W zespole niebieskim...
Kyuhyun.
ZDEMASKOWANIE
Dobrze ci poszło. Naprawdę.
6 GODZIN WCZEŚNIEJ
I tak potrzebujemy dwóch.
Ty.
Ja?
- Coś się wymyśli. - Okej.
Gra zakłada, że nieważne co, wśród nas jest jeden złodziej.
Dowiem się, kto jest skorumpowany w czerwonych. I ci powiem.
Jeśli jeden z nas będzie złodziejem...
- Powiedzmy to sobie. - Dobra.
SKORUMPOWANY POLICJANT
Najgorzej.
Jestem świętoszkiem. Nic na mnie nie znajdziesz.
Jestem skorumpowany.
- W czerwonych go nie ma. - Nie?
Skumałem się z 7highem i Tinnem
już na początku, bo mamy podobne podejście.
Stresuje mnie Hyun-gyu.
Też jest skorumpowanym policjantem, ale może wydać złodziei albo i mnie.
Jestem skorumpowany.
Pytanie retoryczne – zwykły glina?
Jak złodzieje nas zdradzą, mamy przechlapane.
Ale musimy im zaufać.
Jako złodzieje zgodziliśmy się ufać skorumpowanym.
Bezwarunkowo.
Jeśli chłodno kalkulują, mogą donieść. Bo można wiele zyskać.
Pozostaje mieć nadzieję.
U nas nikt nie jest skorumpowany.
Skąd wiesz?
Dogadałem się z grupą osób jeszcze przed grą.
Mówię wam o tym otwarcie.
Możemy się podzielić tym, co nam dadzą.
Jak mamy zamiar złapać złodzieja?
Jeden ze złodziei powie nam, co robi ten drugi.
Rozpoczyna się runda pierwsza.
Przesuń się o dwa pola.
To ja też.
Przesuń się o dwa pola.
Stacje 53 i 74.
Policjanci z czerwonych,
macie pięć minut, by wykonać ruchy w kolejności.
Tym razem pójdę dołem.
Bo trójka sprawdza ten teren.
Z góry i z boku. Zbadam też stację 55.
Idę do stacji 55 i sprawdzam.
Sprawdź ślady.
ŚLAD ZNALEZIONY
Słabo kłamię.
Nie potrafię.
Pusto.
W tę stronę? Są na dole?
Przyjdzie i powie, że nic nie znalazł.
Kyuhyunowi świetnie idzie. To gracz.
Zbadam stacje 53 i 54.
Sprawdź ślady.
Pusto.
Przejdę na stację 53 i zbadam.
Pusto.
Linia niebieska jest podejrzana.
Bo mogą się na niej ruszać, jak chcą.
Nikogo tam nie ma.
Mogą być nawet tutaj. Ruszają się o dwa.
Nawet jeśli tu są ślady, nie wiemy, dokąd poszli.
Jeśli tu są ślady, to naprawdę trudne.
Skorumpowani policjanci mają ten sam pomysł.
Trzymać się blisko złodziei
i wywieść w pole innych policjantów.
Niebieska dwójka idzie na 71.
Zobaczy moje ślady.
Będzie ślad.
- Tu zaczęliśmy? - Tak.
Na pewno to znajdą.
Jak nic nie znajdą, to nie ma zabawy.
Kończymy rundę drugą.
Rozpoczyna się runda trzecia.
- CHUU. - Tak?
Idź w górę. Ja pójdę tam.
To idziemy na górę i w lewo?
Pójdę na wprost.
Proszę, Boska CHUU.
Przejdę na 40.
- Naprawdę? - Zawraca.
Serio?
- I dobrze. - Teraz...
Rany, CHUU.
Jako że Tinno jest złodziejem, to chciałem złapać drugiego złodzieja, So-hui.
To był mój pierwszy plan.
Jak mogę ją złapać?
Wtedy mnie też złapią.
Nie złapią cię.
Ty będziesz taką osobą w czerwonych.
Zabieram So-hui ze sobą. Dogadaliśmy się.
Jeśli Kyuhyun byłby zwykłym gliną, wydałby skorumpowanego i koniec.
Będziemy ich wtykami.
Zdobędą wszystkie żetony i podzielą się nimi.
A oni w zamian za to uratują nas przed więzieniem.
Oby tylko nikt nie złapał Hyun-gyu. Bo będziemy mieć związane ręce.
- Postaramy się was uratować. - Dobra.
W zamian za pomoc złodziejom i skorumpowanym
7high chce zapewnić sobie i swojej drużynie
miejsce w sektorze mieszkalnym.
Jeśli którykolwiek skorumpowany zostanie nakryty,
plan się nie powiedzie.
Mój plan to nie dopuścić do tego, by załapano skorumpowanych.
Możemy spróbować zmylić inne drużyny.
Czerwona jedynka przechodzi na 25.
Wrócił na stację 25?
Podejrzane.
- Mają kreta. - Czerwoni dziwnie się zachowują.
Co? Dlaczego tam idzie?
Wszyscy czerwoni są skorumpowani?
Dziwnie się zachowują.
Czerwona jedynka idzie na 98. Nieudane aresztowanie.
Przechodzi na 99. Nieudane aresztowanie.
- Nieudane aresztowanie. - Kto to?
Jakby ktoś się ruszał bez planu.
Bez ładu i składu.
Ktoś nimi manipuluje?
Muszę ściągnąć na nich uwagę.
„Czerwoni mają skorumpowanego, my nie”.
Czerwona trójka idzie na 130 i 90.
Cofają się?
Czerwoni wszystko komplikują.
Zaczyna mnie to wkurzać.
Cofają się.
Na pewno to zaplanowali.
O co chodzi z czerwonymi? Za bardzo pomagają.
Czerwoni wciąż popełniają błędy,
więc niebiescy i zieloni przestają im ufać.
- Dziwnie się zachowują. - Tak.
Coś z nimi nie tak.
- Właśnie mówiliśmy. - Mają kreta.
Ale musimy uważać na złodziei,
więc nie pokazujcie, że chcecie ich złapać.
Jak was o to spytają, zwalcie to na mnie.
Strategia jest jasna.
Chcemy, by ludzie uwierzyli, że mamy skorumpowanego glinę
i że to ja nim jestem.
Możemy pogadać? Proszę.
Tak!
Ufasz 7highowi?
Wszyscy patrzą na mnie ozięble.
Reszta miała nas nienawidzić.
I chyba działa. Jestem zadowolony.
Wszystko zależy od tego, czy ktoś wyda Kyuhyuna.
Mamy kogoś skorumpowanego.
Ktoś doniósł, że jest u nas w drużynie.
Nie ma ich tutaj.
- Poważnie? - Tak powiedziałem.
Zasugerowałem, że to CHUU.
Myślą, że to CHUU.
Czy to CHUU?
Mam!
- Co? Gdzie? - Na 18.
Zdążyłem zapomnieć, że jestem skorumpowany.
Wmówiłem sobie, że jestem zwykłym gliną.
Oszukiwałem sam siebie.
Wolałbym, żeby się ujawnili. Mielibyśmy to z głowy.
Stacja 74.
Przechodzę na 74 i sprawdzam. Sprawdź ślady.
Pusto.
Pusto?
- Czekaj, jest coś na 36. - Tak?
Aresztować?
Ślad nagle nie mógł się pojawić tam, gdzie go nie było.
To by było podejrzane.
Ale jeśli ja go pierwszy odkryję, nie będą mnie podejrzewać.
Mamy ich. Ślady na 17 i 18.
To znaczy, że to nie Kyuhyun.
