ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΤΑΙΝΙΩΝ ΤΑΜΙΛ ΕΝΩΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ.
9 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
ΕΝΝΕΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
ΑΓΑΠΗ
ΕΡΩΤΑΣ
Ω… ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ…
ΣΤΙΣ ΧΟΡΔΕΣ ΤΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ
Απόψε, στο Scent of Music,
εξαίρετοι μουσικοί θα μας κρατήσουν συντροφιά.
Επόμενος στη λίστα, ο φετινός υποψήφιος για βραβείο Grammy,
ένας από τους ταχύτερα ανερχόμενους καλλιτέχνες.
Παρακαλώ, υποδεχθείτε τον Καμάλ!
Έλα να φας το φαγητό σου πριν κρυώσει.
ΕΛΞΗ
-Πάρε. -Θα βάλω εγώ.
Δεν θα φας;
Σε λίγο. Θα βγει τελικά η ταινία;
Όχι.
Δεν θα βγει.
Το αποφάσισαν χθες βράδυ.
Δεν πειράζει.
Τα τραγούδια σου είναι ωραία.
Τρία απ' αυτά έγιναν ήδη επιτυχίες.
Ακούγονται παντού.
Ο κόσμος τα λατρεύει. Αυτό είναι αρκετό.
Προχώρα παρακάτω.
Έχεις γράψει πολλά τραγούδια, ε;
Όχι από την ταινία.
Ένα ακυκλοφόρητο.
Θέλω να μου τραγουδήσεις.
Μόνο σ' εμένα.
Πάει πολύς καιρός.
Σαν το κύμα που σκάει στα βράχια Είναι ο έρωτάς μου
Με κάθε νέο κύμα που έρχεται Ερωτεύομαι και πιο πολύ
Σαν την πάχνη την αυγή Λαμπυρίζεις στην καρδιά μου
Με κάθε νέα σταγόνα που κυλά Ερωτεύομαι και πιο πολύ
"Μες στη σταγόνα αυτή", μου λες "Ωκεανός ολάκερος χωράει"
"Μες στα μάτια σου", μου λες "Καταρράκτης ολάκερος κυλάει"
Κλείνοντας τα μάτια μου
Ένα δάκρυ ξεπηδάει
Μαμά…
Θέλω να φύγω από δω.
Θέλω ν' αφοσιωθώ στη μουσική. Έχω πολλά να μάθω.
Θέλω να γίνω ερμηνευτής, πέρα από συνθέτης.
Να τραγουδάω ζωντανά.
Εδώ δεν έχουμε τέτοιο κοινό, ούτε τέτοιους δασκάλους.
Θέλω να φύγω από δω και να σε πάρω μαζί μου.
Αλλά εσύ δεν έρχεσαι. Γι' αυτό δεν έχω φύγει ακόμα.
Δεν ξέρω αν θα άντεχα μακριά σου.
Σε ικετεύω, μαμά. Έλα μαζί μου.
Στο Λονδίνο.
Θα μένουμε μαζί. Θα σ' αρέσει.
Τα έχω κανονίσει όλα.
Μόνο για πέντε χρόνια.
Πάμε, μαμά.
Το χάραμα
"ΙΝ ΤΟΟ DEEP" ΚΑΜΑΛ
Που δεν έχει δύσει ακόμα το φεγγάρι
Το φως του ακόμα λάμπει
Τα σύννεφα ασημίζει
Στον ουρανό…
Όχι!
Ένα φεγγάρι αιώνια
Τα γλυκά λογάκια ενός μωρού
Το κελάρυσμα του νερού στο ποταμάκι
Η φωνή της κουκουβάγιας μες στη νύχτα
Τίποτα δεν συγκρίνεται μαζί της
Μια πανδαισία από αρώματα
Η γλυκιά οσμή ενός παλιού βιβλίου
Η μεθυστική μυρωδιά του βασιλικού
Τίποτα δεν συγκρίνεται μαζί της
Γιατί νωρίτερα δεν το 'χα καταλάβει;
Γιατί;
Γιατί τόσο άργησα το προφανές να δω;
Ντρέπομαι πολύ Συγγνώμη σού ζητώ
Το λάθος μου ομολογώ, καρδιά μου
Ντρέπομαι πολύ Συγγνώμη σου ζητώ
Κάνω την αυτοκριτική μου
Στο μπάσο είναι ο Ααλάπ. Ο Βίτζεϊ στην κιθάρα.
