Rób, co chcesz.
Skończyłem.
Choi Hyun-joon zdobywa dwa punkty niebieskie.
Eun-yu, koniec mojego sojuszu.
Pokażę prawdziwe oblicze.
Dołączył do nich. Dlaczego?
- Nie ma nic do zdobycia. - Właśnie.
Dadzą mu żetony?
Hyun-joon nas tu chroni.
Gdyby nie on, gra już by się skończyła.
Hyun-gyu by nas wszystkich pokonał. Dzięki Hyun-joonowi żyjemy.
Musimy go chronić. Po prostu musimy.
Mówiłem ci, zgadzam się w 100%.
Tak.
Eun-yu poszła do Hyun-joona.
Powiedziała mu, że planujemy wyeliminować z gry Hyun-gyu.
I że Hyun-joon może przez to stracić połowę żetonów.
Pewnie wiesz,
że nie możemy zagwarantować, że nie stracisz żetonów.
- Wiem. - OK.
Może się wydawać, że większość znęca się nad mniejszością.
Ale nie mam poczucia winy.
- Hyun-joon nas chroni. - Co?
Hyun-joon nas chroni.
- Serio? - Tak.
Mógł już teraz skończyć grę.
Tak to wygląda?
Nie cieszy mnie to. Jeśli tak jest, to słabo.
- Trochę mi samotnie. - Domyślam się.
Walczę o to, by wygrać.
Zacząłem myśleć, czy to ja jestem ten zły. Czy mam się poddać.
Kolej Kang Ji-yeong.
- Nic więcej nie zrobię. - Idź tutaj i zbierz te.
Kang Ji-yeong zdobywa cztery niebieskie punkty.
Kończymy rundę dziewiątą.
Zaczynamy rundę dziesiątą.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionki.
Dziś nie mam nastroju.
Ja też nie. Wolałabym, żeby gra się teraz skończyła.
Ale Hyun-joon…
Nie mogę wiele zrobić.
Son Eun-yu zdobywa zielony punkt.
Kolej 7higha.
Co zrobił?
- Siadaj. - Samotny ten świat.
Zobacz. Jaki jest smutny i przybity.
Trudno się gra samemu.
- Hyun-joon już z tobą nie gra? - Przeszedł do nich.
- Serio? - Tak.
- Nie miałeś mu dać żetonów? - Zaproponowałem.
To dlaczego?
Po prostu mnie zdradził.
Zmawiają się?
Podjąłeś trudną decyzję.
Rozszyfrowałem Hyun-gyu.
Pokazał mi wynik, powiedział, że będę miał najwięcej żetonów.
Ale nie interesuje mnie to.
Jeśli Hyun-gyu zakończy grę i wygra, to ja też ryzykuję.
Bo będę się musiał z nim zmierzyć.
- A ma jakąś przewagę w finale. - Właśnie.
Nie jestem z nim, bo o tym wiedziałem.
Hyun-gyu wbił mi szpilę pytaniem, czy mam problem z matmą.
Wkurzył mnie.
Ma mnie za głupiego?
Mam dwie opcje. Zbierać punkty albo siać zamęt.
Ale nie mogę za bardzo namieszać.
- Pewnie ci ciężko. - Tak.
Samemu.
Nie możecie ich zdradzić i do mnie wrócić?
- Teraz? - Ja pewnie mogę.
Zabiorę wszystkie żetony Hyun-joona i dam wam je w sektorze.
Fajnie, jakbyśmy poszli we trójkę.
To. Zrób tak.
Rozbij to pole, tu będzie pięć.
I ktokolwiek tu przyjdzie, zbierze sześć.
Potrzebujemy niebieskich punktów. Jak to zrobimy…
Zgromadzić na niebieskim? Nieźle.
Co miałem zrobić?
Bierzesz i idziesz raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Będziesz na czerwonym.
- Nieważne. - Idź na czerwone.
I tak nie zdobędziemy wszystkich punktów na raz.
- Gromadźmy je. - Dobra, tak zrób.
Daj mnie na czerwone, pójdę tutaj i zdobędę sześć niebieskich.
So-hui też potrzebuje niebieskich.
Jak dasz je So-hui, Hyun-gyu spróbuje skończyć grę.
Jest na pierwszym miejscu.
Lepiej, jak my je zdobędziemy.
Daj tu So-hui.
Żeby powtrzymać Hyun-gyu.
7high zdobywa punkt czerwony.
Kolej Yoon So-hui.
So-hui.
Ona gra ze mną.
Bo Hyun-joon zmienił stronę.
Co? So-hui, co się dzieje?
Rozważam to.
Co ty robisz?
Hyun-joon mnie zdradził.
Zgodziliśmy się grać razem.
Że co?
Gadałeś o tym z So-hui?
So-hui.
Daj tu 7higha i kończ grę.
- Daj mu cztery punkty. - Kończysz, So-hui?
- Taki miałem plan. - Wiem.
Chciałem to zrobić z Hyun-joonem, ale przeszedł do was.
Wiem. So-hui zgodziła się z nami grać, ale…
Wróciła do mnie. Jeśli Hyun-joon może zmieniać strony,
to So-hui też może do mnie wrócić.
Analogiczna sytuacja.
Serio to zrobisz, So-hui?
Przemyślę to.
Gdy zgodziłam się grać przeciwko Hyun-gyu,
nie miałam wyrzutów sumienia,
bo miał u swojego boku Hyun-joona.
Ale ten uznał, że zrywa sojusz,
i zagrał po swojemu.
Hyun-gyu narzekał, że jest sam. Wiem, jaki jest.
Widziałam, że mu to ciąży
i że czuje się opuszczony.
To nie jest w porządku.
Na pewno jest to nie fair.
Ciągle o tym myślę.
Ale też wiem, że gry nie są fair.
Mam wiele przemyśleń.
To nie w porządku eliminować w ten sposób Hyun-gyu.
Nie mogę.
Warto było spróbować, gdy był w sojuszu z Hyun-joonem,
bo byli mocnymi przeciwnikami.
Ale jeśli tak się od niego odwrócimy…
Nie mogę mu tego zrobić.
Gdyby sojusz się nie rozpadł, nie miałabym wątpliwości.
Hyun-joon chciał się tylko ratować.
I Hyun-gyu też chce zostać w grze.
Więc nieważne, co się stanie,
nie chcę, by grał sam.
Dobra, chodźmy.
Bardzo chciałam tu nie płakać.
Po prostu bardzo długo graliśmy jako drużyna.
Ale…
nie jesteśmy nie w porządku.
Spójrzmy na to wszystko logicznie.
Jeśli chcesz wygrać,
nie powinieneś wyeliminować Hyun-gyu?
To nasza jedyna szansa.
Ale nie podoba mi się, że tak to eskalowało.
Mówili, że zdrady i wredne zagrania będą oklaskiwane.
Ale nie słyszę oklasków.
Wkurzyłeś się.
Nie było kradzieży ani agresji.
Ale nie słyszę braw.
7high, pogadajmy.
Gdy zaproponowaliście sojusz,
zgodziliśmy się i graliśmy razem.
Ale Hyun-joon zmienił strony.
Nie chodzi o jakąś moralność czy elitaryzm.
Po prostu czujemy, że nie możemy tak grać.
Wybrałeś słaby moment.
Powiedz, co myślisz.
Gdy usłyszeliśmy waszą propozycję, zgodziliśmy się.
Jako gracz pomyślałem, że to idiotyczne, jak powiem:
„Pójdę za ciebie do więzienia, a ty wygraj ten program”.
Dlatego dołączyliśmy do was z So-hui.
Ale Hyun-joon zmienił strony i jest sześcioro na jednego.
Nasza szóstka mówi: „Teraz ty poczujesz nasz gniew
i dokopiemy ci, bo nas kontrolowałeś. Giń”.
A jak go nie wyrzucimy?
Co chcesz zrobić?
Skończymy grę bez wyeliminowania go.
Straci tylko połowę żetonów.
Kto wtedy skończy ostatni?
Może Hyun-joon.
Czyli co?
Sprawimy, że obaj stracą żetony?
- A Hyun-joon jeszcze pięć? - Tak.
Miałby się na to zgodzić?
Nic by mu nie było, gdyby został z Hyun-gyu.
Przeszedł do nas, bo byłam w niebezpieczeństwie.
Nie zmienił stron.
Byłem z nim szczery i powiedziałem, że nie możemy go obronić.
- Rozumiem Hyun-joona. - Jest bezpieczny.
Zrobił to po to, żeby się uratować.
Ale przez to Hyun-gyu został sam.
Jeśli wygram, będę na siebie zły.
Po prostu nie tak chcę to rozegrać.
Nie rozumiem tego.
Cały czas gramy wszyscy na jednego.
Pamiętasz, jak wywaliliście Se-dola? Nie było wam szkoda Justina, że grał sam?
Więc nagle jesteś taki uczciwy? Udajesz pokojowe nastawienie.
Nie, oni chcieli grać sami.
Czy Hyun-gyu chciał grać sam?
Zmusiliśmy go.
So-hui.
Ale jeśli to zrobicie, to zobacz.
Najwięcej na tym zyska on.
Jesteśmy zagrożeni, a on jest bezpieczny.
Nic nie musi teraz robić.
To będzie nie fair w stosunku do nas.
My też nadstawiliśmy karku.
Zdradzacie nas, gdy tyle zaryzykowaliśmy. To też jest lincz.
Po co mieszać w to uczucia? To tylko gra.
Zaraz.
Dlaczego nie mogę mieszać uczuć?
Co?
- To bez sensu. Jesteśmy ludźmi. - Dobra, rozumiemy.
Ale dlaczego od początku nie mówiłeś o uczuciach?
- Czemu dopiero teraz? - To co innego.
Zmieniły się okoliczności.
Rozumiem wasze podejście.
Ale chcę wiedzieć, jak od teraz będziecie grać.
Nie gadaliśmy o tym. Hyun-gyu poprosił nas o pomoc.
Chodzi o to,
że jeśli nagle zmienicie sojusz, w środku rundy,
to co stanie się z ruchami, które zaplanowaliśmy?
W tej rundzie miałam jeden cel.
Grać zgodnie z planem i zdobyć niebieskie punkty w przyszłej kolejce.