Bo ciągle znajduje ślady. Nie jest skorumpowany.
Przynajmniej jedno z nich. Ale raczej to nie Kyuhyun.
Też tak sądzimy.
Chyba nie kłamie.
Zaczynamy głosowanie na skorumpowanych policjantów.
Osobiście uważam, że nie mamy kreta.
Nie mogłeś powiedzieć, że jesteś zwykłym gliną?
- Mnie też... - Nie rozumiem.
Też mnie to zastanowiło.
Nie sądzę, że to któreś z was.
Nie mam pojęcia, kto to.
Zagłosowałam na Kyuhyuna.
Przepraszam.
Od początku gry z nikim nie rozmawiałem.
Jeśli to nie ty, przeproszę.
- Przeprosisz. - Nie ma sprawy.
Kyuhyun.
Byłem skorumpowanym policjantem.
Uznałem, że złodzieje i skorumpowani będą współpracować.
Pomyślałem, że 7high jest jednym z nas, bo bardzo pomagał.
Gdybym wyjawił się jako skorumpowany,
zdradziłbym ich.
Chwilkę.
KANG JI-YEONG
Może w następnej grze to ja będę zdradzony.
Ale na razie ufam osobom po mojej stronie.
W zespole zielonym skorumpowany był Jeong Hyun-gyu.
W zespole niebieskim Kyuhyun.
Spośród 12 żetonów zebranych przez złodziei
połowę otrzymają skorumpowani policjanci.
Daj mu połowę.
Przykro mi, Ji-yeong. Czekaj.
Kłamałeś do samego końca.
- Tak mi przykro. - Było mi cię żal.
Ale dobrze grałeś.
Bardzo mi przykro, CHUU.
Tak się wylosowało. Nie wybrałem tego. Przykro mi.
Nie sądziłam, że to Kyuhyun.
Ji-yeong...
Ji-yeong, naprawdę...
- Niezły jesteś. - Przepraszam.
Czy ja w ogóle mogę mu ufać?
Zaprzeczył jakieś 20 razy.
To moja wina. Byłam naiwna.
Może się udać.
Jest dla nas nadzieja.
Ufaliśmy sobie.
Daliśmy radę. Zrobiliśmy, co mogliśmy, w tych warunkach.
Tak daleko doszliśmy.
Dotrzymaj obietnicy, bo cię zniszczę.
Pokażę teraz, ile kto ma żetonów.
LICZBA ŻETONÓW
Zgarnęli wszystko.
A to wyniki misji.
Gra zakończyła się w 11 rundzie.
Do puli dodano więc 80 milionów wonów.
DOTYCHCZASOWA NAGRODA
Dziesięcioro graczy ma tę samą liczbę żetonów.
Gracze z ich największą liczbą, Kyuhyun,
Jeong Hyun-gyu,
Yoon So-hui
i Tinno
wybiorą troje graczy, którzy zostaną z nimi w sektorze mieszkalnym.
Spróbuję cię uratować.
Tak zrób.
Proszę. Będę dobrą asystentką.
Chciałbym zabrać ze sobą wszystkich.
Jeśli ta trójka pójdzie do więzienia,
to na pewno się zemści.
Bardzo nam pomogłeś. Dobrze grałeś.
Chcę uratować kogoś z drużyny.
Ale musimy wybrać 7higha, bo...
Zgodziliśmy się.
Gdyby poszło, jak chciałem...
Gdyby Kyuhyun i Hyun-gyu nie grali tak dobrze,
trzymałbym się swojego planu, choćbym miał mieć w nich wroga.
Są na podobnym poziomie co 7high.
- Dzięki nam się udało. - Wiem.
Jak nie dotrzymacie obietnicy, stracicie całą naszą czwórkę.
Łącznie ze mną.
Ale ja mam tylko jeden głos. Walczę o ciebie.
Dlatego zwracam się do całej grupy.
Moja drużyna ułatwiła wam sprawę.
Od początku się umówiliśmy,
że odciągniemy od nich uwagę, i się udało.
Pamiętajcie o tym.
- Nic więcej. - Rozumiemy.
Plan miał sens,
bo uratowalibyśmy trzy osoby z czterech.
Obiecałeś mu żetony?
Nie, obiecałem pomoc.
Że ich uratujesz?
Nie rozumiem.
Jeśli planowali coś takiego, mogli mnie odciąć.
Albo wtajemniczyć.
Ale...
uważam, że każdy powinien zagłosować.
Spróbuję z nimi pogadać.
Hyun-gyu ma rację. Rozumiałem jego punkt widzenia.
Moim zdaniem
ludzie się wkurzą, jak uratujemy tylko czerwonych.
- Tak. - To pewne.
Powiedzmy im, że byliśmy na nie i podzieliliśmy się głosami.
- Podzieliliśmy? - Tak.
Ja sądziłem, że należy pomóc czerwonym.
Bo oni pomogli nam wygrać.
Jest nas czwórka. Ja poparłem ciebie i Kyuhyun się zgodził.
Ale reszta jest przeciwna.
Mamy impas. Próbuję ich przekonać, ale wolno idzie.
- Uratujecie tylko mnie z czerwonych? - Chcą po jednej z każdej drużyny.
To bez sensu. Nie dotrzymałeś słowa.
Będą mieć we mnie wroga.
To nie fair.
Dogadaliśmy się w tajemnicy.
Oni o tym nie wiedzieli.
Trudna sprawa.
Nie tak się umówiliśmy.
Zmieniasz zdanie. Jesteś na to gotowy?
Bo jeśli tak, pójdę do więzienia,
a jak wrócę, to was zniszczę. Obiecuję.
Miał ogień w oczach.
Próbuje ochronić swoją drużynę.
Nie mogę przekonać Hyun-gyu.
Grał dobrze sam z siebie i nie wiedział o umowie.
Więc...
Może jedna osoba?
Inaczej dojdzie do poważnego rozłamu.
Hyun-gyu ma rację.
Niebiescy i zieloni poszliby razem do więzienia.
Nie chce mieć we wszystkich wroga.
Nie chcieliśmy tego. Staraliśmy się.
Róbcie, jak chcecie.
To kogo chcesz wysłać?
Wszystko jedno.
Rozwiążcie to sami. To nie moja decyzja.
Dogadajcie się i podejmijcie decyzję.
Ale uratujcie dwójkę naszych.
- Okej? - Dobra.
Dwie osoby z czerwonych. O trzecią będzie spór.
Próbowałeś.
Ale jestem zły.
Naprawdę mi przykro.
Wiemy, że nam pomogliście.
Spoko. Rozumiem sytuację.
Taka gra. Nie przepraszaj.
- Ale pamiętaj o tym. - Jasne.
- Oczywiście. - Idź.
Co zrobimy?
Hyun-gyu i ja...
Zdecydujcie.
Starałem się. Przepraszam.
- Nie możesz ich zmusić. - Próbowałeś.
Nie mogłam do ich podejść i otwarcie przyznać, że im pomagam.
Obiecał, że uratuje trójkę z nas,
ale nie dotrzymał obietnicy, więc nie wiem, czy mogę mu ufać.
Pewnie im też jest trudno.
- Może wylosujemy? - OK.
Trochę chciałem tego uniknąć, a trochę podjąć decyzję wspólnie.
Dobra, losujmy.
Pokaż.
Tutaj?
Wybrali.
Chodźmy.
Pierwszy uratowany...
to 7high.
Byłem zły.
Myślałem, że nie uratowali nas przez to, że nie umiałem negocjować.
Druga osoba to Park Sang-yeon.
Nie byłem szczęśliwy.
Byłem bezpieczny, ale moi koledzy z grupy nie.