Κουμπεράν. Και Ξατριγιάν στα πλήκτρα.
Για πείτε, αγόρια.
Φέρεστε καλά στα κορίτσια;
Αν όχι, ζητήστε τους συγγνώμη.
Εδώ και τώρα. Γι' αυτό μιλάει το τραγούδι.
Εντάξει;
Μ' άκουγες να σου τραγουδώ
Κι έγινες η μουσική μου
Τι θα γινόμουν χωρίς τη μουσική μου;
Χωρίς αυτή, θα πέτρωνε η ψυχή μου
Δώσε μου μια ευκαιρία ν' αλλάξω
Και λάθος δεν θα ξανακάνω
Μη με παρατάς Γύρνα πίσω, μουσική μου
Καρδιά μου
Ντρέπομαι πολύ Συγγνώμη σου ζητώ
Κάνω την αυτοκριτική μου
Δικό σας, τώρα!
Πάμε με "ω" τώρα.
Αν τελειώσουμε τον δίσκο, θα βρούμε χορηγούς.
-Οι στίχοι είναι έτοιμοι; -Από καιρό.
Τσέκαρε το κινητό σου.
-Σας τους έστειλα στο WhatsApp. -Εντάξει.
Ρίξ' τους μια ματιά. Περιμένω.
Ναι, καλοί μου φαίνονται.
-Προχωράμε με την ηχογράφηση. -Ωραία.
Ποια ή μάλλον πού είναι η τραγουδίστρια;
Μου είπε ότι ξεκίνησε για το στούντιο. Θα είναι εκεί σε λίγο.
Τη λένε Νέτρα.
Κοίτα, δεν την ξέρω προσωπικά.
Δεν την έχω ακούσει. Την πρότεινε ο πελάτης.
Άρα, αυτή θα τραγουδήσει, ακόμα κι αν δεν το 'χει, ε;
Σωστά.
Θα το κανονίσεις εσύ. Ξέρεις.
-Ναι. Εντάξει. -Αντίο.
Γεια. Νέτρα.
Ήταν Τετάρτη.
Είχα κλείσει αεροπορικά εισιτήρια
για να μετακομίσω εδώ.
Αλλά όταν την είδα…
Το ένιωσα μέσα μου, πιστέψτε με.
Ήξερα ότι δεν θα πετούσα.
-Γεια σου, Νέτρα. -Λατρεύω τα τραγούδια σου.
Τα τρία που κυκλοφόρησαν είναι πολύ μελωδικά.
Επινόησες έναν νέο ήχο.
Τα ακούω ακατάπαυστα.
Ήθελα να σ' ευχαριστήσω εξαρχής
για τη μουσική σου.
Αυτά τα τρία τραγούδια είναι παρηγοριά.
Για πολύ κόσμο, αλήθεια.
Ευχαριστώ.
-Κάθισε. -Το εννοώ.
Λοιπόν…
Τώρα δεν βγαίνει κι η ταινία;
Ανυπομονώ να τη δω.
Όχι, δεν βγαίνει.
Πήρε αναβολή.
Αλήθεια;
Ναι. Λοιπόν, οι στίχοι…
-Δεν πειράζει. -Ας δούμε…
Βγήκαν τα τραγούδια, τουλάχιστον.
Κυκλοφόρησαν.
Παντού.
Τ' ακούς όποτε θες.
Αυτό μετράει.
Όταν συναντάς μια γυναίκα, και αμέσως
ακούγεται ακριβώς σαν τη μητέρα σου μ' αυτά που λέει,
όταν συμβαίνει αυτό, ξέρεις πως έχασες την μπάλα.
Τσιμπήθηκες άσχημα.
Όχι, ειλικρινά.
Και χωρίς εικόνα να τα συνοδεύει, όταν ακούς αυτά τα τραγούδια,
τα τραγούδια σου,
ξέρεις πόσο καλύτερα είναι;
Ταξιδεύει η φαντασία σου.
