Myślę, że to Katarina wybiła nam szybę.
Pokłóciłyśmy się w szkole przez nagranie, które zrobił Oscar.
- Mogę je zobaczyć? - Jasne.
- Chodźmy tam. - Dobrze.
Oscar umieścił je na czacie, na którym są inni chłopcy i mój syn.
Myślę, że użył elektronicznej niani, żeby szpiegować Ruby.
Rozmawiałam wczoraj z Viggiem.
Powiedział mi, że Oscar pokazał mu jeszcze gorsze nagranie.
- Mogę je zobaczyć? - Nie. Nie ma go na konwersacji.
Oscar pokazał je Viggowi na swojej komórce.
Poza tym miał mu grozić,
żeby nic o tym nie mówił.
Wcześniej nie chciałam naciskać.
Ale teraz, po tym wszystkim… Bardzo się boi.
Jeśli zgłosisz, że Oscar udostępniał filmy pornograficzne z nieletnimi,
mogę dostać nakaz i będę mogła przejrzeć nagrania z niani i komórki.
- Ten film musi tam być. - Muszę go zgłosić?
Tak.
REZERWAT
Tak?
Otrzymaliśmy zgłoszenie, że pani syn
udostępniał nieletnim nagrania Ruby Tan wykonane bez jej zgody.
Kto to zgłosił?
Przeprowadzimy rewizję domu i urządzeń Oscara.
To polowanie na czarownice.
Skarga jest na Oscara, a materiały wrzucało pięciu chłopców.
Odmawia nam pani wstępu?
- Macie nakaz? - Oczywiście.
Skarbie, oni wrócili.
Sprawdźcie jego pokój. Biorę piwnicę.
Przyjedź szybko.
Czemu zawsze wszystko muszę robić sama?
Niech to szlag.
Czy w pokoju Ruby była kamera?
Cecilie go zgłosiła? Co? Tak?
Czy w pokoju Ruby była kamera?
Kamera?
Pozbyliśmy się tych śmieci, kiedy pakowaliśmy rzeczy Ruby.
Czemu tak się zachowujecie? Jakby był jakimś przestępcą?
Co? To był głupi, szczeniacki żart.
Chłopcy zawsze podglądali dziewczyny w szatni.
To tylko młody chłopak!
Widziałaś, co wrzucali inni? To samo.
Czemu nasłałaś policję na Oscara?
Co?
To byłaś ty, prawda?
Musiałam to zrobić.
Musiałaś? Dobra…
Co ty możesz wiedzieć o tym, co ktoś musi robić?
Oscar nie szanuje innych osób.
Że co?
Potrzebuje pomocy.
Mówisz, że jestem złą matką?
Nie mogę uwierzyć, że mnie oceniasz.
Jaką byłabyś mamą bez opiekunki i tabletek nasennych?
Katarino.
Może nie pamiętasz, że zostawiłaś ośmiotygodniowe niemowlę samo w domu.
Gdybym nie znalazła Vigga…
- Dość! - Oceniałam cię wtedy?
Nie, pocieszałam cię w twoim salonie,
gdy ty płakałaś i mówiłaś: „Jestem złą mamą”.
Kurwa, nie osądzaj mnie! Jestem zajebistą mamą!
Co było na nagraniu, które pokazał ci Oscar?
Powiedz mi, Viggo.
To poważna sprawa.
Przeszukaliśmy je. Nic tam nie ma.
Niemożliwe. Musieliście coś przegapić.
- Sprawdziliśmy wszystko. - Dobra.
Cześć, Ella.
Test DNA Rasmusa Hoffmanna dał pozytywny wynik.
Zajebiście.
Czyli to on jest ojcem?
Nie.
Pokrywa się tylko 24,1% kodu genetycznego.
Tylko 24,1%? Co to ma znaczyć?
Jutro o 12 będziemy upamiętniać Ruby. Może powinnyśmy…
Co się stało?
To Oscar.
To przez Oscara Ruby się zabiła.
Zgwałcił ją.
Nie.
Mike.
Co tam?
Wracaj do domu.
Co się stało?
Nie powinieneś tu teraz być.
Mówią, że popełniłem przestępstwo.
Bo popełniłeś.
Ale ona musi robić, co jej powiem.
Musi. Nie wolno jej odmówić.
Nie wolno.
Co?
