GODZINA 7.38 RANO
Dobrze się czuję. Jestem w świetnej formie.
Czuję ulgę.
Położyłam się dość późno. Gadaliśmy z Hyun-gyu.
Ale i tak dobrze spałam.
Jestem w dobrej formie.
Dobrze spałaś?
- Spoko. - Od razu zasnęłaś?
- Prawie natychmiast. - Super.
- Zaraz zobaczymy Kyuhyuna. - Wiem.
- Ucieszy się. - Też tak myślę.
Dlaczego nie mam apetytu?
Jedz.
Nie przełknę.
Mam zgagę,
a na sam zapach jedzenia robi mi się niedobrze.
Kucharzowi będzie przykro.
Może…
- Bo nic nie zjadłam? - Tak.
Nie dam rady.
Zwykle sporo jem.
Nie wierzę, że to koniec.
Ciągle myślę o tym, co się tu wydarzyło,
od pierwszego spotkania aż do tej chwili.
Maseczka. Stresuję się.
Dzień dobry.
PIERWSZE SPOTKANIE
Więc gra się o przetrwanie
z bardzo mądrymi uczestnikami.
Ciekawe, czy mi się uda.
Lubię rywalizację, więc idę na całość.
Potrafię być też nieustępliwy.
Będę musiała kogoś wyeliminować.
Jeśli to rodzaj programu, w którym muszę uprzykrzać grę innym,
będzie mnie to męczyło.
- Chcę wygrać. - Tak po prostu?
Nie chcę wcześnie odpaść.
Cześć.
Dzień dobry. Wyglądał znajomo.
RANO, DZIEŃ 1
- Nie oglądałam EXchange. - Serio?
Nazywam się Jeong Hyun-gyu i jestem studentem. Mam 26 lat.
Czuję, że w tym sezonie sojusze szybko się porozpadają.
Pierwsza główna rozgrywka to Skorumpowani policjanci.
- Mają kreta. - Dziwnie się zachowują.
- CHUU. - Tak?
Idź w górę. Ja pójdę tędy.
- Naprawdę? - Zawraca.
Serio?
- I dobrze. - Teraz…
Hyun-gyu był świetny od początku do końca. Czuję to za każdym razem, gdy go widzę.
Jesteśmy do siebie z So-hui podobni.
WIECZÓR, DZIEŃ 1
To zły moment, by tam wejść.
- Jestem gotów oddać za to żeton. - Ja też.
So-hui ma w sobie szczyptę szaleństwa. Jak ja.
Macie trzeźwe spojrzenie, ale z lekkim obłędem.
Jest między nami jakaś synergia.
Często się na czymś fiksuję.
A ona mnie hamuje przed pójściem za daleko czy popełnieniem błędu.
Jest napisane „insert”.
- „Włóż”. - Niesamowite.
Dobrze widzę, nie?
Jest zdolna, szybka i ma twardy charakter.
- „47, 48, 49”. - Udało ci się.
- Niesamowite. - To było trudne.
Masz talent.
- Brawo. - Wcale nie.
Juliet.
Macie drogę do granatowego?
- Mam granatowe. - Serio?
Jest mądra. Naprawdę mądra.
To godna przeciwniczka.
Hyun-gyu szybko kalkuluje i wyprzedza ruchy przeciwników.
Odniosłeś sukces.
Naprawdę wykorzystają żeton i Granat, by dorwać jednego potwora?
Warto spróbować.
- Mam sprawdzić 7higha? - Tak.
Gdy wykonuje ruch,
wie już, co zrobi jego przeciwnik.
Z drugiej strony ja szybciej potrafię rozwiązać problem.
Zobacz, jaki jest smutny i przybity.
Nie mogę mu tego zrobić.
Potrzebuję chwili…
Jej wadą jest to, że jest zbyt miękka.
W prostych słowach,
nie jest diabłem.
A ja jestem urodzonym diabłem.
Zabij ją.
Ale stracicie przedmiot.
Wydaj nieco kasy.
Nie umiesz liczyć?
Przykro mi.
Chcę wykorzystać nagrodę z ukrytego poziomu.
Poza przemocą i kradzieżą wszystkie chwyty są dozwolone.
To Diabelski plan.
Jak do tej pory grałem zgodnie z założeniem programu.
Wiem, że brzmiałam jak ktoś bez ambicji,
ale je mam.
Dzisiejszą główną rozgrywkę wygrywa Yoon So-hui.
Najwięcej medali ma Yoon So-hui.
Yoon So-hui kwalifikuje się do finałowej rozgrywki.
Doszłam tak daleko, że chcę zawalczyć.
