Jak uważasz.
Skończyłem.
Dwa niebieskie punkty.
Koniec z moim sojuszem. Zdejmuję maskę.
Po co do nich dołączył?
Prawda? Nic nie zyska.
Właśnie.
Dadzą mu żetony?
Hyun-joon nas ubezpiecza.
Gdyby nie on, Hyun-gyu już skończyłby grę, by nas załatwić.
My też musimy ochronić Hyun-joona.
Dobra, stoję za nim murem.
Eun-yu wytłumaczyła mu, że ostatecznie chcemy pokonać Hyun-gyu.
W efekcie Hyun-joon może stracić połowę swoich żetonów.
Pewnie już się domyślasz, ale nie zagwarantuję ci,
że zachowasz żetony. Wiem.
Tak?
Wygląda to tak, jakby wszyscy zmówili się
przeciwko jednemu, ale… nie mam wyrzutów sumienia.
Hyun-joon nas ubezpiecza. Mówię, że nas chroni.
Tak? Tak. Mógł już skończyć.
Doprawdy…
Nie podoba mi się to.
Jestem sam.
Ja myślę.
Myślałem, że gram, żeby wygrać…
Ale chyba wyszedłem na łotra.
Kolej Ji-yeong.
Co mam zrobić? Idź tu i weź ten.
Cztery niebieskie punkty dla Ji-yeong. Koniec kolejki.
Dziesiąta kolejka. Zaczyna Hyun-gyu.
Nie mam zapału.
Ja też nie. Wolałabym, żeby Hyun-joon już skończył.
Nie mam ruchu.
Jeden zielony punkt. Teraz 7High.
Co zrobił?
Chodź.
Jestem taki samotny.
Spójrz na niego. Jaki smutny.
Trudno grać samemu.
Hyun-joon już z tobą nie gra? Przeszedł do nich? Poważnie?
Tak.
Nie dajesz mu żetonów? Dawałem wszystkie.
Dlaczego nie chciał?
Chce coś zrobić z nimi. Jako grupa?
To była trudna decyzja.
Hyun-gyu mówi, że będę miał najwięcej żetonów,
ale nie zależy mi na nich.
Jeśli stanę po jego stronie i wygram, potem zmierzymy się w finale.
Tak, on jedyny na przewagę.
I dlatego tego nie zrobiłem. Poza tym drażnił mnie,
stojąc nade mną i pytając, czy umiem liczyć. Nie jestem taki głupi.
Mogę dalej zbierać punkty albo wszystko zepsuć, jednak nie będzie łatwo.
Pewnie trudno ci… grać samemu.
Zdradzicie ich i wrócicie do mnie?
Teraz?
Ja mogłabym.
Możemy zabrać Hyun-joonowi żetony.
Chciałbym nocować tylko z wami.
Zobacz, zrób tak: rozbij tę miskę, to w tej zrobi się pięć.
Wtedy kolejny przełoży swoje tutaj i będzie sześć. Brakuje nam niebieskich.
Zrobimy niebieską miskę? Niezły pomysł.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć. Trafisz do czerwonej.
Nieważne. To tak zrób.
Nie przyznawajmy już sobie wielu punktów naraz. Wrzuć mój tutaj,
a ja zrobię tutaj sześć.
So-hui brakuje niebieskich.
Wtedy Hyun-gyu spróbuje skończyć wcześniej.
Lepiej, żebyśmy my zgarnęli punkty.
Wrzuć So-hui tutaj. Utrudnisz mu liczenie.
Jeden czerwony dla 7Higha. Kolej So-hui.
Siostro.
Gra ze mną.
Za Hyun-joona.
Jak to? Co to znaczy?
Jeszcze myślę.
Co wy knujecie?
Hyun-joon przeszedł.
Przecież się umawialiśmy.
Że co?
Obgadaliście to? So-hui.
Wrzuć 7Higha tutaj.
Za cztery. Chcesz to zepsuć?
Taki miałem plan. Wiem.
Tylko że Hyun-joon mnie wystawił.
So-hui mówiła, że będzie grać z nami. Skoro on mógł mnie zdradzić,
ona może zdradzić was. To to samo.
Naprawdę to zrobisz?
Jeszcze myślę.
Zgodziłam się wcześniej grać przeciwko Hyun-gyu,
bo miał Hyun-joona po swojej stronie.
Ale teraz coś ich poróżniło i grają osobno,
a Hyun-gyu żali się, że został sam. Wiem, jak to jest.
Współczuję mu i mu tego nie życzę.
Nie podoba mi się to.
To bardzo nieuczciwe. Też tak uważam. Ale nikt nie każe nam uczciwie grać.
Mam taką gonitwę myśli.
Nie wypada wystawiać Hyun-gyu.
Nie mogłabym. Mimo że został z Hyun-joonem,
było mi trudno spojrzeć mu w oczy.
Jeśli całkiem go zdradzimy…
Nie mogę mu tego zrobić. Niedobrze, że tak się stało.
Hyun-joon chciał się ratować. Wiadomo, że Hyun-gyu też pragnie zostać w grze.
Bez względu na to, co się stanie, nie chcę…
żeby grał sam. Dobra. Chodź.
Tak nie chciałam płakać na wizji.
To dlatego, że od zawsze gramy razem. Nie… Nie robię nic złego, prawda?
Z logicznego punktu widzenia, jeśli chce się wygrać,
trzeba się pozbyć Hyun-gyu. A to jedyna szansa.
Nie podoba mi się, jak wszystko się popsuło.
Na wstępie mówili, że będą nagradzali zdrady,
ale jakoś nikt nie bije nam brawo.
Złościsz się. Ludziom powinno się to podobać,
a nikt nie klaszcze.
7High, chodź.
Na początku wszyscy poparliśmy twoją propozycję
i chcieliśmy być po jednej stronie.
Ale teraz Hyun-joon go zdradził. To nie kwestia etyczna.
Po prostu nie możemy tak grać.
Kiepską porę wybraliście.
Co myślisz?
Z początku byliśmy po waszej stronie.
Nie uśmiechało nam się iść do więzienia za kogoś innego i ułatwić mu wygraną.
Dlatego się z wami zgadzaliśmy.
Ale skoro Hyun-joon zmienił strony, teraz jest szóstka na jednego.
Tak jakbyśmy się na nim mścili. „Masz za swoje, giń”.
To go nie wyrzucajmy. Grajmy tak jak dotąd,
tylko zabierzmy mu połowę żetonów.
Kto wtedy odpadnie?
Może Hyun-joon.
Chcecie, żeby obaj stracili pół żetonów, a Hyun-joon jeszcze pięć?
Tak.
Nie pójdzie na to. Gdyby został z Hyun-gyu,
nic by mu nie groziło. Zmienił strony, żeby się ochronić.
Niezupełnie zmienił. Ostrzegałem go wprost,
że ja mu nie pomogę. Rozumiem jego stanowisko.
Robi to tylko, by ratować skórę.
Ale w efekcie Hyun-gyu został sam.
W takim układzie miałbym sobie za złe nawet gdybym wygrał.
Ale przecież od początku zmawialiśmy się przeciwko jednostkom. Pamiętacie,
jak wykopaliśmy Se-dola? Albo gdy Justin musiał radzić sobie sam?
Teraz nagle zrobiliście się tacy szlachetni?
Oni chcieli grać samodzielnie, a Hyun-gyu nie. My go do tego zmuszamy.
Siostro.
Obecnie Hyun-gyu jest w najlepszej sytuacji.
Wszyscy poza nim jesteśmy zagrożeni. Nie musi teraz nic robić.
Będziecie nieuczciwi, jeśli mu pomożecie. Naraziliśmy się dla planu.
Gdybyście teraz nas zdradzili, to byłby lincz.
Nie dawajcie sobie grać na uczuciach. Zaczekaj. Uczucia też się liczą.
Od kiedy? Nie mów, że to tylko gra.
Nie o to nam chodzi. Nie liczyliście się z uczuciami wcześniej,
a teraz zaczynacie?
To co innego. Jest inna sytuacja.
Rozumiem wasze stanowisko, ale interesuje mnie tylko,
jak będziecie grać.
Nie wiemy. Ale Hyun-gyu nas prosił.
Jeśli nagle zmienicie strony w środku kolejki,
co będzie z naszymi poprzednimi ruchami?
W tej kolejce liczyło się dla mnie tylko to,
by przyznać ludziom w mojej drużynie niebieskie punkty.
Chciałam powiedzieć tamtym, że mogą grać sami,
ale tę kolejkę należało rozegrać w pierwotnym składzie.