Płacą jej, żeby mnie lubiła.
Musi mnie lubić!
Oscar, idź do domu!
Musisz iść do domu.
Mogę tu zostać?
- Musisz iść do domu. - Proszę.
Proszę.
- Mike? - Tak.
- Co tu robisz, Oscar? - Nie.
- Mogę tu zostać? - Chodź.
Idź z Mikiem.
Odprowadzę cię do domu, co? Chodź.
Rasmus?
Oscar pojawił się u nas w domu. Więc…
Według policji Oscar zgwałcił Ruby.
Mówią, że to z nim zaszła w ciążę.
Chcą go zabrać na komisariat, chcą wezwać opiekę społeczną.
Co…
Co mam zrobić?
- Jest na zewnątrz. Boi się wejść. - Jako mój prawnik, co mi doradzisz?
- Powinieneś do niego iść. - Co mam zrobić?
Sam dobrze wiesz, że to go może zniszczyć.
Co mam zrobić?
Jesteś moim przyjacielem, prawda?
Tak.
Właśnie to próbowała mi powiedzieć.
Przepraszam, że ci nie wierzyłam.
Tak.
Będzie dobrze, skarbie.
Nie wiem, co mnie napadło.
Tak mi przykro.
W porządku.
Chodź tu.
Będzie dobrze.
- Wykluczone. Nie proś mnie o to. - Idziemy na tę ceremonię. Chodź.
Czemu taki jesteś? Co?
Czemu ciągle jesteś na mnie zły?
Nie stój tak, powiedz coś.
Jakim cudem nie zauważyłaś, jak nasz syn się czuje?
- Wiedziałam. - Masz jedno zadanie w tym domu.
- Wychowywać mojego syna. - Robię to.
- Wcale nie. - Tak.
Uderzyłaś jego nauczyciela.
Nie słyszałeś, co o nim mówił.
Nie było cię tam. Ja byłam!
- Wszystko tu robię. - Oto jak będzie.
Dzwoniłem do Herlufsholm. Mają dla niego miejsce.
- Nie mówisz poważnie. - Tak.
- Ma prawo chodzić do tej szkoły. - Ale nie będzie.
Musi zacząć od nowa. I tak się stanie.
- Pozwolisz im wygrać? - Dość tego!
Przebierz się.
Co ty mówisz?
Co, kochanie?
Co…
Skarbie.
Jeśli uważasz, że tak będzie najlepiej, zrobimy tak.
Przepraszam, skarbie.
Przepraszam, że tak cię rozczarowuję.
Jasne.
Jakbyś nie dostrzegał mojej pracy. Jakbym ja była niewidzialna.
Zabierasz mi syna,
więc musisz mi dać coś w zamian.
Daj mi coś innego.
Nie mogę się snuć sama po pustym domu.
Cześć, kochanie.
Ty głuptasie.
Chodź tu.
Chodź tu, skarbie.
Wszystko, co robię, robię dla was.
Cześć.
Dziękuję.
Darna, możesz je położyć?
Dziękuję.
Boże! Co oni tu robią?
Co tu robisz?
Przyniosłam to.
Nie jesteś tu mile widziana.
- Co masz na myśli? - Wyjdź.
Idź stąd.
Powtarzam, wyjdź!
Kat.
Chodźmy.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Amen.
Usiądźcie.
Nie ma 15 lat, nie może być sądzony, ale jeśli policja uzna go za winnego,
zadecyduje Rada do Spraw Nieletnich Przestępców.
- To decyzja tej policjantki? - To kwestia zasad, ale tak.
- Ostatecznie… - Cześć.
- Co robicie?
Oceniamy sytuację prawną Oscara.
Sytuację prawną?
Sądzimy, że policja nie ma podstaw, żeby podejrzewać gwałt.
Musimy im uzmysłowić, że ich oskarżenie,
że Oscar zgwałcił Ruby, zostanie przez nas zakwestionowane.
Ale on ją zgwałcił.
Nie wiemy tego. Nie wiemy, co robili.
Oscar pokazał Viggowi nagranie.
Jakie nagranie?
Gdzie ono jest?
To prawda. Viggo mówi…
że Oscar pokazał mu nagranie, na którym gwałcił Ruby.
Ale policja mówi tylko o nagraniu z czatu.
Viggo może kłamać.
Viggo nie kłamie.
Trzymajmy się argumentów policji.
