Telefon alarmowy, słucham.
Czy to policja?
Tak, co się stało?
Muszę coś zgłosić.
Proszę o nazwisko i lokalizację.
Proszę podać nazwisko.
Już za późno.
Halo? Jest tam pani?
REZERWAT
Tu Mike, nie mogę odebrać. Zostaw wiadomość.
WRÓCISZ DO DOMU NA OBIAD?
Cześć.
NIE, ALE CHĘTNIE CIĘ PRZYTULĘ.
Cześć.
Przez cały dzień siedzieliście przy telefonach?
Ale od jutra szkoła.
Mogę zostać na obiad?
Pytałeś Angel?
Nie.
Wiesz, że musi się zgodzić.
Cześć, Cecilie.
Cześć. Witaj, skarbeńku.
Ale groźny lew. Chodź do mamy.
Wystarczy jedzenia dla Oscara?
Wystarczy. Czy może dołączyć do nas Ruby?
-Oczywiście. -Dziękuję.
Mój skarb.
Jutro przychodzi moja paczka.
Kupiłeś buty?
W końcu zasnęła.
Ruby, nie zauważyłaś mnie na ulicy?
Nie, przepraszam.
Nie szkodzi.
Viggo, zjedz trochę marchewki. Nie możesz jeść samych ziemniaków.
Marchew jest dobra na oczy.
To prawda.
Łatwiej ci będzie czytać prace domowe.
Jak było w pracy, Cecilie?
Po wolnym zawsze jest dużo roboty.
Pykniemy w FIFĘ?
Halo?
Cześć!
Cześć.
Tu jesteśmy.
Idę.
Wiedziałam, że tu będziesz, Ruby.
Cześć, kochana.
Cześć.
Głodna jesteś?
Poproszę lampkę wina.
Dla mnie pół lampki.
Poradzisz sobie?
Pewnie.
A gdzie chłopcy?
Jedzą słodycze na kanapie.
Byle byli grzeczni.
Co za dzień.
Zmęczona?
Cały tydzień byłam w Paryżu.
Racja.
Kupiłam meble do nowego sklepu. Rasmus wybrał je ze mną.
A Oscar?
To dla niego za nudne.
Został sam?
Ruby go pilnowała.
Nie wierzę.
To było tylko pięć dni. Ten wyjazd był nam bardzo potrzebny.
Zwłaszcza po zamknięciu starego salonu. Nawet nie wiesz, ile z tym było problemów.
Mniejsza z tym, co u ciebie?
Przeżyłam we Francji coś dziwnego.
Jednego dnia pojechaliśmy w góry do przepięknej, odosobnionej kaplicy.
Niedaleko Moustiers-Sainte-Mari.
Promienie słońca oświetlały wnętrze. Było cicho, jak makiem zasiał.
Nagle się rozpłakałam.
Bez powodu. Po prostu zalałam się łzami.
Dlaczego?
Nie wiem.
Po prostu…
coś mnie naszło.
Nie wiem co.
Cieszę się, że wakacje się kończą.
Dzieci wrócą do szkół i przedszkoli. Mike i Cecilie wrócą do pracy.
Dostawałam świra, siedząc z nimi non-stop przez
trzy ostatnie tygodnie.
A co z tobą? Odpoczęłaś trochę?
Nie.
Co się stało? Tęsknisz za Filipinami?
Idę pobiegać.
Powodzenia.
Oscar, idziemy.
Zostańmy.
Cecilie, chcę porozmawiać.
Dobrze.
Potrzebuję pomocy.
Co się stało?
Nie mogę zostać u Rasmusa i Katariny.
Dlaczego?
Jeśli coś jest nie tak, powiedz to im.
Na pewno dostosują się do twoich potrzeb.
Cecilie, zawsze byłaś dla mnie taka miła. Myślałam…
Zwróć się z tym do nich.
Katarina stresuje się swoim nowym biznesem,
ale wkrótce wszystko wróci do normy.
Błagam.
Nie mogę. To moja sąsiadka. Przykro mi.
Idziemy. Cześć.
Na razie.
Dobranoc, Viggo.
Przytulisz mnie?
Pewnie.
TABLETKI NASENNE
Tak.
I wyrzucamy. Wyrzuć. Świetnie.
Dzień dobry.
Chodź do mnie.
Wyspany?
W miarę, a ty?
