"HALIMAW"
Kiki!
Kiki, sandali!
Kiki, patawarin mo 'ko!
Kiki!
Halimaw ka!
Panaginip lang 'yon. Nananaginip ka.
Binangungot ka lang. Ligtas ka.
Nandito ako.
Nasa'n ako?
Sa guesthouse. Dinala ka namin ni Jose dito kagabi.
-Matindi ang panic attack mo. -Talaga?
Oo.
May nakakita ba?
Wala.
Nasa pantry ka. Sabi ko, na-food poisoning ka.
Teka, ano… Anong oras na?
-Parang 7:00. -Ng umaga?
-Oo. -Teka…
Uy, Simone.
Teka, magdahan-dahan ka. Dalawang Xanax ang pinainom ko sa 'yo.
Nasa'n 'yong…
'Yong…
Di ko alam ang gagawin.
Gagawin sa?
Di ko alam kung… ano'ng gagawin ko.
-Ano'ng nangyayari? Kausapin mo ako. -Di ako nakapag-jogging.
Okay.
Kasi tumatakbo kami, e. Tumatakbo kami tuwing umaga.
-'Yong phone ko? -Simone. Kalma.
-Wala 'yong phone ko. -Nandito.
-Chinarge ko. Nando'n, o. -Okay.
May ginawa ka ba sa phone ko?
-Wala akong chats o texts. -Hoy, siraulo.
Ako ang nagbuhat at nag-alaga sa 'yo kagabi.
Hindi mo naiintindihan, Dev. Masisisante ako.
Dahil hindi ka nakapag-jogging?
Hindi, alam na niyang kami ni Ethan. Na nagsisinungaling ako.
Diyos ko, ang tanga ko.
Ang lahat ng 'to…
Mawawala na 'to. Masisisante ako.
Uy.
-Masama ba talaga kung sisantehin ka niya? -Oo!
-Pina-panic attack ka dito, e. -Hindi!
Ikaw ang dahilan ng panic attacks ko. Bakit nandito ka pa?
Kailangan ko nga ng tulong kay Papa.
At tinanggihan na kita.
Di mo 'ko pwedeng tanggihan, Simone.
Para lang alam mo, nangyari din sa 'kin 'yong mga nangyari sa 'yo.
Hindi lang ikaw ang bida dito.
Tiniis ko 'yong ginawa ni Mama.
So? Alam ko, nando'n ako. Nagtiis din ako para mailigtas ka do'n.
-Akala mo, di ako nawasak do'n? -Hindi. Ako ang wasak sa 'ting dalawa.
-Pareho tayong wasak. -Hindi, ako lang.
-Sobrang wasak na wasak ako. -Talaga? Doblehin mo 'yong pagkawasak mo,
tapos umakyat ka sa tuktok ng Mount Wasak, gano'n ako kawasak.
-Okay ka naman, e. -Hindi ako okay.
-Okay ka! -Nakadalawang DUI na 'ko.
Teka, anong dalawa?
Lasenggo ako gaya ni Dad.
Nalulunod na 'ko, nagmamakaawa na 'ko, pero aalis ka pa din.
Please.
Hayaan mong masisante ka.
Kiki.
Kiki!
Ki… Kiki!
Kiki.
Kiki!
Uy, Simone.
Sorry talaga, late ako.
Di naman 'to Army. Di mo kailangang mag-train palagi.
Kumusta ang tiyan mo? Sabi ng kapatid mo,
"Para kang umiihi sa puwit."
Okay na 'ko. Totoo. Sorry talaga, nawala ako kagabi.
Wag kang mag-alala.
Magpahinga ka na. Mamaya tayo mag-usap.
Teka, galit ka ba sa 'kin?
Galit ka?
Parang galit ka.
Bakit ako magagalit?
-Kami ni Ethan. Alam kong alam mo na. -Wala akong paki kung may dine-date ka.
Buhay mo 'yan.
-Hindi ka galit? -Hindi. Dahil lang sa summer fling?
Hindi.
Mag-enjoy ka lang.
Pero mag-condom kayo. Laging bukas ang zipper ng isang 'yon.
-Talaga? -Oo, at magulo ang finances no'n.
Matagal na niyang naubos ang trust fund niya.
Di naman kayo seryoso, di ba?
Ano, medyo nagiging seryoso na.
Sabi niya…
Sabi niya, mahal niya 'ko.
Panigurado.
