Jazda.
Powodzenia. Zabawmy się.
Rozdaję karty.
Wyobrażasz sobie, jaka to presja?
Odkrywam karty. 7High, obstawiasz.
Pasujesz. Justin też. Justin rezygnuje. 7High też.
Rezygnujesz.
Ha-rin rezygnuje. Justin wygrywa.
Justin pasuje.
Odpadam.
Dwie pary siódemek. 7High wygrywa.
Skup się…
Rozdaję karty.
Odkrywam karty.
7High stawia jeden.
Ha-rin sprawdza. Justin?
Sporo.
Justin, weź.
Justin podbija do sześciu. 7High.
Wyrównałeś.
Ha-rin.
Wyrównałaś. Odsłaniam kolejne karty.
7High, obstawiasz.
Siódemka? Mogą być dwa strity.
Na siódemkach.
Jeden.
Ha-rin sprawdza. Justin.
To będzie go męczyło. Dobry układ.
Wyrównam.
Dobrze. Ogłaszamy strzały. 7High, ty pierwszy.
Para piątek.
Para piątek zestrzelona. Dobra.
Piątek?
Nie rozgryzę mistrza.
Para piątek zestrzelona. Dobra.
Ha-rin.
Zestrzelę parę czwórek.
Para czwórek zestrzelona. Justin.
Para siódemek.
Czyli nic nie ma. Każde blefuje.
Poważnie? Nikt nic nie ma?
Para siódemek zestrzelona. Justin, pokaż karty.
Mam wysoką.
Blefował. Ma dziesiątkę.
Dziesiątka…
Ha-rin.
Para piątek.
Udało się.
7High.
Para siódemek. Wygrywa Justin.
Z dziesiątką.
Odpadły siódemki i piątki.
21 sztonów.
Niebywałe, że nie pękł.
Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta.
Skomplikowane to strzelanie.
Rozdaję.
Ha-rin, obstawiasz. Pasuję.
Dobrze. Rozdaję.
Odpadam.
Dobrze.
Ha-rin nie może tracić sztonów.
Ale gra z dwoma wyjadaczami.
Odsłaniam karty.
7High, obstawiasz.
Jeden. Ha-rin.
Jeden. Justin.
Dołożyłeś siedem. Ha-rin.
Odpadam.
Dobrze.
Królowa…
To męka, walczyć o przetrwanie trzeci raz.
Myślała, że będzie teraz z nami. Tak, bo ominął ją tamten żniwiarz.
To mocny zawód.
Rozdaję.
Odkrywam karty.
Ha-rin, obstawiasz.
Stawiasz dwa.
Pasujesz.
7High na Ha-rin?
7High.
Wyrównałeś. Odsłaniam karty.
Ha-rin, obstawiasz.
Dwa.
Będzie grała?
7High, obstawiasz.
Podbijam…
o dziesięć.
Podbiłeś o dziesięć.
Po co tak mocno?
O dziesięć? Ale przywalił.
Ha-rin.
Co z nią?
Sprawdzam.
Dobrze.
Jest pewna siebie.
Chce go ograć.
Zaczynamy strzały. Ha-rin.
Zmęczyła się. Strzela?
Czy nie? Nie widzieliśmy jej takiej.
Dwie pary z ósemkami.
Dwie pary z ósemkami zestrzelone. 7High.
Zestrzelę parę piątek.
Para piątek zestrzelona. Ha-rin, pokaż karty.
Para dziesiątek.
Dobrze.
Para dziesiątek.
Dwie pary z ósemkami.
Obłęd.
Brawo!
Ha-rin, trafiłaś i wygrywasz.
Przetrwała!
Uczę się gry w pokera od mistrzów.
Spanikowałem nieco, gdy zestrzeliła dwie pary z ósemkami.
W tamtym momencie dotarło do mnie, że jest znacznie lepszą graczką,
niż mi się wydawało.
Jak mnie przejrzała.
7High chyba nie przegra?
Odsłaniam karty. 7High rezygnuje.
Ha-rin, pokaż karty. Para jedynek.
7High też ma parę jedynek. Ha-rin wygrywa, bo ma wyższą drugą kartę.
7High trochę wytracił tempo.
Osłaniam karty. Ha-rin stawia jeden. Justin. 7High…
Pasuje.
Odsłaniam karty.
Zestrzelę parę ósemek.
Parę szóstek.
7High, odsłoń karty.
„7 high”!
Tak jest. Ha-rin.
Para czwórek.
Rany, jest niepokonana!
Ha-rin wygrywa.
Gdy na początku graliśmy w piątkę i w czwórkę,
niewiele różniło się to od typowego teksańskiego klinczu.
Dlatego mylnie wydawało mi się, że nie mam szans przegrać.
Ale dodatkowe zasady uświadomiły mi, że wcale nie jest tak jak myślę.
Osobiście trzymam kciuki za Ha-rin.
Ja za 7Higha.
Nie może tego przegrać.
Grali z nami, a teraz od dwóch godzin
stoją przy tym stole.
Rozdaję.
Odsłaniam.
7High stawia jeden. Ha-rin sprawdza.
Justin wyrównuje i podbija do pięciu. 7High.
Wzdychasz?
Zmęczyłem się.
Bo długo gramy?
Wyrównał. Ha-rin.
Wyrównała.
Odsłaniam karty.
7High, obstawiasz.
Dołożyłeś osiem.
Jeszcze podbija?
Jaki…
Ha-rin.
Dobrze.
Justin.
Sprawdzam.
Poproszę osiem.
Sporo.
Pora na strzały.
Dziesiątkowego strita.
Zestrzelony.
Dwie pary z dziewiątkami.
Zestrzelone. Tak.
Zestrzeliła go.
Tak?
Posmutniał teraz.
Justin.
Para dziesiątek.
Justin, odkryj karty.
Brawo.
Dwie pary.
Ha-rin.
Para siódemek.
Trójka! Dobra!
Nieźle.
Trójka. 7High wygrywa.
O matko.
Przeszedł!
Przetrwałeś?
Jeszcze nie. Za mało?
Co za ulga. Z nerwów nie mogłem się ruszyć.
31. RUNDA
Odsłaniam karty.
Wystraszyłam się tej trójki.
Ha-rin, obstawiasz.
Rezygnujesz.
Justin ma najwyższą kartę i wygrywa.
Odsłaniam karty.
Justin, obstawiasz.
Cztery. Rety.
7High.
Pasujesz.
Rezygnujesz.
Justin wygrywa.
Jeszcze grasz?
