‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(วงการภาพยนตร์ภาษาทมิฬ ‪ได้ร่วมมือกันเพื่อช่วยเหลือคนในช่วงการระบาด)
‪(เก้าเรื่องราว เก้าอารมณ์)
‪(9 อารมณ์)
‪(กราดเกรี้ยว)
‪หัวใจที่ท่วมท้นไปด้วยความกราดเกรี้ยว
‪กลายเป็นไฟป่าที่ทำลายทุกอย่าง
‪(โทสะ)
‪ตอนเช้าไม่ได้ดื่มกาแฟ ‪และอึอย่างมีความสุขเหรอ
‪ยังไง
‪เพราะอาหารที่กินเมื่อวานใช่ไหม
‪กินยังไง
‪ด้วยเงินที่ยืมไปจากฉัน
‪งั้นเวลาล้างก้นควรจำว่าอะไร
‪จำหน้านายอยู่แล้วสิ
‪นี่ ล้อฉันเล่นเหรอ
‪นายบอกฉันว่าไง ‪บอกว่าจะจ่ายคืนภายในสี่เดือนไม่ใช่เหรอ
‪ความเป็นอยู่ของนายขึ้นอยู่กับร้านนี้ ‪ของฉันก็ขึ้นอยู่กับดอกเบี้ยของนาย
‪จ่ายฉันมาเดี๋ยวนี้
‪สี่เดือนที่ผ่านมาฉันขายอะไรไม่ได้เลย
‪มาศี ฉันฟังข้อแก้ตัวของนายมาหมดแล้ว ‪จ่ายมาเดี๋ยวนี้
‪นี่ผ่อนรึไง เอาที่เหลือมา
‪เอามา
‪ทำไมไม่บริการเราด้วย
‪ฉันมาขอรับบริจาครึไง
‪เอาข้าวให้เราหนึ่งกิโล
‪- นี่ เอามาให้ฉัน ‪- ปล่อย
‪เงินใครกันที่นายเอามาบริจาคการกุศล
‪เอาข้าวใส่ถุงกิโลนึง
‪ขอบคุณ ที่รัก ‪ได้ดอกเบี้ยเพิ่มเพราะคุณเลย
‪- ขออวยพรให้โชคดีจากใจ ‪- ขอให้ร่ำรวยมั่งคั่ง
‪ขอบคุณ
‪นี่ จ่ายที่ค้างไว้ภายในสัปดาห์นี้นะ
‪ไม่ต้องเก็บเงินพวกเขา ลงบัญชีฉันไว้
‪ดูช้างเดินไปอย่างสง่า ‪โยกซ้ายย้ายขวาอย่างยิ่งใหญ่
‪ดูราชาช่างสง่า ‪นั่งบนหลังช้างอย่างมีความสุข
‪ดูม้าแสนสง่า ควบมาหาเราอย่างเพลินใจ
‪ดูราชาของเราสบายใจ ‪นั่งบนหลังม้าอย่างมีความสุข
‪ดูช้างเดินไปอย่างสง่า ‪โยกซ้ายย้ายขวาอย่างยิ่งใหญ่
‪(สำนักงานอธิบดีกรมตำรวจ)
‪ปิดเสียงหวอ
‪ค่ะ ท่าน
‪แม้แต่ฉันยังได้รับโทรศัพท์ ‪จากสำนักงานรัฐมนตรี
‪ไม่แน่ใจว่าตอนนี้ ‪มีเรื่องการเมืองมาเกี่ยวข้องไหม
‪ดูเหมือนจะเป็นปัญหาท้องถิ่น
‪ฉันจะสืบสวนให้เรียบร้อยแล้วจะ…
‪ค่ะ ท่าน
‪ฉันจะส่งรายงานคืนนี้
‪เรากำลังทำทุกอย่างที่ทำได้ ‪ผมต้องดูว่าซีทีสแกนจำเป็นไหม
‪ผมจะบอกให้รู้เรื่องสแกน
‪ฉันต้องสอบปากคำเหยื่อ
‪คุณหมอคะ เตียง 42 อัตราการเต้นหัวใจลด
‪- ผมคุยตอนนี้ไม่ได้ ‪- ฉันต้องคุยกับเขา
‪เหยื่ออาการโคม่าครับคุณ
‪นายรอที่นี่ ถ้าเขาฟื้นแล้วโทรหาฉัน
