SYRENY
POTWÓR
Kiki!
Zaczekaj!
Przepraszam.
Kiki?
Potwór!
To tylko sen. Koszmar. Nie bój się. Jestem przy tobie.
Co to za miejsce?
Domek gościnny. Przywiozłam cię tu wczoraj z Jose.
Miałaś silny atak paniki.
Serio?
Tak.
Ktoś widział?
Nie. Schowałaś się w spiżarni. Powiedziałam, że to zatrucie pokarmowe.
Która godzina?
W okolicach siódmej.
Rano?
Tak.
Simone? Dałam ci dwa Xanaxy. Nie spiesz się.
Gdzie…
-Nie wiem, co robić. -W sprawie?
Nie wiem, co robić.
Co się dzieje?
Spóźniłam się na jogging.
Biegamy razem codziennie. Zgubiłam telefon!
Oddychaj. Nie zgubiłaś. Ładuje się.
Co zrobiłaś? Nie mam żadnych wiadomości!
Krakersie, zbierałam cię wczoraj z podłogi.
Nie rozumiesz. Wyleje mnie.
Za to, że nie byłaś na joggingu?
Wie, że spotykam się z Ethanem. Że kłamałam.
Jestem idiotką. Stracę wszystko. Zwolni mnie.
Czy to byłoby złe?
Tak!
Masz ataki paniki.
Przez ciebie! Dlaczego nie wyjechałaś?
Prosiłam, żebyś pomogła mi z ojcem.
A ja odmówiłam.
Nie masz prawa.
W dzieciństwie spotkało mnie to samo, co ciebie.
To nie jest twoja prywatna tragedia.
Mama zrobiła to mnie.
Ja musiałam na to patrzeć i cię ratować. Uważasz, że mnie nie popierdoliło?
Nie. To ja jestem popierdolona.
Jak ja.
Jestem superpopierdolona.
Pomnóż swoje spierdolenie przez cztery i dorzuć do tego Spierdolony Wierch.
Nic ci nie dolega.
Nieprawda.
Prawda!
Zarobiłam drugie „pod wpływem”.
Jak to - drugie?
Jestem chlorem jak ojciec.
Tonę i macham do ciebie, a ty odwracasz się na pięcie.
Proszę…
Pozwól się wylać.
Kiki!
Kiki?
Cześć.
Przepraszam za spóźnienie.
To nie wojsko. Trening nie jest obowiązkowy.
Jak żołądek? Twoja siostra powiedziała, że „sika z ciebie woda”.
W porządku. Przepraszam, że wczoraj zniknęłam.
Nic się nie stało. Odpocznij. Tymczasem.
Gniewasz się na mnie?
Czyli tak.
Wydajesz się rozgniewana.
Z powodu?
Mnie i Ethana. Wiem, że wiesz.
Mam w nosie, z kim się spotykasz. To twoje życie.
Nie przejęłaś się?
Wakacyjną przygodą? Nie. Zaszalej. Ale pamiętajcie o kondomach.
Ethan wita promy z rozpiętym rozporkiem.
Poważnie?
Jego finanse to dramat. Już dawno przepuścił swój
fundusz powierniczy. To chyba nie jest poważny związek?
Robiło się poważnie. Wyznał mi miłość.
Na pewno. Najgorsze,
że nawet się nie zająknęłaś
- jakbym była potworem.
Odnoszę wrażenie, że sporo przede mną ukrywasz.
Nie.
Sypiasz z przyjacielem mojego męża i masz siostrę. Coś jeszcze?
To wszystko, przysięgam.
Twoja mama zginęła w wypadku?
Nie.
Ale to nie kłamstwo.
Nie było wypadku…
Umarła jednak w samochodzie.
Podpięła przewód do rury wydechowej, wciągnęła go do środka i się zabiła.
Ile miałaś lat?
Siedem.
Ja byłam na tylnym siedzeniu. Kazała mi…
Kazała mi kolorować, dopóki nie zasnę.
Devon nas znalazła i zabrała mnie do szpitala.
Wszystko gra. Przeprowadzili reanimację…
Nic tu nie gra.
Nie rozumiałam, co się dzieje. Nie wiedziałam.
Zaopiekuję się tobą. Od tej pory twoim udziałem będzie
tylko życzliwość i dobro.
Bardzo ci dziękuję.
Na ile przyjechałaś?
Pa!
