Przepraszam.
Później będziemy zabijać ludzi?
To możliwe.
Jakby mnie ktoś walnął w głowę. Nagle zrozumiałem, o co chodzi.
Myliliśmy się.
Nasze karty wyglądają tak samo. Też mają punkty życia.
Gdy je stracimy, pewnie umrzemy.
Czym się martwisz?
Przeszły mnie dreszcze. Obym się mylił.
Jeśli do tego dojdzie, mamy zabić dwie osoby
- czy jedną? - Można kogoś dźgnąć.
Pewnie jedną.
Zdecydujmy, czy zamrozić Klauna.
Bo to zmieni naszą strategię.
- Szybko to sprawdzę. - Dobra.
Nie wiem, jak rozłożyli punkty. Sprawdzisz?
Dodajmy to.
Dobra.
Sprawdziłeś, ile punktów ma Klaun?
- Nie wiemy. - Nie ruszyliśmy go.
Więc pewnie dziewięć albo 12.
Jeśli nikt go nie ruszył, to 12. Dlatego pytam.
- Nie zaatakowaliśmy go? - Może ty?
- Po tym, jak umarł poprzedni. - Nie wiedzieliśmy.
Super.
Więc możecie zagrać trzy, trzy i trzy.
Dobra.
Użyjcie Sztyletu.
Zabije go ten, kto zaatakuje ostatni.
Eun-yu, zastanów się.
Mówię ci to, bo ci ufam.
Karty graczy i potworów wyglądają tak samo, mają punkty życia.
To znaczy, że można atakować ludzi.
Tak spadną nam punkty i umrzemy.
Chcę kogoś potajemnie zaatakować na próbę.
Jak masz zaatakować, to lepiej zabić.
Tak.
Hyun-gyu jest niebezpieczny. Nie można mu ufać.
Rano powiedział mi, że przeszedł ukryty poziom.
Grałem w go.
Tak?
Powiedział, że grał w go, ale to nieprawda.
Sojusz z Hyun-gyu to dla mnie spore ryzyko.
Pomyślałem, że go zabiję i będę udawał, że to nie ja.
Nikt nie będzie rozumiał, co się stało.
Ile punktów będzie miał w tej rundzie?
Ciągle macie po jednym.
- Dopilnuję tego. - Wtedy…
- Wystarczy cios. - Na Hyun-gyu?
Zaatakuj go tylko raz. Albo może ja?
Ty to zrób. Idziemy za waszą strategią.
Mamy małe pole do manewru.
Możemy zaatakować tylko Klauna. Ty zaatakuj Hyun-gyu.
Spróbuję.
- Ale Meduza… - To dajmy im Meduzę,
a Goblina weźmy dla siebie.
Damy dwa, dwa, a potem…
Ile punktów?
Powinniśmy zabić Goblina.
Idźmy ostatni.
Dajmy jeden i jeden, a potem przejdźmy na Meduzę.
- Czterdzieści cztery, dwa i dwa? - Ja 44. A wy po dwa.
Dobra.
Idźmy przekazać punkty.
Nie martw się.
Oby nie o to chodziło. Byłoby miło.
Jeśli to zrobią, to byłoby okrutne.
Bardzo.
- Najpierw przekazanie punktów. - Ile było? 40, 44?
Zgodziliśmy się na 44, dwa i dwa.
Z jakiegoś powodu nie robimy jeden i jeden?
Żeby nie być ostatni.
- I żeby oni zabili potwora. - Dobra.
Pewnie i tak trafię do więzienia, mogę zabić Goblina?
- Więc 44, dwa i dwa. - Tak, 44 dla mnie.
Chcecie przekazać punkty?
- Tak, 44, dwa i dwa. - Tak je podzielimy.
- Jeong Hyun-gyu – dwa. - Tak.
Choi Hyun-joon – dwa,
Kim Ha-rin – 44, zgadza się?
Tak.
Uderz Meduzę.
Transfer zakończony.
Atakujemy Meduzę.
- Ile mają punktów? - Kto?
Jeśli dadzą po jednym, pójdą pierwsi?
- Nie. - Dlaczego?
Możemy to zmienić?
Teraz tak.
- Musimy. - Dlaczego?
Mają w sumie mniej punktów od nas.
- Nie możesz być na pierwszym miejscu. - Fakt.
Mają 41 punktów.
Po odjęciu dwóch zostanie im 39.
Musisz mieć 38.
A skoro mamy w sumie 48, to oznacza 38, pięć i pięć.
Tak zrobimy.
Kim Ha-rin – 38,
a wy po pięć, zgadza się?
Tak.
Tak?
Wszystko gra?
- Nie wiem. - I tak nie wygramy.
Rób, co chcesz.
Lituje się nade mną.
- Masz Granat? - Granat?
Hyun-gyu ma teraz pięć punktów życia.
Dlaczego pięć? Nawet cztery by wystarczyły.
Zaatakuj ze mną Hyun-gyu. Trzy i trzy.
Wtedy nie zdejmiemy Klauna.
Spróbujmy.
Eliminacja Hyun-gyu pomoże nam wszystkim.
- To prawda. - Jest zbyt silny.
Spróbujmy. Może się uda.
W następnej rundzie.
- Na pewno? - Tak.
- Namówię go na mało punktów. - Zrobię to, obiecuję.
Cześć.
Jak leci?
Co ty robisz?
- Spoko. - Co robisz?
Niełatwo będzie wam zdobyć wszystkie cztery.
W naszej drużynie i tak jest sporo żetonów,
więc ja tylko nie chcę ich stracić.
Ale się podzielicie.
WYJDŹ ZE MNĄ!
Nie wiem, czy się podzielimy.
- W sojuszu tak trzeba. - Tak?
Tłumaczę ci coś oczywistego.
Proszę, proszę.
Umiesz dochować tajemnicy?
Jasne. Co się dzieje?
Da się zaatakować gracza, zamiast potwora.
Wyglądają tak samo.
Mają taką samą kartę. Z sercem. Czyli punkty życia.
Więc zrobię tak… Kojarzysz Hyun-gyu?
Jest mocny, nie możemy mu ufać.
Dziś mnie okłamał.
Zaatakujemy go dwa razy Sztyletem. Zobaczymy, co się stanie.
Zostało pięć minut, by przenieść punkty.
Planujemy zaatakować Meduzę, nie?
- Może walmy w Goblina. - Nie?
Jeśli zabiją Klauna, będą mieli 45 punktów.
Więc jeśli… Meduza jest pewna?
- Mnie wszystko jedno. - Zgoda.
Czyli So-hui atakuje Goblina?
- Ale wtedy Se-dol… - Więc my Meduzę?
A potem Kyuhyun podłoży Dynamit.
Musisz być pierwsza i zaatakować Meduzę Sztyletem.
Tak. Potem rzucimy Granat.
Trzeba wcześniej zaatakować Meduzę. Choćby za sześć punktów.
Wtedy ją zabijecie.
- Ustawię się później. - OK.
- Tak, 21, 13 i sześć. - Chodźmy.
Chcemy zmienić punkty.
Teraz to już niemożliwe.
- Rozumiem. - Nie możemy zmienić.
Teraz tego nie zrobimy.
- My zaatakujemy. - Nie warto marnować żetonu, co?
Nie.
Fajnie byłoby zabić Kosiarza.
Kyuhyun – 21 punktów,
- So-hui – 14 punktów. - Tak.
- Tinno – sześć punktów. - Tak.
Ji-yeong da trzy punkty 7highowi,
a ja wezmę pozostałe cztery.