‪ถ้าเขาไม่ปริปากพูดคืนนี้ ‪ฉันต้องทำให้คนร้ายพูด
‪ฟังนะ อรุล
‪ทำไมถึงทำร้ายผู้ชายคนนั้น
‪อายุยังน้อย ทำไมถึงทำแบบนี้
‪มีใครจ้างให้ทำร้ายเขารึเปล่า
‪อะไรทำให้นายทำแบบนั้น
‪ไอ้ชาติชั่ว
‪คนที่นายทำร้ายอาการหนักอยู่โรงพยาบาล ‪สารภาพมาเดี๋ยวนี้
‪ปล่อยให้เขาตาย
‪แล้วผมจะบอกคุณ
‪- เขาพูดรึยัง ‪- ยังเลย
‪- เสนธิล นาธานกำลังสอบปากคำเขา ‪- เขาจะถามเรื่องบ้าอะไร
‪- ฉันต้องจัดการเรื่องนี้เอง ‪- คุณคะ
‪ปล่อยเขาเถอะ อย่าเข้าไปตอนนี้
‪ฟังฉัน… ออกมา
‪คุณถูกพักงานเพราะทำร้ายนักโทษ ฟังฉันนะ
‪ฉันต้องส่งรายงานภายในคืนนี้
‪ฉันปวดหัวเหมือนหัวจะระเบิด
‪บอกพวกเขาให้ทำอะไรสักอย่าง ‪ให้เขาพูดหน่อยพี่
‪อรุล…
‪ฉันพูดเพื่อตัวนายเองนะ
‪ปริปากพูดแล้วตอบคำถามเขาซะ
‪- ไม่งั้นเขาจะทำร้ายนายจนช้ำนะ ไอ้หนู ‪- ใช่แล้ว
‪ฉันอาจจะแค่ตีก้น แต่เขาจะจัดหนักกว่านั้น…
‪มานี่
‪- กินซะสิ ‪- รำคาญใจจนเผลอพูดความจริงน่ะ
‪ไม่รู้เหรอว่าต้องพูดอะไรตอนอยู่ต่อหน้าเด็กนั่น
‪ข้าวหมกราคาเท่าไหร่
‪ไก่ 60 รูปี แกะ 80 รูปี ‪ข้าวเครื่องเทศไม่มีเนื้อ 40 รูปี
‪- ห่อกลับบ้านล่ะ ‪- เพิ่มค่าห่อห้ารูปี
‪ให้ห่อให้ไหม
‪- แต่ผมไม่มีเงิน ‪- อะไรนะ อิคบาล ไล่เขาไป
‪มาทำธุรกิจเสียช่วงกำลังยุ่ง
‪แม่ ผมหิว แม่ทำอะไรกิน
‪- ข้าวราซัม ‪- กินกับอะไร
‪แกงเลือดแกะ ตับ ปลาอินทรีทอด
‪แกงไก่ แกะย่าง…
‪ปลาแห้ง
‪เมนูเดิมตลอด
‪ผมน่าจะไปขายยา จะได้กินอาหารดีๆ
‪อย่าคิดว่าแม่จะไปประกันตัวแกนะ ‪แม่จะปล่อยให้แกเน่าตายคาคุก
‪- ใครจะเผาศพแม่ล่ะ ‪- ฉันเอง
‪แม่เหนื่อยจะซักผ้าสกปรกแล้วก็ถูพื้นทั้งวัน
‪- แล้วแกอยากให้แม่ตายเหรอ ‪- ขอเงินผมหน่อย ผมจะไปซื้อข้าวหมก
‪คิดว่าแม่เจอเหรียญทองจากขี้ที่ล้างในส้วมเหรอ
‪กินที่มีไป
‪ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่า ‪อย่าพูดถึงส้วมตอนผมกิน
‪- เข้าไปข้างในเลย ‪- เงียบน่า ไม่มีสมาธิ
‪- ไอ้บ้า ‪- ทำมาอวดพูดภาษาอังกฤษเหรอ
‪- โอ๊ย แม่ พี่ทำหนูเจ็บ ‪- อรุล อย่ายุ่งกับน้อง
‪ฉันอดทนมามากแล้วนะ
‪- นี่ อรุล ‪- เอามือออกไป ไอ้เกเร
‪- กล้าว่าฉันเกเรเหรอ ‪- ไอ้บ้า