Hej, kurwa, hej.
Cześć, Jose, Patrice, Missy… szefowie kuchni.
Kiecka jest wyposażona w baterie?
Przymknij się. Widzieliście Simone?
-Nie. -Biega z panią Kell.
Fajnie. Mogę zrobić sobie kawy?
Wystarczyło zamówić do domku.
Nie jestem prawdziwym gościem.
Dopisano cię do listy VIP-ów na galę.
-Tak? -Niech ci sodówa nie uderzy do głowy.
Będę tutaj i spróbuję uruchomić… chrom.
Chwileczkę.
Dzięki.
Szykujecie się do gali?
-Do koktajlu przed galą. -Biforek? Podoba mi się.
Ile gali obsługiwałaś?
Szesnaście.
Znasz Jocelyn Kell, pierwszą żonę?
Czy też raczej znałaś?
Nie sądzę, byście mieli kłopoty ze słuchem.
Dokąd te suki biegają?
Telefon Bruce'a DeWitta. Nienawidzi telefonów.
Proszę dzwonić do Devon.
Tu Ray.
Starsza siostro?
Zapraszam.
Takie poranki to ja rozumiem!
Woda dziś cudowna.
Fajny wystrój.
Marynistyczny „zielarz”.
Jedyne miejsce, które należy do mnie.
A nie cały dom?
Podoba ci się na wyspie?
Ma swój vibe.
Co ci się śni? Mnie śnią się tu niesamowite rzeczy.
Naprawdę?
Mnie nic się nie śni.
Nigdy?
Kiedyś to sprawdziłam. Albo za dużo piję, albo mam silne zaburzenia osobowości.
Co by się zgadzało.
Po jakimś czasie zaczniesz śnić. Może to jest sen.
Mój czy twój?
Może wspólny.
Taka już jest.
Ona?
Wyspa.
Jakieś plany na dziś? Plażowanie?
Nie. Czekam, aż siostra wróci z najdłuższego
joggingu na świecie z twoją żoną, którą ubóstwia.
Kiki tak działa na ludzi.
Jak się poznaliście?
W mało romantycznych okolicznościach.
Jej firma reprezentowała moją przy jakiejś fuzji. Kiki zrezygnowała ze sprawy,
a ja z małżeństwa.
I tak sobie żyjemy. Długo i szczęśliwie.
W porządku, Gruba Rybo?
Jasne.
Jestem umówiony na golfa. Muszę lecieć.
Dokończ.
Z miłą chęcią.
Do zobaczenia po przebudzeniu.
Przesyłka.
Wielkie dzięki.
Smoothie.
Wygląda bardzo apetycznie, ale nie dzisiaj. Co roku mam ciarki.
Dziękuję. Napracowaliście się. Będzie fantastycznie.
Dziękuję, skarbie.
Posłuchajcie! Mam kilka uwag.
WSTAŁEŚ? PRZEPRASZAM, ŻE ZNIKNĘŁAM. NIEŚWIEŻA OSTRYGA.
ZADZWOŃ, GDY TYLKO BĘDZIESZ MÓGŁ.
Robisz rewelacyjne smoothie.
Dziękuję. To dla mnie kreatywna odskocznia.
Główna, ponieważ…
Simone? Zaczekaj.
Jak się czujesz?
W porządku. To była nieświeża ostryga.
Jose mi powiedział.
Też miewam ataki paniki. Co wiesz, bo rezerwujesz nam terapię małżeńską.
Nie mów Michaeli. Nie chcę, żeby się martwiła.
Moje ataki uważa za objaw słabej woli. Oszczędzę ci tego. Ale wszystko gra?
Bo mnie one przerażają.
Mnie również. Tak, wszystko gra.
Simone?
Przyjrzyj się.
Identyczne.
Jesteś ślepa?
Ta wstążka jest matowa, a ta ma metaliczny połysk. Te są z Tokio,
a te z jakiegoś szemranego Soho House.
Etykiety są takie same. Musiałby sobie zadać wiele trudu.
Właśnie.
Czy ja wiem… W dzienniku pokładowym jest: „Przylot, 13.00, środa, Tokio”.
To jego samolot. Mógłby wpisać „Planeta Wulkan”.
Gdzie w takim razie był?
I z kim?
Jesteś tu?
Tak. Nie umówiłeś się na golfa?
Owszem, ale Ethan nie odbiera.
