Zapraszam. Witaj w ukrytej konkurencji.
Jeśli tutaj zawiedziesz, będziesz musiał oddać wszystkie
żetony prócz jednego.
Trzeba było rozdać…
Wyjaśnię teraz reguły ukrytej konkurencji.
Nazywa się… „problem skoczka”.
Polega na przestawianiu szachowego skoczka po planszy tak,
by stanął raz na każdym jej polu.
Figura przed tobą to skoczek.
Gdy go poruszysz, zaczniemy odliczanie.
Skoczek porusza się najpierw dwa pola w jednym kierunku, a potem jedno w bok,
w kształcie litery L.
Jeśli staniesz ponownie na jakimś polu,
lub nie będziesz mógł wykonać legalnego ruchu, będziesz musiał zacząć od nowa.
W sumie są trzy kolejki.
Plansze mają sześć na sześć pól, siedem na siedem i osiem na osiem.
Kolejki będą też coraz trudniejsze.
Tej największej nie ćwiczyłem.
Jeśli zdążysz w ciągu godziny, ukończysz zadanie.
Pokażę teraz planszę do pierwszej kolejki.
Cztery, pięć, sześć, 18, 24.
Mniejsze dwie plansze miałem wykute na blachę.
Ukończyłeś rundę pierwszą. Ujawnię teraz drugą planszę.
Raz.
Dwa.
Trzy. Cztery. Pięć.
Sześć. Dziewięć, dziesięć, 15.
25…
I co dalej?
Na chwilę się pogubiłem.
Rozwiązywanie tego na papierze to zupełnie inna para kaloszy.
Trzy, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14,
15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24…
25. 26. 27. 28. 31. 37. 41.
Dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
Dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć.
Druga runda ukończona. Odsłonię teraz kolejną planszę.
Jazda.
36 w jednym okrążeniu…
Gdy So-hui wcześniej ułożyła wzór z kolejnością…
Nie wiem, kiedy wzór się zmienia,
ale dziewięć na dziewięć to chyba siedem na siedem minus jeden.
Ale nie nam reguły i nie jestem tego pewna.
14, 15, 16, 17…
Teraz tutaj.
Cały układ się powtarza?
Jest jeden obrót. A, w tym miejscu.
Gdzie 26?
Raz. Dwa. Trzy.
4. 5. 6.
7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16.
17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24…
24?
Przy 25…
Zaraz. Raz. Dwa, trzy, cztery…
Pierwotny wzór zablokował się przy 25 kroku.
Pożałowałem, że nie przećwiczyłem planszy
osiem na osiem.
18, 19, 20… 21, 22, 23…
Dlaczego tego nie przećwiczyłem? Trzeba było. 13?
Kurcze, niedobrze.
Powoli.
Będzie słabo, jeśli nie wróci.
Dlaczego?
Jeśli odpadnie, tym gorzej dla nas.
Bo?
Bo będzie nam trudniej jutro.
20. 21. 22, 23, 24.
Do 24.
Gdy jest symetria…
trzymam się środka. Pięć… cztery…
Jedna pomyłka pociąga kolejne.
Dobrze rozplanować jakieś 15 ruchów i się rozejrzeć.
Trzy, cztery, pięć, sześć, siedem… Miesza mi się.
Tutaj, tutaj, tutaj… Wszystkiego się nie spamięta.
Spróbowałem jakoś oznaczyć pole.
Mam tylko papier.
Teraz…
Zrobię kółko.
Przeciąg je zdmuchuje?
Wzór, punkt symetrii…
Spróbujmy znowu.
Ojej.
Nie ma go już pół godziny.
20 minut. Czekajcie, już tyle to trwa?
Nie wzdychaj.
Psujesz nastrój.
To ze stresu.
W trzeciej kolejce przestawił figurę 46 razy, a potem zaczął myśleć.
Czyżby dlatego, że zapędził się w kozi
róg i już nie wygra?
Nie ma wyjścia.
Szlag…
Raz.
Słabo idą mi klasówki.
Gdy trzeci raz zdawałem egzamin,
przez głupi błąd nie dostałem się na wymarzoną uczelnię.
Raz.
Dwa.
Raz…
Jak tu stanąłem?
Jeszcze jedno pole. Jedno. Tylko gdzie?
To za długo trwa.
Odpadnie.
Nie wiem, czy odpadł, ale wynik raczej jest przesądzony.
Chyba już po nim.
Wiemy, że nie odpadnie, więc pewnie dowiemy się jutro.
Nie ma co odstawiać toreb. Nie przenocuje.
Raczej nie.
Jest spora szansa, że nie.
Zmarnowałem dużo czasu. Rozwiązałbym to o wiele szybciej,
gdybym miał kartkę.
Pogubiłem się.
Zaraz, zaraz.
Raz, dwa… Chyba wiem.
Trzy, cztery…
Znowu. Znowu…
Tu w lewo, tu w prawo, a potem w lewo. Trzeba bylo zacząć od nowa?
Wyluzuj. Ostatnia próba.
10… 11, 12, 13, 14, 15… Zaraz!
Ostatnia szansa.
I co?
Nie.
Wyluzuj, dasz radę.
Tylko spokojnie. Nie nawal teraz.
Udało ci się.
DIABELSKI PLAN KOMNATA ŚMIERCI
Byłem pewny kolejności, bo podążała za wzorem, który już znałem.
Gdy zrobi się pełne okrążenie, pola układają się symetrycznie.
Podążałem za wzorem i wkrótce objawił się ponownie. Byłem już pewny, że się uda.
Chyba zmienię podejście. Chciałbym iść do pudła, ale lepiej nie.
Zejdę tam rano.
To inna sprawa. Musimy współpracować!
Wcale nie inna. Schodzę i już. Nie zmuszam cię.
Naprawdę myślałeś, że była zmowa przeciwko tobie?
Między wami - na pewno.
Zdradziły cię?
W tej ostatniej grze wystawiła mnie cała trójka!
Kto?
Ich troje.
Ci ludzie nas zdradzili.
Nie chciałam grać pięcioro na jednego, a potem tylko przystałam
na inną propozycję.
Jak współpracowaliście? Co zrobiliście? Ustaliliśmy razem kolejność.
Musiałam się dołączyć, bo oni już byli w zmowie.
Skoro byliście razem, była niska szansa, że odpadniecie. Tylko co z pozostałymi?
Właśnie! Według ciebie nas nie zdradzili?
Wszystko jasne! Był sekretny układ.
Popędziłam do mety i mnie skreślili!
Myślałam, że sojusz z Hyun-joonem i
Eun-yu będzie korzystny,
bo w trakcie dziennej konkurencji nie dogadywaliśmy się z Se-dolem i mieliśmy
zatarg z drugą drużyną.
Wcześniej tak nie było!
Chciałbym powiedzieć, że nic się nie stało,
ale skoro wy się ułożyliście, teraz nie jestem pewny.
Nie wiem, czy to zasługa sojuszu, ale poszło nieźle.
Ostatecznie nie byłem pierwszy, a Sang-yeon odpadł. To mi nie pasuje.
Se-dol to jedyny, któremu ufam. Ale posłuchaj.
Nie pomogliśmy tamtej drużynie. Przeciwnie, prosiliśmy o pomoc ich.
Nie byliśmy z nimi. Słowo daję.
Od teraz ufam już tylko Se-dolowi.
Czekajcie. A co z tym?
Justin chce zejść.
Co ty gadasz. Ja schodzę.
Ha-rin, co myślisz?
Ciągle jestem w szoku po słowach Justina. Skoro chce wejść, droga wolna.
Czyli jest nas czworo.
Myślę, że powinien spróbować ten, kto ma najmniej żetonów.
Obecnie to ja i Eun-yu.
Ale chyba oboje obawiamy się tego, co tam zastaniemy.
Jak zdecydujemy, kto tam zejdzie? Papier-kamień-nożyce? Czy jedno mniej?
Żadnego „jedno mniej”!
Mamy mnóstwo czasu. Może turniej?
Tak.
Wrócił! Hyun-gyu!