Το λατρεύω.
-Σκέτη μουσική, έτσι; -Ναι.
Σαν την κλασική μουσική.
Στο YouTube βλέπεις μόνο μια φωτογραφία του συνθέτη.
Ας πούμε, του Μπετόβεν στο "Für Elise".
Φαντάζεσαι ένα ζευγάρι να χορεύει στο δάσος.
Ένα κλιπ θα το χαλούσε.
Εκτός αν ήταν καλογυρισμένο.
Ναι.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Ναι.
Δεν αμφέβαλλα ότι ξέρεις το κομμάτι.
Δεν προσπαθώ να σου αποδείξω αυτό. Μου είχε έρθει μια έμπνευση.
Την είχα ξεχάσει και μου τη θύμισες.
Ευχαριστώ.
Απλώς…
Δώσε μου ένα λεπτό να κάνω τα δικά μου.
Την ακούς;
Την ακούς που φτερουγίζει Την καρδιά μου;
Την ακούς;
Την ακούς που φτερουγίζει Την καρδιά μου;
Τρέμει το κορμί μου
Όταν σε αντίκρισα Νόμισα πως ήσουν οπτασία
Είχα ακούσει παραδοσιακή μουσική,
αλλά ποτέ άλλοτε Μπετόβεν στην κιθάρα.
Παρομοίως.
Είναι ξεχωριστή μέρα.
Έχεις γενέθλια, μήπως;
Όχι.
Εξαιτίας αυτού που είδα και άκουσα.
Φτάνει τόσο. Έπιασα τη φλυαρία.
Ας ξεκινήσουμε.
Όχι.
Ναι.
Μπράβο.
Δεν ανήκεις εδώ.
Το ένιωσα μόλις άκουσα τα τρία τραγούδια σου.
Η μουσική σου είναι δυτική.
Αναρωτιέμαι αν αυτό το διαφημιστικό αξίζει τόση μουσική ποιότητα.
Οφείλουμε να δίνουμε πάντα το καλύτερο.
Σωστά.
Το ένιωσες ποτέ σου;
Ότι δεν ανήκεις εδώ;
Κάθε πρωί με το που ξυπνάω.
Αλλά δεν το λέω με έπαρση.
Θέλω να δημιουργήσω κάτι νέο.
Αυτός ο τόπος με περιορίζει.
Στάσου.
Τα ίδια έλεγα στη μάνα μου σήμερα.
Μήπως είχες στήσει αφτί;
Ήσουν στο σπίτι μου;
Δεν είχα στήσει αφτί.
Αλλά καταλαβαίνω.
Η μουσική σκηνή εδώ είναι ανύπαρκτη.
Ναι.
Πέρα από τη μουσική για ταινίες, δεν έχει ψωμί.
Κάνω κι εγώ όνειρα.
Να πάω κάπου όπου η κλασική μουσική έχει πέραση.
Όχι στην Αμερική. Στην Ευρώπη.
Αλλά στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης δεν μιλούν Αγγλικά.
Πρόβλημα.
Θα πρέπει να μάθεις μουσική
και μια καινούρια γλώσσα, επιπλέον.
Λονδίνο.
Το καλύτερο.
-Και με τεράστια μουσική σκηνή. -Στάσου.
Έχω φρικάρει.
Καλά, δεν είχες στήσει αφτί.
Αλλά τώρα διαβάζεις το μυαλό μου.
Θα πας στο Λονδίνο;
-Ναι. -Πωπώ!
Και πότε φεύγεις;
Έχω βγάλει ανοιχτό εισιτήριο.
Θα μπορούσα και αύριο.
Το έχεις σχεδιάσει;
Αν έρθει κι η μαμά, είναι για πέντε χρόνια.
Ωραία.
Εύχομαι τα καλύτερα.
Να πάρεις μερικά Grammy, ίσως και κάνα Όσκαρ. Είσαι υπέροχος.
Ευχαριστώ.
Να συναντηθούμε, αν έρθεις στο Λονδίνο.