7High mówi do rzeczy, ale pojawiła się zmienna
w postaci Hyun-joona. Też miał pełne prawo zmienić strony.
Tak.
Wiem to… ale uczucia wzięły nade mną górę.
I one ci nie pozwalają?
Wolę ufać Hyun-gyu, choćbym miała odpaść.
Tak?
Nawet jeśli oboje nas zostawią, to nie koniec świata.
Obecnie Hyun-gyu prowadzi, ale jedno z nas ma szansę go wyprzedzić.
Zaczęliśmy ten dzień z tamtą dwójką po naszej stronie,
więc nie mam ochoty ich wystawiać, ale nie ma innego wyjścia.
Jesteś teraz w lepszej sytuacji niż Kyuhyun.
Wystarczy ci trochę niebieskich. Bo mam czerwone?
Tak.
To jak, zdecydowaliście?
Właśnie, jak będzie?
Przepraszamy was.
Oboje chcecie być z Hyun-gyu?
W takim razie mamy propozycję. Za chwilę będzie ruch So-hui.
Zaplanowaliśmy już wszystkie ruchy w tej kolejce, łącznie z tym jej.
Skończmy tę kolejkę w pierwotnym składzie, uznając sojusze z początku gry.
Nikogo nie atakujemy, tylko dbamy o siebie, tak?
Musicie blokować Hyun-gyu resztę kolejki.
Da się zrobić.
To tyle.
Postarajmy się.
Hyun-gyu!
Gramy z tobą.
Dobra.
Ale chcą rozegrać tę kolejkę według dawnego
planu, bo były już ustalone ruchy.
Dobra.
Tyle. Przepraszamy wszystkich.
Jasne.
Teraz So-hui, tak? Mam sugestię. Wcześniej chcieliśmy,
żeby przełożyła te pionki do czarnej misy, by Ji-yeong zgarnęła punkt.
Ale powinniśmy dbać o siebie.
Nie dawaj w tej kolejce czerwonego punktu Ji-yeong i zielonego Eun-yu.
Postaraj się zdobyć jakieś sama.
Nie proponuję tego, żeby skończyć grę. Chcę się tylko trzymać ustalonego planu.
Tylko do końca kolejki. Potem grajcie po swojemu.
Czy nie uzgodniliśmy, że się nie atakujemy?
W tej kolejce nie. Wykonajmy ruchy, które razem zaplanowaliśmy.
Właśnie.
W zasadzie nawet jeśli skończymy kolejkę w tym składzie, to niewiele da.
12 pionków jest rozłożonych na waszą korzyść.
To co proponujesz?
Niech rozbije tę misę i wrzuci pionek Ji-yeong tutaj.
A ty? A ja pójdę tutaj, po niebieskie.
Tamta drużyna poszła z nami na duży kompromis,
więc wszyscy zgodzili się jej pomóc.
To co robimy?
Przełóżcie mnie do czarnej.
Czerwony punkt dla Ji-yeong. Ruch Eun-yu.
Ale te…
To dobrze. Teraz są wrogie.
Tak wyszło. Bierz punkty. Sześć.
W norze wilka.
Jak ja.
Racja.
Kyuhyun.
Co teraz? Miałeś to rozdzielić.
Wtedy 7High przegra.
Nie trafiłbym tam, gdybyśmy mieli sojusz. Luz, nie trafisz.
Zobaczmy…
Ja chcę do niebieskiej.
Dobrze, idź.
Idę po niebieskie. Nie możecie wygrać naszym kosztem.
Mieliśmy jeszcze współpracować. Zgoda, ale chcemy punkty.
No to zróbcie tak.
Mamy pomagać dalej?
Idź naokoło i zbierz te punkty.
Jak? Masz inny plan?
Chcę te stąd.
Tak zrób.
Nic nie dostaniemy?
Tak czy siak 7High ich nie dostanie.
Oczywiście że nie.
Czy lepiej zrobić bezpieczniejszy ruch? Rozbić tę zieloną?
Tak też dostaniesz dwa niebieskie. Dobry kompromis.
Zrobię tak, bo ja, Hyun-joon i 7High jesteśmy zagrożeni.
Wolisz opróżnić zieloną? Zgoda.
Bierz punkty.
Tutaj. Dwa niebieskie.
Dwa niebieskie dla Kyuhyuna. Hyun-joon.
Mnie brakuje czerwonych.
Będzie dobrze, jeśli dasz wszystkim punkty.
Zgoda. Jakie mamy szanse? Robi się ciekawie.
Jak oni mogli?
Od początku powinniśmy byli z nim grać.
Co kierowało Hyun-joonem?
Pytałem, czy umie liczyć.
Daj spokój.
Uraziłeś go wtedy. Sam nam powiedział. Jest bardzo czuły.
Przeproszę go później.
To trudne. Raz, dwa, trzy, cztery, pięć…
Eun-yu chyba marzy się pierwsze miejsce. Chce trafić do kwatery.
Trzeba rozbić tę misę, bo jest zbyt pełna.
Rozbijamy tę?
Jeśli wpadnie tu siódmy pionek, ktoś będzie mógł przejść
prosto do czarnej. Ji-yeong rozbije. Puścimy ich?
Hyun-gyu ma za dobre punkty. Ji-yeong rozbije.
Zaczekaj. Teraz nie ma co go atakować. Zastanów się, jakie ma punkty.
W sumie bardzo mało. Nie gramy tylko przeciwko niemu,
tylko całej trójce.
Czerwony punkt dla Hyun-joona. Kolej Ji-yeong.
Nie odezwie się już do mnie?
Po programie?
No.
To tylko gra.
Już nie będziemy na „ty”.
Przestań. Tylko „pan”, „pani”.
Nie jest taka.
Hej.
Co?
Skończmy na Kyuhyunie. Wtedy Hyun-joon będzie pierwszy.
Teraz nie jest? Rzeczywiście. A kto ostatni?
Ile ma żetonów?
Osiem?
To odpadnie.
Teraz ty?
Tak.
Chyba przetrwam, bo niewielu ma czerwone. Jest za to dużo niebieskich.
Dwa zielone dla Kyuhuna.
Dla mnie?
Koniec kolejki. Zaatakowałaś mnie?
Zaczynamy jedenastą kolejkę. Hyun-gyu.
Zaatakowali?
Zobaczmy.
Chyba chcą mnie załatwić. Ich pionki wszędzie leżą z moimi.
Dobry układ.
I przemyślany. Będzie fatalnie, jeśli teraz dostanę cztery zielone.
Kto jest przyparty do muru?
Eun-yu.
Dobra.
Uderzmy w nią, dajmy ci trochę punktów, a potem dołożymy jej jeszcze.
Jeden zielony dla Hyun-gyu. Kolej 7Higha. Będę miał minus pięć.
Ty?
Zostaną mi trzy.
Raczej nie. Albo dwa.
Nie stać ich.
Zobaczysz.
Nie.
Do kitu ta kolejność. Jak to się stało?
Co nie? Dwie grupy po kolei.
Eun-yu tak nie zagra.
Trzeba tak. Nie możemy, bo Kyuhyun zgarnie moje z tymi So-hui.
Jeśli nie wrzucę go tam w swoim ruchu, on zrobi to ze mną.
Czyli nie może trafić tutaj. Ani tutaj, bo zaraz rusza się So-hui.
Jeśli trafię tu, polecę do zielonej. Oszaleję.
Dlatego to jest tu.
Nie ma innej opcji?
Niepokoi mnie, że przyznają nam punkty, nie zbierając ich samemu,
bo tak rozgrywka się skończy.
Chyba nie jest im łatwo.
Eun-yu chce być pierwsza.
O, tak.
Pięć zielonych dla Kyuhyuna. Teraz So-hui.
Minus 13.
Może dam ci trochę czerwonych?
Zaraz twoja kolejka.
Będą teraz marnowali ruchy na ratowanie Kyuhyuna, żeby nie odpadł.
Trzymamy ich w szachu.
Nie zostawimy tego tak. Trzeba jakoś podnieść twój wynik.
Dawaj.
Dobrze mówię, tak?
Czerwony punkt dla Kyuhyuna. Teraz Eun-yu.
Zdobywasz niebieski punkt.
Niebieski. Kyuhyun.
Mogę wziąć te…
I co?
…Ale wtedy Ji-yeong może skontrować. Nie wiem, gdzie ją wrzucić.
Może do białej?
Ji-yeong?
Tak.
