STRZAŁKA JI-YEONG
Nie można przejść nad płotem.
I…
Co to ma być? Musieliście postawić te płoty?
Niczego nie otworzę.
O szlag.
Mamy niebieską?
Nie stoicie?
Muszę pożyczyć jedną od ciebie. Otwórz niebieską.
Ta ci wystarczy? Dobra.
Na razie.
Prędko.
Tutaj.
Chcesz otworzyć skrzynkę?
Tak, otwieram.
Podaję skrzynkę. Zajrzyj do środka.
WSKAZÓWKA DO FIOLETOWEJ SKRZYNKI
Zostało 30 sekund. Zabieram strzałki. Czy szukasz dalej?
Tak, sprawdzę tę.
Otworzyć? Tak.
Zabieram strzałkę. Oto zawartość skrzynki.
„W czerwonej i pomarańczowej nie ma skarbu”.
Musisz wyjść z pokoju.
Już po nas.
Bo? Mówi, że już po nich.
Nie obchodzi się płotów.
Nie?
Jedna strona jest utopiona.
Kurde.
Czyli jednak jest trzeci wymiar.
O, tak.
Musi dotykać czerwonej kropki.
Zaczynać się i kończyć na czerwonym.
Ale murek…
Półtorej minuty.
Dobra.
Nic nie dołożę? Przeklęte płotki…
Miejmy nadzieje, że nic nie znaleźli.
Nawet jeśli tak, też nie otworzymy tych drogich.
Znalazłam. O, dobra.
Koniec badania?
Tak.
Otwieram.
ABY DOTRZEĆ DO CZERWONEJ, CZĘŚĆ STRZAŁKI POWINNA IŚĆ NAD,
A CZĘŚĆ POD
Musisz wyjść z pokoju.
Dobrze.
Zaczynasz.
Najpierw o, tak.
Zajrzysz do skrzynki?
Tak, zajrzę.
Chwileczkę…
Czy szukasz dalej? Tak.
Musi się zacząć na końcu poprzedniej.
Sekundkę.
Nie może być tak?
Oba końce muszą dotykać kropki.
Rozumiem.
Zaczynaj.
Jak to szło?
Czy tak?
Mogę tak?
Nie. Oba końce muszą się stykać z ziemią.
Zrobię tak.
Otwierasz skrzynkę? Tak.
Zajrzyj.
WIEDZA Z CZERWONEJ I POMARAŃCZOWEJ SKRZYNKI POMOŻE ODKRYĆ SKARB
Teraz tak. Otworzyć? Otwieram zieloną.
Proszę.
Jeszcze minuta.
Koniec.
Kończysz badanie?
Tak.
Ważna informacja. Zajrzałam do różowego.
Jak?
Mam dobrą wyobraźnię.
Wykombinowałaś? I dotarłam do różowej.
I pasowały?
Tak, i mogę to powtórzyć.
Koniec.
Otworzyć różową? Tak.
Jedna pod, a druga nad… Dziękuję.
„Część ma iść pod, a część nad”.
To z różowej?
Tak. Opisuje drogę do czerwonej.
Część pod, część nad… Mowa o strzałce?
Tak.
Ale to oczywiste. Przecież jeśli masz coś na drodze,
zawsze idziesz naokoło.
STRZAŁKA KYUHYUNA
Udało się.
Otworzyć? Otwieram niebieską. Zajrzyj.
WSKAZÓWKA DOTYCZĄCA POMARAŃCZOWEJ
Koniec badania? Tak, koniec.
Co?
Mam wskazówkę.
Jaką?
Wskazówka dotycząca pomarańczowej skrzynki to równanie Pitagorasa.
3, 4, 5.
Faktycznie woda. Jak się tu dostać?
Na początek zgarnę tę, przez grzeczność.
Zaglądasz do środka?
Tak, a potem wrócę.
Proszę.
„W czerwonej i pomarańczowej nie ma skarbu. Ale gdy będziesz go szukać”…
Ale pomarańczowa jest tutaj! Przecież tak nie da się do niej dostać.
Skończyłeś?
Tak. Może ta wiedza się przyda… Masz półtorej minuty.
Nie otwieram zielonej.
O, tak.
Tak.
Minuta.
Skończyłem.
Kończysz szukać i otwierasz różową? Dobrze.
Co widziałeś?
Pokazali wskazówkę, jak dojść do fioletowej. Coś takiego.
Obrazek?
Tak, z dwoma kształtami.
Jest taki?
Chodzi o to, że mogą leżeć tak.
No jasne!
Brawo!
Nadarza się okazja. Czyli o to chodziło!
Trójkąt…
O.
Hej. Czy to nie może leżeć tak?
Gdzie?
I iść po skosie?
Odległość chyba się zgadza.
Jasne!
O to chodzi. Dlatego mówili o równaniu Pitagorasa.
Długość się zgadza. Wcześniej szliśmy prosto!
Jeśli będzie pasowało, to może leżeć z tyłu.
Tak!
Czyli to dać tędy?
Właśnie. Jesteś genialny.
Trzeba spróbować.
Iść?
Tak.
Czyli tak to wygląda.
Jest strzałka pasująca do równania?
Poszukamy, ale myślę, że ta.
Tak, to jedyna. Teraz wszyscy takie dostaniemy.
Zgarniemy pomarańczową.
Najpierw…
o, tak.
Otworzyć skrzynkę? Tak.
Proszę.
Czerwona i pomarańczowa.
Otworzyć skrzynkę? Tak.
Proszę.
Dobrze.
Koniec? Tak.
Szukaj dalej.
Koniec?
Tak.
Czy to koniec?
Nic się nie stało?
Nic.
Dzięki.
Na tym koniec.
Zabieram.
Nic się nie stało?
Nic.
Na tym koniec.
Zaczynam żałować, że poszliśmy na całość. Teraz tak się wydaje, ale spoko.
Potrzebne nam zupełnie inne strzałki.
To jaki jest plan?
Najpierw chcę dojść do fioletowej, bo mam to.
Dotarło do mnie właśnie, że odpadnę.
Nie. Wystarczy zdobyć cztery razy pięć punktów.
A skąd wezmę kolejne?