Ruby była w ciąży z Oscarem, Rasmusie.
Jeśli Ruby uprawiała seks z nieletnim, to ona popełniła przestępstwo.
Zgodnie z prawem.
Może ponosimy odpowiedzialność moralną, to się stało u nas w domu,
ale w takim wypadku Oscar jest ofiarą.
Dla chłopaka nie ma nic gorszego od łatki przestępcy.
Hoffmannowie są zaniepokojeni wynikiem badania DNA.
Martwią się, że Ruby mogła napastować Oscara.
- Sukinsyny. - Aicha, muszę ci powiedzieć…
Zgwałcił ją, a rodzice usunęli dowody.
Bardzo trudno uzyskać wyrok skazujący w sprawie gwałtu.
Nawet gdy ofiara żyje i może zeznawać.
Mówimy o chłopcu poniżej 15 roku życia,
tak czy inaczej zajmie się nim opieka społeczna.
Nie wierzę, że popełniła samobójstwo.
Jeśli wiara nie pozwalała jej zrobić aborcji,
tym bardziej by się nie zabiła.
Wierzysz w to?
Wierzysz?
W ich świecie ona była, kurwa, nikim. Nikt jej nie pomoże!
A teraz ujdzie im to na sucho.
Wszystko przekręcacie.
Możesz tak mówić, ale Rasmus ma rację.
- Jeśli to nie był gwałt… - Ale to był gwałt.
To był gwałt.
- Jeśli Oscar zaprzeczy, to koniec. - Oscar się przyznał.
Nie policji.
Rasmus nie odpuści. Zaprzeczy gwałtowi. Powie, że Viggo kłamie.
Wierzę Viggowi.
Ja też.
Ale nie możemy go przed tym stawiać.
Skarbie?
Powiedz prawdę.
Nie postawisz mu się, bo to twój najważniejszy klient.
Nieprawda.
To, w co my wierzymy, nie ma znaczenia.
Wiesz?
Jeśli nie ma dowodów na gwałt to Ruby będzie…
Rozumiem przepisy, dobrze?
Chodzi o to, co my zrobimy.
Tak.
Skarbie.
Nie traumatyzujmy Vigga, każąc mu zeznawać przeciwko przyjacielowi,
wiedząc, że oskarżą go o kłamstwo.
Zrobi się bardzo nieprzyjemnie,
bo nie ma dowodów na gwałt, a Ruby nie może się bronić.
To dziecko.
Potrzebuje rodziców, a nie oskarżeń, które ledwo rozumie.
Dzień dobry.
No dobrze, Angel.
Posłuchaj…
Potrzebuję spędzić więcej czasu ze swoimi dziećmi.
Chcę tego.
Będą zachwycone.
Posłuchaj…
Niesamowicie nam pomagałaś.
Ale myślę, że w tej chwili
obie powinnyśmy być ze swoimi dziećmi.
Co chcesz powiedzieć, Cecilie?
No…
Oczywiście, zapłacę ci za następne trzy miesiące.
I za bilet do domu.
Dałam ci też trochę pieniędzy na twój start-up.
Będziesz mogła być ze swoim synkiem.
Zwalniasz mnie?
Dla twojego syna będzie lepiej, jeśli wrócisz do domu.
Nie masz pojęcia, co jest dla niego najlepsze.
Nie wiesz.
Mój syn jest coraz starszy…
Po tym, co stało się z Oscarem,
chyba rozumiesz?
Zwalniasz mnie za to, co zrobił Oscar?
Nie chcę, żeby Viggowi się mieszało, jaka jest wasza relacja.
Jesteście blisko ze sobą…
A to dziwny wiek, jeśli chodzi o seksualność.
O czym ty mówisz?
Viggo nawet się jeszcze nie dotyka.
Chyba nie powinnaś wiedzieć takich rzeczy.
Przecież piorę mu prześcieradła.
Gdybyś kiedyś to zrobiła, wiedziałabyś.
Próbuję cię uratować, Angel.
Przed czym?
Nie potrzebuję, żebyś mnie ratowała.
Potrzebuję pracy.
Więc nie powinnaś kłamać, aplikując o nią.
I wzięłaś pieniądze od mojego syna. Przyjęłaś je.
Nie mogę mieć w rodzinie kogoś, kto tak robi. To…
Bardzo mi przykro, ale…
Dlatego cię zwalniam, dobrze?
