Zmień na zielony i usuń Sang-yeona.
- Zmienię na zielony. - O tak.
Wypchną mnie.
- Zgadza się? - Tak.
Zaraz.
- Wybierz zielonego gracza i... - Możemy pogadać?
- Daj go na 126. - O czym?
- Wpadłeś w szał. - Zabiłeś mnie.
Zabijmy go na 126.
- Podaj powód. - Se-dol.
Powiedz mi dlaczego.
- Zabił mnie. - Dam ci żeton.
Mam to zrobić za żeton? No weź.
- Zabił mnie przed metą. - Żartowniś.
Mógł dać mi lepszy powód.
Zabił mnie przed metą.
Wykończcie go szybko.
- Mogę kogoś przesunąć? - Tak.
- Na 126. - Zabij go szybko.
Mogłeś ją przesunąć do tyłu.
Wystarczyłoby mi drugie miejsce albo nawet piąte.
Przesuwasz Park Sang-yeona na pole 126.
Park Sang-yeon, zostałeś wygnany.
Otrzymujesz znak wygnania.
Napięcie rośnie.
Ustaw pionek na nowym polu startowym.
To dlatego ta gra tyle trwa.
Kto by pomyślał.
Ustawiłem pionek.
- To dobry kierunek? - Nie mam wyboru.
Wybacz mi, Sang-yeon.
Nie zauważyłem, że Se-dol może to zrobić.
- Gdybym... - Spokojnie.
Następna jest Yoon So-hui.
Popchniemy Ji-yeong do zwycięstwa?
Przesunę ją, jeśli stanę się fioletowa.
So-hui może mnie przesunąć.
I tak nie skończymy.
Gdyby się skończyło...
Nie ma co. Pięć na pięć.
Zaraz. Rany.
Panie krupierze.
Czy jeśli wyląduje na tym polu białym do góry...
Pytałam o to.
Wojna psychologiczna?
Czy wtedy zostanę wygnana?
O którym polu mowa?
O tym. Czy jeśli trafię tu białym do góry,
to zostanę wygnana?
Gra natychmiast się skończy.
Mnie pan wcześniej nie odpowiedział.
Bo to było przed odkryciem zasady wygnania.
PIERWSZA UKRYTA ZASADA
Pytałam przed odkryciem zasady?
- Owszem. - Za szybko spytałaś.
Nieźle.
Dawaj!
W takim razie
przejdę na 89.
Same zwroty akcji.
Przechodzisz na pole 89.
Yoon So-hui, wybierz fioletowego gracza i przesuń go o jedno pole.
Pole 131.
Przesunę ją na pole 131.
Przesuwam na pole 131.
Kang Ji-yeong, wybierz niebieskiego gracza i przesuń go o jedno pole.
Niebieskiego?
Jest tylko 7high.
Cofnięcie się mu nie pomoże.
W następnej rundzie skończymy?
Będziesz w topce.
Cofnij.
Przesunę 7higha na pole 111.
- Przesuwam na pole 111. - Spoko.
7high, zmień kolor.
Zmień na niebieski i przesuń ją.
Wtedy gra się skończy. Czekaj.
Muszę pomyśleć, czy to najlepsza z opcji.
Ji-yeong wygra. Kto jest drugi? Kto ma najwyższe numery?
Jeśli skończy, będzie tak.
Ci gracze otrzymają punkty.
- Wygnałem wiele osób. - Skończmy to.
W więzieniu od razu mnie wykończą.
Jeśli 7high zmieni kolor na niebieski
i pomoże wygrać Ji-yeong,
na podstawie ich aktualnych pozycji,
żetony otrzyma ta piątka graczy,
a Park Sang-yeon pójdzie do więzienia, ponieważ ma niską pozycję i jeden żeton.
Dlatego się zatrzymałem.
Popatrzmy.
Czy ktoś z innej drużyny może ruszyć potem niebieski pionek?
Sprawdźmy.
Popatrzmy, kto może zmienić kolor.
- Nikt. - Zobacz na górze.
- Tutaj nikt. - Tu też.
Nie chcę tego robić, ale chcę, żebyś to skończyła.
Jeśli nie, to zacznę grę od nowa.
Jeśli Justin Min, którego tura się zbliża, przesunie pionek w stronę 7higha,
zmieni się na czerwony i będzie mógł zmienić jego kolor.
Jeśli zmieni na niebieski,
będzie mógł wygnać Kang Ji-yeong.
Skończ to.
Nasze tury...
- Wiem. - Pytam z ciekawości.
Dlaczego nie kończysz?
Próbujemy go jakoś uratować.
- Zastanawiamy się. - To nie eliminacja.
Jeśli pójdę do więzienia, mogę pożałować moich działań.
- To co? - Wrogowie...
To co, jestem już martwy?
No weź.
Wyrobiłeś sobie reputację.
Gra więzienna...
- Nie. - ...nie jest drużynowa.
Jeśli wyślesz Sang-yeona do więzienia, to go wykończymy w grze.
Jak możemy to zrobić, po tym co powiedziałaś?
To więzienny boss.
Zrób to.
Daj Ji-yeong wygrać.
Spróbuję dziś przeżyć. Jeśli się uda, jutro dasz mi żeton.
Pewnie, dam ci żeton.
Powinniśmy byli chronić młodego.
Nie mamy wyboru.
Cholera.
Zmieniam na niebieski.
- Zgadza się? - Tak.
7high, wybierz niebieskiego gracza i przesuń go o jedno pole.
Przesunę Ji-yeong do góry.
Przesuwam Kang Ji-yeong na pole G.
- Gratulacje. - Brawo.
- Potem dam ci żeton. - Super.
Kang Ji-yeong przekroczyła linię mety.
Gra Nieznane się zakończyła.
Było ciężko.
Dostałam trofeum splamione krwią.
- Wybacz mi, Sang-yeon. - Spoko.
Jeszcze żyję.
Mogłem to przewidzieć.
To moja wina.
Mogłem przekalkulować ruchy aż do końca.
Oto pozostałe ukryte zasady gry Nieznane.
ZASADY
Trzy w rzędzie, mieliśmy rację.
Po skosie.
TRZY POLA W TYM SAMYM KOLORZE W RZĘDZIE LUB PO SKOSIE, POWTARZASZ RUCH
Przesuń pionek jeszcze raz.
Nie ma nic o czwórce.
„Trzy takie same kolory”.
- Spodziewałem się więcej. - Nie, trzy.
Czyli źle zrozumiałem.
Czego nie odgadliśmy?
Żółtego.
PRZY ŻÓŁTYM PRZESUŃ INNY PIONEK NIEZALEŻNIE OD KOLORU
Park Sang-yeon powtórzył ruch nie dlatego,
że w pobliżu były trzy żółte pola,
a dlatego, że były ustawione po skosie.
Nie dostałem dodatkowego ruchu, gdy zmieniłem na żółty?
W tej sytuacji nie ułożył trzech pól w rzędzie,
więc nie dostał bonusowego ruchu.
Oto ostateczny ranking.
Gracze, którzy skończyli grę na miejscu od jeden do pięć dostaną żetony.
Serio?
Kang Ji-yeong dostaje trzy żetony,
a 7high, Lee Se-dol, Justin Min
i Yoon So-hui otrzymują po żetonie.
Oto wyniki misji.
Nikt nie został wyeliminowany, więc nie dodamy żadnej kwoty do nagrody.
Przypomnę, ile żetonów mają poszczególni gracze.
Kim Ha-rin, 7high, Lee Se-dol i Justin Min
mają tę samą liczbę żetonów.
Dlaczego ciągle mam jeden żeton?
Yoon So-hui, która prowadzi w rankingu,
wybierze dodatkowego gracza do sektora mieszkalnego.
Wyślij mnie do więzienia.
Dobrze się bawiłem.
Wszystko spadło na ciebie.
- Nie wiedziałam, że tak będzie. - Serio mówię.
Cztery osoby mają po dwa żetony.
Weźmie ciebie.
Pewnie wybierze 7higha.
- Fakt. - Współpracowali.
- Co myślisz? - Mam coś zmienić?
Nie wiem.
Pewnie ci to powiedzą, ale moim zdaniem w więzieniu coś jest.
Jeśli tak, na pewno podejmę próbę.
Pewnie to to samo, co wcześniej.