Zejdę do Viggo.
Pokażesz to Angel?
Ktoś tu chce się bawić.
Cześć.
Dobrze spała?
Jak najbardziej.
Chodź, Vera.
Zobacz, żyrafa.
Gotowy?
Tak.
Ja uciekam.
Widziałaś Ruby?
Cześć.
Widziałaś ją?
Nie.
Zniknęła.
Jak to?
Nie ma jej. Angel, rozmawiałaś z nią?
Nie.
Cholera.
Stało się coś?
Ruby zniknęła.
Dokładnie sprawdziłaś?
Daj spokój, to nie skarpeta.
Zadzwonię do niej.
Dobrze, spróbuj.
Na razie.
Co się stało?
Nie wiem.
Cześć.
Nie rozmawiałaś z nią wieczorem?
Nie, nic nie rozumiem.
Zniknęła w najgorszym momencie.
Tuż przed rozpoczęciem szkoły. Muszę iść, będziemy w kontakcie.
Wszystko gra?
Tak, nie martw się. Widzimy się później.
Kim, widziałaś Ruby?
Nie, ale może jeszcze przyjdzie.
To dziwna sprawa.
Dlaczego?
Katarina twierdzi, że zniknęła w nocy.
Zniknęła? W jakim sensie?
Wyłączyła telefon.
Nie wyolbrzymiaj problemu. Na pewno wkrótce się znajdzie.
Chodźmy już, bo się spóźnimy.
W spokojnej, leśnej gęstwinie
Liczni śpiewacy mieszkają
Niejedna dusza przystanie
Posłuchać, jak ptaki śpiewają
W głębi tej leśnej samotni
Wieczna idylla panuje
Zaś sercu niczego nie trzeba
Tam, gdzie spokój króluje
Powinni zrozumieć, że jako niewielka, duńska, pro-ekologiczna firma,
muszą sprostać pewnym oczekiwaniom ze strony klientów,
bo inaczej ich obroty znacznie spadną.
Daniel, ustaw spotkanie z Fairtrade, muszę odebrać.
Wiesz coś?
Nie. Odezwała się do Angel?
Nie.
Mogła się obrazić?
Chyba nie.
Co na to Rasmus?
Chce, żebym ja się tym zajęła.
Dzwoniłaś na policję?
Nie miałam czasu. Za chwilę oglądam nowy budynek,
a chłopaki niedługo kończą lekcje.
Angel może ich odebrać.
To by mi bardzo pomogło.
Kupię sushi dla wszystkich i zjemy je razem. Odezwę się po pracy.
Super. Dzięki, kochana.
Proszę. Cześć.
Powiecie, jak poszło, czy mam tu siedzieć jak kołek?
Claes miał problem z nowym zarządem twojego dostawcy.
Opanowałeś to, Mike?
Podpiszą konrakt.
Chcą tylko więcej czasu na dostawę.
Dlatego lubię nowobogackich, są głodni sukcesu.
Dziś obiad u mnie.
Tak?
Kobiety zarządziły.
Nowy lokal jest świetny.
To dobrze.
Chcę go wynająć, ale Rasmus jest wiecznie zajęty.
Przydałaby nam się Ruby.
Rasmus powiedział,
że niektóre kobiety przylatują do Europy do opieki nad dziećmi i znikają.
Tak?
Wolą pracować na czarno w burdelach.
Pierwsze słyszę.
Nie wiem, jak to działa,
ale to na pewno nielegalne.
Ruby jest tu już pięć miesięcy. Dlaczego miałaby robić to teraz?
Nie wiem, może chciała więcej zarabiać?
Niczego nie ukradła, sprawdziłam.
Pomóc ci w czymś?
Nie trzeba.
Vera jest zmęczona, położysz ją?
Pójdziesz teraz z Angel. Dobranoc.
Wiem, jesteś bardzo zmęczona. Dzięki, Angel. Dobranoc.
Nie wyczułaś tamtej nocy, że coś jest z Ruby nie tak?
Nie… Mieszka w naszej piwnicy. Po powrocie zeszła do siebie. Myślałam,
że poszła spać.
Zabrała portfel?
Oscar! Zabieraj stąd tego drona!
Oscar! Oscar, zabieraj go!
Cześć, kochanie.
Tęskniłem.
Napij się.
Ruby wróciła?
Nie.
Dziwne.
