Już dobrze. To ja.
Cześć.
Myślałam, że wyjechałaś.
Żeby ominęły mnie te wszystkie hity? Nie zostawiłabym cię z
pokiereszowanym facetem.
Byłym facetem.
Wiadomo coś?
Nadal nie odzyskał przytomności.
Przez sen powtarzałaś: „Syreny!”.
Tak?
Skołować kosz delikatesowy?
Przepraszam.
Jaja sobie robię.
Wiem, co oznaczają „Syreny!”. Powinnam się była odezwać.
Miałaś inne zajęcia.
A to, co wygadywałam wczoraj?
Naprawdę mi przykro.
Coś ze mną nie tak.
Jesteś straszną suką.
W sumie musiałam to usłyszeć.
Wyświadczyłaś mi przysługę.
O co chodziło?
Kiedy do mnie pisałaś?
Na pewno chcesz wiedzieć?
W dniu, gdy został zdiagnozowany, ojciec nie mógł spać,
ale nie pamiętał dlaczego.
Przez całą noc budził mnie i pytał: „Co powiedział lekarz? Gdzie moje leki?
Co ze mną będzie?”.
Co pół godziny to samo: „Co powiedział lekarz?
Gdzie moje leki? Co ze mną będzie?”.
Miał taką głupkowatą, zagubioną, przerażoną minę…
Wkurwiłam się i wrzasnęłam: „Spierdalaj do łóżka!”.
Bałam się, że zrobię mu krzywdę.
Pół godziny później pojawił się znowu.
Musisz się wyrwać z tego domu. Serio.
Co pocznie beze mnie?
Jest weteranem. Ma świadczenia. Zmieniam pracę i się dorzucę.
Zmieniasz pracę?
Kiki mnie awansowała. Będę kierowała fundacją w Nowym Jorku.
Spora podwyżka plus mieszkanie.
No gratuluję…
Wrednie to zabrzmiało.
Naprawdę się cieszę. Gratuluję!
Jestem z ciebie dumna.
Mogłabyś u mnie pomieszkać.
I co bym robiła?
A Palm Beach? Wiem, że Morgan zaprosił cię na rejs.
Śliczny pan kapitan, ale nie.
Popłyń na miesiąc, zostań na zawsze.
Nie mogę pożeglować w siną dal. Nie mam nawet ubezpieczenia zdrowotnego.
Co zamierzasz?
Czego pragniesz?
A ty kto - Ryan Gosling?
Chcesz wyjechać. Chcesz powiedzieć „tak”.
Spróbuj.
„Tak, Morgan”.
I „Pa, Bruce ”.
„Pa, Bruce”.
Twoje życie cudownie się odmieni.
SYRENY
Buty?
Okulary?
-Również. -Suknia na galę?
Oddamy Caroline. Resztę pakujemy.
Pani smoothie.
Dziękuję.
Czeremcha parzona na zimno, wodorosty i estragon.
W smoothie jest czeremcha, wodorosty i estragon.
Nie dzisiaj.
Nie dzisiaj…
Jak to - w kartonach?
Wszystkie jej rzeczy.
Missy wie coś więcej?
Pani K kazała spakować Simone. Może na wyjazd do Nowego Jorku?
Do kartonów? Michaela prędzej padłaby trupem.
„Na polecenie pani K”.
Simone jest na wylocie.
Żartujecie…
Kurdemol!
Udało się! Koniec rządów terroru!
Dzięki ci, dobry Jezu! Muszę cię uściskać.
Niech wszyscy się dowiedzą.
Zeus? Puść odświętną składankę Jose.
Odświętna składanka Jose.
Otóż to.
Już nigdy nie zatańczy?
Przybyły posiłki.
Mamy kawę.
-Poproszę! -I portugalskie babeczki z
owocami. Nie mówcie Patrice.
Dzięki, Gruba Rybo.
Jak się czuje pacjent?