A potem trzeba się zająć Hyun-joonem. Jak się upewnić, że nam nie zagrozi?
Chyba tylko jeśli wrzucę go tutaj.
Chodź do pokoju.
Tylko tak dalej, to go załatwimy.
To najlepsza droga.
Dobra, jedziemy.
Już.
Zdobywasz pięć czerwonych.
Patrz.
Teraz Hyun-joon.
Weź te dwa i wrzuć je tutaj.
Swój też? Dlaczego?
Byle by było sześć.
Będzie. Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć. I po Kyuhyunie.
Potem jest Hyun-gyu.
Ji-yeong.
Aha.
Czyli skończymy? Tak.
Sześć czerwonych dla Hyun-joona. Teraz Ji-yeong.
Hyun-joon nie jest pierwszy?
Nie, tylko Eun-yu.
Ona prowadzi.
Eun-yu? Zgadza się.
Zaraz. To koniec?
Bez 15 punktów stracimy połowę żetonów.
Ale…
Mam teraz najwięcej do stracenia, ale to właściwy moment na taką zagrywkę.
Eun-yu musiała być pierwsza, a Hyun-gyu - trafić do pudła.
Pięć zielonych dla Kyuhyuna.
Kyuhyun zebrał ponad 30 zielonych punktów. Rozgrywka dobiega zatem końca.
Ładnie.
Musieliśmy. Tak, rozumiem.
To była moja decyzja. Nikt nie trzymał mi lufy przy skroni.
Pierwotnie chcieliśmy zająć pierwsze miejsce i wyeliminować Hyun-gyu,
ale ostatecznie przegrał Kyuhyun, który odszedł z porannego sojuszu.
To częściowe zwycięstwo.
Mówili, żeby nie wchodzić innym w paradę,
ale na koniec zmówili się przeciwko Kyuhyunowi, więc…
Cóż.
To wszystko skutki moich decyzji. I mojej zachłanności.
Ktoś musi wygrać, a ktoś przegrać.
Dzięki.
Ogłaszam wyniki.
Zawodnicy, którzy nie zdobyli 15 punktów, zostają ukarani.
Wszyscy oddajecie połowę żetonów.
Kyuhyun skończył z najniższym wynikiem.
Masz aktualnie cztery żetony.
Oddajesz więc wszystkie Eun-yu.
Czyli na koniec jednak ci pomogłem. Nie da się ukryć. Coś nas łączy.
Pomogłem.
Niniejszym straciłeś wszystkie żetony.
Tym samym zostałeś ósmym zawodnikiem, który odpada z programu.
Jak mój rok urodzenia.
Musisz natychmiast opuścić teren.
Ty mnie dobiłaś, więc jesteśmy kwita.
Czułam, że tak będzie. Chciałam z tobą grać,
a gdy już zagraliśmy, wszystko wzięło w łeb.
Jak olej i woda.
Zgadza się.
Na razie.
Przynajmniej nie pudło.
Tam bym nie przetrwał.
Jestem za ładny.
Przykro mi.
Nie ma powodu.
Odpadłem chyba przez swoją chwiejność. Przez to,
że niecnie udawałem szlachetnego.
Nieraz byłem jurorem albo prowadzącym,
ale jako zawodnik pierwszy raz od dawna poczułem adrenalinę.
Program pozwolił mi zaszaleć, ruszyć głową i dostarczył mi dużo radości.
Cieszę się, że odchodzę, nie wstydząc się tego, jak grałem.
Spadam.
Miłego dnia!
Cześć.
Pa.
Rety.
Po tylu dniach głodówki liczyłam na smaczną kolację. A teraz mi smutno.
Naciesz się kwaterami.
A ty koniecznie wróć. Zjedzcie coś dobrego,
póki możecie. Już jem.
Wyśpisz się wreszcie po pięciu dniach.
Udało się załatwić jednego, a drugiego - zaciągnąć do pudła.
To sukces w 80%.
Oto ile każde ma żetonów.
Trójka z najmniejszą ilością, czyli Ji-yeong,
7High i Hyun-gyu idą do więzienia.
Chcę…
skorzystać z ukrytej nagrody.
Co?
No jasne.
Nie dotyczyła finału? Wręczymy ci teraz ukrytą nagrodę,
czyli dziesięć żetonów.
Co jest grane?
DIABELSKI PLAN KOMNATA ŚMIERCI
Oto twoja nagroda.
Dzięki.
Co jest grane?
Nastąpiła zmiana.
Najgorszy zwrot akcji.
Do więzienia idą teraz Ji-yeong, 7High i Eun-yu.
Szlag mnie trafi.
Ukończyłeś ukryte zadanie.
Nagroda to dziesięć żetonów. Będą ci wręczone w dowolnej chwili,
gdy tylko zgłosisz, że chcesz je dostać.
Możesz po nie sięgnąć nawet gdy stracisz inne,
nie licząc eliminacji w komnacie śmierci.
Przydadzą się tylko jeśli będę miał nóż na gardle lub gdy nie osiągnę czegoś w
inny sposób. Inaczej są zbędne.
Nic mi nie dali. Jak to nie?
Ale pomogą w finale.
Nie było żetonów?
Nie.
Nie liczę tych dziesięciu. Dalej chcę zdobyć jak najwięcej.
Te nie są moje.
Nie chcę siedzieć. Tak, domyślam się.
Muszę unikać więzienia jak ognia.
A tak się namęczyliśmy.
Ustalono zatem, kto nocuje w kwaterach, a kto w więzieniu.
Skierujcie się w wyznaczone miejsca.
Wiedziałem, że coś ukrywa.
Nie miałeś lekko.
Załatwiliście Kyuhyuna przez to wszystko. Wrócę po was jutro.
No cóż. Trzeba ich skreślić.
Nikomu już nie ufam.
Wszystko mi jedno, czy jutro mnie pobiją.
Nie łam się, Hyun-joon. Pa. Trzymaj się!
Dobra gra.
A ty co tak stoisz?
Co się stało? Spoko.
Wykiwali nas.
Czułam, że kłamie, ale tego się nie spodziewałam.
Serio, ledwie żyję.
Ile ich dostał?
Dziesięć.
I mógł po nie sięgnąć kiedy chciał?
Nawet gdyby stracił inne.
Myślałem, że robił wszystko, by nie odpaść, a jemu nic nie groziło?
Liczył na to, że jego żetony trafią do So-hui.
Jak mam się z tym pogodzić?
Do tego Kyuhyun myśli, że zginął jak bohater.
Według ciebie nie wiedział?
Raczej nie. W życiu! Nie poświęcałby się dla 17 żetonów.
Zaskoczyliśmy go.
Nie powiem mu teraz: „Dobra, nie odpadłeś, gramy dalej”.
Boi się ciebie. Nie zaciągniemy go tu siłą.
Jestem taki wkurzony.
Wybacz, że pytałem, czy umiesz liczyć.
Nie ma sprawy. Byłeś spięty.
Dobrze, że dali ci żetony. Obawiałem się lepszej nagrody.
Dlaczego skończyliście grę?
Martwiłeś się o swoje żetony?
Wszyscy myśleliśmy to samo: „Koleś ma jakąś nagrodę,
która pomoże mu w finale. Czy możemy go do niego dopuścić”?
Czyli chcieliście, żebym odpadł?
Mogłeś zacząć jutro na drugim miejscu,
a tak - masz trzecie.
Dlaczego?
Dam jej trochę żetonów.
I co z tego?
Nie dawaj. Zachowaj je dla siebie.
Weź dwa.
Nie chce, poważnie.
Nie wiesz, co będzie jutro.
Dlatego je zachowaj. Chcę, żebyś szedł na całość. Nie daruję sobie,
jeśli się podzielisz, a potem któreś z nas odpadnie.
Zastanawia mnie ta wasza więź z Kyuhyunem. Co się stało,
że zawsze bierzecie swoją stronę?
Po prostu miło nam się razem grało. Ty nie lubisz reszty więźniów?
Lubię, ale wy mówicie, że jesteście tacy racjonalni…
Oboje ze mną siedzieli. Nie przejmuj się.
To nieważne?
Nie.
Tutaj nie musimy być racjonalni.
Zastanawiałem się po prostu, co was łączy.
Ten, którego chciałem zatrzymać, teraz prowadzi,
a ja… jestem na trudnej pozycji.
Do tego nie udało się go posłać do więzienia.
Będę się go obawiał całą noc.
Dlaczego się nie dziwię?
Czas spojrzeć prawdzie w oczy. Daj żeton, skoro zostałaś.
