‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(วงการภาพยนตร์ภาษาทมิฬ ‪ได้ร่วมมือกันเพื่อช่วยเหลือคนในช่วงการระบาด)
‪(เก้าเรื่องราว เก้าอารมณ์)
‪(9 อารมณ์)
‪(ความไม่แน่นอน)
‪(ความกลัวคืออะไร)
‪(การไม่ยอมรับความไม่แน่นอน)
‪(ญะลัล อัด-ดิน มูฮัมหมัด รูมิ)
‪(ว่างเปล่า)
‪(ปูดูเชร์รี - ปัจจุบัน)
‪- สันติจงมีแด่คุณ ‪- สันติจงมีแด่คุณเช่นกัน
‪นาวาซส่งคุณมาเหรอ
‪เอกสารพวกนี้…
‪- คุณบอกว่าชื่ออะไรนะ ‪- ฟารุคครับ
‪ฟารุค
‪เซ็นชื่อด้วยครับ
‪ฉันต้องอ่านก่อน นั่งลงสิ ดื่มชาไหม
‪ไว้ใจฉันได้ ฉันชงเก่งนะ
‪คุณจะชงเองเหรอครับ
‪วันนี้คนงานในบ้านไม่อยู่ ‪พวกเขาได้หยุดสัปดาห์ละครั้ง
‪คือฉันชอบความเป็นส่วนตัวน่ะ
‪ขอบคุณครับ
‪ภาพอักษรสวยมากครับ
‪คุณรู้ไหมครับงานชิ้นนี้พิเศษตรงไหน
‪ในศตวรรษที่สิบ ‪มีช่างวาดภาพอักษรชาวเปอร์เซีย
‪อิบุน มุคลา ชิราซี
‪เขาเป็นคนที่เปลี่ยนอักษรคูฟิกอาหรับ
‪เป็นรูปแบบใหม่เรียกว่า ‪อักษรธูลูธซึ่งเขียนต่อเนื่องกัน
‪เขาแสดงให้โลกเห็นว่าคุณสามารถ ‪เปลี่ยนลายมือเป็นงานศิลปะสวยงามได้
‪พระประสงค์ของอัลลอฮ์
‪มีเรื่องราวภาพอักษรมากมายสินะ
‪คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
‪ผมเรียนศิลปะอิสลามสองปี ‪ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
‪ผมอยากเป็นสุดยอด ‪นักวาดภาพอักษรมาตลอด
‪แล้วยังไงเหรอ
‪ในเมืองผมว่ากันว่าถ้าคุณลายมือสวย
‪ชะตาของคุณจะอับโชคน่ะ
‪คุณครับ เซ็นชื่อด้วยครับ
‪จากนั้นเกิดอะไรขึ้น
‪จากนั้น…
‪จากนั้นพ่อของผมเสีย
‪คุณก็รู้ว่าเป็นยังไง ‪ครอบครัวชนชั้นกลาง การบีบบังคับ
‪ผมเลิกเรียนและกลับมาบ้าน
‪โชคร้ายจัง
‪เป็นเรื่องของโชคชะตาน่ะ
‪เราควบคุมอะไรได้บ้าง
‪ฉันมีห้องว่างชั้นบน
‪มันว่างอยู่
‪เราหาชิ้นงานศิลปะมาแต่งห้องได้
‪- ฉันว่าคุณน่าจะไปดูหน่อย ‪- ได้ครับ
‪โอเคนะ แล้วคุณก็ช่วยฉัน ‪เลือกชิ้นงานสำหรับห้องนั้นด้วยได้ไหม
‪- แน่นอนครับ ผมอยากช่วย ‪- ดีค่ะ