Przebrałeś się?
Zdałem.
Brawo!
Ale nic mi nie dali. Jak to nie?
Podobno pomoże w finale.
Dadzą ci to wtedy?
Ale musisz do niego dotrwać.
O rety…
Super!
Robiłeś to z pamięci?
Już nie musimy!
Brawo, gratulacje.
Nic nie dali.
Myślałam, że coś mi się przywidziało, ale nagle wyszedłeś. Ledwie żyję.
Co?
Już jedenasta.
Wystraszyłam się, że ktoś odpadł.
Jest inne studio?
Całe czarne pomieszczenie, z podświetlaną podłogą.
Oznaczałeś pola ręcznie? Stawałem na nich.
Chodziłeś o, tak?
I rozkładałem na nich kawałki papieru.
Wrócił?
Wrócił!
Uściskaj go.
Tak się ucieszyłem na twój widok.
Ja też.
Papier, kamień, nożyce? Liczy się druga wygrana,
bo jest nas czworo.
Dobra.
Padło na papier, kamień i nożyce,
żeby rozstrzygnąć to w miarę szybko i się nie zmęczyć.
Uczciwa gra, jak to w tym programie.
Sędziujesz? Tak.
Jestem spięta!
Możesz stracić życie!
Kto nie pokaże, ten odpada!
Jak wszyscy wybrali papier? Jeszcze raz. Kto nie pokaże, ten odpada!
Trzeba było dać kamień!
Kto nie pokaże, odpada!
Nie mogę na to patrzeć. Stańcie plecami do siebie.
Kto nie pokaże, odpada!
O matko! Pierwszy raz!
Dopiero pierwszy.
Kto nie pokaże, odpada!
No nie.
Co wy macie z tym kamieniem?
Kto nie pokaże, odpada!
O rany!
Raz, dwa, trzy!
Hyun-joon.
Kurde!
Pierwszy.
Teraz boję się tam schodzić! Wszystkiego się boję!
Chcę wygrać choć raz.
Dawajcie. Kto nie pokaże, odpada!
Co?
Kamień. Wygrałeś.
Brawo!
Serio?
Gratuluję.
Wygrałem i ja zejdę na dół.
Wygraj dziesięć żetonów i wróć jutro.
Nie wiem, co mnie tam czeka. Trzymasz się?
Muszę.
Uważałem Seung-hyun za asa naszej grupy.
Była uprzejma i bystra. Spodziewałem się, że wróci w blasku chwały.
Nie mam bladego pojęcia, co czeka mnie na dole.
Zdrówko! Zasłużyłeś!
Dożyliśmy drugiej nocy.
Miło, gdy jest co świętować.
Liczyłem na to wczoraj.
Wczoraj byliśmy ledwo żywi po przyjeździe.
Dlatego dziś się nie ruszałem.
Za to tamci od początku siedzą w pudle.
Fakt. Będą tacy zachwyceni, gdy przejdą do tej kwatery.
Różnica na pewno jest spora.
Więzienie musi być dołujące.
Ale nawet tu, po dwóch dniach…
Cierpią przez niewygody, ale zbliżyli się do siebie.
Pewnie podobnie jak my.
Nie chcę, żeby któreś z nas tam trafiło.
Rozczulam się, słysząc coś takiego.
Bardzo się o ciebie martwiliśmy.
Bo jestem najmłodszy?
Czekałem na ciebie.
Czegoś ci trzeba?
Mówiłeś, że trzeba załatwić kogoś z tamtej ekipy.
Pomożesz mi, jeśli jutro będę chciała to zrobić?
To mi się podoba.
Naprawdę?
Byłem za, zanim skończyłaś mówić.
Od jutra chcę grać twardo.
Bałam się Ha-rin.
Jest osobliwa.
Bardzo. Jak taka straszna, gadająca lalka.
Podchodzi i szepcze: „Zabiję cię”.
Załatwmy 126. Trzeba ich wytłuc.
Nie daruje wam, jeśli będziecie przeciwko niej.
To nie przelewki.
Zawalczę z nią.
Ciekawie byłoby zobaczyć wasze starcie.
Dobrze wczuła się w rolę. Jak wszyscy tamci.
Wyglądam przy nich zbyt zwyczajnie. Co to znaczy?
Właśnie. Przy nich jesteśmy szarymi ludźmi.
Normalnymi.
So-hui jest bardzo normalna.
Nie, ty wyglądałaś mi na psycholkę.
Wczoraj leżałaś wpatrzona w ziemię.
„Rozwiązałam”.
Można się kłaść!
Tak, czas do łóżek.
Serio, ty też grasz postać. Nie pasujesz do nas, normików.
Zazdrościsz jej?
Kyuhyun jest normikiem!
Parszywy los! Nie chciałem tak!
Masz minę, jakby przeszkadzało ci, że mówią o kimś innym. To nieważne!
Tylko nie chcę być pospolity!
Trzeba być groźnym.
Kładziemy się?
Tak, zaraz będzie jutro.
Udany dzień.
Dobra robota.
Dobrej nocy! Pa, wyśpijcie się!
Dobranoc.
Dobranoc!
Jutrem martwmy się jutro. Dobranoc.
Przyłóżmy się jutro. Dajmy czadu.
Tak jest.
Spróbujmy jutro czegoś innego.
Chcę grać z tobą.
I przeciwko Ha-rin.
Jest zakręcona, ale pozytywnie.
Trochę.
Zrobisz tamto przed snem?
„Tamto”?
Dobranoc.
Możesz przejść o dwa pola i postawić murek.
Ciekawe.
Ciekawe?
Jemy.
Już pora śniadania?
Obudzicie go?
Hyun-joon śpi jak kamień.
Chyba wyjdę stąd najchudsza w życiu.
Denerwuję się.
W końcu ryzykuję życiem.
Zawsze mogę cię zastąpić.
Ja tak samo.
Wyspałeś się?
Lepiej niż wczoraj.
Nawet jeśli przyjdzie ktoś stamtąd, będą to góra dwie osoby.
Wtedy pogrzebiemy ich w eliminacjach. „Pogrzebiemy”?
To nie wbrew przysiędze Hipokratesa?
Co Hipokratesowi do tego?
Sądzę, że należy spróbować. Ledwie się trzymam i nie
chcę już wracać do domu, więc chociaż się rozejrzę.
Ale fakt, że jestem spięty.
Sufit jest taki wysoki. Ojej.
Dzień dobry.
Zaraz się czegoś dowiemy.
Wyzwanie?
Raczej go nie zdali.
Se-dol mógł się oprzeć?
Cóż…
Gotów? Tak.
To w drogę.
Proszę, wróć do nas.
Niech się Bóg zlituje.
Mam ciarki!
Możliwe, że się żegnamy.
Pomagaliśmy sobie od początku.
Spotkajmy się po programie.
Musisz wrócić.
Wróć i roznieśmy ich.
Już czas?
Dobra.
Naprawdę to robię?
Dasz radę.
Dasz radę!
Zamknijcie za mną.
Pa.
Pa, pa!
Powodzenia!
Wróć żywy.
Uda mu się.
NAGRYWANE W PODCZERWIENI
Że co?
Co jest?
Nic nie widać.
Tędy?
Co?
Co to?
Co? Kurde.
Błagam was.
Co to?
Myślałem, że zadanie nie bez kozery jest ukryte.
Ponieważ się narażałem, spodziewałem się dużej
nagrody albo niskich szans na sukces. Otwierając drzwi,
poczułem, że naprawdę może być po mnie.
Co to jest?
Co?
Ale…
Trafiłem?
Wyglądało jak ładownia na statku. Zastanawiałem się,
czy każą mi grać w takim ciasnym korytarzu.
Co znowu?
Jest zalana.
Co jest?
Ojej.
Byłam pewna, że będę grała w tamtą grę,
więc do samego końca powtarzałam w głowie kolejność ruchów.
Ale na miejscu zastałam coś zgoła innego. Byłam w kropce.
Moją uwagę zwróciły rysunki na niektórych cegłach. Były na nich różne obrazki: lis,
kostka lodu, strzałka w górę, coś jakby ksylofon…
A na tych przy podłoże były kolory.