Alam mo, nakakainis lang na akala mo, di ka pwedeng umamin sa 'kin.
-Na para bang halimaw ako. -Ha?
Pakiramdam ko tuloy, naglilihim ka sa 'kin.
Hindi, Kiki.
Kayo ng kaibigan ng asawa ko, at meron kang kapatid
na hindi ko kilala. May iba pa ba?
Hindi, 'yon na 'yon. Pangako.
Namatay ba talaga ang nanay mo sa car accident?
Hindi.
Pero hindi kasinungalingan 'yon.
Hindi siya…
-Hindi siya namatay sa car accident. -Okay.
Pero namatay siya sa kotse.
Naglagay siya ng tubo…
mula sa exhaust pipe papunta sa front seat at…
at saka nagpakamatay.
-Ilang taon ka noon? -Seven.
Na…
Nasa… Nasa back seat ako no'n,
at sabi niya sa 'kin…
Sabi niya…
Sabi niya, kulayan ko lang ang coloring book ko
hanggang makatulog ako.
Oh my God.
'Yon.
Nakita kami ni Devon, inilabas niya 'ko at isinugod sa ospital.
Okay lang ako, Kiki.
Na-resuscitate nila ako agad at…
Honey, walang okay do'n.
-Di naman sa… -Hindi okay.
Hindi ko naman naiintindihan no'n 'yong nangyari sa 'kin.
Hindi ko alam.
Aalagaan kita.
At puro kabutihan at kabaitan lang ang matatanggap mo mula ngayon.
-Yes, please. Salamat. -Okay.
Maraming salamat, Kiki.
Salamat.
Ga'no ka katagal dito?
Bye.
'Tang inang hey hey.
Hi, Jose, Patrice.
Missy.
-Mga iron chef. -Wow, okay.
May kasama bang baterya 'yang suot mo?
Manahimik ka. Nakita n'yo si Simone?
-Hindi. -Nagjo-jogging pa sila ni Mrs. Kell.
Ayos. Okay lang magtimpla ako ng kape?
Sana nagpahatid ka na lang.
Di naman ako totoong bisita.
Sigurado ka? Kasi nadagdag ka sa VIP guest list para sa gala.
Talaga?
Oo. Wag lalaki ang ulo mo, ha.
Okay.
Dito lang ako, bubutingtingin 'tong bakal na 'to.
-Ako na. -Salamat.
Ano 'to? Para pa din sa gala 'to?
Para 'to sa cocktail hour bago ang gala.
Sa party bago ang party. Gusto ko 'yan.
Nakailang gala ka na, Patrice?
Sixteen.
Sixteen. Wow.
Kung gano'n, kilala mo
si Jocelyn Kell, 'yong unang asawa?
O "nakilala" ba,
past tense?
Parang naririnig n'yo naman…
'yong sinasabi ko.
Gaano kalayo ang tinakbo ng mga gagang 'to?
Kay Bruce DeWitt ang phone. Anak niya 'to, si Devon.
Ayaw niya ng phone, kaya tawagan mo na lang ako.
Uy, phone ni Ray 'to.
Huy! Ate ni Simone!
Tara dito.
Ganyan dapat sinisimulan ang araw, Big Cheese.
Pasok ka. Mainit-init pa.
Gusto ko ang decor dito.
Pang-isla, pero pambangag din.
Ang parte ng bahay na pagmamay-ari ko.
Sa 'yo 'tong bahay, di ba?
Nag-e-enjoy ka naman sa isla?
Grabe dito.
Oo nga.
Kumusta 'yong panaginip mo?
Matitindi 'yong panaginip ko kapag nandito ako sa isla.
Talaga?
Di ako nananaginip.
Kahit kailan?
Sinearch ko 'yon dati. Kung hindi sa paglalasing,
matinding personality disorder ang dahilan.
Parehong may sense.
Pag nagtagal ka pa dito,
mananaginip ka na din.
Baka nga panaginip mo 'to.
Sino'ng nananaginip? Ako o ikaw?
Baka iisa tayo ng panaginip.
Ganito talaga pag nandito siya.
Siya?
Ibig kong sabihin, ganito talaga dito.
Sorry.
Ano'ng plano mo mamaya? Beach?
Hindi, hinihintay ko lang na makabalik ang kapatid ko
mula sa pinakamatagal na jogging kasama ang misis mo,
na sinasamba niya.
Oo.
Ganoon ang epekto ni Kiki sa mga tao.