Tak.
- Że trzeba zaryzykować. - Tak.
Wybieram...
Okropnie się czuję. Co zrobić?
- Co tak długo? - Bije się z myślami.
Nie weźmie po prostu 7higha?
Tak byłoby lepiej.
Jaki masz problem? Nie chcesz wziąć 7higha?
Wkurza ją, że jesteśmy podzieleni.
Daj spokój.
Nie chcę, żeby jutro było jeszcze gorzej.
Zrób to.
Wybieram... 7higha. On pójdzie z nami do sektora mieszkalnego.
Stała ekipa więzienna.
- I dobrze. - Tak.
Tylko my wiemy o tajemnicy.
- Zrobimy to jutro rano. - Tak.
Dostałaś żetony? Pokaż.
Są dziś inne?
Kim Ha-rin,
Son Eun-yu,
Choi Hyun-joon,
Lee Se-dol,
Justin Min,
Park Sang-yeon,
zdecydowano, że idziecie do więzienia.
Gracze, przejdźcie do przypisanych wam miejsc.
- Za wiele od ciebie wymagaliśmy. - Poradzisz sobie.
Wybacz mi.
- Musisz wrócić. - Dobra.
Będziemy ci kibicować.
Pa, Ji-yeong.
Do zobaczenia jutro!
Sang-yeon wziął corn doga. Brawo.
Szybko, jedz.
- Wszystko zabiorą. - Odbiorą mi go?
Zjedz, zanim ci go zabiorą. Szybko!
- Musisz oddać. - Jedz!
- Szybko. - Do buzi!
Muszę to zabrać.
Trzeba było zjeść.
Prześmieszne.
Gracze mogą przejść do sektora mieszkalnego.
Cieszę się, że wygrałaś.
Serio.
Ale tu strasznie.
Nie jest tak źle.
Wyrobiłem sobie złą reputację.
Tak. To w zasadzie karma.
Za bardzo namieszałeś.
Odbiło ci się czkawką.
Rzuciłeś się do walki.
- Właśnie. - Dobrze być w domu.
Wróciliśmy.
Miło tu wrócić z Se-dolem.
Idealnie pasuję do więzienia.
Tu jest jak w domu.
Jestem tu z przyjaciółmi.
Jakby ktoś cię zaciągnął do rzeźni.
Nie wiem, czy przetrwam.
Spoko. Da się tu żyć.
Oprowadzimy cię. Najpierw się przebierz.
Ciuchy.
Dobra.
Sang-yeon, wszystko gra? Płaczesz?
Trochę.
Pogadamy przy kolacji.
Byłoby lepiej, jakbyśmy jutro nie byli tak podzieleni.
Robi się ekstremalnie. Więzienie vs sektor mieszkalny.
Oni pierwsi zaatakowali.
To nie my do tego doprowadziliśmy,
ale chciałbym tego jutro uniknąć.
Pytam z ciekawości.
Gdybyśmy znów grali w to samo, naprawdę próbowałbyś nikogo nie poświęcić?
Bo koniec końców wygra tylko jedno z nas.
- Ktoś musi odejść. - Wiem.
„Czy musimy być tacy okrutni?”
Ja nie mam takich moralnych dylematów.
Trzeba umieć powalczyć, jeśli chce się coś osiągnąć.
Pokonywanie graczy w słusznej sprawie
nie robi z ciebie dobrego gracza.
Dobry jest ten, kto przeżyje.
Obiektywnie rzecz biorąc, sektor mieszkalny jest w dobrej sytuacji.
Mamy nad nimi przewagę w żetonach.
Zarówno bycie w sekcji mieszkalnej, jak i walka o przetrwanie w więzieniu
na pewno wpłyną na nasz nastrój i wynik w grze następnego dnia.
- Jutro... - Czuję, że minęło już tyle dni.
Znów będę walczyć o przetrwanie.
- Jak my wszyscy. - Tak.
Na pewno.
Odpuśćmy granie dla innych i ratowanie kogoś przed więzieniem.
Grajmy o przetrwanie.
Zasady są jakie są.
Codziennie ktoś musi odpaść.
Nie możemy wciąż sobie pomagać.
Ale słabo.
O czym gadaliście?
7high uważa, że odsyłanie ludzi do domu to część tej gry.
Nie myli się. Nie zostaniemy tu na zawsze.
Pewnie. Nie musiałem w ogóle mu pomagać.
Dlaczego?
Nic nas nie łączy. Szedłem za tobą.
- A ja za tobą. - Właśnie.
Mogę zmienić strony dla żetonu. To wystarczający powód.
Od teraz będę unikać sojuszy.
Zwłaszcza z 7highem.
Jak mamy zostać wrogami, to trudno.
W więzieniu nie jest tak źle.
Musimy wymyślić, co dalej.
Pomyślimy po grze o przetrwanie.
Ja.
Muszę iść.
- Chcesz wejść? - Tak.
Tak się zastanawiamy...
co zrobić. Co mu powiedzieć.
- Coś musimy. - Jest tu nowy.
- Nie ma innej opcji. - Nie.
Na szczęście reszta składu jest taka sama.
Tylko o niego musimy się martwić. Oby był godny zaufania.
Albo go wyeliminujemy w grze o przetrwanie.
- Niezły pomysł. - Co nie?
- No... - Dobry pomysł.
To nie będzie osobiste. W końcu nas zaatakował.
Po prostu...
Nieźle, Justin.
- Podoba mi się. - Tak.
Dobra, spoko.
Słyszałaś?
- Co? - Justin pokazuje pazur.
Dlaczego?
Zaproponował pozbycie się Sang-yeona w grze o przetrwanie.
A to nie oczywiste?
Serio?
Jak zdradzimy mu tajemnicę, jutro pewnie ją wygada.
- Więc lepiej go... - Zgadzam się.
Jeśli pojawi się szansa...
Wyślemy go na wieczny odpoczynek.
Ty to wiesz, jak użyć eufemizmu.
Pogadamy po grze. Zobaczymy, co to będzie.
- Jak się dowiemy. - Tak.
Przyjaciele?
To nie są przyjaciele.
Przynieśli kolację.
- Pyszny chleb. - To jedzenie ma swój urok.
Serio?
- Jest dobre. - Przekonasz się.
Co mieliście na kolację?
W sektorze mieszkalnym? Wołowinę.
Serio?
I mnóstwo dodatków.
To był iście królewski bankiet.
Lepszy niż wczoraj.
Serio?
Dziś ma trochę soli.
Wczoraj był niesłony.
Staliśmy się ekspertami od chleba.
Był czerstwy.
Jakby ktoś go zostawił na parę godzin.
Ci z więzienia pewnie się cieszą z nowej osoby.
Zrobią z niego niewolnika. Będą go gnębić.
Zaczną od stroju.
- Jasne. - Nie zrobiliby tak.
Raczej będą go przekonywać, że jesteśmy wredni i źle na tym wyjdzie.
Że przez nas tam jest.
Nie zrobią tego.
Odwrócą kota ogonem?
Ale to fakt, nasz najmłodszy gracz poszedł do więzienia.
To pewnie dla ciebie inny świat.
Bo wczoraj byłeś tam.
Wczoraj byłem najgorszym graczem,
ale mnie uratowano. I to mnie wkurzało.
Dziś tyle zrobiłem dla mojego sojuszu,
a koniec końców mnie porzucili. To też mnie wkurza.
Nie wiedziałam, że robiłeś to dla nich.
Zrobili z ciebie mięso armatnie, żeby nie pobrudzić sobie rąk.
Teraz się ukrywają i udają, że są niewinni.
Słabe podejście.
Brał udział w planowaniu.
- Myślicie, że go wykorzystaliśmy? - Nie.
Sang-yeon pewnie to widzi, ale będzie z tego żartował.
Tylko on trafił do więzienia.
- Może pokusi się o zmianę stron. - Pewnie.
Sam zdecyduje.
Jutro chcę rozbić ten sojusz raz na zawsze.
- Ich? - Tak.
- Jak? - Chcę im odebrać żetony.
Chcesz to zrobić?
Bo chyba jesteś z nimi blisko. Prawda?
Zdradzili mnie.
Oni ciebie?
Dlatego tu jestem.
Mogli poczekać z wygraną Ji-yeong,
a ja bym zdobył punkty i wygrał żeton. Byłbym bezpieczny.