Nie wiedziałem, dlaczego się różnią i o co w tym chodzi.
Straszycie mnie!
Witaj.
Witaj. Przed tobą ukryte zadanie.
Musisz umieścić klucz w zamku sejfu obok ekranu i go otworzyć.
Masz dziesięć minut, więc skup się tylko na tym.
Dam ci wskazówkę, aby pomóc ci to rozwiązać.
ZNAJDŹ KLUCZ
Woda.
Zaleje mnie?
Widziałam wokół siebie różne wzory. To już nie było więzienie.
Wcisnęłam cegłę z rysunkiem słońca, myśląc, że muszę je przywołać,
by odegnać deszcz.
Ale chyba musiałam podejść do tego trzeźwiej.
Czułam presję, by szybko coś zrobić, i wodę kapiącą mi na głowę.
Chyba się nie zgadza.
Poziom wody się podnosił. Nie czułam jej, gdy sięgała mi do kostek,
ale z czasem zaczęłam panikować.
Muszę znaleźć klucz. Klucz…
ZNAJDŹ KLUCZ
Co mam wcisnąć?
PORAŻKA
Czas minął. Nie wypełniłaś zadania.
Lee Seung-hyun, musisz opuścić program.
PORAŻKA
Lis… słońce… znak zapytania. Co to znaczy?
Co?
Wysuwają się.
Myślałem, że klucz kryje się za którąś cegłą,
więc zacząłem wciskać wszystkie.
To ostatnia.
Lis.
Lisa zobaczyłem jako pierwszego. Na żetonach są węże,
a na tych cegłach - różne zwierzęta. Na prawo od lisa były też piorun i słońce.
Pomyślałem, że chodzi o jakąś bajkę. Coś o lisie, którego poraził piorun?
Lis, piorun, słońce. „Znajdź klucz”.
Lis…
Kot.
Ptak, słoń, pies, świnia.
Był sobie kotek.
Pytajnik.
Co to znaczy „znajdź klucz”?
Co?
Mam wejść?
A to co? Ptak i serce.
„Znajdź klucz”.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć…
Dziesięć liter.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem… osiem, dziewięć, dziesięć.
Cegieł było więcej niż liter. Musiałem wcisnąć tylko ustalone.
Dobra.
Wepchnę wszystkie z powrotem.
Wszystkie!
Zdążę!
Wciskam.
„Find” jest na „F”, jak „fox”!
Myślałem, że angielskie nazwy odpowiadają literom.
Co jest na „I”? Nie to. „Ice”.
„F” jak „fox”.
„Ice”. Teraz coś na „N”. „B”.
„Zebra”.
„Orange”.
„Bird”, „cat”…
Nie widzę.
„Nose”!
Teraz „D”.
„D”… „Direction”, tak?
„T”! „Tree”!
„H”.
„H”…
„Here”?
Gdy woda sięgnęła mi powyżej pasa, zupełnie nie mogłem się skupić.
Czy to „dog”?
„T” jak „thunder”.
To „zebra”…
„Pig”.
Kłopot w tym, że niektóre cegły znajdowały
się już pod wodą. Nie widziałem ich z góry i czułem,
że im dalej, tym gorzej.
Nie widzę!
„Heart”.
Pod psem było serce. Znalazłem „H”.
Jednak nie strzałka, tylko pies.
„T”.
Drzewo już wcisnąłem. Drzewo czy błyskawica?
Wydaje mi się, że raczej drzewo. Tak!
„H”.
To serce.
„E”.
„Elephant”.
„K”.
„Knife”!
Prawie nie widzę. „Yellow”.
Nie wsuwa się?
Już nie widzę!
Coraz mniej widać.
Co jest? Co to?
Co się dzieje?
Co to?
Jedna płytka uniosła się na wodzie, a w dole zobaczyłem zielone światło.
Coś musiało być przy dnie. Postanowiłem zanurkować.
Ukończyłeś zadanie.
To jest klucz?
Udało się!
Byłem taki rozkojarzony, gdy otworzyły się drzwi.
Ciało odmawiało mi posłuszeństwa. Nie rozumiałem,
po co tak mi zależało na tych żetonach.
Czy naprawdę ukończyłem ukryte zadanie? Nie mogłem uwierzyć.
Sam się zadziwiłem. Dawaj!
Nie spodziewałem się po sobie, że kiedyś zanurkuję.
Pierwszy raz sprawdziłem, na co mnie stać. Mogłem wrócić do reszty więźniów z dumą.
Weź dziesięć żetonów i wróć do celi.
Mam dość problemu skoczka do końca życia.
Ciekawe, czy to problem skoczka.
I czy trzeba chodzić po
wielkiej szachownicy.
Otwórzcie!
Skąd to? Chyba stamtąd! Pomocy!
Otwórzcie!
Tutaj!
Super!
Jak to zrobić?
Hyun-joon!
Żyjesz?
Co tam się stało?
Skoczek to nie był. Kto cię przemoczył?
To było coś strasznego.
Co się stało?
Stosz na dnie studni i stopniowo zalewa cię woda.
Otaczają cię rysunki, ale masz dziesięć minut i je zalewa.
Musiałeś zanurkować? Nie widziałem ich.
Dlatego jesteś mokry.
Otworzyłeś oczy pod wodą?
Nie było wyjścia.
Ja bym odpadł.
Dobra robota.
A jaka była nagroda?
W sejfie były żetony.
Zobaczmy!
Namęczyłeś się!
Dobra!
Ale rewelacja.
Dziesięć.
W sumie dziesięć sztuk.
To jesteś pierwszy!
Hyun-joon!
Wygrajmy to!
Tak mu zazdroszczę. Niepowtarzalne przeżycie.
Tak jest.
Byłem sobą nieco zawiedziony.
Nie pomogłem znaleźć ukrytego zadania i obiecałem się po podjąć.
Ale już nic nie poradzę.
Jak rozmawiasz z tamtą drużyną?
Byłam w zespole z Eun-yu.
I macie nić porozumienia?
Dlatego Kyuhyun gada tak z nami.
Wszystko jasne.
Powiedz. Ha-rin czy Eun-yu?
Raczej Ha-rin.
Na pewno?
Tak. Już raz z nią grałem.
W zielonych? Ale zagadam do Eun-yu.
Planujmy na bieżąco.
Też jest dobra.
Gdy byłeś na dole, uznaliśmy,
że nie warto tracić czasu na tamtą drużynę.
Opracujmy strategię między sobą.
Ji-yeong i tamci przyszli do nas wczoraj i udawali, że są z nami w zmowie,
ale ostatecznie grali sami i wygrali. Dziś wolę tego uniknąć.
Przestańmy im mówić, co zrobimy.
Czyli chcecie być tajemniczy, ale nie obrażając ich.
Na pewno będą chcieli moje żetony. Lepiej ich wysłuchaj.
Zobaczę, ile od nich wyciągnę.
W tamtej drużynie jest wielu wyrachowanych ludzi. Żeby przetrwać,
nie możemy pozwolić, by zmówili się przeciwko nam.
Trochę głupio mi to mówić, bo mam teraz najmniej, ale wydaje mi się,
że powinniśmy zacząć tę rundę z określoną liczbą żetonów.
Nie chcę ich na stałe, ale może mi pożyczycie?
Możesz mi je oddać, gdy uzbierasz więcej, na przykład trzy.
Jeden a dwa to spora różnica.
Pożycz je jeden. Ci mający najmniej pewnie dziś odpadną.
Też tak sądzę.
W takim razie…
Tak mi wstyd. Dziękuję.
Oddam jak najszybciej.
Dam ci żeton za pomoc w otwarciu tamtych drzwi.
Za co? Weź.
Nic nie wygrałeś. Nie.
Zatrzymaj go.
Weź.
Ktoś może dzisiaj odpaść. Dlatego go zatrzymaj.
Weź.
Dobrze, ale po dzisiejszym zadaniu.
Tobie też dam później.
Jasne.
Dzięki.