Są cztery kolejki.
Nie odpadasz, czekaj. Serio.
Justin musi zebrać 25.
Niech celuje w 15-punktową.
Na żywo to się wydaje oczywiste.
Otworzyłeś tę obok? Tak.
„W czerwonej i pomarańczowej skrzynce nie ma skarbu,
ale droga do nich pomoże w jego znalezieniu”.
„Góra-dół”, tak?
W czerwonej? Tak.
Co to znaczy?
Trzeba się dostać do czerwonej. Ale jak to góra-dół?
Zastanawiam się, czy można je kłaść w trzech wymiarach.
O, tak? I przejść!
Pionowo!
Tak można?
Sprawdźmy.
No nie wiem… Dobrze.
Dobra! To rozumiem.
Przejdziemy tą Tinna pod wodą.
Plansza jest trójwymiarowa.
Zadbajmy, by potrzebujący dostali punkty, i przejdźmy przez wodę.
Ale obłęd.
Wiemy. Co?
Wiemy.
Plansza ma trzy wymiary.
Ciszej. Przejdziemy tędy.
Można tak przejść przez wodę. Obłęd.
Wariactwo. Ujawnię teraz punktację.
Skąd mają tyle?
Każdy dostanie teraz kolejną strzałkę.
Kang Ji-yeong.
Dziękuję.
Tinno, zwracam strzałki. Dzięki!
Idziemy po pomarańczową.
Ustalmy, kto ją zgarnie. Czerwoną też weźmy.
Ja opracowałam drogę.
So-hui.
Dziękuję.
Pomyślmy, co możesz zebrać.
Licytować się już nie możemy. Nie wierzę, że nie wyszło. Postawiłem wszystko.
I co zrobiłeś?
Zaczynamy teraz kolejną licytację.
Skąd So-hui ma 12 punktów?
Otworzyła niebieską. Zostały te dwie najcenniejsze i biała.
Ta mnie ciekawi.
Bo?
Nie wiemy, jaką ukrywa wskazówkę.
Poszli na całość i nie mają sztonów. Możemy wziąć tę.
Tinno, wejdź do budki.
Ile sztonów chcesz zalicytować?
Jeden.
Wrzuciłeś jeden.
Daję trzy. Wrzuć.
Nic nie mamy.
Ty też?
Wydałam je. Zostało mi tylko to.
Ile mam dać?
Zostało ci dziewięć? Daj osiem i zostaw sobie jeden na koniec.
Dziewięć i osiem to niewielka różnica.
Daję osiem. Wrzuć je do urny.
Musimy się teraz szybko zastanowić, co kazać jej wziąć,
skoro uwzględniamy skosy.
Zaraz potem będzie szukanie. Bierzemy pomarańczową i czerwoną?
Układasz drogę do czerwonej?
3, 4, 5.
Tutaj zawsze jest pięć pól odstępu, więc trzeba ją położyć tutaj.
Ale nie przejdzie prze płot. Czy może?
Nawet jeśli zawiesimy ją jak haczyk?
Chcesz zrobić coś takiego?
Myślę, że musi pasować.
Musi wyjść stąd.
Dobra. To idę po czerwoną.
Wiem, co mam zrobić, ale to trudne.
Co zabrać? Zalicytuj połowę, bo tamtym mało zostało.
Dam pięć. Dobrze, wrzuć.
Daję jeden. Poproszę. Wrzuć szton do urny.
Oto wyniki licytacji.
Co wziąć?
Oszaleję.
Chcę, żeby punkty trafiły do So-hui i Kyuhyuna. Rozmieszczę strzałki tak,
żeby mogli wykonać najlepsze ruchy.
Wszystko policzyłem. Weź tę.
Idź prosto, a potem tak i tak.
To droga do fioletowej?
Muszę mieć tę?
Tak.
Tu nie ma płotu?
Tu nie. Nie?
Woda nie jest odgrodzona!
Co chcesz?
Potrzebne są dwie podstawowe i ta nowa.
Ta? Idziesz tak i tak, a potem kładziesz ją tutaj,
bo długość to pięć.
A jak trafić do białej?
Wystarczy ci ta.
I już?
Tak. Kang Ji-yeong, wybierz strzałkę.
Co wziąć?
Nie tę?
Kupić drugą taką?
Wcale nie jest taka prosta w użyciu. Daje tylko zieloną.
Otwierałaś ją?
Nie. Właśnie.
Wezmę tę.
Oznaczę.
Chcę te dwie.
Oznaczę je. Tak.
Proszę.
Wezmę tę.
Numer piąty.
7High, wybierz swoją strzałkę.
Serio?
Sami daliście nam nauczkę wcześniej.
No cóż.
Piąta kolejka zakończona. Zaczynamy trwającą 40 minut
szóstą kolejkę, eksplorację.
Zdziwiłem się, że to się nie sprawdziło.
Co jest?
Koniec szukania?
Tak. Otworzę pomarańczową.
Chciałem wykorzystać swoją kolejkę,
więc położyłem strzałkę na starcie i dopasowałem koniec do kropki.
Spojrzałem po chwili na krupiera i usłyszałem: „Otwieram skrzynkę”.
Proszę.
Dziękuję.
Jest inaczej.
Nie wyszło?
Wyszło, ale inaczej. Jak?
Wyszło? Mogę zrobić tak?
Możesz.
Nie sięga. Muszę dotknąć czerwonej kropki. Co teraz?
Nie pasuje.
Przez płot?
Zaczynaj.
Mogę tak?
Kropka jest u góry.
Czyli nie.
Hyun-gyu zapewniał mnie, że się uda. Ale się mylił.
A tak?
Nie dotyka kropki.
Musi dotykać obu? Tak. Koniec czasu.
I co?
Też nie wyszło.
Nie pasuje?
Nie dotyka.
Tego nie uznacie?
Kropka jest tylko u góry.
Niech to.
A tak?
Czekaj, Raz, dwa, trzy. Chyba pasuje. Tu jest przejście.
Otwiera się tutaj. Czekaj, sprawdzę.
Jeszcze stoisz?
Długo myślą.
Czas minął. Musisz wyjść.
I co?
Ale mina.
Biedny.