Justin też kończy.
Odsłaniam.
7High.
Trzy.
Ha-rin rezygnuje. Justin też.
7High wygrywa.
Co zwykle je Ji-yeong?
A co, zgłodniałeś?
Nie, myśli o jutrze.
Weźmy czekoladę dla Ha-rin.
Życzę jej, żeby przenocowała tu chociaż raz.
Ona kocha jedzenie.
Odkrywam karty.
Ha-rin, obstawiasz.
Pasujesz.
Justin stawia jeden.
7High?
Podbijasz o dwa.
Sprawdzam.
Odsłaniam resztę kart.
Justin, obstawiasz.
Cztery.
7High.
Sprawdzam.
Pora na strzały. Justin, zaczynasz.
Dwie pary z piątkami.
Zestrzeliłeś dwie pary. 7High.
Dwie pary…
Ale fajny.
Ujęcie jak z kryminału z Hong Kongu.
Raczej z Bonda. Ale super. To gwiazda kina?
Weźcie się.
Jak on to robi?
Patrz na to ujęcie. Kamera go lubi!
Kamerzysta wiedział, co robi, pokazując go w ten sposób.
Ta mina!
Hollywood!
To Justin gra w filmach!
Rety.
Jaka ręka, jaka ręka… Pomyślmy…
Jaka ręka, jaka ręka…
Pokazują go najwięcej!
Co on robi z szyją? Przegięcie!
Nie dotykaj się!
Zbyt seksowny.
Patrz na tę żyłę.
Robi to specjalnie.
Dlatego włożył ciuch z takim dekoltem.
Robi to specjalnie.
Full z piątkami.
Full z piątkami. Tak.
Odsłoń karty.
Trzy piątki.
Przebij to. Nic nie mam.
Ani ja. Dlatego się nie popisuję.
7High wygrywa.
Ciągle za mało?
Tak.
Jeszcze? No.
7High nagle odżył. Idzie mu lepiej, gdy gada po angielsku.
Ale to źle dla Ha-rin.
Rozdaję.
Odsłaniam.
Dobrze byłoby mieć dziesiątkę.
Jeden.
7High.
Podbiłeś do czterech.
Ha-rin.
Wyrównałaś. Justin.
Wyrównałeś. Lecimy?
To będzie ważna runda.
Dziesięć? Pokażą kolejne karty.
Odsłaniam karty. Justin.
Jeden.
7High?
Podbiłeś do dziewięciu.
Pięć? Podbił.
Obłęd. Chce wykosić Ha-rin.
Ha-rin.
Muszę dać cztery? Pięć. Pięć lub więcej.
Dobrze.
Justin. Mam dać cztery?
Tak. Wyrównałeś.
Wszyscy dali.
7High będzie wolny, jeśli zgarnie 30.
Zaczynamy strzały. Justin, ty pierwszy.
Trzy dwójki.
Zestrzeliłeś trójkę dwójek.
7High.
Justin, Justin…
Nic nie ma.
To też gra na wytrzymałość.
On się nie męczy. Wcześniej ciągle stał.
Ha-rin ma dwie pary. Też tak myślę.
Zestrzelę dwie pary z dziesiątkami.
7High zestrzelił dwie pary z dziesiątkami.
Dwie pary?
Dwie pary. Ta mina zdradza, że je ma.
Zestrzelę fulla z dwójkami.
Fulla z dwójkami.
Ha-rin pewnie ma dwie pary. Dlatego strzela w fulla.
Justin, pokaż karty. Dwie pary.
Ha-rin.
Dwie pary
Z dwójkami.
7High. Cicha woda!
Para dwójek! Para dwójek!
Nie ma fulla.
Trzy dwójki.
Ha-rin wygrywa.
Ha-rin zgarnęła pulę z dwiema parami. Wcześniej myślałem, że mnie przejrzała.
Ale teraz miała karty, których obaj się nie spodziewaliśmy.
Całkiem jakby chciała wygrać, napuszczając nas przeciwko sobie.
Nieco mnie to zaskoczyło.
Stałam między dwoma dobrymi nauczycielami i uczyłam się na bieżąco.
Fart można wyćwiczyć.
Ha-rin dobrze zagrała.
Jak to wywinęła?
Miała dwie pary. Niezestrzelone.
Nie było szans.
Gaszą światła.
Mamy oglądać po ciemku?
Więcej widać.
Zepsujemy sobie oczy.
Pierwszy raz grają dalej po zmroku.
Jedenasta.
Niezły ubaw, co?
Odsłaniam karty.
7High.
Dwa.
Ha-rin sprawdza.
Justin też.
Ujawniam karty.
Para jedynek! Znowu? Ciężka kombinacja. Można mieć fulla, dwie pary i trójkę.
Trudno wszytko zestrzelić.
7High.
Nie do wiary. Dlaczego dostajemy takie karty?
Diabeł je rozdaje?
Jeden. Ha-rin.
Sprawdzasz. Justin.
Podbijasz o dwa.
7High.
Po co podbijasz?
Ile postawił?
Co?
Dziesięć?
Obłęd. Widać, że chce wygrać. W sumie 11.
11!
Rzuca wyzwanie Ha-rin. Chyba wygra.
Powinna. Raczej nie.
11…?
Gra.
Coś ty. Mam dołożyć dziesięć?
Tak.
Dobrze.
Justin pasuje.
Zaczynamy strzały. 7High.
O matko!
Ha-rin jest podejrzanie wyluzowana.
Może udawać.
Po co sprawdziła?
Dwie pary z dziesiątkami.
Ha-rin.
Zestrzelę trójkę trójek.
Trzy trójki, tak?
Ha-rin, pokaż karty.
Wiedziałem, że to miała.
Po co podbijałem?
Wiedziałem. Ha-rin wygrywa. Mimo to…
Trzeci raz nas tak wykiwałaś.
Nie ma reguły, która tego zabrania!
Full?
Czwórki. Tylko wydaje się, że to poker.
Już łapię.
Teraz Justin jest w szoku. Miał ponad 70, a teraz dużo stracił.
To ogromna presja, spaść z samego szczytu.
Justin rezygnuje.
7High trafnie zestrzelił i wygrywa.
Justin pasuje.
Justin… rezygnuje.
7High wygrywa.
Kto wie, co z tego wyjdzie. Wszyscy już prawie odpadli.
Justin ma kłopoty.
Jeśli znowu ich teraz ogra…
Rozdaję.
Odsłaniam karty.
Ha-rin daje jeden.
Justin - jeden. 7High?