Dali mi cztery.
Rozdzielmy je przed grą.
Bo nie wiadomo, kto odpadnie.
A drugi dla niej.
Poproszę.
Czyli ty masz dwa?
Spokojnie, biorę winę na siebie.
Ostatecznie całkiem niezły wynik. Kiepsko nam dziś szło.
Ale się ogarnęliśmy.
Tak, udało się wygrać. To zwycięstwo samo w sobie.
Ale nie wiem, kto na nim skorzystał.
Hyun-gyu pozbył się rywala w postaci Kyuhyuna z dziewięcioma żetonami.
Ostatecznie on wyszedł na tym najlepiej. Nawet Hyun-joon stracił połowę.
Cała reszta straciła. Zastanawiam się, czy czegoś nie przeoczyłem.
Jestem rozczarowany tym, że ukryta nagroda zepsuła nasz plan,
żeby trochę namieszać.
Dlatego dzisiaj…
Jedna rzecz mnie ciekawi. Jak właściwie wygląda relacja
Hyun-joona i Hyun-gyu?
A skąd mam wiedzieć?
Wydaje mi się, że na początku się tak nie lubili.
Jak to widziałeś?
Wydawało mi się raczej, że panuje zasada „ręka rękę myje”.
Tak. Ale teraz wyszło szydło z worka i jest
po naszej stronie. I przyznam ci się,
że rozmawia ze mną od swojego
wyjścia z więzienia.
Mówi, żeby załatwić Hyun-gyu, jeśli będzie okazja.
Postanowił?
W połowie tej gry z potworami.
Można używać przedmiotów na ludziach. Spróbuję kogoś uderzyć.
Coś ci mówił?
Wiem, że chciał zabić Hyun-gyu.
Uderzmy go.
Hyun-gyu?
Tak.
Właściwie trzymał z nami od początku.
Chciałem się dziś przebrać.
Ja robię to codziennie.
To nowe ciuchy?
Jak każdego dnia.
Ludzie pewnie myślą, że to te same.
Codziennie się przebieram i biorę prysznic!
Moja głowa.
Wszystko w porządku?
Tak, luz.
Myślisz, że chcieli zaciągnąć mnie do więzienia
i wspólnie mnie skreślić?
Tak.
To nie oznacza ich wygranej.
Chcieli cię wyeliminować z obawy przed tamtą nagrodą.
Nie podobało mi się, jakim językiem mówili.
Musisz grać, żeby wygrać. My dbamy o przetrwanie.
Twierdzili, że nie chcą wygrać, ale to wierutna bzdura. Właśnie.
Przecież tym się kierują.
Ile ma teraz żetonów? Miał 13, więc siedem? Tak.
Nie.
Chcę, byś była na drugim miejscu.
Ty ile masz?
Dwanaście. Starczy mi.
Dałem jej dwa.
Fajnie.
Ciekawe, kiedy stracą znaczenie.
Jutro. Najlepsza dwójka idzie do finału.
Więźniowie nie dostaną.
Wszyscy mają swoje przemyślenia i mówią, że się nie przejmują, ale to nieprawda.
Rozchmurz się. Robię się zakłopotana na twój widok.
To nie przez was, tylko dlatego, że tamci znów siedzą.
Dołuje cię to? Pewnie, bo czekają ich eliminacje.
Wybacz. Nie brałam tego pod uwagę.
Ciekawe, jaka będzie gra.
Co nie?
Zostało nas troje, a jutro będzie dwójka!
To będzie szalona rozgrywka.
Postarajmy się, grajmy uczciwie i dbajmy, by jutro nie odpaść.
Ktokolwiek przetrwa, niech gra twardo.
Znów pora grać!
Za pół godziny zaczynamy więzienną rozgrywkę.
Już mnie nie straszą. Oto reguły piątej konkurencji,
która wyłoni dziewiątego wyeliminowanego.
Zagracie dziś w go z murami.
A jednak.
Co?
We troje?
Gra polega na wznoszeniu murów i zajmowaniu terytorium.
Już w to graliśmy! Kolejność ruchów będzie ustalona losowo.
Gracze otrzymają po dwa pionki w swoim kolorze.
Gracze w ustalonej ówcześnie kolejności umieszczą po jednym pionku na
wybranych polach. Następnie powtórzą to, ale w odwróconej kolejności.
W swojej kolejce gracz może przesunąć pionek o jedno lub dwa pola.
Ruch można wykonać w górę, dół lub na boki,
jednak pole musi być wolne.
Można również przesunąć się w jedną stronę o jedno pole, a następnie zawrócić.
Rozmieszczenie jest kluczowe.
Zakończywszy ruch, należy ustawić mur po jednej
stronie zajmowanego pola. Nie można ustawić muru tam,
gdzie już istnieje cudzy.
Gracze mają półtorej minuty do namysłu i jeśli nie zmieszczą się w czasie,
mur będzie wzniesiony losowo.
Pionek jednego gracza nie może przejść przez mur należący do drugiego.
Każdy gracz będzie jednak mógł jednorazowo zburzyć cudzy mur.
Można tak zburzyć tylko mur stojący na drodze pionka.
Gra będzie trwała,
aż pionki wszystkich graczy znajdą się na odgrodzonych przez mury obszarach,
wyznaczających ich terytorium.
Zaznaczamy,
że gra dobiegnie wtedy końca nawet jeśli gracze nie skorzystają z opcji wyburzenia.
Jasne.
Na koniec zsumujemy liczbę pól zajętych przez każdego gracza i ten o
największym terytorium zapewni sobie przetrwanie.
W przypadku remisu zwycięży ten władający jednym większym obszarem.
Zwycięzca będzie nagrodzony jednym żetonem i przetrwa,
podczas gdy pozostali dwaj gracze rozegrają kolejną partię.
Kolejną?
Przegięcie.
W tej partii nie będzie burzenia murów.
Po jej zakończeniu zwycięzca zapewni sobie przetrwanie.
Tymczasem przegrany - odpadnie z programu.
Gra zacznie się za pół godziny.
We troje to będzie wyrównana gra. Jeden błąd nie musi być zabójczy.
Druga partia na cztery pionki będzie ciekawa.
Ale nie ma burzenia.
Właśnie. Przesądzi talent.
Graliśmy w to już kilka razy i dobrze się bawiliśmy.
Burzenie wprowadza ciekawy czynnik.
Można kiedy się chce? Tak.
Można zburzyć i postawić własny.
Przebić się i postawić swój za sobą.
Tani chwyt. Ale jednorazowy.
Zburzę ten.
Zrobione.
I co teraz?
Wykorzystał.
Burzysz i idziesz? I tak kończysz kolejkę.
Zastawię.
Obłęd. Ale zagrałeś najmocniejszą kartę.
Fajna gra. Prosta, ale fajna.
Zamuruję go, choć pewnie się przebije.
Jeśli tu stoi pionek, nie przejdzie z tej strony.
To kluczowe.
Eun-yu dobrze pójdzie. Już w to grała.
A potem Ji-yeong zagra z 7Highem. Grali w to przez całą odsiadkę.
Gra była w więzieniu i chciałam rozegrać kilka partii od drugiego dnia,
ale żadnej nie skończyłam.
Dopiero czwartego udało mi się rozegrać całą od początku do końca.
Grałam wtedy z 7Highem i Ji-yeong. 7High będzie groźnym przeciwnikiem.
Nie sądziłam, że tak się skończy.
Uważam nas za sojuszników z jednego zespołu,
więc to wybieramy teraz swojego reprezentanta. Tego,
który zmierzy się z tamtym obozem.
Będę grał uczciwie i przyjmę każdy wynik, bez względu na to, kto wygra.
Tak czy siak dam z siebie wszystko.
Kto jest ci najbliższy?
Eun-yu, bo bardzo jej współczuję. Jutro ostatni dzień, nie licząc finału,
a ona spędziła cały program w pudle.
Nocowałeś z nią.
Poranny kurczak wcale nie był taki duży.
Co to znaczy?
Miałam rano dobre przeczucie, ale wszystko się popsuło.
Wkrótce zaczniemy eliminacje. Zapraszamy więźniów do komnaty śmierci.
No to jazda.
Spróbujmy się zabawić. Grajmy jak należy.
Zabawmy się!
7High będzie wściekły, jeśli jutro wróci.
Liczę, że odpadnie, bo się go boję.
Ja też.
Znów tu jestem.
Na początek podajmy sobie ręce.
Udanej gry. Powodzenia. Dajcie z siebie wszystko.