Wziął wszystko, co miał.
Co jest?
Jemu też nie wyszło.
Właśnie.
Nic nie pasuje.
Kurde. Potrzebne nam…
Nie dostałem punktów.
Co było w pomarańczowej? Napisali, że trzeba mieć dwie takie same strzałki.
Nie dwie startowe?
Czekaj.
To musi się stykać.
No jasne.
Kto otworzył białą?
Hyun-joon próbuje.
Otworzę białą. Koniec? Tak.
Proszę.
Dwie minuty.
Tyle już wiem.
Koniec? Tak.
Proszę.
Zaczynaj.
Otworzę tę. Proszę.
Tu jest wykopana dziura. Zapomniałem. Czyli to nie wejdzie.
Czy nie można dotknąć wody?
Na obu końcach musi być kropka.
Spróbuję.
Szlag.
Czas minął. Musisz wyjść.
I co? Nic nie wyszło. Zupełnie nie pasują.
Znacie tę wskazówkę.
Jaką? Myślałem, że wszyscy to czytali. To wskazówka odnośnie do fioletowej.
Był obrazek mówiący, że trzeba to obrócić. Nie w trzech wymiarach,
tylko na płaszczyźnie.
To chyba wiem! Mam przeczucie. Chyba tak.
Zgadza się. Pod kątem.
O, tak? Mamy to!
Tak!
Najpierw kładziemy taką… a potem drugą! Dwie takie same.
Kyuhyun musi iść po fioletową.
Kończysz szukać?
Tak.
Tutaj. Koniec? Zajrzyj.
Dziękuję.
Kończę.
Tak? Zajrzyj?
Dzięki.
Biała mówi, że czerwona,
pomarańczowa i fioletowa
wymagają inwencji.
Dlatego jeszcze ich nie mamy.
To chyba ma być para.
Żółta mówi, jak dojść do fioletowej, a różowa - do czerwonej.
Czyli niebieska - pewnie do pomarańczowej.
Otworzyć skrzynkę?
Zajrzyj.
Dobrze.
Szósta kolejka dobiegła końca. A oto obecna punktacja.
Eun-yu ma 27!
Bo otworzyła różową i trzy inne.
Będzie ze mną krucho, jeśli nie dojdę do fioletowej.
Obyś był pierwszy.
Taką mam nadzieję. Eun-yu pewnie nie dotarła.
Już wiem.
Tak?
Szybko.
Możemy dojść do fioletowej z tymi trzema.
Która wydaje się najtrudniejsza? Czerwona?
Przy czerwonej mowa o tym, by iść nad i pod. Jakoś tak.
Ta czerwona musi skrywać cenną wskazówkę. Drażnią mnie te płoty wokół niej.
Teraz idę po czerwoną.
Kurde! Odkryłeś coś?
To prosta linia, tak? Cztery pola?
Zgadza się. Cztery?
Ale nie przejdziesz tędy, bo są płoty.
Dałoby się. Można położyć tą w ten sposób.
O, tak.
Zastanawiam się, czy taka dojdzie do fioletowej. Masz 29?
Siedem.
Daj mu ją. Justin, ile masz?
15. Ona ma cztery żetony, a on jeden.
Tak.
Tinno, Kyuhyun, miałbym pytanko.
No?
Chodź, chcę o coś spytać.
Kończycie teraz? Jeszcze nie.
Nie? Na pewno?
Nie znaleźliśmy.
Justinowi brakuje puinktów.
Ma jeszcze dwie kolejki.
Jest czas? Gra się nie skończy? Nie, spokojnie.
Idzie Kyuhyun.
Graj dalej i się nie martw.
Nie bój nic.
„Nie bój nic”!
Nie jesteś sam.
Zaczynamy siódmą kolejkę, licytację.
Powiesz nam jedno, skoro zbieramy punkty? Jak otworzyliście niebieską?
Właśnie, już ją macie. Jakie masz strzałki, Justin? Dwie takie?
Wiem, jest kiepsko.
Z tymi nie trafisz.
Możesz sobie kupić inne?
Nie.
Możemy mu pożyczyć? Z jedną nie da rady. Nie, jedna nie wystarczy.
Kang Ji-yeong, zapraszam do budki.
Jeden.
Ciekawi ich, jak dojść do niebieskiej.
Nie wiedzą?
Nie. Ale fart.
To trudne.
Potrzeba dużo strzałek?
So-hui pewnie odkryła.
Oby im teraz nie wyszło.
Czego was uczą na tym KAIST, że jesteście tacy dobrzy?
Tu nie chodzi o liczenie, tylko o wyobraźnię przestrzenną.
Słyszysz go? Znam tylko arytmetykę!
To nie tak. Hyun-joon, teraz ty.
Ile daliście?
Mam cztery.
Ja idę zaraz.
Wrzucam ostatni.
Oto wyniki kolejnej licytacji.
Kto miał iść po błękitną? Fioletową?
Ja.
To idź pierwsza. Według tego… Nie dobieram żadnych strzałek,
więc mogę już stanąć w kolejce.
Leć.
Yoon So-hui, dobierz strzałkę.
Poproszę tę.
Tę?
Jak dojść do różowej, startując od zielonej?
Weź drugi komplet.
Tylko oznaczę.
Kyuhyun, dobierz strzałkę.
Bierzesz te? Potrzebujesz?
Są mi niezbędne. Tobie też?
Wezmę komplet.
Proszę. Dzięki.
Kang Ji-yeong, dobierz strzałkę.
Ile będziesz miała?
Nie mów im! Nieważne!
Zacznij.
Zaraz.
Nie pasują.
Masz?
Nie udało się.
Nie? Nie trafimy tak do fioletowej.
Jakie to trudne.
Nie uda się zdobyć dwóch. I co teraz? Spoko.
Jestem wdzięczny drużynie za to, że chciała utrzymać mnie tak długo w grze.
Coś takiego.
Koniec szukania? Tak.
Otworzę czerwoną.
Proszę.
TA STRZAŁKA JEST KONIECZNA, BY ZDOBYĆ SKARB
Dobra.
Dwie minuty.
O, tak.
Półtorej minuty.
O, tak.
I o, tak.