Podbiłeś o trzy.
Ha-rin sprawdza.
Justin.
Zagra. On też?
Dołożył?
Dałeś dziesięć.
7High.
Rzeczywiście.
Gra według zasady, że ci, którzy chcą zginąć, przeżyją.
Sprawdza.
Ha-rin.
Pasuję.
Dobrze.
Oto dwie ostatnie karty.
Justin, obstawiasz.
Jeden.
7High.
Odejdzie, jeśli wygra.
Sprawdzasz.
Zaczynamy strzały. Justin, słucham.
Para szóstek.
Zestrzelona.
7High.
Para trójek.
Para trójek zestrzelona.
7High, pokaż karty.
Dziesiątka.
Dziesiątka?
Najwyższa.
Dziesiątka? Jazda.
DIABELSKI PLAN KOMNATA ŚMIERCI
Dziesiątka?
Jazda.
7High wygrywa dzięki najwyższej karcie.
Myślałeś, że to wystarczy?
I jednak wygrał! Obłęd!
To ponad 75 sztonów.
Dobrze graliście. Jesteś świetny.
Dobrze się bawiłam. 75 wraca do banku.
Trzy możesz dać, komu chcesz. Jestem ciekaw, jak to się potoczy.
Wiesz, co mam na myśli.
Dawaj.
Dobry wybór.
Baw się dobrze. To zaszczyt.
7High, zapewniłeś sobie przetrwanie. Wróć do celi.
Brawo!
Nie dziwi się.
Nie, jestem wymęczony. Prawda?
Im dalej, tym bardziej widać, że to nie poker.
Wydawało się, że to poker, gdy graliśmy w piątkę,
ale z czasem coraz mniej.
Obstawiacie.
Rozdaję.
Odsłaniam.
Justin, obstawiasz.
Dwa.
Sprawdzasz.
Oto kolejne karty. Justin.
Trzy. Ha-rin.
Sprawdzasz. Zaczynamy strzały. Justin, ty pierwszy.
Dwie pary z dziewiątkami. Dwie pary z dziewiątkami.
Ha-rin, twoja kolej.
Dziewiątkowego fulla.
Dziewiątkowy full zestrzelony.
Ha-rin, pokaż karty.
Trójka.
Dziewiątek.
Justin dwie pary z dziesiątkami.
Ha-rin wygrywa.
Justin ma mało.
W takiej chwili…
Się stresuje. Niezupełnie. Tracisz panowanie nad swoimi ruchami.
Właśnie. Ha-rin będzie teraz ostrożna.
Rozdaję.
Oto karty.
Jeden.
Oto karty.
Justin.
Cztery.
Ile ci zostało?
14.
Postawi tyle?
Serio.
Musi być naprawdę pewna siebie.
Muszę dołożyć 14 do tych czterech, tak?
Chcesz podbić o 14?
Tak.
Podbiłaś o 14.
Justin pasuje.
Pas.
Rozdaję karty. Justin pasuje.
Justin.
Pasuje.
Ma niecałych dziesięć.
Jest niewiele.
Co ty robisz?
Justin.
Byłeś super.
46. RUNDA
Pokazuję karty.
Ha-rin.
Jeden.
Wszystko.
Wiedziałem. Zna się na rzeczy. Dobrze rozumie tę grę.
Dałeś dziewięć.
Pasuję.
Justin.
Wszystko.
Znowu to samo?
Cóż… Nie mam wielkiego wyboru.
Skoro nie…
Ha-rin pasuje. Justin.
Znowu?
Rezygnuję.
Dobrze.
Może wygrać.
Straszy Ha-rin, żeby spasowała. Ale może coś mieć.
Zmęczona?
Ciut.
Pokazuję karty.
Justin.
Wszystko.
14.
Jestem wyczerpana.
14. Wyrównała?
Czy to koniec?
Powodzenia.
Oto ostatnie karty.
Strzelamy.
Jest para trójek.
Justin.
Dwie pary z ósemkami.
Dwie pary z ósemkami. Ha-rin.
Para trójek.
Para trójek zestrzelona.
Co teraz?
Najwyższa?
Ha-rin, pokaż karty.
Dwie pary.
Justin.
Para trójek. Zestrzeliliście się nawzajem.
Remis.
To było świetne starcie.
Ładnie.
Nawzajem.
Już północ.
Dwunasta. Nie mają lekko.
Rozdaję.
Odsłaniam karty.
Ha-rin.
Jeden. Justin.
Podbijasz o dwa.
Ha-rin.
Sprawdzasz. Oto reszta kart.
7,,6, 8, 9?
Ale obłęd.
Ha-rin.
Jeden.
Wszystko.
11.
Masz strita?
Pasuję.
Dobrze.
Nie wierzę.
Ucieszyłam się ze strita, ale było jasne, że zaraz on go zestrzeli.
Znów ma 20?
Ogrywa ją.
Oto reszta kart.
Justin.
Pięć. Ha-rin.
Pas.
Ha-rin.
Pas.
Justin.
Podbijasz o pięć.
Ha-rin.
Pasuję.
Pewnie nieraz miała lepszą rękę ode mnie, ale pasowała ze strachu.
Ścigana słabnie, a ścigający przyśpiesza.
Tak. Robi się niespokojna.
Rozdaję.
Odsłaniam pierwsze karty. Justin.
Jeden.
Oto karty.
Justin.
Jeden. Ha-rin.
Twarz mordercy! Pojawia się, gdy wychodzi na łowy.
Wyrównano. Teraz strzelanie.
Justin.
Nie chcesz? W porządku.
Jeśli nic nie powiem, druga strona będzie musiała zgadywać,
jaką mam rękę.
Ha-rin.
Zestrzelę parę dwójek.
Para dwójek zestrzelona.
Pokaż karty.
Piątka.
Justin.
Para dwójek. Ha-rin, wygrywasz dzięki celnemu strzałowi.
Dobra zagrywka.
Obłęd. Zestrzeliła parę i wygrała z piątką.
Wyczuła to chyba, gdy nie chciał strzelić.
Liczyła się z przegraną, ale zaufała strzałowi.
Zgadza się.
Ha-rin jest niesamowita. Nie mam pojęcia, jak tak dobrze gra,
skoro nie ma doświadczenia z pokerem.
Rozdaję.
Odkrywam.
Ha-rin pasuje. Rozdaję.
Odkrywam karty. Justin.
Ja pasuję.
Dobrze.
Taka nowicjuszka jak ja powinna grać oszczędnie.