Eun-yu ładnie wygląda ze spiętymi włosami. Ogólnie jest niesamowita.
Zaczynamy piątą więzienną rozgrywkę.
Najpierw ustalimy kolejność.
Mam dwójkę. Trójka, fajnie.
Ustawiamy pierwsze pionki. Ji-yeong, zaczynasz.
We trójkę to trudne.
Za blisko środka.
Eun-yu, twoja kolej.
7High.
Kolej na drugi pionek. 7High, zaczynasz.
Eun-yu.
Najbardziej martwiło mnie, że stawiałam oba swoje pionki jako druga.
Ustawiłam pierwszy troszkę bliżej góry. Obawiałam się trochę,
że 7High uzna to za wejście na jego terytorium
i ustawi się po mojej prawej. Tak właśnie zrobił.
Utrudniłeś mi życie.
Ji-yeong, teraz ty.
Ustawiła się pośrodku. Jest ryzyko, że ją odgrodzimy.
Jeśli będziemy grali we czworo i ktoś postawi
pionek tutaj, ten będzie uwięziony.
Ale dobry gracz, zaczynając od środka, może zająć spore terytorium.
Pionki rozmieszczone, zaczynamy partię.
Ji-yeong, masz półtorej minuty
na ruch i budowę muru.
Przeszła w moim kierunku i postawiła przy mnie mur, co pomieszało mi szyki.
Wypychając mnie w ten sposób, ograniczy moje pole manewru.
Eun-yu.
Już.
Wszyscy od początku wydają się tacy spięci.
Czyj ruch?
7Higha.
Czerwonego?
7High, teraz ty.
Odgrodzenie się od niej w ten sposób to jedyny logiczny ruch.
Ji-yeong, teraz ty.
Eun-yu.
Rany.
7High.
Nie masz lekko.
30 sekund.
Dziewięć, osiem, siedem, sześć…
Ji-yeong.
Może tak zająć dziewięć pól w rogu, chyba że Ji-yeong to przełamie.
Trudno będzie mu wygrać, jeśli zajmie tylko tyle.
Ale może się przebić.
Eun-yu, teraz ty.
30 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć.
7High, teraz ty.
Najgorzej, gdy odgrodzi cię dwóch innych.
Tak. Można od razu odpaść.
Tak jest.
Wszystko jasne.
A jeśli będziemy grali we trójkę, trzeba szybko okrążyć i dobić
jednego przeciwnika, mając drugiego na oku.
Zmienić to w grę jeden na jednego. Sojusze nie mają znaczenia.
Masz 30 sekund.
Nie może przejść tam, bo wtedy żółty go zamuruje.
Ciekawe co zrobią, jeśli pójdzie w prawo.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć…
Wiedziałam.
Jeden załatwiony.
Tak.
Eun-yu, teraz ty.
7High…
7High, grasz.
Po co do mnie podchodziłeś?
30 sekund.
Ji-yeong, grasz.
Eun-yu.
7High.
30 sekund.
Obie mnie zaganiacie. Oszaleję.
Trzeba było do mnie nie podchodzić.
Jak by na to nie spojrzeć, nie mogłem marnować więcej ruchów.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć…
Zastanawiałem się, czy to jedyny ruch, jaki mogłem wykonać.
Rozważałem przebicie się przez mur.
Ji-yeong.
Czerwone i niebieskie są w pacie, bo oba potrzebują dwóch kolejek.
Zastawi Eun-yu.
Eun-yu.
W wyniku ich starcia zarysowały się wszystkie terytoria.
7High.
Nie ma wyjścia. Musi uciec w lewo.
Przebije się?
Mógłby.
Eun-yu korzystała na mojej bitwie z Ji-yeong.
Nadszedł więc czas, by zawalczyć o ziemię z nią.
Ji-yeong.
Eun-yu.
Ji-yeong nie ma się jak ruszyć.
Zastawili ją.
Dlaczego tak?
Mój pionek był uwięziony, podczas gdy tamci walczyli między sobą,
ale nie przeszkadzało mi to.
Zastanawiam się, czy jeśli ktoś wahający
się ze zburzeniem muru, będzie się kręcił i stawiał dużo własnych.
Trzeba podzielić planszę, żeby gra się skończyła.
Racja, dobre pytanie.
Taka gra prowadzi do otaczania się. Budowania własnej zagrody.
Utknęłam na obszarze zajmującym jedno, dwa i jedno pole.
Gdybym wyszła i go zamknęła, oddałabym go niebieskiemu.
Musiałby ruszać się i stawiać kolejne mury wewnątrz.
Dlatego wolałam go oddać, zamiast rościć sobie do niego prawa.
7High, twoja kolej.
Ji-yeong.
Eun-yu.
Zamknęła.
7High.
Ji-yeong.
Liczyłam, że tamci będą walczyć między sobą,
ale Eun-yu nadchodziła z góry, a 7High z boku,
zmuszając mnie do defensywnej gry. W jednej kolejce broniłam się przed
jednym, w następnej - przed drugim.
30 sekund.
Zastawiła go.
Dlaczego?
Chyba bardziej obawia się jego.
Eun-yu, grasz.
Od początku chciałam prawy górny róg.
Zastanawiałam się, kiedy po niego sięgnę, i czy trzeba będzie zburzyć cudzy mur.
Okazja nadarzyła się, gdy Ji-yeong poszła do góry.
A ponieważ 7High ustawił murek tam, uznałam,
że trudno będzie jej utrudnić mu grę.
Oj.
7High.
Kurde…
Ji-yeong znalazła się między nami, a ponieważ dwa mury biegły
teraz równolegle, burzenie jednego nie miało sensu.
Najgroźniejsze nie jest wzniesienie muru, a zastawienie cudzego pionka swoim.
Nawet jeśli zburzy się cudzy mur, jeśli tuż za nim stoi pionek,
nic się w ten sposób nie zyska.
Gdyby ktoś zburzył murek, moje pionki i tak by go zablokowały,
więc niezbyt się tym przejmowałam.
Nie łyp tak na mnie…
To chyba koniec.
Ji-yeong.
Kurde.
30 sekund.
O rany.
Zburzę mur.
Potwierdzisz?
Tak.
Chce zburzyć murek. Lepiej tamtym pionkiem.
Usuń wybrany mur.
Dlaczego? Zaraz znów ją zastawi.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden…
Nie zdążyłaś. Ustawię murek losowo.
Narzucili to?
Przecież mogła się przesunąć.
Głupieję, gdy goni mnie czas. Ostrzegali nas,
że będzie tylko półtorej minuty do namysłu.
Wiedziałam o krótkim czasie.
Słyszałam więc w głowie tykający zegar i czułam narastającą presję.
Eun-yu, twoja kolej.
Koniec.
Wygrała.
Na pewno.
Niech to…
No już. Wszyscy wiedzą, że wygrałaś. Daj spokój, to gra. Nie becz.
Kończ szybko. Każdy wiedział, jak będzie. Ty też.
Dobrze grałaś.
Dobrze, gratulacje.
30 sekund.
Pionki odgrodzone. Koniec partii.
Gratuluję. Dlaczego beczysz?
To tylko gra.
Biedactwo.
Nie miej sobie za złe. Eun-yu zajęła największy teren
i zapewniła sobie przetrwanie.
W nagrodę otrzyma więc jeden żeton.
Wróć teraz do celi.
Kończcie i chodźcie.
Dobra.
Osobiście sądzę, że grałam z nimi twardo. Trudno było mi się pogodzić z tym,
że skazałam jedno na przegraną.
Świetna była.
Grała dobrze już wcześniej.
Złożyło się tak, że jak i Ji-yeong graliśmy ze
sobą przez pięć dni z rzędu.
Łączy nas więc dużo wspólnych wspomnień. Gdy sami zostaliśmy przy stole,
postanowiłem, że dając z siebie wszystko, okażę jej należny szacunek.
To była znacząca chwila.
Znaliśmy się na wylot i wcześniej obiecaliśmy sobie nawzajem,
że będziemy godnie walczyć.
Jeszcze raz.
Ponieważ nie zapewniliście sobie przetrwania,
zagracie między sobą jeszcze jedną partię.
Oboje dostajecie po cztery pionki,
z których pierwsze dwa zostały rozmieszczone
przez nas. Od was zależy, gdzie znajdą się pozostałe.
Ponadto w tej partii nie ma burzenia murów. Przetrwa ten,
który zapewni sobie przetrwanie na koniec tej partii.
Przegrany natomiast - odpadnie z programu.