Chciałam, żeby podjęli decyzję.
Ale w tej rundzie mieli się trzymać oryginalnego planu.
Na to chciałam się z nimi umówić.
Nie mylą się. 7high ma sporo racji.
Zmienną jest Hyun-joon.
Nie mówię, że zrobił coś złego. To był jego wybór.
Wiem o tym.
Ja też idę za swoimi uczuciami.
A te mówią, że masz zerwać sojusz.
Nie wiem, ale nawet jeśli mam umrzeć, wolę grać z Hyun-gyu.
Chcesz tak zrobić?
Nawet jeśli So-hui i Kyuhyun dołączą do Hyun-gyu,
pomimo że Hyun-gyu jest teraz pierwszy,
jeśli ktoś z nas wyrówna nam wyniki, możemy skończyć pierwsi.
Nie chcę tego robić Kyuhyunowi i So-hui,
ale jeśli zrywają sojusz,
dowalmy punkty Kyuhyunowi i jedno z nas wygra.
Na szczęście jesteś w lepszej sytuacji niż on.
Potrzebujesz niebieskich.
- Bo mam czerwone? - Tak.
Podjęliście decyzję?
Co chcecie zrobić?
Wiem, że to słabe, ale tak zrobimy.
Będziecie grać z Hyun-gyu, tak?
To mamy propozycję.
- Teraz jest kolej So-hui. - Tak.
Zaplanowaliśmy już nasze ruchy
na podstawie przyszłych ruchów So-hui.
Więc w tej rundzie
trzymajmy się planu i ruszmy się tak,
żeby uhonorować nasz sojusz.
Nikogo nie atakujmy
i każde zrobi to, co słuszne. OK?
Nie, musisz powstrzymać Hyun-gyu do końca rundy.
- Zgódźmy się. - Zgodnie z planem.
Dobrze.
Do roboty.
Jeong Hyun-gyu!
- Dołączymy do ciebie. - OK.
Ale chcą, żebyśmy cię powstrzymali do końca rundy,
bo mieliśmy zaplanowane różne ruchy.
- OK. - I tyle.
Przepraszam was.
- Wybaczcie. - Przepraszam.
Spoko.
Dobra. To kolej So-hui, tak?
Mogę coś zasugerować?
W następnej turze chcieliśmy,
by So-hui przeniosła te pionki na pole diabła,
a wtedy Ji-yeong zdobyłaby stamtąd punkt.
OK.
W tej rundzie powinniśmy wykonać
najlepsze dla siebie ruchy.
Na przykład nie dawajmy
Ji-yeong czerwonego punktu i Eun-yu zielonego.
Zbierzmy, co się da.
Nie chcemy tego zbierać i kończyć gry.
Próbujemy zrobić to, co planowaliśmy, gdy graliśmy razem.
- Do końca tej rundy. - Bo w następnym ruchu…
Myślałem, że chcecie się nie atakować i zebrać tyle punktów, ile się da.
Nie, powiedzieliśmy, że do końca rundy gramy tak, jak wcześniej planowaliśmy.
- Właśnie. - Bo my się już ruszyliśmy.
Nawet jeśli zrobimy tak w tej rundzie,
cała reszta to jeden wielki bałagan.
Bo 12 pionków i tak jest w przypadkowych miejscach.
To co mamy zrobić?
So-hui rozdzieli te trzy i da Ji-yeong tutaj.
A ty?
Pójdę tam i zbiorę niebieskie punkty.
Grupa sporo poświęciła.
Zasugerowałem pójść im na rękę
i reszta się zgodziła.
To co mamy zrobić?
Musisz mnie dać na pole diabła.
Kang Ji-yeong zdobywa czerwony punkt.
Kolej Son Eun-yu.
Tu są sami…
- Dobre miejsce. - …wrogowie.
Weź je.
- Son Eun-yu zdobywa sześć punktów. - Jestem w jamie lwa.
Ja też tu jestem.
No tak.
Kolej Kyuhyuna.
Co teraz?
Początkowo miałeś rozbić to pole.
Ale 7high nie może tam skończyć.
Gdybyśmy szli zgodnie z planem, nie poszedłbym tam.
Spoko, nie położę cię tam.
Pomyślmy.
Chciałbym zebrać tamte, niebieskie.
- Tak zrób. Dobry ruch. - Co chcesz zrobić?
Zebrać niebieskie.
Nie możemy robić wszystkiego dla was.
Ale zgodziłeś się grać teraz jako sojusz.
Ale potrzebuję punktów.
Zrób tak i…
Mam tylko pomóc?
Nie, ułóż to tak, a punkty zgarniesz później.
- Jak? - To co chcesz zrobić?
Chcę iść tam.
To idź.
Więc nie uszanujesz umowy?
Nie zaatakuję 7higha punktami.
- Nie w tej rundzie. - Właśnie.
A może zagram bezpiecznie?
- Jak? - Tak będzie lepiej?
Może opróżnię zielony?
A zdobędziesz jakieś punkty? A, dwa niebieskie.
To dobry kompromis.
- Tak, bo 7high jest w niebezpieczeństwie. - Tak lepiej.
- Hyun-joon też. - Tak zróbmy.
- Lepiej opróżnić zielony? - Może tak być?
OK, spoko.
Chociaż masz punkty.
Dwa niebieskie.
Kyuhyun zdobywa dwa niebieskie punkty.
Kolej Choi Hyun-joona.
- Potrzebuję czerwonych, a ty niebieskich. - Tak.
Hyun-gyu, jeśli dasz radę, daj nam jakieś punkty.
- Albo atakuj, jak chcesz. - Dobra.
- Zobaczmy, jakie są szanse. - OK.
Zaczyna się zabawa.
Jak mogli do niego wrócić?
Trzeba było wziąć tylko Hyun-joona.
Tak byłoby lepiej.
Dlaczego Hyun-joon zmienił stronę?
Dlatego pytałem go, czy umie liczyć.
Nie mów tego takim tonem.
- Obraził się za to. - Tak.
- To jego powód. - Powiedział nam.
To uczuciowiec. Łatwo go zranić.
Potem go za to przeproszę.
To trudne.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Eun-yu chce skończyć pierwsza.
Bardzo chce iść do sektora mieszkalnego.
To też jest niebezpieczne.
Tu jest za dużo pionków. Rozdzielmy je.
Rozdzielimy te?
Gdy tu kogoś umieścimy, żeby było siedem,
da się dosięgnąć do pola diabła.
Najpierw trzeba je rozbić. Ji-yeong powinna.
Najpierw rozbić?
Różnica w wynikach Hyun-gyu jest tak niska.
Ji-yeong musi to rozbić.
Zaraz.
Nie powinniśmy próbować zniszczyć Hyun-gyu.
Pomyślcie. Dodadzą punkty Hyun-gyu?
Z takim końcowym wynikiem?
Jest bardzo niski.
Hyun-gyu nie jest już celem. Walczymy ze wszystkimi.
Choi Hyun-joon zdobywa czerwony punkt.
Kolej Kang Ji-yeong.
Ji-yeong zerwie ze mną znajomość.
- Po wyjściu stąd? - Tak.
- To tylko gra. - Jasne.
Będzie mnie nazywać „Cho Kyuhyun”.
- Nie. - Jak nieznajomego.
Nie jest taka.
Słuchajcie.
Co?
- Zabijmy Kyuhyuna. - Co?
Wtedy Hyun-joon skończy pierwszy.
- Teraz jest pierwszy? - Tak.
Faktycznie. Kto jest ostatni?
Ile żetonów ma Kyuhyun?
- Osiem, nie? - Osiem.
Odpadnie. Wyeliminujemy go.
- Teraz twoja kolej? - Tak.
Poradzę sobie, bo nie tak wiele osób zbiera czerwone.
So-hui ma większą konkurencję.
Kyuhyun zdobywa dwa zielone punkty.
Ja? Co?
Kończymy rundę dziesiątą.
Zaatakowałaś mnie pod koniec?
Zaczynamy rundę 11.
Pierwszy gra Jeong Hyun-gyu.
- Zaatakowali mnie? - Nie tak się umówiliśmy.
OK.
Chcą się mnie pozbyć.
Uwięzili mnie. Wszystko wymyślili.
I to nieźle.
Dobrze to przemyśleli.
Mógłbym zebrać teraz tylko cztery zielone punkty.
To byłoby słabe.
Kto z nich najbardziej chce przetrwać?
Eun-yu.
Spowolnimy ją i zdobędziemy wam punkty.
Gdy będzie wasza kolej, dorzucimy jej punkty.
Jeong Hyun-gyu zdobywa zielony punkt.
Kolej 7higha.
- Jak to zrobią, będę miał -5 punktów. - Ty?
- I trzy… - Nie zrobią tego.
- Dwa punkty i koniec. - Nie zrobią tak.
- Zrobią. - Nie.
- Kolejność gry jest do bani. - Tak.
Jak do tego doszło?
- Co nie? - Dwa sojusze po sobie.
Eun-yu tego nie zrobi.
Tak będzie dobrze.
To nie zadziała,
bo Kyuhyun wrzuci mnie tam z So-hui, gdy będzie jego kolej.
Jeśli nie dam tam Kyuhyuna, gdy przyjdzie moja kolej,
on wyśle mnie tam.
Więc nie może tu wylądować.
- Co? - Nie dawajmy go tu.
Bo teraz jest kolej So-hui.
Jak dasz mnie tutaj, pójdę prosto do zielonego.
Oszaleję.
Dlatego ten jest tutaj.
Nie masz więcej opcji?
Dają nam punkty, ale sami nic nie biorą.
Martwi mnie to.
Bo wtedy gra się skończy.
Trudno będzie cię tam wysłać.
Na pole diabła?
Bo Eun-yu chce skończyć pierwsza.
Kyuhyun zdobywa pięć zielonych punktów.
Kolej Yoon So-hui.
Może dam ci czerwone punkty?
Niedługo kolej Kyuhyuna.
Jeśli Kyuhyun będzie ryzykował śmiercią,
spróbują go uratować
i zmarnują swoje ruchy.
Dlatego ich dociskamy.
- Nie możemy tak skończyć. - Nie.
Powinnam zwiększyć wynik Kyuhyuna?
Tak.