Hyun-gyu, wybierz kogoś jeszcze.
Wybieram Lee Se-dola.
- Mnie? - Tak.
Mogę się zrzec?
- Tak. - Serio?
- Ot tak? - Zrzekasz się?
Wybieram Ji-yeong.
Ale bohater.
Serio?
Naprawdę?
Mam wyrzuty sumienia.
Poszedłem do niebieskich i chlapnąłem coś bez sensu.
To nie Kyuhyun.
Też tak sądziliśmy.
Sądzę, że nie kłamie.
Powiedziałem, że to nie Kyuhyun. Na pewno nie on.
- Co? - O rany.
- Jesteś pewien? - Szok.
Przepraszam za to, co powiedziałem.
No nie.
Z powodu Ha-rin też mi trochę przykro, ale bardziej...
Dotarło do mnie, że jestem cwana.
Nie spytałam go, czemu wybrał mnie.
Myślałam tylko:
„Super, jestem bezpieczna. Zemszczę się”.
I chcę się odwdzięczyć Se-dolowi za tę szansę.
Co za gość.
No.
Rok temu w więzieniu były dwie osoby. Teraz jest siedem.
- Super, co? - Będzie raźniej.
Podział na sektor mieszkalny i więzienie został dokonany.
Lee Seung-hyun,
Justin Min,
Choi Hyun-joon,
Kim Ha-rin,
Son Eun-yu,
Lee Se-dol, CHUU,
przejdźcie do więzienia.
Wróćcie cali i zdrowi.
Pokaż im swoją siłę.
- Na razie. - Pa.
Niedługo wrócimy.
Oby.
Jedno z was nie wróci.
No wiecie.
Stroje też mają inne.
Czuję się jak kryminalistka.
Cały się trzęsę. Jak można grać w takim stanie?
- Zamknie się? - Opuści się?
Tak.
Boję się.
Pa!
- Powodzenia. - Pa!
O nie!
To naprawdę...
Rany.
Gracze mogą przejść do sektora mieszkalnego.
Dobrze ci poszło, brawo.
Czerwoni dostali wycisk. Szkoda mi ich.
- Martwi mnie to wiadro. - Założą nam je na głowę?
Po co tu jest?
Co teraz?
Zabiorę wasze rzeczy osobiste.
Długopisy i notesy też?
Tak. Wszystko.
Bałam się, że nas obleją.
- Coś jeszcze? - Rzeczy osobiste?
- Tędy? - Tak.
Zrobiło się tu bardziej obskurnie.
Jest jak w wilgotnej piwnicy.
Przesadzili.
Same pajęczyny.
Co to jest?
- Nieźle. - Nawet miło.
Miło?
- Lepiej, niż sądziłam. - Co nie?
W więzieniu nas oświeci!
- Brzmi dobrze. - Super.
Ale jazda.
Podoba mi się tu.
Jest jak na planie filmowym.
I ten sufit.
Wspaniały.
Fajnie.
Wszystko jest.
- Co to? - Można się odświeżyć?
Co to za drobiazgi?
Jest łazienka?
Gracze w więzieniu, przebierzcie się w odpowiednie ubrania.
Co?
Dali nam nawet więzienne stroje.
Więzienna gra zacznie się o 20.30.
Do tej pory macie czas wolny.
Ale będziemy wyglądać.
Są całkiem trendy. To jeans.
Są zadziwiająco modne.
I kolor też mi pasuje.
Błękitny to mój kolor.
Wszyscy jesteśmy z 1999?
Dzieci z ’99.
Impreza królików.
Czuję się okropnie.
Przydział pokoi!
Szaleństwo.
To przeznaczenie.
Pierwsza gra za nami.
Ale nie ma co się cieszyć.
Jesteśmy wyczerpani.
Byłem głodny, ale straciłem apetyt.
- Nic nie zjem. - Co nie?
Jestem przygnębiona.
Moja drużyna była w więzieniu. Se-dol też.
Kolejna runda będzie bardzo ważna.
Życie jest ciężkie.
A to pierwszy dzień.
Gdy oglądałam poprzedni sezon...
- Zastanawiałaś się, skąd to spięcie? - Tak. A teraz już wiem, co czuli.
Już po jednej grze mi źle.
- Można się przywiązać. - Tak, to niesamowite.
Udało nam się.
Czuję do siebie obrzydzenie.
Rozumiem.
Zrobiłeś, co musiałeś.
Może.
Odegrałem moją rolę wiarygodnie, a potem odkryłem, że wszystko było
zmanipulowane od wewnątrz.
Czuję się dotknięty i zażenowany.
Wrzucili nas tu razem.
To przeznaczenie.
Wiesz, jak jest.
To tylko gra.
Jasne.
Nie chciałabym pojedynku jeden na jeden.
Będzie mnie to bardzo stresować.
Na pewno taki będzie.
PROBLEM SKOCZKA
Będę się stresować.
Zależy od gry.
- Zagramy? - Jest jeszcze jedna.
Nie jest dla jednego gracza?
- Dziwnie. - Nie?
- Taka sama. - Właśnie.
- Co to? - Go i problem skoczka.
Zwykle grają w coś takiego w finale.
- Ostatnio tak było, nie? - Tak.
Może chcą, żebyśmy potrenowali.
To na pewno coś znaczy.
Grajmy w to całą noc po kolacji i grze więziennej.
Uczysz się?
Gram w grę planszową.
Zaczynasz, gdzie chcesz.
- Znasz skoczka? - Tak.
Musisz się nim poruszać i wypełnić planszę.
Rusza się tak?
Dwa pola naprzód i jedno w lewo albo w prawo.
Ale pole jest 5 na 5, 6 na 6, 7 na 7.
Jeśli nie zapełnisz wszystkich pól, przegrasz.
A jak zapełnisz, wygrasz.
Czy nasza czwórka powinna wziąć po jednym?
Ale zaszczyt.
Czy to jest pionek?
Masz dwa.
„Każdy w swojej turze przesuwa pionki i buduje ściany”.
Wciąż nie rozumiem.
Chyba nie łapię.
- Co z grą? - Oczy mi się zamykają.
Niepotrzebnie zabierałem rzeczy na siłownię.
Mają nawet zegar.
Pokazuje zły czas.
Wszystkie takie są?
Mają złą godzinę.
Dlaczego dali nam zegary ze złą godziną?
DIABELSKI PLAN POKÓJ ŚMIERCI
To było dziwne.
Zbudowaliby taki drogi plan i zapomnieli o bateriach?
Otworzyłem zegar.
A w środku był szyfr.
Serio?
W więzieniu nie ma chyba żadnych sekretów, co?
Ostatnio był sejf.
Niczego tu nie widzę.
Nic nie ma.
Jest w ogóle jakieś miejsce na szufladę?
Tylko te przy szafkach.
Może tu?
A jak nic nie ma?
Co to?
- Układanka? - Może da się podnieść.
Jeśli jest tu jakiś sekret, chcę wiedzieć.
- Sprawdźmy pod naszym nosem. - Co robisz?
Myślałem, że może tu coś jest.
Chyba nic tam nie schowali.
Na pewno coś tu jest.
Możemy uciec z więzienia? Może się da.
Może się po prostu otworzy.
Nie.
Co jest? Co to?
To jakaś podpowiedź?
- Tak sądzisz? - Serio?
Nie użyłem nawet siły.
Może trzeba to włożyć do jakiegoś innego otworu.
Nie.
Na pewno nie.
Po prostu zepsułeś.
Coś mi tu nie gra.
Zostawmy to.
Co to?
Devil.