Czas na transfer punktów minął.
Teraz ujawnię kolejność w rundzie czwartej.
Macie 30 minut,
by wybrać broń i cel.
Se-dol jest tutaj?
Pierwszy atak, drugi i trzeci.
Teraz umrze.
Zamrożę ją.
Hyun-gyu ją zamrozi, a ja ją zabiję.
Zostanie z trzema.
Pora na twoją przeprowadzkę.
- Ale sektor… - Też chcę iść. Nigdy nie byłem.
- Ani ja. - To takie smutne.
Dasz mi Lód?
Dorwijmy Kosiarza, idźmy do sektora mieszkalnego i podzielmy się żetonami.
- Daj jej Granat. - Zaatakuję Meduzę.
Ej, chyba coś odkryłem.
To niebezpieczne. Patrzcie.
- Ale jaja. Patrzcie. - Co jest?
Ta trójka tutaj. Z So-hui.
Zaatakują Goblina albo Meduzę.
Myślę, że wybiorą Meduzę.
Wtedy Kosiarz przesunie się tu.
To za duże ryzyko.
Co robicie?
Teraz tego nie rób. Potem ci powiem dlaczego. Potem.
- Nie zabijaj Hyun-gyu. - Nic nie robię. Spoko.
- Nie jesteśmy jeszcze pewni. - Dobra, spoko.
Problem jest taki, że żeby zabić Klauna, musimy zaatakować wszyscy.
Ale wtedy nie mamy innych ruchów. Nie dorwiemy Kosiarza.
Mamy szansę, tylko jeśli podłożymy mu Dynamit.
Więc mamy sześć punktów ataku.
Zaraz, dlaczego nagle trzy osoby są przed nami?
Zaatakujemy Goblina i Meduzę.
- Dynamitem. - Nie ruszymy Klauna.
Po to się przesunęliście?
- Nie ruszamy Klauna. - Nie.
- Serio. - Dajcie nam potem Granat.
Nie martw się.
Zostały dwie minuty na wybór broni i celu.
Wygląda na to, że Ha-rin albo Kyuhyun podłożą Dynamit.
Gdy padnie drugi albo trzeci potwór, wyjdzie Kosiarz.
Kogo zabiją najpierw?
Zaatakujmy dwa razy i użyjmy Dynamitu.
A jak go nie zabijemy?
A może…?
- Podjęliście już decyzję? - Nie.
- Macie dwie minuty. Szybko. - Serio?
Właśnie…
uratowałem wam tyłek.
Potrzebują managera.
Numer jeden Sztyletem.
- Sztylet na pole numer jeden. - Tak.
Atakować dwójkę czy trójkę?
Nic nie zyskamy. I tak go nie zabijemy.
Czym się tak martwią?
Nie uwierzyli nam, że zostawimy Klauna.
Choć to prawda.
Musimy spróbować. Nie mamy wyboru.
Wybierz między dwa i trzy. Szybko.
Wybierz broń i cel.
DYNAMIT
Numer trzy.
- Atak Dynamitem na pole numer trzy? - Tak.
Czas minął.
Zbierzcie się w sali głównej.
Ujawnię rezultaty ataków przeprowadzanych w kolejności.
Goblina na polu drugim…
zabił Kyuhyun.
- Co? - Kyuhyun.
Ale So-hui…
Otrzymujesz 18 punktów,
- żeton i Granat. - Co się dzieje? Zabiłem go?
Klauna na polu pierwszym…
zabił Justin Min.
Co?
Jak to?
Otrzymujesz 12 punktów i dwa Granaty.
Co jest?
Zaatakuję numer trzy Sztyletem.
Zaatakuję numer dwa Dynamitem.
Zaatakuję numer dwa Granatem.
Zaatakuję numer jeden Sztyletem.
Numer trzy.
Zaatakuję numer jeden Sztyletem.
- Zaatakowałeś numer jeden Sztyletem. - Tak.
To był dobry ruch.
Może uda nam się przetrwać.
Na polu dziesiątym
Lee Se-dola zabił
Choi Hyun-joon.
Na polu dziesiątym
Lee Se-dola zabił Choi Hyun-joon.
Co się stało?
DIABELSKI PLAN POKÓJ ŚMIERCI
Co się stało?
Jak to możliwe?
Żetony i karty broni specjalnej Lee Se-dola
zostają przekazane Choi Hyun-joonowi.
Co?
Lee Se-dol, oddaj swoje żetony i karty.
Nawaliłem.
Stary.
30 MINUT WCZEŚNIEJ
Coś odkryłem.
To niebezpieczne. Patrzcie.
Ale jaja. Patrzcie.
Gdzie to jest?
„Pole walki jest oznaczone…”
Pole walki jest oznaczone podwójną linią.
To są dwa pola walki.
Oznaczone podwójną linią.
Linie są tutaj, ale też tutaj.
Jeśli zaatakujemy, on zginie.
Ale to pokręcone.
- Numer dziesięć albo 11 mogą zginąć? - Obłęd.
Zawodnicy mogą atakować tylko cele znajdujące się na polu walki,
a pole walki jest oznaczone podwójną linią.
Ostatnie dwa miejsca w kolejce to tak naprawdę dodatkowe pole,
a jeśli gracz zostanie zaatakowany atakiem równym
punktom życia przy sercu,
musi oddać wszystkie żetony i całą broń graczowi, który go zaatakował.
To oznacza, że od pierwszej rundy do teraz wszyscy gracze na pozycji dziesiątej i 11
mogli zostać zabici jednym machnięciem Sztyletu.
Najpierw myślałem, że można zabić dowolnego gracza.
Ale gdy Tinno powiedział, że chodzi o podwójne linie,
zrozumiałem, że jestem zagrożony,
bo byłem ostatni.
Zacząłem myśleć, co z tym zrobić, i na szczęście…
Chcesz zaatakować Se-dola?
Hej.
Dobra, spróbujmy.
Teraz tego nie rób. Potem ci powiem dlaczego. Potem.
Zaatakuję Sztyletem numer dziesięć.
Atakuję numer dziesięć, Lee Se-dola,
Sztyletem.
Choi Hyun-joon, oto twój łup.
Otrzymujesz dwa żetony.
Dostałam gęsiej skórki.
Lee Se-dol stracił wszystkie żetony.
Z tego powodu Lee Se-dol
jako czwarty odpada z programu Diabelski plan.
- Dzięki za wszystko. - Wiele przeszedłeś.
Lee Se-dol, opuść teren gry.
- Dobrze grałeś. - Dobrze grałeś.
Tak mi przykro.
- Rany. - Naprawdę.
Trzymaj się.
Świetnie grałeś.
Jestem wyczerpany.
Szczerze? Czuję ulgę.
Chciałem zdobyć doświadczenie i dobrze się bawić.
Wrócę do domu ze wspaniałymi wspomnieniami.
Żałuję tylko,
że nie spróbowałem przejść ukrytego poziomu.
Nawet jeśli miałbym polec.
Żałuję, że nie byłem bardziej zdecydowany.
Tego naprawdę żałuję.
Dzięki.
Jestem bardzo zły.
Se-dol odpadł.
Przykro mi, że nie byłem dość dobry.
Rozpoczyna się runda piąta.
Wiedzieli, co robią.
I na co to wszystko?
Kto go zaatakował?
Hyun-joon.
Hyun-joon zabił Se-dola?
Dlatego otrzymał pięć punktów.
Zaraz, Hyun-joon zabił Se-dola?
Tak.