- To nie jest zły ruch, nie? - Nie.
Kyuhyun zdobywa czerwony punkt.
Kolej Son Eun-yu.
Son Eun-yu zdobywa niebieski punkt.
Niebieski.
Kolej Kyuhyuna.
- Mogę wziąć to. Albo tutaj… - Gdzie położysz?
Jeśli ruszę ten,
Ji-yeong też ma tu pionek. Nie wiem, gdzie ją umieszczę.
- Może na polu anioła. - Ji-yeong?
Najpierw tak zrób.
Potem jest Hyun-joon. Pomyślmy.
Co zrobić, żeby go zablokować?
Czy to nie jedyne miejsce, gdzie będzie bezużyteczny?
Chodźmy dziś do sektora mieszkalnego.
Pozbędziemy się go, jeśli tak to rozegra.
- To nasza najlepsza opcja. - Tak.
Dobra, tak zróbmy.
Koniec.
Kyuhyun zdobywa pięć czerwonych punktów.
- Patrz. - Kolej Choi Hyun-joona.
Tak.
- Dajesz to tutaj. - OK.
- Nie. Co potem zrobimy? - Dawaj. Będzie sześć.
Tak, sześć tutaj.
Wtedy raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć. Kyuhyun odpada.
Ale teraz kolej Hyun-gyu.
Nie, Ji-yeong.
Racja.
- Więc to koniec? - Tak.
Choi Hyun-joon zdobywa sześć czerwonych punktów.
Kolej Kang Ji-yeong.
Hyun-joon stracił pierwsze miejsce.
Eun-yu jest pierwsza.
Jest pierwsza.
- Nie jest pierwsza? - Jest.
Zaraz. Kończą?
Jeśli nie mamy 15 punktów, stracimy połowę żetonów.
Właśnie.
Ale teraz…
Ja stracę najwięcej.
Ale i tak to zrobiłem, bo to był dobry moment.
Eun-yu musiała skończyć pierwsza,
żeby Hyun-gyu poszedł do więzienia.
Kyuhyun zdobywa pięć zielonych punktów.
Kyuhyun zebrał ponad 30 zielonych punktów.
Na tym kończy się gra w Zrównoważoną Mankalę.
Brawo.
- Nie mieliśmy wyboru. - Sam wybrałem.
Sam wybrałem. Nikt mnie nie zmusił.
To była konsekwencja mojej decyzji.
Naszym celem było pozbycie się Hyun-gyu i skończenie na pierwszym miejscu.
Wygrałam, poświęcając Kyuhyuna, który jeszcze rano z nami grał.
Więc to częściowe zwycięstwo.
Zgodziliśmy się nie utrudniać gry innym.
Ale pod koniec rundy dziesiątej grupa zaatakowała Kyuhyuna.
Więc…
Cóż…
To moja wina.
Kyuhyun odpadł, bo byłem zbyt chciwy.
Tak to jest, jak się źle wybiera sojusze.
Dzięki.
Oto ostateczne wyniki.
Na graczy, którzy nie zdobyli 15 punktów, nałożona zostanie kara.
Wszyscy gracze muszą oddać połowę swoich żetonów.
Rany.
Gracz z najniższym wynikiem to
Kyuhyun.
Kyuhyun, masz obecnie cztery żetony.
Oddaj pozostałe żetony Son Eun-yu.
- Jednak ci pomogłem. - Dziękuję.
To prawda. Wiele nas łączy.
- Pomogłem. - Dzięki.
Kyuhyun, straciłeś wszystkie żetony.
Jako ósmy odpadasz z programu Diabelski plan.
Ósmy. Urodziłem się w ’88.
Kyuhyun, opuść teren gry.
Zadałaś ostateczny cios, więc jesteśmy kwita.
- OK. - Też tak powiedziałam.
Czekaliśmy, żeby razem zagrać.
A jak się udało, to skończyło się źle.
Tak.
Wiesz, chyba…
- To nie to. - …do siebie nie pasujemy.
Masz rację.
Pa, Kyuhyun.
Przynajmniej uniknąłeś więzienia.
- Nie pasuję tam. - Fakt.
Jestem SUPER JUNIOR.
Przepraszam.
Przestań.
Odpadłem przez moje niezdecydowanie.
Problemem było to, że część mnie udawała sprawiedliwego.
W wielu programach jestem gospodarzem albo zasiadam w jury.
Tu pierwszy raz od lat czułem, jak buzuje we mnie krew.
Byłem uczestnikiem.
Rozwiązywałem zagadki, biegałem, byłem szczery.
Świetnie się bawiłem.
Czuję niesamowitą wdzięczność.
Bo odchodzę, nie żałując żadnego mojego zagrania.
No to lecę.
- Miłego dnia. - Na razie.
Pa.
GG.
Rany.
Przez ostatnie dni głodowałam,
więc chciałam zjeść dobrą kolację w sektorze mieszkalnym.
Dlaczego mi smutno?
Baw się dobrze w sektorze.
Ji-yeong, przeżyj.
Zjedzcie coś szybko, póki tu jesteście.
- Ja już jem. - Wreszcie zobaczysz sektor mieszkalny.
Pozbyliśmy się jednego z nich.
A drugie przejdzie przez piekło.
Dla mnie to w 70-80% zwycięstwo.
Przypomnę, ile żetonów mają poszczególni gracze.
Najmniej żetonów mają
Kang Ji-yeong,
7high
i Jeong Hyun-gyu,
więc to oni trafią do więzienia.
Ja…
chciałabym wykorzystać nagrodę z ukrytego poziomu.
Że co?
Wiedziałem, że coś ukrywa.
To nie było na finał?
Zostanie ci teraz przyznane dziesięć żetonów.
Dziesięć żetonów.
Oto nagroda z ukrytego poziomu.
Nie wierzę.
DIABELSKI PLAN POKÓJ ŚMIERCI
Jeong Hyun-gyu, oto twoja nagroda.
Dziękuję.
Co to ma być?
Oto nowa klasyfikacja.
Ale zwrot akcji.
Do więzienia pójdą
Kang Ji-yeong,
7high
i Son Eun-yu.
To mi rozwaliło głowę.
3 DNI WCZEŚNIEJ
Odniosłeś sukces.
W ramach nagrody otrzymasz dziesięć żetonów.
Gdy będziesz chciał je dostać, powiedz:
„Chcę otrzymać nagrodę”
i dostaniesz je natychmiast.
Możesz o nie poprosić, nawet jeśli masz zero żetonów,
ale nie możesz otrzymać nagrody w pokoju śmierci.
Użyję ich, gdy będę miał nóż na gardle.
Albo gdy coś niemożliwego stanie się możliwe z dziesięcioma żetonami.
Tylko w takich przypadkach.
Ale nic nie dostałem.
To po co to było?
Dadzą mi coś, co pomoże mi w finale.
- Żadnych żetonów? - Zero.
Nie myślę o tym, że to moje żetony.
Muszę próbować zgromadzić ich jak najwięcej.
Nie mam tych dziesięciu.
Nie chcę iść.
Wiem. Znam twoje zdanie.
Tylko głupiec stanąłby do gry więziennej. Muszę tego uniknąć.
A włożyliśmy w to tyle wysiłku.
Zdecydowano, kto pójdzie do sektora mieszkalnego,
a kto do więzienia.
Gracze, przejdźcie do przypisanych wam miejsc.
Wiedziałem, że coś ukrywa.
Było ci ciężko.
Zabiliście przez to Kyuhyuna.
Pamiętajcie o tym.
Wrócę jutro. Tylko poczekajcie.
Cóż.
Muszę zabić wszystkich.
Nikomu już nie ufam.
Mam to gdzieś, czy jutro mnie wykończą.
Trzymaj się, Hyun-joon.
- Pa. - Walcz.
Dobrze grałeś.
Wzajemnie.
Dobrze grałeś.
Kurde, co ona tu robi?
- Że co? - Spoko.
Weźmy się w garść.
Podejrzewałam, że kłamie.
- Ale nie spodziewałam się. - Jestem w szoku.
Ile dostał?
- Dziesięć. - Miał dziesięć?
Mógł ich użyć, kiedy tylko chciał.
Tak. Wcześniej nie chciał, boby je stracił.
Najpierw myślałem,
że Hyun-gyu robi to wszystko, by uniknąć eliminacji,
a jemu nigdy nic nie groziło.
- Tak. - Zrobił to, żeby ochronić żetony.
Poszedł do So-hui.
Mam to tak po prostu zaakceptować?
Ponad to Kyuhyun odpadł, mając się za bohatera.
Myślicie, że Kyuhyun wie? Chyba wie, co?
- Nie sądzę. - Skąd miałby wiedzieć?
- Pomógłby mu, wiedząc, że ma 17 żetonów? - Nie spodziewał się ataku.
Dlatego mówię: „Spoko, nie mogliśmy cię pokonać.
Zróbmy rewanż tutaj”.
- Boi się nas. - Odmówiłby.
Nie da się kogoś zmusić.
Jestem taki zły.
Hyun-joon, przepraszam za sugestię, że jesteś słaby z matmy.
Spoko. Pewnie byłeś zaskoczony.
Dobrze, że wygrałeś żetony.
Nie wiedzieliśmy. Chcieliśmy cię wysłać do więzienia.
- Dlaczego skończyłeś grę? - Co?
Zrobiłeś to, bo bałeś się, że stracisz żetony?
Nie wiedziałem.
Myśleliśmy,
że masz jakąś przewagę w finale.
Nie chcieliśmy cię do niego dopuścić.
- Dlatego to zrobiliśmy. - Chcieliście mnie wyeliminować?
Gdybyś nic nie zrobił,
jutro zagrałbyś z drugiego miejsca.
Ale jesteś trzeci.
Dlaczego?
Bo dam So-hui żetony.
Mam to gdzieś.
Nic mi nie dawaj. Trzymaj je. Serio.
Weź chociaż dwa.
- Nie. - To jeden.
- Nie. - Nie wiesz, co się jutro stanie.
Tak. Dlatego je zatrzymaj.
Chcę, żebyś wszedł do finału. Zatrzymaj je.
Źle bym się czuła, gdybyś mi je dał, a potem coś by nam się stało.
Zatrzymaj je.
Ciekawi mnie ta wasza więź.