Jeśli dobrze ustawię, to się ruszy.
Nie?
A na co jest ten otwór?
Włożę tam pachnący patyczek.
Nie.
Co to jest?
Nie jesz kolacji?
Nie masz apetytu?
Co?
Znalazłem coś, ale nie wiem, co to.
Zegar nie działa.
W twoim pokoju też jest.
To litery.
Tak, ale...
Ile?
Pięć.
Albo cztery.
- Bo są cztery okręgi. - Ale te są połączone.
Wszystkie się kręcą.
- C-L... - Ten na górze nie.
Czyli trzy.
Angielskie słowo na pięć liter? Z C i K? Clock?
Kończy się na C-K.
Otworzyło się?
Nie.
S-N-A...
Snake? Tak?
S-N-A...
Nie kończy się na C-K.
Słabo u mnie z angielskim.
Snake. K-E.
Nie pasuje.
Do czego służy ta dziura?
Komu powiedziałeś?
Nikomu.
Na pewno jest tam żeton.
Tylko jeden.
Wszystko jest inaczej.
Ostatnio takie rzeczy były w więzieniu. Teraz są tutaj.
Oni też na pewno coś mają.
I my, i oni.
Koniec końców, wszyscy spojrzą na swoje zegary.
Ja przyniosłem swój.
Ale na tym była inna godzina. Dlatego zauważyłem.
W końcu wszyscy to zauważą.
Może nawet lepiej będzie rozwiązać to razem.
Spróbujemy?
Ktoś wredny zgarnąłby wszystkie żetony dla siebie.
Jeśli tam są?
Właśnie. Ktoś je zgarnie.
Rany!
Pomyśl, dali nam po żetonie.
Może.
To może być nasza jedyna szansa. Jutro możemy być w więzieniu.
- Kolacja. - Jedzmy.
- Wygląda pysznie. - Zjedzmy razem.
Smacznego.
- Jedzmy. - Potem pogadamy.
Dobry pierwszy posiłek.
Przetrwaliśmy pierwszy dzień.
Jakie to dobre.
Przepyszne.
O tak.
Co jedzą w więzieniu?
Pewnie coś porządnego. Nie tylko chleb.
Chleb. I nic więcej.
Oby to było dla jednej osoby.
Dadzą nam więcej, nie?
Proszę pana?
Może chociaż zupkę ramyeon?
Pełnoziarnisty z orzechami.
Bardzo dobry.
To nasza kolacja?
Chleb był suchy.
Mogę być zbyt głodna, by się skupić.
Był suchy, więc wypiłam cztery szklanki mleka.
Było dobre.
Co jest? Już?
Jest dwudziesta.
Gra więzienna zacznie się za 30 minut.
Przestraszyłam się.
Rany.
Gra więzienna zacznie się za 30 minut.
Dobra.
Mówią nam, co się dzieje.
Po grze więziennej jeden gracz zostanie wyeliminowany
i opuści Diabelski plan.
- To mnie otrzeźwiło. - Nie chcę odchodzić.
Teraz wyjaśnię zasady pierwszej gry więziennej,
która zakończy się pierwszą eliminacją.
Pierwsza gra więzienna nazywa się
Usuń jedną.
„Usuń jedną”.
Co to?
W Usuń jedną grasz jedną z dwóch wybranych kart,
a gracz z kartą o najniższej wartości wygrywa.
Każdy gracz otrzyma talię kart z numerami od jeden do osiem.
Trzeba je liczyć.
Gdy gra się rozpocznie,
gracz wybierze dwie karty z ręki
i położy je odwrócone wartością do dołu na miejscu na stole.
Nie ma tu sojuszy.
Po położeniu kart wszystkie karty zostaną odwrócone
jednocześnie.
Każdy gracz musi wybrać znacznik,
by wskazać która z kart zostanie ostatecznie zagrana.
Gracze nie mogą potem patrzeć na znacznik ani go pokazywać.
Czyli to tajemnica.
Po wyborze
gracze jednocześnie pokazują swoje znaczniki
i odkryta zostaje odpowiednia karta.
Po wykluczeniu wszystkich kart o jednakowej wartości,
gracz, który wybrał najniższą wartość, sam,
zwycięży daną rundę.
Czyli jak wiele osób da jedynkę, to ją odrzucą.
Potrzeba sprytu.
Zwycięzca dostaje tyle punktów,
ile ma zwycięska karta, oraz medal zwycięzcy.
Ostatecznie wybrane karty zostaną odrzucone,
a te niewybrane trafią do przechowani.
Karty z przechowalni
nie mogą być zagrane w następnej rundzie.
Ominą jedną rundę.
Gra składa się z 18 rund.
Aż tylu?
Pod koniec rundy szóstej i dwunastej
wszystkie karty wrócą do graczy
i dostaną oni nowe talie.
Rundy trzecia, szósta, dziewiąta, 12 i 18 to rundy przetrwania.
Po ich zakończeniu podliczone zostaną punkty.
Gracze, którzy będą mieć medal zwycięzcy po rundzie przetrwania,
otrzymają dodatkowy punkt za każdy medal.
Gracz z największą liczbą punktów
odpadnie z gry i będzie bezpieczny.
- Już w trzeciej rundzie? - Ale stres.
Po podsumowaniu wyniku
punkty reszty graczy zostaną wyzerowane.
Zerują je?
Obłęd.
Gracze zachowują jednak swoje medale.
Jeśli wiele graczy będzie miało tyle samo punktów,
bezpieczny będzie gracz, który ma więcej medali.
W przypadku remisu w medalach
bezpieczeństwo wygrywa ten, kto wygrał rundę jako ostatni.
Pod koniec rundy 18, ostatniej rundy przetrwania,
bezpieczna zostanie dwójka graczy.
Gracz z największą liczbą punktów spośród trójki graczy
otrzyma również żeton.
Na sam koniec?
Mam przetrwać do końca?
Gracz, który nie zapewni sobie bezpieczeństwa,
przegra wszystkie żetony i zostanie wyeliminowany.
Gra rozpocznie się za 30 minut.
By zdobyć żeton, trzeba wytrzymać do końca.
To spore ryzyko.
Wiele osób będzie chciało skończyć jak najwcześniej.
- Tak. - Nie można użyć dwa razy tej samej karty.
Więc jak przegrasz mocną kartę, bo ktoś też ją dał,
to od razu wiele stracisz.
Boli mnie od tego głowa.
Musieli nam to pokazywać?
Co nie?
Mogli wcześniej.
Ale jak zdobędziesz dużo punktów do rundy dziewiątej albo 12...
- W sensie medali? - Tak.
To możesz poczekać do rundy 18.
Trzeba tylko być pewnym medali.
Ja bym nie chciała zostać do końca.
- Ale wtedy... - Można liczyć na sojusze?
Trudna sprawa.
Bo znaczniki są tajemnicą.
Możemy o tym mówić przed wybraniem.
Można rozmawiać. Ale nie o znacznikach.
Trudno nawiązać sojusze.
Bo nie można sobie pomagać do samego końca.
Jak ktoś wygra, to przestaje grać.
Więc potem ci nie pomoże.
Ale w czasie jednej rundy może pomóc.
Kurczę.
Co?
Ale się spiąłem.
Tak?
Nie będzie tak łatwo przegrać.
Będzie trudno przegrać?
Szansa na przegraną to jeden do siedmiu.
Nabija się.
„Nie wiem, czy uda mi się przegrać”.
Powiemy im?
- Jasne. - Póki możemy.
- Odkrył coś ważnego. - Co?
- Czekajcie. - Niby co?
Każdy ma w pokoju zegar.