Ale zostawili mnie w więzieniu.
Zaatakowałem dziś naprawdę wiele osób,
a oni mnie tu wysłali?
- Rozumiem. - Więc cię wykorzystali.
Nie wzięli odpowiedzialności za twoje przetrwanie.
Wcale tak nie myślę.
Chciałem zdobyć ich współczucie.
Moja uczucia względem sojuszu się nie zmieniły.
Obym tylko mógł odrobić straty w żetonach.
Dlatego chciałbym spróbować.
Co?
Zrobić to, co Seung-hyun wczoraj.
Wszyscy chcemy.
Ja muszę dziś.
Ustaw się w kolejce. Wszyscy chcą iść.
- Czujemy się tak samo. - Chcemy spróbować.
Po to tu jesteśmy.
Jestem ciekawy, co to za gra. Szkoda, że nie mogę jej spytać.
A jak myślisz?
To nie mógł być problem skoczka.
A ja nie jestem pewna.
To pewnie plansza 7x7 i trzeba na niej stanąć.
7high, muszę ci coś powiedzieć.
Chcę ci dać żeton, który dziś dostałam.
Nie chciałam się spieszyć z żetonami, ale nie sądziłam, że zajmę piąte miejsce.
- Jej decyzja. - Może ci pomóc.
Weź.
- Gratulacje. - Zasłużyłeś.
Dziś czułem, że wartość żetonu
była naprawę wielka.
Jest z nami w grupie,
a ma najmniej żetonów, więc...
„A potem Yoon So-hui...”
Będę tego żałować.
„Oddajcie mi go!”
„Kogo chcesz wyeliminować?”, „7higha”.
Chce go z powrotem.
„Kiedyś był mój!”
Życzenie So-hui jest dla mnie rozkazem.
„Kiedyś był mój!”
Odejdę.
Po co tak gadać?
Co się u was stało?
Chodzi ci o sekret?
Tak.
Czy jak wam powiem, to mi wybaczycie?
No weź.
Muszę podbić ich serca, bo będę miał przechlapane.
Na siłowni jest sekret.
Nie służy tylko do ćwiczeń?
W sektorze jest coś, co źle działa.
Trzeba rozwiązać zagadkę
i dostaje się taki klucz.
- I co potem? - Coś się nim otwiera.
Ale jutro, nawet jeśli tam będziecie, nie będzie się dało tego dokończyć.
Ani pojutrze.
Bo potrzeba czterech różnych typów żetonów.
- Typów? - Wczoraj były takie same.
Dzisiejszy jest inny?
- Se-dol, jest inny? - Może.
Dasz spojrzeć?
Może być nawet tak!
Żetony mają cztery strony. A tam są takie otwory.
Żetony są jak klucz.
- Może nie cztery żetony, a cztery strony. - Właśnie.
Ji-yeong dostała dziś trzy żetony. Pewnie to rozwiązali.
Ale pewnie dalej czekają na cztery typy,
- więc może nie. - Jest taki sam?
Dostałaś żetony? Pokaż.
Były takie same, więc uznałem, że coś nam umyka.
Niektóre rysunki są odwrócone w poziomie, inne do góry nogami. Wzór był powtarzalny.
Może jak się je włoży, pojawi się kształt węża?
Albo coś się pojawi, jak się uzupełni te dziurki bez wzoru?
Odpocznijmy chwilę.
Hyun-gyu.
- Zrób sobie przerwę. - Bo zaraz usłyszymy...
„Park Hyun-gyu...”
- Jeong, a nie Park. - Wybacz.
Na pewno ten kierunek?
Muszę jeszcze to zbadać,
ale to na pewno jest klucz.
Powodzenia.
Co kombinujesz, Hyun-gyu?
Próbuję to rozwiązać.
W takiej kolejności mają wejść?
Nie wiem.
Okej.
Widzisz coś?
Bardzo się staram.
I tak nie było nic innego do roboty.
Mogłem tam spędzić całą noc, jeśli będzie trzeba.
Jest jedna możliwość.
Wkładasz je?
Nie. Spróbowałbym, gdybym miał osiem. Ale mam cztery.
Martwiliśmy się, że głos powie: „Park Hyun-gyu...”.
Jeong Hyun-gyu.
Mam kumpla o nazwisku Park. Wybacz, Jeong Hyun-gyu.
So-hui, pójdziesz ze mną?
- Mogę? Mam dwa. - Popatrzymy.
„Jeong Hyun-gyu, Yoon So-hui zostaliście...”
„Wyeliminowani!”
Wzór się powtarza.
- Tak? - Ilustracja się powtarza.
Tego jestem najbardziej pewien.
Widzisz? Wąż jest taki sam.
Jest dokładnie taki sam.
Ten mógłby pasować tu.
Tego może jeszcze nie mamy.
- Może tu. - Ten?
Jest trochę inny.
Tak. Pysk jest skierowany w drugą stronę.
Wzór i ilustracje się powtarzają,
więc może to nie ma nic wspólnego.
Ale myślę, że ten pasuje tu.
Ten?
To trudne. Możemy go więcej nie zobaczyć, jak go tu wrzucimy.
- Chcę jeden włożyć. - Jak to zrobisz, dam ci swój.
Nie mam pomysłu.
Na pewno wzór na drugiej stronie jest zupełnie inny.
Tu go nie ma.
- Mówisz o tym? - Tak.
Odkrył podobieństwa, ale nie mieliśmy pewności.
Chodziło o coś więcej niż obrazek. Zgodził się z tym.
Spróbowałam jeden włożyć.
Wzór nie pasował idealnie, ale sądziłam, że może się uda.
Włożyłam go w drugi otwór do połowy.
Jest napisane „insert”, „włóż”?
Insert.
Zobaczyliśmy „włóż”.
- Ten tutaj? - Niesamowite.
Dobrze widzę, nie?
Czekaj.
Wychodzi „insert”, gdy tak to przyłożysz.
Może zobaczymy inne angielskie słowa,
jeśli wymyślimy inne kombinacje.
To nie działało.
Nie pasowały do obrazka.
Może trzeba wrzucić jeden.
- Cztery to dużo. Może wystarczy jeden. - No tak.
Tylko w otwór „insert”.
- Powiemy reszcie? - Nie.
Było siedem zegarów.
Może tylko jeden gracz może to wygrać.
- Sam? - Tak.
Może.
Nie wiem, czy chcieliby tam wejść. Nawet jak im powiemy.
Chcesz włożyć żeton?
Chciałabym, ale oddałam jeden 7highowi.
Dlaczego?
Było mi głupio, że dziś wygrałam, i chciałam załagodzić sprawę.
- Nie spodziewałam się tego. - Włożysz czy nie?
Dla mnie to bez znaczenia.
Za dużo myślę.
Brawo. Ja to odkryłam dzięki twojej ciężkiej pracy.
Jak to zrobiliśmy? Chyba tak.
Znów widać „insert”. Niesamowite.
Naprawdę.
Myślę, że wystarczy jeden.
Co my robimy? Przemyśl to.
- Dlaczego? - Jak zrobisz to teraz, musisz zagrać.
- To po kolacji. - Najpierw zjedzmy.
Ale super.
Świetnie.
Jakieś postępy?
- Chcecie zobaczyć? - Wymyśliłeś.
To tajemnica.
Próbowałem wszystkiego, ale wzory są przypadkowe
i nie mogłem żadnego dopasować.
Oprócz tego.
„Włóż”.
Super, co?
Włożyłeś?
Nieźle, co?
Włożyłeś?
- Co? - Szok.
Wystarczył jeden?
DIABELSKI PLAN POKÓJ ŚMIERCI
- Co? - Szok.
Wystarczył jeden?
Zobaczyłem biały pokój.
Zamurowało mnie.
Czułem tylko strach.
Za drzwiami był biały pokój.
Zobaczyłem jeden żeton.
Jest żeton.
Nie wchodź jeszcze.
- Muszę. - Nie ma instrukcji.
Samo wejście powinno być bezpieczne.
- Ale super. - Dla osoby, która wrzuciła żeton.
WITAJ NA UKRYTYM POZIOMIE
„Może tu wejść tylko jeden gracz. Ma jedną szansę”.
Idź. To był twój żeton.