Otworzę białą.
Skończyłem. Jedna minuta.
Otwierasz dużo? Nie, chcę popróbować.
Tez noszę wszystkie.
Jak miałbym użyć tych wszystkich?
Noszę wszystkie dla zmyłki.
Sprytnie.
Bardzo mądrze. Tak.
Po co 7High wyszedł? Pomógłby Justinowi z żółtą.
Zawołaj go, ale chyba stoi w kolejce.
Bracie.
Nie pasuje.
Tamta ukośna. Nie da się jej położyć tak, jak myśleliśmy.
Już.
Koniec szukania?
Tak.
Otwieram.
Proszę.
Sąsiaduje z płotami…
Koniec?
Otworzę pomarańczowe.
Koniec szukania?
Czerwona mówi, że trzeba skorzystać z tej. Mamy dwie.
Nie że dwie, ale że na pewno tę.
Ale inna wskazówka mówi o dwóch takich samych.
Zmierzyłem wysokość płotków. Są takie.
Czekajcie. Zaraz wracam.
Odpuścili z niebieską. Pewnie dalej nie wiedzą.
Dobra. To pięć.
Masz fiolet?
Brawo!
Nieźle!
Masz? Super.
Płoty mają trzy i pół.
Jeden, dwa, trzy, trz i pół.
Skarb sąsiaduje z dwoma płotami.
To tu.
Musi być tutaj. Trzy i pół.
Justin, miałeś zieloną?
Ani zielonej, ani żółtej.
Z zielonej możesz przejść od razu na żółtą.
Ale do zielonej potrzebna ci taka od Ji-yeong.
Do zielonej może też dojść z tymi.
Serio? To jasne. Pożycz i leć.
Koniec szukania?
Tak.
Tutaj…
Koniec? Tak.
Tinno, potrzymaj. Już.
Trzy i pół, a potem cztery i pół…
Mam robić za płotek?
Przytrzymaj, co ci dał. Trzymaj pośrodku.
Serio?
Naprawdę potrzebne są dwie.
Wchodzi się do wody.
Trzymajmy je w powietrzu. Kyuhyun, ty weź tę. Tak?
Tyle przeszkód.
Tej jeszcze nie brałem. Otwieram. Koniec szukania?
Tak.
Tak jak sądziłem.
Przysuń się kawałek.
Zostaw tak.
Jeszcze ciut.
Nie. I musiałbym wziąć tę.
Idź przymierzyć.
Spróbuję.
Chyba tak.
Zaraz.
Koniec szukania? Tak.
Koniec?
Tak.
Otwieram niebieską.
Proszę otworzyć.
Proszę otworzyć. O, tak. Proszę otworzyć.
Dziękuję.
Spróbuję…
Pasuje tutaj.
Dobra.
Dziękuję.
Kto obliczy stosunek?
Co?
Idź dopasować.
Czego stosunek?
Tego?
Dobra.
Wiem!
Zgadza się?
Dobra!
Dostaniemy skarb. Policzmy swoje punkty.
Ty go weź.
Nie.
Tak.
Odkryłaś najwięcej.
Nie, tylko niebieską. Po ile wy macie punktów?
Liczymy.
Hyun-gyu, już wiadomo.
Myślisz, że chcą takich obliczeń?
Jest ciekaw. Zdaj się na nią.
Muszę być pewny.
Patrzy, czy zasada się potwierdza.
Słusznie. Niech liczy.
Tangens…
Pół…
Nie użyjemy takich dwóch?
Ej!
Tak, tak, a potem tak.
Ale…
Dobra nasza.
Justin, chodź.
Jakie masz strzałki?
Potrzebujesz takiej.
Takiej akurat nie ma. Kurna.
Znaleźliśmy drogę do czerwonej. Miałeś geometrię? Tak jak ja.
Hyun-gyu, chodźcie do kolejki. Pamiętacie, co było wczoraj.
Teraz uważajmy.
Koniec szukania? Tak.
Koniec szukania?
Ósma kolejka zakończona. Przedstawiam punktację.
Kyuhyun ma 35. Wszyscy coś znaleźli.
Wszyscy mają koło 35.
Znaleźli po jednej? Tak.
Zaczynamy 40-minutową dziewiątą kolejkę.
Zacząć? Możecie wejść i ułożyć strzałki
w pokoju krupierów.
Zaczynaj.
Koniec.
Dobrze.
Zaczynaj.
Zrobię jeszcze raz coś takiego.
Czy to koniec? Tak.
Nie chcę stać bezczynnie, gdy mogę jakoś pomóc Justinowi.
Dam sobie jeszcze dziesięć minut. Trochę się rozzłościłam.
Pójdę po tę albo pomarańczową. Chcę tam iść i wreszcie coś osiągnąć.
Wkurza mnie to.
Ale tu się nie dostaniemy. Trzeba stanąć tutaj, tylko jak?
Tego jeszcze nie odkryliśmy.
Zdobyliśmy pomarańczową? Może spróbujmy. Pomarańczową?
Otwieram. Koniec?
Otwieram.
Koniec?
Tinno, zacznij szukać.
Proszę.
Czy to koniec? Tak.
Teraz…
Dać Ji-yeong strzałkę?
Nie możesz.
Niech otworzy skrzynkę. Wtedy nie straci żetonów.
Fakt. Teraz straci jeden.
Idź spytać, czy chce.
Kto już był?
Jeszcze ja.
Ale Ji-yeong takiej nie ma.
Idź. Ji-yeong zgarnie różową.
Co jest?
Nic. Otworzyłaś kolejną?
Ja? Nie. A co?
Nie udało się?
Pomożemy ci.
Powiemy ci. Ale co?
Idę po tę.
Przyszli, bo zaraz skończą. Leć. Leć i weź żeton.
Idę po jedną. Tak?
Spokojnie. To musisz szybko.
Kto idzie?
Ja.
Chodźcie.
Nie damy rady. Nie musicie tak stać.
Jesteś w kolejce?
Nie kończysz?
Wiem, po co przyszliście, ale nie bądźcie tacy.
7High się złości.
Dlaczego? Nie wiem, czepia się nas.
O co mu chodzi? Ponoć coś wie.