Πρέπει να έρθω στο Λονδίνο για να σε ξαναδώ;
Ναι.
Χάρηκα.
Τα λέμε.
Εμπρός, μπαμπά;
Μόλις τελείωσα. Θα είμαι εκεί στις εννιά. Αντίο.
Να σε ξεπροβοδίσω.
-Συνέχισε εσύ. Θα φύγω. -Όχι, με την ησυχία σου.
Συγγνώμη.
Έχει καταπληκτική φωνή.
Είναι κελεπούρι. Την κατασυμπάθησα.
Δηλαδή, σου άρεσε;
-Είναι γλυκιά. -Γλυκιά;
Ναι, γλυκιά.
Τι σαχλός χαρακτηρισμός για γυναίκα.
"Γλυκιά", λοιπόν.
-Αυτό μόνο; -Είχε γλυκιά φωνή.
Εντάξει. Αν τελειώσατε,
στείλε μου το ηχητικό και τα λέμε. Αντίο.
Εντάξει. Αντίο.
-Γεια! -Θεούλη μου!
Δεν σε κατάλαβα.
Κι εγώ ξαφνιάστηκα.
Συγγνώμη. Γυρνούσα σπίτι και σε είδα να περπατάς.
Θα πρότεινα να σε πετάξω με τη μηχανή,
αλλά φοβάμαι ότι το σπίτι σου
είναι λίγο παρακάτω.
Θα μου πεις ότι σ' αρέσει το περπάτημα,
γι' αυτό δεν έχει νόημα να σε πετάξω με τη μηχανή, θα σου χαλούσα τη βόλτα.
Οπότε, γεια.
Τραγούδησες πολύ καλά. Το κομμάτι βγήκε ωραίο.
Και…
Αντίο. Ώρα να πηγαίνω.
Δεν μένω εδώ κοντά.
Μένω σε άλλη γειτονιά.
Δεν πηγαίνω σπίτι. Αλλού πάω.
-Θα με πετάξεις; -Ναι.
Όσο για το αν μ' αρέσει το περπάτημα,
ισχύει.
Κατεβαίνω στο κέντρο με τα πόδια.
-Μάλιστα. -Όταν βιάζομαι ή έχω να πάω κάπου μακριά,
παίρνω το λεωφορείο ή το τρένο.
Αλλιώς, με πάνε τα ποδαράκια μου.
-Περπατάω. -Εντάξει.
Θα σε ξαναρωτήσω, λοιπόν. Είσαι σίγουρη;
-Για ποιο πράγμα; -Μήπως θες να περπατήσεις;
Όχι, αν θες να με πας, με μεγάλη μου χαρά.
Κανένα πρόβλημα.
-Σίγουρα; -Ναι.
Δεν έχω κράνος. Πειράζει;
Οδηγώ αργά και προσεκτικά.
Κι αν μας σταματήσει η Τροχαία;
Τότε…
Θα δούμε τι θα γίνει.
-Εντάξει; Είσαι άνετα; -Ναι.
Πίστευα πως θα ξαναβλεπόμασταν στη Γέφυρα του Λονδίνου.
Τελικά, συναντηθήκαμε πολύ πιο σύντομα στη Γέφυρα Αντιάρ.
Καλό.
Τραγουδάς πολύ καλά. Υπέροχη φωνή.
Σου εύχομαι πολλά τραγούδια, δίσκους, δόξα και λεφτά.
Ευχαριστώ.
Κι εσύ.
Ωραία, λοιπόν. Θα το πω.
Έχεις έναν αέρα.
Όταν έπαιζες κιθάρα στο στούντιο, δεν ήθελα να σταματήσεις.
Μακάρι να μην τελείωνε η ηχογράφησή μας.
Ήταν πολύ μικρό κομμάτι.
Μερικά λαθάκια τα έκανα επίτηδες.
Δεν μου έκανε καρδιά να φύγω. Με δυσκολία βγήκα από το στούντιο.
Να με, όμως, μισή ώρα αργότερα, πάνω στη μηχανή σου.
Απίστευτο.
Ναι.