Naszym celem było dojść do finału.
Teraz powalczymy ze sobą o nagrodę.
Pora zdjąć maskę diabła
i stanąć do walki jak równy z równym.
Cieszę się, że gram z So-hui.
Doszliśmy tak daleko, bo połączyliśmy swoje siły.
Ale teraz została nas dwójka i nie dam mu wygrać.
Będę grać fair i wykorzystam swoje zdolności.
- Oby Kyuhyun wszedł jako pierwszy. - Tak.
Kyuhyun i Tinno.
- Chętnie pogadam też z Sang-yeonem. - Tak.
- Justin też pewnie będzie, nie? - Wszyscy przyjdą.
Ciekawe, jak zareaguje Se-dol.
- Będzie się śmiał. - Tak?
Kto jeszcze był?
7high trochę…
Ucieszę się, że go zobaczę, ale trochę się boję.
To jakaś mieszanka emocji.
Nie poszło po jego myśli.
Nie sądzę, że ktoś żywi do ciebie urazę.
- Oby nie. - Na pewno nie.
Pozostaje mieć nadzieję. Byłem diabłem.
Wcale nie. Dobrze grałeś.
Nazwa do mnie pasuje.
- Plan diabła. - Tak.
Ktoś przyszedł.
- Królowo, proszę. - Dzięki.
- Hej. - Wchodź.
WYELIMINOWANI 6 DNIA
- Gratulacje! - Hej!
Więc tak się to skończyło?
Poszło zgodnie z diabelskim planem.
Gratulacje, So-hui.
- Gratulacje. - Dzięki.
Hej, Hyun-gyu.
- Przykro mi. - Co się potem stało?
- Byłem w więzieniu. - W końcu?
- Tak. - Kiedy?
Wiele przeszedłeś.
Tak. Daj z siebie wszystko, dobra?
- Tak. - Dobrze.
- Brawo. - Przetrwałeś więzienie?
- Daj czadu. - Gdzie spałeś?
- Pewnie w domu. - Zaraz wróciłem.
- Trzy godziny? - Jesteś istnym diabłem.
- Gratulacje. - Dzięki.
Wszystko poszło zgodnie z twoim planem.
- Z diabelskim planem. - Tak.
Wciąż obowiązuje?
Dziś to ty wyglądasz jak diabeł.
- Trochę tak. - Przez włosy.
Po prostu wyglądam na wkurzonego.
Nie zdjąłem wkurzonej maski.
WYELIMINOWANI 5 DNIA
- Boże. - Jest i on.
- Tęskniłem. - Ji-yeong.
Kyuhyun.
Dotrzymałeś obietnicy?
- Dotrzymałeś obietnicy? - Tak.
- Było ciężko. - Brawo.
Poradziłeś sobie.
- So-hui. - Kyuhyun.
- Dałaś radę? - Tak.
- Została wasza dwójka? - Tak.
- A więc to tak. - Właśnie.
- Wasza dwójka? - Tak, oni.
Wy?
Zgodnie z planem diabła.
Przegrałem z Hyun-gyu w ostatniej grze więziennej.
Obejrzyj to potem. Walczyliśmy do końca.
- Na pewno. - Naprawdę próbowaliśmy.
Justin!
- Hej. - Co słychać?
Justin, Tinno.
Boże!
- Rany. - Witamy.
- Tinno. - Justin.
Dobrze cię widzieć.
Jak leci?
- Przepraszam, że cię odesłałam. - Spoko.
WYELIMINOWANY 4 DNIA
Niewiarygodne.
- Wszystko gra? - Tak. Kto jest w finale?
Hyun-gyu i…
Wiedziałem.
Nie udało mi się. Odpadłem ostatni.
- Byłeś trzeci? - Poszliśmy do więzienia.
- Boże! - Justin, dobrze cię widzieć.
- Gratulacje. - Dzięki.
Wiedziałem, że to będziecie wy.
- Stawiałeś na nas? Serio? - Tak.
Dziękuję.
So-hui w końcu się uśmiecha.
Cześć.
- Ha-rin. - Co słychać?
Ha-rin, słodko wyglądasz.
- Rany. - Nie jest na czerwono.
- Gdzie czerwony? - Hej, Ha-rin.
Jak uroczo wyglądasz.
Jesteś na biało?
- Tak się ubrałam. - Masz takie ciuchy?
Pora porzucić czerwień.
Myślałem, że masz tylko czerwone.
- Uroczo wyglądasz, Ha-rin. - Co słychać?
- Przykro mi. - Dlaczego?
Ha-rin!
Gdyby ci było przykro, dałbyś mi żeton.
Jest też Se-dol!