- Nie rób tego. - Odzyskałem go.
JEŚLI CI SIĘ UDA,
UZYSKASZ SPORĄ PRZEWAGĘ W DRODZE DO FINAŁU
Nie odpadnę.
W takim razie musisz iść.
- Na pewno jest jakaś kara. - Idź i wróć.
Nie.
WYJDŹ, JEŚLI NIE CHCESZ KONTYNUOWAĆ
Zrobisz to? Serio?
Napracowaliśmy się. Powinienem iść dalej.
I tak go nie wyeliminują.
Muszę iść.
- Nie wyrzucą go. - Nie zjesz?
Zrób to po kolacji.
Na pusty żołądek lepiej nie.
Kazano nam wyjść, jeśli nie chcemy iść dalej.
Wrócę po kolacji.
Świetnie.
Jak jesteś pewny, to chociaż najpierw zjedz.
- Jesteś moją mamą? - Zawsze najpierw trzeba zjeść.
- Serio dla jednej osoby? - Tak.
Chcesz tam iść?
Tak, ale idź ty.
Pracujesz nad tym od wczoraj.
Dam ci żeton.
Gdy wrócisz? Dzięki.
Ja w ogóle nie pomogłem?
Znalazłeś zegary.
Fakt.
Tak mówię, gdyby zapomniał.
Ustaw się w kolejce.
Jestem własnym rzecznikiem.
Gdyby ktoś zapomniał o twoim wkładzie. Przypominasz się.
On pewnie zapomniał.
Dobrze, że przypomniałeś.
Spróbujemy zgadnąć, co to za gra?
Może problem skoczka? Bo gra się samemu.
- Tak sądzę. - Powinienem poćwiczyć.
Tak zrób.
Tak planuję.
I co teraz, skoro nam powiedziałeś?
A nie mogłem?
Dowiedzą się po emisji programu.
W sumie to tak.
Pragmatyczne podejście.
Wydawał się szczery.
Ale mógł myśleć coś przeciwnego.
I co?
Poszedł nagrywać wywiad?
- Co? - Wyszedł?
Tak.
Zróbmy to teraz.
Głupio mi, bo Sang-yeon się przed nami otworzył.
Może w dzisiejszej grze...
Chcesz go wykończyć? Rany...
Gadaliśmy o tym.
Wtedy nie wyjawi nikomu sekretu.
Sądzimy, że byłoby lepiej, gdyby Sang-yeon odpadł w grze więziennej.
Wtedy sekret nie wyjdzie na jaw.
Ale nie wiemy, czy to się uda.
Co to?
Jest 20.
Gra więzienna zacznie się za 30 minut.
Po grze więziennej jeden gracz zostanie wyeliminowany
i opuści Diabelski plan.
Przestraszyłam się.
Za każdym razem to samo.
Wyjaśnię zasady drugiej gry więziennej,
która zakończy się trzecią eliminacją.
Dzisiejsza gra więzienna nazywa się Licytacja na czas.
Licytacja na czas?
Gracze muszą złożyć ofertę przed upływem czasu.
Zwycięska oferta gwarantuje nagrodę.
Licytacja brzmi fajnie.
Przed rozpoczęciem aukcji
każdy gracz otrzyma do dyspozycji dziesięć minut.
Muszą mu wystarczyć na 19 rund
i będą mierzone co do jednej dziesiątej sekundy.
Co do decysekundy.
Każdy gracz ma przed sobą przycisk
osłonięty przed innymi graczami.
Runda zaczyna się od tego, że gracze trzymają wciśnięty przycisk.
Gdy aukcja się rozpocznie, policzymy do pięciu,
po czym zacznie się odliczanie czasu z rezerwy każdego gracza.
Jeśli ktoś nie chce brać udziału w danej rundzie,
może się poddać i zdjąć rękę z przycisku podczas pięciu pierwszych sekund.
Gracze biorący udział w aukcji złożą ofertę, zdejmując rękę z przycisku,
a ten czas zostanie odliczony z ich rezerwy.
Aukcja się kończy, gdy ostatni gracz
zdejmie rękę z przycisku.
Osoba, która trzymała rękę na przycisku najdłużej,
otrzyma medal zwycięzcy.
Jeśli więcej osób zdejmie rękę z przycisku w tym samym czasie co do decysekundy,
medal nie zostanie przyznany.
Runda jest anulowana?
Nie będzie wiadomo, kto bierze udział w licytacji.
Ogłoszony zostanie tylko wygrany.
Czas pozostały w rezerwie graczy
nie zostanie pokazany ani graczom, ani ich przeciwnikom.
Upływający czas dla każdej rundy widać podczas aukcji na tablicy wyników.
Gracz musi więc pamiętać, ile dokładnie czasu wykorzystał,
zanim weźmie udział w aukcji.
Trzeba to śledzić.
Po 19 rundach gracz z największą liczbą medali
otrzyma żeton.
Jeśli dojdzie do remisu,
żeton wygra gracz, który ma więcej czasu w rezerwie.
Jeśli zostało graczom tyle samo czasu,
żeton nie zostanie przyznany.
Trzeba oszczędzić sporo czasu.
Gracz z najmniejszą liczbą medali
zostanie wyeliminowany z Diabelskiego planu.
W razie remisu w medalach
odpadnie gracz, który ma mniej czasu w rezerwie.
Gra rozpocznie się za 30 minut.
Na szczęście to gra indywidualna.
Trzeba zdobyć dużo punktów i oszczędzić dużo czasu.
Da się kogoś wyeliminować, jeśli będziemy współpracować.
Jak?
Jeśli się dogadamy, że w każdej rundzie gra tylko jeden z nas.
Nikt inny nie gra.
Jeśli chcemy go wywalić.
Będzie jeden na jeden. My mamy więcej czasu w rezerwie,
więc można dłużej trzymać przycisk.
Dałoby się tak zrobić.
Ale nie wiem, czy wszyscy się zgodzą.
Tak tylko mówię.
Rozumiem strategię.
Jest bardzo prosta.
Co mam z tym zrobić?
Brzmi naprawdę fajnie.
Se-dol już się nakręca.
Wyglądasz na przybitego.
Tu nie ma miejsca na strategię. To licytacja.
Zrobisz to?
Nie rozmawiałam z Se-dolem.
Zrobimy to?
Bez reszty ta strategia nie wypali.
Czyli to gra indywidualna?
Wystarczy wygrać cztery medale, żeby nie odpaść.
Na samym początku?
Można i tak.
Albo na samym końcu.
Moim zdaniem trzeba spróbować w drugiej czy trzeciej rundzie.
Ile osób tak zrobi?
- Byłoby słabo. - Właśnie.
Hyun-gyu szykuje się do podróży.
Szykujesz się?
Próbuję różnych opcji i szukam wszystkich rozwiązań.
A kto wie, czy to skoczek.
Fakt.
Prawie wszystko zapamiętałem,
ale mogą mi zasłonić oczy.
- Poszedł już? - Nie.
Szykuje się.
A może ja tam wparuję?
Nie pomyślałem o tym. To byłby zwrot akcji.
Śmiesznie.
„Siedem, dziewięć...”
„Jeden, siedem...”
Zapamiętałem wszystko,
ale pewnie dadzą mi inną planszę.
Zapamiętałem po kolei.
Potem podzieliłem wzór na dwa na pustej planszy i znów zapamiętałem.
Zapamiętałem kształty, rozważyłem wiele możliwości.
Zapamiętałem w odwrotnej kolejności.
Gdy pójdzie, zostanie nas piątka.
Niewiele.
Sang-yeona też nie ma.
- Zapamiętałeś? - Tak.
Super. Idealnie.
Przepytamy cię, zanim pójdziesz.
Nie puścimy cię ot tak.
Pora iść.
Chodźmy.
Gra więzienna niedługo się zacznie.
Wszyscy gracze w więzieniu muszą przejść do pokoju śmierci.
- Powodzenia. - Powodzenia.
- Justin, chodź.
Lecimy!
Zabawmy się.
Gracze mogą zająć dowolne miejsce.
Ja pójdę tam.
Nie widać?
Serio? Nic?
Czyli tak się naciska.
Jest tu tyle luster.
Pomyślałem, że może da się coś podejrzeć.
Patrzą.
Trzeba tam włożyć rękę, żeby nie było widać.