Wolałam pasować, widząc że mam nikłe szanse na wygraną,
by nie nadziać się na żaden jego blef.
Grajmy do rana.
Już trzy i pół godziny. To starcie na wytrzymałość.
Rozdaję.
Odkrywam karty.
Ha-rin.
Jeden.
Justin.
Podbiłeś o cztery.
Cztery.
Oto karty.
Trzy jedynki.
Nie wierzę.
Znów da wszystko. Oblizuje się.
Ha-rin.
Jeden.
Justin.
Wszystko.
Tak jest.
Możesz dołożyć 15.
15…
Ha-rin dołoży.
Zastanawia się.
Dawaj, trzymam kciuki.
Oto 15.
Dobrze.
Koniec.
Może wygrać?
Wtedy to koniec.
Zaczynamy strzały. Ha-rin, ty pierwsza.
Chciałam być ostrożna, strzelając pierwsza,
bo mogłam w ten sposób ujawnić swoją rękę.
Nie strzelam.
W porządku.
Nie strzela?
Justin.
Ja też nie.
Potwierdzisz?
Nie strzela?
Może wygrać?
Ha-rin, pokaż karty.
Full z jedynek.
Justin.
Full z jedynek. Justin wygrywa wyższą kartą.
Rany!
Co za gra! Obłęd. Ja nie mogę…
To nie do pomyślenia.
Ha-rin też miała mocną.
Nieźle.
Wielki zwrot.
Poważnie, facet postawił wszystko.
Role całkiem się odwróciły.
Naprawdę?
44.
Nie martwiłem się, bo miałem mniej żetonów.
Zaufałem swoim umiejętnościom i… się postarałem.
Justin jest super.
Odjazd.
I to jaki.
Ha-rin, nie dawaj się…
Rozdaję.
Ha-rin.
Pasuję. Dobrze.
Justin.
Trzy. Ha-rin.
Rezygnuję. Dobrze. Justin wygrywa.
Brawo.
Znowu wygrał.
Nabrał wiatru w żagle.
Rozdaję.
Oto pierwsze karty.
Ha-rin.
Jeden. Justin.
Podbiłeś o cztery.
Sprawdzasz.
Oto karty.
Ha-rin.
Jeden. Justin.
Podpuszcza ją.
Chyba tak. Spłoszy ją, jeśli będzie bardzo pewny siebie.
Podbiłeś o siedem.
Może mieć mocną rękę.
Ha-rin.
Siedem?
Sprawdzasz.
Obłęd.
Pora na strzały.
Ha-rin, strzelasz pierwsza.
Zestrzelę parę szóstek.
Para szóstek.
Justin.
To ja parę trójek.
Para trójek zestrzelona. Ha-rin, pokaż karty.
Para trójek. Justin.
Wysoka.
Justin wygrywa dzięki celnemu strzałowi.
Zestrzelił jej parę.
Ale jak?
Justin jest super.
Ha-rin też. Właśnie.
Obstawiajcie.
Rozdaję.
Ujawniam karty.
Ha-rin.
Jeden.
Justin.
Podbiłeś o cztery. Ha-rin.
Wyrównam. Nie mam wielkiego wyboru.
Oto karty.
1, 4, 9, 6.
Nie ma strita. Sprowadzi się do par.
Ha-rin.
Jeden.
Justin.
Zostało jej pięć.
Tyle dam.
Podbiłeś o pięć.
Naciska ją.
Ha-rin.
Wszystko? Skup się.
Kolej na strzały. Ha-rin, ty pierwsza.
Zestrzelę parę czwórek.
Para czwórek zestrzelona. Justin.
Para szóstek. Para szóstek zestrzelona. Ha-rin, pokaż karty.
Para trójek.
Para trójek. Justin.
Dziewiątek.
Justin wygrywa. Dobrze grałeś. Naprawdę dobrze. Nie przejmuj się.
Przepraszam. Też dobrze grałaś. Fajnie było.
O, nie.
Wcześniej miała rację. Rzeczywiście była między
dwoma wyjadaczami. Mimo to dobrze jej szło.
Justin Min zapewnia sobie przetrwanie jako ostatni.
Gratulacje.
Natomiast Kim Ha-rin odpada.
To piąta zawodniczka wyeliminowana z programu.
Tylko my się pożegnamy?
Dziękuję.
Popłaczę się. Siedziała od początku.
Dobrze grałeś.
Dziękuję.
Zawsze lubiłam programy z łamigłówkami. Gdy chodziłam do szkoły,
przez egzaminy wolno mi było oglądać telewizję
przez dwie godziny tygodniowo.
Spośród tych dwóch półtorej godziny spędzałam
na oglądaniu takich programów, a pół - kreskówek.
Przez całe życie przedkładałam obowiązki ponad to, co chciałam robić.
Dlatego byłam niecierpliwa i żarłoczna.
Ten program naprawdę…
Tutaj pierwszy raz w życiu mogłam…
wybierać to, co chciałam, a nie musiałam. Świetnie się bawiłam.
Kim Ha-rin, proszę o opuszczenie terenu.
Dobrze grałaś!
Brawo!
Rany boskie. Jesteś bogiem.
Chodź.
Naprawdę niesamowite.
Brawo.
Istny powrót króla!
Trochę mi głupio, bo czułem, że się stresowała.
W takiej sytuacji trzeba przeć naprzód.
Po prostu grałeś.
Ji-yeong będzie się jutro mściła?
Już nigdy ci nie zaufa.
Pod koniec pierwszej sceny w musicalu,
w którym gram, leci kawałek „Raz jeszcze”. „Raz jeszcze”.
Taki jest tytuł. A oto tekst.
Leci tak:
Czy klątwa raz jeszcze uderza mnie? Pamiętam.
Przed losem podłym swym pragnąłem zbiec.
Jednak wciąż tkwię w tym błędnym kole.
Ale by było, gdyby producenci podłożyli do tego muzykę.
Klątwa chyba uderzy jutro. Skończę z Ji-yeong za kratkami.
Tamtej sojusz kojarzy mi się… jak by to ująć. Z dużą korporacją,
chcącą wygryźć małych przedsiębiorców.
Tamci mają dużą przewagę. I wydaje mi się,
że w pierwszych dwóch rozgrywkach jeszcze tego nie widzieliśmy,
ale teraz stało się jasne, że są niepisane zasady.
Zgadza się. Od znaczących po drobne. Ale już się poznaliśmy.
Też tak sądzę.
Dziś najważniejsze było to, że zabierało się żetony pokonanemu.