Nie domyślasz się, gdzie go znajdę?
Nie rozmawialiśmy od wczoraj. Coś przekazać?
Racja. Przekażę wiadomość przez ciebie. Jego kochankę.
Simone?
Masz udar?
Nie wiem, jak się zachować. To krępujące.
Co mu powiedziałaś? Dziwne, że nie odpisuje.
Komu?
Ethanowi, podczas wieczornego spaceru.
Nie będzie się już naprzykrzał Simone.
To znaczy?
Wiem, że nie byłeś w Japonii. Nie odwiedziłeś Tokio.
Ledwo się orientuję, gdzie jestem teraz. Jet lag - morderca.
Gdzie byłeś?
Dobrze. Rzeczywiście, nie byłem w Japonii. Jest pani zadowolona, pani detektyw?
-Dokąd to? Nie skończyliśmy. -A może jednak.
ŻYJESZ?
Tak?
-Przyprowadź jeepa. -Natychmiast.
Chcę się na krótko wylogować z systemu.
Mógłbyś…?
Załatwione.
Dzięki.
Śledź go.
Mówisz poważnie?
Leć.
Już!
Phil? To ja.
Wiem, że jesteś na urlopie, ale musimy pogadać.
Odezwiesz się?
Podoba ci się?
Przepraszam. Zdawało mi się, że słyszę śpiew.
Najpierw ogrodnik, a teraz ja. Nie próżnujesz.
Skąd wiesz?
Znam cię. Simone coś załatwia. Wróci na kolację.
Na kolację?
Nie będę ci przeszkadzać.
Zostań. Chcę porozmawiać.
Simone powiedziała mi o waszej mamie.
Ja też swoją straciłam w młodym wieku.
Zostałyśmy naznaczone. „Bezmatki” rozpoznaję bez trudu. A ty?
Może najpierw się ubierz.
Byłaś zazdrosna? Że wybrała Simone?
Co to za pytanie?
Oszczędziła cię - co bywa gorsze.
Zastanawiasz się:
„Dlaczego nie ja?”.
Matka mnie nie oszczędziła.
Zostawiła mi pod opieką chorego ojca i straumatyzowaną siostrę.
Byłaś za młoda na taką odpowiedzialność.
Od lat nie masz chwili wytchnienia.
Chcesz po prostu słyszeć: „Spisałaś się na medal”.
Nie spisałam się.
Ależ tak.
Ocaliłaś ją.
Nie, porzuciłam.
Wyjechałam na studia.
Została sama, z ojcem w ciężkiej depresji. Nie karmił jej, nie kąpał,
nie płacił za prąd.
Ja balowałam na Ohio State.
Ona żyła w piekle.
Wróciłaś.
W siódmej klasie prawie nie chodziła do szkoły.
Była zagłodzona i miała myśli samobójcze.
Nie wiedziałaś.
Wiedziałam.
Ale wmawiałam sobie,
że nic się jej nie stanie.
Rozpaczliwie pragnęłam wyjechać.
A Devon?
Kto dba o Devon?
Kto jej matkuje?
Nikt.
Widzę cię. Jesteś wyjątkowa.
Pomogę ci.
Współdzielimy ten ból - ty, ja i Simone. Jesteśmy ptakami o jednakowym upierzeniu.
Powtórz.
Ptaki o jednakowym upierzeniu.
Hej, hej!
Popierdalasz z mokrą cipką
Przydałby się tutaj mop
Pokaż mokrej cipce, co potrafisz…
Dajesz, Dev!
Co?
Czy my się znamy?
Jesteś przekomiczna.
No! Poznałyśmy się w rezydencji. Lisa, Astrid i Cloe.
Jak się tu znalazłam?
Michaela kazała cię zabrać do miasta…
Nie…
Zatrzymajcie się.
Podobno mnie szukałaś. Śliczna suknia. Przysłać krawcową?
Wejdź i usiądź.
Sprawdzałam, czy Peter znajdzie czas na kolację,
ale nasze kalendarze nie są zsynchronizowane.
Zmieniono hasła i PIN-y oraz wyłączono lokalizację.
Niech się tym zajmie IT.
Nie interesują mnie twoje gierki.
Jakie niby gierki? Angielski to mój drugi język.
Jasne. Co ty wyprawiasz, gnojku?
Pani akcent?
Nic nie zrozumiałem.
Peter kazał mnie zablokować?