- Zdrajco! - Nóż w plecy.
Czemu nie jesteś w finale?
- Se-dol. - Hej.
Nie powinnaś tu być.
Jest w finale.
- Ach tak? - Tak.
Dziękuję.
W garderobie ciągle mówiłem, że So-hui będzie w finale.
- Serio? Tak podejrzewałeś? - Tak.
Cześć.
Drugi finalista.
Trafił w końcu na dobrego przeciwnika.
Tak.
- Sang-yeon. - Sang-yeon!
ELIMINACJA, DZIEŃ 2
Seung-hyun!
- Rany, Seung-hyun. - Hej.
- Biedaku. - Co tu robisz?
7high, jest Sang-yeon.
- Hej. - Jest Sang-yeon!
Wiesz, ile o tobie myślałem?
- 7high. - Ty geniuszu.
Miałeś tyle do pokazania.
Seung-hyun, nie mieliśmy okazji pogadać.
- Właśnie. - Niezręcznie mi.
Jak ci minął program?
Odpadłam w okropnym stylu.
Ja się uwolniłem.
Naprawdę? Ale super.
Hej.
- CHUU, jesteś! - Hej!
- Tęskniłem. - Dobrze was widzieć.
CHUU!
Ależ za wami tęskniłem. Wszyscy przeżyli.
- CHUU. - Kyuhyun.
- CHUU. - Nie ma mowy!
Przepraszam.
- Kyuhyun to nasz wróg numer jeden. - Eun-yu.
Ciągle jesteś o to zła?
- To było pierwszego dnia. - Mnie zdradził trzy razy.
- Trzy? - Ji-yeong!
Ale potem to Ji-yeong zdradziła mnie.
- Serio? - Ja wyeliminowałam Kyuhyuna.
- Brawo! - Zemściłam się.
Ale oddałem ci żetony.
Nie oddałeś.
- Zabrałam ci je. - Fakt.
- To była moja nagroda. - Brawo.
Jestem taka ciekawa.
Jestem ciekawa, o czym mówicie.
Nie rozmawialiśmy ze sobą.
- Wiele się wydarzyło. - Byliśmy pokłóceni.
Jestem taka ciekawa. Nic nie wiem.
Ale się udało, skoro tu jesteście.
Spodziewałem się, że będziecie w finale, a Eun-yu zostanie w więzieniu.
Tych dwóch rzeczy byłem pewien.
- I tak się stało. - Płakałem.
- Co? - Tak.
Wiem, że So-hui płakała. Ale ty też miałeś czerwone oczy.
- Płakał. Zaskoczył mnie. - Naprawdę?
Siedział o tak.
Myślałem, że nie płaczesz.
Ale tu chodziło o ciebie.
Wiem.
- Fajnie, że wszystko się udało. - Dzięki.
Pamiętasz, jak gadaliśmy o 5x5?
Myślisz, że będzie 5x5 czy 6x6?
A może nawet 8x8.
Wtedy musimy kogoś pozwać.
Było 8x8.
- On wszedł… - 8x8?
- Hyun-gyu to rozwiązał. - 8x8?
- Jak to zrobił? - Rozwiązał.
- 8x8? - Tak.
- Co 8x8? - Problem skoczka.
Tutaj? Nie, 5x5, 6x6 i 7x7.
Udało mi się.
Nieźle!
- W co grałeś? - Skoczek 5x5, 6x6, 7x7. W ciemno.
- A nie? - Myślałem, że 6x6, 7x7 i 8x8.
Czyli 7x7 i 8x8?
- Niemożliwe. - Znów skłamał?
- Na pewno 7x7 i 8x8. - Zaraz.
Widzisz, Ji-yeong?
Ten też kłamał od początku do końca?
Hyun-gyu, w ukrytym poziomie
- było 5x5, 6x6 i 7x7? - 8x8.
Została mi minuta.
Więc nas też okłamałeś?
Tak.
Nagrodą były ukryte żetony.
- Ji-yeong. - Nie wierzę.
Przepraszam.
Tylko o tym skłamałem. O niczym innym.
- Wybacz. - Ji-yeong.
Nie kłamałem wcale aż tak dużo.
- Skłamałeś mi prosto w oczy. - Fakt.
- To prawda. - W oczy.
- Tak było. - Wybacz.
Nieważne, które z was wygra…
- Cieszę się. - Dlatego się nie stresuję.
Podobno jesteście w finale.
- Tak. - Gratulacje.
Było mi smutno, jak oglądałem grę więzienną.
- Spoko. - Prawa i lewa ręka.
Wiedzieliście o tym?
Oglądaliśmy was.
