- Que pensa de min? - Xa.
- Que cre que fixen? - A saber…
Teño que aturar que me ataque coma se nada.
Que carallo se lle pasa pola cabeza?
- Estás comigo en que é de tolos, non? - Si.
Non ve que ir á policía con rumores non é boa idea?
- Non ve que pode traernos problemas? - Si, por iso non o vai facer.
Está obsesionada coa proba de embarazo. Tes que pararlle os pés.
Si, pero xa coñeces a Cecilie.
Implícase de máis cando cre que pode axudar.
Oscar, axúdame, por favor.
Que o faga teu pai.
Xa, pero…
- Bos días, rapaces. - Bos días.
Bos días.
- Bos días, cariño. - Ola.
Vera segue durmindo. Temos ovos?
Si.
- Hoxe hai torradas. - Xa vexo.
Que foi?
Vou saír a correr.
Tes que chamarme cando pase algo así.
Non podes actuar soa nestes casos.
Fixen que deportaran unha muller que non tiña nada que ver co caso.
- Estaba aquí ilegalmente. - E que importa?
Acaso a lei non importa?
Debes de estar cansa.
Ola, son Aicha Petersen.
Boas, son Cecilie Winther-Jensen.
Viñeches falar coa nosa au pair.
Si, certo. En que podo axudarche?
Creo que hai algo que debes saber.
Grazas por chamarme. Deica logo.
- Ola. Grazas por facerme un oco. - Faltaría máis.
Creo que Ruby fixo un test de embarazo o día que desapareceu.
Vale.
Vina tiralo na papeleira e logo atopei a caixa.
Non sei se…
É católica practicante e está comprometida en Filipinas…
Non creo que tivese unha aventura con ninguén.
Entendo.
Tivo que…
Boas.
Algo tivo que pasar para que decidise marchar.
Que cres que puido ser?
Resúltame difícil porque Katarina Hoffmann é amiga miña,
pero o seu marido, Rasmus…
Non é por rexoubar, pero as súas au pairs nunca chegan ós dous anos.
Non podo evitar pensar que quizais el…
Sabemos que Ruby contactou cunha parella de Holte durante o verán.
Ía traballar para eles ó acabar o verán.
Pero non volveron saber nada dela.
Pensaron que atopara outro traballo,
ata que souberon o da desaparición.
Seguro que intentaba fuxir de Rasmus.
Tía Darna?
Son eu, Angel.
Ola, Angel.
Canto tempo!
Xa.
Hai moito que non pasas pola igrexa.
Xa, pero hoxe si que irei.
Así me gusta.
Darna, faime o favor de mandar este diñeiro por min a Filipinas.
Está ben.
- 3000 coroas? - Si.
Por certo, Darna…
Ona díxome que falaras con Ruby a última vez que pasou pola igrexa.
Así foi.
Veume pedir axuda.
Quería traballar para outra familia.
E comentouche por que quería cambiar de familia?
Díxome que o rapaz do que coidaba xa se fixera maior.
Deume a sensación de que foi algo acordado coa familia.
Nunca mo mencionou. Non ten sentido.
A ver, que pasa aquí?
Ai, grazas, maridiño!
- Vés comer con nós? - Non, graciñas.
Tamén vai vir o sobriño de John.
Está solteiro e non ten fillos.
Pero se xa o coñezo, Darna.
- Ai, si? - Si, non te lembras?
O contrato de au pair é só por dous anos.
E xa levas aquí un ano.
- Tes que ter un plan de futuro. - Seino.
Ola, nena.
- Ola. - Vinte correndo esta mañá.
Incrible, tendo en conta o que bebiches onte.
Xa ves.
Pero non vin que suases moito.
Ías facendo trampas, non si?
Non é o mesmo correr que camiñar.
Imos comer fóra, cando Oscar saia de loita libre mándao para casa.
- Vale. - Se non, recollémolo máis tarde.
- Vale. - Se tal, que quede a cear con vós.
- Vale. Vémonos. - Ata logo.
- Arreando, a semana rematou. - Teño información. Entra.
Se o pai de acollida a deixou embarazada, ás amigas non llelo contou.
Como é? O pai de acollida, digo.
Non che sei.
Pégalle facer algo así, é un pouco turbio.
Dis que estaba comprometida.
Tivo que confesarllo a alguén.
Son católicos, non si?
Son.
- Boa fin de semana. - Igualmente.
Ola?
- Ola. - Ola.
Son Aicha. Grazas por aceptar verme.
Benvida.
Teño un par de preguntas relacionadas con Ruby Tan.
- Teño entendido que viña aquí. - Así é.
Sospeitamos que estaba embarazada cando desapareceu.
Pero parece ser que non llo contou a ninguén.
Pensei que quizais a ti si cho contara.
Mencionou nalgún momento o pai de acollida?
Rasmus Hoffmann?
Cando alguén vén aquí para confesarse,
é porque ten un motivo para non acudir ós seus amigos.
Nin a vós, vaia.
E é que só Deus oe a súa confesión.
Deus e ti.
É segredo de confesión.
Se Ruby sufriu algún dano, é crucial que fale con quen a embarazou.
Verdade que o entendes?
Todos pregamos que Ruby volva sa e salva.
- Vamos! - Xenial. Vamos.
Por abaixo.
Ben feito. Aí o tes.
Grazas. Dádevos a man. Viggo e Oscar, tócavos.
Saudádevos.
Veña, adiante.
Arriba.
Veña, levanta.
- Veña, Viggo. - Vamos.
- Ben.
Kuraj, August. Arriba. Pasade para aquí.
Prestouvos o vídeo de onte?
O de Mille?
Si.
Si, non está mal.
Podería estar mellor.
Hai que seguir practicando, non, Oscar?
E ti que, Viggo?
Non contribúes nada ó chat.
Mandei algo onte.
Eses chistes de merda? Manda algo en condicións.
Tes que espelir.
Non queres formar parte disto? Se non cumpres as regras, botarémoste.
Pronto mandará algo, rapaces.
Tes que poñer da túa parte.
Ola.
Onde andabas?
Fun ó centro.
- Sabes o diñeiro que gardamos no bote? - Si.
Collíchelo ti?
Se fuches ti, saca máis e vólveo meter.
Eu non saquei nada. Eran sobre unhas 3000?
Non sei canto había.
Pois eu non fun.
- Angel pediume un adianto onte… - Para que o quería?
Non sei, só me dixo que era importante. Eu…
E que lle dixeches?
Iamos saír a cear, así que lle dixen que xa o falariamos.
Cres que foi ela?
- Non. - Non!
Non faría algo así.
Non, non se atrevería.
Viggo!
Mira como agarro a frecha.
Viggo!
Ven á cociña, papá e mais eu queremos falar contigo.
Que pasou? Parece enfadada.
Viggo, andando! Vamos!
A saber.
Meu amor, había uns cartos no bote que eran para emerxencias.
Non os collerías ti?
Non.
Seguro, cariño?
Podo volver con Oscar?
Viggo, non nos mintas.
Sé sincero e atoparemos unha solución.
- Necesítao. - Quen?
Angel?
- Décheslle o diñeiro a Angel? - Vós non o iades facer.
- Nós pagámoslle. - Si.
Pagámoslle por coidarte.
Oscar di que Ruby marchou porque gañaría máis noutro sitio.
Que máis dá o que diga Oscar? Ti non podes darlle cartos.
Fixéchelo porque tes medo de que Angel tamén desapareza?
Iso non vai pasar.
Quedará con nós un ano máis.
Chegará un día no que Angel marche, xa o sabes.
Pero nós non iremos a ningures.
Sempre estaremos aquí. Somos teus pais. Vale?
Mírame. Quédache claro?
Ben.
Vaite, anda.
Segue comportándose raro comigo.
É como que…
Non estamos igual de unidos.
A min non mo parece para nada.
Tedes boa relación.
De verdade.
O teu fillo quérete.
Nunca falamos daquilo.
Cando volvín do hospital, a nosa vida seguiu coma se nada.
E que iamos facer?
Falar do tema.
Falar?
Eu non creo nesas merdas.
Deberiamos esquecelo.
Agora estás ben.