Połowa trafi do pudła.
Albo nawet odpadniemy. Muszę się starać, by nie mieć sobie za złe.
Mogą nas dziś atakować.
Trzeba było wczoraj grać agresywniej, żeby tamci poodpadali.
Mogliśmy. Trzeba było.
Racja. Nam to nie groziło.
Żałuję tamtej gry.
Ale wczoraj się tak nie czuliśmy. Nie.
Chyba zmieniło się to po tym, jak biedny Sang-yeon poszedł
do nich na ścięcie. Raczej tak.
Trzeba jakoś załatwić Se-dola.
Racja.
Może nam zaszkodzić później.
Jest wśród tych, którzy mogą dużo namieszać.
Ja skupiłbym się raczej na takich, co się z nami nie zgrywają.
To miałem na myśli, ale innymi słowami.
Naszym głównym wrogiem jest ten najmniej skory do współpracy.
Zbyt niepewny.
Dobra.
Wkrótce zacznie się główna rozgrywka. Przejdźcie na teren.
W drogę!
Eun-yu, nie zdradź mnie.
Wszyscy uchodzimy za zdrajców. Trzymajmy się razem.
Będę na ciebie liczył.
Jasne.
Czuję się jak gladiator, idący do koloseum.
Postarajmy się dzisiaj.
Nic nie wystawili.
O, dzień dobry!
Jesteśmy!
Co się wczoraj działo?
Dzięki za białko.
Oglądaliśmy.
Tak, coś niesamowitego.
Miałeś plan, nie? Od samego początku.
No pewnie!
Sporo przeszłaś.
A co u was?
Hyun-gyu…
Poszedł?
I wygrał. Serio?
Dzień dobry. Zaczniemy wkrótce trzecią
główną rozgrywkę.
We wczorajszych eliminacjach odpadł Park Sang-yeon. Zostało 11 zawodników.
Zanim zaczniemy, podliczę, ile macie żetonów.
Hyun-joon ma dziesięć?
Brawo!
Choi Hyun-joon ma najwięcej.
Przetrwał.
Wyjaśnię teraz reguły gry.
Jazda!
Dzisiejsza rozgrywka to „Halloweenowe potwory”.
Co to znaczy?
Gra polega na zwalczaniu potworów i zbieraniu łupów.
Potworów?
Na początku każdy zawodnik dostaje pięć punktów i podstawową broń: sztylet.
Na godzinę przed rozpoczęciem rozgrywki,
będziecie mogli zawrzeć sojusze w pokoju krupierów.
Do sojuszu może należeć maksymalnie trójka.
Każde z was może być tylko w jednym sojuszu, a sojusze są niezrywalne.
Robimy to jawnie.
Skład jest ważny.
Na początku rundy będzie 20 minut na wymianę punktów w pokoju krupierów.
Możecie wymieniać się tylko z sojusznikami,
a każdy musi mieć minimalnie jeden.
Gdy już się wymienicie, liczba punktów na waszym koncie
podyktuje kolejność.
W przypadku remisu o kolejności przesądzi dodatkowe losowanie.
Na początku rozgrywki odkryjemy planszę i ujawnimy potwory, czyli cele do pokonania.
Każdy potwór ma różną liczbę punktów,
a za jego pokonanie dostaje się żetony lub broń.
Punkty przekładają się na wytrzymałość potwora, wyrażoną w serduszkach.
Fajnie będzie.
Oto reguły walki z potworami.
Walkę można toczyć tylko na polu bitwy, oznaczonym przez dwie linie.
Zawodnicy atakują w każdej kolejce i nie mogą zrezygnować z ataku.
Każdy ma pół godziny na wejście do pokoju krupierów,
wybranie pola walki i wskazanie, z jakiej broni skorzysta.
W jednej kolejne można atakować jedną bronią.
Podstawowy sztylet może być używany co kolejka i zawsze wraca do zawodnika.
Broń specjalna jest jednorazowa i zużywa się natychmiast.
Każda broń zadaje inne obrażenia,
których wartość jest odejmowana od wytrzymałości potwora.
Gdy wytrzymałość spadnie do zera, potwór ginie. To HP-ki.
Teraz objaśnię broń. Oto sztylet, o sile wynoszącej trzy.
O tyle cios obniża wytrzymałość potwora.
Następujące karty to broń specjalna. Trucizna:
zadaje jeden punkt obrażeń w kolejce każdego zawodnika, aż potwór zginie.
Lód: zadaje trzy punkty obrażeń,
jednak zaatakowany nim potwór nie będzie otrzymywał obrażeń od innych zawodników,
póki ten, który skorzystał z lodu, nie będzie miał drugiej kolejki.
Dwa miecze: cztery punkty obrażeń.
Można nimi atakować jednego potwora lub dwa. Jeden cel
jest rażony za cztery punkty, dwa - za dwa każdy.
Dwa miecze.
Granat: sześć punktów obrażeń. Można go użyć przeciwko każdemu.
Dynamit: dziesięć punktów obrażeń,
ale potwory zaatakowane przy jego pomocy otrzymują je dopiero w następnej kolejce.
Gdy wszyscy wybiorą cel i broń, ich ataki będą wykonane automatycznie,
w ustalonej kolejności.
Jeśli potwór zostanie rażony atakiem o sile większej,
niż jego pozostałe punkty wytrzymałości, ginie, a nadmiar jest stracony.
Podczas walki punkty potworów oraz zawodników,
a także wykorzystywana przez nich broń, są utajnione. Gdy ginie jakiś potwór,
ujawniamy jego pogromcę, który otrzymuje łupy.
Pokonany potwór znika z pola walki i automatyczne zastępuje go inny,
znajdujący się po lewej stronie pola rezerwowego.
Wszystkie ataki, które miały razić pokonanego potwora,
stają się wymierzone w tego nowego.
Zawodnicy mogą wydać jeden żeton na przedmiot specjalny.
Ze skanera można skorzystać przed wymianą punktów.
Pozwala wejść do pokoju krupierów i poznać stan wszystkich potworów na polu walki.
Karta zmiany kolejności może być użyta razem z kartą broni i pozwala
zawodnikowi ustawić się na dowolnej pozycji.
Wszystkie bronie i przedmioty specjalne, czyli każda karta z wyjątkiem sztyletu,
może być przenoszona między zawodnikami i sojuszami.
Po ostatnim ataku kończy się runda.
Druga runda również zaczyna się od wymiany punktów.
Jeśli kilku zawodników będzie miało tyle samo,
będą atakować w kolejności odwrotnej do tej w pierwszej rundzie.
Aha…
Gra dobiegnie końca, gdy zginą wszystkie potwory
z rezerwowej puli.
Po zakończeniu rozgrywki punkty zawodników będą zsumowane i podzielone po
równo między członków sojuszy.
Sumę dzielimy do jednego miejsca po przecinku.
Zawodnik z największą liczbą punktów dostanie sześć żetonów.
Jeśli zwycięzców będzie kilku, żetony będą rozłożone równomiernie
między nich. A oto dzisiejsza nagroda. Ktoś ma zginąć?
Jeśli pod koniec rozgrywki odpadnie jeden zawodnik,
do puli dodamy 100 milionów wonów.
Jeden?
Macie teraz godzinę na zawarcie sojuszy.
Prosimy chętnych o wspólne wejście do pokoju krupierów.
Podejrzewałem, że takie będą reguły. Jednak nie wyjawili,
jak ktoś miałby odpaść.
Obecne reguły nie mówią, jak się odpada. Wydaje mi się,
że trzeba będzie spytać krupierów, jak to działa.
Nie wiem jeszcze jak, ale trzeba dziś kogoś wyeliminować.
Szkoda, że tylko jednego.
O czym myślisz? Myślę nad sojuszem z Kyuhyunem
albo kimś jeszcze, ale wtedy byłyby trzy trójki i dwójka.
Chcecie być w trójce z Kyuhyunem?
Tak sądzimy. Nic nas nie łączy z tamtymi z więzienia.
Lepiej, żebyś przeszła tam.
Chcesz być w trójce?