Nie potrafię włączyć komputera.
Nie żartuj.
Jestem zarządcą nieruchomości.
Gdzie Peter spędził weekend?
W Japonii.
A w rzeczywistości?
W Japonii.
Skoro się upierasz. Zwalniam cię.
Nie możesz.
Ależ mogę. Podobno wypisujesz świństwa
na temat Simone. Pakuj się.
Nie.
-Jak to? Zwalniam cię. -Pracuję dla Petera.
Spędziłem z nim 19 lat. Więcej niż ty.
Takie są warunki umowy. Pierwsza pani Kell też nie mogłaby
mnie zwolnić. Nie to, że by próbowała.
Była dobrą kobietą.
Coś jeszcze?
Nie.
Pilnuj się, chuju.
Doskonale.
Przekażę sprawę informatykowi.
UPALONY MAŁŻ
Co robi?
Kupuje zioło w Upalonym Małżu.
Niezły zapas. Szykuje się dzień na luzaku. Zagląda do piekarni…
Fascynujące.
Nie wie, czy kupić muffinka. Jest rozdarty.
Muszę odebrać. Oddzwonię. Wyjdźcie.
Co ustaliłeś?
Jest klauzula dotycząca zdrady. Jeśli ma romans,
unieważnilibyśmy intercyzę. Potrzebne nam dowody.
Jakie?
Nie czekoladki. Emaile, zdjęcia, nagrania, wiadomości.
Da się załatwić.
Kto pozwolił ci to podpisać? Jesteś prawniczką. Jak mogłaś się zgodzić?
Miliarder bombardował mnie miłością. Zamiast kropek nad „i”
rysowałam serduszka.
Rozumiem. Zajmę się resztą. Na razie.
Phil?
A jeśli mnie nie zdradza?
Mówiłaś, że zdradza.
A co, jeśli się mylę, a on i tak się ze mną rozwiedzie?
Mam jakiekolwiek finansowe zabezpieczenia?
Liczne, gdyby pojawiły się dzieci.
Nie było nam pisane.
Wiem, że to bolesny temat, ale rób dobrą minę do złej
gry i zdobądź dowody.
Jasne. Dziękuję.
Do usłyszenia.
Szlag!
Simone?
Peter! Dziwne, że się tu spotykamy.
Żona kazała mnie śledzić?
Wpadam tu czasem…
Tak. Przepraszam.
Wstydu nie ma.
Zaparkuj rower.
Powiem, że cię zgubiłam.
Złapałem cię na gorącym uczynku. W ramach pokuty wybierzesz
się ze mną na małże.
Małże?
Mercenaria mercenaria.
Czyli?
Rusz się.
Rodzina królewska łamane przez seksowna mamuśka.
Nie. Kosztuje 22 tysiące.
Kiki funduje.
Nalega.
Gratisek.
Nie! Wyglądam jak Beetlejuice.
Devon? Posłuchaj…
Słuchaj, Devon.
Jesteś piękna. Masz w sobie nieskończone przestrzenie.
Jesteś boginią.
-Bierzemy! -Nie.
Nie.
Naprawdę się tak nazywają czy ściemniasz?
Inaczej „wenuski”: oficjalne małże Rhode Island,
skąd pochodzę.
Nie z Nowego Jorku?
Nie rodzina matki. Jej ojciec i dziadek byli rybakami.
Dlatego tak świetnie prezentuję się w woderach.
Czekoladki, prawda? Michaela domyśliła się,
że nie byłem w Tokio.
Zamówiła kolejne opakowanie z Japonii. Jedna wstążka jest matowa,
a druga ma metaliczny połysk.
Amator ze mnie.
Podejrzewa, że masz romans.
Ty również?
Nie było cię tam, dokąd się wybierałeś, a pierwszą żonę zdradziłeś.
Salsa okazała się pikantna.
Salsa pracuje dla Kiki.
Czy moja żona poczułaby ulgę, że jej nie zdradzam?
Że byłem na chrzcie wnuka?
W tajemnicy? Wściekłaby się.
Wiesz, że to dla niej drażliwy temat. Twoje dzieci traktują ją okropnie.
Uważają, że przez Kiki rozstałem się z ich mamą.
Twoim zdaniem, słusznie?
Czy dobra kobieta kazałaby mi zrywać stosunki z dziećmi?
Syna nie widziałem dziesięć lat. A teraz sam został ojcem.