7High zajął poprzednio więcej terytorium, więc zaczyna. Rozpoczynamy rozgrywkę.
Ustawcie pionki na planszy. 7High zaczyna.
Ji-yeong, twoja kolej.
Ustaw teraz drugi.
Na środek. Na środek, na środek…
Dobrze. Liczy się blokowanie.
7High, ustaw ostatni.
Pionki rozmieszczone. 7High,
masz półtorej minuty na
ruch i wzniesienie muru.
Ji-yeong, teraz ty.
7High, grasz.
Ji-yeong.
Musi skręcić w swoje lewo.
Koniecznie.
Nieźle. 7High musi uciekać.
7High.
Ji-yeong.
Dobrze. Ji-yeong raczej wygra, jeśli zachowa spokój.
7High, grasz.
30 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem.
Ji-yeong, teraz ty.
7High.
Ji-yeong.
7High.
Ji-yeong.
30 sekund.
Lepiej, by zagrała tak. Powinna ustawić murek tutaj.
Wtedy on ją zablokuje, a ona przejdzie tu.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć.
7High.
Co?
Zaraz. Chyba chce całkiem zastawić ten pionek.
Ji-yeong.
7High.
Sporo zajęła. Może zabrać dziewięć pól.
W gorszym przypadku siedem.
Ji-yeong, grasz.
Może wziąć kolejne.
Myślisz?
Może sięgnąć po jeden albo dwa. Ale ten jest spalony.
Racja.
Ojej…
7High.
Ji-yeong.
7High.
Ale sprawiła, że w zasadzie porzucił te dwa.
7High nie ma ruchu.
Pionki praktycznie służą za murki. Te 7Higha były skupione pośrodku planszy.
Uznałam, że nie mogę ustąpić za żadne skarby.
30 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć.
Ji-yeong.
Dlaczego tak?
Myśli, że to wszystko jego?
Ji-yeong ma 11. Jeszcze pięć albo sześć pól i wygra.
Grunt to się nie potknąć.
Chcąc otoczyć pionki pośrodku planszy, wykonałem niewłaściwy ruch.
30 sekund.
Co? Dlaczego? Teraz nie ma burzenia.
Czy to wszystko z nerwów?
Albo ze zmęczenia. Trudno tam trzeźwo myśleć.
Dlaczego?
7High.
No nie…
Skupiłam się na tym, by nie oddawać środka planszy i
zostawić sobie pole do manewru, ale ostatecznie sama się zastawiłam.
30 sekund.
Dziesięć, dziewięć…
7High, grasz.
To najlepszy ruch. Tak zajmie trzy kolejne.
Ji-yeong.
Oby to zobaczyła.
Tak, to jej droga ucieczki.
Dobra!
Ale mogła dalej!
Za wcześnie.
Szczerze mówiąc myślałam nad tym, żeby pójść wyżej,
ale wystraszyła mnie myśl, że mnie zastawi. Przekombinowałam.
Przesuń ten u góry.
7High.
Ji-yeong.
Dziewięć, 12… 18, 19…
30 sekund.
Chciałam wykonywać jak najlepsze ruchy, ale za każdym razem,
gdy słyszałam odliczanie…
Nie tam. Dlaczego idziesz tam?
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem.
7High.
Ji-yeong.
30 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć, cztery, trzy…
Pod spodem!
…Dwa, jeden.
Niżej!
No nie.
7High.
I co teraz?
Plansza podzielona. Koniec gry.
Ogłaszam wyniki partii.
7High zajął większy obszar i zapewnił sobie przetrwanie.
Kang Ji-yeong zostaje dziewiątą zawodniczką,
która odpada z programu.
Proszę cię o opuszczenie studia.
Ji-yeong odpadła? Szkoda mi jej.
Mam wprawę z takimi programami i nie czuję się źle, gdy ktoś odpada.
To ich nieodzowny element.
Łączy nas dużo miłych wspomnień. Jedliśmy ten twardy więzienny chleb,
piliśmy razem piwo w kwaterach…
Oboje czuliśmy się bezradni w głównych rozgrywkach, a teraz skończyło się tak,
że wróci do domu przeze mnie. Czuję się tak chyba pierwszy raz.
Szczerze… cieszę się, że graliśmy razem tak długo.
Chcę, żebyś to wiedziała.
Pamiętam wszystko tak wyraźnie. Pożegnanie z Justinem,
wrzucenie pionka Kyuhyuna do diabelskiej misy…
Pamiętam, jak zobaczyłam go na
początku i pomyślałam:
„Dobra, nie cackają się”.
Ponieważ starałam się do samego końca, nie mam sobie nic do zarzucenia.
Przeciwnie, raczej mi ulżyło.
Najbardziej żałuję, że nie przeszłam przez sekretne drzwi.
To chyba przesądziło o moim losie.
Kogo widzę w finale? Oczywiście oboje są mi
bliżsi niż pozostali, ale trzymam kciuki, by znalazł się w nim 7High albo Eun-yu.
Będę kibicowała im obojgu, choćby nie wiem, co.
Dobra gra.
Na razie.
Koniec eliminacji. 7High, wróć teraz do celi.
Pech.
Wiedziałam, że będę się tak czuła.
Ja nie miałem pojęcia. Jestem teraz trochę przybity.
Zupełnie tego nie planowaliśmy, ale złożyło się tak,
że byliśmy sojusznikami przez cały program.
Graliśmy we troje. Nie wiem, jak to ująć.
Wszystkich nas motywowała złość i żądza zemsty. Czułabym się inaczej,
gdybym nie miała waszej dwójki.
Czułabym się bardzo źle,
gdyby któreś z nas odpadło przez jakieś nasze potknięcie w głównej rozgrywce.
Ale na koniec graliśmy przeciwko sobie.
Nie spodziewałam się, że dziś przegramy i pożegnamy
się z jednym z nas. Ale…
Kiedy pojutrze znów ją zobaczę, poczuję się,
jakbym otworzył skrzynię ze skarbami. Nieważne, czy będę odbierał nagrodę,
czy kibicował komu innemu. Może oboje będziemy. Kto wie.
Smutno mi, gdy tak mówisz. Chcę sprostać jej oczekiwaniom.
Jesteś naprawdę niesamowita. Przetrwałaś to już pięć razy.
Chciałabym jutro nocować w kwaterach.
To jak awans do finału.
Właśnie. Wcześniej nie miałam okazji. Ironiczne, że inaczej tam nie trafię.
Jeśli nie przejdziesz do finału,
skończysz grę bez makijażu i w więziennych ciuchach!
Wyobrażasz sobie lepszą motywację? Ale numer.
Eun-yu mi zaimponuje, jeśli przedostanie się do finału.
Naprawdę stanie się królową więzienia.
Dziewczyna jest niezwykła.
Jak bardzo obawiam się Eun-yu? To królowa więzienia.
Bardzo imponuje mi to, jak nie traci zimnej krwi.
Nie mogę się doczekać naszego starcia jutro.
Zrobię wszystko, żebyśmy zostali pierwszą dwójką.
Tylko ona przejdzie do finału. Ty też się pilnuj.
Jasne.
Hyun-gyu wyszedł z rozgrywki obronną ręką, ale ważne,
że So-hui straciła dużo żetonów. W solowej grze Hyun-joon…
Ja już na to nie patrzę.
Nie?
Ostatecznie nie chodzi o to, żeby zabierać sobie żetony,
tylko je wydawać. Racja.
Jeśli zadasz jeden cios, potem będzie okazja na kolejny.
A jeśli wtedy przeciwnik się potknie…
Tak było dzisiaj.
…Może upaść.
Obie strony przyjęły dzisiaj mocne ciosy.
Przez Hyun-gyu.
Uważałem siebie za tego złego. Od pięciu dni pytałem się,
dlaczego jestem taki wredny.
Ale najciemniej jest pod latarnią. Przy nim jestem zwykłym zbirem.
Zbirem, a nie czarnym charakterem? Zgadza się. Prawdziwy łotr to ktoś inny.
Jeśli mam być szczera, zaimponował mi swoimi zagrywkami.
Aż zaniemówiłam, gdy na koniec sięgnął po tamte żetony.
To nie tak, że go podziwiałam. Pomyślałam… „No wiesz”?
„Jeszcze ci mało”?
Tak. To się trochę nie mieści w głowie.
Jeśli spojrzeć na cały program jak na jedną partię, to był świetny ruch. Tak,
bardzo mądry.
Miał asa w rękawie, a więc go zagrał.
