport.
Robimy, co się da. Sprawdzę, czy wymaga tomografii.
Dam znać.
Muszę przesłuchać ofiarę.
Doktorze, pacjent wymaga nagłej pomocy.
- Muszę iść. - Natychmiast!
Ofiara jest w śpiączce.
Proszę mnie powiadomić, jak odzyska przytomność.
Jeśli nie, będę musiała przycisnąć sprawcę.
Słuchaj, Arul.
Czemu go zaatakowałeś?
Taka zbrodnia w młodym wieku?
Ktoś ci zapłacił?
Co tobą powodowało?
Sukinsynu!
Człowiek walczy o życie w szpitalu. Gadaj!
Niech umrze.
Wtedy wam powiem.
- Zaczął mówić? - Nie.
- Sendhil Nathan go przesłuchuje. - Co chce wskórać?
- Sama się tym zajmę. - Proszę!
Nie trzeba. Niech kontynuuje.
Proszę tam nie wchodzić.
Już panią zawieszono za znęcanie się nad więźniami.
Do wieczora muszę złożyć raport.
Głowa mi pęka.
Niech coś zrobią, by zaczął gadać.
Arul…
To dla twojego dobra.
Przestań milczeć. Odpowiedz na pytania.
- Inaczej kolega narobi ci siniaków. - Racja.
Ja ci tylko złoję tyłek, za to on…
Chodź tu.
- Idź jeść. - Prawda zabolała?
Musisz przy nim mielić ozorem?
Po ile to biryani?
Z kurczakiem 60, z baraniną 80. Bez mięsa 40 rupii.
- Na wynos? - Dodatkowe pięć rupii.
Zapakować?
- Nie mam forsy. - Co? Iqbal, pogoń go!
Kolejka jest, a ten się wygłupia!
Mamo, padam z głodu! Co ugotowałaś?
- Rasam z ryżem. - Co do tego?
Curry z koziej krwi, wątróbka, smażona makrela,
sos z kurczaka, pieczona baranina…
Suszona ryba.
W kółko to samo.
Gdybym handlował ziołem, to jadłbym jak pan.
Nie licz na to, że cię wyciągnę z więzienia.
- A kto cię pochowa? - Ja.
Całymi dniami tylko zmywam i sprzątam.
- A ty życzysz mi śmierci? - Daj mi forsę, kupię biryani.
Myślisz, że wyławiam złote monety z kibli, które muszę myć?
Jedz, co masz.
Musisz mówić o kiblach, jak jem?
- Odejdź! - Cicho. Nie mogę się skupić.
- Idiota! - Chcesz się popisywać?
- To boli! Mamo! - Zostaw ją!
Tracę cierpliwość.
- Arul… - Zabieraj łapy, szujo!
- Kogo nazywasz szują? - Ty bydlaku!
- Dość! - Nazwała mnie szują.
Znęcasz się nad siostrą! W ojca żeś się wrodził!
Podnosisz rękę na kobiety! Ładny miałeś przykład!
Miałaś o nim nie wspominać.
Nie chcę twojego żarcia.
Zrobiłeś bałagan i wychodzisz?
Parszywy psie! Zleję cię klapkiem…
Nie wracaj tu! Idź w diabły!
Arul, oddaj piłkę.
Dawaj piłkę.
Arul idzie jak burza. Bramkarz nie wie, co go czeka.
Szykuje się do strzału.
Gol!
Roald, przyjmij mnie do drużyny. Ze mną wygracie turniej.
Spraw sobie trampki, łajzo, to pogadamy o turnieju.
Włazi na boisko i psuje nam grę.
Co z tobą?
- Upierdliwiec. - Chodźmy.
Jak to nie twój problem? Żona ma spłacać długi męża!
Mam gdzieś, że zwiał lub umarł.
Kasa ma być za dwa dni albo wywalę stąd wasze graty.
Trzy miesiące mi zalegacie!
Twój mąż narobił długów i się zmył.
Mnie chcesz przyłożyć klapkiem?
To jemu powinnaś była przyłożyć!
Kurczę, prąd wysiadł.
- Muszę się uczyć do egzaminu. - Zamknij się!
Ty i te twoje egzaminy.
Macie prąd?
Tak. Chcesz przyjść i coś podładować?
Tylko nam wyłączyli.
Rosy! Twe oczy gniew przepełnia,
a przyciągają mnie jak księżyca pełnia.
Twój nos jest garbaty, a buzia jak główka sałaty.
Na szyi naszyjnik masz luźny…
Esther, wiesz, że w końcu zapłacę czynsz.
Włącz nam prąd. Dzieci uczą się do egzaminów.
Sama wiesz, jak mi ciężko. Mąż odszedł…
„Mąż odszedł do innej”.
„Zostawił mnie z długami”.
„Muszę opłacić dzieciom naukę”.
„Ledwo starcza mi na jeden posiłek dziennie”.
„Nie mam już czego oddać w zastaw”. Zgadłam?
Odejdź.
Zapłać mi, to włączę wam prąd.