‪ที่จริงวันอาทิตย์ผมว่างครับ
‪ถ้าคุณว่าง เราไปซื้อของด้วยกันได้นะครับ
‪ทำไมต้องรอถึงวันอาทิตย์ล่ะ
‪พรุ่งนี้เราก็ไปได้ ฉันจะคุยกับผู้จัดการของคุณ
‪- ให้คุณหยุดสักวันน่ะ ‪- ได้ครับ
‪ถือว่าฉันโชคดี ‪ที่มีคนอย่างคุณอยู่ในบริษัทของเรา
‪ไม่อย่างนั้นฉันจะคุยเรื่องพวกนี้กับใครได้
‪ห้องนี้ค่ะ
‪ที่จริงฉันค่อนข้างสนใจภาษาอาหรับทมิฬ
‪ฉันเคยเขียนกลอนแบบไฮคุในภาษาอาร์วี
‪เอาแบบนี้ไหมครับ
‪ให้ผมวาดภาพอักษรกลอนที่คุณแต่ง
‪ผมไม่ได้ทำแบบนั้นมานานแล้วด้วย
‪วาดภาพอักษร
‪โคลงเพราะๆ ของคุณ
‪ลายมือสวยๆ ของคุณ
‪ฮัลโหล
‪สันติจงมีแด่คุณเช่นกัน
‪คุณบอกว่าคุณเป็นใครนะคะ
‪นี่ ฉันพูดกับคุณอยู่ คุณเป็นใคร
‪คุณรู้ไหมว่าวัฒนธรรม ‪การเติมนมในน้ำชามาจากไหน
‪ช่วงสมัยล่าอาณานิคม ‪เมื่อคุณเติมน้ำร้อนลงในแก้วคุณภาพต่ำ
‪มันจะแตก
‪แต่แก้วจะไม่แตก ถ้าเราใส่นมลงไปก่อน
‪ดังนั้นเพื่อแสดงให้เห็นว่า ‪แก้วของพวกเขาผลิตอย่างมีคุณภาพดี
‪วัฒนธรรมการเติมนม
‪มาจากกลุ่มคนมีอภิสิทธิ์
‪การใส่นมหรือชาก่อน
‪กลายเป็นสัญลักษณ์ทางสถานะ
‪นี่คุณ มาเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังตอนนี้ทำไม
‪ยกตัวอย่างคนแบบคุณ
‪ความรู้ทั้งหมดนี้เรื่องศิลปะ วรรณคดี…
‪คุณทำให้คนเชื่อว่า ‪คุณเกิดมาในครอบครัวราชนิกูล
‪แต่ตัวตนของคุณจริงๆ
‪พื้นเพเดิมของคุณ
‪มีแค่ผมเท่านั้นที่รู้
‪บ้านเกิดของคุณอยู่ที่อธิรามปัตตินาม
‪พ่อของคุณเป็นพ่อค้าขายเกลือธรรมดา
‪คุณจำได้ใช่ไหม
‪วาฮิดา
‪(กีละการาย สองสามปีก่อน)
‪มองอะไรอยู่ เปลี่ยนเสื้อให้เขาหน่อย
‪ดูเหมือนฝนจะตก เก็บทุกอย่างเข้าข้างใน
‪วาฮิดา เปลี่ยนเสื้อเขาพอแล้ว ออกไป
‪ดูเธอสิ หยุดหัวเราะไม่ได้เลย ‪ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
‪คุณคะ ปล่อยค่ะ
‪- คุณคะ ถ้ามีใครมาล่ะ ‪- มานี่
‪คุณคะ ฉันจะเดือดร้อน
‪- อย่าวิตกไปเลยน่า ‪- จาฟฟาร์จะมาเห็น
‪- ไม่ค่ะ ‪- ไม่ต้องห่วงเรื่องเขา
‪ออกไป
‪ฉันจะเรียกรปภ.