Jestem trochę…
Użyjmy żetonu, żeby zdobyć dwa żetony Kosiarza.
Bądźmy pierwsi w kolejce
i wtedy go zabijemy.
To dobra decyzja, nie?
Przykro mi z powodu Se-dola.
Justin, podoba ci się gra?
Szczerze wątpię.
Jest ciężko.
Robi się coraz trudniej.
Czwórka idzie do więzienia? Czy piątka?
Piątka.
Najsłabsza piątka.
Też mają dylemat.
Grali razem jako sojusz trójek. Jedno z nich trafi do więzienia.
- Fakt. - I dobrze.
Dziś w sektorze mieszkalnym będzie pięć osób.
Muszę dorwać Kosiarza, by uniknąć więzienia.
- Dlatego chcę zaatakować. - Spoko.
Jeśli Kyuhyun użyje Dynamitu, w następnej rundzie wszystko się kończy.
Nie wiemy, ile jeszcze ma Kosiarz.
Spróbujmy to policzyć.
Ktoś go zaatakował?
Powiecie mi, ilu z was zaatakowało Kosiarza?
- Słucham? - Atakowaliście Kosiarza?
Atakowaliście go?
Nie wiem.
Czy ona nie była w więzieniu z Se-dolem?
I tak po prostu chodzi i o to pyta, gdy Se-dol właśnie odpadł?
- Nie czuje atmosfery? - Ha-rin?
Nie kumam tego.
Nie chcą mi powiedzieć.
Użyjemy żetonu.
Użyjmy jednego z czterech żetonów.
So-hui była trzecia. Mogli zaatakować.
- Mogli. - Użyjmy Zwiadowcy.
Ja mogę go kupić. Mam dodatkowy żeton.
Dlaczego?
Nie marnuj go. Trzymaj go.
Jeśli damy im wygrać, będziecie bezpieczni.
Ja pójdę z 7highem.
Do więzienia idzie piątka, więc daliśmy Hyun-joonowi wybrać.
Wybór był między mną, Kyuhyunem i So-hui.
7high i tak szedł do więzienia, więc uznałem, że mu potowarzyszę.
Czuję się też odpowiedzialny za fiasko dziewięcioosobowego planu. Muszę iść.
Zawód mediatora jest trudny.
Też tak myślę.
Chcemy użyć Zwiadowcy.
Poproszę żeton.
- Chcecie go użyć teraz? - Tak.
Co zrobimy?
Zostawiamy, jak jest?
Nie powinniśmy użyć kart?
Mamy jakąś specjalną broń?
Mam Podwójne miecze. Użyję ich.
Oszczędzaliśmy je na Kosiarza.
- Podłożę też Dynamit. - Właśnie.
Wkurzyłem się. Ty nie?
Damy Justinowi skończyć w topce?
Da się tak?
Musimy pokrzyżować plany reszcie.
Na pewno mają co najmniej 66 punktów.
Potwory mają jeszcze 14 i sześć punktów.
- Czyli mieliśmy rację? - Tak.
Po podziale naszych punktów Justin skończy pierwszy.
Serio?
Dostanie wszystkie punkty. My musimy podzielić na trzy.
Musicie zabić oba potwory.
Jak wyprzedzimy Justina, możemy zabić Meduzę Granatem,
a potem wybuchnie Dynamit Kyuhyuna.
Ha-rin zabije go Podwójnymi mieczami.
Ale jeśli Justin zaatakuje Kosiarza Granatem,
to przegramy.
Wtedy Justin go zabije, tak?
Oboje musimy być przed Justinem.
Zmienię kolejność i przejdę naprzód.
Zmieńcie punkty na 27, 16 i 16. Kyuhyun ma mieć 27.
My damy 26, 24 i trzy,
a trójkę wyślemy na początek.
Kyuhyun – 27, So-hui – 16, Tinno – 16.
A my 26, 24 i trzy.
Najpierw pokazują kolejność, a potem atakujemy?
Można zmienić kolejność w fazie ataku.
- Punkty zostały przekazane. - Dziękuję.
A jak Justin użyje żetonu, żeby się przesunąć?
To byłoby epickie.
Ma za mało żetonów.
- Zrobi to. - Po co?
Musisz zmienić kolejność.
Na pewno zaryzykuje, żeby zdobyć sześć żetonów.
Stary.
To jest pewne.
Nie bardzo możemy pomóc, ale…
musisz zaryzykować.
Po prostu przypadkowo pojaw się tam, gdzie oni chcieli się pojawić.
I rzuć Dynamit.
Jak zabijesz, to spoko. Jak nie, też OK.
- Tak gram od początku. - Pomyśl.
Pozostało pięć minut na przekazanie punktów.
Czyli zostawiamy punkty tak, jak są?
Możemy jakoś pomóc?
Nie. A nawet jeśli, nic nie jest pewne.
Jak ogarną, że chcemy namieszać,
nie zaryzykują.
Zostawmy, jak jest.
Spróbuj.
Czas na transfer punktów minął.
Teraz ujawnię kolejność w rundzie piątej.
Nie zrobili tego. Kolejność jest taka sama.
Macie 30 minut,
- by iść do pokoju… - Teraz mam to kupić?
Tak, szybko.
I co potem?
Idź pierwszy, zaatakuj Meduzę.
Chcę zmienić kolejność.
- Chcesz kupić dodatek specjalny? - Tak.
Poproszę żeton.
Hyun-joon, zrób to.
Mogę? Zrobiłeś to?
Chwilę.
- Które miejsce chcesz zająć? - Pierwsze.
Który cel chcesz zaatakować i jaką bronią?
Potrzebuję karty.
- Nie zabrałeś go? - Nie.
Hyun-joon kupił dodatek, prawda?
- Tak. - Masz go?
- Masz ze sobą dodatek? - Tak.
Wybierz broń i cel.
Chcę użyć żetonu i przejść na pierwszą pozycję.
Numer dwa.
Nie wygram, ale dźgnęłam Kosiarza.
Też tak zrobię.
Nie będę oszczędzać.
Zaatakuję numer trzy Sztyletem. Wcześniej podłożyłem tam Dynamit.
- Atakujesz numer trzy Sztyletem? - Tak.
Czas minął.
Zbierzcie się w sali głównej.
Ujawnię rezultaty ataków przeprowadzanych w kolejności.
Użyto karty Zmiana kolejności.
Oto nowa kolejność ataku.
Co jest?
Justin jest drugi.
- Że co? - Przesunął się.
Ujawnię rezultaty ataków w nowej kolejności.
- Dalej! - Co?
Kosiarza na polu drugim…
Dawaj!
…zabił Kyuhyun.
- Ja? Co? - Wracam do więzienia.
- Otrzymujesz 20 punktów i dwa żetony. - Bo Justin się przesunął.
Że co?
- Wracam do więzienia. - Że co?
Meduzę na polu trzecim…
zabił 7high.
Że co?
- Otrzymujesz 15 punktów i żeton. - Zabił ją 7high?
Jak to możliwe?
Boże.
Oto ostateczne wyniki.
KYUHYUN, SO-HUI, TINNO 26,3
Najwięcej punktów mają…
Kyuhyun,
Yoon So-hui
i Tinno.
Otrzymują po dwa żetony.
Oto wasza nagroda.
Ale nie zaatakowałem Kosiarza.
Źle to obliczyliśmy?
Powinniśmy byli zabić Meduzę.
Użyłeś Dynamitu zamiast Granatu?
Dałem ci Granat.
- Użyłem go. - Na pewno nie. Nic się nie zgadza.