Chithrama.
Pichciłaś dziś rybę. Przyślij mi talerz.
Mogłeś zjeść wcześniej. Załapałbyś się na rybę.
Łasuchu. Wkrótce się odbijemy.
Znajdę pracę.
Mamo, nie będziesz musiała już myć kibli!
Sam gadasz o kiblach przy jedzeniu, a mamie nie wolno?
Mamo, jak zacznę zarabiać, to ty i ja będziemy jeść rarytasy.
A ty samą suszoną rybę.
- Zamknij się. - Spadaj.
Miałaś nie czesać włosów wieczorem.
Mamo, co dostałaś od Esther za suszoną rybę?
A co miała dostać? Alkohol.
Ja nie pijam brandy.
Tylko piwo.
Mamo, Arul mówi, że lubi pić piwo.
Po piwie nie biorą cię nerwy.
- Po piwie nie biorą cię nerwy. - Tylko chce się sikać.
Tylko chce się sikać… Fuj!
- To będzie miał co pić. - Mamo!
Ja tylko żartowałem.
Wiesz, że mama woli mnie niż ciebie?
A to czemu?
Wyjdziesz za mąż i się wyprowadzisz.
- Myślisz, że tak będzie? - Czemu nie?
Wesele sporo kosztuje.
Muszę znaleźć dobrą pracę,
żeby ktoś mi się oświadczył.
Wybiorę najlepszego spośród kandydatów.
Sprytna bestia. Dobrze to sobie zaplanowałaś.
Boję się, że inaczej tu utknę.
Będę pomocą domową jak mama
i wyjdę za jakiegoś nieznośnego chama.
- To ucieknij z domu. - A co to da?
Adoptuje cię jakaś bogata para,
da ci wykształcenie i dobrego męża.
Nie masz szans, jeśli tu zostaniesz.
- Dobrze ci radzę. - Anbu. Chodź już spać.
Idę, mamo.
Mamo, znasz brata Roalda?
Sporo zarabia, grając w nogę.
Do tego pracuje na kolei.
Przywilej sportowca.
Kupił sobie nowy rower.
Też chcę grać w futbol i tyle zarabiać.
Mamo?
Śpisz już?
Patrz, gdzie świecisz. Nie naprawili inwertora?
- Miał być już naprawiony. - Dziś już raczej za późno.
Twoja żona pracuje w zakładzie energetycznym.
Nic z tego. Pokłóciliśmy się i wyniosła się do mamy.
Wreszcie mam spokój. Po co miałbym to rujnować?
Zamiast plotkować, poszlibyście go przesłuchać.
Po ciemku nie ma sensu.
Jeszcze mi coś odgryzie.
Mamy światło, koniec wymówek. Idźcie go przesłuchać.
Mów przekonującym tonem. Powtórz, co ci mówiłem.
Proszę pana, moje długi rosną z dnia na dzień.
Muszę je spłacić.
Pożycza pan wszystkim w okolicy.
- Jeśli pożyczy mi pan 20 000… - Tylko bez odsetek.
Dobrze… Jeśli da mi pan pożyczkę bez odsetek,
może pan odliczać raty od mojej pensji.
Nie takim tonem. Zrób smutną minę.
- Tylko wtedy się zgodzi. - Jasne.
Nie wracaj bez gotówki.
Popytam o sklep z dobrymi butami.
Idź już.
I prosto ze szkoły wróć do domu.
Anbu będzie sama.
Dzień dobry.
Proszę pana,
mama ma do pana prośbę. Proszę jej wysłuchać.
- Co to było? - Jaszczurka!
Niech już podłączą nam prąd.
Zaraz wracam.
Dość! Za kogo ty się masz?
Los odebrał mi wzrok, a ty chcesz odebrać mi głos?
Ludzie myślą, że brak mi charakteru…
To od Esther, prawda?
Bóg przeprowadził się do nas.
Ty też zamknij oczy.
- O co mam się pomodlić? - O co zechcesz.
Każdego dnia Cię o coś prosimy.
Nie tylko my. Całe miasto zawraca mu głowę.
Usłysz nas i ześlij na nas miłosierdzie.
- Posiwiejemy, zanim się doczekamy. - Nie przerywaj!
Mamo, patrz. Wciąż mi dokucza.
Dostałaś pieniądze?
Nie zrobiłaś, jak ci mówiłem.
Strata czasu. Rzucam szkołę.
Znajdę pracę. Na tobie nie można polegać…
Szykujcie się. Wychodzimy.
Mamo.
Co za dzień.
Gdybyś zawsze robiła, jak ci mówię,
to wszystko byłoby dobrze.
Twoja siostra zaginęła.
Czy to ma związek z twoją napaścią?
Podinspektor dzwoni ze szpitala.
O co chodzi? Odzyskał przytomność?
Co mówi doktor?
Naprawdę? Już jadę.
Pytam po raz kolejny, gnido.
- Widzisz, jak się zaparł? - Czekaj.
Arul, pomóż nam znaleźć jakiś trop.