Pa'no…
Paano kayo nagkakilala?
Hindi romantic 'yong kuwento.
Firm niya ang nag-represent sa kompanya ko sa isang merger.
Kinailangan niyang bitawan 'yong kaso,
at ako, sa marriage ko.
Pero eto kami.
Happy ever after.
Ayos ka lang, Big Cheese?
Oo naman.
Oo.
Ang totoo, maggo-golf pa 'ko.
Mauna na 'ko.
Ikaw na'ng umubos nito.
Sige.
Uubusin ko talaga.
Magkita tayo pagkagising natin.
-Mrs. Kell, may FedEx… -Yes. Salamat, Missy.
Smoothie n'yo ho.
Mukhang masarap. Salamat, pero hindi muna ngayon.
Ang backdrop.
Kinikilabutan ako diyan taon-taon.
Salamat sa team n'yo, Jose, para sa paghihirap n'yo.
Alam kong magiging maganda 'to.
-Bravo. -Salamat.
Bravo.
Okay. Makinig kayong lahat.
May notes ako.
Naku po.
SORRY NAWALA AKO KAGABI. KASALANAN NG TALABA
TAWAGAN MO AKO
Wow.
Patrice, napakasarap ng smoothie mo.
Salamat, sir. Salamat.
Creative outlet ko talaga 'yan.
-Isa sa main creative outlets ko… -Simone.
-…kasi diyan… Okay. -Sandali.
Kumusta ka pagkatapos ng nangyari?
A, naku…
Okay na 'ko. May nakain lang na talaba.
Sinabi sa akin ni Jose.
Nagkaka-panic attacks din ako.
Pero alam mo 'yon. Ikaw ang nagsi-schedule ng marriage counseling namin.
Oo nga. Please, wag mong banggitin kay Michaela.
Ayokong mag-alala siya…
Hindi ko sasabihin.
Para sa kanya, kahinaan 'yong attacks ko,
kaya di na kita idadamay, pero gusto ko lang siguruhing okay ka.
Nakakatakot ang panic attacks.
Oo… Nakakatakot nga 'yon,
pero wala 'yon. Okay na 'ko.
Sige.
-Simone? -Ano 'yon?
-Tingnan mo 'to. -Okay.
Magkamukha sila.
-Bulag ka ba? -Hindi.
Matte ang ribbon nito,
at medyo metallic naman ang isang 'to.
Ito, galing Tokyo.
Ito, galing sa lugar na di katiwa-tiwala gaya ng
Soho House.
Pareho naman ang label. Kung di niya binili 'yan sa Japan,
nag-effort pa rin siyang pagmukhain 'yang Japanese.
Mismo.
E… Ewan ko.
Kiki, ito 'yong flight log niya, ang nakalagay, "Arrival, 1300 hours,
Wednesday, Tokyo."
Jet niya 'yon. Kahit Planet Vulcan, pwede niyang ilagay do'n.
Kung di siya nag-Japan, sa'n siya galing?
At sino'ng kasama niya?
Honey, nandito ka ba?
Oo.
Uy. Akala ko, nag-golf ka.
Dapat, pero di sumasagot si Ethan.
Hi.
Nandito ka na lang din, alam mo ba kung nasa'n siya?
Di pa kami nagkakausap. Pero sasabihin kong hanap mo siya.
Oo nga. Pwede akong maghabilin sa 'yo.
Sa lover niya.
-Simone? -Oo, pasensiya na.
Na-stroke ka ba?
Hindi ko lang…
Di ko alam ang sasabihin. Nakakailang kaya 'to.
Ano ba'ng sinabi mo sa kanya? Ang weird na di siya nagrereply.
-Sinabi kanino? -Kay Ethan.
Naglakad kayo sa bangin kagabi.
A, hindi na niya gagambalain si Simone.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Alam kong di ka nag-Japan.
Sabi mo, nasa Tokyo ka last week. Alam kong wala ka sa Tokyo.
Honey, hindi ko na nga alam kung nasa'n ako sa mga panahong 'to.
Sobrang pangit ng jet lag ko.
Sa'n ka galing, Pete?
Okay.
Sige.
Wala ako sa Japan.
Nalaman mo.
Sana masaya ka sa nalaman mo, Detective.
Saan ka pupunta? Di pa tayo tapos.
O tapos na?
ETHAN!! NANDIYAN KA BA? HELLO?
Jose.
Ho?
Pwede mo bang ilabas ang Jeep ko?