Cecilie…
Nie znasz mojego świata.
Nie masz o nim pojęcia.
Masz szczęście.
Masz wielkie szczęście.
Wielkie szczęście.
Chcę ci tylko pomóc.
Angel?
Hej.
Kocham cię, Angel.
A tymi stopami próbujesz strzelić do bramki przeciwnika.
Ty grasz tym w paski?
- Tak, można nim grać. - Jasne.
- Hej. - Śpi?
- Tak, nareszcie. - Dobrze.
Wygląda fajnie.
Rasmus zaprosił nas, żebyśmy się pożegnali.
Pożegnali?
Tak, Oscara. W poniedziałek zaczyna naukę w Herluf.
Dasz sobie radę?
Chcesz iść z nami?
Viggo raczej nie powinien iść.
Czyli co, zostajemy w domu?
Nie możemy ich ignorować. Będziemy ich spotykać na ulicy.
Za dwa dni mam spotkanie zarządu z Rasmusem.
Tylko na kieliszek wina.
Jeden kieliszek?
Jeden kieliszek.
Dobrze?
Pożegnamy się za ciebie.
Oscarowi nic nie będzie.
- Możesz zająć się Verą. - Świetny pomysł.
Dobrze, skarbie? Świetnie.
Kochanie.
- Odbiorę i zaraz przyjdę. - Ja już pójdę.
Jasne.
Tu Cecilie.
Tu Aicha.
Cecilie, proszę cię, rozważ, czy Viggo mógłby złożyć zeznania.
Tak. Przepraszam.
Bez nagrania to będzie jego słowo przeciwko Oscarowi. Nie chcemy tego.
- Zatem mój szef zamknie dzisiaj sprawę. - Wiem. Jest jak jest.
Jeśli twoi sąsiedzi niszczą dowody, żeby zatuszować zbrodnię syna,
do czego jeszcze mogą się posunąć?
Nie mogę ci pomóc. Podjęliśmy już decyzję.
Na razie.
Słyszałaś o internacie?
Tak. Słyszałam.
Nienawidzisz mnie.
Nie, Oscar. Nie nienawidzę cię.
Jesteś dzieckiem. To…
To twoi rodzice…
To nie wina mojej mamy.
Choć kłótnia była o mnie.
Kto się kłócił? Twoi rodzice?
Mama i Ruby.
Rano już jej nie było.
Tak.
Herlufsholm.
Bractwo…
Czyli…
Będzie dobrze. Ja się tam uczyłem i przeżyłem.
- Cześć! - Cześć.
Cześć.
Chodź, napij się.
Cześć, złotko.
- Pójdę z nią porozmawiać. - Jasne.
Jak myślisz…
- Złotko. - Cześć.
Cześć. Miło cię widzieć.
Cieszę się, że przyszłaś.
Przepraszam za wszystko, co powiedziałam.
Nie wytykajmy sobie błędów macierzyńskich.
Jesteśmy świetnymi mamami.
Jak się masz?
Wydawało mi się…
że nie rozmawiałaś z Ruby
tego wieczoru, gdy zaginęła.
Przepraszam.
- Co? - Teraz to już bez znaczenia, prawda?
Powiedziała ci o gwałcie?
Ty i ja…
jesteśmy bardzo różnymi matkami.
Dla ciebie to bardzo ważne, żeby dzieci sprzątały naczynia…
Ja chcę nauczyć je walczyć.
Walczyć o to wszystko.
Myślą, że to jest na zawsze, a ja wiem, że może zniknąć w mgnieniu oka.
Jak zginęła Ruby?
A jak myślisz?
- Co? - Myślisz, że jak zginęła?
Pytasz, bo myślisz, że to ja ją zabiłam?
Co, jeśli tak?
Przepraszam bardzo, brakuje nam waszego towarzystwa!
Złotko.
Ci mężczyźni…
Myślą, że wszystko samo się ułoży.
O czym tak rozmawiacie na uboczu?
O niewidzialnej pracy, którą kobiety wykonują dla mężczyzn.
Kochanie, teraz cię widzę.
Nie o tym mówię.
- Mówimy o obciążeniu psychicznym. - Ty jesteś moim obciążeniem psychicznym.
Skarbie, idziesz?
REZERWAT
Napisy: Krzysiek Ceran