Λες αν ευχηθώ και για παγκόσμια ειρήνη να συμβεί;
Να υποθέσω ότι είναι αμοιβαίο;
Το λέω γιατί αυτήν την εντύπωση μού έδωσες στο στούντιο.
Είχα την αίσθηση ότι με φλέρταρες.
Ξέρεις πότε;
Όταν είπες "Τα λέμε στο Λονδίνο".
Πες μου αν έκανα λάθος.
Έκανες.
Εντάξει. Πιθανώς σε παρεξήγησα.
Μάλλον έκανα λάθος. Συγγνώμη.
Δεν είναι όπως το περιγράφεις.
Η λέξη "λάθος"
δεν ταιριάζει στην περίσταση.
Αν με πιάνεις.
Ίσως φταίνε τα μάτια σου.
Είδες; Το βρήκα.
Τα μάτια σου φταίνε.
Ο τρόπος που κοιτάς.
Το βλέμμα σου.
Έχει κάτι το ιδιαίτερο.
-Έλα τώρα. -Βεβαίως. Το λύσαμε αυτό.
Γιατί γύρισες να με πάρεις;
Δεν ήταν ανάγκη να κάνεις αναστροφή.
Γιατί προσφέρθηκες να πετάξεις εμένα;
Μπροστά μου περπατούσε μια γριά.
Θα μπορούσες να πάρεις εκείνη.
Το σπίτι της ήταν παραδίπλα. Την ήξερα τη γριούλα.
Κάνει την ίδια διαδρομή κάθε μέρα. Της αρέσει να περπατά ξυπόλητη.
Γι' αυτό πρότεινα σ' εσένα.
Ώστε έτσι, ε;
Τόσο απλά.
Ανοίγεσαι εύκολα.
Ποιος ο λόγος να κρατάς μέσα σου τα συναισθήματά σου;
Σκεφτόμουν να βρω το νούμερό σου και να σε πάρω ή να σου στείλω μήνυμα,
καθώς περπατούσα στη γέφυρα.
Είχα απορρίψει την ιδέα, ώσπου εμφανίστηκες.
Είναι δυνατόν να μην εκφραστώ;
Όσον αφορά αυτό το συναίσθημα, δεν ξέρεις πότε θα σε χτυπήσει.
Εντάξει.
Με χτύπησε στο στούντιο.
Ελπίζω κι εσένα.
Και κάτι άλλο.
Το θέμα είναι και σε ποιον το λες.
Μ' εσένα αισθάνομαι ασφάλεια.
Ένα πουλάκι μέσα μου λέει πως δεν θα με επικρίνεις που σου ανοίγομαι έτσι.
Όπως είπα πριν,
έχεις έναν αέρα.
Ναι!
Δεν το 'πες εσύ αυτό.
Το είπα. Στο μυαλό μου.
Δεν το άκουσες;
Εδώ άκουγες τι έλεγα με τη μάνα μου.
Μωρό μου, κοίτα με στα μάτια
Πες μου, αυτό θα πει Να είσαι ερωτευμένος;
Ξέμεινα από στίχους, μα το μόνο που θέλω Είναι να τραγουδώ μαζί σου
Μωρό μου, κοίτα με στα μάτια
Πες μου, αυτό θα πει Να είσαι ερωτευμένος;
Έχω έναν αέρα, λοιπόν; Και καλή φωνή;
Αυτό μόνο;
Κι εσύ; Το βλέμμα μου έχει κάτι το ιδιαίτερο; Αυτό μόνο;
Το παραδέχεσαι, λοιπόν, για το βλέμμα σου;
Επαναλαμβάνω τα λόγια σου.
Καλά. Δεν είναι μόνο το βλέμμα σου.
Σου είπα ήδη.
Με ελκύουν τα πάντα.
Αυτά που λες.
Ο τρόπος που τα λες.
Η φωνή σου.
Αρρενωπή και συνάμα απαλή.
Ένιωσα μια επαφή, μια δόνηση.
Διαπερνούσε την ξύλινη πόρτα που μας χώριζε στο στούντιο.
Έκανε θρύψαλα το γυαλί ανάμεσά μας
αυτή η δόνηση.
-Και η μουσική. -Ναι.