Musiałbym je wszystkie ukraść i schować w bezpiecznym miejscu.
I tak by mnie nakryli.
Więc powiem im to od razu i może razem to rozwiążemy.
Musimy współpracować.
Przyniosłeś wszystkie?
Nie dałem rady, kilka zostało.
Weź je.
Lepiej wyprzedzić fakty i zebrać za to laury.
Otworzyłem zegar i tak wygląda w środku.
- Co to? - Jakiś sejf.
Jak potrząśniecie, to słychać, że w środku jest żeton.
Fakt.
Nie wiemy, czy jutro tu będziemy.
Więc lepiej zdobyć żeton, póki się da.
Próbowaliśmy „clock”, ale nie działa.
I „snake”, ale nie ma K-E.
Devil. D-E-V-I...
Nie działa.
Na obrazku jest oko. Może zajrzyj i zobacz, czy coś widać?
Próbowałem, ale nie widać.
Nie?
Oko na pewno coś znaczy.
Tu na pewno coś jest.
Gdy zobaczyłam oko, poczułam, że coś tam jest.
Jakaś podpowiedź.
Może jak dopasujemy części, to wypadnie?
Ja widzę T.
Serio?
Masz rację.
Gdzie to widzisz?
Popatrz przy świetle.
- Ja też widzę! - Super.
Czyli to kostka.
Sześcian.
Widzę I.
Tak?
Pokaż.
Ja też mam I.
Ja też.
Zegary mają w środku jednakową kostkę.
Tu jest L.
L-I-E.
L-I-E-J.
Jest też U.
L, I, E, J, T, U. Są już wszystkie.
Teraz trzeba to ułożyć.
L, I, E, J...
Juliet.
- Juliet ma sześć liter. - A ma być pięć.
Pięć. Może Romeo?
Udało się.
- Tak. - Pasuje.
Romeo.
Jest.
Romeo i Julia, Juliet.
Dobry jesteś.
Podziwiam młode osoby, które to rozgryzły w dziesięć minut.
Zgraliśmy nasze umysły.
Wspólnie rozwiązaliśmy problem i znaleźliśmy kartkę.
To nie żeton?
W środku był jakiś klucz.
I zwój. A na kartce...
Co to?
„Niech ptaki siedzące na drzewach odlecą”.
Ptaki na drzewach?
Wszystkie takie same. Ale ulga.
Może jest gdzieś zegar z kukułką?
Gdzieś tam. Albo tam.
„Niech ptaki siedzące na drzewach odlecą”.
Drzewa.
Znajdźmy najpierw drzewa.
Na drzewach...
Tu są jakieś ptaki na drzewach.
Mamy tu coś zrobić?
To drzewo. Z ptakami.
- Są. - Może jest dziurka na klucz.
Taka?
To kontakt.
Ptaki na drzewie.
Są ptaki na drzewie.
Spróbujmy, czy pasuje.
- Tak. To imbus. - Tak.
Super. Można przekręcić?
Może użyjemy tego. Zaraz, zabiorę ręczniki.
- Ale emocje. - Ciekawe.
Wiele potrafisz.
Poluzowało się.
- Co tam jest? - Zdejmij.
- Ptaki odleciały? - Nie.
Patrzcie.
- Żetony. - Miejsce na cztery żetony.
- To węże. - Potrzeba czterech.
Trzeba je włożyć.
Głębokie to.
Już ich nie wyjmiemy.
Za drzwiami będzie zadanie.
Masz w sobie zero entuzjazmu.
Mam już dość na dziś.
To ten słynny leseferyzm.
To pierwszy dzień.
- Ostrożnie. - Nie odzyskamy ich.
Nie?
Może jak włożymy wszystkie cztery, to coś kliknie i wyjdą.
Jestem ciekawy.
- Jak my wszyscy. - Oszaleję.
Jestem gotów oddać za to żeton.
- Ja też. - Tak.
Zachowajmy to na razie dla siebie.
Schowasz zegary?
Musimy się ich pozbyć.
Pozbyć?
Włóżmy do środka jakieś kamienie.
Ten jest w drugą stronę. Przód i tył.
Strony mają inne obrazki.
Więc ten pasuje tutaj.
- Nie możemy wejść. - Dlaczego?
Trzeba włożyć odpowiednie żetony.
Mamy jakiś z pasującym tyłem?
Chyba nie.
Nie chodziło tylko o żetony.
Miały być odpowiednie. Musiały pasować do obrazków.
Ale mieliśmy tylko jeden rodzaj. Nie dało się otworzyć zagadki.
- To ten? - Nie.
- Mamy tylko jeden rodzaj. - Prawda?
Nie jest łatwo.
Tylko my na razie o tym wiemy. Nie musimy się spieszyć.
Chcę to otworzyć.
Ja też. Jestem ciekawa.
So-hui ma w sobie szczyptę szaleństwa. Jak ja.
Tak, ja też...
Chcę to jakoś otworzyć.
Macie podobny wzrok.
Trzeźwe spojrzenie, ale z lekkim obłędem.
Chcę być w drużynie z So-hui, Mamy wiele wspólnego.
Podobne spojrzenie.
Już prawie pora.
Lepiej się przygotujmy.
Chwilkę.
Szykujmy się.
Ten gong...
Gra więzienna niedługo się zacznie.
Wszyscy gracze w więzieniu muszą przejść do pokoju śmierci.
Zabieranie ze sobą rzeczy jest zabronione.
Zabronione.
- Nie można niczego wziąć. - Kurczę.
Widzimy ich?
Mogę obejrzeć, jak gra Se-dol?
Tylko się nie stresuj!
Wybacz.
Jeszcze nie grałem z taką powagą w karty.
- Masz rację. - To zabawne.
Podejdźmy do tego na luzie.
To jak papier, kamień, nożyce.
Boję się.
- Rany. - Gramy na stojąco?
- Fioletowy stół. - Ładny.
Witajcie.
Oto pokój śmierci, w którym odbędzie się gra.
Było trochę strasznie. Jak w lochu z lustrami.
Wszędzie były lustra,
więc czułam się obserwowana przez tłum.
Ciekawe.
Ale czad.
Przebrali się.
Mają stroje więzienne.
Są w strojach.
Se-dol jest...
Nie przebrał się.
Wygląda jak krupier.
- Zmylił mnie. - Wygląda, jakby prowadził grę.
Na pierwsze urodziny wybrałam szpulkę nici.
- To oznacza długie życie. - Czuję, że umrę młodo.
Rozpoczynamy pierwszą grę więzienną, Usuń jedną.
Otrzymacie talię kart z numerami.
O nie.
Karty zapowiadają dobrą zabawę.
Bardzo.
Trochę jak karty tarota.
Rany.
- Od razu. - Zaczynają.
Jakbym oglądał Netflix.
Ale super.
Rozpoczyna się runda pierwsza.
Wybierzcie dwie karty i połóżcie je wartością do dołu w ramkach na stole.
Myślałem, że na początku lepiej nie wybierać bliskich siebie kart.
Chciałem uniknąć wartości takich jak 5 i 6 czy 3 i 4, więc wybrałem drugą kartę,
która była podwojeniem pierwszej.
Chciałam zagrać razem kartę przydatną i zbędną.
Więc jeden, dwa, trzy albo cztery z pięć, sześć, siedem lub osiem.
Długo myślałam nad najlepszymi kombinacjami.
Odsłońcie karty.
Dobrze.
Dużo jedynek.
- Zduplikowane. - Same jedynki.
Nie mogą do siebie mrugnąć ani nic?