Dali nam w głównej rozgrywce duże pole do popisu.
Tak.
Ale na początku w ogóle tego nie widzieliśmy.
To prawda. I do tego mogliśmy wygrać.
Właśnie. Mieliśmy bardzo równe szanse.
Chcieliśmy zawrzeć sojusz trzech trójek, ale jak teraz o tym myślę,
to nie ich wina, że się nie udało.
Nęciły mnie ich oferty i uśpili moją czujność.
Można było pójść na łatwiznę. Myślałem, że mogę trzymać z nimi do czasu,
aż przetrzebimy stado.
Ale dzisiaj dotarło do mnie, że przy tylu zawodnikach nie
ma powodu się tak cackać.
Jest wpół do drugiej, a przed nami jutro.
Co za dzień. Ostatni toast. Gratulacje i obyście jutro przetrwali!
Jutro nowy dzień. Dobra robota. Hyun-joon, witaj wśród nas.
Dobra gra.
Długi dzień.
Chcę go załatwić.
Pokłóciłeś się z Justinem?
Pokonał Ha-rin.
Popieram cię.
Ale zbliżyłem się do nich w pudle. To nieważne.
Mam być praktyczny?
Jasne.
Żaden sojusz nie trwa wiecznie. Przyjaźnić możecie się po programie.
Nie zapominaj, że wszyscy są tu, żeby wygrać.
Fakt.
W zwykłych relacjach zdrada i kłamstwa są szkodliwe.
Ale tu do nich nakłaniają. Właściwie się tego od nas oczekuje.
Ciekawe, co będzie jutro. Mam wrażenie, że co noc się nad tym zastanawiamy.
Nic nie poradzimy, że odpadła. Liczę tylko,
że ty i So-hui przetrwacie jutro.
Ja pewnie trafię jutro do pudła.
Możliwe.
Śpijmy.
Wyśpij się. Cieszę się, że mogliśmy pogadać.
Co rano dają inne śniadanie?
O, dzisiaj kimchi.
Chyba najlepsze śniadanie jak dotąd.
No. Kleik jest najlepszy.
Jak hotelowe śniadanie przyniesione do pokoju.
Ciekawiło mnie to. Myśleliśmy o was i przynosiliśmy
wam prowiant z kwater.
Brakowało mi białka, bo tutaj go nie dostajemy.
Byłem wam za nie bardzo wdzięczny.
Pamiętam, jak do mnie podszedł,
gdy zobaczył odżywkę.
Jak głodny drapieżnik.
Zgadza się.
Ale pycha.
Szczera opinia. Dotąd jadłem kleik.
Chleb na kolację i kleik na śniadanie?
Bez mięsa?
Bez. Dlatego chcieliście białko.
Smaczna ta zupa.
Wiem, że powinienem zjeść…
Ale nie chcesz?
Za długo tu siedzicie.
Przez długą odsiadkę teraz jestem przesadnie
ostrożny we wszystkim, co robię.
Z obawy, że coś powiedzą, gdy wyjdę do łazienki albo będą na
siłowni, poszedłem ćwiczyć z nimi.
Dobra.
Brawo.
Każdy dzień może być ostatnim. Valentino…
Nie, gadałem do siebie.
Co robimy z Hyun-joonem?
Nie mówił wczoraj nic o sojuszach, ale myślę, że Hyun-gyu, ty,
i So-hui jesteście świetnie zgrani.
No i pamiętajmy o 7Highu.
Hyun-joon i 7High są bardziej na uboczu?
Lubię 7Higha, ale to mocny zawodnik. Część się go obawia.
Nie taki był układ.
Dacie mi radę?
Rozniosę was, jeśli tak się skończy.
Na początku nie był pewny, ale gdyby spełnił groźbę, ustąpilibyśmy.
Nie chciałem grać z 7Highem, tylko z tobą. Zmieniłbym stronę, mając jeden żeton.
7High nie może być więcej z Hyun-gyu. Nie i już.
Wszyscy dziś milczą.
Tak?
Nigdy tak nie było.
Czuję się inaczej.
Myślę, że zanosi się… na jakieś starcie.
Rośnie zapał do walki, co? Troszkę.
Już nie boję się odsiadki.
Jednak ten czwarty dzień chyba będzie dla mnie decydujący.
Spodziewam się po każdym z nas, że ukrywają nóż.
Odsiadka na mnie wpłynęła.
Wczorajsza rozgrywka była przełomowa. Zmusiła mnie do działania.
Nie mogę podążać za tamtymi.
Justin wczoraj mi to uświadomił. On radzi sobie całkiem sam,
więc czego ja się boję?
Grajmy dziś razem. Tamtym pewnie ciągle wydaje się,
że rozdają karty.
Nie ma wątpliwości, że można całkiem przewrócić ten porządek.
Jeśli liczycie na pomoc…
Pytam tylko ze względu na Justina. Wolałbyś grać sam?
O wiele.
Sam sobie szefem?
Pomoże nam, jeśli będzie miał dobry powód.
Całkiem jak z tymi sztonami. Gdy masz ich mało, zagrywasz wszystkie.
Już się nie boję. Przetrwałem i będę dawał
z siebie wszystko.
Nie wiem, co będzie.
Idziemy.
Znów do boju?
Zaczynamy główną rozgrywkę. Prosimy was o przejście
do sektora testowego.
Powodzenia.
Nawzajem.
Co tym razem? Widzę stół.
Będzie aukcja.
Jest budka.
Trzeba się jakoś zmówić.
Witamy!
Naprawdę jest nas mniej.
To prawda.
Rozgrywki czas zacząć. Witamy. Cześć.
Dobrze graliście. Oglądaliśmy wczoraj.
Ciężka przeprawa.
Kawkę?
Dzięki.
Dałeś czadu. Zjadłabyś?
Rewelacja. Naprawdę mogę? Dzięki.
Wygodnie było?
Szkoda, że nie nocowaliśmy tam razem.
Dzień dobry. Czas na czwartą główną rozgrywkę
„Diabelskiego planu”.
Kim Ha-rin odpadła we wczorajszych eliminacjach,
a więc zostało was dziewięcioro.
Zanim zaczniemy, powiem, ile macie żetonów.
Choi Hyun-joon ma obecnie najwięcej.
Zostało sześć.
Przedstawię teraz reguły konkurencji.
Dzisiejsza rozgrywka to „Wyspa skarbów”.
Będziecie układali na planszy strzałki, wskazujące drogę do skarbu.