To był najlepszy sposób na przetrwanie. Taki miał priorytet.
Dobrze zagrał, ale inni ucierpieli na tym i odpadli.
7High pewnie będzie na ciebie wściekły.
A co ja zrobiłem? Może nawet nie dbać o siebie.
Na jego miejscu wspierałbym teraz Eun-yu. Tego się spodziewam.
W gruncie rzeczy spadły wszystkie maski. Reguły są proste: zabijaj albo giń.
Powodzenia jutro. Będę grał z So-hui przeciwko tobie.
Dobra.
Ostrzegam.
Był taki szczery i bezwzględny, mówiąc wprost,
że będzie moim przeciwnikiem.
Daj z siebie wszystko, bo ja też dam.
Znów będę musiał się z nim zmierzyć, więc połączę siły z więźniami.
We troje jakoś się przed nim obronimy. Ma więcej żetonów, ale podołamy.
Sporo przeszedłeś.
Mniej niż ty.
Musimy być jutro w szczytowej formie.
Można się tu dobrze wyspać?
Najlepiej w miarę możliwości.
Czekam na kleik na śniadanie.
Chcę zjeść kurę w rosole.
Ja też, ale nic z tego. Najlepsze, na co możemy liczyć, to kleik z małżami.
Tęsknię za mięsem. Za kurczakiem na ostro… albo żeberkami.
Wydawało mi się, że mi ich nie brakuje. Nie myślałam o jedzeniu,
ale kurczak albo żeberka byłyby boskie.
Dzięki.
Zobaczmy.
Małże?
Chyba wołowina i grzyby.
Faktycznie, grzybki. Dadzą nam wszystkie kleiki świata.
Dołujące.
Nakręciłem się.
Przynajmniej jest trochę wołowinki.
Prawie wcale.
Wstajesz?
Wyspałeś się?
A ty?
Jak dziecko. Tak? Najadłem się.
Ja ciągle czuję się pusta. Chyba mam niestrawność.
To takie nierealne, że jesteśmy na planie
i zaraz znów zagramy.
Niepokoi mnie, jak ludzie się zmieniają, gdy stąd wychodzą.
Cała ciepła atmosfera pryska, kiedy zaczynamy grać.
To niby normalne, ale…
Niełatwe.
Nie. Te drzwi stanowią problem. Gdy stąd wychodzimy i trafiamy
na teren rozgrywek, ludzie się zmieniają. Przestają być sobą.
Wywal Sang-yeona.
Trzeba ich wybić.
Chyba nie mamy wyjścia.
Umiesz liczyć?
Wrócę po was.
Pokazują się z najbardziej podłej strony.
Co ty i Justin zrobiliście, gdy zostały wam ostatnie sztony?
Skąd wiedzieliście, czy to właściwa pora, by postawić wszystko?
Mówiąc w dużym skrócie, stosujesz tę strategię, gdy uznajesz,
że nie warto podbijać tylko o jeden czy dwa.
Na przykład gdy wiesz, że masz 50% szansy na dobrą rękę.
Wyobraź sobie taką sytuację: ktoś ma 150, ktoś inny 30, ty 20 a ja jakieś 10.
Dobra. Taka partia? Tłumaczę ci zagrywkę. Stawiam wszystko, a dwójka pasuje.
Twoja szansa na wygraną wzrasta do 50%.
Mogę nie mieć nic. Zaryzykujesz czy nie?
To trudne.
Fakt.
Taką zagrywkę stosuje się tylko, gdy druga strona poczuje presję.
A jak podejść tego, co ma 150?
Z trudem. Takie gry to długie i męczące pojedynki.
Trzeba wziąć pod uwagę, ile się ma, i zdecydować, czy chce się grać długo,
czy krótko.
Liczę, że dziś zagramy długo. Mamy chyba większe szanse
w starciu na wytrzymałość.
Cudem dotrwaliśmy do teraz. Ale mam nadzieję na kolejny.
Postaramy się.
Tak.
Będzie dzisiaj fajnie?
Straszą.
Jak zawsze.
Zaczynamy wkrótce główną rozgrywkę. Niech zawodnicy przejdą na teren.
Dobra.
Zabawmy się.
Do dzieła.
Czuję się dziś inaczej. Atmosfera jest napięta.
Super.
Karty?
Dzień dobry.
Siema. Cześć.
Przepraszam.
Dzięki. Za co?
Niech wygra królowa więzienia.
Daj spokój. Stale to mówimy.
Zatkały mnie te twoje żetony.
Rozwiązałem osiem na osiem.
Problem skoczka?
Aż trzy rundy.
Nieźle. No to zasłużyłeś.
Dzięki.
Bracie.
Cześć.
Dobrze grałeś. Widziałem obie partie.
Ja nie mogę! Włożyłeś jeansy?
Specjalnie.
Tak? Tak. W końcu gramy dziś razem.
Dzień dobry. Wkrótce zaczniemy szóstą grę.
Po wczorajszej przegranej Ji-yeong zostało was pięcioro.
Zgadza się.
Zanim zaczniemy, przypomnę, ile macie żetonów.
Obecnie najwięcej ma Jeong Hyun-gyu.
A oto reguły szóstej rozgrywki.
Gra nosi tytuł… „Kwestionuj i stawiaj”.
Polega ona na przewidywaniu kolorów kart na
stole i podważaniu prognoz przeciwników.
Gra się dziesięcioma czerwonymi, żółtymi, zielonymi, niebieskimi,
fioletowymi i tęczowymi kartami, co łącznie daje 60.
Na początku każdy gracz ma pięć wolnych pól i cztery sztony.
Na polach umieszcza się rozdane karty, a sztony służą do zakładów.
Po przetasowaniu kart, krupier rozda pojedynczo po
pięć każdemu zawodnikowi.
Gdy karty zostaną rozmieszczone na polach,
pierwszy gracz obstawi i ogłosi swoją prognozę.
Będzie miał trzy minuty na przewidzenie,
ile łącznie kart jednego koloru znajduje się na polach wszystkich graczy.
Karty tęczowe są uwzględniane na potrzeby tej prognozy.
Następnie gracz orzeka, ile chce postawić na swoją prognozę.
Może postawić jeden lub więcej żetonów albo swoje pola.
Stawiając pole, musi się posłużyć sztonem.
W przypadku przegranej,
dany gracz straci swoje pole i w kolejnym rozdaniu dostanie jedną kartę mniej.
Aby uczestniczyć w grze, trzeba mieć co najmniej jedno pole.
Innymi słowy, maksymalnie cztery pola mogą
być postawione i przegrane.
Gdy pierwszy gracz obstawi swoją prognozę, kolejny orzeknie, czy ją akceptuje,
czy podważa.
Akceptacja oznacza stwierdzenie,
że prognoza poprzedniego gracza jest zgodna z prawdą.
W razie akceptacji prognozy,
postawiony żeton lub pole wracają do poprzedniego gracza,
a następny ogłasza i obstawia własną prognozę.
Jego prognoza musi jednak być wyższa od tej, którą właśnie zaakceptował.
Jeśli, dla przykładu, poprzedni gracz orzekł,
że jest siedem żółtych kart, kolejny musi podbić tę prognozę do ośmiu.
Bo się zgodził.
Gracz może przy tym obstawić ten sam kolor albo inny.
W razie podważenia czyjejś prognozy,
podważający gracz wychodzi naprzeciw poprzednikowi.
Pojedynek! Podważający gracz wybiera wtedy,
czy podbije, czy sprawdzi stawkę.
W odpowiedzi pierwszy gracz może podbić, sprawdzić lub spasować.
W razie jego sprawdzenia lub pasu, dyskusja kończy się.
Gdy jeden gracz pasuje, drugi otrzymuje postawione żetony i pola,
a kolejka kończy się bez ujawnienia kolorów kart.
Jeśli obaj gracze postawili tyle samo i jeden sprawdzi, karty zostaną odwrócone.
Gdy okaże się, że pierwszy gracz nie miał racji,
ten podważający otrzyma wszystkie postawione żetony i pola.
Na przykład: gracz podważa prognozę,
że na stole jest co najmniej
pięć czerwonych.
Karty są odwrócone, a suma czerwonych wynosi cztery.
Prognozujący przegrywa zakład i traci postawione żetony oraz pola.
Jeśli na stole rzeczywiście jest pięć lub więcej czerwonych, podważający przegrywa,
a prognozujący dostaje postawione przez niego żetony i pola.
Postawione sztony pól zostają wymienione na żetony.