Kiedy się tak zaprzyjaźniliście?
Zawsze się wspieracie.
Bo dobrze nam się razem gra.
Nic cię nie łączy z grupą więzienną?
Łączy mnie. Ale wy twierdzicie, że postępujecie praktycznie.
Byliśmy razem w więzieniu. Są dla mnie ważne.
Nie martw się tym.
Mam być praktyczny?
- Pewnie. - Dobra.
Każdy jest inny. Nie musimy być praktyczni.
Macie silną więź.
Zastanawiałem się dlaczego.
Osoba, którą chciałem powstrzymać, jest teraz na pierwszym miejscu.
A ja jestem w niekorzystnym położeniu.
To mocny gracz i nie udało nam się wysłać go do więzienia.
Będę się zamartwiał całą noc.
- Hej. - Nie jestem zaskoczona.
Eun-yu, daj mi żeton. Wróciłem do siebie.
Daj mi żeton, skoro nie udało ci się wyjść.
- Mam cztery nowe. - Może nie mnie.
Lepiej je podzielmy, będą równe szanse w grze.
Bo nie wiemy, kto odpadnie.
Daj mi jeden. I jeden Ji-yeong.
Będziecie mieć po trzy.
Trzy, trzy, dwa, OK?
- Masz dwa? - Tak.
Ale to nic, sam jestem za to odpowiedzialny.
Tak czy siak, wiele nam się dziś udało.
Po zmianie sojuszu
nasze ruchy były gorsze.
Ale potem się odegraliśmy.
I wygraliśmy.
To osiągnięcie samo w sobie. Serio.
Tylko nie wiadomo po co.
Z punktu widzenia Hyun-gyu
pozbyliśmy się Kyuhyuna, który miał dziewięć żetonów.
Przypadkiem mu pomogliśmy.
Bo teraz ma najwięcej żetonów,
a Hyun-joon połowę swoich.
Usunąłem mu z drogi przeszkody.
Jest coś, o czym nie pomyślałem?
Nagroda z ukrytego poziomu
pokrzyżowała nam plany.
To rozczarowujące i do bani.
Ciekawe, co dziś będzie.
Tak sobie teraz pomyślałem,
jak wygląda relacja Hyun-joona i Hyun-gyu?
Dlaczego pytasz mnie?
- Nie wiem. - Po prostu.
na początku tacy dla siebie nie byli.
A jacy?
Chyba bardziej:
„Pomogę ci, jeśli ty mi pomożesz”.
Skoro Hyun-joon jest oficjalnie po naszej stronie,
powiem ci prawdę.
Odkąd Hyun-joon się stąd wyniósł…
- Gadał z tobą. - Tak.
Próbowaliśmy się pozbyć Hyun-gyu przy każdej możliwej okazji.
Już wtedy tego chciał?
Gdy graliśmy w grę z potworami.
Można atakować ludzi.
Chcę kogoś potajemnie zaatakować na próbę.
- Powiedział ci? - Tak.
Najpierw chcieliśmy spróbować zabić Hyun-gyu.
Wystarczy cios.
- Na Hyun-gyu? - Zaatakuj go raz.
Więc Hyun-joon cały czas był trochę po naszej stronie.
Chciałbym się przebrać.
Ja codziennie się przebieram.
Masz nowe ciuchy.
Codziennie.
Ludzie pomyślą, że chodzisz cały tydzień w tym samym.
Zmieniam je codziennie. I nawet się kąpię.
Moja głowa.
Masz jeszcze gorączkę?
Nie, już nie.
Plan był taki, żeby posłać mnie do więzienia,
zmówić się w grze więziennej i mnie wywalić?
Tak.
Wyeliminowanie mnie nie znaczy, że wygrają.
Czuli, że muszą cię wyrzucić,
bo nie wiedzieli, jaką miałbyś przewagę w finale.
Nie byłam zadowolona z tego, co mówili.
Musisz próbować wygrać.
My tylko chcemy przetrwać.
Mówili, że ich ambicją nie jest wygrana.
- Ale to nieprawda. - Właśnie.
Zachowują się tak, bo chcą wygrać.
Ile ma teraz żetonów?
- Miał 13, stracił połowę. Sześć? - Siedem.
- Siedem? - Tak.
Nie.
Musisz być druga. Dla mnie to lepiej.
A ty, ile masz?
Mam 12. Wystarczą mi.
Dałem jej dwa.
Dobrze.
Ciekawe, jak długo żetony będą się liczyć.
Do jutra.
Ważne będzie, kto ma ich najwięcej jutro.
Pewnie nie będzie więzienia.
Każdy oddaje się przemyśleniom.
Wszyscy mówią, że nic im nie jest, ale to nieprawda.
Rozchmurz się.
Niezręcznie mi, jak masz taką minę.
- To nie przez was. - Głowa do góry.
Znów poszli do więzienia.
- Smutno ci? - Pewnie.
- Nie płacz. - Muszę obejrzeć ich starcie.
Nie wiedziałam, że tak się czujesz. Przykro mi.
Ciekawe, w co będziemy grać.
No.
Znów tu siedzimy we trójkę.
Potem zostanie dwójka.
Dzisiejsza gra więzienna będzie mocna.
Dajmy z siebie wszystko i grajmy fair.
I nie zgińmy jutro bez sensu.
Ktokolwiek przeżyje, niech się stara.
Chwila prawdy.
Gra więzienna zacznie się za 30 minut.
Już nie podskakuję.
Oto piąta gra więzienna.
Zakończy się ona dziewiątą eliminacją z programu.
Dzisiejsza gra to
wall go.
Grają w wall go.
- Co? - We trójkę?
W wall go trzeba stawiać na planszy mury,
by zwiększać swoje terytorium.
Już w to razem graliśmy.
Przed rozpoczęciem gry gracze wylosują piłeczki,
by ustalić kolejność gry.
Każdy gracz otrzyma dwa pionki
w swoim kolorze.
Począwszy od pierwszego gracza
gracze po kolei ustawią pierwszy pionek w dowolnym miejscu na planszy.
Potem kolejność się odwróci i gracze ustawią drugi pionek.
Gdy gra się rozpocznie,
gracze po kolei będą przesuwać jeden z pionków
o jedno pole lub o dwa pola.
Pionki można przesuwać w górę, w dół, w lewo lub w prawo.
Nie można ich ustawić na zajętym już miejscu.
Ruszając się dwa pola,
można iść jedno do przodu i jedno wstecz,
zajmując znów to samo miejsce.
Rozstawienie to 60% sukcesu.
Po ruszeniu pionka
należy postawić mur po którejś ze stron pola z pionkiem.
Nie można postawić muru tam,
gdzie już stoi mur innego gracza.
Każdy gracz ma 90 sekund na swój ruch,
a jeśli nie zmieści się w czasie, mur zostanie postawiony przypadkowo.
Przesuwany pionek
nie może przejść przez mur,
który stoi na jego drodze.
Gracze jednak mają jedną możliwość,
by w swojej turze zburzyć mur.
Gracz może zburzyć wyłącznie mur, który stoi na jego drodze.
Gracze wykonują ruchy po kolei,
aż każdy z graczy nie zostanie zamknięty na własnym, ogrodzonym terenie
i wtedy gra się skończy.
Gra się skończy, nawet jeśli
nie wszyscy gracze skorzystają z opcji buldożera.
Rozumiem.
Liczba pól na terytoriach graczy
zostanie podliczona
i przyznane zostaną punkty
równe liczbie pól.
Gracz, którzy wygra, zapewni sobie bezpieczeństwo.
Jeśli więcej graczy będzie miało tyle samo podbitych pól,
zwycięży ten,
który zajmuje większe pojedyncze terytorium.
Gracz, który zwycięży, otrzyma żeton.
Pozostała dwójka graczy
rozegra kolejną grę wall go.
Kolejną?
To okrutne.
W drugiej rozgrywce nie ma już opcji buldożera.
Grę wygra osoba,
której terytorium będzie większe.
Ostatni gracz zostanie wyeliminowany z Diabelskiego planu.
Gra rozpocznie się za 30 minut.
Gra w trójkę jest fair.
Bo we trójkę
jeden błąd może wszystko zmienić.
Jeden na jeden będzie ciekawa.
Cztery pionki na głowę.
Ale bez buldożera.
- Czyli liczą się tylko umiejętności. - Tak.
Graliśmy kilka razy w wall go.
Nie za dużo, ale podobało mi się.
Można zburzyć mur raz. To wprowadza niespodziewaną zmienną.
Kiedy się chce?
Tak. W swojej turze.
Po zburzeniu można go odbudować.
Jak przejdziesz przez dziurę. Tak.
Niezła sztuczka.
Ale jednorazowa.
To zburzę.
Wykorzystałeś.
I co teraz?
Więcej tego nie zrobi.
Burzysz i się ruszasz?
Tak. Tura trwa.
Mogę zablokować tak.
Czad. Ale wykorzystałeś swoją opcję. Więcej nie ma.
Fajna gra. Prosta, ale fajna.
Zabuduję go.
Chociaż pewnie się uwolni.
Jeśli stoi tu pionek, to blokuje przejście, nie?
Może wyjść tylko tędy.
Dlatego blokowanie jest ważne.
- Eun-yu pewnie będzie niezła. - Tak.
Czyli pojedynek Ji-yeong z 7highem.
W więzieniu jest tylko wall go i problem skoczka.
Mieliśmy tu tę grę.
Od drugiego dnia próbowałam w nią grać.
Ani razu nie zagrałam do końca.
Czwartego dnia rano w końcu mi się udało.
Grałam wtedy też z 7highem i Ji-yeong.
Trudno będzie pokonać 7higha w pojedynku.
Nie sądziłam, że będziemy w to grać.
Serce mi mówi, że jesteśmy drużyną.
Ale w tej grze dowiemy się, kto nas reprezentuje.
Komu dobrze pójdzie, będzie bezpieczny.
Wtedy zmierzy się z nimi.
Będę grał fair i przyjmę każdy wynik.
One też tak pewnie sądzą.
Wezmę to na poważnie i dam z siebie wszystko.
Z kim jesteś najbliżej?
Z Eun-yu.
Szkoda mi jej. Naprawdę jej współczuję.
Jutro ostatni dzień, poza finałem.