Jest przytomny, ale nieco skołowany. Ma złamane obie nogi, rękę,
dwa żebra oraz wstrząśnienie mózgu.
Wkrótce będziemy mogli do niego zajrzeć.
Zaczekam z tobą.
Odwieźć cię do rezydencji?
Powinnam być przy ojcu, kiedy się obudzi. Poradzisz sobie?
Jasne. Macie masę spraw do omówienia.
Subtelniacha.
Są razem?
Pracuję nad tym.
Nasza dyżurna swatka.
By tradycji mojego niezręcznego zachowania stało się zadość…
Nie wracajmy do tematu.
Nie wiedziałem o twoim ojcu ani o dzieciństwie w pieczy zastępczej.
Tylko dlatego zaprosiłem go do naszego domu.
-Twojego domu. Przepraszam. -Daj już spokój.
Z tego, co rozumiem, niewymownie cię zaniedbywał.
A jednak wszyscy o tym mówią.
Przepraszam.
Znowu!
Wystarczy.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Pytanko.
Powiedziałaś „pytanko".
Cierpliwości.
O której jutro wypływasz?
O świcie.
Dramatycznie. Nadal jestem zaproszona?
Tak. Czyli chcesz się wybrać?
Owszem. Chyba że…
Byłbym zachwycony.
Ekstra.
„O świcie” to jakaś konkretna godzina? Wyczuję to jak kogut?
Może po prostu spędzisz noc ze mną na jachcie?
Niezła myśl.
Na razie.
Pa!
Cześć. Wróciłam ze szpitala. Tato?
Ray?
Tato! Co ty wyprawiasz?
Tato?
Co tu robisz całkiem sam?
Nie sam. Byłem z twoją mamą.
Odsuńmy się od urwiska. Już dobrze.
Serwus. Słyszysz mnie?
Nie spiesz się. Jesteś w szpitalu. Spadłeś z dużej wysokości.
To moje nogi?
Tak, połamane. Złamałeś też rękę i dwa żebra.
Ale według lekarzy, wrócisz w pełni do zdrowia.
Miałeś cholerne szczęście.
Super.
Napij się wody.
„I nie kapie!”.
Dziękuję, że przy mnie jesteście.
Nie ty.
Ciebie tu nie chcę. Ochrona!
Martwiłam się.
Ty mnie zepchnęłaś.
To byłaś ty.
Zostałem popchnięty. Przez ciebie.
Coś ci się pomyliło.
Spadałem, a ty unosiłaś się nade mną. Miałaś skrzydła.
Byłeś pijany.
Śmiałaś się, kiedy spadałem.
Wzywałam pomoc.
Wiedźma!
Doznałeś wstrząśnienia mózgu i podano ci silne środki przeciwbólowe.
Pokaż mu skrzydła! Niech zobaczy, kim jesteś.
Dobra. Wystarczy. Nie chce zostać twoją żoną.
Miała prawo odmówić.
Ona mnie tak urządziła.
Nie, to twoje dzieło. Przypomnij sobie o manierach
albo będziemy mieli problem.
Przepraszam.
Wszystko mnie boli.
Nic ci nie będzie. Pij.
Widziałeś Raya?
Kogo?
Mojego kumpla, Raymonda. W domku go nie ma. Wiesz, gdzie jest?
Nie.
Nie wrócił na noc?
To twój chłopak.
Nie jest moim chłopakiem.
Czyżby?
W nocy, na plaży… Kurwa! Chodź.
Dokąd?
W tę stronę.
Przykro mi.
Może poszedł popływać?
Co to za Allie? Dzwoniła 49 razy.
Jego żona.
Wrócił do Buffalo?
Bez telefonu, kluczy, portfela i spodni?
Nie wiem.
Ostatnie, co mu powiedziałam, to żeby się utopił.
Nie śmiej się. Myślisz, że…
W życiu! Nie ma jaj.
A jeśli wypłynął za daleko i zniosło go na otwarte morze?
Allie!