Zaczekacie na mnie?
Ile masz?
27. Nie iść?
Otworzę jedną.
No nie wiem.
Ja mam 20.
Wiem, co robicie. Dajcie jej wykonać swój
ruch i dostać żeton.
Dobrze, damy. Wchodź.
Nie ma powodu stać przy drzwiach. Rozumiemy.
Niezupełnie się złościł, tylko lekko uniósł.
Zwykle robię się zakłopotana w takich chwilach.
7High był urażony. Współczuję im jako ludziom,
bo codziennie nocują w więzieniu, ale takie już są reguły tego programu.
Ji-yeong, idź pierwsza.
Nie puścicie nas?
Zaczynaj.
Koniec? Tak. Możesz wyjść.
I na tym koniec. Koniec szukania? Tak.
Otworzyłaś? Tak.
Zmęczyłem się.
Bardzo się starałem, ale byłem dziś bezradny.
To była skończona porażka. Niczego nie żałuję, ale dotarło do mnie,
że jestem w tym kiepska.
To kwestia niekompetencji. Chciałam uratować Justina,
ale najbardziej byłam zła na siebie.
Tutaj.
Czy to koniec? Tak.
Yoon So-hui.
Znalazłaś skarb.
Zaczekaj chwilkę.
Nie wiedziałem, jak wygląda więzienie. Mogłem się niechcący zabić.
Ucieszyłeś się?
Nie przebrał się w strój. Chodzi w koszulce.
Nie pasował mu.
Brawo.
Dobra gra.
Tak poszłaś?
Tak. Ładnie.
Masz 25? Dobra.
Mam żal.
Rany, dlaczego?
Nie płacz!
Czuję się głupia.
Dlaczego?
To trudna gra.
Wiem. Ale jestem zła na siebie.
To takie…
No.
Ale…
Świetnie grałaś.
Ty nie płacz!
To przez ciebie.
Serio, byłaś świetna.
Pod sam koniec Justin pewnie czuł się całkiem bezradny. Bezradny i samotny.
Cieszę się, że mogliśmy razem zagrać.
Nie becz.
Przestałam. Przestałam.
Dobra.
Już? Czyli to nie tam.
Yoon So-hui znalazła skrzynię ze skarbem.
Rozgrywka dobiegła końca. A oto jej finałowa punktacja.
Wszyscy mający powyżej 31 punktów otrzymują żeton: Son Eun-yu,
Choi Hyun-joon i Yoon So-hui.
Ponadto Kyuhyun i Jeong Hyun-gyu otrzymują dwa, ponieważ mają ponad 41 punktów.
Ci z wynikiem 20 albo mniej zostaną ukarani.
Justin, oddaj, proszę, jeden żeton.
Ojej.
Dobrze grałeś.
Justin Min utracił wszystkie żetony.
W efekcie staje się szóstym zawodnikiem wyeliminowanym z programu.
Proszę cię o opuszczenie budynku.
Nigdy się nie spodziewałem, że będzie mi dane wystąpić
w tym programie. Marzyłem o tym.
Wydawało mi się, że to niemożliwe.
Dla mnie ten program…
był pierwszą okazją, by wystąpić w Korei.
Pierwszy raz w życiu poznałem tylu Koreańczyków. To moi rodacy,
jednak urodziłem się i dorastałem w Stanach.
Chwilami czuję się tak różny od ludzi urodzonych i mieszkających w Korei,
jednak po tym programie…
okazuje się, że wciąż wiele nas łączy. Wszyscy jesteśmy Koreańczykami.
Wszyscy mają szansę na wygraną i chętnie przekonam się, komu się uda.
Dzięki.
Szerokiej drogi.
Do następnego!
Cześć.
DIABELSKI PLAN KOMNATA ŚMIERCI
Yoon So-hui otrzymuje żetony w nagrodę za znalezienie skarbu.
ZABIERZ CZTERY ŻETONY INNYM GRACZOM.
W nagrodę może zabrać cztery żetony innym.
To nagroda?
Powiedz teraz, komu i ile żetonów zabierasz.
Muszę się zastanowić.
Osobiście wolę być ofiarą niż oprawcą, więc nie będzie mi łatwo.
Mogę z wami pogadać na osobności?
Wyjmę je.
Nie oddamy dwóch.
Nie mogę teraz skreślić drugiego zawodnika,
bo przepadnie nagroda. Pomyślałam, żeby zabrać cztery Hyun-joonowi.
Tym z więzienia też nie mogę.
Bo?
Już i tak mają ciężko.
Taka gra.
Ale…
Jeden czy dwa nie robią im różnicy.
Może i racja…
Właśnie. Jedno i tak odpadnie. Dobrze, przekażę im.
Mnie nie powiesz?
Tobie i wszystkim.
Uznałam, że jednak lepiej będzie poszerzyć
odstęp między nami.
Zatem…
zabiorę jeden Ji-yeong, dwa 7Highowi i jeden Eun-yu.
Wszyscy grali razem. Czułam, że zabierze żetony nam, a nie im.
Przepraszam.
Taka gra. Niczym nie zawiniłaś.
Nie przejmuj się, graliśmy razem. Przykro mi.
Takie są reguły.
Kurde, nie bądź taka.
Jeden?
Tak.
Twoje cztery żetony.
Ogłaszam wyniki rozgrywki. Odpadł jeden, więc nagroda będzie przyznana.
Do puli dopisano sto milionów. Jej obecny stan to 280 milionów.
Sporo.
Sięgnijcie do portfela!
Oto, ile macie teraz żetonów.
Kyuhyun, Jeong Hyun-gyu i Tinno majątyle samo.
Choi Hyun-joon, jako ten mającyh najwięcej,
wybiera, kto pójdzie do więzienia.
Wyjdziemy, zdecyduj spokojnie.
Ja już wstąpiłem do gangu.
Możemy pogadać?
Nie podoba mi się, że kolejni ludzie odpadają.
Im dalej, tym mniej fajnie, a nie tego chciałem.
Mam się z tym źle. Ja też.
Pogódźmy się.
Zanotujmy ich imiona na kartkach i wylosujmy przy nich.