Sprawdź w kieszeni, co ci zostało.
Nic nie mam.
Co się dzieje?
Teraz ujawnię kolejność w rundzie czwartej.
Tinno zamrozi.
A Hyun-joon i ja zaatakujemy po razie.
Chcę zamrozić numer trzy.
Zamroziłeś numer trzy.
Lee Se-dol jako czwarty odpada z programu Diabelski plan.
Rozpoczyna się runda piąta.
Zaatakuję numer trzy Granatem.
Użyję żetonu, by przejść na pierwsze miejsce.
Zmienię kolejność gry i zaatakuję Kosiarza Granatem.
Zaatakuję numer dwa Sztyletem.
Zaatakuję numer trzy Sztyletem.
Zaatakuję numer dwa.
Zaatakuję numer trzy Sztyletem.
Zaatakuję Sztyletem.
- Numer dwa? - Tak.
Zaatakuję numer trzy Sztyletem. Wcześniej podłożyłem tam Dynamit.
- Atakujesz numer trzy Sztyletem? - Tak.
Już wiem.
Tinno nie rozpuścił Lodu.
Czad.
Niewiarygodne.
Ale to nieważne.
Dobrze, że Kyuhyun go zabił.
Oto wyniki misji.
Wyeliminowano jednego gracza,
więc misja zakończyła się sukcesem.
Do nagrody głównej dodano 100 milionów.
W sumie wynosi ona 180 milionów wonów.
O tak!
Przypomnę, ile żetonów mają poszczególni gracze.
Kang Ji-yeong,
7high,
i Jeong Hyun-gyu mają tyle samo żetonów.
Gracz z największą liczbą żetonów,
Choi Hyun-joon, zdecyduje, kto trafi do sektora mieszkalnego.
Jutro znów zagramy razem. Obiecajmy to sobie.
Jasne.
Dobrze być z nim w sojuszu.
Ja jestem klasycznym uczuciowcem, typem F.
A on sam mówi, że jest racjonalny, czyli jest typem T.
Trochę się kochamy, a trochę nienawidzimy.
Do sektora mieszkalnego zabiorę Jeong Hyun-gyu.
Kang Ji-yeong,
Kim Ha-rin,
Son Eun-yu,
7high
i Justin Min
pójdą do więzienia.
Zdobyliśmy trochę żetonów. Jak przyjdziesz, to ci kilka damy.
Do sektora?
Zdecydowano, kto pójdzie do sektora mieszkalnego, a kto do więzienia.
Gracze, przejdźcie do przypisanych wam miejsc.
- Chodźmy. - Pa.
Gra więzienna będzie niezła.
- Pa. - Justin!
- Chodźmy. - To wszystko przez ciebie.
- Ji-yeong, Ha-rin. - Spadam.
Podzielisz się żetonami, jak wyjdę?
Podzielcie się, jak wyjdę.
- Powodzenia, Justin. - Pa.
Pa, pa.
7high, trzymam kciuki.
- To chyba sen. - Pogadajmy o tym.
Tyle nas zostało?
Lód. Powiedzieli, że zapomnieli go rozmrozić.
Tinno go użył.
Użył Lodu?
- Czyli tak to wygląda. - OK.
Miło, przestronnie.
Fajnie.
Łóżek jest do woli.
Dobrze być w domu.
- Moja trzecia noc w tym łóżku. - To odpada.
Każdy stoi przy swoim.
Jak realistycznie. Są nawet koce.
A więc tak jest w więzieniu.
Tu są ubrania,
kapcie, skarpetki, koszule.
Oprowadza was.
Musimy to założyć?
Tak.
- Tu jest wszystko, czego trzeba. - Nawet ręczniki.
Jest przytulniej, niż sądziłem.
W sektorze mieszkalnym czuć, że produkcja chciała imitować dom.
A tu jest jakaś myśl przewodnia.
Jest ciekawiej.
Justin!
Ha-rin ciągle się tłumaczy Justinowi.
Oskarża mnie, że go zdradziłam we wczorajszej grze.
- Że niby pomogłam innej drużynie. - Powiesz mu?
Współpracowałyśmy z tobą we wczorajszej grze?
Nie pomogły nam.
Wkurzyło mnie to.
Mocno.
- Oskarża mnie. - Podział był jasny.
Serio.
No nie wiem.
- Nie wierzy ci. - Nie wiem.
- Zostaw go. - Nie wierzy ci.
Daj mu spokój.
Zaufanie do ludzi powoli znika po takim czasie w więzieniu.
Ale wiecie co? Czuję się tu swobodnie.
W sektorze mieszkalnym jest źle?
Mnie się podoba.
Tam jest ładniej i luksusowo,
ale czułam pustkę.
Po prostu tam jesteś. Przeżyłaś kolejny dzień i co teraz?
Ale tu też ma się doła. Bo ciągle myślisz,
co mogłaś lepiej zrobić w grze.
Mamy wyrzuty sumienia.
- Tam jest tak samo. - Serio?
Bo czujesz taką gorycz w sercu.
Zgadzam się.
Rany, ile to już dni?
Mam nowego współlokatora, Hyun-joona.
Witamy. Wiele przeszedłeś.
- Ale ładnie. - So-hui.
Witamy.
Poradzisz sobie sama?
- Zgramy się. - Masz pokój dla siebie?
Rano w więzieniu mnie oświeciło.
„Chcesz umrzeć? Przeżyjesz. Chcesz żyć? Umrzesz”.
Zszedłem tam z myślą, że zginę, a wróciłem żywy.
Nie wierzę.
Jako jedyny z więzienia tu przyszedłem.
Nie spodziewaliśmy się.
- Zupełnie. - Myśleliśmy, że będzie nas trójka.
W grze było tyle sekretów.
Niewiarygodne.
Odkryliśmy to w odpowiedniej chwili.
Podwójna linia. Pole walki.
Lee Se-dol, Choi Hyun-joon.
Gdyby ktoś inny to odkrył i cię zaatakował, umarłbyś.
Właśnie.
Ale pomyliliśmy się w końcowych kalkulacjach.
W grze było wiele zmiennych.
A nasz błąd był kolejną z nich.
Czuję, że ukradłam komuś wygraną.
- Podzielmy się żetonami. - Tak.
Mamy dziesięć,
więc po jednym.
Policzmy też Ha-rin.
Potem jej go damy.
Zostało pięć, więc ktoś musi zrezygnować.
Ja nie chcę. Ty go weź.
Dam ci jeden, So-hui.
Nie, serio. Pomagałam z dobroci serca.
Nie dla żetonu. Zachowaj go.
Jeśli go weźmiesz…
- Ja dam So-hui. - Nie trzeba.
- Weź go. - Nie jest Ha-rin?
Jej jest tutaj.
Weź. Podaj jej. I wszyscy będą zadowoleni.
- Pomogłaś mi otworzyć drzwi. - Właśnie.
Nie dla żetonu.
Wiemy, ale i tak go dostaniesz.
A jeden z moich jest Ha-rin.
Graliśmy w szóstkę.
Ale jedno z nas jest w więzieniu.
Mam żeton Ha-rin, który dam jej później.
Dałem też jeden So-hui za pomoc z zagadką.
Martwię się o Ji-yeong.
Bo Ha-rin, legenda gier więziennych,
znów dziś gra.
To królowa więzienia.
- Pora się przebrać. - Przebierasz się?
Masz swoją rutynę.
Sukienkę zakładam tylko na główną grę.
- Rozumiem. - To moja krwista sukienka.
Rozlałaś sporo krwi.