Cześć.
-Kto mówi? -Bruce.
Dziewucho, kopę lat! Co tam?
Dlaczego masz telefon Raya?
Raya? Żartujesz… Znalazłam na plaży.
Wiedziałam! Jest z tobą.
Przerywa. Nie korzystasz z Wi-Fi? Bo nie słyszę.
Nie ściemniaj. Jesteście razem.
Strasznie mi przykro.
Nie wiem, gdzie się podziewa.
A ja tak - na wyspie z pierdoloną dziwką.
Dzień doberek.
Patrzcie, Simone.
Co się dzieje?
Piękny dzień.
Słonko świeci, niebo błękitne i nie wiadomo,
co się wydarzy.
Może cud.
Ciary! Gdzie Kiki?
Na próbie.
Tam się wybieram. Chodźmy.
Zaktualizowana lista.
Doskonale.
Obie nogi?
W jednej kość udowa, ale wyjdzie z tego.
Biedaczysko.
Dziwne, że przeżył.
Będzie na gali?
Przepraszam za spóźnienie. Gdzie stanąć?
Nie jesteś mi potrzebna. Zaczekasz u siebie?
Skąd mam wiedzieć, co robić? Tak jakby zasiadam w zarządzie.
Słyszałyście? Będę kierowała fundacją.
Pokaż im!
Zrób, o co prosiłam.
Jasne.
Zaczniemy jak w zeszłym roku. Musisz być taki udręczony?
To dla mnie udręka.
15 centymetrów w lewo.
Wiem, gdzie stać. Robię to od dziecka.
Goście wchodzą tędy. Witacie ich jako pierwsze.
-Peter i ja tutaj. -Rączka, uśmiech.
Peter prezentuje uwagi wstępne. Chciałbyś powtórzyć kwestie?
Nie.
Później zapowiada mnie, a ja wygłaszam doroczny toast.
Mamy łóżeczko turystyczne?
Odwiedzą nas Sarah i Rory - ze swoimi partnerami i maluchem.
Da się załatwić łóżeczko turystyczne?
Naturalnie.
A co to?
Rozkładane łóżeczko…
Przyjeżdżają twoje dzieci?
Wysłałem po nich samolot.
Mówiłem ci wczoraj.
Nie. Na gali będzie niemowlę?
Nasze niemowlę. Jak za dawnych czasów
- rodzina w komplecie.
Mają stosowne kreacje?
Powiedziałem, żeby się nie przejmowali.
Oboje bardzo się cieszymy.
Przejdziesz się ze mną do Simone?
Z przyjemnością.
Zbieraj się.
-To nie to, co myślisz. -Nie rób scen.
Sytuacja wyglądała inaczej. Odepchnęłam go. Uciekłam!
Nieważne.
On mnie pocałował. Byłam w szoku jak ty.
Nie kpij. Zraniłaś mnie do żywego.
Nic nas nie łączy. Popełnił błąd i natychmiast przeprosił.
Dlaczego to przede mną ukryłaś?
Wiedziałam, że byłabyś zdruzgotana.
Moją życiową misją jest
oszczędzać ci cierpień.
Cóż…
Błagam!
Śledziłam go, jak kazałaś. Zorientował się. Znasz Petera.
W ten sposób się poznaliście. On poderwał ciebie.
Nie przyjaźniłam się z Jocelyn. Ty jesteś moją przyjaciółką.
A teraz zagroziłaś mojemu małżeństwu i wszystkiemu,
co zbudowałam. Musisz odejść.
Proszę…
W samochodzie Jose przekaże ci wymówienie i nową klauzulę poufności.
Nigdy więcej nie wrócimy do tematu.
Nie rób mi tego.
Oddaj telefon.
I zdjęcie.
Dobijasz mnie.
Przykro mi.
Zajmiesz się nią?
Na wyspie są cztery hotele.
W żadnym go nie ma.
Uważaj, chłopie.
Przepraszam.