‪- ปล่อยน้อง ‪- น้องว่าผมเกเร
‪ทำร้ายน้อง เหมือนพ่อไม่มีผิด
‪ทำร้ายผู้หญิงเหมือนพ่อแกเลย ‪เห็นเขาทำแล้วมาทำตาม
‪ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าพูดชื่อผู้ชายคนนั้น
‪ผมไม่อยากกินอาหารเวรๆ ของแม่
‪เอาของกินดีๆ มาทิ้งแล้วแกจะไปไหน
‪ไอ้ทุเรศ แม่จะตีแกด้วยรองเท้าแตะ…
‪นี่ อย่ากลับมาบ้านอีกนะ ‪เน่าตายในนรกไปเลย
‪อรุล ส่งบอลมา
‪เฮ้ย ส่งบอลมาให้ฉัน
‪ตอนนี้ไม่มีใครกันอรุลได้ ‪ผู้รักษาประตูตาถลนออกนอกเบ้า
‪อรุลกำลังจะทำประตู
‪เข้าประตู
‪โรอัลด์ ให้ฉันเล่นในทีมนายนะ ‪ฉันจะชนะการแข่งขันให้
‪ไอ้เวร ไปซื้อรองเท้ามาใส่ก่อน ‪แล้วถึงจะลงเล่นในการแข่งขันได้
‪ก่อกวนเราตลอด ‪จู่ๆ ก็แทรกมาตอนเราเล่น
‪ทำไมถึงทำแบบนี้
‪- น่ารำคาญจริงๆ ‪- มาเถอะ
‪หมายความว่าไงที่ว่านี่ไม่ใช่ปัญหาของเธอ ‪เมียต้องจ่ายหนี้ให้ผัวตัวเองสิ
‪ฉันจะสนอะไรถ้าเขาหนีไปหรือตาย
‪ฉันต้องการเงินในอีกสองวัน ‪ไม่อย่างนั้นฉันจะขนของเธอออกไป
‪ช้ามาสามเดือนแล้ว
‪สามีแม่ยืมเงินไปทั่วแล้วทิ้งเราไป
‪แม่อยากตีผมด้วยรองเท้าแตะเหรอ
‪แม่ควรตีผู้ชายคนนั้น ‪ด้วยรองเท้าแตะตั้งนานแล้ว
‪เวร ไฟดับ
‪- หนูต้องอ่านหนังสือสอบเยอะเลย ‪- เงียบน่า
‪หมกมุ่นเรื่องเรียน
‪ป้า ที่บ้านไฟติดดีไหม
‪ใช่ อยากมาชาร์จไฟไหม
‪ดูเหมือนมีแค่บ้านเราที่ไฟดับ
‪โรซี่ ด้วยสายตาดื้อรั้นเหมือนไอศกรีม
‪และสายตาคู่นั้นที่มองอย่างรักใคร่
‪จมูกขนาดหนึ่งนิ้วกับอีกนิด ‪บนหน้าขนาดเท่าเหรียญ
‪และสร้อยหลวมๆ ที่ใส่อยู่
‪เอสเธอร์ เธอก็รู้นี่ว่าฉันจะจ่ายค่าเช่าอยู่ดี
‪เปิดไฟฟ้าให้ใช้หน่อยเถอะ ‪ลูกๆ ฉันใกล้จะสอบแล้ว
‪เอสเธอร์ เธอก็รู้ว่าฉันลำบาก ‪สามีฉันหนีไปกับ…
‪"สามีฉันหนีไปกับผู้หญิงอื่น"
‪"หนี้ของเขาทั้งหมดตกอยู่ที่ฉัน"
‪"ฉันต้องการเงินเพื่อการศึกษาของลูกๆ"
‪"ที่ฉันหาได้ไม่พอกินอิ่มถึงมื้อ"
‪"ฉันไม่มีอะไรให้เอาไปจำนำแล้วด้วย" ‪นี่คือสิ่งที่เธอจะพูดใช่ไหม
‪ไปซะ
‪จ่ายเงินมาแล้วถึงจะเปิดไฟฟ้าให้ตามเดิม
‪นี่ จิตรมา
‪วันนี้เธอทำปลาแห้งใช่ไหม ‪เอามาให้ฉันจานนึง
‪ถ้าตอนนั้นพี่กินซะ ‪อย่างน้อยพี่ก็ได้กินปลาแห้ง
‪นี่ ยัยตะกละ นี่แค่ชั่วคราว