Αναφέρομαι στις μουσικές επιλογές σου.
Λένε πολλά για σένα.
Ευχαριστώ.
Το κομμάτι του Μπετόβεν
και πριν απ' αυτό…
Μ' άκουγες να σου τραγουδώ
Κι έγινες η μουσική μου
Τι θα γινόμουν χωρίς τη μουσική μου;
Χωρίς αυτή, θα πέτρωνε η ψυχή μου
Ήσουν εκεί;
-Ήσουν στη συναυλία; -Εκεί πρωτοένιωσα αυτό το συναίσθημα.
Μα εγώ δεν…
Ήσουν τρομερός στη σκηνή.
Αυτός είσαι.
Το έχεις μέσα σου.
Όσο για το συναίσθημα,
ήταν πρωτόγνωρο.
Είκοσι δύο χρόνων, και πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα έτσι.
Και μετά, φεύγοντας από το στούντιο, ήρθες μέχρι την πόρτα για να με ξεπροβοδίσεις.
Ποιος το κάνει;
Τότε αυτό το συναίσθημα με χτύπησε κατακούτελα.
Μου άφησε σημάδι.
Γι' αυτό σου ανοίχτηκα τόσο στη διαδρομή.
Ήθελα να ξέρεις πώς νιώθω.
Σειρά σου.
Ωραία, είπες ότι σου άρεσε η φωνή μου. Άλλο;
Δεν πειράζει.
Αν δεν είναι αμοιβαίο, αν δεν αισθάνεσαι κι εσύ το ίδιο, δεν πειράζει.
Το αντέχω.
Είναι η δεύτερη φορά.
Τριάντα δύο χρόνων, η δεύτερη φορά.
Αυτό φταίει.
Γι' αυτό με βλέπεις τόσο συγκρατημένο.
Ναι.
Είσαι μόνο 22 χρόνων;
Φαίνομαι πολύ μεγαλύτερη;
Δεν το εννοούσα έτσι. Για καλό το είπα.
Σου ορκίζομαι, είμαι 22 χρόνων.
-Δεν λέω ψέματα. -Μη μου το χτυπάς.
Με πληγώνεις.
Καλό. Μ' αρέσει.
Η γνώμη του πατέρα μου για τη διαφορά ηλικίας
αφορά το μέλλον.
Θα δούμε.
Ας μην προτρέχουμε, όμως.
Είναι πολύ νωρίς γι' αυτά.
Προς το παρόν, είμαστε σε καλό δρόμο.
Ένιωσες κι εσύ
την έλξη και τη δόνηση που σου έλεγα πριν;
Αυτό πες μου.
Έχω άλλα πέντε λεπτά.
Αλλιώς, μην πεις τίποτα,
και θα εξαφανιστώ από τη ζωή σου αμέσως.
Είχα πάρει απόφαση να φύγω από τη χώρα,
μέχρι που μπήκες στο στούντιο, και τώρα…
το έχω ξεχάσει τελείως.
Από τη στιγμή που άνοιξες την πόρτα για να μπεις…
Το βάδισμά σου,
το παράστημα, η χειραψία, το βλέμμα σου,
ο τρόπος που μιλούσες, τα μάτια σου, το πρόσωπο, η φωνή σου,
το ύφος, το στιλ, η έκφραση…
Θα μπορούσα να συνεχίσω την περιγραφή.
Όλα αυτά μαζί, αλλά όχι μόνο.
Είπες τα ίδια λόγια με τη μάνα μου.
Μάλλον χρειαζόμουν επιβεβαίωση.
Το παράδειγμα που έδωσες με το κομμάτι του Μπετόβεν με ενέπνευσε.
Η δόνηση που διαπερνούσε την πόρτα…
Όντως, μερικές φορές, σε έβαλα να ξαναπείς
κάποια σημεία του τραγουδιού.
Επίτηδες.
Για να μην τελειώσουμε.
Για να μη φύγεις.
Κι όταν σε ξαναείδα στον δρόμο,
πώς να μην έρθω να σου μιλήσω;
Ήταν φυσικό επακόλουθο.
Να πηγαίνω.
Καλύτερα.