Wybierzcie znacznik karty, którą zagracie, i umieśćcie go w pięści nad stołem.
Pokażcie znacznik.
Lee Seung-hyun wygrywa pierwszą rundę.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
- Wygrała Seung-hyun, nie? - Tak.
Umówiłyśmy się z Eun-yu, że sobie pomożemy, jeśli to możliwe.
Gdy usłyszeliśmy zasady, od razu puknęła mnie w ramię.
Napisała mi na kartce: „Pomożemy sobie?”.
Jeśli wybierzemy te same numery,
damy sobie znak.
By pokazać, że wybrałyśmy lewą kartę,
założymy włosy za lewe ucho, a prawą – za prawe.
Obie zagrałyśmy jeden, więc pokazałam, żeby ją wybrała.
Ja zagrałam ósemkę, a Seung-hyun jedynkę.
To był dobry początek.
Rozpoczyna się runda druga.
Połóżcie dwie karty wartością do dołu w ramkach na stole.
- Już zapomniałam. - Stresuję się.
mnie stresuje.
Odkryjcie karty.
Jedna jedynka.
Udało się. Jak ją wybierze, wygra.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Lee Se-dol.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Teraz nie ma już jedynki.
Ale stres.
Rozpoczyna się runda trzecia.
Runda przetrwania.
Pod koniec tej rundy jeden gracz będzie bezpieczny.
Poprzednie rundy były bez sensu.
Przetrwa zwycięzca tej rundy.
Tę trzeba wygrać.
Dawaj, Se-dol!
Wybierzcie dwie karty i połóżcie je na stole.
Odkryjcie karty.
Umieśćcie znacznik w pięści nad stołem.
- Jedynki? - Dużo jedynek.
Bitwa na jedynki.
To zły moment.
Tak.
- Trzeba sprytu. - I czytać w myślach!
Wygra dwójka.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Choi Hyun-joon.
Otrzymujesz dwa punkty i medal zwycięzcy.
Choi Hyun-joon ma najwięcej punktów,
więc jest bezpieczny.
Wróć do strefy mieszkalnej.
Brawo.
Dobrze grałeś.
Co mam zrobić?
Możesz wrócić do więzienia.
- Tak? - Widzimy się na zewnątrz.
Brawo! Odpocznij.
Pa.
- Na razie. - Jasne.
Wybaczcie, że sobie idę.
- Daj spokój. - Odpocznij.
O rany.
- Jest w szoku. - I w stresie.
- Dobrze grał. - Brawo.
Nogi im się trzęsą.
Chwilkę.
Nie sądziłem, że się tak zestresuję. Mam łzy w oczach.
Nigdy mi się nie zdarzyło,
żeby ugięły się pode mną nogi po grze w karty.
Zastanawiałem się, czy zostać do końca i powalczyć o żeton.
Ale walczyłem o przetrwanie.
Żeton nie był tego warty.
Wolałem nie ryzykować i od razu przejść dalej.
Punkty graczy zostają wyzerowane.
Rozpoczyna się runda czwarta.
Se-dol.
Wybierzcie dwie karty i połóżcie je na stole.
Trzeba wygrać w dobrym momencie.
Trzeba pamiętać, które karty zostały już zagrane.
CHUU, skup się.
Odkryjcie karty.
Wybierzcie znacznik karty, którą zagracie, i umieśćcie go w pięści nad stołem.
Pokażcie znacznik.
Nie spojrzałam na karty.
Tę rundę wygrywa CHUU.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
CHUU.
Ale teraz jedynka...
Musi zdobyć szybko punkt.
Wszystko się liczy.
Rozpoczyna się runda piąta.
Odkryjcie karty.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Kim Ha-rin.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Znów tak samo.
Powtórka z rozrywki.
Trzeba wygrać następną rundę.
Rozpoczyna się runda szósta.
Rozpoczyna się runda przetrwania.
Pod koniec tej rundy jeden gracz będzie bezpieczny.
Pewnie się denerwują.
Wygra ten, kto da jedynkę albo dwójkę.
Jeśli się nie mylę, wszyscy już swoje zagrali.
Połóżcie dwie karty na stole.
Umieśćcie znacznik w pięści nad stołem.
Są jakieś jedynki?
To chyba koniec, co?
Dostaniemy nową talię.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Son Eun-yu.
Otrzymujesz dwa punkty i medal zwycięzcy.
- Eun-yu! - Udało się.
Wiedziałem. Gratulacje.
Eun-yu jest bezpieczna.
Szykowałam się na rundę szóstą i 12, a nie na trzecią i dziewiątą.
Chciałam pozbyć się najpierw najwyższych kart,
więc położyłam je w pierwszych trzech rundach.
A potem odpowiednio niższe w następnych trzech.
Zachowałam dwójkę na rundę szóstą.
Son Eun-yu ma najwięcej punktów,
więc jest bezpieczna.
Wróć do strefy mieszkalnej.
- Na razie. - Powodzenia.
- Gratulacje. - Dzięki.
Do zobaczenia.
Tak.
- Hura! - Brawo.
Widać ich stąd? O, możemy oglądać.
Stresujące, co?
Zostawiła dwójkę na sam koniec.
Punkty reszty graczy zostaną wyzerowane.
Rozpoczyna się runda siódma.
Co zrobię, jak Se-dol przegra? Nie może przegrać.
Justin jest zagrożony. Nie ma ani jednego medalu.
Dostaniecie nowe talie.
Mamy nowe karty?
Wybierzcie dwie karty i połóżcie je na stole.
Odkryjcie karty.
Nie widać, kto jest kim.
Widać tylko czubki głów.
Umiem ich rozróżnić.
CHUU zagrała jedynkę.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa CHUU.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Dobrze.
Poradzi sobie.
Nie kładą siódemek.
Nie zobaczymy ich. Co najwyżej trójkę.
Większość osób kładzie prawie te same karty
w takiej sytuacji.
Mają tę samą strategię.
Teraz trochę więcej rozumieją...
- Mogą ryzykować. - Właśnie.
Widać, że gra w pokera.
Rozpoczyna się runda ósma.
Połóżcie na stole dwie karty.
Odkryjcie karty.
Znów wygra jedynka.
Na to wygląda.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Kim Ha-rin.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Ten gość jeszcze nic nie wygrał.
Jest o dwa medale w tyle.
Medale to wygrana w przypadku remisu.
Nie będzie mu łatwo nadgonić.
Rozpoczyna się runda dziewiąta.
Runda przetrwania.
Pod koniec tej rundy jeden gracz będzie bezpieczny.
Połóżcie na stole dwie karty.
Teraz zagram jedynkę.
Gdy zdobędę punkt,
będę miała tyle samo punktów i medali.
Więc wygram jako gracz, który wygrał poprzednią rundę.
Chciałam ich nastraszyć, żeby nie atakowali.
Ktoś jeszcze ma jedynkę?
CHUU i Ha-rin ich nie mają.
Justin ma.
Wciąż ją ma.
Jeszcze chwilę.
Zastanawia się.
Powinien ją zagrać teraz. Dawaj.
Odkryjcie karty.
Boże.
Jedno musi się wycofać.
Zdublowali się.
Wybierzcie znacznik karty, którą zagracie, i umieśćcie go w pięści nad stołem.
Daję jedynkę.
Pokażcie znacznik.
Chciałem dotrwać do ostatnich rund.
Nie wiedziałem, czy wygram żeton.
Ale już teraz wiem, że jestem zachłanny.
Tę rundę wygrywa Lee Seung-hyun.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Seung-hyun wygrała też poprzednią rundę, więc jest bezpieczna.
Wróć do strefy mieszkalnej.