‪เดี๋ยวฉันก็ได้งานแล้ว
‪แม่ หลังจากนี้แม่ไม่ต้องล้างส้วมแล้ว
‪ทำไมพี่พูดคำว่าส้วมได้แล้วแม่พูดไม่ได้
‪แม่ หลังจากที่ผมเริ่มได้เงินแล้ว ‪ผมกับแม่จะกินให้อิ่มหนำแบบราชาเลย
‪แต่เธอได้กินแค่ปลาแห้ง
‪- เงียบน่า ‪- ไปให้พ้น
‪แม่บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ‪ว่าอย่าหวีผมตอนกลางคืน
‪แม่ แม่เอาปลาแห้งให้เอสเธอร์ ‪แล้วนางเอาอะไรให้แม่
‪นางจะให้อะไรเราได้ มีแค่เหล้า
‪ฉันไม่ดื่มบรั่นดี
‪แค่เบียร์
‪แม่ อรุลบอกว่าชอบดื่มเบียร์
‪เบียร์จะไม่ทำให้แม่อารมณ์เสียหรอก ‪บอกแม่สิ
‪- เบียร์จะไม่ทำให้แม่โกรธ ‪- จะแค่อยากฉี่
‪แม่จะแค่อยากฉี่… อี๋
‪- บอกให้เขากินฉี่ด้วย ‪- แม่
‪แม่ ผมแค่ล้อเล่น
‪รู้ไหมว่าแม่ชอบฉันมากกว่าเธอ
‪ทำไมไม่ใช่ฉันล่ะ
‪ยังไงเธอก็จะแต่งงานแล้วออกจากบ้านไป
‪- พี่คิดว่าฉันจะได้แต่งงานเหรอ ‪- ทำไม
‪เราต้องใช้เงินเยอะสำหรับงานแต่งงาน
‪นอกจากฉันจะเรียนให้ดีและทำงานดีๆ
‪ฉันถึงจะมีโอกาสที่จะมีคนมาขอแต่งงาน
‪ฉันจะเลือกคนที่ดีที่สุดมาเป็นสามี
‪ร้ายไม่เบา ดูคิดวางแผนไว้หมดแล้ว
‪ฉันกลัวว่าจะติดแหง็กอยู่ที่นี่
‪และลงเอยด้วยการเป็นคนรับใช้แบบแม่
‪แล้วก็แต่งงานกับคนงี่เง่าที่ฉันทนไม่ได้
‪- งั้นเธอก็ต้องหนีไปจากที่นี่ ‪- ทำแบบนั้นจะช่วยอะไรได้
‪ถ้าเธอหนีไป คนรวยจะรับเธอไปเลี้ยง
‪ให้การศึกษาดีๆ และหาสามีดีๆ ให้
‪ฟังนะ อยู่นี่เธอจะใช้ชีวิต ‪ตามแบบที่ต้องการไม่ได้หรอก
‪- ทำตามที่ฉันแนะนำ ‪- อันบู มานอนได้แล้ว
‪ไปแล้ว แม่
‪แม่ แม่รู้จักพี่ชายของโรอัลด์ใช่ไหม
‪เขาได้เงินเยอะจากการลงแข่งฟุตบอล
‪เขาทำงานที่การรถไฟด้วย
‪โควต้านักกีฬา
‪เขาซื้อมอเตอร์ไซค์ใหม่
‪ผมอยากเล่นฟุตบอล ‪และได้เงินเยอะๆ แบบเขา
‪แม่
‪แม่หลับแล้วเหรอ
‪ถือไฟฉายดีๆ ‪ยังไม่ได้ซ่อมอินเวอร์เตอร์อีกเหรอ
‪- เขาบอกว่าจะมาซ่อม ‪- วันนี้เขาคงไม่มาแล้ว
‪ทำไมไม่ถามภรรยานายล่ะ ‪เธอทำงานแผนกไฟฟ้านี่
‪เงียบเลยน่า ‪เธอทะเลาะกับฉันและกลับไปอยู่บ้านแม่
‪ตอนนี้ฉันกำลังสงบสุข จะทำให้เสียเรื่องทำไม
‪แทนที่จะมานั่งคุยเล่น ‪ทำไมไม่ไปสอบปากคำเขา
‪ในนั้นมืดตึ๊ดตื๋อเลยครับ
‪ถ้าผมเข้าไปแล้วเขากัดผมผิดที่ล่ะ