Poznanie tego malucha było najwspanialszą chwilą w moim życiu.
Nigdy nie odzyskam straconych lat.
Masz zdjęcie?
Tak!
Pokażesz?
Jak mu na imię?
Jonathan Joseph Kell - po moim ojcu.
Johnny Joe …
Podobny do ciebie.
Myślisz?
Naprawdę.
Dzięki, że mnie wysłuchałaś.
Drobiazg.
Nie mam z kim o tym rozmawiać.
Luz.
Mercenaria czeka.
Nie mogę przyjąć takiego prezentu.
Możesz. Kiki nazywa to „radykalną hojnością”.
Zaprosiła cię na galę, więc dostrzega w tobie potencjał.
Potencjał marnowania czasu na zakupy?
Załatwię to. W ten sposób manifestujemy życie,
na jakie zasługujemy.
Za pomocą pieniędzy. Jestem kasjerką w fast foodzie w Buffalo.
Byłam asystentką w szkole w Trenton.
Robiłam paznokcie na Florydzie.
Jestem Strzelcem.
W nas też Kiki dostrzegła potencjał.
Na znalezienie nadzianego męża?
Załatwię to. Nie my się za nimi uganiałyśmy,
lecz oni za nami.
Mamy wyjątkowe moce.
Gdy kochasz siebie, emanujesz siłą i pewnością,
a Matka Natura nagina się do twojej woli.
Zaczynasz przyciągać.
Nie możesz się opędzić od facetów.
Devon?
To ty?
Zobaczyłem cię przez okno. Wyglądasz przepięknie.
Michaela nie rozpoznałaby Mercenarii, nawet gdyby ta dziabnęła ją w tyłek.
Co z nimi zrobisz?
Mój słynny chowder. Lubisz?
Chowder z Nowej Anglii.
Tylko nie ta stara pudernica! Chowder z Rhode Island. Bez śmietany.
-Fuj! -Zmarzłaś.
Odrobinę. Nie trzeba. No dobrze.
Co do Ethana …
Naprawdę nie musimy.
Uwielbiam faceta. Znamy się od pieluch, ale on już tak ma.
Jak?
Ghostuje swoje wakacyjne ślicznotki. Po Święcie Pracy ulatnia się do Londynu.
Ethan mnie nie ghostuje.
Chciałbym się mylić.
Przepraszam. Zepsułem nam popołudnie.
Dziękuję za ostrzeżenie.
Piękne miejsce. I cudownie łowiło się z tobą małże.
Co?
Zapomniałam.
Masz na myśli Mercenaria mercenaria? Powtórz.
„Mer-ce-na-ria”.
Łatwizna.
Przepraszam. Myślałem… Sam nie wiem co.
W porządku.
Simone?
Nie.
Zaczekaj.
Hejka, tu Ethan. Zostaw wiadomość po sygnale.
Cześć. Odezwij się. Zaczynam się niepokoić.
Nie wiem, co się z tobą dzieje. Po prostu napisz.
SERIO, GDZIE JESTEŚ? ZADZWOŃ!
Co robi?
W szmaragdach wystąpiłam rok temu.
Łowi małże przy Hughes Point.
Chce ugotować swój pierdolony chowder?
Nie wiem.
Żółty kamień do żółtej sukni? Nigdy.
Mogę już odpuścić?
Wszystko gra? Na galę w Met.
Tak. Peter nie robi nic podejrzanego. Mam dość.
Jesteś zmęczona i spadł ci cukier. Zjedz coś.
Może ten?
Nie wiesz przypadkiem, gdzie jest Ethan?
Nie, a co?
Dzisiaj się jeszcze nie odzywał. Przepadł.
Na pewno nic mu nie jest.
Mam złe przeczucia.
Przytłacza sylwetkę. Zadzwoń do Freda Laytona,
wyślij im zdjęcie mojej sukni i powiedz Rebece, że czekam na inne propozycje.
Już.
Jesteś najlepsza.
Drzwi otwarte.
Ethan?
Punkt!
Mistrzuniu.
Jak idzie rozpracowywanie wroga?
Świetnie.
Mówiąc, że morduje ludzi, miałaś na myśli Jocelyn,
pierwszą żonę Petera?
Coś wiesz?
Popytałem. Boję się o ciebie.
Ludzie uważają, że nie żyje.
Jednego dnia była w jachtklubie, a następnego zniknęła.