W szpitalu też go nie było. Gdzie on się podziewa?
Podobam ci się?
Wyglądasz fantastycznie.
Nie jak stróż na odpuście?
W życiu! Bardzo szykownie.
Pokazać pasy smokingowe i krawaty?
Koniecznie.
O której zaczyna się impreza?
Drinki podają od piątej.
Kiedy wracamy do domu?
Teoretycznie jutro, ale najpierw chciałabym o czymś pogadać.
To chyba nic złego. Poznałam faceta…
Ty i twoi faceci!
Chamstwo.
Mogę kontynuować?
Ma na imię Morgan. Jest kapitanem sporego jachtu.
Zaprosił mnie na rejs.
Żeglarz?
Nie byłoby mnie z miesiąc.
Miesiąc?
Nieważne.
Głupi pomysł.
Lubisz go?
-Nie mogę zostawić cię samego. -Możesz.
Kto zadba o twoje leki?
Urząd ds. Weteranów. Muszę złożyć parę wniosków.
Będziesz gnił w domu, pił i palił papierochy.
Ja decyduję, jak spędzić końcówkę życia. Spierdalaj.
Płyń.
A twojej siostrze nadziane kutasy jedzą z ręki.
Nic mi nie jesteś winna.
Niech pan wybiera, panie DeWitt.
Znakomicie. A teraz jeszcze poszetka.
Poważnie? Cały miesiąc?
Drobiazg. Nic mi nie będzie.
To tylko miesiąc.
Właśnie.
Kocham cię, Simone.
Tato?
Jestem Devon.
W porządku?
Rozmawialiśmy o czymś ważnym.
Ważnym dla ciebie.
Ale…
Już dobrze.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Jestem w piekle.
Cześć, Missy.
Co jest?
Pomogę się wam spakować.
Komu w drogę, temu czas. Chcesz posłuchać muzyki?
Wszystko gra?
Miałeś się przebrać.
Dobrze mi w smokingu.
Dlaczego nas, do chuja, wyrzucają?
Twoja siostra została zwolniona. Odwiozę was na prom.
Wyleciała?!
Co się stało?
Simone?
Co jej zrobiłeś?
Nic. Pewnie jest w szoku.
Utożsamiała się z tą pracą. Dlaczego wyleciała?
-Z powodu kradzieży. -Kradzieży?
Nie ukradłaby gumy do żucia. Kurwa, policja.
Jedziemy na galę?
Nie, przykro mi. W sumie zanosi się na nudy.
Nie poznam Jima Kelly'ego?
Rusz się!
Już! Zaraz będziemy. Kurwa!
Dobre nowiny - Ray żyje. Złe - jest w areszcie.
Możemy wstąpić na posterunek?
Ludzie z Buffalo potrafią się zabawić.
Bardzo elegancko.
Widziałaś Jose?
Załatwia coś dla pani Kell. Mogłabym pomóc?
Chciałem go wysłać na lotnisko po Rory'ego i Sarę. Mówiłem, że przyjeżdżają?
Ekscytujące! Niech odbiorą ich Carl albo Eddy.
Simone zarezerwuje samochód.
Simone nie ma. Pani Kell ją zwolniła.
Że co?
Zwolniłaś Simone?
Owszem. No i?
Dlaczego?
Nie ufam jej.
Wczoraj ją awansowałaś.
Pracuje dla mnie. To moja decyzja i moja sprawa.
Dziwne, że się nie zająknęłaś.
O czym tu rozmawiać?
Jesteście zżyte jak siostry. To okrutne zwalniać dziewczynę po tym,
jak poznaliśmy prawdę o jej koszmarnym dzieciństwie.
Przyjechał jej ojciec, a Ethan spadł ze skarpy.
Postąpiłaś jak potwór.
Przyłapałam ją na kradzieży kolczyków.
Jakich?
Tych.
Pożyczasz jej biżuterię non stop. Stroisz ją jak laleczkę.