Μωρό μου, κοίτα με στα μάτια
Πες μου, αυτό θα πει Να είσαι ερωτευμένος;
Ξέμεινα από στίχους, μα το μόνο που θέλω Είναι να τραγουδώ μαζί σου
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ
Εσύ κι εγώ μαζί Έλα να ζήσουμε την περιπέτεια
Να απολαύσουμε Τον ουρανό, τη γη, τον κόσμο όλο
Έλα να περπατήσουμε μαζί Μουσικά συντονισμένοι
Κολλητσίδας;
Όχι, βέβαια.
Είπες ότι κάτι σε χτύπησε κατακούτελα
κι εγώ προσφέρθηκα απλώς να σε γυρίσω σπίτι.
Όχι και κολλητσίδας.
Σωστά.
Αργόσχολος, τότε;
Μουσικός δεν είμαι;
Οι συνθέτες γράφουν όταν έχουν έμπνευση.
Έγραψες νέο κομμάτι;
Ναι.
-Σοβαρά; -Ναι.
-Τραγούδησέ το μου, σε παρακαλώ. -Εντάξει.
Λοιπόν, πάει κάπως έτσι.
Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι
γνωρίζονται κι αμέσως νιώθουν έλξη.
Βγαίνουν για κάνα δεκαήμερο, και μετά πρωτοφιλιούνται.
-Αυτό είναι. -Σαν την ιστορία μας;
Σε βολεύει;
-Πάμε εκεί; -Πάμε εκεί;
Έλα.
-Δεξί αφτί. -Ναι.
Λοιπόν…
Θα αυτοσχεδιάζω λίγο.
-Ελεύθερα. -Ναι.
Νιώσε την καρδιά μου πώς χτυπά
Έλα στα όνειρά μου
Άνοιξε τα φτερά σου
Πέτα
Κούρνιασε στην αγκαλιά μου
Στην κιθάρα μου φτιάξε φωλιά
Γίνε το μουσικό μου αηδόνι
Στην άχρωμη ζωή μου
Γίνε το ουράνιο τόξο
Σαν τον ζωγράφο Σαν τον ζωγράφο
Γέμισε τη ζωή μου με χρώματα πολλά
Σαν το σπίρτο Σαν το σπίρτο
Στην καρδιά μου άναψε φωτιά
Σαν το φύλλο που πλέει στο ρυάκι
Σαν το αέρα που τα σύννεφα σκορπίζει
Έλα και ψηλά σήκωσέ με
Ταξίδεψέ με…
Σε μέρη μακρινά ταξίδεψέ με
Στο στούντιο αύριο;
Πάνω στα πλήκτρα του πιάνου μου
Χόρεψε μελωδικά
Στην άχρωμη ζωή μου
Γίνε το ουράνιο τόξο
Σαν τον ζωγράφο Σαν τον ζωγράφο
Γέμισε τη ζωή μου με χρώματα πολλά
Σαν το σπίρτο Σαν το σπίρτο
ΜΕΝΟΥ ΕΡΩΤΑΣ… ΣΕ ΘΕΛΩ
Στην καρδιά μου άναψε φωτιά
Δεν είμαι καλά.
Έλα από δω.
Γιατί;
Θα σε γιατρέψω μουσικά.
Σαν τον ζωγράφο Σαν τον ζωγράφο
Γέμισε τη ζωή μου με χρώματα πολλά
Σαν το σπίρτο Σαν το σπίρτο
Στην καρδιά μου άναψε φωτιά
Τι κάνουμε εδώ;
Θα βρούμε τον μπελά μας.
Είναι η δέκατη μέρα που βγαίνουμε, όπως στο τραγούδι.
Έλα να το κάνουμε, σε παρακαλώ.
Εδώ;
Με τίποτα.
Μήπως απλώς…
να φιληθούμε;
Ίσως;
Αυτό εννοούσα κι εγώ.
Τι νόμισες;
Για σένα, δηλαδή, το φιλί δεν έχει μεγάλη σημασία;
Απεναντίας.
Με παρεξήγησες.
Περίμενε.
Ήθελα να σου πω κάτι εδώ και λίγες μέρες.