Chleb!
„Chleb!”
Jaki dziś będzie?
- Nowy rodzaj. - Co to?
Nowy rodzaj chleba.
Bez dżemu?
Tylko tyle dostaniemy?
Bez mleka można sobie złamać ząb.
Z mlekiem mógłby być dobry.
Dlaczego taki czerstwy?
Jak wy tu żyjecie?
- Lepszy niż wczoraj. - Serio?
Wygląda pysznie.
Kocham chleb!
Jemy chleb teraz i trochę owsianki rano.
Nie musimy wbić jakichś gwoździ?
Wygląda pysznie.
Patrzcie.
Widzicie?
Ani śladu. Żadnego wgłębienia.
Wiesz, co to znaczy? Jest twardszy niż drewno.
Jak nim rzucisz, zrobi dziurę w ścianie.
Ale czy nie jest smaczny? Lubię taki zwykły chleb.
Jedliście kiedyś chleb mokry od łez? Ja tak.
Kto go nie jadł, nie może prawić nikomu morałów.
Nie jadłem czegoś takiego
nawet w wojsku.
Jedzenie uzmysłowiło mi, że jestem w więzieniu.
Wszyscy mówili:
„Dzisiaj pójdziesz do sektora mieszkalnego i zjesz pyszne jedzenie”.
Ale ja im nie wierzyłam,
więc jadłam, co się dało.
Pod koniec gry poczułam, że może się nie udać.
Przeszłam się po salach
i napchałam się przekąskami.
Bagietka.
Najadłam się na zapas. Gdybym znów wylądowała w więzieniu.
Mój pragmatyzm szokuje nawet mnie.
W końcu tu jestem!
Wariowałem w więzieniu.
Nie patrzyłem w lustro od lat. Tak wyglądam?
Byłem w więzieniu tylko dwa dni.
Ale gdy spojrzałem w lustro, byłem innym człowiekiem. Schudłem.
Hyun-joon, jedz.
Jesz to?
- Nie. - Ja też nie.
Smacznego.
Smacznego!
- I jak? - Pycha.
Od dawna nie jadłem ryżu.
Dali nam też awokado. Jak to zobaczyłem,
pomyślałem: „Co za luksus”.
W więzieniu nawet nie myślałem o awokado,
byłem wdzięczny za dowolne białko, ale rany,
tutaj było tyle pełnowartościowego jedzenia.
Wspaniałe doświadczenie.
Zapomniałem o więziennych trudach.
Nie jesz?
Nie ma z nami 7higha i jakoś tak…
nie mam apetytu.
Prawie nic nie zjadł. Ja zjadłem wszystko, co miałem na talerzu.
Nie wiem, co zjadła So-hui.
Czułem, że biorą to wszystko za pewnik.
Powinni doświadczyć więzienia.
- Chcesz jeszcze ryżu? - Jestem pełen.
Jedz, co chcesz.
- Przestałem żywić do was urazę. - Serio?
Dziś każdy gra sam?
Nie mamy wyboru.
We wczorajszej grze, gdy odpadł Sang-yeon,
czy wy…?
- Nie. - Prawda?
Ja wam opowiem wczorajszą historię.
Ja opowiem.
Ale się zapalił.
Opowiem wam.
Zaproponowałem, żebyśmy grali razem, w piątkę.
A to ci dopiero.
W piątkę oprócz Sang-yeona?
Tak, piątka kontra Sang-yeon.
Wtedy na pewno byśmy go pokonali.
Ale ja uznałam, że pięć na jednego to nie w porządku.
Więc mi odmówiła. No i spoko.
Każdy gra sam.
- Odmówiłam. - Spoko.
A potem zobaczyłem, że coś szepczą.
Weszłam w sojusz z Ha-rin i Hyun-joonem.
To zwiększa szansę na wygraną.
Ja z Se-dolem po prostu graliśmy.
Tylko my graliśmy sami.
Wczoraj kazałam mu przestać o tym gadać, a teraz znów się nakręca.
Nie chce nas słuchać.
Lubi wbijać szpilę.
- Tak. - Lubisz się nabijać.
Ale wczoraj naprawdę był zły.
- Wściekły. - Bo mnie zdradziłyście!
Te dwie…
Znów zaczyna.
Wasz trójka.
Już przestań. Przepraszam.
Znów go nakręciłam.
Przed grą więzienną
wszyscy powiedzieli: „Ekipo z więzienia, dasz radę!”.
Ale nie przed główną grą.
Prześmieszne.
Zabawny jest.
Wkurza mnie.
Jest między wami prześmieszna chemia.
Gry więzienne są fantastyczne.
Ta wczorajsza była dość prosta. Ta z czasem.
Tak, ale świetnie się bawiłam.
Eun-yu, niezła z ciebie fighterka.
O czym ty mówisz? Nic nigdy nie wygrałam.
Masz ducha walki. Stajesz się liderką.
A to przez…
branżowe fuzje.
Widzisz to, nie? Dlatego…
7high, z kim dziś grasz?
Jak będziesz grał?
Zagrajmy razem, we trójkę.
- Dobra. - Razem.
Jeśli musimy się kogoś pozbyć, to chcę uratować Justina.
- Uratować go? - Tak.
Nie Ha-rin?
- Umowa stoi? - Tak.
Cieszę się na nowy sojusz.
Mają dużo żetonów.
Jeśli mam iść do sektora mieszkalnego, to pewnie pójdą ze mną.
Myślę, że sojusz może przetrwać.
Zdradzić ci sekret?
O ukrytym poziomie?
Tak.
- Dobrze. - Tak.
Chciałem powiedzieć tylko tobie i So-hui.
- Innym nie powiem. - Ja też nie.
Obiecuję.
- I tak… - Obym nie trafił do więzienia.
Oby dobrze ci szło do końca.
- Nigdy nie wiadomo. - Super.
Opowiedzą nam o dzisiejszej grze?
Tak.
Gra więzienna zacznie się za 30 minut.
Opowiem teraz, na czym będzie polegać.
Zakończy się ona piątą eliminacją z programu.
Dzisiejsza gra nazywa się
Snajper Hold’em.
- Wiedziałem, że będzie. - 7high!
7high!
W grze Snajper Hold’em wygrywa się żetony,
jednocześnie mogąc zestrzelić rękę przeciwnika.
Rozpocznie gracz, który wylosuje
najwyższy numer, od jeden do pięć,
a kolejność gry będzie zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
W grze Snajper Hold’em używa się czterech talii kart od jeden do dziesięć,
a każdy gracz otrzyma 60 żetonów do zakładów.
To będzie trwało wieki.
Serio?
Począwszy od pierwszego gracza, każdy musi wejść do gry jednym żetonem.
To tak zwana faza ante. Potem krupier tasuje 40 kart,
a każdy z graczy otrzymuje dwie.
To ich własne karty, których nie pokazują innym graczom.
Po rozdaniu kart własnych krupier odkrywa kolejne dwie karty.
To karty wspólne, których mogą użyć wszyscy gracze.
Na razie to zwykły Hold’em.
Gdy odkryte zostaną dwie karty wspólne, rozpoczyna się pierwsza runda licytacji.
W tym momencie maksymalny zakład
nie może przekroczyć liczby żetonów gracza z najmniejszą liczbą żetonów.
Runda licytacji kończy się, gdy wszyscy gracze
postawią tę samą liczbę żetonów.
Wtedy krupier odkrywa dwie kolejne karty wspólne
i rozpoczyna się druga runda licytacji na tych samych zasadach.