- Widzimy się na zewnątrz. - Pa.
Do zobaczenia.
Walczcie.
Dała radę. Super.
Brawo.
- Dziwnie się czuję. - Wiem.
Jakbym szła po trupach do celu.
Nie jest mi z tym dobrze.
Punkty reszty graczy zostaną wyzerowane.
Tę rundę wygrywa Lee Se-dol.
Tę rundę wygrywa CHUU.
Tę rundę wygrywa Kim Ha-rin.
Justin pewnie jest wkurzony. Nie wygrał ani razu.
Rozpoczyna się runda dziesiąta.
Już dziesiąta?
Robi się nerwowo.
Dostałem dreszczy. Zostały cztery osoby.
Połóżcie na stole dwie karty.
Odkryjcie karty.
Jedynka. Justin wygrał.
Tę rundę wygrywa Justin Min.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Nareszcie.
Brawo.
Szczerze? Zależało mi na żetonie.
To dałoby mi sporą przewagę.
Pomyślałem, że odkryję, co robią inni w pierwszych rundach,
i wygram ostatnią.
Rozpoczyna się runda 11.
Odkryjcie karty.
Jedynka. Brawo.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Lee Se-dol.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Rozpoczyna się runda 12.
Runda przetrwania.
Pod koniec tej rundy jeden gracz będzie bezpieczny.
O nie.
Justin się stresuje. Reszta też.
Połóżcie na stole dwie karty.
Dlaczego położyła odkryte? Ha-rin?
Justin jeszcze nie zagrał.
Rany.
Dlaczego odkryte?
Spięła się.
Ha-rin.
Połóż je zakryte.
A, tak.
- Nie zauważyłam. - Połóż na stole.
Odkryjcie karty.
- Co teraz? - Co jest?
Chcę dać dwójkę. Nie wiem, co zrobić.
To piątka i szóstka?
Oboje dali dwójkę.
Więc wygra trójka?
Chcę wybrać dwójkę.
CHUU albo ja.
- Chcę ją wybrać. - Boże.
Rany.
Chcę ją zagrać.
- Jeśli ją wybierzesz... - Tak?
...ona wygra.
Będzie wolna, bo to ostatnia runda.
Masz rację.
Jeśli jedno z nas się nie wycofa, oboje zginiemy.
Co zrobimy?
Koniec końców wybór jest między naszą trójką.
Jeśli zagram szóstkę,
ona zagra to i przegramy.
Szaleństwo.
- To jak? - Co zrobimy?
Tak to się kończy. Zwracamy się przeciwko sobie.
Jak można się wycofać? To niemożliwe.
Zagraj.
Żal mi Ha-rin.
Moim zdaniem trzeba wybrać Ha-rin.
Wybieram Ji-yeong.
Z powodu Ha-rin też mi przykro...
Jestem fanem CHUU,
ale wybieram koleżankę z drużyny.
Tak wolę.
Podjąłem decyzję.
Wybierasz dwójkę?
Nie mogę ci powiedzieć.
Tak na mnie patrzysz, że czuję presję.
- Zagrasz dwójkę, prawda? - Tak.
- Tak? - Nie mam wyboru.
Bo co innego mogę zrobić?
To ostatnia runda. Też chcę zagrać.
Nie wiem.
Jeśli CHUU mówi, że...
Tak zrobi. A co, jeśli oboje ją zagrają?
Wcześniej zawalczyła, ale teraz się podda.
Pokażcie znacznik.
CHUU.
Odpuściła mu.
Masz rację.
- Nie dała dwójki. - Zagrała czwórkę.
Se-dol wygrał.
Wygrałem.
Otrzymujesz dwa punkty i medal zwycięzcy.
Myślałem, że wygrasz, a my obmyślimy razem strategię.
Doceniam to.
- Przepraszam. - Chciałem zostać.
Myślałam, że Se-dol chce wygrać
i że zagra swoją dwójkę.
Gdybym zagrała swoją, byłby impas i wygrałaby Ha-rin.
Nic bym nie zyskała.
Więc zagrałam czwórkę.
Nie spodziewałem się tego.
Myślałem, że zagra dwójkę.
Lee Se-dol jest bezpieczny.
Nie wracaj z pustymi rękami.
Wygrajcie coś.
- Spróbujemy. - Trzymajcie się.
I co teraz?
Nie podobało mi się, że się kłócili.
Ale teraz...
Została trójka.
- Nie mogę patrzeć. - To okrutne.
Jedno z nich wygra żeton, a jedno odpadnie z gry.
Nawaliłem.
Wcale nie. Widzieliśmy.
Nie jestem zły. Ale chciałem być w finałowej trójce.
Chciałem zostać.
- I wygrać żeton? - No...
Byłoby miło. I dobrze się bawiłem.
Punkty reszty graczy zostaną wyzerowane.
Rozpoczyna się runda trzynasta.
Zasady ostatnich sześciu rund są trochę inne.
Runda 15 nie będzie rundą przetrwania,
za to w rundzie 18 będą bezpieczne dwie osoby.
Należy mądrze dysponować swoimi kartami.
Gracz z największą liczbą punktów wygra żeton.
Nawet o nim nie myślę. Za bardzo się boję.
Nie mogę na to patrzeć. Za bardzo się stresuję.
Dostaniecie nowe talie.
Dla mnie też.
Połóżcie na stole dwie karty.
Odkryjcie karty.
Ha-rin zagrała już jedynkę.
Większość od razu jej nie kładzie.
Wybierzcie znacznik karty, którą zagracie, i umieśćcie go w pięści nad stołem.
Pokażcie znacznik.
Wygrywa Kim Ha-rin.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Ale w ten sposób się nie wygra.
Mogą być dwie jedynki.
Powinni negocjować.
Nie mogą negocjować.
Ktoś pójdzie do domu.
To nie wchodzi w grę.
Rozpoczyna się runda 14.
Połóżcie na stole dwie karty.
Odkryjcie karty.
CHUU zagrała jedynkę.
Użyje jej.
- Justin jej nie zagrał, nie? - Nie.
Pokażcie znacznik.
Wygrywa CHUU.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Jak mają zagrać sześć rund?
Nie ma rundy przetrwania.
Grają aż do rundy 18.
Rozpoczyna się runda 15.
Połóżcie na stole dwie karty.
Ale powaga.
Odkryjcie karty.
- Dwie dwójki. - Rany.
CHUU zagrała ósemkę i dwójkę.
On zagra siódemkę.
CHUU dała ósemkę.
Może chce ją odrzucić.
- Jest aż sześć rund. - Tak.
Chciałabym...
zagrać moją dwójkę.
Mam tylko jeden medal.
Ale jeśli tu umrę...
to co mam ze sobą zrobić?
Zrobię to.
Ja też.
To nic.
Uznała, że jak nie wygra z dwójką, to bez sensu.
Ale wtedy Ha-rin...
Jeśli wygra z trójką, dostanie trzy punkty.
Właśnie.
To...
Reszta będzie miała kłopoty.
Ale jak można odpuścić?
Wybierzcie znacznik karty, którą zagracie, i umieśćcie go w pięści nad stołem.
Zaraz.
Zagraj dwójkę.
Zaraz.
Mogę podejrzeć?
Tak.
Zagrasz dwójkę?
Nie wiem.
Powinni wyrzucić ósemki.
- Justin jest pod ścianą. - Nie zagra siódemki.
Pokażcie znacznik.
O nie! Tak długo myślałam.
Włóżcie kartę, której nie wybraliście, do przechowalni.
Tracę dwójkę.
Myślałem, że stchórzy.
Że będzie chciała uratować dwójkę.