‪ตอนนี้ไฟมาแล้ว ไม่มีข้ออ้างแล้ว ‪ไปสอบปากคำเขา
‪ถามด้วยความมั่นใจ พูดตามที่ผมบอก
‪คุณคะ หนี้ฉันเพิ่มขึ้นทุกวัน
‪ฉันต้องจ่ายคืนทั้งหมด
‪คุณให้ทุกคนในเมืองยืมเงิน
‪- ถ้าคุณให้ฉันยืม 20,000 รูปี… ‪- ขอเขาไม่ให้คิดดอกเบี้ย
‪โอเค… ถ้าคุณให้ฉันยืมโดยไม่คิดดอกเบี้ย
‪คุณหักจากเงินเดือนของฉันทุกเดือนได้
‪ไม่ใช่แบบนี้ ทำหน้าเศร้าๆ สิแม่
‪- แบบนั้นเขาถึงจะให้ยืม ‪- โอเค ได้
‪ถ้าไม่ได้เงิน อย่ากลับมาบ้านนะ
‪ผมจะหาร้านดีๆ ซื้อรองเท้า
‪ไปเถอะ
‪เลิกเรียนแล้วตรงกลับบ้านเลยนะ
‪อันบูจะอยู่บ้านคนเดียว
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪คุณครับ
‪แม่ผมมีเรื่องจะขอร้อง ‪ช่วยตกลงด้วยนะครับ
‪- เป็นอะไรไป ‪- จิ้งจก
‪ทำให้ไฟกลับมาติดหน่อยสิ
‪เดี๋ยวฉันมา
‪หยุดนะ คุณเป็นใครถึงมาพรากสิทธิ์ของฉัน
‪โชคชะตาทำให้ฉันตาบอด ‪แล้วคุณอยากทำให้ฉันโง่เหรอ
‪คนคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่มีคุณสมบัติ
‪นี่มาจากบ้านของเอสเธอร์ใช่ไหม
‪ตอนนี้พระเจ้าอยู่ในบ้านเราแล้ว
‪พี่หลับตาด้วยสิ
‪- ฉันควรจะขออะไรดี ‪- ขออะไรก็ได้ตามใจเลย
‪ทุกวันเรากวนท่าน ‪ด้วยการขอพรหรืออย่างอื่น
‪เธอขอคนเดียวรึไง ทั้งเมืองก็ขอพรพระเจ้า
‪นึกถึงเราและเมตตาเราด้วย
‪- เราคงแก่ตายพอดี ‪- อย่ามาขัดจังหวะตอนฉันขอพรสิ
‪แม่ ดูพี่สิ กวนหนูตลอดเลย
‪แม่ได้เงินมาไหม
‪แม่ไม่ได้ขอเขาตามแบบที่ผมบอก
‪เสียเวลา แม่ ผมจะไม่ไปเรียนแล้ว
‪ผมจะไปหางาน ‪ไว้ใจแม่ไปก็ไม่มีประโยชน์
‪เตรียมตัว เราจะออกไปข้างนอก
‪แม่
‪วันนี้เป็นวันที่น่าจดจำ
‪ถ้าแม่แค่ทำตามทุกอย่างที่ผมบอก
‪เรามีความสุขได้ทุกวัน
‪นี่ น้องสาวนายหายไป
‪การทำร้ายร่างกายกับที่น้องนายหายไป ‪มีอะไรเกี่ยวข้องกันไหม
‪รองสารวัตรจากโรงพยาบาล
‪มีอะไร เขาฟื้นแล้วเหรอ
‪หมอบอกว่าไง
‪งั้นเหรอ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
‪ไอ้เวรเอ๊ย ฉันถามซ้ำแล้วซ้ำอีก
‪- ดูสิว่าจะปิดปากได้นานแค่ไหน ‪- นี่ เดี๋ยวก่อน
‪อรุล ถ้านายให้เบาะแสเราหน่อย ‪เราจะได้พยายามตามหาตัวน้องสาวนาย
‪- ถ้าเกิดเรื่องแย่ๆ ขึ้นกับเธอล่ะ ‪- ช่างเถอะครับ