Gdy druga runda się zakończy,
gracze muszą ułożyć najlepszy układ spośród kart własnych
i czterech kart wspólnych na stole.
- Dobrze, jak ktoś w to już grał. - Pokerzyści mają łatwiej.
Powiem teraz, jakie układy kart są dopuszczane w grze
w kolejności od najmocniejszego do najsłabszego.
Kareta,
full,
strit,
trójka,
dwie pary,
para
i na koniec wysoka karta.
To zwykły Hold’em.
Bez piątej karty.
W grze Snajper Hold’em
na chwilę przed odkryciem układów kart
gracze mają szansę namieszać.
- Serio? - Niby jak?
W każdej rundzie
gracz może przewidzieć, jaki układ kart padnie i go „zestrzelić”.
Mogą obstawiać.
Przy zestrzeleniu
należy podać najwyższą kartę w układzie.
Na przykład, układ kart 4, 5, 6, 7, 8 nazwiemy 8-strit,
a układ 7, 7, 5, 5, 5 nazwiemy 7-dwie pary.
Układ kart 4, 4, 4, 8, 8 to 4-full,
od karty, z której układana jest trójka w fullu.
Po zakończenie strzelania gracze pokazują własne karty.
Jeśli układ któregoś z graczy został zestrzelony,
trafia on automatycznie na ostatnie miejsce.
Gdy ktoś odgadnie.
Gracz z najwyższym układem kart, którego nie zestrzelono,
wygrywa wszystkie postawione żetony.
Więc trzeba zestrzelić kogoś, kto ma silniejszą rękę.
Jeśli więcej graczy ma układ o takiej samej mocy,
wygrywa gracz z wyższą kartą.
Jeśli znów dojdzie do remisu,
wygrywa gracz z wyższą kartą z kart własnych.
Jeśli to wciąż nie wyłoni zwycięzcy,
decyduje suma kart własnych.
Jeśli wciąż będzie remis
albo wszystkie układy zostaną zestrzelone,
runda zakończy się remisem, a żetony zostaną rozdzielone po równo.
Jeśli zostaną jakieś żetony, gracze otrzymają po jednym,
rozpoczynając od gracza, który licytował jako pierwszy.
Jeśli któryś gracz zgromadzi więcej niż 75 żetonów,
będzie bezpieczny i zwróci 75 żetonów krupierowi.
Siedemdziesiąt pięć…
Jeśli gracz ma więcej niż 75 żetonów,
pozostałe żetony może podarować, komu chce.
Może oddać?
Musi jednak oddać przynajmniej jeden żeton komuś, kto nie ma ani jednego.
Gra się zakończy, gdy wszyscy gracze, poza jednym, będą bezpieczni.
Ostatni gracz zostanie wyeliminowany z Diabelskiego planu.
Gra rozpocznie się za 30 minut.
Nie wygrywa się żetonu.
Fakt.
- Czyli trzeba przetrwać. - Tylko tyle.
Czy pokerzyści nie mają łatwiej?
Nie zaprzeczam. Bo wiemy, jak licytować.
Chcę pokazać, że wykorzystam tę przewagę i zapewnię sobie bezpieczeństwo.
Nieważne, jaką masz rękę. I tak możesz wygrać.
Trzeba mieć dobrą rękę i nie dać się zestrzelić
albo mieć złą rękę i zestrzelić kogoś innego.
Z pokerową miną.
Spróbujmy.
Dobra.
- Dwie karty. - Patrzymy na nie.
A potem dwie karty odkryte.
Odkryj karty wspólne.
I zaczynamy licytację.
- Ja dwa. - Dwa? OK.
To ja też.
- Ja też. - W sumie sześć.
Odkrywam kolejne dwie.
W takim razie…
Z tych wspólnych kart można ułożyć:
karetę, fulla, trójkę,
dwie pary i parę.
Hyun-gyu był pierwszy, więc druga licytacja.
Podbijam o trzy.
To ja też.
- Sprawdzasz? - Tak.
Podnoszę o 20.
Ale masz rękę.
Nie, o 30.
Muszę się wycofać. Pas.
Blefuje.
Podnoszę o 40.
- Spoko, zestrzelę cię. - Gramy.
Zablokujmy 8-trójkę i 8-fulla.
W kartach wspólnych są ósemki,
więc wygrać może zestrzelenie, które będzie je zawierać.
Ja mówię 8-full.
- Ty dajesz karetę? - Ja trójkę.
Tak? To ja dam 8-dwie pary.
- Wchodzisz? 40? - Tak.
To gramy.
Mam 8-dwie pary.
Zestrzelone.
- Zestrzeliłem. - Przegrałeś.
- Ja nie mam nic. - Pięć i siedem.
Ja mam 8-trójkę.
Zestrzelony.
Gdyby miał 8-karetę, to grałby dalej.
- Co masz? - Full z dwójkami. Więc wszystko moje.
- Więc tak to działa. - Fajnie.
- Mam 120 żetonów. - Jesteś bezpieczny.
Gdyby ten full również został zestrzelony,
zwyciężyłby najniższy układ kart w rankingu.
Zestrzeliwanie będzie ciekawe.
Możesz mieć najlepszą rękę,
ale jak ktoś przypadkiem zgadnie, co masz,
- wypadasz. - Tak.
Grałem trochę w pokera.
Więc rozumiałem, co się dzieje.
Ucieszyłem się.
Ta zasada może naprawdę namieszać.
Nie umiem ich przejrzeć.
Ciebie umiem. Ale ich nie.
Chodźmy!
Gra więzienna niedługo się zacznie.
Wszyscy gracze w więzieniu muszą przejść do pokoju śmierci.
Udanej rozgrywki!
Nawzajem, udanej gry.
Ale fajnie.
Mają prawdziwy stół pokerowy.
Żetony!
- Jak się nimi bawi. - Profesjonalista.
To jego plac zabaw.
Jest gotowy. Tu chodzi o jego reputację.
Rozpoczynamy trzecią
grę więzienną,
Snajper Hold’em.
Wylosujecie karty, by ustalić kolejność gry.
Kto zacznie?
- Kolejność jest ważna. - Przynosi szczęście.
Wybierzcie jedną kartę.
Ustawcie się w kolejności po mojej lewej stronie.
Powodzenia.
Jakie to emocje?
Gdy tam stoisz, ostrożnie podchodzisz do wszystkiego.
Ale to właśnie sprawia, że popełniasz błędy.
- Od tych decyzji zależy przetrwanie. - Tak.
Połóżcie jeden żeton jako ante.
Więc tak zakładają pokerzyści.
Teraz otrzymacie karty własne.
Odkryję dwie pierwsze karty wspólne.
7high, jako pierwszy gracz otwierasz licytację.
Pas.
Wycofałeś się.
7high jest zestresowany.
Dlaczego spasował?
Chce poznać charakter graczy.
Zobaczyć, jak grają.
Pas.
Kim Ha-rin się wycofała.
Justin Min stawia jeden żeton.
Son Eun-yu również.
Też postawię.
Kang Ji-yeong również.
Odkryję teraz pozostałe karty wspólne.
8, 1, 3, 1.
Da się ułożyć fulla z jedynek, ósemek i trójek.
Może zablokują 1-trójki.
Może być też 8-para.
Można wygrać wysoką kartą.
Trzeba zdać się na prawdopodobieństwo.
Justin Min, postaw zakład.
Dwa żetony. Son Eun-yu, twoja kolej.
Dwa żetony.
Kang Ji-yeong, twoja kolej.
Pas.
Wycofałaś się.