Jej szkuner butwiał w porcie przez 10 lat.
Diabeł wcielony. Zobaczyłam to w jej oczach.
Siedziała w wannie i wabiła mnie śpiewem.
Muszę się zbierać.
Mam pytanie.
Ojej! No?
Co roku, po sezonie, przeprowadzam jacht Ethana do Palm Beach.
Fajnie.
Piękna sprawa. Nie spieszę się.
Rzucam kotwicę przy plażach Karoliny Północnej… Wybrałabyś się?
Dlaczego nie?
Choćby dlatego, że opiekuję się ojcem.
Zrób sobie wakacje.
Ile by to trwało?
Jakiś miesiąc. Brak zasięgu. Tylko ja, gwiazdy i błękit po horyzont.
Zastanów się.
Wypływam we wtorek.
Twoja siostra.
Wszystko gra?
Spójrz.
Walizki.
Cały komplet.
To ma być interesujące?
Ethan nie wyjechałby bez swoich rzeczy. Bez zegarków. Ani bez słowa.
Kto mówi, że wyjechał?
Peter twierdzi, że zwiał do Londynu,
bo tak traktuje wszystkie wakacyjne panienki. To prawda?
W tej sferze…
nie jest zbyt solidny, ale ty zawróciłaś mu w głowie.
Kontaktował się?
Ostatnio wczoraj.
Kiedy go widziałeś?
Po ceremonii na cześć martwego ptaka. Szedł nad urwisko… z Michaelą.
No co?
Racja!
Szli w stronę urwiska.
Nie.
O żesz kurwa!
Nic nie mów. Zdenerwuje się.
Nie uważasz, że amordowała alanta tak jak ierwszą onę?
Michaela nie zabiła Jocelyn. To tylko miejscowa plota.
-Tak powiedziała Lily Rose. -Kto?
Kumpela z celi. No tak. Twoja szefowa posłała mnie za kratki.
Co ty wygadujesz?
Robię wszystko, żebyś przejrzała na oczy. Wredna suka morduje ludzi.
Jocelyn żyje.
Widziałaś ją kiedyś?
Nie. Ona i Peter zerwali kontakty…
Nie żyje! Jak Ethan.
Odkryła, że się spotykacie i zepchnęła
go z urwiska.
Ochłońcie. To jakiś obłęd. Szefowa nie zamordowała mi faceta.
Rozumiem cię. Ma w sobie dziwną moc. Dzisiaj wbiła szpony w mój mózg.
Zwierzałam się, byłam na zakupach…
Czy ty się słyszysz?
Jest gorzej, niż sądziłam. Musimy spierdalać.
Żeglarzu, kiedy następny prom?
O 18.40. Zdążymy.
Rusz się.
Stój! Próbuję to przetrawić.
Na promie.
Nie mogę tak po prostu olać Kiki.
Znikniesz, zanim się zorientuje.
To ona.
Nie odbieraj.
Dobra. Gdzie się ukryjemy?
Pomyślimy na promie. Namierza twój telefon?
Bo nie odbieram. Idiotyzm! Nie lubię uciekać od problemów.
A ja owszem.
Simone? Wiem, że jesteś u Ethana.
Co, do chuja?
Mam włączoną lokalizację, a Kiki jest podpięta do tutejszego Nesta.
-Zaraz będę. -Wymkniemy się od tyłu.
Cholera!
Normalnie szybka jak Flash.
Drzwi otwarte.
Gdzie kibel?
Trzecie drzwi po lewej.
To chyba Ethan.
Cześć!
Już dobrze.
Co wy wyprawiacie?
Martwiłam się o ciebie. Dlaczego się nie odzywałeś?
Rano się spieszyłem i nie wziąłem ładowarki. To znaczy, wziąłem,
ale od starszego modelu, z innym dynksem…
Gdzie byłeś?
To ty, Simone?
Ależ wydoroślałaś! Niesamowite.
Dlaczego przywiozłeś naszego ojca?
Poleciałem do Buffalo, żeby z nim pogadać, ale on i pielęgniarz uparli się,
by wrócić ze mną na wyspę.
Nie jestem pielęgniarzem. Kto to?
Kapitan Morgan.
Jak rum?
Ekstra. Siemka, Simone.
Nic nie rozumiem. O co tu chodzi?
W porządku. Miałem zaczekać do jutra, ale możemy to zrobić od razu.