Sige ho. Agad-agad.
Uy.
Magtatago muna 'ko.
Sa malayo.
Pwede mo bang…
Ako na'ng bahala.
-Salamat, pare. -Wala 'yon.
Sundan mo siya.
Ha?
Bubuntutan ko talaga siya?
-Sige na. -Okay.
Hi, Phil. Ako 'to.
Sorry, alam kong holiday
at nakabakasyon ka, pero kailangan kitang makausap.
Pwede mo 'kong tawagan?
Maganda ba?
Sorry.
Parang may kumakanta kasi.
Una, 'yong hardinero. Ngayon, ako.
Ang busy mo, Devon.
Pa'no mo nalaman 'yon?
Kilala kita.
May ginagawa sa labas si Simone.
Sabihin ko raw sa 'yong babalik siya mamayang dinner.
Dinner.
Ano…
Iwan na kita.
Wag, dito ka lang.
Gusto kitang makausap.
Ikinuwento ni Simone ang mama n'yo.
Bata rin ako no'ng namatay ang nanay ko.
Nag-iiwan 'yon ng marka.
Sa mga narating ko, nakikilala ko agad kung sino ang mga babaeng walang ina.
Ikaw ba?
Ituloy natin 'to pag bihis ka na.
Nagselos ka ba?
No'ng pinili niya si Simone?
Anong klaseng tanong 'yan?
Minsan, mas malala ang mailigtas.
Magtataka ka,
"Ba't di ako?"
Di ako niligtas ng nanay ko, Michaela.
Pinag-alaga niya ako ng matandang sakitin at batang may trauma.
Ang bigat na responsibilidad no'n para sa isang bata.
Ang tagal mo nang nagpapakahirap, 'no?
Kahit pinapakita mong matatag ka, gusto mo rin masabihan ng "Good job."
Di ako magaling, palpak ako.
Magaling ka.
Iniligtas mo siya.
Hindi, iniwan ko siya.
Nag-college ako.
Mag-isa lang siya sa bahay na 'yon, kasama ang… depressed kong ama
na di siya pinakain
o pinaliguan
o pinagamit ng kuryente.
Naglalasing ako sa Ohio State no'n.
Siya, nasa impiyerno.
Bumalik ka.
Halos di siya nakapag-Grade 7.
Pagbalik ko, sobrang payat na niya.
Suicidal na siya.
Hindi mo naman alam.
Alam ko.
Nagsinungaling lang ako sa sarili ko.
Sabi ko, magiging okay siya
kasi gustong-gusto ko nang umalis.
Paano si Devon?
Sino'ng nag-aalala kay Devon?
Sino'ng tatayong ina ni Devon?
Wala.
Nakikita kita.
Kung ga'no ka kaespesyal.
Matutulungan kita.
Pareho ang pasanin natin.
Ikaw, ako, at si Simone.
Pare-pareho tayo.
Sabihin mo.
Pare-pareho tayo.
Hey hey.
Yeah, you fuckin' with some wet-ass pussy
Bring a bucket and a mop For this wet-ass pussy
Give me everything you got For this wet-ass pussy…
Ikaw na, Dev!
Ha?
Sorry. Kilala ko ba kayo?
Nakakatawa ka talaga, Devon.
Sobrang nakakatawa!
Nagkita tayo sa bahay. Kami sina Lisa, Astrid, at Cloe.
Pa'no ako napunta dito?
Sabi ni Michaela, ilabas ka daw namin…
para sa girls' day!
Ano? Ayoko.
Hindi!
Ihinto n'yo 'to.
Hindi!
Sabi ni Missy, hanap n'yo raw ako. Ang gandang dress.
Tawagin ko ba 'yong modista?
Pasok ka, maupo ka.
Okay.
Jose.
Kaka-log in ko lang para i-check kung available for dinner si Peter mamaya,
di na naka-sync ang calendars namin.
Lahat ng passwords at PINs, binago na,
off din ang locations.
Parang IT problem ho 'yan.
Wag mo akong lokohin, Jose.
Ha?
Anong kalokohan?
Hindi English ang mother tongue ko.
Sorry. 'Yong accent mo kasi.
Ba't mo 'ko ni-lock out sa system? Inutusan ka ni Pete?
Di nga 'ko marunong mag-computer.
Puro computer ang inaatupag mo.
Property manager lang ho ako.
Sige.
Sa'n galing si Pete no'ng weekend?