‪ฮุสเซน โฮจา มุธุเพททาย
‪อย่าบอกนะว่าคุณลืม
‪(สักแห่งใกล้ๆ อธิรามปัตตินาม)
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‪เหตุผลเดียวที่ฉันแต่งงานกับตาแก่นั่น
‪ก็เพราะหมอบอกว่าเขาจะตายแน่ๆ
‪แต่เขารอดชีวิต
‪ดูเหมือนเขาจะอยู่ได้อีกสิบปีด้วยซ้ำ
‪ดูคุณสิ ดูเหมือนคุณจะสนุกกับชีวิตใหม่
‪ทำไมคุณพูดแบบนั้น
‪ก็จริงนี่ คุณจะอยู่อย่างสบาย ‪แล้วทิ้งให้ผมเน่าตาย
‪แม้ว่าผมจะเป็นคนพาคุณไปที่นั่น
‪อย่าพูดอะไรแบบนั้น
‪อย่ามาแกล้งทำ ‪ผมไม่ใช่มารายกัยยาร์ที่จะโดนคุณหลอก
‪ผมไม่รู้ว่าคุณจะทำยังไง ‪มารายกัยยาร์ต้องตายภายในหนึ่งสัปดาห์
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪นี่ บอกความจริงมา
‪คุณรักผมไหมหรือ…
‪คุณจำสิ่งที่มารายกัยยาร์ทำกับเราได้ไหม
‪แต่เราจะไม่ถูกจับได้เหรอ ถ้าเราทำอะไรเขา
‪ผู้ชายที่ชื่อจาฟฟาร์สงสัยฉันแล้ว
‪มีทางอื่น
‪ฮุสเซน โฮจา
‪(มุธุเพททาย)
‪- คุณเองก็ดูไม่ใช่คนดี ‪- น้องชาย…
‪นี่ การร่ายมนตร์เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผม
‪แต่คุณรู้เรื่องญินไหม
‪พี่ คนพวกนั้นมา
‪ญิน
‪เหมือนกับปีศาจร้ายในศาสนาคุณ
‪แล้วไง
‪ให้ผมร่ายมนตร์ไหม
‪ไม่ น้องชาย ขอไปปรึกษาครอบครัวก่อน
‪เดี๋ยวกลับมา
‪หมอนั่นโกหก ดูเขาวิ่งสิ ฉันบอกแล้วใช่ไหม
‪ไปกันเถอะ ฉันกลัวจริงๆ
‪อย่าบอกนะว่าเชื่อที่โฮจาพูด
‪ช่างซื้อบื้อซะจริง
‪นั่นก็แค่ทำให้คนกลัวแล้วหนีไป
‪เป็นเทคนิคที่คนแบบนั้นใช้
‪ถ้าญินนั่นกลับมาจริงๆ เขาจะบอกคุณทำไม
‪อย่าเชื่อเขา แค่ทำให้เขาเชื่อเรา เข้าใจไหม
‪นี่ คุณ
‪รู้ไหมว่าทุกวันผมเจอคนแบบคุณกี่คน
‪มองแว่บเดียว ผมก็รู้ว่าคุณแกล้งร้องไห้
‪ฉันจะพูดกับใครได้อีกบ้าง
‪คนที่ให้ชีวิตฉันวางแผนนี้ไว้ให้ฉัน
‪ด้วยความโลภ พ่อของฉันเอง
‪ขายฉันให้กับตาแก่
‪แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว แทนที่จะมาที่นี่
‪ฉันน่าจะกระโดดลงทะเลมุธุเพททายไปซะ
‪ฉันจะทำอะไรได้อีก
‪พี่ หล่อนไม่ได้เป็นผู้หญิงเหมือนเราเหรอ