Κάτσε να πάρω ανάσα πρώτα.
Σ' αγαπώ.
Όπως ποτέ ως τώρα.
Δεν θέλω να ζω μακριά σου. Δεν θέλω να σ' αφήσω.
Σ' αγαπώ.
Ειλικρινά.
Απλώς, τα αεροπορικά εισιτήρια ήταν ακριβά
και δεν νομίζω ότι θα πάρω τα λεφτά μου πίσω.
Μ' αγαπάς;
Το ένιωσα όταν είπες
"Στην άχρωμη ζωή μου γίνε το ουράνιο τόξο".
Ήταν η χαριστική βολή.
Τρελό δεν είναι;
Θέλεις να το ακούσεις;
Σ' αγαπώ.
Και τώρα και για πάντα, Καμάλ.
Όλο και πιο ψηλά Πετάμε όλο και πιο ψηλά
Κάθε σου ανάσα Μωρό μου, με τρελαίνει
Όλο και πιο κοντά Έρχομαι όλο και πιο κοντά
Μέσα στη νύχτα θέλω να βουτήξω Μ' εσένα δίπλα μου να σε κοιτώ
Μπράβο, Μάρτιν. Ένα χειροκρότημα.
Κι αυτή είναι η ιστορία πίσω από το κομμάτι.
Αν θέλετε να ξέρετε,
δεν είναι πλέον στη ζωή μου.
-Πες μας γιατί. -Αλήθεια;
Όχι. Δεν έχει σημασία το πώς και το γιατί.
Αντί για την ιστορία της ζωής μου,
κατέληξε να γίνει ένα όμορφο κεφάλαιο.
Να με, λοιπόν, λίγα χρόνια μετά,
σοφότερος στη μουσική και στη ζωή.
Και πιο γαλήνιος.
Και μ' αυτό περνάω στο επόμενο κομμάτι.
Είναι στη γλώσσα μου, τα Ταμίλ.
Από καρδιάς.
Τελικά, πέταξε μακριά
Εύκολα με ξεπέρασε
Προσπάθησα να την κρατήσω Αλλά μέσα απ' τα δάχτυλά μου γλίστρησε
Ήταν οι νότες στη μουσική μου Κάθε λέξη στους στίχους μου
Ενώ σχεδίαζα το μέλλον μας Έγινε το χθες, το παρελθόν μου
Αυτή κι εγώ μαζί Πίστευα για πάντα
Πώς χάθηκαν οι σπίθες
Γιατί χάθηκαν
Ακόμα κι αν τελειώσαμε Μου έδωσε τη δύναμη
Να βρω το δικό μου ύφος
Αυτή κι εγώ μαζί Πίστευα για πάντα
Πώς χάθηκαν οι σπίθες Γιατί χάθηκαν
Ζευγάρι πια δεν είμαστε Αλλά στο τραγούδι πέτυχα
Χάρη σ' εσένα, σ' εσένα
Τελικά, πέταξε μακριά Εύκολα με ξεπέρασε
Προσπάθησα να την κρατήσω Αλλά μέσα απ' τα δάχτυλά μου γλίστρησε
Αντί να είναι η ιστορία της ζωής μου Έγινε ένα κεφάλαιο στο βιβλίο μου
Ακόμα όμως κι αν χάθηκε, ξανά και ξανά Τη θυμάμαι μέσα από τα τραγούδια μου
Αυτή κι εγώ μαζί Πίστευα για πάντα
Πώς μια απλή ματιά μετατρέπεται σε έρωτα;
Σε ποιο σημείο ο έρωτας βαφτίζεται αγάπη;
Η επιστήμη μελετά τις μαύρες τρύπες στο σύμπαν.
Γιατί δεν ασχολείται με τη μαύρη τρύπα του έρωτα;
Διέπεται από τον νόμο της έλξης;
Η χημεία τον μετασχηματίζει,
τα μαθηματικά της καρδιάς
ή η μηχανική της βιολογίας;
Δεν έχουν απαντήσεις αυτά τα ερωτήματα. Ο έρωτας είναι έρωτας.
Μαζί ή χώρια…
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης