- Co ona sobie myślała? - Co?
- Wydaje jej się, że co zrobiłem? - No tak…
Muszę pokornie znosić jej insynuacje.
Czego się spodziewała?
- To obłęd, prawda? - Tak.
Ona wie, że przekazywanie policji plotek to zły pomysł?
- Że możemy mieć przez to problemy? - Wie i nie zrobi tego.
Nie schodzi z tematu tego testu ciążowego. Musisz nad nią zapanować.
Wiem, ale znasz Cecilie.
Zawsze działa, jeśli myśli, że może pomóc.
Oscar, możesz mi pomóc?
Twój tata pomaga.
Ale…
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Cześć.
Vera wciąż śpi.
Wziąłeś jajka?
Tak.
- Robimy tosty francuskie. - Właśnie widzę.
Co?
Idę pobiegać.
Musisz mnie informować o takich rzeczach.
Nie możesz działać sama.
Deportowałam kobietę, która nie miała z tym nic wspólnego.
- Była tu nielegalnie. - To nie ma znaczenia.
Prawo nie ma znaczenia? Musisz być zmęczona.
Aicha Petersen.
Cześć, tu Cecilie Winther-Jensen.
Rozmawiała pani z naszą opiekunką.
Tak, zgadza się. W czym mogę pomóc?
Powinna pani o czymś wiedzieć.
REZERWAT
Dzięki za telefon. Cześć.
Dzień dobry.
- Przyszła pani. - Oczywiście.
Jestem pewna, że Ruby zrobiła test ciążowy w dniu swojego zniknięcia.
Rozumiem.
Widziałam, jak wyrzuca go do kosza i znalazłam opakowanie.
Nie wiem…
Jest katoliczką, ma narzeczonego na Filipinach…
Wątpię, żeby miała romans.
Rozumiem.
Więc musi…
Cześć.
Musiało dojść do czegoś, co sprawiło, że postanowiła odejść.
Co by to miało być?
To dla mnie trudne, bo przyjaźnię się z Katariną Hoffmann,
ale jej mąż, Rasmus…
Nie chcę plotkować, ale ich opiekunki odchodzą przed upływem dwóch lat.
Dlatego pomyślałam, że on mógł…
Wiemy, że Ruby rozmawiała w lecie z parą z Holte.
Jesienią miała tam zacząć.
Nagle przestała się odzywać.
Myśleli, że znalazła inną pracę,
dopóki nie dowiedzieli się, że zaginęła.
Myślę, że chciała być jak najdalej od Rasmusa.
Ciociu Darno?
To ja, Angel.
Cześć, Angel.
Kopę lat.
Tak.
Ostatnio nie widziałam cię w kościele.
Nie, ale będę dziś wieczorem.
To dobrze.
Darno, proszę, przelej te pieniądze na Filipiny.
Dobrze.
- Trzy tysiące koron. - Tak.
Przy okazji, Darno…
Według Ony rozmawiałaś z Ruby, kiedy była ostatni raz w kościele.
Tak.
Chciała, żebym jej pomogła…
znaleźć nowych gospodarzy.
Czy mówiła ci, czemu szuka nowych gospodarzy?
Mówiła, że chłopiec, którym się zajmowała, już wyrósł.
Brzmiało to tak, jakby postanowiła o tym razem z gospodarzami.
Nigdy o tym nie mówiła. To nie ma sensu.
No dobrze. O co tu chodzi?
Dziękuję, mężu.
Zjedz z nami.
Nie, dziękuję.
Będzie też bratanek Johna.
Nie ma żony ani dzieci.
Już go poznałam, Darno.
- Tak? - Tak. Nie pamiętasz?
Opiekunką możesz być przez dwa lata.
Jesteś tu już od roku.
- Musisz sobie zaplanować życie. - Dobrze.
Cześć, kochana.
Cześć.
Widziałam, jak biegasz.
To wyczyn po tym, ile wczoraj wypiliśmy.
Tak.
Nawet się nie spociłaś.
Pewnie oszukiwałaś, co?
Chodziłaś, zamiast biegać.
Jedziemy na lunch. Oscar ma wracać do domu po zapasach.
- Jasne. - Albo odbierzemy go później.
- Jasne. - Może zostać na kolacji.
- Dobra. Do zobaczenia. - Cześć.
- Idź do domu. Już weekend. - Dostałam cynk. Wejdź.
Jeśli zaszła w ciążę z gospodarzem, nie powiedziała o tym koleżankom.
Jaki on jest? Ten gospodarz?
Nie wiem.
Wygląda, jakby mógł to zrobić. Jest niepokojący.
Mówiłaś, że jest zaręczona.
Musiała się komuś zwierzyć.
To katolicy, prawda?
Tak.
- Miłego weekendu. - Miłego weekendu.
Halo?
- Cześć. - Cześć.
Aicha. Doceniam, że ksiądz zgodził się porozmawiać.
Witaj.
Mam kilka pytań o Ruby Tan.
- Z tego, co wiem, przychodziła tu. - Tak.
Podejrzewamy, że była w ciąży.
Ale nikt o tym nie słyszał.
Pomyślałam, że może księdzu powiedziała.
Wspominała kiedyś swojego gospodarza?
Rasmusa Hoffmanna?
Kiedy ktoś przystępuje do spowiedzi,
nie bez powodu wybiera to, zamiast rozmowy z przyjaciółmi.
Albo z panią.
Tylko Bóg słucha spowiedzi.
I ksiądz.
To tajemnica spowiedzi.
Jeśli Ruby stała się krzywda, muszę porozmawiać z ojcem dziecka.
Rozumie to ksiądz, prawda?
Wszyscy modlimy się o jej powrót.
- Dawaj! - Świetnie. Tak jest.
Nisko.
Dobra robota. Świetnie.
Świetnie. Podajcie sobie ręce. Viggo, Oscar, wasza kolej.
Przywitajcie się.
Do dzieła.
Wstawaj.
- Dawaj, Viggo. - Chodź.
- Dawaj. - Świetnie.
Kuraj, August. Wasza kolej.
Podobało wam się to nagranie z wczoraj?
To z Mille?
Tak.
Jest w porządku.
Mogłoby być lepsze.
Kwestia praktyki, co, Oscar?
A ty, Viggo?
Nic nie wrzucasz na czat.
Wrzuciłem coś wczoraj.
Te głupie żarty? Wrzuć coś dobrego.
Ogarnij się.
Chyba chcesz być w tej grupie? Przestrzegaj zasad, bo wylecisz.
Niedługo coś wrzuci.
Nie możesz być darmozjadem.
Cześć.
Gdzie byłaś?
Pojechałam do miasta.
- Ta gotówka, którą trzymamy w słoiku… - Tak?
Wzięłaś ją?
Jeśli tak, uzupełnij kasą z bankomatu.
Ja nie… Ile tam było, 3000?
Nie wiem, ile tam było.
Nie wzięłam ich.
Angel prosiła wczoraj o zaliczkę…
Po co jej to?
Nie powiedziała. Mówiła, że to ważne i…
Co jej powiedziałaś?
Wychodziliśmy na kolację. Powiedziałam, że porozmawiamy później.
Może to ona?
- Nie. - Nie.
Nie zrobiłaby tego.
Viggo!
- Patrz, jak trzymam strzałę. - Viggo!
Tata i ja chcemy z tobą porozmawiać w kuchni.
Co jest? Wygląda na wkurzoną.
Viggo, teraz! Chodź!
Nie wiem.
Kochanie, trzymamy w słoiku pieniądze na wszelki wypadek.
Zabrałeś je?
Nie.
Na pewno, skarbie?
Oscar czeka.
Viggo, wiem, że kłamiesz.
Bądź z nami szczery. Znajdziemy rozwiązanie.
- Potrzebowała ich. - Kto?
Angel?
- Dałeś pieniądze Angel? - Ty nie miałaś zamiaru.
- Płacimy jej. - Tak.
Żeby się tobą opiekowała.
Oscar mówi, że Ruby odeszła, bo gdzie indziej zarobi więcej.
Nie obchodzi mnie, co mówi. Nie dawaj jej pieniędzy.
Zrobiłeś to, bo boisz się, że odejdzie jak Ruby?
Rozumiem. Nie zrobi tego.
Zostanie na kolejny rok.
Ale kiedyś zajmie się własnym życiem. Wiesz o tym.
Ale my zawsze tu będziemy.
Będziemy tu. Jesteśmy twoimi rodzicami. Dobrze?
Spójrz na mnie. Rozumiesz?
Dobrze.
Idź już.
Wciąż to czuję w swojej relacji z Viggiem.
To, że…
Nie jesteśmy ze sobą tak blisko…
Moim zdaniem tak nie jest.
Dogadujecie się.
Naprawdę.
Twój syn cię kocha.
Nie rozmawialiśmy o tym.
Wróciłam ze szpitala i zachowywaliśmy się, jakby…
Co mogliśmy zrobić?
Porozmawiać.