Todo vai ir ben, xa verás.
- Angel, tes un momentiño? - Si.
Verás…
Acabamos de falar con Viggo.
Aceptácheslle diñeiro?
Angel, non o podo crer.
Ese diñeiro non é del e, de todas formas, é algo que debes falar comigo.
É só un neno.
Síntoo. Devolvereiche os cartos, Cecilie.
Non, non é cuestión de que me devolvas os cartos.
Non pode haber intercambio de diñeiro entre vós, Angel.
Só me quería axudar.
Xa, seino, e ti aproveitácheste da situación.
Para que eran os cartos?
Podes contarmo.
É por Ruby?
Non, non ten nada que ver con Ruby.
Vale.
Para que eran logo?
Angel!
Tes que dicirme para que eran. Collíchesllos ó meu fillo.
Necesitábaos para o meu fillo, Cecilie.
Acaba de empezar o colexio e a miña irmá, que está a cargo da economía…
Espera, para. Tes un fillo?
Si.
Daquela mentiches na solicitude?
É unha regra inxusta, Cecilie?
Por que non ía poder eu traballar de au pair?
Porque teño un fillo?
Porque non se me ocorrería
pedirlle a unha nai que deixe o seu fillo para coidar do meu.
Pero o mellor para el é que eu estea aquí.
De verdade.
E mentir era a única saída que tiña para poder vir aquí.
É que non só lles mentiches ás autoridades.
Tamén a min.
Síntoo. Cecilie.
Deixa de arroupar a Viggo pola noite.
Hai que poñer límites.
Faste unha idea do difícil que me resultou conseguir ese diñeiro?
Case perdo o meu traballo.
Trátase do teu fillo, Angel.
E por iso tes que ter coidado co diñeiro.
Xa o sei. Ou é que non confías en min?
Cámbiocho.
Eu vou a Europa e ti vés coidar de mamá e papá.
Non son capaz de durmir.
Meu neno, que fas a pé?
Contéstalle a mamá.
Podo ir vir a tele?
- Non. - Non pasa nada, está cansado.
Déixalle.
Prometo mandarvos todo o diñeiro que poida.
Teño que deixarvos. Ata pronto.
Os nosos pensamentos e pregarias están hoxe con Ruby.
En momentos coma este
é crucial que permanezamos firmes na nosa fe en Deus.
Preguémoslle que manteña a Ruby a salvo.
Onde queira que estea.
E que ela sinta o seu espírito e a súa protección.
En pé, por favor.
- O Señor estea con vós. - E co teu espírito.
No nome do Pai, do Fillo e do Espírito Santo.
Amén.
Podedes ir en paz.
Deamos grazas a Deus.
Non sei por que a policía pensou que Ruby estaba comigo.
Xa lle dixen que non sabías nada.
Pero insistiu
en que calquera mínimo detalle
podería ser importante.
Alguén falou con Yuan?
Aínda non.
Temos que chamalo, Angel.
Tic.
Estás canso, leonciño?
Como dis?
Non está para nada canso.
…unha semana despois, andan por aí descalzos, estomballados…
- Onde? - Á beira dunha fogueira.
- Non me estrañaría. - Xa.
- Mellor cala a boca. - Ola, nena.
- Ola. - A comida prolongouse de máis.
- Non está Oscar? - Non, debeu de saír.
- Toma unha copa con nós. - O viño está boísimo.
E Angel?
- Creo que está evitándonos. - Debe estar avergonzadísima.
Anda que collerlle o diñeiro a Viggo!
Como se lle ocorre aproveitarse dun neno? Que cara!
Non é para tanto.
Sempre che din que collas filipinas
porque son moi traballadoras e fiables.
A que tiñamos antes era de España, non si?
- Selena. - Si. Encantáballe a sesta.
- Certo. - Pasaba o día durmindo.
Pois era unha ladroa. Vendeu os vestidos e os bolsos de Kat.
- En serio? - Si.
- Por Internet. - Si.
Sempre o pintan como que nos aproveitamos delas.
Pero en realidade as vítimas somos nós.
- Vítimas? Dilo en serio? - Si.
Ruby desaparece sen avisar e Angel róubavos.