Cały czas była w więzieniu. To trudne.
Kurczak w puddingu był za mały.
Jednak nie przyniósł szczęścia?
Miałam dobrze przeczucia.
A wyszło jak zawsze.
Gra więzienna niedługo się zacznie.
Wszyscy gracze w więzieniu
muszą przejść do pokoju śmierci.
Do dzieła!
Serio, bawmy się dobrze.
Zróbmy to, jak trzeba.
- Bawmy się. - Tak jest.
Jeśli 7high przetrwa, jutro wróci z zaciśniętą szczęką.
Oby odpadł. Boję się go.
Ja też.
Znów tu jestem.
- Może podajmy sobie ręce? - Okej.
Grajmy fair.
Powodzenia.
Dajcie z siebie wszystko.
Eun-yu.
Jak ładnie wygląda.
Spięła włosy. Ślicznie jej.
Rozpoczynamy piątą grę więzienną,
wall go.
Najpierw ustalimy kolejność.
Mam numer dwa.
Numer trzy jest OK.
Ustawcie swoje pionki.
Kang Ji-yeong, postaw jeden z pionków.
To trudne przy trójce graczy.
Za bardzo na środku?
Teraz Son Eun-yu.
Postaw pionek.
7high.
Postawcie teraz drugi pionek.
7high, postaw pionek.
Son Eun-yu.
Przy rozmieszczaniu pionków martwiłam się głównie tym,
że zawsze byłam druga.
To mnie martwiło.
Pierwszy pionek postawiłam po lewej.
Ale bliżej góry.
Pomyślałam: „Jeśli 7high uzna, że wchodzę na jego teren,
i ustawi swój po mojej prawej, będę miała problem”.
I właśnie tak zrobił.
Mam przez ciebie zgryz.
Kang Ji-yeong, postaw drugi pionek.
RANO, DZIEŃ 4
Ji-yeong dała swój na środek.
Pewnie zostanie odizolowany.
Wyobraź sobie, że gramy we czwórkę
i tu jest pionek.
Ten zostanie uwięziony.
Ale jak zaczniesz na środku i dobrze to rozegrasz,
to możesz zająć spore terytorium.
Pionki zostały rozmieszczone.
Rozpoczynamy grę w wall go.
Kang Ji-yeong, masz 90 sekund,
by ruszyć pionek i postawić mur.
Ji-yeong ruszyła w moją stronę i natychmiast postawiła mur.
To dla mnie trudne, bo jeśli prze w moją stronę, to oznacza,
że moje terytorium będzie odpowiednio mniejsze.
Son Eun-yu.
OK.
Jest ich tylko trójka, więc od razu się stresują.
Czyja jest kolej?
7higha.
- Czerwone? - Tak.
Kolej 7higha.
Jedyne, co mogłem zrobić,
to postawić mur między mną a Ji-yeong.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej Son Eun-yu.
Rany.
Kolej 7higha.
Pewnie ci ciężko.
Zostało 30 sekund.
Dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć…
Kolej Kang Ji-yeong.
7high może odgrodzić dziewięć pól.
Ale jeśli Ji-yeong dobrze to rozegra, może być mniej.
Musi skończyć przed nią i uciec,
ale jeśli go tam zamknie, będzie ciężko.
Ma buldożera.
Kolej Son Eun-yu.
Zostało 30 sekund.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem
siedem,
sześć…
Kolej 7higha.
Gdy gra się w cztery osoby,
utknięcie przy dwóch murach jest najgorsze.
- Tak. - Można umrzeć w jednej turze.
Właśnie.
Teraz już wiemy.
A gdyby było trzech graczy, grasz tak
i jak tylko ktoś jest odizolowany,
zamykasz go, nie tracąc też z oczu trzeciego gracza.
I robisz z tego pojedynek.
Nawet jeśli nie jesteś w sojuszu.
Zostało 30 sekund.
7high nie może iść do góry,
bo żółty go zaraz zablokuje.
A jeśli pójdzie w prawo?
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć…
- Kolej Kang Ji-yeong. - Wiedziałam.
- Pozbyła się jednego. - Tak.
Kolej Son Eun-yu.
7high jest…
Kolej 7higha.
Po co tu przychodziłeś? No po co?
Zostało 30 sekund.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej Son Eun-yu.
Kolej 7higha.
Zostało 30 sekund.
Zapędziłyście mnie w kozi róg.
Zwariuję.
Tylko dlatego, że tu przyszedłeś.
Nieważne, jak to się stało,
nie mogłem zmarnować ani jednego ruchu więcej.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć…
Zrobiłem to, myśląc: „Czy to jedyny ruch, który mi pozostał?”.
Chciałem to skończyć
i czekałem na okazję, by użyć buldożera.
Kolej Kang Ji-yeong.
Czerwony i niebieski są obok siebie.
Ucieczka stamtąd zajmie dwie tury.
Są w impasie.
Chce zagrodzić Eun-yu.
Kolej Son Eun-yu.
7high i Ji-yeong się starli,
więc wszystkie terytoria były w miarę jasne.
Kolej 7higha.
7high musi uciec w lewo, żeby wygrać.
Przebije się?
Możliwe. Kto wie.
Eun-yu tylko zyskała na moim starciu z Ji-yeong, więc…
Uznałem, że wykradnę jej trochę terytorium.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej Son Eun-yu.
To przyblokuje Ji-yeong.
Muszą ją zamknąć.
Dlaczego tam poszła?
Mój pionek utknął, podczas gdy czerwony i niebieski walczyły.
Ale cieszyło mnie to.
Jak ktoś ma duży teren
i nie chce jeszcze używać buldożera,
to może ten pionek powinien stawiać mury.
Bo żeby ukończyć grę,
trzeba domknąć terytoria,
więc sam teren nie wystarczy…
Masz rację. Tak.
Trzeba by było się ciągle więzić.
Samemu zredukujesz swoje terytorium.
Byłam uwięziona na środku.
Jedno pole, dwa pola, jedno pole.
Gdybym stamtąd wyszła i to zamknęła,
oddałabym ten teren niebieskiemu,
a powinnam była ruszać się w środku i zmniejszać pole.
Lepiej było oddać to komuś innemu.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej Son Eun-yu.
Zamknęła.
7high.
Kolej Kang Ji-yeong.
Miałam nadzieję, że zaczną ze sobą walczyć.
Ale Eun-yu nacierała z góry, a 7high z boku.
Byłam zajęta bronieniem się.
Jeden atak za drugim.
Zostało 30 sekund.
Zablokowała go.
Dlaczego?
Chciała pilnować 7higha.
Kolej Son Eun-yu.
Od początku chciałam zdobyć terytorium po mojej prawej na górze.
Czekałam na moment, by tam pójść
albo przebić się przez mur, gdybym była przyblokowana.
A gdy Ji-yeong poszła w górę,
uznałam, że to moja szansa.
Wtedy 7high też zablokował.
Uznałam, że Ji-yeong będzie trudno coś tu ugrać.
Kolej 7higha.
Rany.
Ji-yeong utknęła między naszą dwójką.
Postawiono dwa osobne mury
i mój buldożer był bezużyteczny.
Przy blokowaniu przeciwnika liczy się nie tylko mur,
ale i pionek.
Nawet jeśli zburzysz mur,
na twojej drodze może stać wrogi pionek.
Nie podbijesz wtedy terytorium.
Nawet jeśli użyliby buldożerów i przesunęli się o pole,
zablokowałabym ich.
Nie spodziewałam się, żeby zburzenie muru wiele zmieniło.
Dlaczego na mnie patrzysz?
To koniec.
Kolej Kang Ji-yeong.
Cholera.
Zostało 30 sekund.
Rany.
Użyję buldożera.
- Potwierdzasz użycie buldożera? - Tak.
Ji-yeong użyje buldożera.
Powinna zburzyć tę na górze.
Wyjmij mur i przesuń pionek.
Co? Eun-yu od razu to zablokuje.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć,
cztery,
trzy,
dwa, jeden.
Koniec czasu.
Mur ustawi się przypadkowo.
Zmuszą ją?
- Dlaczego się nie przesunęła? - Właśnie.
Nie umiem myśleć pod presją.
Mieliśmy 90 sekund na obmyślenie ruchu
i tak dalej.
To spora presja, bo czasu jest niewiele.
Słyszałam tylko tykanie zegara.
Czułam, jak upływający czas się kończy.
Kolej Son Eun-yu.
To koniec.
Eun-yu wygrała.
Tak.
Boże.
Zrób to szybko.
Wiesz, że wygrałaś. Wszyscy wiemy.
To tylko gra. Dlaczego płaczesz?
Eun-yu, po co płaczesz? Nie płacz.
To tylko gra.
Kończ to szybko. Wiemy, jaki jest wynik. Ty też wiesz.
Wygrałaś. Brawo. Szybko.
No już. Gratulacje.
Zostało 30 sekund.
Terytoria są odgrodzone,
więc gra się kończy.
Gratulacje. Spokojnie. Nie płacz.
To tylko gra.
Biedactwo.
Dobrze ci poszło.
Son Eun-yu zajęła największe terytorium,
więc jest bezpieczna.
Otrzymuje też jeden żeton.
Son Eun-yu, wróć do strefy mieszkalnej.
Kończcie to i wracajcie.
OK.
Świetnie mi się z nimi grało.
Gdy pomyślałam, że wyrzucam któreś z nich z gry,
było mi ciężko.
Eun-yu jest świetna.
Wcześniej zawsze w to wygrywała.
Tak się złożyło,
że graliśmy razem z Ji-yeong pięć dni z rzędu.
Wiele razem przeżyliśmy.
Gdy została nas tylko dwójka,
podszedłem do tego z myślą:
„Najbardziej ją uszanuję, jak dam z siebie wszystko”.
W tamtej chwili to poczułam.
Wiedzieliśmy, że to postanowione.
„Jak mamy się ze sobą zmierzyć, to walczmy z godnością”.
Jeszcze raz.
Kang Ji-yeong i 7high, jako że nie wygraliście
poprzedniej gry, musicie rozegrać kolejną partię wall go.
Otrzymacie po cztery pionki.
Dwa z nich zostały już rozstawione.
Kolejne dwa możecie ustawić sami.