Pole składa się z 81 pól. Dzielą się na ziemię…
wodę… płoty oraz mury.
Na polach ziemi jest dziesięć skrzyń, a jedna z nich ukrywa skarb.
W pozostałych skrzyniach znajdują się wskazówki prowadzące do skarbu oraz
różne ilości punktów.
Gra trwa dziewięć kolejek, z czego pięć to kolejki licytacji,
a cztery - kolejki eksploracji. Strzałki kupuje się na licytacjach,
a następnie wykorzystuje do znalezienia skarbu.
Na początku gry każde z was dostanie po jednej strzałce.
Wyjaśnię teraz reguły kolejek licytacji.
Na licytację będzie wystawionych od 11 do 13 strzałek. Każdy zawodnik ma 20 sztonów,
które może przeznaczyć na licytację.
Sztony będą wręczane krupierowi znajdującemu się w budce.
Licytacja każdej strzałki zaczyna się od jednego sztonu. Inni zawodnicy nie wiedzą,
ile licytuje każde z was.
Gdy wszyscy zalicytują, zawodnicy dostaną wybrane strzałki,
poczynając od tej, za którą dano najwięcej.
W przypadku remisu pierwszeństwo ma ten z większą ilością żetonów.
Nieuczciwe!
Jeśli obaj mają ich tyle samo, przesądzi losowanie.
Sztonów nie wolno sobie przekazywać, a strzałek - zginać.
Teraz reguły kolejek eksploracji.
Na początku każdej z nich zawodnicy wchodzą do pokoju krupierów i
rozkładają strzałki na polach gry.
Strzałkami nie można się na tym etapie wymieniać,
jednak można wypożyczyć je drugiemu zawodnikowi za obopólną zgodą.
Każda eksploracja trwa 40 minut,
a zawodnicy mogą wejść do pokoju krupierów w każdej chwili,
na maksymalnie trzy minuty. To czas na rozmieszczenie
strzałek na planszy.
Pierwsza strzałka musi stanąć na miejscu startowym.
Strzałka musi być połączona z czerwonym punktem w miejscu startowym,
a jej drugi koniec - z czerwonym punktem na dowolnym polu dookoła.
Kolejną strzałkę można połączyć z końcem poprzedniej i nie ma tu
ograniczeń ilościowych. Końce to jednak jedyne miejsce,
gdzie strzałkom wolno się stykać.
Gdy czyjaś strzałka dotrze do pola ze skrzynią, można ją otworzyć.
Druga opcja to zrezygnowanie z otwarcia i przyłączenie kolejnej strzałki.
Gdy dotrzecie do pożądanej skrzyni, możecie ją otworzyć,
zdobywając punkty i wskazówkę odnośnie skarbu.
Wykorzystane w jednej kolejce strzałki nie mogą być użyte ponownie do końca
jej trwania.
Strzałki te wrócą do zawodników w następnej kolejce.
Jeśli zawodnik będzie miał niewykorzystane strzałki po otwarciu skrzynki,
może ponownie wyjść nimi z pola startowego.
Na tym etapie nie wolno otworzyć drugi raz już raz otwartej skrzyni.
Gdy wszyscy skończą swoją eksplorację, zawodnicy,
którzy otworzyli skrzynie jako pierwsi, otrzymają punkty.
Nagroda za każde ponowne otwarcie danej skrzynki będzie wynosiła pięć punktów.
Do skrzynek można także zajrzeć na odległość, wydając jeden żeton,
jednak wtedy nie otrzyma się punktów.
Gra może się skończyć na dwa sposoby:
jeśli jeden zawodnik znajdzie skrzynię ze skarbem…
lub jeśli nikt nie znajdzie skarbu przed upływem ostatniej kolejki eksploracji.
Ten, kto znajdzie skarb, w nagrodę otrzyma dodatkowo żeton.
A oto reguły przyznawania żetonów w oparciu o punkty wyjęte ze skrzynek.
Po zakończeniu gry ci, którzy zdobyli ponad 31 punktów,
dostaną jeden żeton, a ci, którzy ponad 41 - dwa.
Natomiast niska punktacja pociągnie za sobą karę.
Końcowy wynik poniżej 21 punktów skutkuje utratą jednego żetonu,
a poniżej jedenastu - dwóch.
Oto reguły puli nagród.
Jeżeli w dzisiejszej rozgrywce odpadnie jeden zawodnik,
do końcowej kwoty zostanie dopisanych sto milionów wonów.
Za każdym razem stówa.
Na to wygląda.
Zaczynamy grać za godzinę. Możecie ją spędzić jak chcecie.
Szybko stwierdziłem, że liczy się udana licytacja.
O licytacjach przesądzają liczby.
Postanowiłem zawiązać luźny sojusz bez większych zobowiązań,
żeby więcej ludzi mogło sobie pomóc.
Tinno, co myślisz?
Wszyscy myślą, że jesteś z nimi.
Nie, wszyscy gramy osobno.
Mówisz?
Tylko pytałem, nie ma sprawy.
Kyuhyun, Hyun-gyu i So-hui od początku są w zmowie.
I chcesz się tego trzymać? Dobra.
Nie będę dziś w sojuszu z Tinnem.
Mogę dziś pomóc każdemu. Na przykład wam.
Został mi jeden żeton.
Końcowy wynik poniżej 21 punktów skutkuje utratą jednego żetonu,
a poniżej jedenastu - dwóch.
Karą za niski wynik jest utrata żetonów, więc muszę się postarać.
Musimy zawrzeć sojusz i dzielić się tropami, bo będzie trudno.
Jest za dużo skrzynek.
Trzeba też ustalić, jak licytujemy.
Samodzielnie nikt nie zdobędzie
dosyć strzałek.
Tutaj.
Znalazłem. Chodźcie. Gdzie?
Powinno być dziesięć, ale policzmy. Dziewięć.
Jednej brakuje. Którego koloru nie ma?
Brązowego. Jest w kolorze ziemi.
Racja. Gdzieś ja ukryli.
Ostateczny cel to znalezienie skarbu w jednej z dziesięciu skrzynek.
Nie wiadomo jednak, pod jakim kolorem się kryje.
Gdzieś tu. Trzeba kopać.
Właśnie. Chodź szybko.
To istotne.
Nabrali nas. Brąz to oczywiście ziemia.
I skarb.
Tak jest.
Można iść przez wodę.
Można? Grunt to stanąć na czerwonym.
Tak. Można przejść przez wodę, tak długo, jak skończy się na czerwonej kropce.