Ja?
Tak, myślałem nad nami.
Nie o to mi chodzi. Chcemy się połączyć w trzy trójki?
Kiepsko to brzmi, ale nie ma wyjścia. Trzy trójki i dwójka,
z której ktoś odpadnie.
Tylko kto?
Se-dol i Justin.
Punkty zgarnia zabójca. Ostatni cios decyduje.
Ale stwór może już być martwy i zastąpiony innym.
Pokonane potwory znikają z pola walki i są automatycznie zastępowane przez te
z rezerwowej puli. Następni zawodnicy w kolejce
atakują te same miejsca, więc dobre zgranie to
filar udanego sojuszu.
Chcę grać z tobą, bo na początku byłeś kupionym gliną.
Nie wiemy o tobie zbyt wiele, poza tym, że dobrze grałeś.
Tak… Ale chcę być z Kyuhyunem i So-hui.
Już się dogadaliście?
Nie, właśnie nie. Rozmawialiśmy o Ha-rin.
Może się udać?
Ha-rin jest spokojna, ale pamiętaj, że ma trzy żetony.
Nie wiem, czy to dobry pomysł, wydawać je na te dodatki.
Nie musi wydawać swoich. Tu masz mnóstwo.
Nie możesz tak mówić. Racja.
Musiałbym dostać potem coś w zamian. Jak je wygrałeś?
Jesteś ciekaw?
Tak. Ja wygrałem w go z płotkami.
Go z płotkami?
A ty?
To było coś nowego. Zamknęli mnie w studni.
Chciałem grać z Kyuhyunem i So-hui, ale taki sojusz może skomplikować sprawy.
Dogadałem się z kilkoma więźniami.
Bądźmy razem.
We trójkę?
Tak to widzisz? Myślę… Chodźmy do pokoju.
W takiej grze zdecydowanie lepiej być w trzyosobowym sojuszu.
Wszyscy będą wiedzieli o ruchach samotnego zawodnika.
Zagram Hyun-joonem i Ha-rin.
Ja zwerbuję Eun-yu.
I bądźmy taką szóstką.
Nie dziewiątką?
Załatwmy drużynę z Se-dolem.
Słusznie, zgadzam się.
Nie chciałbym spotkać się z Se-dolem w finale.
Byłby groźny w starciu jeden na jednego.
Chcą się pozbyć Se-dola. Zrozumiałem to dopiero po czasie.
Nie życzę mu, żeby odpadł, i życzę mu dziś jak najlepiej.
Tak jak mówiłem, powinniście utworzyć trójkę z Eun-yu.
Tak zróbmy.
A ty co?
Ja będę z Kyuhyunem i So-hui.
Ona musi się zgodzić.
Kawa na ławę. Powstaną trzy trzyosobowe sojusze,
a jeden z pozostałych dwóch odpadnie. Hyun-gyu ma plan pozbyć się Se-dola.
Ekipa z kwater już ustaliła, ze skreśli Se-dola.
Ha-rin będzie z Hyun-gyu.
Tak? I Hyun-joonem.
Nie miałam innego wyjścia.
Nie musimy robić tak jak ustalili. Od kiedy oni tu rządzą?
Ale tak uzgodniliśmy.
Czy trzy trójki to sojusz dziewięcioro?
Tak jakby.
A czy musimy się meldować?
Tego nie omawialiśmy.
Trzeba oficjalnie zawrzeć sojusz. Chodźmy do pokoju krupierów.
Dzień dobry.
Zawierają państwo sojusz?
Tak.
Son Eun-yu, 7High, Kang Ji-yeong. Zawarto.
Kim Ha-rin, Jeong Hyun-gyu, Choi Hyun-joon.
Kyuhyun, Yoon So-hui, Tinno. Sojusz zawarty.
OBECNE SOJUSZE
Co robicie?
Myślimy nad kolejnym ruchem.
Słucham.
Jeszcze nie wiemy. Masz sojusz?
Gram sam.
Serio?
Czyli gracie we troje? Na waszym miejscu grałbym sam.
Już lepiej we dwójkę.
To już oficjalne.
Tak?
Mówią, że grają we trójkę.
To może my grajmy razem?
Pomagajmy sobie nieoficjalnie.
Dobra, tak zróbmy.
Nie spojrzałem na przedmioty. Przyjrzyjmy im się i pomyślmy.
Zamrożony potwór nie obrywa aż do następnej kolejki?
Właśnie, dziwne.
Ataki przeciwko zamrożonym potworom nie zadają obrażeń do następnej kolejki.
Co za kant.
Trutka jest niezła. Jeśli potwór zginie w twojej kolejce,
dostajesz punkty.
Jeśli zatrujemy wiedźmę i dobrze to policzymy, ktoś się nachapie.
Trucizna co kolejkę zadaje jeden punkt obrażeń.
Można pokonać nią silnego potwora, obliczając, kiedy zginie,
ale inny zawodnik może wtrącić swój atak.
Czy obrażenia od trucizny wchodzą przed tymi od zwykłego ataku? Najpierw atak,
potem broń specjalna.
Dynamit nie wybucha od razu.
Właśnie.
Czyli ten, który go rzuci, zgarnie nagrodę w następnej kolejce.
Ta karta może mieć spore znaczenie. Wszystkie inne statystyki są jawne.
Dlaczego tutaj postawili znak zapytania?
Chyba już wiem. „Łupy ujawnimy, gdy karta trafi na stół”.
Być może jest w stanie zabić. Wskazać, kto odpadnie. Dlatego się z tym kryją.
Możliwe.
Albo eliminuje kogoś, kradnąc mu żetony. Logiczne. W końcu kostucha.
Zgadza się.
Łupy to cudze żetony.
To ma sens. Ciarki mnie przeszły. Być może wyrzucimy kogoś z programu.
Możemy razem dużo zdziałać.
Razem można zadać 18 obrażeń.
Tobie też coś tu nie gra? Dlaczego naradzają się bez nas?
Chyba obmyślają razem, jak wygrać coś konkretnego.
Pojawiła się duża zmienna:
Hyun-joon wygrał dziesięć żetonów i teraz ma sojusz z ludźmi z kwatery.
Jeśli spojrzeć na to obiektywnie, równowaga sił przechyliła
się w ich stronę, a moja drużyna jest na gorszej pozycji.
Musimy być ostrożni.
Wkrótce zaczniemy rozgrywkę. Każdemu z was będzie wręczony sztylet.
Sztylet.
Zaczynamy pierwszą kolejkę. Wszyscy macie po pięć punktów.
Członkowie sojuszy mają teraz 20 minut, by wymienić się nimi w pokoju krupierów.
W pokoju wygodniej. Tak.
Ważne, żeby ruszyć z kopyta. Jeśli nic nie osiągniemy w
pierwszych dwóch kolejkach, będzie p nas.
Ustalamy strategię. Czyli niczym się nie dzielimy?
A co?
Zakładałyśmy, że wszystkie trójki będą współpracować.
Jeśli nie, to zmieniamy podejście. My gramy sami.
Nie z nimi?
Nie gramy w dziewiątkę?
To chcę omówić.
Tak miało być.
Mam sprawę do niego.
Tak się umawialiśmy.
Spytam.
Ja skupiam się na nas.
Jesteś pewny, że nie uda się w dziewięcioro?
To gramy w szóstkę i powiedzmy tamtymi, że z nimi nie.
Słuchajcie.
Trzeba było powiedzieć nam to wcześniej.
Chciałem, żebyśmy wszyscy współpracowali, ale Hyun-gyu się nie zgadza.
Musimy teraz wybrać między dwiema szóstkami…
i logiczniej jest wybrać tamtą.
Jak to logiczniej?
Tam jest zwycięzca.
Na pewno. Nie ma wątpliwości. Możecie sprawić,
żeby wydali jak najwięcej żetonów. Tak czy inaczej trzymamy się tego,
że skreślamy Se-dola.
Nie mamy władzy.
To fakt. Ale oni mają przewagę.
Raz zawartego sojuszu się nie zrywa. To, jak szybko nas zdradzili,
dało mi do myślenia.