W tej rozgrywce nie macie do dyspozycji buldożera.
Gracz z największym terytorium
będzie bezpieczny.
Drugi gracz
jako ostatni zostanie wyeliminowany z Diabelskiego planu.
Rozpocznie gracz z większym terytorium w poprzedniej grze,
7high.
Rozpoczynamy grę.
Ustawcie swoje pionki.
7high, postaw pierwszy z pionków.
Kang Ji-yeong, postaw pierwszy z pionków.
Kang Ji-yeong, postaw drugi pionek.
W środku.
Brawo.
- Trzeba będzie blokować. - Tak.
7high, postaw swój ostatni pionek.
Pionki zostały rozmieszczone.
7high, masz 90 sekund, by ruszyć pionek i postawić mur.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Ji-yeong musi się ruszyć jak litera L.
Tak.
Nieźle.
7high musi się stamtąd wydostać.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Dobra jest.
Wygra, jeśli zachowa spokój.
Kolej 7higha.
Zostało 30 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem…
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Zostało 30 sekund.
Tak będzie dla niej lepiej.
Ji-yeong powinna przejść tu i postawić mur tak.
7high będzie musiał się bronić, a ona zejdzie w dół tym.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć…
Kolej 7higha.
- Że co? - Co?
Chce to zablokować.
Całkowicie odgrodzić Ji-yeong.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej 7higha.
- Ji-yeong ma sporo terenu. - Może zabezpieczyć dziewięć pól.
A jak straci dwa, to wciąż ma siedem.
Kolej Kang Ji-yeong.
Mogła zdobyć jeszcze jedno.
Tak?
Jedno albo dwa pola.
Ale ten pionek jest martwy.
- Odizoluje go. - Fakt.
Rany.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Kolej 7higha.
To był dobry ruch.
Ji-yeong zmusiła 7higha do porzucenia tych dwóch.
Teraz nie ma jak się ruszyć.
Zostawione pionki działają jak mur.
7high zgromadził swoje pionki w centrum.
Uznałam, że nie powinnam go opuszczać, nieważne, co by się działo.
Zostało 30 sekund.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć…
Kolej Kang Ji-yeong.
Dlaczego tak?
Zablokował, bo myśli, że to jego teren? Co jest?
Ji-yeong ma osiem, dziewięć, 11.
Jeszcze pięć czy sześć i wygra.
Wygra, jeśli nie popełni błędu.
Próbowałem uwięzić pionki w centrum
i popełniłem błąd, przesuwając jeden z nich w dziwne miejsce.
Zostało 30 sekund.
Co jest?
Dlaczego? Tym razem nie ma buldożera.
Po prostu się denerwują?
Może są zmęczeni.
Trudno zachować tam trzeźwy umysł.
Dlaczego to zrobiła?
Kolej 7higha.
O nie.
Bardzo chciałam nie oddać mu centrum
i w razie konieczności móc poruszać się w dowolnym kierunku.
Tak mnie pochłonęło myślenie, że sama się odizolowałam.
Zostało 30 sekund.
Dziesięć, dziewięć…
Kolej 7higha.
To najlepsza dla niego opcja,
bo podbije kolejne trzy pola.
Kolej Kang Ji-yeong.
Oby Ji-yeong to zauważyła.
Właśnie. To jej droga ucieczki.
Brawo!
Tak!
- Mogła pójść dalej. - Nie musiała blokować.
Mogła poczekać.
Myślałam, czy nie pójść dalej i dopiero potem zablokować,
ale uznałam, że to za daleko.
Przestraszyłam się.
Za dużo myślałam.
Rusz ten pionek. Ten górze.
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Dziewięć, dwanaście.
Osiemnaście, dziewiętnaście.
Zostało 30 sekund.
Chciałam grać najlepiej jak się da.
Ale czas mijał,
a mnie z każdym odliczaniem serce pochodziło do gardła.
Nie rób tego. Nie idź tam.
Nie tam.
Dlaczego tam idzie?
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem…
Kolej 7higha.
Kolej Kang Ji-yeong.
Zostało 30 sekund.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć,
cztery,
trzy…
Pod spodem. Na dole.
Dwa, jeden…
Pod spodem.
Nie, pod spód!
O nie.
Kolej 7higha.
GG.
Pola zostały oddzielone, więc gra dobiegła końca.
Oto wyniki gry.
7high podbił większe terytorium,
więc zapewnił sobie bezpieczeństwo.
Kang Ji-yeong przegrała,
a więc jako dziewiąta odpada z programu Diabelski plan.
Kang Ji-yeong, opuść teren gry.
Nie wierzę, że odpadła.
Bardzo mi jej szkoda.
Jestem przyzwyczajony do konkurowania,
więc eliminacje mnie nie smucą.
Zawsze patrzyłem na nie jako na część gry.
Ale wiele przeszedłem z Ji-yeong.
Jedliśmy razem absurdalny więzienny chleb
i piliśmy razem piwo w sektorze mieszkalnym.
Połączyło nas też poczucie bezradności w głównej grze.
A po tym wszystkim to ja odesłałem ją do domu.
Pierwszy raz się tak czułem.
Naprawdę…
cieszę się, że mieliśmy szansę razem grać. Serio.
Mam nadzieję, że to wiesz.
Wciąż to przeżywam.
Moje pożegnanie z Justinem,
wysłanie pionka Kyuhyuna na pole diabła pod koniec gry.
Wspominam, jak weszłam do domu
i zobaczyłam Kyuhyuna. Pomyślałam: „Zrobiło się poważnie”.
Zostałam wyeliminowana w grze, w której bardzo się starałam.
Nie czuję gniewu ani niesprawiedliwości.
Czuję ulgę.
Najbardziej żałuję, że odsunęłam się na bok, gdy znaleźliśmy ukryty poziom.
Myślę, że to dlatego teraz odpadłam.
Jeśli chodzi o finał…
Jestem rozdarta,
więc chcę, żeby w finale byli albo 7high albo Eun-yu.
A ja będę im kibicować bez względu na wszystko.
Dziękuję.
Widzimy się pojutrze.
To koniec gry więziennej.
7high, wróć do strefy mieszkalnej.
Brawo.
Przewidywałam, że tak się będę czuć pod koniec, ale…
Ja nie wiedziałem.
Więc mnie to uderzyło.
Nie planowaliśmy tego,
ale tak się złożyło, że Ji-yeong i ja prawie zawsze graliśmy razem.
A poza tym
gdy graliśmy we trójkę… Jak to opisać?
Kierowały nami stłumiony gniew i zło…
Z ostatniej pozycji.
Tak, dlatego jakoś inaczej się czułam, gdy graliśmy razem.
Szczerze mówiąc,
byłoby mi też bardzo przykro,
gdyby któreś z nas odpadło w głównej grze przez nasz błąd.
Ale stało się to, gdy zmierzyliśmy się ze sobą w grze więziennej.
To coś innego niż przegrana w głównej grze i eliminacja.
Dziś się tego nie spodziewałam.
Ale…
Gdy Ji-yeong pojutrze tu wróci,
poczuje się, jakby otwierała skrzynię skarbów.
Jeśli jedno z nas trafi do finału.
Gdy otworzy skrzynię,
będzie miała komu kibicować.
A może będziemy tam we dwójkę.
Kto wie.
Jak to powiedziałeś, zrobiło mi się przykro.
Że nie mogę jej zawieść.
Ale jesteś wspaniała.
Udało ci się przeżyć już pięć razy.
Jutro chciałabym się wyspać w sektorze mieszkalnym.
- To znaczy, że będziesz w finale. - To moja ostatnia szansa.
Co za paradoks. Trafię tam, tylko jeśli będę w finale.
Faktycznie.
Inaczej się nawet nie przebierzesz.
I odpadniesz bez makijażu i w więziennym stroju.
Jest jakaś lepsza motywacja?
- To twoja motywacja. - Prześmieszne.
Jeśli Eun-yu wparuje do finału,
będzie nieziemska.
Jak jej się uda, zostanie Królową Więzienia.
Jest wspaniała.
Eun-yu mnie przeraża.
Jest Królową Więzienia.
Zawsze świetnie nad sobą panuje.
Jest naprawdę niezwykła.
Cieszę się, że jutro się z nią zmierzę.
Zrobię, co w mojej mocy, żeby zagwarantować nam pierwsze miejsca.
Bo tylko dwie osoby przetrwają.
Musisz chronić swoją pozycję.
Dobra.
Dziś Hyun-gyu się wykaraskał,
ale So-hui straciła sporo żetonów.
Jeśli to gra solo, to Hyun-joon ma ich wciąż sporo.
Nie myślę już o tym w ten sposób.
- Nie? - Tak czy siak,
nie będziemy sobie kraść żetonów.
Raczej zrobią z nich broń.
Tak.
Gry takie już są.
Jeśli uda ci się zaatakować, pojawi się szansa.
A jak potem rywal popełni błąd,
- pojawi się następna. - Tak było dzisiaj.
Wtedy może ich pokonamy.
Dziś obie drużyny sporo straciły.
Przez Hyun-gyu.
A do tej pory ja miałem się za tego złego.
Zastanawiałem się, dlaczego robię złe rzeczy
przez ostatnie pięć dni.
Ale między nami czaił się inny złoczyńca.
Ja byłem tylko chuliganem.
Nie złoczyńcą, a chuliganem?
Tak, zwykłym dryblasem.
Złoczyńcą jest ktoś inny.
Mnie nawet zaimponowały
dzisiejsze ruchy Hyun-gyu.
Byłam w szoku, jak wyciągnął tego asa z rękawa.
Ale to nie było niesamowite, bo wymyślił coś nie z tej ziemi.
Raczej: „Wow, jak mógł…?”.
„Jak mógł się do tego posunąć?”
To w pewien sposób też jest niesamowite.
Z punktu widzenia całej gry
to był naprawdę świetny ruch.
- Dobry wybór. - Po prostu…
miał złoty bilet i zagrał go na samym końcu.
Zapewnił sobie przetrwanie.
Było dla niego priorytetem. To był najlepszy wybór.
Jego ruchy były dobre,
ale jednocześnie zranił i wyeliminował innych.
Jutro 7high skieruje pewnie swoją złość na ciebie.