- Można blefować. - O tak.
- „Naciskam”. - „Nie odpuszczę”.
I wcale nie naciskać.
Tak się to robi. Wywierasz presję.
Rozpoczynamy pierwszą grę więzienną,
Licytacja na czas.
Rozpoczyna się runda pierwsza.
Rozpocznijcie z ręką na przycisku.
Boję się Se-dola.
Jest niewiarygodny.
- Wygra i przyjdzie tutaj. - Na pewno.
Sang-yeon się stresuje.
Nawet ja się stresuję.
Powodzenia, Sang-yeon!
Nie odpuszczają.
Kto trzyma? Od razu minuta?
Cała minuta?
Nie odpuszczają. Wszyscy walczą.
Ja bym odpuścił pierwszą.
Tak?
Wiele osób chce od razu wygrać.
Ale myślę, że się nakładają.
Nic nie rozumiem.
Nie wiem, kto jeszcze gra.
Nie mam pojęcia.
Od razu jest walka.
Chciałem tak dysponować czasem, by odpuścić, jak inni się poddadzą.
Taka jest strategia? Może od razu zmarnujmy pięć minut.
- Nie wiesz, czy naciskasz sam. - Tak.
Można tylko rozplanować, ile chcesz maksymalnie trzymać.
Są gotowi na trzy minuty.
Pewnie ci, co odpadli, dobrze się bawią.
Widać po uśmiechach.
Justin odpadł. Jest cały podjarany.
Czy to ty, Justin?
Po prostu chcę wygrać.
Zainwestowałbyś w to jedną piątą czasu?
Tak.
Okej. Spoko.
- Koniec. - Kto wygrał?
Rundę pierwszą wygrywa
Son Eun-yu.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
Dziękuję.
- Eun-yu naciskała dwie minuty? - Tak.
Taką ma strategię.
Bierze udział tylko w pewnych rundach.
RUNDA 1: WYGRYWA SON EUN-YU
Rozpoczyna się runda druga.
Rozpocznijcie z ręką na przycisku.
Sang-yeon, graj z głową.
Gdy zaczniesz myśleć, ile cię kosztuje zmarnowana szansa...
- Stresujesz się. - Zaczynasz wątpić.
Może da się podejrzeć.
Da się?
Nie.
To by wszystko zmieniło.
Ja bym poszedł w autodestrukcję.
Trzymałbyś do końca? Dziesięć minut?
Źle bym to rozegrał.
Źle zaczęłam?
Pierwsza runda była mocna.
Dwie minuty.
Nic nie widać.
Znasz tylko swoją decyzję.
Nic więcej.
Naciskasz, pomimo niepewności.
- Dwie minuty, 15 sekund. - Pewnie znów Eun-yu.
Rundę drugą wygrywa
Kim Ha-rin.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
- Dobrze im idzie. - Ha-rin i Eun-yu.
- Dobre są. - Mają do tego głowę.
- Mają pazur. - Lubią planszówki?
Są bardzo mądre.
RUNDA 2: WYGRYWA KIM HA-RIN
Rozpoczyna się runda trzecia.
Rozpocznijcie z ręką na przycisku.
Nie można marnować za dużo czasu.
Ha-rin zaproponowała układ.
Wymieniać się w rundach.
Ja będę grać w parzyste.
A ja w nieparzyste?
Albo podzielmy na trzy. Trzy osoby i sześć rund.
Dołączyła do nas Eun-yu.
Zrobię tak. Taki plan zadziała.
Jak to nie twoja runda, wycofujesz się.
Podzieliliśmy się co trzy. Ja wezmę rundę trzecią, szóstą i dziewiątą.
Rundę pierwszą wygrywa Son Eun-yu.
Rundę drugą wygrywa Kim Ha-rin.
Najpierw zaproponowałem, żebyśmy pracowali wszyscy razem.
Da się kogoś wyeliminować, jeśli będziemy współpracować.
Dałoby się tak zrobić.
Zrobisz to?
Nie rozmawiałam z Se-dolem.
Odrzucili mnie.
Chwilę potem
ich trójka zaczęła spiskować.
Wiedziałem, że się naradzają.
Wkurzyłem się.
Zacząłem planować, jak wygrać w pojedynkę.
Nie wiem, ile czasu kto użył. Oprócz tej dwójki.
Nie można wiedzieć,
chyba że ktoś wygra aukcję.
Mają dwuminutowe strategie.
Maksymalnie dwie minuty.
Czy to dobry plan?
Trzydziestosekundowe oferty są bez sensu.
Ja też tak myślę.
Czas przelicza się na punkty.
W razie remisu trzeba mieć sporo czasu w rezerwie.
Nie spodziewałem się tego.
Myślałem, że łatwo będzie wygrać jedną rundę, bo im się udało.
Rundę trzecią wygrywa
Lee Se-dol.
Niezłe ryzyko.
Uznał, że ma drogę wolną.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
Zmarnowałem za dużo czasu.
Zaskoczyło mnie, że wygrał Lee Se-dol,
ale zmartwiło mnie też, że straciłem dużo czasu.
RUNDA 3: WYGRYWA LEE SE-DOL
Rozpoczyna się runda czwarta.
Sang-yeon musi szybko wygrać.
Nie ma pośpiechu.
To dopiero runda czwarta. Lepiej odkryć strategię innych.
Ten pomysł na grę jest taki stresujący.
Nie wiadomo, czy ktoś się pojedynkuje, czy się poddał.
Może w grze są trzy osoby.
Może skupi się na środkowych rundach.
Wycyrkluje, kto zużył, ile czasu na dotychczasowe rundy.
Ja nie brałbym udziału aż do dziesiątej rundy.
Wszyscy mają niezłe pokerowe miny.
Dość już.
Naciskasz?
- Nie. - Sang-yeon.
Niech to się już skończy.
Dojdą do trzech minut.
Co? Minęły dwie minuty.
Ta aukcja jest długa.
Koniec.
Rundę czwartą wygrywa
Park Sang-yeon.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
Nie odpuszczałeś.
Brawo.
Dobrze. To było mądre.
RUNDA 4: WYGRYWA PARK SANG-YEON
Rozpoczyna się runda piąta.
Wciśnijcie przyciski.
Justin wejdzie w dziesiątej rundzie.
W pierwszej grze więziennej też tak zrobił.
Na początku był bierny, a potem się uaktywnił.
Sporo naciskasz, Justin?
Ile czasu zużyłeś?
Muszę wygrać chociaż jedną.
Minuta to minimum? Tak będziemy grać?
Nie wiem, kto naciska.
Ludzie powinni zacząć odpadać.
Przekroczą dwie minuty.
Też tak myślę.
To teraz minimum.
Pewnie myślą, że to wystarczy.
Jak zdecydują się na trzy minuty...
Ale długo.
OK.
Co OK?
Nie poddamy się.
Nie?
Ktoś przekroczył dwie minuty. Ale i tak przegrał.
Dlatego zaczynają gadać.
Dobiją do trzech minut.
Serio? Tak lepiej nie wygrywać.
Wytrwała.
Rundę piątą wygrywa Kim Ha-rin.
- Wytrwała jesteś. - Otrzymujesz medal.
Zadowolona?
Ha-rin naprawdę świetnie gra.
Dwa medale to dobry wynik.
Ale nie wystarczą jej dwa medale, chce dostać żeton.
RUNDA 6: WYGRYWA KIM HA-RIN
Rozpoczyna się runda szósta.
Wciśnijcie przyciski.
Jak się wciska, to czas ciągnie się w nieskończoność.
I cały czas wątpisz w to, czy dobrze robisz.
Ciągle trzymasz?
Najpierw zakładaliśmy, że rundy będą trwały około minuty.
Ale potem wygrał Se-dol.
Uznałem, że nawet jeśli mam zmarnować czas,
to chociaż wygram medal.
Myślę, że Sang-yeon naciska.
- Mam kłopoty. - Zgadłem?
I to spore.
Blefuj dalej.
Problem w tym,
że gracze wykorzystają ponad dwie minuty i 20 sekund.
Bo ludzka natura jest taka, że trzeba
za wszelką cenę przebić osobę, którą ma się przed sobą.
Pora, żeby wkroczył Justin. Albo Hyun-joon.
Czas ucieka.
- Ucieka? - Tak.