Gdybyś powiedział, że będziecie z nimi, mielibyśmy inny skład.
Idziemy się naradzić. Chodź z nami, gdy skończysz.
Ale…
Rozumiesz mnie. Rozumiem.
Stało się i już. Skupmy się na tym, by się obronić.
Na pewno wydadzą żeton w pierwszej kolejce,
bo odzyskają go, jeśli pokonają wiedźmę. Pewnie się na nią zasadzają.
Ja też wydam. Zamienimy kolejność i
to my dorwiemy wiedźmę.
Czyli…?
Tamci przyszli się awanturować.
Pytali, dlaczego z nimi nie gramy.
Co myślicie?
W tej kolejce naszym celem jest drakula.
Który to?
Wejdzie zamiast dyni?
Oni pewnie spróbują zdobyć żeton od wiedźmy, więc my strzelajmy w dynią.
Dwóch z 13 punktami, reszta - po jednym.
Moja strategia zakłada podział na przednią i tylną linię.
Pierwsza linia pokona dynię, a druga - drakulę,
by załatwić dwa potwory w jednej kolejce.
Jeśli oni też tak zrobią, wydacie żeton?
Jeśli wystawią kogoś z 13 punktami, będzie losowanie.
Póki nie zajmie drugiej pozycji, dobra nasza.
Bo wtedy zobaczy, że zadaliśmy trzy punkty,
i sam dobije potwora. Nie możemy wtedy uderzać pierwsi.
Ale nie zapanujemy nad kolejnością.
Pójdę zmienić punktację.
Dzień dobry.
Wymieniacie punkty? Tak.
Kto je otrzyma i ile?
Trzynaście, jeden, jeden. Wszystkie dla niego.
Pilnuj, żeby nie zgubić sztyletu.
Zostawiłeś.
O szlag.
Na wojnie bez miecza.
Trzynaście, jeden, jeden.
Potwierdzam.
Dzięki.
Zostało pięć minut na wymianę punktów.
Nam i tak nie wolno.
Pomyślmy, kogo atakujemy.
Chyba urządziłby nas jeden.
Byłoby świetnie, gdyby udało się w pierwszych kolejkach.
Samotny zawodnik niekoniecznie jest na przegranej pozycji.
Członkowie sojuszu na końcu rozdzielą punkty między siebie,
a więc muszą zdobyć trzy razy więcej punktów niż samotny wilk.
Minął czas na wymianę punktów.
Idziemy? Zostawmy, jak jest.
I koniec.
Tyle rozmyślaliśmy, jak rozdzielić punkty, że w końcu tego nie zrobiliśmy.
Wylądujemy gdzieś pośrodku stawki. Plan był inny, ale też nieźle.
Zawodnicy z tą samą ilością punktów pociągną teraz losy.
Kyuhyun, Choi Hyun-joon, zapraszam.
Pięć.
Nieistotne.
Oto kolejność w pierwszej kolejce.
Macie teraz pół godziny na powiedzenie krupierom, kogo i jak atakujecie.
Chodźmy się naradzić.
Wysunęli dwie osoby na przód, ale tamci się nie wymienili.
Nie mieli być w sojuszu?
Pokonamy dynię.
Zgadza się.
Jeśli zrobimy tak, nie uderzą wiedźmy.
Se-dol jest za wysoko.
Ciekawi mnie, jak to rozegra.
Wygląda na to, że rzucą się na tego potwora i go
załatwią. A gdy pokonają tego, na jego miejsce wskoczy ten.
Wtedy raz… dwa… trzy. Tych troje - uderzy tego.
Bo to równo dziewięć punktów. Sześć, jeśli ja go uderzę. Wtedy ona go dobije.
A kolejny…
Zamiast niego wejdzie ten, ale 7High nie będzie o tym
wiedział i zrani nowego, a wtedy ty wejdziesz go dobić. Tak zróbmy.
Najlepszy scenariusz.
Tak, ale…
Jakiego potwora atakujesz i jaką bronią?
Uderzam pierwszego.
Pierwszego, sztyletem.
Uderzasz pierwszego sztyletem. Zgadza się.
Pierwszego, sztyletem. Pierwszego, sztyletem.
Pierwszego, sztyletem.
Uderzam pierwszego.
Zdobędziesz granat i będziesz mógł mi go dać, żebym uderzył za sześć. Pomyślmy,
przeciwko czemu go użyję.
Uderzam sztyletem drugiego potwora.
Uderzam drugiego sztyletem.
Pierwsi dwaj załatwią razem dynię.
To my weźmy się za drzewca. Tego drugiego.
Walcie w drugiego.
Bo?
Bo go załatwicie.
Poleciłem im atak na drugiego potwora, bo nie chciałem żadnych dziwnych układów.
W ten sposób niewiele nam zaszkodzą.
To już jasne, że walą w pierwszego.
Czyli my możemy się skupić na drugim. Nieważne,
co zrobi Se-dol, bo nic nie zgarnie.
A tamci pomyślą, że im pomagamy. Tak.
Mogliśmy załatwić razem wiedźmę. Wspólnymi siłami zadalibyśmy
jej akurat 15. Ale nie wiadomo, czy by na to poszli. Racja.
Poszliby, gdyby żeton trafił do nich. Ale w tym układzie przypadłby nam.
Zaraz zaczęłoby się: „Jeśli go dostaniecie,
później oddajcie żeton nam”. Skomplikowałoby się.
Zostało pięć minut na wybranie celu i broni.
Atakuję drugiego. Drugi.
Drugi.
Uderzasz drugiego sztyletem.
W więzieniu mieli inne zadanie.
To ukryte?
Nawet sobie nie wyobrażasz.
Nie ma drugiego podejścia?
Już je rozmontowali.
Trzeba było się zamienić.
Miał grę go z płotkami.
Nie.
Tylko co?
Czy poruszałeś się jak figura szachowa? Tak.
Czyli problem skoczka. Powiedział, że grał w go z płotkami, bo wiedział,
że pojawi się później,
i żebyśmy zmarnowali nas na głowienie się nad problemem skoczka.
Pewnie tak to sobie wyobrażał, ale ja nie dałem się wykiwać.
Czas minął. Zbierzcie się pośrodku.
Chcę wygrać!
Co jest?
Przedstawię teraz skutki ataków w kolejności, w jakich je wykonano.
Choi Hyun-joon zadał zabójczy cios dyni na pierwszej pozycji.
Ty?
Dostajesz pięć punktów i truciznę.
Drzewca na pozycji drugiej pokonała Kang Ji-yeong. Dostajesz dziewięć punktów,
granat i dwa miecze.
Na drugą pozycję wszedł wilkołak. Pokonał go Justin Min.
Dostaje zatem pięć punktów i granat.
Tak jak mówiliśmy.
Dogadali się między sobą.
Drakulę na pozycji pierwszej pokonał Tinno. Otrzymuje dziesięć punktów,
lód i dwa miecze. Dziękuję! Mój plecak zaraz pęknie.
Zaczynamy drugą kolejkę. Macie teraz 20 minut na wymianę
punktów w pokoju krupierów. Są w zmowie?
Wygrali Ji-yeong i Justin.
Jak inaczej wyjaśnić, że wszyscy bili drzewca? Właśnie.
To nie tak. Wyręczył Justina, bo wiedział, że ze swojej pozycji nic nie ugra.
Wiedział, że my uderzymy w drzewca,
i wszedł nam w paradę.
Ci dwaj są w zmowie.
Pomogłem ci.
Fartem.
Ji-yeong zgarnęła granat i dwa miecze, a Justin granat.
Czyli w sumie mają teraz dwa granaty.
Targną się na wiedźmę? Jakie to pogmatwane.
Mam być realistą?
No.
Powinniśmy dać sobie po osiem punktów i skupić się na pierwszym albo
drugim potworze. Tylko że jakaś inna grupa, będąca po nas,
znów może nam podebrać punkty.
Łatwo obliczyć, że jako sojusz będziemy
atakować jednego stwora.