Pól się nie dostaje. W każdym momencie żetony można
wymieniać na pola i odwrotnie.
W razie kupna pól za żetony, nie można przekroczyć
ich początkowej ilości, czyli pięciu.
Pięć to maks.
Na koniec rundy wszyscy gracze oddają karty krupierowi.
Karty są przetasowane, ponownie rozdane w ilości
odpowiadającej liczbie pól, i gra toczy się dalej.
Kolejność w rundzie pierwszej jest losowa, a w następnych zaczyna ten,
kto ostatnio przegrał zakład.
Jeśli ktoś odpadnie, zacznie jego poprzednik.
Ponadto co dziesięć rund kolejność będzie zmieniona.
W 15 rundzie i co kolejnych pięć każdy gracz odda po jednym żetonie.
Że co?
Fajne.
Gracz, który straci wszystkie żetony, odpada. Gra toczy się,
aż przy stole zostanie troje.
Troje?
Na koniec gry ocaleli uczestnicy dostaną po żetonie za każde zachowane pole.
Zawodnik z największą ilością żetonów na koncie automatycznie przejdzie do finału.
A reszta? Pozostali - trafią do więzienia.
Więzienie jeszcze pracuje? Ktoś będzie nocował sam!
Zaczynamy za pół godziny. Lekkie przegięcie!
Teraz macie czas wolny.
Znów wrócę do pudła? Właściwie chyba nie tak źle.
Znowu więzienie? To uderzyło mnie najmocniej.
Jednak kolejne, co usłyszałam w głowie, to: „Nie tak źle”.
Wystarczy skończyć w pierwszej trójce,
a potem załatwić kogoś w więziennych eliminacjach. To dla mnie dobry układ.
Spodziewałem się gry, która szybko pośle mnie do domu,
ale niewykluczone, że to moja jedyna szansa na finał.
Jestem dobrej myśli.
Trzeba połączyć siły. Wiedza to potęga. Rozmówmy się z Hyun-joonem.
Pogadajmy.
Chodźcie.
Czyli grają ze sobą.
Tamci grają we troje.
Wieczorem powiedział mi wprost, że nie będzie po mojej stronie.
Musimy grać razem.
Wiadomo. Dobra.
W grze na pięć osób współpraca między trzema może być bardzo owocna.
Zamierzamy dzielić się informacjami, by tamta dwójka odpadła.
Zawodowy pokerzysta 7High, królowa więzienia Eun-yu i ja.
Ja co prawda uciekłem z pudła, ale wciąż jestem z nim powiązany,
a tamta dwójka nie.
Rzecz jasna możemy odpaść, jednak pokażemy,
że tanio skóry nie sprzedamy.
Kolejność będzie decydująca.
Spodziewałam się gry w pojedynkę. Tak będzie.
Nie myślałam, że będziemy się naradzać. Możemy sobie pomóc, bo mamy dużo żetonów,
a oni nie.
Ja i So-hui mamy dużo żetonów i chcemy naciskać
na tamtych od piętnastej kolejki, eliminując jedno po drugim.
Liczę na to, że 7High poczuje się zagrożony
i ich zdradzi.
Nie ma nad czym myśleć. Po prostu grajmy i zdradzajmy
sobie informacje.
Tak jest. Musimy zgadywać tylko dziesięć kart.
Ale jak będziemy sobie pomagać?
Będą trzy minuty, żeby pokazać sobie, jakie mamy karty.
W sumie jest sześć kolorów. Jeśli będą potasowane
w miarę równomiernie, może być około czterech
kart każdego koloru.
Średnia to około osiem, bo tęczowe liczą się za wszystkie.
Można to obliczyć.
Są ważne.
Średnio osiem?
Po cztery zwykłe i drugie tyle w postaci tęczowych.
One też są w talii…
Gdy wskażę niebieski, będą się liczyły jako niebieskie.
Dobrze więc mieć dużo tęczowych.
Jasne że tak.
Oba skrajne scenariusze są korzystne. Albo nie mieć żadnego koloru,
albo mnóstwo. Wszystko albo nic.
Tamta dwójka raczej będzie się zgadzała. Raczej tak.
Będą grali ostrożnie, bo obawiają się ryzyka.
Czyli jeśli podważą moją prognozę…
Wtedy sprawdź.
Właśnie. Jeśli podważą trzy, nie szarp się z nimi.
Dobrze. Tylko… Stracisz jeden żeton.
Za to my - tylko podbijajmy.
Ja będę podbijał za każdym razem.
Myślę, że będą sprawdzać. Nie będę się na nich oglądał.
Nastawiłem się na to, że odpadnę.
Od samego początku?
Gram w pokera.
Będąc pod ścianą, nie blefuję.
Pamiętaj, że pola są jak punkty życia.
Jasne, wiem to doskonale. Nie będę robił głupot, spokojna głowa.
Blefujmy tylko czasem.
Czyli jeśli postawię pole i przegram zakład, to je stracę?
Jeśli zabiorą mi dwa sztony, zostanę z dwoma polami?
Gracze mogą stawiać zamiast żetonów sztony symbolizujące pola.
Przegrana oznacza jednak utratę nie tylko sztonu, ale i odpowiadającego mu pola,
co utrudni stawianie kolejnych prognoz.
Wygramy, zabierając im żetony.
Racja, ale kolejność ma spore znaczenie.
Jeśli cała trójka nie będzie grała po sobie…
To najgorszy scenariusz: jeśli utkniemy pomiędzy.
Właśnie tego się obawiam. Na pewno będą nas podważać.
Wtedy gra szybko się skończy. Grając po sobie,
możemy dawać sobie żetony nawzajem.
Możesz kwestionować wszystko. Grać żetonami jak w ping-ponga.
Zgadnąć albo nie. A potem ja mogę podbić o dwa.
Uda się tylko, jeśli będziemy grali po sobie.
Tak.
To gra na wyniszczenie.
Potrzebujemy trochę szczęścia. Tak. I dobrej kolejności.
Fajnie będzie.
Musimy dożyć do finału.
Czas minął. Zbierzcie się przy stole.
Do dzieła. Odkręćmy to. Możemy odmienić swój los.
Możemy wygrać.
Fajnie będzie.
Wylosujemy teraz kolejność.
Proszę.
Ładnie.
Trudno będzie rozmawiać, ale to dobre miejsce.
Hyun-gyu zaczyna? No wiecie…
Nie wolisz grać z nami?
Zapewnisz sobie odsiadkę.
On znów swoje.
Miałeś ze mną nie grać.
Przejdź do nas.
Nie chcę.
Tasuję.
Jestem jeszcze bardziej pewny, niż dotąd, że chcę być w finale z So-hui.
Zaszedłem tak daleko, że chcę zagrać w finale.
Jestem dumna, że przetrwałam tak długo.
Chcę przede wszystkim chronić Hyun-gyu.
Jestem teraz na bardzo zagrożonej pozycji. Walczę o życie,
więc dam z siebie wszystko.
Niniejszym zaczynamy pierwszą kolejkę.
Do tego Kyuhyun myśli, że zginął jak bohater.
Myślisz, że nie wiedział?
Raczej nie. W życiu!
Ktoś inny wiedział o twojej nagrodzie?
Zdradzę ci sekret.
O ukrytym zadaniu?
Tak. Dostałem w nagrodę dziesięć żetonów.
Ale dadzą mi je, gdy o nie poproszę.
Dostanę je od razu.
Mogę nigdy nie trafić do pudła.
Rewelacja.
Mówię to tylko tobie i So-hui.
Dobra. Dam ci później więcej.
Nie trzeba. Chcę, byś przeszedł dalej.
Nie życzę ci odsiadki.
Liczę, że dotrwasz do końca.
Nigdy nie wiadomo.
Rewelacja. Czyli jesteś praktycznie nieśmiertelny.
Kto ma być ostatni?
Musimy wybierać?
Tak.
Chcę się pozbyć Hyun-joona. Wydaje mi się, że Hyun-gyu wygra.
Hyun-gyu wygra na pewno. Jest już za silny.
Załatwmy go.
Skupmy się na nim, bo inaczej przejdzie do finału.
Lepiej posłać go do pudła.
Nie robię nic złego, prawda?
Nie chcę próbować zabić Hyun-gyu i tak ujawnić, jaką ma nagrodę.
„Właściwie masz drugie życie. Nawet jeśli stracisz żetony,
dostaniesz dziesięć nowych”. Nie wiem, czy wypadało mu to mówić.
Było mi żal, że grał sam przeciwko szóstce,
i zechciałem mu pomóc.