Poskąpienie dziesięciu sekund nie ma sensu bez medalu.
Chciałem zobaczyć, do czego posunie się reszta.
Co to za wariat ciągle wciska?
Może ty.
Co nie?
Se-dol nie jest na tyle szalony.
Serio.
Albo wszystko, albo nic?
Leć do końca.
Mówiłeś, żeby nie przekraczać trzech minut.
Bo może sam chciałeś to zrobić?
Trzy minuty, lecimy.
- Mogłem w tym czasie umyć zęby. - Aż trzy?
Kto wygrał?
Rundę szóstą wygrywa
Choi Hyun-joon.
- Kto? - Otrzymujesz medal zwycięstwa.
Ty głupku. To byłeś ty? Ale z ciebie...
Jesteście absurdalni.
Nie powinniśmy się kumplować.
Czy Se-dol...?
Długo trzymał.
Hyun-joon nie miał medalu.
Dlatego tyle ryzykował.
Se-dol mu długo towarzyszył.
Nie wiedziałem.
Ciągle jest remis. Boję się.
Wiedziałem.
Wybacz.
W ogóle nie naciskałem.
Tylko udawałem. To nie do końca blef.
RUNDA 6: WYGRYWA CHOI HYUN-JOON
Może Justin w ogóle jeszcze nie naciskał.
Mógłby tak zrobić?
Rozpoczyna się runda siódma.
Rozpocznijcie z ręką na przycisku.
To siódma runda?
Tak.
Pewnie nie pamiętacie, ile zużyliście czasu.
Ja pamiętam.
Nie wiem jak Justin. Bo nic nie wyjawiono.
Sang-yeon ucichł.
Tak.
Jakby brał udział w samotnej walce. Może tylko on naciska?
- Cholera. - A może nie.
Wygląda na zestresowanego.
Spiął się.
Kolejna długa runda.
Dwadzieścia sekund?
Tak.
Kto to?
Rundę siódmą wygrywa Son Eun-yu.
- Widzicie? Nie ja. - Otrzymujesz medal.
Ja też nie.
Czekajcie.
- Runda ósma? - Tak.
Co jest?
Rozciągacie się, bo idziecie na całość?
Naciskanie to chyba ciężka praca. Tak się rozciągają.
Pewnie ogląda nas cały sektor mieszkalny.
Powodzenia!
Rozpoczyna się runda ósma.
Rozpocznijcie z ręką na przycisku.
Nie dogadali się, prawda?
Nie.
Mieli 30 minut.
Wystarczy, by zawiązać sojusz.
Podzielili się na parzyste i nieparzyste.
Kolejna długa runda.
Dwie minuty to teraz minimum, żeby wygrać.
Dolna granica.
Dalej.
Do końca?
Nic nie mam.
Nie masz pomysłu?
Nie mam medali.
Rozumiem.
Rozumiesz?
- Tak. - Super.
Mniej niż dwie.
Minuta i 56 sekund.
Szybko.
- Sang-yeon? - Kto wygrał?
Rundę ósmą wygrywa...
- Kto? - Ja.
Rundę ósmą wygrywa Lee Se-dol.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
Prawie oszalałeś.
To prawda.
Szal-dol.
Lee Szal-dol.
Wygrał Lee Se-dol, nie?
Lee Se-dol kończy zawsze na dwóch minutach.
Trochę przesadziłem.
Tak.
Wygrane oferty mają zwykle koło dwóch minut.
Runda ósma była moja. Ale pomyślałam, że może ktoś mnie prześcignie,
bo będzie na tyle spięty, że wytrzyma dłużej, żeby na pewno wygrać.
W razie gdyby nikt nie zagrał, pomyślałam,
że potrzymam chociaż dziesięć sekund.
Nie grałeś do końca?
Zostało mi mało czasu.
Rozpoczyna się runda dziewiąta.
Rozpocznijcie z ręką na przycisku.
Justin...
Może zostało mu mało czasu?
Nie wiem.
Lepiej wygrać najszybciej, jak się da.
- Zostanie ci więcej czasu. - Tak.
Wygra zestresowany Sang-yeon?
Możliwe.
Sang-yeon jest zdeterminowany.
Tak myślę.
Justin też jest dziwny.
To dobry aktor. Serio.
- Dziwnie się zachowuje. - Ma taki uśmieszek.
- Szczerzy się. - Zawsze jest dziwny.
Cieszy się, że ludzie marnują czas.
- Tak? - „Marnujcie dalej”.
Nieźle.
- To Sang-yeon. - Na pewno.
Rundę dziewiątą wygrywa
Choi Hyun-joon.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
To był Hyun-joon.
Hyun-joon?
Brawo.
Dwie i pół minuty.
Nie jest łatwo.
Na pewno nie.
Nie powinno być.
Grajmy tak, jak trzeba.
RUNDA 9: WYGRYWA CHOI HYUN-JOON
Rozpoczyna się runda dziesiąta. Wciśnijcie przyciski.
Niełatwo w takiej grze
wygrać równą liczbę medali.
Może się jednak dogadali.
A co z Justinem?
Właśnie.
Jeśli się dogadali, Sang-yeon na pewno nie wygra.
Ręce nam zdrętwiały.
Choi Hyun-joon, wciśnij przycisk.
- Serio? - Zdrętwiała mi ręka.
Tobie też?
Nie czuję ręki.
Też wciskałam.
Byłoby super wygrać poniżej 30 sekund.
Podnosisz odrętwiałą rękę
i wygrywasz po 30 sekundach.
- Byłoby miło. - No.
Wciskają przez ponad dwie minuty.
Może będzie krócej.
- Tak sądzisz? - Zaczynają się denerwować.
Co?
Koniec. Justin?
Rundę dziesiątą wygrywa
Son Eun-yu.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
- Jak krótko. - Brawo.
Ale się trzęsłam.
- Brawo. - Tylko 58 sekund?
Dobra robota.
Uznałam, że przydadzą się małe podchody.
Czułam, że osoby bez medali zaczną oszczędzać.
Żeby potem dłużej trzymać przycisk.
Pomyślałam, że będę trzymać najkrócej, jak się da.
Pogodziłam się z tym, że ewentualnie przegram.
RUNDA 10: WYGRYWA SON EUN-YU
To był błąd.
Byłem bardziej spięty, niż sądziłem. Trząsłem się.
Mieliśmy trzymać przycisk na początku.
Choi Hyun-joon, wciśnij przycisk.
Zdrętwiała mi ręka.
Tobie też?
Kazałem sobie mocno przyciskać.
Zanim się zorientowałem, minęło 20 sekund.
Przestraszyłem się i jak podnosiłem rękę
pomyślałem, że może dziś pojadę do domu.
Zmarnowałem 20 sekund.
Martwi mnie Sang-yeon.
Jeden medal nie wystarczy.
Rozpoczyna się runda 11.
Wciśnijcie przyciski.
Chyba zostało nam niewiele czasu.
Zbyt ostro graliśmy na początku.
Trudno będzie teraz obstawić dłużej niż minutę.
Ile zużyliście czasu? Trzy, dwie, dwie, dwie, jedna...
Justin nie wiem.
Może teraz wygra.
Może.
„Minuta i 44 sekundy”.
To Se-dol?
Możliwe.
Rundę 11 wygrywa
Kim Ha-rin.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
Kolejność wygranej jak w ping-pongu.
Ha-rin i Eun-yu mają dobrą strategię
Myślę, że współpracują.
Pewnie tak.
A przynajmniej znają wzajemne strategie.
Bo gdy wygrywa Eun-yu, Ha-rin wygrywa następną rundę.
Hyun-joon też. Jak wygra następną, teoria potwierdzona.
RUNDA 11: WYGRYWA KIM HA-RIN
Rozpoczyna się runda 12.
Wciśnijcie przyciski.
Justin.
Dlaczego się tak uśmiechasz?
Stresujesz mnie.
Nie mam zielonego pojęcia, co knuje Justin.
Ma jeden wyraz twarzy. Patrzy na mnie i się szczerzy.
Nie wiem, czy się z czegoś cieszy, czy to jego pokerowa mina.
Masz dużo czasu?
Nie wiesz?
Tym razem przekroczymy dwie minuty.
Ktoś jest zdeterminowany.
Dwuminutowa runda.
Ja.