Pewnie dadzą sobie po osiem punktów na głowę
i uderzą we frankensteina albo mumię. O tym później. Na razie ustalmy punkty.
Wymieniacie się?
Pokonałeś coś?
Dynię. Osiemnaście, jeden, jeden.
Zgadza się.
Tak już mamy. No to bez zmian.
Niczym się nie dzielimy?
Nie.
Nie w tej kolejce?
Tamci już nas przejrzeli.
Skonsultujemy się z wami, gdy będziemy pewni,
że możemy. Ale obecnie…
Przenosicie punkty? Tak. Chcemy oddać wszystkie
swoje punkty Tinnowi.
Kyuhyun przekazuje swoich 12. Yoon So-hui ma jeden.
Racja, ty nie możesz.
No tak, bo odpadnę.
Mam jedno pytanie. Ilu z was ma od pięciu do ośmiu punktów?
Dzielicie się na dwie grupy, zgadza się?
Teraz to dość…
Nie powiecie?
Pytamy, żeby załatwić Se-dola.
Nie jesteście z nim w zmowie?
Bzdura! Nie ufacie nam?
Zróbcie trzy razy osiem.
Jeśli zrobimy dziesięć, osiem, osiem, pięć, Se-dol zgarnie dziesięć,
a tego nie chcemy.
Nie chcecie, by sobie pomagali? Zaraz. Jeśli tego nie zrobimy,
tamci będą obok siebie. Czyli po osiem?
Nie ma wyjścia. Ktoś musi być między grupami.
To i tak dobrze dla nas. Nieważne, czy im powiemy.
Dlatego poradziłem im ósemki.
Ciekawostka: nie są w zmowie.
Czyli nas wykorzystują. Wiedzą, że nie chcemy, by ktoś zbierał karty,
i postanowili zająć obie strony kolejki, by kontrolować rozgrywkę.
Minął czas na wymianę punktów. Oto obecna kolejność.
Co wy byście zrobili?
Tinno na pewno uderzy mumię.
A on może użyć lodu.
Raczej nie skorzysta z lodu, a trucizna to też duże zmartwienie.
Rani co kolejkę, więc może niechcący wyręczyć inny zespół.
Nie jestem pewny, czy wykorzysta któryś przedmiot.
Raczej zawalczą z wiedźmą.
Tak sądzisz?
Pewnie uderzą ją raz na początku, a potem cztery razy na końcu kolejki.
Myślą, że nikt inny nie spróbuje.
My nie mamy szansy jej dopaść.
Jest szansa.
Też tak myślę.
Co?
Jeśli Justin nam pomoże. Trzeba się z nim dogadać.
Ale co on by z tego miał?
Bronią można się wymieniać z każdym. Damy mu dynamit?
Na to wygląda.
Pogadamy? Jasne, wejdź.
Co planujecie? Widzimy dla was proste rozwiązanie.
Jeśli oni uderzą mumię, wy możecie załatwić tego.
Szczerze… Ty grasz sam?
Tak.
Dynamit bardzo by ci pomógł, bo zadaje dziesięć obrażeń.
Jeśli go weźmiemy…
możemy ci go oddać.
Masz ich wyręczyć.
Uderzyć raz. Rozumiem…
Możemy razem zadać 12, więc brakuje trzech od ciebie.
Tylko tak uda nam się namieszać.
Nie lubię takich układów, ale dajcie żeton.
Nie dynamit? Nie możemy dawać sobie żetonów tutaj,
ale później, w kwaterach, już tak.
Omówię to ze swoimi.
Rozumiecie?
Ciekawe, co będzie, jeśli się z tego wycofają.
Proponowałem dynamit, ale wolą żeton.
Żeton?
Zostało dziesięć minut na atak.
Ogłośmy ataki.
Proszę wskazać cel i broń.
Drugi.
Sztylet.
Sztylet, cel numer dwa.
Ale co będzie, jeśli wszyscy walniemy w wiedźmę,
a on nie? Se-dol zgarnie punkty. Mogą się chyba dogadać między sobą.
Żałuję, że zdradziłem nasze plany.
Jeśli nie zgodzą się na oddanie żetonu, nie musimy iść im na rękę.
Skoro nie wraca, pewnie nici z umowy. Nieważne.
My pierwszego, ty drugiego.
Jeśli przegramy, wracamy do domu.
Jeden, jeden, dwa.
Atakuję drugiego sztyletem.
Pierwszego.
Walę w pierwszego.
Ten lód gmatwa sprawę. To podłe oblicze kapitalizmu.
Jak to? Wytworzył się p[odział klasowy!
Najbardziej obawiam się ciebie. Jesteś najcenniejszy.
Ja też.
Muszę spytać, bo zżera mnie ciekawość.
To ta sama?
Słucham? Tak, noszę to samo od trzech dni. Myślałem,
że lekko różni się odcieniem albo coś.
Bałbym się, gdyby miała kilka. Wolałem spytać.
Zawodnicy wybrali cele i broń. Wyjawię teraz wyniki walk w tej kolejce.
Wiedźmę na trzecim polu…
Pokonał Jeong Hyun-gyu.
Zastanówmy się. Co wy na to, żeby otruć wiedźmę?
Mogą bić tylko mumię albo frankensteina. Zamroźmy tego drugiego.
Słuszne podejście. Nie targną się na wiedźmę.
Wszyscy musieliby się rzucić na naszego zatrutego potwora,
żeby odebrać nam zwycięstwo, a takie zgranie się byłoby
dla nich bardzo trudne.
Niech pierwszy użyje trucizny, a ostatnia dwójka - zada ciosy.
Truję trzeciego.
Mrożę frankensteina.
Biję trzeciego.
Biję pierwszego.
Atakuję pierwszego sztyletem.
Atakuję sztyletem drugiego.
Biję sztyletem trzeciego.
Uderzam trzeciego sztyletem.
Ranię drugiego potwora sztyletem.
Sztylet.
Trzeci potwór.
Atakuję drugiego.
Sztylet przeciwko drugiemu.
Otrzymujesz 15 punktów, żeton i dynamit.
Mumię na pozycji drugiej pokonał Kyuhyun. Dostaje siedem punktów, granat i truciznę.
Najlepiej!
Zaczynamy trzecią kolejkę.
Ujawnili żniwiarza. Łup to dwa żetony.
Macie 20 minut. Jednak nie zabierają.
Dają dwa żetony. Nie skreślają?
Nagroda za żniwiarza to dwa żetony. Czyli odpada się jakoś inaczej.
Spodziewałem się,
że nagrodą za pokonanie żniwiarza będzie szansa na zabranie komuś żetonów.
Jednak tez okazuje się, że to nie żniwiarz zdecyduje,
kto odpadnie.
Nie wiemy, jak kogoś skreślić.
ŻNIWIARZ
Powiedz mi jedno. Uderzyliście frankensteina?
Frankensteina? Przedmiotem?
Lodem?
Nie było powodu.
Właśnie dlatego pytam. To dla nas bardzo istotne.
Nie powiem ci. Teraz nie mogę ci powiedzieć nic.
Zamrozili go. Tak jak myślałem.
Zamrozili? Tak.
Nasze ataki nic nie dały.
Stąd to „najlepiej”.
Mamy trutkę, granat, dynamit i dwa miecze.
Teraz lód stopnieje.
Jak tylko zacznie się twoja kolejka? Tak. Pierwsza dwójka ma bić frankensteina?
Zostało mu sześć punktów, więc granat go załatwi.
Idź pierwszy, lód się stopi, zatrujesz zombie.
So-hui ciśnie granatem we frankensteina, a reszta dobije zombie.
Ale inni wiedzą już, że zawsze zaczynamy, i też mają granat.
Ale ty jesteś druga. Mogą podmienić kolejność.
Racja.
Niech podmienią. Wtedy my zrobimy to samo. Czy mogą poświęcić żeton i granat,
by pokonać jedną kartę?
Racja, nie wydaje mi się.
Rozdzielmy się o, tak.
Możemy teraz bić jak chcemy?
Tak. Mamy za dużo broni.
Możemy walnąć na początku i na końcu.