‪เขาไม่สนใจน้องสาวตัวเอง ‪ปล่อยให้ทุกคนตายให้หมด
‪นี่ ทำอะไรน่ะ ถ่ายวิดีโอด้วยมือถือแม่เหรอ
‪โอเค มา
‪ป้าคะ พรุ่งนี้เราจะพูดเรื่องพลังหญิง ‪ที่การแข่งขันที่โรงเรียน
‪พูดอะไรถึงเรื่องนั้นหน่อย ‪มองตรงนั้นแล้วพูดค่ะ
‪พร้อมนะ
‪อย่าถามฉันเลย ‪เกิดมาเป็นผู้หญิงก็บาปแล้ว
‪ขอละค่ะ ไม่เอาแบบนี้ หนูจะโดนล้อแน่
‪อรุล ไปถามแม่เราดีกว่า มาเถอะ
‪ไปตรงนั้น ด้านนั้น
‪ทีนี้ก็จิตรมา อาศัยอยู่ที่ย่านเอ็มจีอาร์ ‪จะพูดถึงเรื่องพลังหญิง
‪- แม่จะไปรู้อะไร ‪- พูดอะไรหน่อย แม่
‪- มองตรงนั้นแล้วพูด ‪- พูดเหมือนกับคนอ่านข่าวทีวี
‪บอกดีไหมว่ายายบอกอะไรแม่
‪ยายเคยพูดว่าหญิงสาวคือ "ทองคำ"
‪ถ้าถามยายว่าทำไม ยายจะบอกว่า ‪"หญิงสาวควรได้รับการทะนุถนอมเหมือนทอง"
‪"หญิงสาวเหมือนทอง"
‪ทุกคนชอบทอง ‪มีสงครามต่อสู้กันเพราะต้องการชิงทอง
‪ผู้ชายอยากเอาชนะไม่ว่าด้วยวิธีไหน
‪เมื่อชนะแล้ว เขาจะทิ้งสิ่งนั้นไป ‪และไปหาสมบัติใหม่
‪หญิงสาวเหมือนทอง
‪ทนได้ไม่ว่าจะถูกทำร้ายแค่ไหน
‪เปลี่ยนแปลงได้และละลายเมื่อเผาไฟ
‪จะปรับเปลี่ยนไปตามสิ่งที่คนอื่นชื่นชอบ
‪ตอนนี้ท่านสมาชิกสภามานิกกัม ‪จะมอบรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมให้อรุล
‪สวัสดีครับท่าน
‪- เล่นได้ดีมาก ‪- ขอบคุณครับ
‪ขอข้าวหมกสองห่อ
‪อรุล เอาเงินรางวัลมา ‪เราต้องฉลองด้วยเหล้า
‪ฉันจะให้นาย 1,000 รูปี ที่เหลือเอาให้แม่
‪ศศิ ไปซื้อเหล้าแล้วไปที่ระเบียงของเรา
‪- ฉันจะเอาข้าวหมกไป ‪- นี่เงิน
‪ฉันจะเอานี่ไปให้แม่แล้วเดี๋ยวฉันมา
‪มาเร็วๆ นะ ถ้านายช้า เหล้าจะโมโหเอานะ
‪แม่
‪ตกหลุมรักครั้งแรก
‪ตาประสานด้วยไวน์
‪ตกหลุมรักเมื่อมองสิ่งเหล่านั้น
‪นั่นใช่ปลาติดเบ็ดหรือเปล่า
‪ท้องฟ้าบริสุทธ์สดใสไหม
‪ฉันคือเหตุผลหรือเปล่า
‪เธอจ๋า บอกฉันที
‪พระจันทร์สีขาว พระจันทร์สีขาว
‪ตกหลุมรักครั้งแรก
‪ตาประสานด้วยไวน์
‪ตกหลุมรักเมื่อมองสิ่งเหล่านั้น
‪นั่นใช่ปลาติดเบ็ดหรือเปล่า
‪ท้องฟ้าบริสุทธ์สดใสไหม
‪ฉันคือเหตุผลหรือเปล่า
‪เธอจ๋า บอกฉันที
‪ทำไม เพื่อน
‪- ลุกขึ้น ‪- ไปไหนมองทางด้วยสิ
‪เกิดอะไรขึ้น อุบัติเหตุเหรอ
‪นายเจ็บมาก นี่ นั่งลง