Japan.
'Yong totoo?
-Japan. -Okay, sige.
Kung ganito ka, sisante ka na.
Ay…
-Di mo 'ko pwedeng sisantehin. -Pwedeng-pwede.
Napag-alaman kong nagpapakalat ka ng abusive texts
tungkol kay Simone sa staff. Mag-impake ka na, makakaalis ka na.
Ayoko.
Ayaw mo?
Anong ayaw mo? Sisante ka na.
Si Peter ang amo ko, hindi ikaw.
Labingsiyam na taon na 'ko sa kanya.
Mas matagal kaysa sa 'yo.
Ayon sa kontrata, di mo ako pwedeng tanggalin.
Kahit ang unang Mrs. Kell.
Hindi rin naman niya gagawin 'yon dahil
mabuti siyang tao.
May kailangan pa ho kayo?
Wala na.
Okay.
Mag-ingat ka lang, Jose.
Sige ho.
Sasabihan ko 'yong IT na may issue ka.
Sige.
Okay. Ano'ng ginagawa niya ngayon?
Bumili siya ng weed sa Baked Clam.
Naku, ang dami. Sobrang chill ng araw niya nito.
Nakadungaw siya ngayon sa bakery.
Ang saya nito.
Di siya sigurado sa muffin.
Gusto niya, pero nagdadalawang-isip siya.
Sasagutin ko 'to. Tatawag ulit ako.
Lumabas kayo.
Labas.
Sige, enjoy kayo. See you mamaya.
Ano'ng balita, Phil?
May no-cheating clause. Ibig sabihin, kung may affair siya,
pwedeng ma-void ang prenup, pero kailangan ng pruweba.
Ano'ng pwedeng pruweba?
Di chocolate boxes.
Mga email, litrato, video, text.
Kaya ko 'yon.
Di ako makapaniwalang napapirma ka dito.
Abogada ka. Di ako makapaniwalang pumirma ka dito.
Nahibang ako sa bilyonaryo. Di ko na pinansin.
Puro puso lang nakita ko no'n.
Naiintindihan ko. Sige.
Magtitingin-tingin pa 'ko. Tatawag ako.
Phil, ano…
Pa'no kung walang affair?
Sabi mo, meron.
Pa'no kung mali ako, pero mag-file pa din siya ng divorce?
May financial protection ba 'ko?
Maraming probisyon sa prenup,
lalo kung may mga anak kayo.
Imposible na 'yon, di ba?
Sorry. Alam kong mahirap pag-usapan 'to,
pero dapat positibo lang kayo. Di ka pwedeng umalis.
Kumuha ka lang ng pruweba.
Sige.
Salamat, Phil.
Sige. Tawag ulit ako.
Ay, shit.
Simone?
Uy!
Peter!
Grabeng coincidence naman 'to.
Pinasundan ba 'ko ng misis ko?
Hindi, minsan pumupunta ako dito para…
Oo, ano…
-Pasensiya na. -Wow.
Matindi talaga ang isang 'yon.
Well,
i-park mo ang bike mo diyan.
Sasabihin ko na lang na di kita nasundan.
Hindi.
Nahuli ka na.
Ang parusa mo, samahan mo 'kong manguha ng quahogs.
Ano? Qua… ano?
Quahogs.
Ano 'yong…
-Tara. -Okay. Sige.
Gala dress!
Oh my God. Para kang bonggang royalty, slay ka diyan, ten out of ten.
Kukunin namin 'yan.
Hindi. $22,000 ang dress na 'to.
-Libre ni Kiki. -Siya mismo nagsabi.
-Libre. -Ayoko.
Ni hindi nga bagay sa 'kin 'to. Kamukha ko si Beetlejuice.
Devon, makinig ka sa 'kin.
-Makinig ka, Devon. -Makinig ka sa kanya.
Maganda ka.
Pambihira ka. Isa kang diyosa.
-Kukunin namin! -Ayoko.
Ayoko.
Quahog ba talaga ang tawag dito o niloloko mo lang ako?
Quahog.
Ito rin ang official clam ng Rhode Island, ang lugar kung sa'n ako lumaki.
Akala ko, OG New Yorkers ang mga Kell.
Sa mother's side ko.
Ang tatay niya,
mangingisda.
Gano'n din ang lolo niya, kaya bagay sa 'kin 'tong suot ko.
Okay.
Dahil sa chocolate, 'no?
Alam ni Michaela na di ko binili 'yon sa Tokyo.
Oo, nag…
Nagpadala siya ng kagaya no'n mula mismo sa Japan.
Matte 'yong ribbon,
hindi metallic.
Ang simpleng pagkakamali.
Iniisip niyang may iba ka na.
Sa tingin mo ba?
Wala ka sa sinabi mong pinuntahan mo.
Nangaliwa ka sa una mong asawa. Naiintindihan ko siya.
Ang lupit ng salsa.
Si Kiki ang amo ng salsa, e.
Gagaan kaya ang loob ng misis ko pag nalaman niyang wala akong iba?
Na dumalo ako sa binyag ng apo ko?
Nang di niya alam?
Hindi, magagalit 'yon.
Oo nga.
Alam mong mabigat 'yon sa kanya.
At malupit ang mga anak mo sa kanya.
Siya ang sinisisi nila para sa hiwalayan namin ng nanay nila.
Tingin mo, patas 'yon?
Tingin ko, di mabuting babae 'yong maglalayo sa 'kin sa mga anak ko
sa anumang dahilan.
Isang dekada ko nang di nakikita ang anak ko,
at ngayon, tatay na siya.
Karga niya ang anak niya.
Sobrang…
'Yon ang pinakamasayang sandali ng buhay ko,
'yong makita ang baby na 'yon,
at…
di ko na mababalik 'yong nakaraan.
May picture ka ba?
-Oo. -Meron?
-Meron ako dito. -Patingin?
Ano'ng pangalan niya?
Jonathan Joseph Kell, kapangalan ng tatay ko.
Johnny Joe.
Kamukha mo siya.
-Di nga. Sa tingin mo? -Oo.
Salamat sa pakikinig.
Wala 'yon.
Wala akong ibang makausap tungkol dito.
Okay lang.
-Sige. -Okay.
-Manghuli na tayo ng quahog. -Quahog.
Kukunin namin.
Ano…
Hindi ko matatanggap 'to.
Tanggapin mo.
Radical generosity ang tawag dito ni Kiki.
Malaking bagay na inimbitahan ka niya sa gala.
Nakikita niya ang potensiyal mo.
Saan? Sa pagsasayang ng araw ko sa pagsa-shopping?
Ako na 'to.
Di lang 'to shopping, Devon. Mina-manifest natin ang buhay natin.
Oo, gamit ang pera.
Ako… fast food cashier ako sa Buffalo.
Teaching aide ako dati sa Trenton.
Nail tech ako dati sa Florida.
Ako, Sagittarius.
Nakitaan niya kami ng potensiyal.
-Na makasal sa mayayamang lalaki? -Ako na 'to.
Di namin sila hinabol, Devon.
Sila… ang lumapit sa 'min.
May special powers kami.
Lahat tayo.
Kapag mahal mo ang sarili mo, kapag nagpakita ka ng lakas at kumpiyansa,
susunod ang Inang Kalikasan sa 'yo.
Sa gravitational force mo.
Magkakandarapa ang mga lalaki.
-Parang hindi… -Devon?
Ikaw ba 'yan?
Naglalakad-lakad lang ako
no'ng makita kita.
Ang ganda mo.
Kita mo?
Si Michaela, di alam ang quahog kahit kagatin pa siya nito.
-Ano'ng gagawin mo diyan? -Oh.
Mukhang magluluto ako ng pamoso kong… chowder.
Gusto mo ng clam chowder?
'Yong New England clam chowder.
Naku.
-'Yon. -Wag 'yon, basura 'yon.
Rhode Island clam chowder ang akin.
Walang cream.
Wala? Kadiri.
Nilalamig ka.
Oo, medyo.
Ay, ano…
-Hindi. -Ano…
-Sinusuot mo na. Sige. -Ayan.
Makinig ka.
Si Ethan…
-Hindi, di natin kailangang pag-usapan… -Alam ko.
Pero mahal ko 'yon. Naka-diaper pa siya, kilala ko na siya,
pero ganito talaga siya.
Ganito?
Gino-ghost niya 'yong magagandang nilalandi niya tuwing summer,
tapos pag Labor Day na,
poof.
Nasa London na siya.
Hindi ako ghinost ni Ethan.
Alam mo, sana nga mali ako.
Sorry.
-Hindi… -Nasira ko na ang araw mo.
Hindi… Salamat sa pagsasabi sa 'kin.
Oo.
Ang ganda rito, kaya salamat ulit at sinama mo 'ko manguha ng halaan.
Ano?
-Nakalimutan ko, qua… -Quahog.
-Quahog, di ba? -Qua…
-Parinig nga. -Sige.
-Quahog. -Quahog.
-Quahog. Madali lang. -Qua…
-Qua… hog. -Qua… hog.
Sorry. Ano…
Akala ko…
Di ko alam kung ano'ng naisip ko.
Okay.
-Sige, mauna na 'ko… -Sandali.
-Simone? -Wag na.
Simone, sandali.
Hey, si Ethan 'to. Iwan mo ang message mo pagkatapos ng beep.
Hi, ano…
Tawagan mo 'ko, please. Nag-aalala lang talaga ako sa 'yo.
Di ko alam kung nasa'n ka o kung okay ka lang.
Kaya kung pwede mo 'kong i-text, malaking bagay 'yon.
Okay, bye.
SERYOSO ETHAN NASA'N KA TAWAGAN MO 'KO TAWAGAN MO 'KO
Ano na'ng ginagawa niya?
Emeralds ang suot ko last year.
Wala akong marereport. Nanghuli siya ng clams sa Hughes Point.
Buwisit, magluluto na naman siya ng lintik niyang chowder, ano?
Hindi ko alam.
Maliit pa rin 'to.
Di ko ipapares ang dilaw na diyamante at dress.
Pwede na 'kong huminto?
Okay ka lang?
-Para sa Met 'to. -Oo!
Wala kasing ginagawang kahina-hinala si Peter,
gusto ko lang magpahinga.
Baka pagod ka lang at mababa ang blood sugar mo.
Magmeryenda ka.
Subukan natin 'to. Okay.
Kiki, di mo alam kung nasa'n si Ethan, 'no?
Hindi. Bakit?
Nag-aalala ako. Wala akong balita sa kanya.
Parang nawawala siya.
Okay lang 'yon.
Masama ang kutob ko.
Masyado akong maliit para dito.
Tawagan mo nga si Rebecca sa Fred Leighton,
ipakita mo ang dress ko,
kailangan 'ka mo natin ng mas maraming choices sa gala.
-Sige. -The best ka talaga.
Front door open.
Ethan?
Hello?
Ethan?
Score.
Hala?
Panalo na.
Kumusta ang pagiging undercover?
Okay na okay.
Noong sinabi mo kahapon na pumapatay siya,
si Jocelyn ba 'yon, 'yong unang asawa?
-May alam ka ba? -Nagtanong-tanong ako.
-Akala ko, nanganganib ka. -Aw.
Iniisip nilang pinatay siya. Nasa Yacht Club lang daw 'yon,
biglang nawala.
Walang sinabi ang pamilya.
Isang dekada nang nabubulok sa harbor 'yong yate niya.
Demonyo talaga ang gaga.
Nakita ko sa mata niya kanina. Naliligo siya, kinakantahan ako.
Sige, aalis na ako.
Ay, teka. May itatanong ako sa 'yo.
Naku. Ano 'yon?
Taon-taon, tuwing winter,
binabayaran ako ni Ethan para dalhin ang bangka sa Palm Beach.
-Ang saya. -Oo, ang ganda do'n.
Di ako nagmamadali,
tumitigil ako sa beach sa North Carolina,
at… iniisip ko kung gusto mong sumama.
Ano? Bakit hindi?
Una, full-time kong inaalagaan ang tatay ko do'n sa amin.
Di ka pwedeng magbakasyon?
Ga'no katagal ba 'to?
Mga isang buwan.
Walang phone signal.
Ako lang
at mga bituin
at milya-milyang dagat.
Pag-isipan mo.
Aalis ako pagkatapos ng Labor Day.
Lintik.
Hala, kapatid mo.
-Ha? -Simone, ayos ka lang?
-Ano 'to? -Bagahe.
Mismo. Lima, lahat nandito.
Sorry, ano'ng meron?
Di siya nag-impake. Di pa umaalis si Ethan.
Di siya aalis nang walang dala. Nang wala ang mga relo niya.
Di siya aalis nang di nagpapaalam.
Sandali. Sino'ng nagsabing umalis na siya?
Sabi ni Peter, ghinost niya 'ko at nasa London na siya
kasi gano'n niya tratuhin ang mga fling niya pag Labor Day.
Totoo ba?
Ano, base sa mga nangyari dati,
di talaga siya reliable,
pero tinamaan talaga siya sa 'yo.