Teraz zaczynamy obstawianie.
Justin Min, obstaw układ kart.
8-dwie pary.
Obstawiłeś 8-dwie pary.
Son Eun-yu, obstaw.
Stawiam na 3-dwie pary.
Obstawiłeś 3-dwie pary.
Son Eun-yu, pokaż karty.
6-DWIE PARY WYGRANA
Obstawiłaś to, co ja chciałam.
6-dwie pary.
Justin Min miał 2-dwie pary.
Zwycięża Son Eun-yu.
Trudno to zgadnąć.
- Otrzymujesz 12 żetonów. - Eun-yu.
Zaraz stąd pójdziesz.
- Właśnie. - Brawo!
Imponujące. Serio.
Byłem w szoku.
Podlizujesz mi się, bo mam prawie 75 żetonów?
- Tak nagle. - Wyluzuj.
Tym razem gadają.
Będą mocno blefować.
Na pewno.
Faza ante, postawcie zakład.
RUNDA 2
Teraz otrzymacie karty własne.
Oto pierwsze karty wspólne.
Jest już 1-para.
Dwie jedynki.
- Muszą wejść, nie? - I zestrzelić 1-karetę.
Tym razem zaczniemy od Kim Ha-rin.
Stawiam dwa żetony.
Dwa żetony.
Justin Min.
Wycofałeś się.
Son Eun-yu.
Mogę podbić?
Tak.
Stawiam cztery.
Postawiłaś dwa i podbiłaś o dwa.
Kang Ji-yeong.
Pasuję.
Wycofałaś się.
7high.
Postawiłeś dziewięć żetonów.
Dziewięć?
Serio?
Jest tak mało osób, że trudno coś zestrzelić.
Pewnie o tym wie.
- Kim Ha-rin. - Pas.
Wycofałaś się.
Ja też bym się często wycofywał.
- Ja też. - Trzeba mieć pewność.
Son Eun-yu.
Chyba spasuję.
Wszyscy spasowali, więc wygrywa 7high.
Otrzymujesz 11 żetonów.
Brawo?
- Odzyskałeś je. - Myślałem, że ona wejdzie za wszystko.
Dobry ruch.
- Nieźle. - Co za koleś.
To też dobry pomysł. Po dwóch kartach wykurzyć konkurencję.
Jest jakiś sojusz?
7high ciągle spogląda na Ji-yeong.
Teraz otrzymacie karty własne.
Odkryję dwie pierwsze karty wspólne.
Justin Min, zaczynamy licytację od ciebie.
Postawiłeś jeden żeton.
Son Eun-yu sprawdziła.
Kang Ji-yeong.
Ja…
postawię cztery.
Podbijasz. Postawiłaś jeden i podbiłaś o trzy.
- Odważnie. - 7high.
Wycofałeś się.
Jedno twoje słowo…
Czemu nie wcześniej?
To chodząca prawdomówność. Jeśli podbiła, to…
Czuję się urażona.
Ji-yeong sporo postawiła, więc jej ustąpi.
A jak 7high pasuje, to czują się niepewnie.
Kim Ha-rin.
Pas.
Wycofałaś się.
Justin Min również.
Chodząca prawdomówność? Nie mogę się wycofać.
- Sprawdziłaś. - Tak.
Najpierw zobaczę karty.
Odkryję teraz pozostałe karty wspólne.
Trzeba zestrzelić strit.
To chyba nie strit.
- Walka na pary. - Była dziewiątka i szóstka.
Będą pary.
Son Eun-yu, postaw drugi zakład.
Postawię trzy żetony.
Postawiłaś trzy.
Kang Ji-yeong.
Sprawdzam.
Zaczynamy obstawianie kart.
Son Eun-yu, obstaw.
Obstawię 7-strit.
Obstawiłaś 7-strit.
Kang Ji-yeong, obstaw.
Zwyciężczyni będzie bezpieczna?
Nie liczyłam żetonów.
Jest ich 20. Więc akurat.
Nic nie zostanie?
Dokładnie 20.
- Czyli 75. - Chciałam wam coś zostawić.
Obstawię 9-strit.
Kang Ji-yeong zestrzeliła 9-strit.
Kang Ji-yeong, odkryj swoje karty.
To 9-para.
9-PARA WYGRANA
Masz nerwy ze stali.
Zrobiłaś to z 9-parą?
Son Eun-yu, odkryj swoje karty.
Kang Ji-yeong cię zestrzeliła.
- Wspaniale! - To ósemka i siódemka?
Ji-yeong wygrała 9-parą.
To wszystko zmienia.
Bo możesz grać dalej ze świadomością, że masz słabą rękę.
Otrzymujesz 20 żetonów.
- Po to strzelamy. - Dobrze obstawiła.
9-strit. Więc ona odpada.
Mam 69. Straciłam trochę na początku.
Dzieje się więcej, niż sądziłam.
Odkryję pierwsze karty wspólne.
Wycofałeś się.
Kim Ha-rin sprawdza.
Wycofałeś się.
Odkryję pozostałe karty wspólne.
Po tamtym zestrzeleniu zaczęłam się bać tej fazy.
Pas.
Ha-rin.
Mocne karty?
A to dobre.
Ciągle pasowałam, więc powinnam zaryzykować.
Podczas gier więziennych
zawsze się tak uśmiecha.
Spasuję.
Zwycięża Kim Ha-rin.
Oto pierwsze karty wspólne.
- Pas. - 7high.
Postawiłeś dwa.
Pas.
Wycofałeś się.
Też pas.
Wszyscy się wycofali, więc zwycięża 7high.
Zwyciężył silną wolą.
Oto dwie pierwsze karty wspólne.
Wycofałeś się.
Wycofałaś się.
Stawiasz trzy.
Pas.
Oto pozostałe karty wspólne.
Justin Min, postaw zakład.
Postawiłeś dziewięć.
Masz strit?
Spora stawka.
Poszła w to?
- Mocna jest… - Eun-yu.
Justin Min, obstaw układ kart.
Obstawię 7-parę.
Tak mnie widzisz?
Dobra.
Obstawiam 9-strit.
Obstawiłaś 9-strit.
Dwie pary.
Nieźle.
Blefowałem.
Pięć i trzy. O krok od strita.
Piątka i trójka. Blefował.
Zwycięża Son Eun-yu.
- Brawo. - Przerażające.
Siedem i cztery to seven high.
Jak masz te dwie karty,
- to jest „7high”. - No proszę!
To ja.
Oto karty własne.
Odkryję pierwsze karty wspólne.
Dlaczego ciągle takie?
Dlaczego musisz…?
- Serio. - Nie komentuj!
- Że takie dobre? - Dlaczego takie są?
Kim Ha-rin, postaw zakład.
Ha-rin będzie atakować.
Wchodzi czy nie?
Zrobiła to.
Cztery.
Wycofałeś się.
Wszyscy w to wchodzą?
Son Eun-yu.
Sprawdzam.
Wyrównałaś stawkę.
Kang Ji-yeong.
Nie umiem blefować.
Wchodzę.
Wyrównałaś.
- Co z wami? - 7high się wycofał.
Więc wtedy musisz się wycofać.
Uczysz się?
- Uczę się na bieżąco. - Oto karty wspólne.
Kim Ha-rin, postaw drugi zakład.
Oblizuje usta?
Co to za mina?
Czuje krew.
- Nie wiem, co myśli. - „Pycha!”
Pewnie czuje krew.
Wszystkie techniki wychodzą na jaw.
Nie mam ich za początkujących.