Rundę 12 wygrywa Lee Se-dol.
- Otrzymujesz medal. - Pomyliłem się.
Wyglądało, jakby mocno wciskał. A potem się rozluźnił.
Serio mówię.
Widzisz jego triceps?
Myślałem, że umiem rozpoznać, kiedy wciska, a kiedy nie.
U graczy obok ciebie widać różnicę.
Wyglądał trochę inaczej,
gdy naciskał i gdy tylko udawał.
Po Hyun-joonie było to widać, bo miał koszulkę z krótkim rękawem.
Nie sądziłem, że Se-dol posunie się tak daleko, by wygrać rundę.
Byłem rozczarowany.
Myślałem tylko o tym, by wygrać kolejną rundę.
Nie powinieneś tego zauważać.
Nie przyglądam się specjalnie.
REZERWA
Hyun-joon też się stresuje.
Jak Sang-yeon wygra medal...
Jest przezorny.
Rozpoczyna się runda 13.
Wciśnijcie przycisk.
- Choi Hyun-joon, wciśnij przycisk. - Dobrze.
Ciekawe, ile mi zostało.
Sang-yeon ma taki kpiący uśmieszek. Słodko-gorzki.
Próbowałam rozszyfrować Sang-yeona i Se-dola.
Najpierw patrzyłam na ramiona i próbowałam odczytać
wyraz twarzy.
Czasem wydawało mi się, że ich rozgryzłam...
Niemądrze tak dzielić swój czas.
Trzeba myśleć o ostatnich rundach.
To runda 13...
Ktoś jeszcze się trzyma.
- „Dwie minuty, siedem sekund”. - Sang-yeon, proszę.
Rundę 13 wygrywa
Lee Se-dol.
Idzie na całość.
Szaleństwo.
Wykorzystał osiem minut.
Wcześniej też nie marnował czasu.
- Może wygrał każdą rundę, którą grał. - Może.
Podniosłem rękę z pewnością siebie.
Wiedziałem, że wygrałem. Obie rundy.
- Serio? - Tak.
„Podniosłem, bo wiedziałem”.
Jest niezły.
Wyobraźcie sobie jego wojny psychologiczne w go.
W go wszystko widać.
Nie ma potrzeby dedukować.
To zupełne przeciwieństwo tej gry.
Ale, tak jak w go,
tutaj też da się zwiększyć szansę na wygraną.
RUNDA 13: WYGRYWA LEE SE-DOL
Rozpoczyna się runda 14.
Jedna z tych trzech osób może teraz zaryzykować.
- Walka o żeton. - Na przykład Ha-rin.
Nie sądzę, by miała dość czasu.
Ha-rin i Eun-yu mają już mało czasu.
Tak.
Ha-rin wykorzystała sześć minut i 20 sekund.
- Może mieć ponad trzy minuty. - Wątpię.
- Na pewno użyła więcej. - Tak.
Więc nie ma nic.
Se-dol ma cztery medale, więc wygrał.
Se-dol wie, że skończył im się czas, i oszczędza swój.
- Oszczędza. - Może tak zrobić.
Na pewno wygra.
Rundę 14 wygrywa
Kim Ha-rin.
Jednak miała trochę czasu.
Uparta jest.
Pasuje do naszej ekipy.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
RUNDA 14: WYGRYWA KIM HA-RIN
Nie mówiłem? Ha-rin jest przerażająca.
Nie o to chodzi.
Sang-yeon?
Pozostaje mieć nadzieję, że Justin wykorzystał czas.
Rozpoczyna się runda 15.
Założyłem, że Hyun-joon pewnie ma już mało czasu.
Myślałem, że to rozgrywka między mną i Justinem.
Jeśli Sang-yeon teraz wygra, będzie bezpieczny.
- Na pewno podzielił swój czas. - Po rozważnych kalkulacjach.
Pięć rund po dwie minuty?
Użył dwie minuty i 10 sekund w czwartej rundzie.
Za długo to trwa.
Ktoś idzie na całość. Prosto do celu.
Rundę 15 wygrywa
Justin Min.
Mieliśmy rację. To jego strategia.
Wiedziałem.
- Otrzymujesz medal zwycięstwa. - Tak sądziłem.
Taki właśnie jest. Atakuje w drugiej połowie.
Biedny Sang-yeon...
Celowo ominąłem rundę 15.
Uznałem, że dzielenie czasu między 15 a 18 będzie bez sensu.
Policzyłem, że została mi pewnie minuta.
Rozpoczyna się runda 16.
Wciśnijcie przyciski.
Czwarty medal nie był ważny.
Żeton idzie do osoby, której zostało najwięcej czasu.
I tak bym nie odpadła,
więc chciałam wygrać szybko, żeby zostało mi dużo czasu w rezerwie.
Która to runda?
Szesnasta.
Dzięki.
Pewnie się stresują, jak tyka im ciągle zegar.
„Podnieść teraz? Teraz?”
Dziwna atmosfera.
Wrócili do dwóch minut i 30 sekund.
Ciągle grają.
To było długie.
O tak.
Rundę 16 wygrywa
Justin Min.
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
- Nie mówiłem? - Szaleństwo.
Justin jest niesamowity.
Ma się za nieprzeniknionego.
Widać, że teraz walczy.
Ma inne spojrzenie.
Tak sądziłem.
Oszczędziłeś tyle czasu?
Nie wiedziałam.
RUNDA 16: WYGRYWA JUSTIN MIN
Rozpoczyna się runda 17.
Wciśnijcie przyciski.
Justin pokusi się o trzy minuty?
Albo skoro wygrał w dwie minuty i 20 sekund,
to będzie chciał skrócić do dwóch minut.
Ma dwa medale i nie jest ostatni.
Naciska.
Kontynuujesz?
Może tylko on.
Możliwe.
Kto wie.
Nikt.
Justin, to ty?
Rundę 17 wygrywa
Kim Ha-rin.
Że co?
Miała dwie minuty?
Otrzymujesz medal zwycięstwa.
- Brawo. - Dobra jest.
Dzięki.
Niemożliwe.
Wygrała każdą rundę, w której grała.
Wygrała pięć. Niesamowite.
Moje biedne ramiona.
Co się dzieje, jak się wykorzysta cały czas?
Zaczyna wibrować.
Justin został pobity przez Ha-rin?
Chyba tak.
Mógł odpuścić w drugiej minucie.
Myślał, że został sam.
Uznał, że nic jej nie zostało.
Pewnie się wkurzył, że przegrał.
Rozpoczyna się runda 18.
Osiemnasta?
Zostały tylko dwa medale.
Odpadnie jedna z osób z ostatniej trójki.
W przypadku remisu w medalach
na wynik w rankingu wpłynie rezerwa czasu.
Gracze muszę teraz uważniej nim dysponować.
Wciśnijcie przyciski.
Chciałem poddać się woli niebios i zużyć nawet całą minutę, jeśli trzeba.
Nie poddam się.
Uznałem, że wykorzystam wszystko. Może mam szansę.
Sang-yeon, proszę.
No dalej. Tylko raz.
- Co jest? - Ile sekund?
„Minuta i 13 sekund”.
Rundę osiemnastą wygrywa Choi Hyun-joon.
Otrzymujesz medal zwycięzcy.
Hyun-joon wygrał ze stylem. Brawo.
Niezła zabawa.
RUNDA 18: WYGRYWA CHOI HYUN-JOON
Rozpoczyna się ostatnia, 19 runda.
Została nasza dwójka.
Ostatnia runda.
Zwycięzca bierze wszystko. Sang-yeon musi wygrać.
Niech trzyma do końca.
Sang-yeon.
Ale cisza.
Ktoś ma dwie minuty w rezerwie?
Jak to możliwe?
Pewnie nie grał.
Jedną chciał mieć w kieszeni.
Inaczej, jak się tam jest.
Ktoś wykorzystuje 30% swojego całkowitego czasu.
Co się dzieje?
Zaraz będą trzy minuty.
- Może ponad cztery? - Dużo zaoszczędzili.
Trzy minuty i 30 sekund?
Może to jakiś błąd?
Niedługo cztery minuty.
Jak to możliwe?
Może nie...
Cztery minuty i dziewięć sekund?
Rundę 19 wygrywa
Justin Min.
Otrzymujesz medal zwycięzcy.