Po co miałaby kraść?
Nie wiem, dlaczego to zrobiła, ale próbowała przywłaszczyć sobie coś,
co należy do mnie. Nie zamierzam się na to godzić.
-I tyle? -Bardzo się przejąłeś.
Uważam, że… ma dobre serce.
Najlepsze. Kocham Simone, ale nie mogę jej mieć, prawda?
Tak się czasem zdarza.
Panno DeWitt? Zapraszam.
Wyciągnij mnie stąd.
Lily, to ty?
Kevin! Tęskniłam. Szukałam cię na Insta, ale utopiłam telefon w wannie.
Jak idzie ratowanie siostry?
Znakomicie. Co tu robisz?
Nie wiem. Próbuję dosiąść tego ogiera.
Nie chuchaj na mnie.
Nie chucham.
Ciacho pojawiło się na weselu.
Wyszedł z morza golusieńki jak Daryl Hannah w „Plusku!”.
Dobrze, że dla pijaków mamy „znaleźne" ciuchy.
Nie byłem pijany, tylko wyziębiony.
Ja jestem wygłodzona.
Doświadczyłem największej traumy w życiu.
A ten swoje…
Przygotuję dokumenty.
Porwał mnie prąd. W jednej chwili byłem na płyciźnie,
w następnej - półtora kilometra od brzegu, miotany falami o skały. Myślałem,
że umrę.
Cieszę się, że żyjesz.
I wtedy doznałem olśnienia.
Groźnym prądem jesteś ty.
Nie wiem, jaki urok na mnie rzuciłaś. Skąd się wziąłem na tej wyspie?
Moja żona omal nie została wdową, a mój syn - półsierotą. Przez ciebie!
Nie zapraszałam cię. Z własnej woli poszedłeś
popływać na golasa.
Nie, to twoja wina.
Przywalić mu?
Chcę wrócić do domu, do Allie i Masona. Tam jest moje prawdziwe życie.
Muszę ci coś powiedzieć.
Bałam się, że, kurwa, nie żyjesz!
Odebrałaś telefon nieboszczyka?!
Dzwoniła raz za razem.
Nie kop w moje wiadro!
Mógłbyś?
Kto włazi goły do oceanu?
Kazałaś mi!
Słyszysz mnie, Simone?
Nie?
Zapomniałem, po co przyjechaliśmy.
Zapominam to, co chcę pamiętać, a pamiętam to, o czym wolałbym zapomnieć.
Na przykład minę policjantki, która zabrała cię z domu.
I ton, jakim spytała: „Zapomniał pan, że w domu jest dziecko?”.
Nie karmiłem cię. Na długie godziny zostawiałem
samą w pokoju.
Zamykałem drzwi, kiedy mnie wołałaś.
Przepraszam.
Przebacz mi.
Devon wyjeżdża. Znów będziemy tylko we dwoje.
Tym razem sprawię się lepiej.
Simone?
Akurat teraz zebrało ci się na szczerość?
Do zobaczenia, Kevin.
Na razie.
Gdzie Simone?
Cześć.
Właśnie o tobie myślałem.
Przykro mi, że zostałaś zwolniona. To moja wina. Postaram się to naprawić.
Nie chcę tu dłużej pracować.
Ale…
Muszę ci jeszcze coś powiedzieć.
-Peter? Słucham. -Gdzie jesteś?
Za kółkiem. Co się dzieje?
Sam?
Nie - z Bruce'em, Devon i tym tam… pielęgniarzem. Potrzebujesz czegoś?
Wyłącz głośnomówiący.
Moment.
Już.
Tak.
Jasne. Rozumiem.
Zmiana planów. Muszę wracać.
Wysiadam. Jadę do domu.
Jesteś pewien?
Nara.
Uważaj!
Widziałaś Petera?
Nie. Szampana?
Znajdziesz go?
Czekacie w samochodzie. Zaraz wracam.
Zostań tu. Poszukam Simone.