Zbliżyłam się do tych trzech, bo od początku z nimi grałam.
Byliśmy na początku złodziejami i kupionymi gliniarzami.
Hyun-gyu nie miał pojęcia, co robi,
ale się przykładał i sprawdził się w swojej roli. Mimo to,
że nabruździł nieco Kyuhyunowi.
Tinno i ja też zawarliśmy sojusz na początku. Spodziewałam się,
że wsypie mnie innym zawodnikom, ale odparł: „Nie, musimy sobie ufać”.
Później zbliżyliśmy się do siebie jeszcze bardziej, nocując w kwaterach.
Co za okropna decyzja.
Chyba… Chyba wszyscy są mi zbyt bliscy. Wolę sama wybrać jednego z nich.
Ale którego?
Kyuhyun nie przetrwa eliminacji.
Kto będzie miał największe szanse?
Sądząc po tym, jak grał, chyba Tinno.
Wydaje mi się, że jeśli wyślemy Tinna za kratki,
on i 7High pomogą sobie i do nas wrócą.
Hyun-gyu.
Nie chcę siedzieć. Dobrze, wiemy.
Wysłać go? To kogo? Kogoś, kto przetrwa.
Dobra. Zastanów się sam.
Ty wybierasz.
Rzecz w tym, że chcę dalej grać z tobą.
To twoja decyzja.
No to… Jak postanowisz.
Uratowałbyś mnie z podobnej sytuacji?
No pewnie. Określ się. Mogę liczyć na wzajemność czy nie?
Mogę być w takiej sytuacji?
Wyobraź sobie, że jesteś.
Uratuję cię.
Od kradzieży i eleminacji?
Tak, obiecuję.
Miałem sobie za złe, ale ponieważ powinienem starać się wygrać,
poszedłem na układ z Hyun-gyu. Dobra!
Dawaj.
To…
Wybieram Tinna.
Jazda.
O, przyszło świeże mięsko! Będziesz walczył z nami.
Wybacz.
Nie przejmuj się. Od początku się tego spodziewałem.
„Moja drużyna wygra, ale ja pójdę siedzieć”.
Dlatego dobrze to przyjąłem,
gdy się potwierdziło.
Kang Ji-yeong, 7high, Son Eun-yu, Tinno: nocujecie dziś w więzieniu.
Dobra gra.
Przejdźcie teraz we wskazane miejsca.
Witamy w pudle!
Nie wykopcie go.
Co?
Oszczędźcie Tinna.
Przecież go nie wyrzucę, choćbym chciał!
Czyli to takie uczucie.
Pa, pa.
Do jutra.
Tinno, wróć cały.
Ty przodem. Jesteś pierwszy raz.
Dobrze?
Idzie przodem.
Nie jest źle.
Co? Nieźle, nie?
Luksus!
Chociaż trochę pusto.
Która prycza to moja?
Ja śpię tutaj.
Czyli ja z 7Highem! Nie teraz. Ilu ludzi już załatwiłeś?
Ja?
Wnerwia mnie, jak pomagasz innym. Sobie i Kyuhuynowi - w porządku,
ale co to miało być?
On mówi: „nie chcę siedzieć”, a ty nic!
Patrzę, a tamten mówi: „nie chcę iść siedzieć”.
Słyszałem na własne uszy. Patrzcie go.
Powtarzał, że chce iść do paki, a teraz mu się odwidziało.
Jak tu trafiłeś? Jak padło na ciebie?
Słyszałam ich. Zrobiłeś coś nie tak?
Wydaje im się, że Tinno ma największe szanse
przetrwać wieczór.
Czyli o to chodziło?
Właśnie! Ciąży mi na sumieniu to, co się wczoraj stało.
Jedno z dwójki odpadnie.
Bez sensu grać razem.
To nie gramy?
Musimy wybrać jeden zespół. Obecnie logiczniej jest grać z nimi.
Przyznaj, że nas wczoraj wystawiłeś.
Ale nie chcę przeprosin.
Niech cię to męczy.
Przepraszam.
To nie coś, za co trzeba przepraszać. Ale mam wyrzuty.
Chciałem ich wysłuchać, bez względu na to, co by powiedzieli.
We czworo jest tak pusto.
Tinno to taki równy gość. Jutro będzie troje.
Tak. Kolejną dwójkę mniej.
Ejże, być może mowa o Tinnie. Wariacie.
Będziemy mili po grze. Ginie tutaj, nie w realu.
Słabo dzisiaj graliśmy.
To była trudna gra. Byłoby w porządku, gdybyśmy rozwiązali jedną z tych trudnych.
Ale się myliliśmy.
Co do płotów. Byliśmy dziś jak głupi i głupszy.
Zero wyobraźni przestrzennej.
Kto wami przewodził? Kto wytyczył najwięcej tras?
U nas?
Każdy ma jakąś rolę. Wydaje mi się, że najwięcej zrobiła So-hui.
Jest jak superkomputer. So-hui i Hyun-gyu… się uzupełniają.
Jakoś mi słabo. Przez tę grę?
Po czterech dniach to nic dziwnego.
Jak się ożywić?
Może naucz nas tańczyć? Co byś chciał?
„Sorry, sorry”?
Dobra. Łatwo zacząć.
Ugnij kolana i lekko się schyl.
I fikaj w ten sposób.
Dwa, dwa, trzy, cztery.
Tinno, to nasza kolacja.
Ja cię! To wszystko?
Usłyszałem słowo „kolacja”, a gdy się odwróciłem,
zobaczyłem pajdę chleba. Od razu przypomniały mi się dania
z kwater. Całkiem jak w wojsku,
gdy na przepustce jadłem, co tylko wpadło mi w ręce,
a po powrocie wracałem do tego myślami.
„Trzeba było zjeść jeszcze łyżkę”.
Tinno to jedyny, którego zmieszaliśmy z błotem. Prawda.
Kyuhyun też powinien. Gdyby tu był, nieźle by się nasłuchał. Nie, Hyun-gyu.
Chciałem się jutro zmierzyć.
Ze mną? Tak.
Ale?
Ale mamy umowę.
Dotrzymasz jej?
Na twoim miejscu bym mnie odesłał. Do więzienia?