‪มา นั่ง ให้ฉันพาไปโรงพยาบาลไหม
‪นี่ เอาขวดน้ำมา
‪ดูช้างเดินไปอย่างสง่า ‪โยกซ้ายย้ายขวาอย่างเพลินใจ
‪ดูช้างเดินไปอย่างสง่า ‪โยกซ้ายย้ายขวาอย่างยิ่งใหญ่
‪ดูราชาแห่งความเมตตา ‪นั่งบนช้างทรงพลัง
‪ดูม้าสง่า…
‪นี่ ผู้ชายที่นายทำร้ายตายที่โรงพยาบาล
‪นี่กลายเป็นคดีฆาตกรรม
‪อย่างน้อยก็บอกฉันมาหน่อย ‪นายทำร้ายเขาทำไม
‪ความโมโห
‪เขาให้เรายืมเงิน ‪จากนั้นก็เอาแม่ไปเป็นดอกเบี้ย
‪ไอ้ชาติชั่ว
‪เขาทำให้ผมเป็นคนเลว
‪- ทำตามระเบียบให้เรียบร้อย ‪- ครับผม
‪- เขาพูดแล้วเหรอ ‪- ให้เวลาเขาหน่อย
‪- ไอ้เลว ‪- อย่าไป ฟังฉัน
‪รองสารวัตรจะสรุปให้ฟังเอง ‪หลังจากที่เขาสอบปากคำเสร็จ อย่าไป
‪บอกฉัน บอกฉันมาเดี๋ยวนี้
‪เปิดปากพูดสิ
‪ผมจะสารภาพ อย่าตีผม ‪สว.ราชาเป็นคนให้ผมทำเรื่องนี้
‪จดลงไป ใช้เวลาโคตรนานกว่าจะได้
‪ฮัลโหล
‪ค่ะ
‪ใครพูดคะ
‪รอสักครู่ค่ะ
‪เขาบอกว่าชื่ออรุลเป็นพี่ชายคุณ
‪อยากพูดกับคุณด่วน
‪อันบู
‪แม่อาการหนัก อาจจะเสียตอนไหนก็ได้
‪แม่อยากเจอเธอ อันบู
‪มาเจอแม่สักครั้ง
‪ทุกอย่างที่แม่ทำก็เพื่อเรา
‪"หญิงสาวก็เหมือนทอง
‪แต่หญิงสาวและทองมีสิ่งพื้นฐานที่ต่างกัน
‪ทองมีราคา มีคุณค่า
‪หญิงสาวมีแค่ราคาค่าหัว ไม่มีค่าอะไรที่นี่เลย"
‪แม่เล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังจากชีวิตของแม่เอง
‪ประสบการณ์ของชีวิตแม่
‪แต่เราไม่จำเป็นต้องเป็นเหมือนแม่
‪เราควรเป็นคนที่กำหนดคุณค่าผู้หญิง
‪และทำให้คนอื่นเข้าใจ
‪ผู้หญิงเป็นสิ่งของเหมือนทอง ‪ที่มีป้ายราคาติดเหรอ
‪ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีค่ามาก
‪พูดได้ดี
‪นี่ อรุล
‪นานแล้วนะที่เธอไม่ได้เจอแม่
‪โมโหมากขนาดไหนถึงอภัยไม่ได้
‪ตลอดหลายปีนี้มันเดือดอยู่ในใจฉัน
‪ความโมโหที่เก็บกดไว้ทำให้ฉันทรมาน ‪มันกัดกินใจฉัน
‪ทำลายฉันเงียบๆ เหมือนปลวก
‪ฉันกำจัดมันไปไม่ได้
‪ฉันจำตัวเองไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ
‪แม่ขอร้องว่าอยากเจอเธอ
‪- แม่กำลังจะตาย อันบู ‪- บอกแม่ว่าฉันตายอยู่ทุกนาที
‪ฉันรับมือกับเรื่องนี้ไม่ไหวแล้ว
‪ฮัลโหล ฮัลโหล อันบู
‪ฮัลโหล
‪อันบู
‪คำบรรยายโดย ลลวรรณ