Ale nie połączy się tam strzałek. Nie na wodzie.
Czyli to wszystkie skrzynki?
Tak, te tutaj. A te miejsca są dla zmyłki?
Błękitną można zgarnąć od razu.
Racja. Dostanie się pięć punktów
i jakąś prostą wskazówkę.
Każda skrzynka zawiera inną liczbę punktów.
Otwarcie zielonej i błękitnej po raz pierwszy jest warte pięć.
Żółta, biała i brązowa skrzynka są warte osiem, różowa i niebieska 12,
podczas gdy czerwona, pomarańczowa i fioletowa 15.
Niezależnie od koloru,
ponowne otwarcie każdej skrzynki zawsze nagradzane będzie pięcioma.
Jeśli już iść w tę stronę, to lepiej po niebieską, bo jest warta 12.
Nie trzeba iść daleko. Dają ją za darmo.
Mozna pożyczać?
Tak, co kolejka. Ale jeśli ktoś skorzysta ze strzałki,
trafia do końca kolejki do banku. Dobrze mieć kilka w zanadrzu.
To się sprawdzi. Tędy.
Raz, dwa, raz, dwa, raz.
Koniec jest tutaj. Na początku.
Stąd zawsze się startuje.
Dałeś odwrotnie. Trzeba uważać.
Nie wolno obrócić?
A można obracać?
Chyba tak.
Ta, właśnie.
Przepraszam. Jedne strzałki są takie, a drugie takie. Czy można je…?
Obrócić w drugą stronę?
Muszą się zaczynać i kończyć na czerwonych kropkach.
Tyle wiem.
Czyli nie można…
ich obracać?
Muszą się zaczynać i kończyć na kropkach.
Jasne.
Pan mi powie?
Musi się zaczynać i kończyć na kropce.
Jasne.
Chyba można. Inaczej: nie powiedzieli wprost: że nie.
„Muszą się zaczynać i kończyć na kropkach”.
Czyli poza tym można je kłaść, jak się zechce.
Kurde. Chyba nie można wychodzić poza planszę? Głupie pytanie.
Nie można?
Chyba nie.
A może tak?
Można by zrobić haczyk tutaj.
Pójdę spytać.
Czy można wyjść poza planszę?
Strzałka musi się zaczynać i kończyć na czerwonym. Dzięki.
„Ma być czerwone z obu stron”.
Jasne.
Dobra. Czyli nie ma zakazu. Zastanówmy się nad tym.
Nie ma znaczenia, którędy tu trafimy.
Weźmy to pod uwagę.
Darujmy sobie pierwszą licytację i zgarnijmy, co zostanie.
Nie licytujmy się. Pierwsze dwie się pokrywają.
Zachowajmy sztony na później. Każda strzałka się przyda. Racja.
Pierwsze trzy kolejki niewiele się liczą, bo zaczniemy szukać dopiero w czwartej.
Przyciśnijmy ich, by wydali jak najwięcej, a sami płaćmy mało. To złożona strategia,
ale najważniejsze to ustalić pewną kombinację i się jej trzymać.
Łatwo dojść do zielonej. Wystarczy to i to.
Nie, jedna. O, ta.
Tutaj. Fakt, wystarczy jedna.
By zdobyć zieloną?
Tak, jedną strzałką. Którą?
Ta tutaj jest kluczowa.
A ja wiem, jak dotrzeć czterema do różowej.
Czterema polami. Najpierw tak, potem tak.
Zgadza się. Trzy, trzy, jeden. O, tak.
Tym haczykiem?
Jeśli nie wygramy tej strzałki, koniecznie trzeba będzie te dwie.
To obowiązkowe. Ktoś musi je dostać.
A jak pójść po niebieską?
Pożyczając strzałki.
Ale to nie wystarczy. Wystarczy. Tak, a potem tak.
Nie, bo na siebie nachodzą.
Właśnie, pokrywają się.
Nie bez kozery jest cenna.
Wiecie, jak zdobyć niebieską?
Ja właśnie myślę. To trudne.
So-hui wymyśli.
Czas minął.
Zbierzcie się w sali.
Oto strzałka. Dziękuję.
Proszę.
Nie są proporcjonalne.
Ale się przyda.
Zaczynamy pierwszą kolejkę licytacyjną.
Koniecznie trzeba zdobyć tę zakręconą.
Tak, jest potrzebna.
Kang Ji-yeong, wejdź do budki.
Jest nas tylko czwórka, więc oszczędzajmy naboje na później.
Na razie daj trzy sztony. Nie bądźmy zachłanni na początku.
Dzień dobry.
To trzy? Zgadza się. Licytuje pani trzy.
Ta jest ogromna.
Co?
Pasuje gdzieś? Płoty ją zatrzymają.
Rety. Ślęczymy jak przed egzaminami.
Mam pomarańczową.
Jak? Wystarczą te dwie.
Te dwie?
Raz, dwa, trzy, cztery. Raz, dwa, trzy. Raz, raz. Potem wystarczy dołożyć tę.
Ta nie pasuje? Która?
Ta duża.
Racja. Po co w ogóle nam ją dali?
Musiał być powód.
Racja. Do czegoś na pewno się przyda. Ale ta jest bez sensu.
Pasuje tutaj.
Gdzie? Raz, dwa, trzy, cztery, pięć… Fakt. Zgadza się.
Pasuje, i to idealnie. Można otworzyć białą w dwóch ruchach.
Idąc tędy?
Raz, dwa, raz, dwa, trzy, cztery, raz, dwa, trzy, raz, dwa. Ekstra.
Genialnie.
Rządzisz.
Wiedziałem.
KAIST!
Jest tu kto? Dzień dobry.
Ile sztonów pan licytuje?
Dam jeden.
Daję jeden.
Dam dwa. Dwa sztony od pani.
Ja dam jeden. Proszę wrzucić.
Jeden. Jeden.
Jeden. Proszę wrzucić. Ile sztonów pan daje?
Dwa.
Mam pytanie.
Czy strzałki mogą przechodzić przez płoty?
Strzałka musi się zaczynać i kończyć w czerwonym punkcie.
Dobrze. Oto wyniki pierwszej licytacji.
Ty pierwsza? Wiedziałem.
Wszyscy dali po jednym.
Wybierz, jaką strzałkę chcesz.
Zgadza się?
Tak.
Chce pani tę? Tak.
Tylko oznaczę.
Ona ją wzięła.
No jasne.
Jeong Hyun-gyu, pana kolej.
Dziękuję.
Son Eun-yu. Wezmę tę.