Powinieneś.
Ale fajnie mi się z tobą gra.
Tylko że mamy wygrać.
Uznał, że wyrzuciłby się na moim miejscu. Od teraz powinienem robić tak jak mówi.
Jest zbyt chłodny i wyrachowany. Zupełnie nie mam już wyrzutów sumienia.
Oby tylko nie miał mi potem za złe.
20 GODZIN PÓŹNIEJ
Znasz arytmetykę?
Proszę, posłuchaj mnie.
Chyba byłem zbyt zachłanny.
Cóż.
Trzeba ich wybić.
Nie wiem już, jaki mamy dzień tygodnia.
Też straciłem kontakt z rzeczywistością.
Już nie pamiętam, kim byłam wcześniej. Tutaj jestem tylko…
Ja muszę sobie przypominać.
Tutaj jestem tylko zerem z paroma żetonami!
Żebraczką! Właśnie! Biedną żebraczką.
Wszelkie pytania kieruj do pani dozorczyni. Ale dzisiaj…
Ja wpuszczam was na prycze. Dobra.
Dziwnie się czułam po odejściu Justina. Moi sojusznicy padają jeden za drugim.
Faktycznie możesz się tak czuć.
Niekoniecznie chodzi o utratę sojuszników, tylko raczej towarzystwa. Wszyscy,
z którymi od początku siedziałam, albo odpadli, albo są tam, jak Hyun-joon.
Straciłaś kumpli z dzieciństwa. Stąd jesteście!
Już niedługo nam zostało.
Ciekawe, co teraz.
Skoro tak ostro grają, też muszę się przyłożyć.
Za pół godziny więzienne eliminacje. Omówię teraz reguły rozgrywki,
która przesądzi o odejściu siódmej osoby. Też macie ekran.
Dzisiejsza rozgrywka to „Trzy kości”.
O, kości. Celem gry jest wyrzucenie na trzech
kościach jak najwyższego wyniku.
Każdy zawodnik otrzyma dziewięć białych kości, jedną czerwoną i jedną niebieską.
Na początku każdy rzuci samymi białymi.
Rzuty te są jawne i wszyscy przy stole widzą wyniki.
Następnie każdy rzuci po kolei czerwoną i niebieską,
zakrywając je odpowiednimi kubeczkami.
Te kości są ukryte, a wynik rzutu widzi jedynie rzucający.
Pierwszy zawodnik spojrzy na swoje kości i następnie wybierze trzy jako
pierwszą kombinację.
Każdy kolejny również wytypuje swoją kombinację, przy uwzględnieniu tego,
co już wyrzucono.
Jeśli ktoś zechce zgłosić kombinację z którąś z dwóch ukrytych kości,
posłuży się odpowiednim znacznikiem. Dozwolone jest zgłoszenie obu ukrytych.
Wyrzucone na nich wartości będą ujawnione dopiero po zgłoszeniu od
wszystkich grających.
Po całej rundzie zgłoszeń,
kombinacje będą porównywane i przełożone na
punkty w oparciu o pozycję w hierarchii.
A oto hierarchia kombinacji, od najsilniejszej po najsłabszą.
Trójka: wszystkie trzy kości z jedną wartością.
Strit: trzy postępujące wartości.
Jedynka i szóstka nie są uznawane za postępujące po sobie.
Dwójka: dwie z trzech kości o jednej wartości.
Jedynka: wartości nie układają się w trójkę,
strit ani dwójkę.
Całkiem jak z kartami.
W przypadku, gdy dwoje zgłosi tę samą kombinację,
przesądzi wartość kości.
Jeśli wartość również będzie taka sama, remis rozstrzygnie wysokość
trzeciej kości, poza kombinacją.
Jeśli wszystkie trzy będą identyczne,
ogłosimy remis.
W oparciu o wyniki będą potem przyznane punkty.
Sześć punktów za pierwsze miejsce, trzy punkty za drugie,
jeden za trzecie i zero za czwarte.
Pierwsze ma sporą przewagę.
Jeśli kilku zgłosi te same kombinacje,
wyniki będą zsumowane i podzielone na liczbę zawodników.
Dla przykładu, jeśli dwóch zajmie pierwsze
miejsce z taką samą trójką, punkty za pierwsze i drugie
miejsce będą zsumowane, a następnie podzielone na
cztery i pół dla każdego.
Ułamki.
W drugiej kolejce zawodnik na pierwszym miejscu wybierze trzy spośród
swoich pozostałych ośmiu kości i wytypuje nową kombinację.
Nie rzucamy znowu? W przypadku remisu w poprzednim typowaniu,
zaczyna ten z ogólną wyższą liczbą punktów.
Po trzecim wytypowaniu kombinacji, pozostałe dwie kości są odkładane
i kończy się cała kolejka.
Przed każdym typowaniem kombinacji, zawodnicy w sekrecie mówią krupierowi,
jaki swoim zdaniem wynik uzyskają.
Ale gmatwają. Są cztery możliwości: Zero, czyli zero punktów, Minimum,
czyli od jednego do sześciu, Więcej, czyli od siedmiu to dziesięciu,
i Maksimum, powyżej dziesięciu.
Kto trafnie przewidzi swój wynik, otrzyma pod koniec kolejki
dodatkowe punkty. Ile?
Celne przewidzenie wyniku będzie nagrodzone
podwojeniem liczby punktów.
Ten, który prawidłowo przewidzi zero, dostanie 40 punktów.
Czyli najlepiej mieć zero. Ale to trudne. Można odpaść.
Gra dobiegnie końca po czterech kolejkach.
Zawodnik z najwyższym wynikiem otrzyma wtedy żeton. Dlaczego?
Jeśli kilku znajdzie się na pierwszym miejscu, żetonu nie dostanie nikt.
Ten z najniższym wynikiem będzie zmuszony opuścić program.
Zaczniemy rozgrywkę za pół godziny.
Kości to fajna gra.
Tak, ale ta poprzednia…
Co nie?
Patrzcie, jak wrzucił.
Strach się bać. To reguły?
Dzięki. Dobra, poczytajmy.
Byłam nawet ciekawa dzisiejszej gry, zanim opisali reguły. Najpierw strzały,
teraz prognozy. To trudne.