I pozbyć się ósemki.
Ale oboje zagraliśmy dwójkę.
Jak to się stało?
Nie sądziłam, że zagrają dwójki.
Co za starcie.
Tę rundę wygrywa Kim Ha-rin.
Otrzymujesz trzy punkty i medal zwycięzcy.
Pojedynek między CHUU a Justinem.
Więc żeton pójdzie do Ha-rin.
Tak, jest jej.
Miażdżące zwycięstwo.
Dałem jej wygrać.
I do tego wygra żeton.
Sprytny plan.
- Śmieszne. - Se-dol, dlaczego nas zabawiasz?
To jego prawdziwa twarz.
Rozpoczyna się runda 16.
Połóżcie na stole dwie karty.
Odkryjcie karty.
- Jedynka wygra. - Musi zagrać.
Jest zdesperowany, ale to zły ruch.
Wybierzcie znacznik i umieśćcie go w pięści nad stołem.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Justin Min.
Otrzymujesz punkt i medal zwycięzcy.
Rozpoczyna się runda 17.
Połóżcie na stole dwie karty.
Odkryjcie karty.
Czwórka i ósemka?
- Justin wygrywa. - Trójką.
Co?
Czyli ma cztery punkty.
Nie poddaje się.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Justin Min.
Otrzymujesz trzy punkty i medal zwycięzcy.
Spojrzałem na przechowalnię.
Były tam dwójka i trójka.
Razem z CHUU zagraliśmy dwójkę, więc już ich nie mieliśmy.
Nikt już nie miał jedynki.
Miałem sporą szansę.
CHUU musi dobrze wybrać kartę.
Ma w przechowalni czwórkę, więc w ręku ma wysokie karty.
Przerażające.
Rozpoczyna się runda 18.
Ostatnia runda przetrwania.
Pod koniec tej rundy dwójka graczy będzie bezpieczna.
Powodzenia.
Odkryjcie karty.
- To CHUU? - O nie.
A jak Ha-rin nie zagra dwójki?
A jak zagra piątkę?
Fakt. Ma wybór.
Jak zagra piątkę, to tylko, by pomóc CHUU.
Musi wybrać drużynę.
To jej decyzja.
Jest do wygrania żeton.
Każdy by dał dwójkę.
Ha-rin i CHUU...
Nawet ze sobą nie gadały. To pierwszy dzień.
Pokażcie znacznik.
Tę rundę wygrywa Kim Ha-rin.
Otrzymujesz dwa punkty i medal zwycięzcy.
Dobrze graliście.
Brawo.
To koniec gry.
Spośród waszej trójki Kim Ha-rin zdobyła
najwięcej punktów i otrzymuje żeton.
Źle mi z tym.
Gratulacje.
To koniec.
Rany.
Czyli Boska CHUU odpada?
Cholera.
Biedactwo. Możemy ją zobaczyć?
Nie.
Do wszystkich się już przywiązałam.
Czy to przez nasze strategie?
Właśnie.
CHUU jako pierwsza odpada z programu Diabelski plan.
Tak.
CHUU, opuść teren gry.
- Dziękuję. - Tak mi źle.
Będę ci kibicować.
- Zobaczę was w telewizji. - Jasne.
- Powodzenia. - Dzięki.
Zajdźcie jak najdalej!
Spróbujemy.
Pa. Widzimy się później.
Jestem rozczarowana.
Chciałam zrobić więcej.
Zdobyć coś więcej.
Jestem bardzo rozczarowana.
Cieszyłam się, że tu jestem, ale jednocześnie się bałam.
Podczas dzisiejszej gry,
choć była trudna, dobrze się bawiłam
i pokonałam swój strach przed próbowaniem nowych rzeczy.
Diabelski plan pomógł takiemu cykorowi jak ja
pokonać strach.
Tym było dla mnie to doświadczenie.
Dobrze grałaś.
Czyli tak.
Smutno mi.
To koniec gry więziennej.
Wróćcie do strefy mieszkalnej.
Wracamy zmęczeni.
- Wiele dziś przeszliśmy. - Wracamy.
Wracamy do więzienia.
Cały dzień podejrzewam cię o najgorsze.
- Mam żeton. - Tak!
- Było wam ciężko. - Brawo.
- Spisałaś się. - Odpocznijmy. Co za dzień.
Nagle poczułam, że padam z nóg.
Czy drugi żeton jest inny niż pierwszy?
Możemy go zobaczyć?
Masz o jeden więcej.
Może być inny.
Zobaczmy.
Porównajmy je.
Taki sam.
- Tak. - Identyczny.
Taki sam.
- Co? - Serio?
Czyli to bez sensu?
Może musimy mieć ich mnóstwo. Typu dziewięć.
Byłoby za ciężko.
Oni mają już po cztery. Może pójść szybko.
I jakoś je połączymy.
Tym razem to puzzle? W 2D?
- Możliwe. - Taka układanka.
Ale są takie same.
Więc tych nie złożysz.
- Czyli na razie nie wiadomo. - Nie.
Jeszcze do siebie nie pasują.
Teraz się przebierasz?
Są wielkie.
- W końcu. - Więzienna moda.
Jedna osoba odpadła.
- Co gorsze, jutro to mogę być ja. - Albo ktokolwiek z nas.
Współczuję jej.
To mogłam być ja.
Trzeba dawać z siebie 100%.
Cały w jeansie.
Wyglądasz dużo lepiej. Powinieneś się tak ubierać.
Pasuje ci.
Podoba mi się.
Nie tylko więzienie,
ale i pokój śmierci. Było lepiej, niż sądziłem.
Ale czy na pewno nic tu nie ma?
Czuję się rozczarowana.
Może coś tu ukryli.
Naprawdę nic?
Wysuniemy szuflady? Może coś jest pod spodem.
Mówisz serio?
Na pewno coś tu ukryli.
Najciemniej pod latarnią.
Nic nie ma?
Skończyliśmy już grę,
więc co teraz?
Na pewno coś tu jest.
- Coś zaplanowali. - Graliśmy w gry.
Klepki się ruszają.
Mówiłam.
Podważyć długopisem? Serio się rusza.
- Chodźcie. - Chcesz to zniszczyć?
Nie używaj zbyt dużo siły.
Chodźcie!
Co?
Co to?
- Chodź. - Co?
Co to?
Co?
7high.
Poszedł do łazienki.
Napisałem, że był skorumpowany.
Wybacz mi.
Nic ci teraz nie powie.
Nie powie mi?
Trzeba ją odsunąć na bok.
Co powiedziałeś?
Powiedz jej, że on już ją zdradził.
Są w jednej drużynie.
7high po prostu...
Nie powinniśmy z nikim gadać. Nie możemy.
A jak zaczekamy?
Nie możemy z nimi pracować?
Możemy się z nimi dogadać.
Nie mają dla nas znaczenia.
Po prostu mnie ignoruje.
Mówi, że to się nie uda i tamto się nie uda.
Że już to rozważał i się nie uda.
Bo jest skorumpowany.
Możemy pogadać?
Chcę o tym pogadać z innymi drużynami.
Tak!
- U was nie ma skorumpowanego? - Moim zdaniem jest.
Teraz...
Co?
Jeśli to 7high jest skorumpowany, to co zrobimy?
A podejrzewasz go?
Tak.
Dlaczego?
Wszystkim steruje.
Rozmawiałam z nim i moim zdaniem nie jest skorumpowany.
A jeśli kłamie...
Powinien był zostać aktorem.
Serio, 7high...
Szacunek.
Ale mi wstyd.
Napisy: Marta Przepiórkowska