Co ja mu zrobiłem? Byłby w stanie poświęcić siebie, by zaatakować mnie.
Na jego miejscu zrobiłbym to,
by wesprzeć Eun-yu.
Będę o tym pamiętał.
Zrobiło się łatwiej.
Gra jest bardzo prosta.
Zabić albo dać się zabić.
Baw się jutro dobrze.
So-hui i ja będziemy grać razem.
Bez ciebie.
Spoko.
Uprzedzam cię.
Nawet wtedy był taki do bólu szczery i bezlitosny.
„Hyun-joon, jutro będę grał z So-hui. Bez ciebie”.
Ty rób swoje, a ja zrobię swoje.
Znów jestem rywalem Hyun-gyu.
Więc bez problemu wejdę w sojusz z 7highem i Eun-yu.
Chociaż zbudujemy obronę.
Ma więcej żetonów niż my,
ale będę się starał.
Wiele dziś przeszedłeś.
Ty więcej.
Jutro musimy być w najlepszej formie.
Czy to tu w ogóle możliwe?
Postarajmy się chociaż.
Ucieszyłby mnie pudding ze słuchotkami.
Ja bym zjadł samgyetang.
Byłoby super. Ale to marzenie ściętej głowy.
Pudding ze słuchotkami jest jeszcze w naszym zasięgu.
Tęsknię za mięsem.
Za duszonym ostrym kurczakiem albo duszonymi żeberkami.
O tak. A niby za niczym nie tęskniłam.
Myślałam, że zapomniałam o jedzeniu,
ale kurczak i żeberka? Pycha.
Rany.
GODZINA 7 RANO
Dziękuję.
Co to?
Ciekawe, co to.
Ej.
Pudding ze słuchotkami?
A to nie wołowina i grzyby?
Tak. Na pewno grzyby.
Trzy różne rodzaje puddingu z grzybami.
Ale mi smutno.
Już miałem nadzieję.
Ale jest trochę wołowiny.
W mojej prawie wcale.
- Wstajesz? - Tak.
Dobrze spałeś?
A ty?
- Tak. - Tak?
Więcej nie wcisnę.
Nieważne, ile zjem, wciąż czuję pustkę. Czuję, że dostanę niestrawności.
To takie nierealne.
Że to plan filmowy i niedługo będziemy grać.
Codziennie jest tak samo.
Mam wrażenie, że ludzie się zmieniają, gdy tylko stąd wychodzą.
Przeraża mnie to.
Atmosfera domu czy ciepły nastrój więzienia znikają…
- Tak. - Każdy jest sam.
Niby mnie to nie dziwi. Ale rany.
- To trudne. - Tak.
Problemem są te drzwi.
Gdy stąd wychodzimy i wchodzimy do sektora testowego,
ludzie się zmieniają.
Nie są już tacy jak wcześniej.
Usuń Sang-yeona.
Pozbądźmy się ich wszystkich.
Musimy pójść z nimi.
Nie umiesz liczyć?
Wrócę jutro. Poczekajcie.
Zmienili się w najokropniejsze wersje siebie.
Co wtedy zrobiłeś?
Gdy zostało wam z Justinem mało żetonów w pokerze,
co zrobiłeś, że wygrałeś?
Skąd wiesz, że to dobry moment, by wejść za wszystko?
W prostych słowach,
wiesz, że to dobra strategia,
gdy nie opłaca się już podbijać o żeton czy dwa,
tylko lepiej iść na całość.
Na przykład, jeśli myślisz, że po zobaczeniu dwóch kart,
jest 50% szansy, że będziesz mieć dobry układ.
Wyobraź sobie taką sytuację.
Ktoś ma 150 żetonów,
ktoś inny 30, ty masz 20,
a ja mam 10.
OK. To nasza obecna sytuacja?
Tak, po to podaję ten przykład.
Wchodzę za wszystko.
Ale dwójka pasuje.
Zostałaś tylko ty.
Masz 50% szansy, że twoja ręka będzie lepsza.
Albo skończysz z niczym.
Myślisz, że możesz sprawdzić?
- Trudna decyzja. - Wiem.
Bo wchodzenie za wszystko…
Użyj tego tylko na kimś, kto poczuje presję.
Jak zmierzyć się z gościem, który ma 150 żetonów?
Ciężka sprawa.
To rozciągnięta w czasie wojna.
Takie gry są męczące.
Musisz wziąć pod uwagę, ile masz żetonów,
i zdecydować, czy chcesz grać ostro i krótko,
czy rozciągnąć to w czasie.
Oby dzisiejsza gra była bardzo długa.
Mamy większe szanse niż tamta dwójka w długiej walce, nie?
To cud, że jeszcze żyjemy.
Mam nadzieję, że cud życia znów się powtórzy.
Zrobimy, co się da.
Jasne.
Ciekawe, w co będziemy grać.
Aż podskoczyłam.
GRA ZARAZ SIĘ ZACZNIE
Zawsze cię zaskakuje.
Wkrótce rozpocznie się główna rozgrywka.
Przejdźcie do sektora testowego.
Do boju!
Tak!
Damy radę!
Zabawmy się.
Miłej gry.
- Dobra! - Jest jakoś inaczej.
W powietrzu jest napięcie.
Świetnie.
- Obstawianie. - Tak.
- Dzień dobry. - Tak lepiej. Cześć!
Hej.
- Przykro mi. - Dzięki.
O czym mówisz?
Królowa Więzienia wygra.
- Przestań. - Od wczoraj tak mówimy.
Czternaście?
Byłam w szoku, że masz 14.
Musiałem rozwiązać 8x8.
Wersję 8x8 problemu skoczka?
6x6, 7x7 i 8x8.
Nieźle. No to zasłużyłeś.
Dzięki.
7high.
Hej.
Dobrze grałeś. Oglądałem wall go.
Hej, Hyun-joon.
Założyłeś jeans? Jak śmiesznie.
Celowo.
- Celowo? - Tak.
W końcu gramy jako drużyna.
Dzień dobry.
Rozpoczynamy szóstą rozgrywkę Diabelskiego planu.
Wczoraj w grze więziennej została wyeliminowana Kang Ji-yeong.
Pozostało pięcioro zawodników.
Zgadza się.
Zanim rozpoczniemy grę,
oto liczba żetonów posiadana przez poszczególnych graczy.
Aktualnie najwięcej żetonów ma Jeong Hyun-gyu.
A teraz przedstawię zasady dzisiejszej rozgrywki.
Dzisiejsza gra to
Kwestionuj i stawiaj.
To gra,
w której gracze muszą obstawić liczbę kart pewnego koloru
lub zakwestionować obstawienie rywala.
Talia składa się z 60 kart:
po 10 czerwonych, żółtych, zielonych, niebieskich, fioletowych i tęczowych.
Przed rozpoczęciem gry
każdy z graczy otrzyma pięć pól na karty i cztery ramki.
Pola to miejsca, na których gracze kładą karty, które dostają,
a ramek używa się do obstawiania pól.
Po dokładnym przetasowaniu 60 kart
krupier rozda każdemu z graczy w kolejności po pięć zakrytych kart.
Gdy wszyscy gracze umieszczą karty na polach,
pierwszy gracz musi obstawić i postawić zakład.
Pierwszy gracz ma trzy minuty na obstawienie,
ile w sumie kart konkretnego koloru
leży na polach graczy.
Tęczowe karty liczone są
jako obstawiany kolor.
Po obstawieniu
gracz decyduje, ile postawić na ten wybór.
Gracz musi postawić przynajmniej jeden żeton
lub jedno ze swoich pól.
Do postawienia pola gracz musi użyć ramki.
Jeśli gracz przegra, zostanie mu odjęte pole,
a w następnej rundzie otrzyma tylko tyle kart,
ile zostało mu pól.
By brać udział w grze, gracz musi mieć przynajmniej jedno pole.
To oznacza, że można postawić maksymalnie cztery pola.
Gdy pierwszy gracz postawi zakład,
następny w kolejności gracz musi zadeklarować,
czy „przyjmuje” obstawienie, czy je „kwestionuje”.
Jeśli uzna obstawienie gracza za trafne,
musi je przyjąć.
W takim wypadku
do poprzedniego gracza wracają
postawione żetony lub ramki.
Gracz, który zaakceptował obstawienie,
dokonuje własnego obstawienia i stawia zakład.
Gracz musi jednak obstawić
więcej niż obstawienie, które właśnie przyjął.
Czyli jeśli poprzedni gracz obstawił, że na stole jest siedem żółtych kart,
obecny gracz musi obstawić, że jest ich przynajmniej osiem.
Bo przyjął zakład.
Gracz może postawić na ten sam kolor
lub zmienić kolor.
Jeśli uzna, że obstawienie poprzedniego gracza jest błędne,
musi je zakwestionować i zmierzyć się z tym graczem.
Pojedynek jeden na jeden.
Kwestionujący gracz może wybrać,
czy chce podbić, czy sprawdzić poprzedniego gracza.
Jeśli chce podbić,
kwestionowany gracz może wybrać,
czy podbić, sprawdzić, czy spasować,
a licytacja będzie trwać,
aż jeden z graczy sprawdzi lub spasuje.
Gdy jeden z graczy spasuje,
postawione żetony i ramki trafią do drugiego gracza,
a runda zakończy się bez pokazywania kart.
Jeśli obaj gracze postawią tę samą liczbę ramek
i jeden sprawdzi,
trzeba odkryć wszystkie karty.
Jeśli okaże się, że obstawienie poprzedniego gracza było błędne,
kwestionujący gracz ma rację
i otrzymuje wszystkie postawione żetony i ramki.
Na przykład
gracz kwestionuje obstawienie, że na stole leży
przynajmniej pięć czerwonych kart.
Jeśli przy odkrywaniu kart okaże się,
że czerwone karty są tylko cztery,
gracz, który dokonał tego obstawienia, przegrywa zakład
i traci wszystkie postawione żetony i ramki.
Jeśli gracz dokonujący obstawienia ma rację,
czyli na stole leży przynajmniej tyle kart, ile przewidział,
kwestionowanie jest nieudane
i gracz obstawiający otrzymuje wszystkie postawione
żetony i ramki.
Ramki zostają zamienione na żetony.
Dostaniesz prawdziwe żetony.