Co ty wyprawiasz, Pedro?
Kurwa!
Niespodzianka.
Randka aktualna?
Posłuchaj…
Naprawdę chciałabym popłynąć. Ale nie mogę.
Wielka szkoda.
Kiedy indziej.
I dziękuję,
Jesteś przekochany.
Nakupiłem owoców, żeby smażyć ci naleśniki.
Przepraszam na chwilę.
Co tu robisz?
Gdzie Simone?
Myślałam, że na promie - z tobą.
Dała nogę.
Nie jest z Jose?
Zwiała. Przy okazji - masz tupet.
Poszukasz Petera?
Simone nie bierze darmowych próbek w sklepach.
Haruje jak wół. Jest zdruzgotana, bo wielbi ziemię,
po której stąpasz, głupia suko.
Nic nie rozumiesz.
Ratujesz ptaki i wmawiasz mojej siostrze,
że tu jest jej miejsce i że się przyjaźnicie
- po czym wszystko jej odbierasz, bo masz taki kaprys?
-Ciszej. -Mam być ciszej?
Ściągniesz Jose?
Od razu cię, kurwa, przejrzałam. Powiedzieć ci, kim jesteś? Megalomanką,
przywódczynią sekty, dziwką i morderczynią.
Zgadza się. Wiemy, jak urządziłaś Jocelyn.
Jocelyn Kell mieszka na wyspie w stanie Waszyngton.
Nie pokazuje się od ponad dziesięciu lat.
Po rozwodzie została oszpecona podczas operacji plastycznej.
Igła uszkodziła tętnicę,
co spowodowało martwicę połowy twarzy i utratę widzenia w jednym oku. Tragiczne.
Bardzo cierpi. Staramy się uszanować jej prywatność
i nie mówić o niej publicznie.
Chciałabyś coś dodać, zanim Jose cię wyprowadzi?
Nie.
Jose odeskortuje cię do wyjścia.
Gdzie Jose?!
Sama trafię.
Załatwione.
Dziękuję, przyjacielu.
Pedro?
Na pewno chcesz powtórki z rozrywki?
Na pewno.
Może się zrobić nieprzyjemnie.
Od tego mam ciebie.
No tak.
Mój Boże…
Musimy porozmawiać.
Jestem nieco zajęta.
Teraz.
Wybaczcie. Jedną chwileczkę.
Możemy was przeprosić? Dzięki.
Co to za sprawa niecierpiąca zwłoki?
Nie jestem szczęśliwy. Od początku naszego małżeństwa.
Chodzi o to, jak zareagowałam na przyjazd twoich
dzieci? Byłam zaskoczona, ale teraz naprawdę się cieszę.
Przez ponad 10 lat metodycznie zniechęcałaś
mnie do podtrzymywania kontaktów. Wmawiałem sobie…
Znowu?! Ty zniszczyłeś swoje relacje z dziećmi. Ty się za mną uganiałeś.
Ty zostawiłeś Jocelyn. Ty pozwoliłeś, żeby mnie demonizowały.
Czas, byś odeszła.
Co ty wygadujesz? Trwa gala.
Przykro mi, że wszystko dzieje się tak szybko,
ale nie umiem tego odzobaczyć.
Czego?
Przez resztę naszego życia ukrywałabyś w sejfie obciążające mnie zdjęcia.
Wiesz od Simone.
Ostrzegła mnie, bo jej na mnie zależy. Zdjęcia zostały zniszczone.
Nie zamierzałam ich wykorzystać. To była moja polisa.
Udane małżeństwa nie potrzebują polisy.
Nasze potrzebuje - przez ciebie i twoich prawników.
Zrezygnowałam z kariery w zamian za intercyzę,
w której liczą się wyłącznie moje pierdolone jajniki!
Woliera jest moja. Tylko ja wiem, jak się opiekować ptakami!
I Simone.
Nie bądź durniem ruchającym asystentkę.