‪ได้ ฉันจะทำ ไปเตรียมของให้พร้อม
‪ญินจะทำงานให้เสร็จตามสั่ง
‪แต่ถ้าคุณคิดว่ากำลังหลอกผม ‪ความจริงแล้วคุณกำลังหลอกตัวเอง
‪ญินไม่ใช่คนที่คุณจะล้อเล่นด้วยได้
‪ไม่ว่าจะใช้เวลากี่ปี
‪วันหนึ่งเขาจะไปโผล่ที่บ้านคุณ
‪โทรหาใคร สามีใหม่ของคุณเหรอ
‪ผมทวงหนี้เขาแล้วก่อนจะมาทวงหนี้คุณ
‪รอก่อน
‪เดี๋ยวจะมีคนบอกข่าวคุณ
‪(ผู้ช่วยของอันวาร์)
‪ฮัลโหล
‪คุณคะ ไม่มีอะไร นอนลงเถอะค่ะ
‪ไม่มีอะไรค่ะคุณ ยืดขาค่ะ
‪เดี๋ยวฉันมานะคะ
‪คุณทำอะไรอันวาร์
‪ผมทำอะไรเหรอ
‪"เขาหว่านพืชเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น"
‪"เขาก่อบาปเช่นไร…"
‪ฉันทำอะไรถึงสมควรได้รับผลแบบนี้
‪คุณเป็นสาเหตุให้ผู้ชายบริสุทธิ์ต้องตาย
‪มารายกัยยาร์ไม่ใช่คนบริสุทธิ์ คุณไม่รู้เหรอ
‪ความมั่งคั่งทั้งหมดนั้นเป็นของเราตามสิทธิ์
‪เราแค่เอามันกลับคืนมา ผิดตรงไหน
‪ผู้ชายคนนั้นสมควรตาย
‪ถ้าเขามีชีวิตอยู่ ‪คุณรู้ไหมอีกกี่ครอบครัวจะทรมาน
‪ที่จริง ถ้าคุณคิดดู ฉันช่วยทุกคนจากเขา
‪ไม่ใช่แค่นั้น
‪หลังจากที่มารายกัยยาร์ตาย
‪ฉันไปทำพิธีฮัจญ์แสวงบุญสองครั้ง
‪จากนั้น…
‪ก็ทำทุกอย่างที่ทำได้กับความมั่งคั่งที่มี
‪ฉันทำทุกอย่าง
‪ฉันกำลังบอกความจริงกับคุณ
‪ผู้ชายคนนั้นติดเหล้า
‪ไอ้ขี้เมา
‪บอกฉันหน่อย
‪ถ้าคุณทำพิธีอุมเราะห์ ‪นั่นจะไม่ล้างบาปของคุณเหรอ
‪ฉันทำพิธีนั้นไปแล้วเมื่อสองปีก่อน
‪หลังจากนั้น
‪ฉันก็ไม่ได้ทำบาปเลย
‪ไม่ใช่แค่นั้น
‪ในศาสนาของเรา
‪เราต้องทำทานบริจาคซะกาต ‪2,5 เปอร์เซ็นต์ต่อปี
‪แต่ฉันบริจาคสิบเปอร์เซ็นต์ให้คนที่เดือดร้อน
‪มีอะไรอย่างอื่น…
‪มีอะไรอย่างอื่นที่ฉันควรทำอีก
‪มันไม่พอเหรอ
‪ฉันควรทำยังไง
‪ปล่อยฉันไปเถอะ
‪ปล่อยฉันไป
‪คุณพยายามเต็มที่เพื่อเป็นคนดีได้
‪คุณทำละหมาดกี่ครั้งก็ได้
‪แต่ถ้าสิ่งที่คุณพูดคือคำโกหก
‪แม้แต่อัลลอฮ์อาจอภัยให้คุณ
‪แต่ญินน่ะเหรอ
‪เขาจะดูเหมือนมนุษย์ทั่วไป
‪เขาจะพูดจาใช้คำหวานกับคุณ
‪เขาจะทำตัวไม่ซื่อด้วยซ้ำเพื่อหลอกคุณ