Łatwiejsze od totka.
Trzeba grać pod swoje szacunki. Właśnie. Nie będzie łatwo, ale jak trafisz,
podwoją wynik.
Zbyt wysoki ci zaszkodzi.
Remis by mnie drażnił.
Przez dzielenie? Wszystko na nic.
Lepsze pół punktów niż nic.
Racja.
Dobrze rozumiesz reguły?
Tak. Tinno wygra z palcem w nosie.
Wczoraj gadałem z nim do trzeciej nad ranem.
Se-dol wymyślił planszówkę.
Tinno był na premierze. To taki życzliwy gość.
Fakt.
To jak nauka do egzaminów.
Zwykle się tak nie przykładamy.
Mimo uśmiechu, jestem smutna.
Nie popisałam się.
Byłam niekompetentna.
Pogadajcie może z kimś innym.
Spokojnie.
Będę walczyć ze wszystkich sił, choć martwię się, że niewiele ich został,.
Postaram się.
Nic mi nie świta.
Wkrótce więzienne eliminacje. Niech więźniowie przejdą
do komnaty śmierci.
W drogę.
Nie do wiary, że tu jestem!
Tak to wygląda.
Znowu tutaj. Jestem tu już dwa dni z rzędu.
Oj, Tinno. Tinno w pudle!
Jak tu rzucać?
Wrzuca się kostkę pod wieczko. Od góry?
Nie potrząsa się. Wrzucasz, jeśli chcesz.
Tinno wygra. W wielu planszówkach się tak obstawia.
Ma przewagę?
Spróbujmy się dobrze bawić! Do dzieła!
Jazda.
Zaczynamy czwartą więzienną rozgrywkę.
Oto pierwsza kolejka.
Najpierw ustalimy kolejność. Rzućcie dwiema kośćmi.
Jazda!
7High i Eun-yu mają taki sam wynik. Przerzućcie, proszę.
Ale nisko.
Eun-yu ma najniższy wynik, a więc zaczyna. Rozdaję karty z prognozami. No tak.
Są takie.
Rzućcie białymi kośćmi.
Proszę! Wyrzućmy coś dobrego! Niech będzie jakaś sprawiedliwość!
Nie zdradźcie mnie!
I co?
Rzucają aż tyloma?
A potem trzy razy wybierają po trzy.
Wrzućcie teraz ukryte kości do kubeczków.
Co takie wysokie?
Co nie? Mam talent do rzutów.
Tinno ma mocne.
Zagrajcie teraz karty prognoz. Eun-yu zaczyna.
Dobra…
Zero, minimum albo maksimum.
Moje kości były całkiem niezłe, więc zaryzykowałam i postawiłam
na maksimum.
Tinno, twoja kolej.
Powinienem?
Stawiałbym na maksimum na jego miejscu.
Niech będzie to.
7High.
On miał kiepski rzut.
Nie wiadomo, co wypadło na tych ukrytych.
Ji-yeong, twoja kolej.
Wydaje się dzisiaj taka wymęczona.
Jakby chciała iść do domu.
Na pewno inaczej niż wczoraj.
W więzieniu człowiek robi się coraz bardziej niespokojny.
Wybierzcie teraz swoje kombinacje kości. Pierwsza zrobi to Eun-yu.
Dobrze.
Wygra to.
Rusza z kopyta.
Nikt nie odbierze jej sześciu punktów.
To nie błąd?
Może będzie druga.
I zgarnie trzy punkty?
Tinno, twoja kolej.
Wskazałeś tajną niebieską. Tak.
Ma trójkę?
7High, proszę o kombinację.
Ji-yeong, twoja kolej.
7High stawia nisko. Powinna coś oddać.
Czerwona to nic?
Chyba tak.
Ale może im nią zagrozić. Właśnie.
Kombinacje zgłoszone. Tinno, Ji-yeong, ujawnijcie kości.
Trzy?
Tak, wyrzuciła ją. Właśnie.
Przyznaję punkty. Eun-yu: sześć. 7High: trzy. Tinno: jeden. Ji-yeong: zero.
Eun-yu miała najwyższy wynik, więc zaczyna.
Mocna jest, mówię wam.
Tak, niesamowita.
To królowa więzienia. Nadczłowiek. Serio.
Wybierz kombinację.
Tinno wybierze trzy piątki.
Chyba że ona ma trzecią.
Nie, wystrzelała się.
Mówię o ukrytych. Nie wiadomo, czy jest tam piątka.
Tinno.
7High.
Oby on nie zagrał trzech.
Wtedy dostaną po cztery i pół.
Nie ma. Pozbywa się kości.
Rety.
To celowo niejasny wybór.
Ji-yeong, wybierz kombinację.
Co?
Strit. Strit? Czyli…
Tinno wygra.
Kombinacje wygrane. 7High, Ji-yeong, ujawnijcie kości.
Co?
Trzy.
Trzy?
Szlag.
Co zrobi?
Zużyła obie ukryte?
Tak.
O szlag…
Wyluzuj.
Przyznaję punkty. Tinno: sześć. Eun-yu: trzy. 7High: jeden. Ji-yeong: zero.
Teraz Tinno zaczyna.
Co za okazja.
Tym razem… Gdzie to jest?
7High.
Trzy piątki.
Nie.
Ji-yeong.
Już nie wygra.
Co za głupi błąd.
Nie poradzisz.
Eun-yu, twoja kolej.
Co robi?
Obie tajne?
Chyba ma strit.
Nie wiadomo.
Kombinacje wytypowane. Eun-yu, 7High, ujawnijcie kosci.
Tak myślałam.
O rany.
Czwórki!
Oboje czekali.
Póki nie wyszłam na salę, było mi wszystko jedno,
kto odpadnie. Byle nie ja. Dziś chciałam być pierwsza.
Wygrać, nie oglądając się na nikogo.
Przyznaję punkty. 7High: sześć. Eun-yu: trzy. Tinno: jeden. Ji-yeong: zero.
Ujawniam karty prognoz.
Ciekaw jestem.
To istotne.
Rany.
7High: trafna prognoza.
Ji-yeong: trafna prognoza.