W dowolnym momencie gry
gracze mogą wymienić żetony na ramki i odwrotnie.
Przy wymianie żetonów na ramki
można otrzymać tylko tyle ramek, ile jest pól.
Nie można mieć więcej niż pięć pól.
To maks.
Po skończonym pojedynku runda się kończy
i gracze muszą zwrócić swoje karty.
Zostają one przetasowane
i ponownie rozdane graczom według tego, ile mają pól.
Rozpoczyna się kolejna runda.
O kolejności w pierwszej rundzie zdecyduje ciągnięcie losów,
a od rundy drugiej pierwszy będzie stawiał gracz, który przegrał.
Jeśli ktoś odpadnie z gry,
jako pierwszy zacznie gracz przed nim,
a gracze będą zamieniać się miejscami co dziesięć rund.
Od momentu zakończenia rundy 15
co pięć rund gracze będą musieli się zrzec jednego żetonu.
Że co?
Niezła zabawa.
Jeśli gracz straci wszystkie żetony, zostanie wyeliminowany.
Gra będzie trwać do momentu, aż w grze zostanie trójka graczy.
Trójka?
Gdy gra się skończy,
każdy gracz otrzyma jeden żeton za każde posiadane pole.
Gracz z największą liczbą żetonów, wejdzie do finału.
Pozostała dwójka graczy pójdzie do więzienia.
Dzisiaj też?
Dajcie spokój.
Gra rozpocznie się za 30 minut.
To okrutne, panie krupierze.
Pozostały czas możecie spędzić w dowolny sposób.
Mogę wrócić do więzienia?
Chociaż to by znaczyło, że przetrwałam.
„No nie, więzienie”.
To mnie najbardziej uderzyło.
Ale potem pomyślałam,
że to nie tak źle.
Muszę skończyć w najlepszej trójce.
A potem po prostu czeka mnie gra więzienna.
To nawet lepiej.
Pomyślałem, że to gra, która może mnie odesłać do domu wcześniej.
Ale i jedyna, która dałaby mi szansę
dojść do finału.
Czyli nie tak źle.
Trzeba współpracować. Informacje są kluczowe.
- Tak. - Pogadajmy z Hyun-joonem.
- Pogadajmy. - 7high, chodź.
Wygląda na to, że będą współpracować.
- Co? - Będą współpracować.
Powiedział to otwartym tekstem.
„Nie będę z tobą grać”. Więc musimy grać razem.
- Jasne. - Właśnie.
W grze dla pięciu osób trzy dzielące się informacjami mają sporą przewagę.
Naprawdę bardzo dużą.
Możemy to wykorzystać, by zdobyć ramki.
Oby udało nam się ich wyeliminować.
Mam po swojej stronie profesjonalnego pokerzystę 7higha.
I Królową Więzienia, Eun-yu.
A ja kim jestem? Kimś, kto przetrwał więzienie.
Trójka z więzienia kontra dwójka, która tam nigdy nie była.
Pewnie, może odpadniemy.
Ale chcemy pokazać, że umiemy zagrać o wszystko.
Bardzo ważna będzie kolejność.
- Myślałam, że każdy będzie grał sam. - Bo tak jest.
Ale skończyło się inaczej. Nie sądziłam, że się rozdzielimy.
Mamy wiele żetonów, więc możemy współpracować.
A oni nie mogą.
So-hui i ja mamy wiele żetonów.
Chcemy zacząć naciskać od rundy 15 w górę.
Wytrzymamy do rundy 15,
a oni wtedy się podzielą.
Chcę zobaczyć, jak 7high jest zagrożony
i jak zwracają się przeciwko sobie.
To bardzo proste.
- Po prostu powiemy sobie, co mamy. - Właśnie.
I trzeba będzie zgadnąć dziesięć kart.
- Oni muszą odgadnąć 15. - Tak.
Ale jak to sobie powiemy?
Dostaniemy karty, napiszemy na kartce, a podczas tych trzech minut
zbierzemy się i wymienimy informacjami.
Jest sześć kolorów.
Załóżmy, że 25 kart rozdane zostaje w miarę po równo kolorystycznie.
To oznaczałoby po cztery karty każdego koloru.
Średnio osiem.
Bo tęczowa to plus cztery.
Podwaja każdy kolor.
- Do pewnego stopnia można to policzyć. - To ważne.
Średnio osiem?
Bo średnio cztery,
ale tęczowa dodaje cztery do każdego.
- Czyli średnia 4,33. - Do każdego?
Jeśli wybiorę niebieski, to tęczowe są niebieskie,
jeśli czerwony – są czerwone.
Więc lepiej dostać więcej tęczowych.
- Tak, są najlepsze. - Właśnie.
Dobrze być na jednym czy drugim ekstremum.
Mieć masę kart.
Tak, albo mnóstwo albo żadnej.
Najpierw będą akceptować zakłady.
- Nie mogą blefować. - Pewnie tak.
Muszą grać bezpiecznie, więc nie będą kwestionować.
A jeśli my blefujemy, a oni to zakwestionują?
Wtedy sprawdź.
Właśnie.
Jak będą kwestionować,
to się poddaj.
Stracisz tylko jedną ramkę.
A jak dadzą się wciągnąć, to zaczniemy podbijać.
Ja będę podbijał za każdym razem. Będę atakować.
Oni będą głównie sprawdzać.
A ja będę atakował.
I tak odpadnę. Jestem na to mentalnie gotowy.
Atakujesz od pierwszej rundy?
Jestem pokerzystą.
Nie blefuję, jak jestem w trudnej sytuacji.
Pamiętaj, że twoje pola są jak energia dla naszego sojuszu.
Spokojnie.
Na szali jest moje przetrwanie, więc będę się starał. Bez głupot.
Czasem możemy blefować.
Jeśli postawię ramkę i ją przegram, tracę pole, tak?
Na przykład, jeśli stracę dwie ramki,
tracę dwa pola?
Gracze mogą użyć ramek, by postawić pola zamiast żetonów.
Jednak jeśli przegrają ramkę, przegrają też swoje pole,
co ograniczy posiadane informacje
i utrudni dalsze obstawianie.
Gdy zaczniemy im odbierać pola, będziemy na wygranej pozycji.
Tak.
Ale myślę, że ważna będzie kolejność gry.
Jeśli będą grać jeden po drugim…
- To najgorszy scenariusz. - Będzie trudno.
Jeśli się rozdzielą, utkniemy.
Właśnie. Tego też się boję.
Ktoś wtedy będzie musiał kwestionować.
- Tak skończy się gra. - Wiem.
Jeśli będziemy grać po sobie,
możemy wymienić żeton.
Możesz kwestionować dziwnie albo trafnie.
I będziemy je wymieniać.
Tak, możesz założyć trafnie albo błędnie.
Wtedy podbiję o dwa i założę błędnie.
Obyśmy grali po sobie, wtedy to zadziała.
Tak.
- Wojna na pojedynki. - Tak.
Przyda nam się fart.
Tak.
Miejmy dobre pozycje.
Będzie fajnie.
Wejdźmy do finału. Ktokolwiek z nas.
Koniec czasu.
Zbierzcie się w sali głównej.
Do dzieła!
Odbijmy się od dna.
Uda nam się.
To możliwe.
Rany.
Będzie fajnie.
Będziecie ciągnąć losy, by ustalić kolejność gry.
Oby się udało.
Spoko.
Trudno będzie się komunikować, ale to dobre pozycje.
Hyun-gyu zaczyna?
No nie, Hyun-gyu.
Hyun-joon, może lepiej dołącz do nas?
- Co? - Poszedłbyś do więzienia.
Znów zaczyna.
Mówiłeś, że nie mogę z wami grać.
Możesz, jak chcesz.
Nie, dzięki.
Potasuję karty.
Dziś mam jeszcze większą pewność.
Chcemy z So-hui zająć pierwsze i drugie miejsce.
Doszedłem tak daleko, więc chcę wygrać. Albo chociaż być w finale.
Jestem z siebie dumna, że przetrwałam tak długo w więzieniu.
Oby Hyun-gyu nie przegrał. Chcę mu pomóc, jak tylko się da.
Jestem na słabej pozycji, bo mam tylko dwa żetony.
Pójdę na całość i zrobię, co w mojej mocy.
Rozpoczyna się runda pierwsza gry Kwestionuj i stawiaj.
DZIEŃ 5 GODZINA 19.00
Ponad to Kyuhyun odpadł, mając się za bohatera.
Myślicie, że Kyuhyun wie? Chyba wie, co?
- Nie sądzę. - Skąd miałby wiedzieć?
Czy ktoś wiedział o twojej nagrodzie? Że miałeś dziesięć żetonów?
Zdradzić ci sekret?
- O ukrytym poziomie? - Tak.
Rozwiązałem planszę i otrzymałem dziesięć żetonów.
Dostanę je w dowolnym momencie. Gdy poproszę.
Jak teraz krzyknę, to je przyniosą.
Dlatego nigdy nie pójdę do więzienia.
Niesamowite.
Powiedziałem tylko tobie i So-hui.
OK.
Dam ci więcej, jak je dostanę.
Nie. Chcę tylko, żebyś poszedł dalej.
- I tak… - Obyś nie trafiła do więzienia.
Oby dobrze ci szło do końca.
- Nigdy nie wiadomo. - Super.
Niesamowite.
Jesteś praktycznie nieśmiertelny.
Kto ma skończyć ostatni?
- Musimy zdecydować teraz? - Tak.
Chcę pozbyć się Hyun-joona z powodu Hyun-gyu.
Ale myślę, że Hyun-gyu wygra.
Na pewno.
- Bo jest teraz bardzo silny. - Tak.
To obierzmy go za cel.
Tak.
Jeśli nie, przejdzie dalej.
Wyślijmy go do więzienia i tam go wyeliminujmy.
Nie robimy nic złego.
Nie chcę wyjawiać
nagrody Hyun-gyu przez wyeliminowanie go.
Ma w zasadzie drugie życie.
Może zostać zabity i zacząć od nowa z dziesięcioma żetonami.
Ale czy możemy go o to prosić?
Było mi przykro,
że grał sam przeciwko sześcioro graczom.
Chciałem mu pomóc.
Napisy: Marta Przepiórkowska