Lepiej na końcu, bo działa trucizna. Wystarczy, że tobie damy 29 punktów.
Atakować drugiego? Tak, załatwmy zombie.
Zombie pewnie już nie ma 13 punktów. Wcześniej była tam wiedźma,
więc jeśli skoncentrowali się na niej, część obrażeń przeszła na niego.
Pięć minut na wymianę punktów.
Jak się wymieniamy?
Nie ma sensu dogadywać się z Justinem, bo jeśli będziemy po sobie,
możemy coś zgarnąć. Lepiej by nie psuł kolejności.
Taka mi się nie podoba, ale jest lepsza.
Kim Ha-rin: dwa punkty. Jeong Hyun-gyu: trzy, Choi Hyun-joon: 30.
Yoon So-hui: 29, Kyuhyun: dwa, ja: jeden.
Czas na wymianę punktów minął. Oto kolejność ruchów w trzeciej kolejce.
Macie pół godziny na wskazanie celów i broni.
Na początek stopnieje lód.
I zatrujesz zombie. Zgadza się.
So-hui wysadzi frankensteina i zastąpi go błazen. Pomyślmy, co dalej.
Zostanie niewiele kolejek, więc można rzucić dynamit.
Tak zróbmy. Tego się nie spodziewają.
Truję numer trzeci.
Ciskam granatem w pierwszy. Granat przeciwko pierwszemu.
Obecnie zakładamy, że oboje uderzą w niego,
by zdobyć kolejną kartę. Dlatego my skupmy się na tym.
A co zrobią oni?
Mają dwa granaty, czy jeden? Jeden granat i dwa miecze.
To mogą zawalczyć z zombie.
Bijmy zombie.
Dobrze policzyliśmy? Kyuhyun dostał broń. Jesteśmy pewni, że zombie oberwał?
Ciągle snujemy tylko domysły. Jest za dużo niewiadomych.
Trzeba rzucić granat.
Dobra, rzućmy. Oddajmy im frankensteina i załatwmy
gargulca. Postanowione.
Sztyletem w drugiego.
Rzucam granat w drugiego.
Ji-yeong.
Zdradzasz mnie drugi raz.
Jak to?
Wycofałeś się z umowy. W dodatku po tym, jak zawarliśmy sojusz. To nie zdrada!
Przez was zostaliśmy sami.
Albo mówisz, że czegoś nie wiesz, albo że nam nie powiesz.
W moich oczach to zdrada.
Granatem w drugiego.
Uderzam drugiego sztyletem.
Ty go zabij.
Można?
Śmiało.
Boję się.
Bardzo.
Czego chcecie?
Czego chcemy?
Możemy wam pomóc.
W czym?
Rozegrajmy to tak, żeby Se-dol i Justin nic nie dostali.
Zastanów się.
Nic nam nie wychodzi. Coś wam potem oddamy.
Cwaniaku. Jaki cwaniak.
Ale oddacie nam przedmiot.
Dacie nam same punkty?
Proponujemy układ, w którym tamci pokonają błazna
i zajmą trzecie miejsce.
Dobra. Zobaczymy, jak potoczy się ta kolejka.
Oddadzą nam punkty, ale chcą broń. Nie chcą, żebyśmy dostali całą nagrodę.
Boją się, że zgarniemy jeden żeton. Wolą tego uniknąć.
Czas minął. Zapraszam was na środek.
Jak myślisz? Zombie będzie nasz?
Ujawnię teraz wyniki kolejnych ataków.
Frankensteina na pierwszym polu pokonała Yoon So-hui.
Otrzymuje dziewięć punktów, dynamit i dwa miecze.
Kto dobił zombie?
Gargulca…
Gargulec!
…Pokonała Kang Ji-yeong.
Otrzymuje dziewięć punktów i dynamit.
Dobra.
Jeśli uderzę trzeciego, jedna z nas go załatwi.
To co? Bijemy zombie?
Spodziewaliśmy się, że zombie zostało siedem
albo dziesięć punktów, ale mógł nas ubiec ktoś inny.
Zróbmy tak. Uderzmy frankensteina, a potem gargulca,
rzucając w niego granatem. Ci przed nami nie załatwią gargulca,
więc to pewniak.
Uderzam sztyletem w pierwszego.
Rzucam granatem w drugiego.
Sztylet przeciwko drugiemu.
Liczy się zombie.
Zombie na miejscu trzecim… pokonał Jeong Hyun-gyu.
Dostaje 13 punktów, lód i granat.
Truję trzeciego.
Rzucam granatem w pierwszego.
Sztyletem w drugiego. W pierwszego.
W drugiego.
Drugiego. W drugiego.
Ranię sztyletem trzeciego.
Wszystko zgodnie z planem.
Zużyliśmy granat, nasz jedyny przedmiot. Liczyliśmy, że role się odwrócą,
ale nie wyszło.
Zaczynamy czwartą kolejkę. Macie 20 minut na ewentualne
przekazanie sobie punktów.
Błazen jest wart dziesięć punktów. Co?
Celujecie w żetony.
Nadal nie wiemy, na jakich warunkach się odpadnie.
Jesteśmy narażeni?
Możliwe, że narażeni będą ci, którzy dotąd niczego nie zabili.
Dlatego jesteśmy gotowi oddać wam błazna. Zgodzicie się? W zamian za granat?
Spytam.
Jak kogoś skreślą?
Nie mam pojęcia. Żniwiarz jednak nie ma z tym
nic wspólnego. Możliwe,
że reszta dostała już jakieś wskazówki.
Co to może być?
Dziwne.
Co?
Sądziliśmy, że żniwiarz prowadzi do eliminacji.
Ale jednak nie.
Właśnie. To jak jedno z nas odpadnie? Dziwi mnie też,
że mamy serduszka przy swoich punktach. Tak jakby to były nasze punkty życia.
Na razie obmyślmy swoje ruchy.
Proponują, że oddadzą nam błazna, ale zastanówmy się,
czy możemy dorwać żniwiarza. Dałoby się to zrobić,
gdybyśmy rzucili dynamit?
Chochlik i meduza nic nam nie dają. Na pewno je zamrożą.
Mają dużo lodu?
Tak. Chcą jednego i drugiego. Pewnie je zamrożą.
A wtedy my możemy…
Nie lepiej od razu je załatwić?
Już wiem.
Co?
Zrobimy tak, żebym w piątej kolejce była pierwsza?
Pierwsza?
Możemy, ale po co? Zastanawiam się, co zrobią po tym, jak oddadzą nam błazna.
Jeśli zamrożą te dwa stwory, reszta ich ekipy osłabi żniwiarza.
Bo będzie nam tym polu.
Wtedy w piątej kolejce dobiją żniwiarza, a dla nas nic nie zostanie.
Poznają się, jeśli wysuniemy cię na przód.
To zacznę od zmiany kolejności.
Czyli bijemy błazna?
Na razie tak. Nie chcieli od nas broni?
Trzeba ich wystawić.
Zamkniemy drzwi?
Powiemy im wprost.
Racja. Nie odbiorą nam karty siłą.
Jest jedna szansa, by to odkręcić.
Pokonać błazna i nie dać im dynamitu, mówiąc, że to nasza zemsta.
Oni wcześniej nas wystawili.
Czyli zdradzimy ich pod koniec kolejki, gdy już wszystko będzie ustawione.
Powtórzmy. Wysadzamy dynamit i dobijamy
chochlika dwoma mieczami.
Nie lepiej granatem?
Jego zostawmy na żwiniarza.
Naraz?
Czekajcie, mam złe przeczucie. Jakie?
Co jeśli my zastąpimy potwory?
W puli rezerwowej?
To dziwne, ale tak mi się zdaje. Nasze karty wyglądają tak samo.
Nie ma innego powodu, by tak je rysować.
Ten program już nieraz zaskoczył.
Dalej trzeba zabić najwięcej potworów. To się nie zmienia. Już wiem.
Jest jedno rozwiązanie.
Zaczekajcie.
Czy…
Czy będziemy się zabijać?
Niewykluczone.