Zadzwońcie na policję.
Nie przesadzasz? Ruby jest dorosła, zniknęła niecałą dobę temu.
Na naszej ulicy mieszka jedna para.
Mają dobermana.
Czy Ruby ich zna?
Chyba nie, to stare zgredy.
Dlaczego pytasz?
Widziałam ją przed ich domem.
Wyrzuciła coś do ich kosza.
Dziwne.
Zaraz.
-Polałaś mu wina za dwa tysiące? -Prosiłeś o zimne.
Mike nawet nie wyczuje różnicy między tym a najtańszym winiaczem.
Sprawdziliście, czy zabrała ubrania albo
szczoteczkę do zębów?
Ja nie, a ty?
Ja też nie.
Sprawdźcie to.
Masz rację. Sprawdźmy to.
Nie trzeba.
Zróbmy to dla Cecilie. Chodźmy do piwnicy.
To kiepski pomysł.
No chodź.
Wolałabym nie.
Może po prostu wyjechała.
Nie idźmy tam.
Sprawdzimy tylko, czy zabrała ubrania.
Jeśli je zostawiła, to może tylko wyjechała kogoś odwiedzić.
Jej ubrania nadal tu są.
Przepraszam.
Kochanie?
-To twoje? -Nie.
Na pewno?
To chyba jej.
Do kościoła w tym raczej nie chodzi.
Nie znaliśmy jej od tej strony.
W tym misiu jest kamera?
Tak, miałam go wyrzucić.
Czujecie wilgoć?
Raczej smród.
Nie powinna mieszkać w takich warunkach.
Ten dom doprowadzi mnie do szału. Zawsze coś z nim nie tak.
FILIPINY PASZPORT
Nie zabrała paszportu.
Co robicie?
Rozglądamy się.
Chodź ze mną.
Zaczekamy, aż wróci.
Mike, masz chwilę?
Czego chciał Rasmus?
Pogadać o pracy.
Mówił o Ruby?
Nie.
Zupełnie nic?
Tylko tyle, że w takich przypadkach ludzie
podejrzewają pracodawcę.
Trochę to bezduszne.
-Daj spokój, żartował. -Z takich sytuacji się nie żartuje!
Dobrze już, żart nie był na miejscu.
Dlatego nie chciałem ci o nim mówić.
Byłaś w jej pokoju?
Tak.
I co?
Zostawiła paszport i ubrania.
Dokąd mogła pójść?
Też się martwię.
Stało jej się coś złego, a…
Katarina i Rasmus mają to gdzieś.
Nieprawda, też się martwią.
Jak nie wróci do rana, zadzwonią na policję.
Słucham?
Nikt jej jeszcze nie szuka?
O, nie.
Wszystko będzie dobrze, Angel. Wszystko się ułoży.
-Dobrze. -Znajdziemy ją.
TEST CIĄŻOWY
Znalazłaś coś?
Cześć, Rasmus.
Nie, chyba go opróżnili.
Na pewno wkrótce się znajdzie.
Chodź, piesku.
Zadzwonicie jutro na policję?
Oczywiście.
Chyba że się odnajdzie.
No tak.
Świetnie.
Pozdrów rodzinę.
Dzięki. Pozdrów Mike'a.
Cecilie?
Dzięki za spotkanie.
Ja też dziękuję.
Nie chciała, by ktoś to znalazł.
Spotkałam tam Rasmusa.
Widział, jak grzebiesz w śmietniku?
Nie twierdzę, że stało się coś złego, ale
co, jeśli czegoś tam szukał?
Zgadzasz się?
Może z nią sypiał?
Przestań.
Poprzednia żona zostawiła go za romans z nianią.
Z opiekunką.
Porozmawiaj z nim.
Mam go spytać, czy zrobił Ruby dziecko?
Może trzeba jej pomóc.
Może jeszcze zapytać, czy ją zabił? Podejrzewasz go o najgorsze,
bo spotkałaś go przy śmietniku?
Tak.
-To pomówienie. -Nieprawda.
Prawda!
Rozmawiasz z żoną, nie z sędzią.
Wszystko jedno.
Nie uważasz, że to dziwne?
Nie rozsiewaj plotek.
Jeśli Rasmus zrobił jej dziecko…
to nie możemy milczeć.
Nie wierzę, że coś jej zrobił.
REZERWAT