Robicie wszystko celowo. Zakładam moje pokerowe okulary.
To mój pierwszy raz.
Postawiłaś trzy.
Trzy? Dlaczego?
Znów to robi.
Dlaczego?
- Przestań gadać. - Ji-yeong, będziesz grać?
Zastanawiam się.
Tak?
Jak skończysz, dasz znać?
Wchodzisz czy pasujesz?
Sprawdzam i podnoszę o dwa.
Postawiłaś trzy i podniosłaś o dwa.
Kang Ji-yeong.
Sprawdzam.
Co się z nią dzieje?
To ważna runda.
Kim Ha-rin.
Pas.
Wycofałaś się.
Co jest?
Blefowała. Oblizała usta, więc to blef.
One nie wchodzą, jak czegoś nie mają.
Co jest?
Zawsze wasza dwójka.
Son Eun-yu, obstaw układ kart.
Jak wygrasz, to jesteś bezpieczna.
- Serio? - Jedna z was.
Eun-yu też nie jest pewna.
Zestrzeliwanie jest takie trudne.
Chcę zgadnąć.
Znów masz parę?
Parę? A może tym razem dwie?
- Jesteście niesamowite. - Więc masz dwie?
Nie wiem.
Zestrzelę 5-parę.
Obstawiłaś 5-parę.
- Kang Ji-yeong, obstaw. - Zablokowała parę?
Obstawię 5-dwie pary.
Obstawiłaś 5-dwie pary.
Tak czy siak, któraś z nich wygra.
Daj mi swoje resztki.
Kang Ji-yeong, odkryj karty.
To 6-dwie pary.
Wahałam się też między 6-parą a 6-dwiema parami.
Ja mam…
nic.
6-DWIE PARY WYGRANA
- Blefowała? - Tak.
Idzie jak taran. Jest przerażająca.
Jak zaszłaś tak daleko z niczym?
Kang Ji-yeong, jesteś bezpieczna.
Eun-yu dała jej wygrać.
Zostało ci dziesięć żetonów.
Dziesięć.
Mam wielkie oczekiwania.
Masz. I dla 7higha.
Daj mi tylko trzy.
Dzięki.
Dziękuję.
Kang Ji-yeong, wróć do strefy mieszkalnej.
Brawo, Ji-yeong.
Weź trochę mojej energii.
- Justin. - Gratuluję.
- Walcz. - Pewnie, do końca.
- Wiedziałem, że dasz radę. - Brawo.
Nie martwię się o ciebie.
Dobra jest.
O rany.
RUNDA 8
Teraz otrzymacie karty własne.
Odkryję pierwsze karty wspólne.
To już para.
Wszyscy się rzucą.
Justin Min, postaw pierwszy zakład.
Zaczynamy z 9-parą?
Wycofałeś się.
Son Eun-yu, postaw zakład.
Będę grać szczerze.
Stawiam trzy.
Postawiłaś trzy.
7high.
Jak wygram, będę bezpieczny?
Ile jest?
Co?
Dlaczego taki jesteś?
- Aż tyle? - Też bym postawił.
Zaczyna się walka.
- Podbiłeś o trzy. - No weź.
Spadam stąd.
Ile teraz masz?
Jak wygram, spadam. Więc idę po moje.
- Serio. - Kim Ha-rin, postaw zakład.
- Jak wygrasz, wychodzisz? - Tak. Serio. Bo mam dobre karty.
Tyle blefowaliście, że nikomu nie ufam.
Fajnie.
Rany, 7high.
Chcecie na mnie pasożytować.
Masz ich tyle, że nie mam wyboru.
Oto pozostałe karty wspólne.
Stresuję się.
Co?
- Że co? - Za dużo możliwości.
Trójka albo full. Słabo.
Son Eun-yu, postaw drugi zakład.
Ja oszaleję.
To jakiś żart!
Postawię pięć. I poproszę chwilkę.
Pięć…
Stawiam pięć
i podnoszę o pięć.
- W sumie dziesięć. - Tak.
7high.
Grasz?
- Serio? - Sprawdzam.
Grasz?
Kim Ha-rin.
9-DWIE PARY, 9-FULL
7high chce, żebyś myślała, że ma fulla.
Masz fulla?
Serio?
- Co z tobą? - Masz fulla?
- Nie. Karetę? - Graj.
Macie bardzo niskie szanse na sukces.
Serio tak stawiacie?
To absurd.
- Kto wygra, wychodzi. - Najwyższa dotąd stawka.
- Ile jest teraz? - So-hui, wysoka stawka.
- Co? - Ponad 30.
Zaczynamy obstawianie.
Son Eun-yu, obstaw układ kart.
Co obstawisz?
Jakie miałam karty?
Jeśli tak mówisz, to znaczy, że znów nic nie masz.
Obstawię 9-fulla.
- 9-full. - Tak.
Obstawiłaś. 7high.
Obstawiam 9-dwie pary.
Obstawiłeś 9-dwie pary.
Kim Ha-rin.
Na ten moment obstawiono 9-fulla i 9-dwie pary.
9-fulla i 9-dwie pary?
Może być też 1-full.
- Tak, ale… - Nie sądzę.
Nie ma szans, że ktoś ma jedynkę.
- Nie z taką licytacją. - Ale Eun-yu podbiła…
Bo jest pewna kart?
Eun-yu ma 9-dwie pary.
Na pewno.
- Mam 9-dwie pary? - Tak.
- Serio? - Tak.
Bo nie pamiętasz kart.
- Więc nic nie mam? - Tak.
Nie pamiętasz, więc nic nie masz.
Ty też nie wygrasz. W tym momencie nikt nie wygra.
Czyli remis?
Szanse na karetę są niewielkie.
Bardzo niskie.
Ciebie nie bierzemy pod uwagę.
I tak nie wygrasz, więc obstawiaj.
Powiem ci, co masz. 1-fulla.
Lepiej, jak to zestrzelisz.
- 1-full? - Tak.
Masz dziewiątkę, nie?
Jak zestrzelisz fulla, to się podzielimy.
- Nikt nie wygra. - Ma rację.
- Fakt. - Mam 1-fulla.
Obstawiam 1-fulla.
- Obstawiłaś 1-fulla. - Podział.
Jak masz 1-karetę, szacunek.
Jeśli ją ma…
Mówiłam, mam 1-fulla.
Kim Ha-rin, odkryj karty.
Mam 9-fulla. Grałam szczerze.
9-full.
Ja mam…
za mało bym zyskał, więc tylko się zgrywałem.
- 9-dwie pary. - Nic.
Jakie mówiłaś, że mam karty?
Wielkie nic?
Może parę dziesiątek?
Da się mieć parę dziesiątek.
10-DWIE PARY WYGRANA
Dwie pary?
Otrzymujesz 52 żetony.
Przekaż pozostałe 25 żetonów wybranym graczom.
Dać wam po równo?
Daj mi jeden. Docenię gest.
Resztę rozdziel po równo.
To sprawiedliwe.
- Fair, nie? - OK.
Doceniam gest.
Son Eun-yu, jesteś bezpieczna.
- Wróć do strefy mieszkalnej. - Powodzenia.
Przy trzech osobach jest większe napięcie,
niż jak zostają tylko dwie.
Bo wiesz, że jest was mało.
Jak się nie uratujesz, czeka cię pojedynek.
W trzy osoby jest większe napięcie.
Faza ante, postawcie zakład.
Gramy.
- Powodzenia. - Grajmy.
- Powodzenia. - Powodzenia.
Napisy: Marta Przepiórkowska