‪แต่ถ้าเขาเข้ามาในชีวิตคุณ
‪ทุกช่วงเวลาจะเหมือนตกนรก
‪เขาจะค่อยๆ ทรมานคุณ ‪ทำให้ทุกวันแย่ยิ่งกว่าวันก่อนหน้า
‪แทนที่คุณจะได้ใช้ชีวิต
‪เขาจะทำให้คุณอยากตายทุกๆ วินาที
‪งั้นจะให้ผมร่ายมนตร์ไหม
‪พระเจ้าช่วย
‪คุณครับ
‪คุณยังไม่ได้เซ็นชื่อ
‪ไม่เป็นไร
‪ผมทำได้ดีมาก
‪เซ็นชื่อคุณน่ะ
‪คุณเชื่อผมได้
‪อะไร คุณนายวาฮิดา
‪คุณปาดคอตัวเองแค่เพื่อสิ่งนี้เหรอ
‪ถ้าหากคุณรู้ความจริงล่ะ
‪มารายกัยยาร์เป็นเนื้องอกในสมอง
‪การผ่าตัดไม่ใช่ทางเลือกสำหรับคนวัยเขา
‪เขาเลยต้องนอนรอความตายบนเตียง
‪การพบคุณและตกหลุมรักคุณ ‪เป็นผลของยาหลอก
‪เขาเชื่อว่าคุณรักษาเขาได้อย่างปาฏิหาริย์
‪แต่ความจริงเขายังคงป่วย
‪เนื้องอกของเขาแค่ไม่แสดงอาการ ‪เพราะผลของยาหลอก
‪ตอนนั้นเองที่จาฟฟาร์รู้เรื่องมนตร์ดำของคุณ
‪- ดูนี่สิ ‪- อะไร
‪เนื้องอกของเขากลายเป็นอันตรายถึงตาย
‪และความกลัวของเขาทำให้เกิดเป็นภาพหลอน
‪นี่ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เข้าไปข้างใน
‪มารายกัยยาร์เชื่อว่าสิ่งที่เขาเห็นคือความจริง
‪และคุณกระตุ้นอาการหลอนของเขา
‪จนเขาตาย
‪คนเดียวที่รู้ความจริงคือจาฟฟาร์
‪แต่คุณกล่าวหาว่าเขาขโมยและไล่เขาออก
‪ชายผู้ซื่อสัตย์ไม่สามารถทนความอับอายได้
‪พ่อ
‪- เป็นอะไร ‪- พ่อ
‪พ่อ เกิดอะไรขึ้น
‪- พ่อคะ ‪- พ่อ
‪เขาเป็นคนเดียวที่หาเลี้ยงครอบครัว
‪และเขาทิ้งลูกสาวห้าคนไว้เบื้องหลัง
‪ไม่ใช่แค่พวกเธอ
‪เขามีลูกชายด้วย
‪เขาต้องหยุดเรียนในต่างประเทศ ‪และกลับมาบ้าน
‪สำหรับคนที่ทำชั่ว
‪จริยธรรมจะเป็นตัวทำลาย
‪คำพูดของคนมีปัญญาไม่มีวันผิด
‪แค่มองราชาก็พ่ายแพ้
‪เมื่อเขาเชื่อฟัง
‪คำพูดของสตรี
‪เขาเสียชีวิต
‪ทันที
‪ผมชื่อโมฮัมหมัด ฟารุค จาฟฟาร์
‪พ่อของผมชื่อโมฮัมหมัด จาฟฟาร์ ซาดิค
‪ชายบริสุทธิ์ที่ผมพูดถึง…
‪คือพ่อของผมเอง
‪พ่อเคยบอกว่า
‪"วันหนึ่งลายมือของลูก ‪จะเปลี่ยนชะตาชีวิตคน ฟารุค"
‪คุณทำให้ผมเปลี่ยนมันแบบนี้ได้ยังไง
‪ขออัลลอฮ์คุ้มครองคุณ
‪(วาฮิดา)
‪คำบรรยายโดย ลลวรรณ