Oznaczę.
Chyba idą po różową. Spójrz: raz, dwa, trzy. Jeśli zgarną tę, różowa będzie ich.
To ja wezmę. My też?
Wezmę tę siódemkę. Zrobimy monopol?
Hyun-joon.
Tę.
Dziękuję.
Poproszę tę.
Musieliście je pozabierać?
Ale jestem zły. Wszyscy daliśmy po jednym!
A wy?
Co z tą, która została?
Znika.
Po prostu?
Justin.
Pierwsza licytacja dobiegła końca. Zaczynamy kolejny etap. Od razu?
Trzeba coś położyć.
Choi Hyun-joon, ile sztonów pan daje? Dam… Teraz dam cztery.
Stawiam osiem.
Trzy.
Dam cztery. W porządku.
Posłuchajcie i powiedzcie, czy to ma sens.
Spytałam o przecinanie płotów.
Pan odparł to co zwykle. Wydaje mi się, że płoty to zmyłka.
Pomyślałam to samo. Chyba patrzymy na to zbyt dogmatycznie.
Zgadza się. Chyba masz rację.
Przekonujące, bo jeśli zgarniemy te strzałki,
zyskamy dużo opcji. Jeśli naprawdę można przechodzić
nad płotami, zgarniemy wszystkie te skrzynki pierwsi.
Żółtą też? Pewnie. To skoczek.
Rzeczywiście.
Te są od siebie oddalone o jeden ruch skoczka. To ważna strzałka.
Przesuńmy się tu i żryjmy… Przepraszam za słowo.
„Jedzmy”. A co z późniejszymi?
Justin Min, Son Eun-yu, 7high, Kang Ji-yeong. Ile sztonów pani daje?
Dam siedem.
Trudno o niebieską. Niesamowite. Mogliby to obrócić w drugą stronę.
Na razie ją sobie darujmy. Ale musi być jakaś droga.
Znalazłam.
Jest droga, ale kręta.
Ile? Cztery ruchy.
Dobra.
W ten sposób.
Zacząć od tej?
A potem dołożyć te dwie.
Dwie L-ki. Ładnie. Brawo!
Ta jest obowiązkowa. Która?
Dam dużo.
Ile sztonów pan zalicytuje?
Przesada.
Skoro zostały trzy kolejki, mogę dać góra 16.
Cztery, cztery, cztery. 16… to trochę za dużo.
Hyun-joon? Będziesz chciał kupić siódmą?
Jeszcze nie wiem. Bo w trzeciej kolejce
będzie komplet dwóch.
Racja.
Druga się przyda. Ale idziemy na całość.
Najpierw weźmy tę.
Nie możemy mu powiedzieć?
Oby nie dał 15. Góra dziesięć.
Dam 16.
Proszę wyjść.
Dzięki.
Proszę, nie. Dałeś dziesięć?
Co?
A ile?
Co? No weź.
Uznałem, że dam wszystkie.
Ładnie.
A co?
Nadrobimy.
Tutaj dadzą dwie.
Kurde! Niech…
Oto wyniki drugiej licytacji.
Dali jeszcze więcej. Siedem nie starczyło.
Ja dałam siedem.
Wybierzcie po kolei strzałki.
Proszę tę.
Tę?
Jeong Hyun-gyu, twoja kolej.
Zabali. Daliśmy za mało.
Wystarczyłoby jeden więcej. Nie, wszystkie.
Zły jestem. Nie chciałem tyle wydać.
Sporo postawili.
Wezmę tę.
Tę.
Dla mnie te dwie.
Proszę tę.
Wziąć tę długą? A chcesz?
No.
To i tak hazard.
Druga licytacja dobiegła końca. Zaczynamy trzecią.
Teraz chyba moja kolej wydać wszystko.
Wszyscy mają ustalone cele?
Jedno może zgarnąć żółtą i zieloną, a ja różową.
Kolejność między zieloną i żółtą nie ma znaczenia. Kto chce żółtą? Hyun-joon?
Nie, ty.
Ja białą.
To So-hui niebieską.
Ja spróbuję pomarańczową.
Nie wymyślę, co z pomarańczową, fioletową ani tą.
Zgarniamy te wskazówki. Raz, dwa, trzy. Justin weźmie tę.
A ja tę.
Różową?
Albo białą. Którą wolicie?
Potwierdź, czy tym ruchem uda mi
się zabrać niebieską.
Musimy teraz kupić tę. Dasz wszystko?
Którą?
Stawia pan 13?
Tak, idę na całość.
Kto teraz?
Daliśmy już wszystko.
Jeszcze So-hui.
Zostaną dwa.
Dwa, cztery, sześć, osiem, dziesięć… Dam 14.
Son Eun-yu, Justin Min. Ile sztonów pan zalicytuje?
Ogłaszam wyniki trzeciej licytacji.
7High, wybierz strzałkę.
Co?
Dał wszystko.
Niektórzy dali wcześniej dwa. Ich maksimum to 17.
Pójdziemy po zwycięstwo. Jak nie wyjdzie, mówi się trudno. Nie poradzimy.
Ile sztonów pan licytuje?
17. Proszę je wrzucić.
Stawiam wszystko.
Dobrze, 17. Ma pan 17.
Wszystko. Darują sobie kolejne licytacje.
Kurde.
Chce pan te?
Czyli wiedzą.
Te.
Oznaczę je.
Ustawić się w kolejce?
Proszę.
To kolejka? Tak.
O rany.
Idź po swoje strzałki.
Już mam.
Ale jest kolejność.
Właśnie, idź.
Nie wziąłeś strzałki. Ja będę druga.
Zapłaciliśmy za te miejsca!
No weź, co ty robisz?
Też sobie kup.
Po nas. Trzeba wziąć strzałki.
W eksploracji obowiązuje zasada kto pierwszy, ten lepszy,
ale można do niej przystąpić dopiero zabrawszy
strzałki z trzeciej licytacji. 7High słusznie zauważył,
że kolejność w trzeciej kolejce
podyktuje tę w czwartej.
Czyli bierzemy niebieską?
Co ty robisz? Zaczekaj.
Będziemy na końcu. Do dzieła.
Ale jest fajnie.
Aż się wzruszyłem.
Eksploracja będzie trwała 40 minut.
Zawodnicy wejdą do pokoju krupierów położyć swoje strzałki.
Każdy może spędzić w środku trzy minuty i wejść do pokoju tylko raz na kolejkę.
Zdążysz w trzy minuty?
7High, zaczynamy.
O szlag…