Non roubou nada, Katarina.
E como lle chamas ó que fixo?
Sabiades que Ruby estaba buscando outra familia?
Non sabiamos nada.
Rasmus, tes idea de por que quería marchar?
Pois non, pero…
o certo é que se presentou unha inspectora na casa
acusándome de non saber controlar as mans.
Que descarada! Se nin che prestan as asiáticas.
- Non me chaman as vaxinas resgadas. - Non.
Non é de asiáticas.
- As cousas como son. - Igual ti si que o es, Mike.
- Non. - Ai, non?
Non.
Mike? Non terás a febre amarela?
- Xa cho creo. - Quen ía dicilo!
Recordo que me dixeches que Ruby non estaba nada mal.
- Eu non dixen tal. - Entón que foi?
O único que dixen foi que non parecía un neno de 12 anos.
Xa me entendedes.
- Non. - Para nada.
A ver, simplemente…
- Xa… - Sei o que oín.
É mellor que marchemos antes de que fales de máis.
Ou de que o faga el.
En fin.
Querémosvos moito, pero temos que marchar.
Claro.
CARLO VIGGO, MÁIS CHE VALE MANDAR ALGO
CARLO …SE NON, QUEDAS FÓRA!!!
E ben? Descubriches algo?
O cura non me dixo nada, pero creo que sabe algo.
Quizais debamos interrogalo.
É mellor esperar. Por agora é só un presentimento.
Pero se Ruby sufriu algún dano…
Perdoa, Carl. Teño outra chamada.
Aquí Aicha.
Ola.
Apareceu o bolso de Ruby.
Onde?
Nuns arbustos entre Bellevue e Dyrenhaven.
Vale. Grazas.
- Carl. - Si. Dime.
Apareceu o bolso de Ruby.
Isto non pinta ben.
Está durmida.
Déixame que te vexa.
Mike, non.
- Que non. Para. - Que?
- Perdoa, pensei que… - Xa…
Ola, Yuan. Son Angel,
a amiga que ten Ruby en Dinamarca.
Ah, ola, Angel. Que pasou?
Cando falaches con Ruby por última vez?
Que cando foi a última vez? Non souben nada dela dende que me deixou.
- Por? - Como dis? Que é iso de que te deixou?
Pois si, haberá unha semana.
Non cho contou?
Pero que pasou?
Pois non che sei. Algo me di que coñeceu outra persoa.
Volveuse fría comigo.
Non me deu ningunha explicación de por que rompeu comigo.
Non podes durmir aquí, Viggo.
Á túa nai non lle gusta.
Por favor?
Non, Viggo.
Non podo crer que lles contases todo. Alucino.
Somos amigos.
Non tiñas dereito a contarlles o do diñeiro.
E falácheslle a Rasmus do test de embarazo.
Que tes con Rasmus? Empeza a ser incómodo.
Sabes o que resulta incómodo? O xeito no que falades.
E aínda vos rides. Es horrible cando estás con el.
"Febre amarela"? Que noxo dades!
Hoxe conteille á policía o do test de embarazo.
Non serías capaz?
Espero que lle dixeses que calquera o puido deixar alí.
Díxome que a miúdo a xente ten a clave para resolver un caso sen sabelo.
Fixen ben en dicirllo.
É por traballo.
Por que dixeron que pensabas que Ruby non estaba nada mal?
- Non o sei. - Non me amoles. Algo dirías.
Non o sei.
Nin idea.
Podes comprobar que Viggo estea no seu cuarto?
É que non creo que deba meterse no cuarto de Angel por costume.
Ás súas ordes, Bela Dormente.
CHAMADA PERDIDA
ESPERO NON METERTE EN PROBLEMAS
INTRODUCIR PIN
RUBY: CANDO VOLVES DAS VACACIÓNS?
5010: CÓDIGO DE VERIFICACIÓN DA SIM
GRAZAS POR DEIXARME CONDUCIR O TEU COCHE
DE NADA. PERO NON SEI SE CHO DEIXAREI APARCAR POR AGORA…
VÉMONOS O DOMINGO
Viggo está na súa cama.
Subtítulos: Noelia Collazo