Porozmawiać?
Nie wierzę w ten szajs.
Powinniśmy o tym zapomnieć.
Dobrze się czujesz.
Wszystko się ułoży. Prawda?
- Angel, masz chwilę? - Pewnie.
Posłuchaj.
Rozmawialiśmy z Viggiem.
Wzięłaś od niego pieniądze?
Angel, nie mogę w to uwierzyć.
To nie jego pieniądze. Zresztą powinnaś ze mną o tym porozmawiać.
To dziecko.
- Przepraszam. Oddam ci pieniądze. - Nie o to chodzi.
Nie możesz przyjmować pieniędzy od mojego syna.
Chciał mi tylko pomóc.
Wiem. A ty to wykorzystałaś.
Po co ci te pieniądze?
Możesz mi powiedzieć.
Chodzi o Ruby?
Nie, nie chodzi o Ruby.
Dobrze.
A o co?
Angel!
Powiedz, po co ci były te pieniądze. Wzięłaś je od mojego syna.
Potrzebowałam ich dla swojego syna.
Zaczyna szkołę, a moja siostra, która zarządza pieniędzmi…
Nie, czekaj. Masz syna?
Tak.
Skłamałaś przy zgłoszeniu?
To niesprawiedliwa zasada!
Czemu nie mogłabym być opiekunką?
Bo mam dziecko?
Bo nie poprosiłabym innej matki,
żeby zostawiła swoje dziecko i zajęła się moim.
Ale dla niego tak jest najlepiej.
Naprawdę.
A tylko dzięki kłamstwu mogłam się tu znaleźć.
Ale okłamałaś nie tylko władze.
Okłamałaś też mnie.
Przepraszam. Cecilie.
Nie będziesz już kładła Vigga spać.
Wprowadzimy pewne zasady.
Wiesz, jak trudno było zdobyć te pieniądze?
O mało nie straciłam pracy.
To twój syn, Angel.
Dlatego musisz ostrożnie wydawać pieniądze.
Wiem. Nie ufasz mi?
Zamieńmy się.
Ja pojadę do Europy, a ty zaopiekujesz się mamą i tatą.
Nie mogłem zasnąć.
Kochanie! Jeszcze nie śpisz?
Mama do ciebie mówi.
Mogę pooglądać telewizję?
Nie.
W porządku. Jest zmęczony. Niech sobie poogląda.
Wyślę tyle pieniędzy, ile będę mogła.
Muszę kończyć. Do usłyszenia.
Myślimy dziś o Ruby i modlimy się za nią.
W takich chwilach ważne jest, żeby nasza wiara w Boga była niezachwiana.
Módlmy się o to, by Bóg chronił Ruby.
Gdziekolwiek jest.
I żeby czuła jego obecność i łaskę.
Wstańcie.
- Pan z wami. - I z duchem twoim.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Amen
- Idźcie w pokoju Chrystusa. - Bogu niech będą dzięki.
Nie wiem, czemu policja myślała, że Ruby była u mnie.
Mówiłam im, że nic nie wiesz.
Powiedziała mi,
że nawet najdrobniejszy szczegół
może być ważny.
Czy ktoś rozmawiał z Yuanem?
Nie, jeszcze nie.
Musimy do niego zadzwonić.
Bip.
Zmęczyłeś się, lewku?
Co takiego?
Wcale nie jest zmęczony.
…minął tydzień, a oni siedzą tam bez butów i…
- I co? - Rozpalają ogień i tak dalej.
- Oczywiście. - Tak.
- Nie wiesz, kiedy przestać. - Cześć.
Lunch się przeciągał w nieskończoność.
- Oscara tu nie ma? - Musiał już wyjść.
- Napij się z nami. - Jest pyszne.
Gdzie Angel?
- Chyba nas unika. - Musi jej być strasznie wstyd.
Wzięła pieniądze od Vigga.
Wykorzystała dziecko. Tak nie można.
Nie przesadzajmy.
Wszyscy mówią, żeby wybrać Filipinkę,
bo są pracowite i można na nich polegać.
Ta poprzednia… Była z Hiszpanii.
- Selena. - Selena uwielbiała sjesty.
- Prawda. - Ciągle spała.
I okradała nas. Sprzedała sukienki i torebki Kat.
- Naprawdę? - Tak.
- W sieci. - Tak.
Zawsze mówi się tak, jakbyśmy to my je wykorzystywali.
Tak naprawdę to my jesteśmy nieświadomymi ofiarami.
- Ofiarami? Naprawdę? - Tak.