Nie chodzi o Simone.
Pragnę w życiu miłości i światła. Pragnę czuć,
że mój czas na tej planecie jest obfity, wartościowy i pełen dobra.
Chodzący banał.
Chcę, by po domu biegały moje dzieci i wnuki.
Może zdecyduję się nawet na kolejne dziecko.
Dziecko nie ujmie ci lat.
Tę rozmowę powinni dokończyć za nas prawnicy.
Sama trafię do wyjścia.
Ślicznie ci w sukni, którą dla ciebie zamówiłam.
Hej, hej!
Naprawdę wyglądasz prześlicznie.
Święte słowa. Jesteś olśniewająca, skarbie.
Dziękuję.
Wybaczcie.
Dobrze się czujesz?
A ty?
Tak.
Gdzie twoja sukienka?
Co ty wyprawiasz?
Jak to?
Jesteś z Peterem?
To stało się przed chwilą. Wciąż trzęsą mi się ręce.
Spotkaliśmy się przypadkiem na plaży. Jak magnesy!
Porozmawialiśmy. Na koniec oświadczyłam: „No to cześć”. A Peter: „Stój.
Chyba się w tobie zakochałem”.
A Michaela?
To znaczy?
Pożegnaj to, co ci nie służy.
Mam wrażenie, że mnie potępiasz.
Odbiłaś jej męża.
On do mnie uderzył. Miałam zignorować otwarte drzwi?
Szczęścia życzę.
No weź! Odniosłyśmy zwycięstwo. Ja nie straciłam pracy,
a ty nie wracasz z ojcem do domu.
W smokingu Morgan prezentuje się wystrzałowo.
Wiesz, jaki ubaw się dziś szykuje?
Ubaw po pachy. Zabieram ojca do domu.
Litości…
Chcę się nim opiekować.
Rzucenie studiów, by zająć się tobą, było najlepszym, co dotąd zrobiłam.
Nie rozumiesz, jak bardzo jestem z siebie dumna.
Nie pożegnałam cię, choć mi nie służyłaś.
Ale teraz żegnam.
Zabrzmiało bardzo dramatycznie. Przecież…
Jeszcze się zobaczymy.
Jesienią, w Nowym Jorku? Załatwię ci przelot.
Skoczymy na pedicure i do teatru.
Świetny pomysł.
Muszę iść. To bardzo ważny moment. Kocham cię.
Wiesz?
A ja ciebie.
Pa…
Zbliżcie się. Zaczniemy jak dawniej - od mojego toastu.
Wasze zdrowie!
Naprawdę świetna. Ze śmietanką i cukrem.
Pycha.
-Pamiętałem. -Brawo!
Dobra z ciebie dziewczyna.
Dzięki.
Nie zapomnę cię.
Nie ruszaj się stąd.
Mogę się przysiąść?
Zobaczyłam cię i poczułam, że muszę coś powiedzieć.
Tylko nie wiem co.
Chyba przepraszam.
Za co?
Za oskarżania o morderstwo i kierowanie sektą.
Za drobną kradzież - kosmetyków i dwóch złotych naszyjników.
Przeprosiny przyjęte.
Co zamierzasz?
Nie mam pojęcia. A ty?
Wracam z ojcem do Buffalo. Ale wynajmę własne mieszkanie.
W końcu jestem dorosła. Potrzebuję więcej światła.
Zrealizuj czek ode mnie.
Nie mogę. To aż 10 tysięcy.
Skorzystaj z okazji, zanim zablokują mi konto.
Zgoda.
I dziękuję.
Hej, hej!
Skąd się to wzięło?
To takie moje powiedzonko. Dla pani Kell ludzie zrobią wszystko.
Wystarczy nauczyć ich zasad.
Moja siostra da sobie radę?
Nie.
Kto wie? To samo Jocelyn myślała o mnie, ale on dopiero po 13 latach uznał,
że jestem potworem.
Nie jesteś.
Ani ona.