Okay. May balita ka ba sa kanya?
Wala pa, mula pa kahapon.
May mali. Kailan mo siya huling nakita?
Pagkatapos ng service para sa ibon. Naglalakad sila papuntang bangin ni…
Michaela.
-Bakit? -Nakita ko din 'yon.
-Diyos ko. -Isinama niya sa bangin si Ethan.
-Wag. -'Tang ina!
Wag na. Sasama lang ang loob niya.
Teka, di kaya tsinugibels niya
si ogag, gaya no'ng ginawa niya do'n sa ex-misis?
Okay. Hindi. Hindi pinatay ni Michaela si Jocelyn, Devon.
-Tsismis lang 'yon. -Sabi ni Lily-Rose, e.
-Sino si Lily-Rose? -Kakosa ko sa kulungan.
Oo nga pala.
-Pinakulong ako ng amo mo nito lang. -Teka, ano'ng sinasabi mo?
Ito 'yong sinasabi ko sa 'yo. Bulag ka sa katotohanan.
Demonyita ang bruhang 'yon na totoong
pumapatay ng tao.
Buhay pa si Jocelyn.
-Nakita mo na ba siya? -Hindi pa!
Hiwalay na sila ni Peter.
Dahil patay na siya.
Gaya ni Ethan. Nalaman niya ang tungkol sa inyo,
at itinulak niya sa bangin si Ethan.
Teka, okay, kumalma kayo. Grabe.
Di pinatay ng amo ko ang boyfriend ko.
Simone, gets ko na, okay?
Para siyang may kapangyarihan.
Dinale niya 'ko.
Pinasok niya ang utak ko. Nagkuwento ako sa kanya.
-Nag-shopping ako. -Naririnig mo sarili mo?
Mas malala pa 'to sa iniisip ko.
Puta, kailangan na nating umalis dito!
Hoy, anong oras ang susunod na ferry?
-6:40 kung aalis na tayo. -Umalis na tayo dito!
Teka, Devon. Sandali.
-Teka. Pwedeng sandali? -Tama na.
-Ipo-process ko muna 'to. -Sa ferry ka na mag-process.
Di ako pwedeng mag-AWOL kay Kiki.
Nakaalis ka na kapag na-realize niya 'yon.
Siya 'to.
Wag mong sagutin.
Okay.
Saan tayo pupunta?
-Ha? -Sa ferry na natin isipin.
Ni-locate niya ang iPhone mo?
Oo. Ginagawa niya 'to pag di ako sumasagot.
Kalokohan 'to, Dev. Ayokong tinatakbuhan ang problema ko.
Maganda ang pakiramdam ko.
Simone.
Simone. Alam kong nasa bahay ka ni Ethan.
-'Tang ina? -Naka-on yata ang locations ko.
May Nest code siya ni Ethan for emergency.
-Diyan ka lang. Papunta na 'ko. -Bilis. Do'n tayo sa likod.
Okay.
Shit!
Ano siya, si The Flash? Bakit ang bilis niya?
Front door open.
Sa'n pwedeng umebak?
Pangatlong pinto sa kaliwa.
-Parang si Ethan. -Umiinom ka ba?
-May Labatt Blue ka ba? -Ethan, hi!
-Oh my God. -Okay lang.
Ano'ng ginagawa ninyo?
Nag-alala ako sa 'yo. Bakit di ka nag-text o tumawag?
Nagmadali akong umalis kanina, naiwan ko 'yong charger ko.
Hindi, dala ko pala 'yong charger.
Pero alam mo 'yong dating iPhone na…
-Tinakot mo 'ko. Saan ka galing? -Diyos ko.
Ikaw ba 'yan, Simone?
Ang laki mo na.
Grabe.
Ethan, ba't mo sinama dito ang tatay namin?
Kasi… Sumaglit ako sa Buffalo para kausapin siya tungkol sa isang bagay,
tapos gusto nila ng nurse niya na sumama pabalik.
Di niya 'ko nurse. Sino naman 'to?
Si Captain Morgan.
Parang 'yong rum?
Astig. Musta, Simone?
Teka, nalilito ako. Bakit nandito kayo?
Okay.
Maghihintay sana ako. Bukas ko pa sana
gagawin 'to, pero
pwede namang ngayon na.
BATAY SA ELEMENO PEA NI MOLLY SMITH METZLER
Nagsalin ng Subtitle: J. Ignacio