- Może stało jej się coś bardzo złego? - To na nic.
Nie obchodzi go los własnej siostry. Do diabła z nimi.
Co robisz? Nagrywasz wideo telefonem mamy?
To chodź.
Ciociu, jutro w szkole mamy prezentację na temat roli kobiet.
Powiedz coś do kamery.
Już?
Nawet nie pytajcie. To grzech urodzić się kobietą.
To się nie nada. Wyśmieją mnie.
Poprośmy mamę. Chodź.
Idź tam.
A teraz Chithrama z MGR Nagar opowie o roli kobiet w społeczeństwie.
- A co ja tam wiem? - Powiedz cokolwiek.
- Spójrz tam i mów. - Jak w telewizji.
Powiedzieć wam, co mawiała moja mama?
Mówiła, że dziewczęta są jak złoto.
Gdy ktoś spytał dlaczego, mówiła, że są równie cenne.
„Dziewczęta są jak złoto”.
Wszystkim zależy na złocie. Ludzie toczą o nie wojny.
Mężczyzna zrobi wszystko, by zwyciężyć,
a potem porzuca wszystko, by szukać innego skarbu.
Dziewczęta są jak złoto.
Są odporne na uderzenia,
giętkie, topią się w żarze,
dostosowują się do narzuconych im wymagań.
Nasz nowy radny Manikkam wręczy nagrodę najlepszemu zawodnikowi, Arulowi.
Witam.
- Świetnie zagrałeś. - Dziękuję.
Dwie porcje biryani na wynos.
Arul, wyciągaj kasę. Opijemy sukces.
Dam wam 1000 rupii. Resztę zaniosę mamie.
Sasi, kup alkohol i przyjdź do nas.
- Przyniosę biryani. - Trzymaj.
Zawiozę to mamie i zaraz wracam.
Byle szybko. Gorzałka nie lubi czekać.
Mamo.
Mamo?
Zakochana pierwszy raz
Oczy w kolorze wina
Łatwo się nimi upoić
Czy to ryba na haczyku?
Czyżby niebo się zasnuło?
Czy to moja wina?
Sam mi powiedz
Biel księżyca, księżyca biel
Zakochana pierwszy raz
Oczy w kolorze wina
Łatwo się nimi upoić
Czy to ryba na haczyku?
Czyżby niebo się zasnuło?
Czy to moja wina?
Sam mi powiedz
Co z tobą?
- Wstawaj. - Nie mogłeś uważać?
Co się stało? Miałeś wypadek?
Jesteś pokiereszowany. Siadaj.
Siadaj. Zawieźć cię do szpitala?
Podaj mi wodę.
Słoń kroczy dostojnie Kołysząc się z boku na bok
Na słoniu król siedzi dostojnie Rozsiewając wokół swój urok
Rączy rumak galopuje…
Słuchaj. Facet, którego zaatakowałeś, zmarł w szpitalu.
Teraz to zabójstwo.
Powiedz przynajmniej, co tobą powodowało.
Gniew.
Pożyczył nam pieniądze. Odsetki pobierał od mamy w naturze.
Sukinsyn!
Zrobił ze mnie bękarta!
- Dopełnijcie formalności. - Tak jest.
BIURO KOMISARZA
- Zaczął mówić? - Proszę dać mu czas.
- Cholerna gnida! - Proszę zaczekać!
Podinspektor zda pani raport z przesłuchania.
Mów! I to już!
Zacznij wreszcie gadać!
Powiem, proszę mnie nie bić. Deputowany Raja to zlecił.
Spiszcie zeznanie. Tyle wam zajęło, żeby to z niego wydusić.
Halo?
Tak.
Kto mówi?
Chwileczkę.
Przedstawił się jako pani brat Arul.
Mówi, że to pilne.
Anbu?
Niedobrze z mamą. Jest umierająca.
Chce się z tobą zobaczyć.
Choć ten jeden raz.
Zrobiła to dla nas.
„Dziewczęta są jak złoto.
Ale dzieli je jedna podstawowa różnica.
Złoto ma cenę. I wartość.
Dziewczynie przypisuje się cenę. Ale żadnej wartości”.
Mama powiedziała mi to, czerpiąc z własnego życia
i doświadczeń.
Ale wcale nie musi tak być.
Możemy nadać dziewczętom wartość.
Sprawić, by je docenili.
Czy są jedynie towarem jak złoto, które da się wycenić?
Dziewczęta są bezcenne.
Dobrze powiedziane.
Arul!
Od lat jej nie widziałaś.
Gniew nie pozwala ci jej wybaczyć?
Gotuje się we mnie przez ten cały czas.
Zduszony gniew zżera mnie od środka.
Drąży mnie po cichu jak termity.
Nie potrafię się go pozbyć.
Sama siebie nie rozpoznaję.
Błaga o to, by cię zobaczyć.
- Ona umiera, Anbu. - Powiedz jej, że ja też.
Dłużej tego nie zniosę.
Halo? Anbu?
Halo?
Anbu?
Napisy: Ewa Nowicka