Serio, Justin?
Pewnie, całą grę blefowałem.
OK.
Co OK?
Nie poddamy się.
Czy to ty, Justin?
Po prostu chcę wygrać.
Masz dużo czasu?
Zostało mi mało czasu.
Nie wiem jak Justin. Bo nic nie wyjawiono.
Od początku chciałem oszczędzić czas na ostatnie rundy licytacji.
Wygrał dwie rundy i potem czekał na ostatnią.
To koniec gry.
Kim Ha-rin zdobyła najwięcej medali
i otrzymuje żeton.
Park Sang-yeon wygrał najmniej medali
i jako trzeci odpada z programu Diabelski plan.
- Wybacz. - Gratulacje.
Dobrze grałeś.
Podczas gry więziennej nic mi się nie udało.
Chciałem tak dysponować czasem, by odpuścić, jak inni się poddadzą.
Na początku zmarnowałem dwie albo trzy minuty
i wiedziałem, że ich nie odrobię.
Park Sang-yeon, opuść teren gry.
Dziękuję.
Brawo.
Widzimy się na zewnątrz.
- Powodzenia. - Głowa do góry.
Zanim zaczął się program, byłem pewien na 95%, że wygram.
Moja pewność siebie sprawiła, że często tak mówiłem.
Żałuję, bo nie grałem tak, jak bym sobie tego życzył.
Ale dałem z siebie wszystko.
Dowiedziałem się, że na świecie jest wiele wyjątkowych osób.
Park Sang-yeon się odmeldowuje.
Dziękuję.
Do bani.
To przerażające.
To koniec gry więziennej.
Wróćcie do strefy mieszkalnej.
Ej!
Zrobiliście to, o czym mówiłem ja.
Nie.
A jednak.
Naprawdę nie.
Nie kłam.
Nie przekazałam im pomysłu.
Zapamiętam to.
Czuję, jakbym cały dzień grał sam.
Moja ekipa mnie zdradziła.
Wcale tak nie było. Naprawdę.
Przysięgam.
To ja ci powiedziałem, jak to zrobić.
Ale nie zgodziłam się. Nie tak było.
Było tak:
Sang-yeon wiele nam powiedział, więc uznałam, że zagram solo.
Tak myślałam.
Wygrywaliście na zmianę.
Oni to planowali we dwójkę,
zaproponowali mi to i się zgodziłam.
Więc...
Nie mogę ci ufać.
W grze głównej też mnie zdradziłaś.
Kto cię zdradził?
Wy dwie.
- Ja i Ha-rin? - Tak.
Naszą ekipę?
- Tak. - Kiedy?
Podczas głównej gry.
Byliśmy drużyną.
A wy pracowałyście z innymi.
Wróciłyście do nas, bo przegrywałyście.
Co? Co powiedziałeś?
Justin zarzuca mi współpracę z inną drużyną
i że wróciłyśmy, bo przegrywałyśmy.
Bzdura.
To nie tak. Byłyśmy we dwie.
Co ty gadasz?
Nie tak się stało.
Miałaś szansę przesunąć mój pionek.
Zielony.
Wybierz zielonego gracza i przesuń go o jedno pole.
Jak pomogę komuś wygrać, chcę dostać żeton.
Wybrałaś...
Między tobą a Ji-yeong?
Nie grałaś ze mną.
Ale czy moje popchnięcie ciebie cokolwiek by zmieniło?
Próbowałam...
Mieliśmy sobie pomagać.
Nie tak się umawialiśmy?
W tamtej chwili myślałam, że Ji-yeong jest w podobnej sytuacji co my.
Gdybyśmy grały razem,
byłoby lepiej ułożyć się z nią
niż z Justinem.
Taka była umowa.
Tak.
Ale myślałyśmy, że Ji-yeong jest jedną z nas.
I dlatego poprosiłam, żebyś to zrozumiał. Ten żeton był dla mnie ważny.
Co mogę powiedzieć.
Sądziłam, że ma do mnie żal za grę więzienną,
ale miał go już wcześniej.
Straciłam jego zaufanie.
Ale ma rację.
- W czym? - W tym, że...
gdy miałam wybór między Ji-yeong a Justinem,
dogadałam się z Ji-yeong.
- Ale myślałaś, że jest jedną z nas. - Na początku tak sądziłam.
Ale okazało się, że...
Nie. Przyznaj to otwarcie.
To nie chodzi o to, że wybrałaś ją.
Wybrałaś 7higha.
Ale to dlatego, że...
Będzie wyglądać, jakbym pomagał 7highowi.
Przesunę 7higha do przodu.
Rozmawialiśmy o tym. Zgodziliśmy się.
Czekajcie. Ja chyba nie rozumiem.
Ja jestem zdrajczynią?
Współpracowałyście.
Byłyśmy obok siebie na polu 8 i 10.
Dlatego ją popchnęłam.
Chciałam wygrać jako pierwsza.
Tylko ja.
To chciałaś zrobić. Rozumiem.
Ale pracowałyście z drugą drużyną.
Druga drużyna mnie zabiła.
Ten dzień jest pełen zdrad.
O czym ty mówisz?
Ja tyko próbowałam wygrać i mnie zabili.
Jak mogę być postrzegana jako zdrajczyni?
Nie są już moimi przyjaciółkami.
Jeśli będę miał szansę je wyeliminować, zrobię to.
Jestem w jakimś szoku.
Ja też. Po obejrzeniu gry.
Sang-yeon nie miał szans się rozwinąć.
A ludzie powoli pokazują swoje prawdziwe oblicze.
Czuję zew krwi.
Błysk w oczach, kpiące uśmiechy.
Pragną zdobyć żeton.
A po środku stał Sang-yeon i z jego twarzy można było odczytać wszystko.
Coraz bardziej panikował.
Okropnie się na to patrzyło.
Pewnie to ukartowali.
Żeby zapewnić sobie wygraną. Też bym tak zrobił.
Kolejny triumf sojuszu?
Tak sądzę. A on był celem.
Nie zdziwiłaby mnie rewolta.
Szykuje się.
Jutro pewnie na nas najadą.
My gadaliśmy o grze,
a Hyun-gyu szykował się do próby.
Wszystko zapamiętałem.
Wziąłeś prysznic?
- Nie, idę teraz. - Teraz?
Ostatni test.
Jeśli jest gotowy...
- Da radę. - Super. To koniec.
Dobra.
Idziemy? Póki pamiętasz.
Odprowadzimy cię.
Hyun-gyu.
Ta próba...
Powodzenia.
Musisz wrócić, Hyun-gyu.
- Jakbyś naprawdę odchodził. - Zrobię zdjęcie.
- Super. - Zamknęły się.
- Bez przycisku. - Wcześniej były otwarte.
Uczyłem się do samego końca
i byłem pewny siebie.
WITAJ NA UKRYTYM POZIOMIE
JEŚLI WYGRASZ, UZYSKASZ PRZEWAGĘ W DRODZE DO FINAŁU
PORAŻKA CIĘ NIE WYELIMINUJE
Zapraszam.
Witaj na ukrytym poziomie.
Przesunę na 124.
Przesuwam na 124.
Zmień kolor.
- Zrobię tak. - Zgadza się?
Tak.
Park Sang-yeon nie dostrzegł ogromnej okazji na wygraną.
Mogłem wygrać.
Park Sang-yeon poszedł naprzód, by dotrzeć do mety,
ale co, gdyby się cofnął?
Musiałby umieścić pionek na strategicznym polu,
zanim zmieniłby kolor na żółty.
Przy cofaniu się na pole 105, musiałby mieć na górze kolor czerwony,
by znów zmienić go na żółty.
Po zmianie na żółty, musiałby położyć pionek tak,
by na górze był niebieski albo fioletowy
przed ruchem powrotnym na 123.
Gdyby się przesuwał w tę i z powrotem między polem 105 i 123,
mógłby przesuwać pionki innych graczy,
nie dając im szans na wykonanie własnej tury.
Mógłby tak robić cały dzień.
Mógłby sprawić, że ktoś wygra, wygnać innych
albo nawet ich wyeliminować.
Nigdy jednak by nie wygrał.
Podczas gry testowej odkryliśmy też inne ciekawe strategie na wygraną.
Odkrywajcie to razem z nami.
Napisy: Marta Przepiórkowska