Ruby znika bez słowa. Angel kradnie.
Nie okradła nas.
Jak ty byś to nazwała?
Wiedzieliście, że Ruby szukała innych gospodarzy?
Nie wiedzieliśmy.
Rasmus, wiesz może, czemu chciała odejść?
Nie, ale…
Rozmawiałem z policjantką,
która sądzi, że nie trzymałem rąk przy sobie.
Bezczelna. Nawet nie kręcą cię Azjatki.
- Skośna wagina to nie dla mnie. - Nie.
Azjatki go nie kręcą.
I tyle.
A ciebie, Mike?
- Nie. - Co?
Nie.
Mike? Kręcą cię Azjatki?
- I to jak. - Nie wiedziałam.
Mówiłeś mi, że Ruby jest urocza.
- Nie to powiedziałem. - A co?
Powiedziałem, że moim zdaniem nie wygląda jak dwunastolatek.
Wiecie, o co mi chodzi.
- Nie. - Nie mam pojęcia.
Wiecie, chodzi o to…
- Chyba… - Słyszałem cię.
Chodźmy do domu, zanim się wygadasz.
Albo zanim on to zrobi.
Serio.
Bardzo was kocham, ale musimy się zbierać.
Jasne.
CARLO: VIGGO, KIEDY COŚ OPUBLIKUJESZ?
CARLO: BO WYLECISZ!
I jak? Odkryłaś coś?
Ksiądz nie chce ze mną rozmawiać, ale myślę, że coś wie.
Chciałabym go przesłuchać.
Zaczekaj.
To tylko przeczucie.
Ale jeśli Ruby coś się stało…
Przepraszam, Carl, muszę to odebrać.
Tu Aicha.
Cześć.
Znaleźli torebkę Ruby.
- Gdzie? - W krzakach między Bellevue i Dyrehaven.
Dobra. Dzięki.
- Carl. - Tak. Co?
Znaleźli torebkę Ruby.
To nie wróży dobrze.
Zasnęła.
Pokaż mi się.
Mike, nie.
- Nie. Przestań. - Co?
- Przepraszam, myślałem… - Tak…
Cześć, Yuan. Tu Angel.
Koleżanka Ruby z Danii.
Cześć, Angel. Co tam?
Kiedy ostatnio rozmawiałeś z Ruby?
Kiedy z nią ostatnio rozmawiałem? Kiedy ze mną zrywała.
- A czemu? - Co? Rozstaliście się?
Jakiś tydzień temu.
Nie powiedziała ci?
Co się stało?
Nie wiem. Chyba kogoś poznała.
Stała się oschła.
Nie potrafiła mi wyjaśnić, czemu mnie rzuca.
Nie możesz tu spać, Viggo.
Twoja mama tego nie lubi.
Proszę?
Nie, Viggo.
Nie mogę uwierzyć, że rozmawiasz z nimi o wszystkim. Serio.
Przyjaźnimy się.
Nie musiałeś im mówić o pieniądzach…
Powiedziałeś Rasmusowi o teście ciążowym.
Jaki masz problem z Rasmusem? To żenujące.
Wiesz, co jest żenujące? To, co oni mówią.
A ty się śmiejesz. Jesteś przy nich okropny.
„Czy kręcą cię Azjatki”? Obrzydliwe!
Dzisiaj powiedziałam policji o teście ciążowym.
Żartujesz.
Ale powiedziałaś, że był gdzieś, gdzie każdy mógł go wyrzucić?
Mówiła, że ludzie często nie rozumieją, że mają kluczowe informacje.
Cieszę się, że to zrobiłam.
Chodzi o pracę.
O co im chodziło z tym, że według ciebie Ruby jest urocza?
- Nie wiem. - Daj spokój. Musiałeś coś powiedzieć.
Nie wiem.
Nie mam pojęcia.
Możesz sprawdzić, czy Viggo jest u siebie?
Myślę, że nie powinien ciągle przesiadywać u Angel.
Już się robi, Śpiąca Królewno.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
OBYŚ NIE MIAŁ KŁOPOTÓW
WPROWADŹ PIN
RUBY: KIEDY WRACACIE Z WAKACJI?
5010: KOD WERYFIKACYJNY KARTY SIM
DZIĘKI, ŻE POZWOLIŁEŚ MI KIEROWAĆ
NIE MA SPRAWY. ALE CHYBA NIE POZWOLĘ CI PARKOWAĆ…
WIDZIMY SIĘ W NIEDZIELĘ
Viggo śpi u siebie.
REZERWAT
Napisy: Krzysiek Ceran