Naprawdę?
Nie mogliście mówić.
Dobrze spaliście?
- Ja tak. - To dobrze.
- Piliśmy piwo. - Serio?
- Dużo wypił. - Tak?
- Byłem wyczerpany po więzieniu. - Naprawdę?
Byłem tam wczoraj pierwszy raz.
Tam jest naprawdę ciężko.
- Eun-yu była tam sześć dni. - Serio?
Co? Sześć dni?
Siedziałaś w więzieniu sześć dni?
Tak, po tym jak odeszłaś.
Sześć dni?
Aż tyle? Jestem w szoku.
To zupełnie niehumanitarne.
Byłam w więzieniu aż do wczorajszej eliminacji.
- Ani razu tu nie spałaś? - Nie.
- To tak jak ja. - Fakt.
Skoro jesteś w finale, to musisz wygrać. Taki miałeś plan.
- Oboje będziemy próbować. - Na pewno.
Ja kibicuję tobie.
Wszystko ułożyło się tak, jak zaplanował Hyun-gyu.
Skoro tak bardzo pragnął wygranej,
to powinien wygrać.
Hej! Tu jest mnóstwo jedzenia.
- Eun-yu, ty pierwsza. - Mój pierwszy raz!
Ja zacznę.
Nigdy tego nie jadłaś.
Jedz pierwsza.
Mieliście tu tyle białka.
- Tak. - Jest mięso.
- Było codziennie. - Pełnowartościowe posiłki.
Jedzenie było pyszne.
Kazaliście mi grać z ludźmi, którzy tak się odżywiali?
Co to?
Codziennie tak jedliście?
Zobacz.
Tylko więźniowie interesują się jedzeniem.
Inni mają je gdzieś.
Gra sama w sobie będzie ważna. Czy bardziej podpasuje Hyun-gyu
- czy tobie. - Ale…
- Jesteśmy różni. - Tak. Ona jest spokojna.
- Tak. - Oaza spokoju.
Gdy razem graliśmy, nigdy nie reagowała emocjonalnie.
Byłoby naprawdę fajnie, gdyby to kobiecie udało się
wygrać grę polegającą na przetrwaniu.
Od początku bardzo się lubiliśmy,
więc jeśli wygra, to będzie też trochę moja wygrana.
Mam nadzieję, że wygra.
Hyun-gyu, kibicuję ci.
Żałuję, że bardziej ci nie pomogłem. Przykro mi, że odpadłeś.
Wiele osiągniesz.
- Bądź najmłodszym zwycięzcą. - Tak by było?
Studenci, jak my, nigdy niczego nie wygrywają.
Miło byłoby wygrać.
Musisz coś zjeść.
Nic nie przełknę.
- Serio? - Boli mnie żołądek.
Może usiądziesz?
Usiądźmy.
Właśnie.
Nie wiem, komu kibicować. Do tej pory kibicowałem obojgu.
Ciesz się finałem.
Z waszą dwójką grałem najczęściej.
Hyun-gyu dobrze rozumie gry.
Wie, jaką obrać strategię, by wygrać.
Szybko kalkuluje ruchy.
A So-hui zagra w jakąś grę raz i staje się w niej przerażająco dobra.
Jest niesamowita, jeśli chodzi o liczenie.
Nieważne, kto wygra, i tak będę się cieszył.
Jestem dumny z moich ludzi.
Ja tak samo. „Moi ludzie”.
- Są moi. - Oby im dobrze poszło.
Tinno, wieczorami często o tobie gadałem.
Że tak bardzo się zaprzyjaźniliśmy,
choć krótko się znamy.
Jakie to miłe.
Tęskniłem za twoim głosem.
Puszczałem sobie przed snem twoje piosenki.
- Żartujesz? - Nie.
Zasypiałem do nich.
Ja znalazłam w Internecie Justina.
- Ja też. - Justin.
Nie wiedziałam. Jest naprawdę sławny.
- Serio? - Nie.
Grałeś w Awanturze.
Byliśmy blisko, nie?
Jedliśmy razem chleb.
- Nalałam ci mleka. - Tak.
- Choć nie tolerujesz laktozy. - Fakt.
Fajnie zobaczyć Eun-yu w normalnych ubraniach.
- Nie? - Dziwnie mi.
Gdy mnie malowali i układali mi włosy,
czułam się bardzo niezręcznie.
- Wyglądasz jak prawniczka. - No tak, jesteś nią.
Tak.
Tylko twojego zawodu nie pamiętałem.
„Kim ona była? Więźniarką?”
No nie. Jesteś taki wredny.
Stresujesz się?
- Bardzo. - No raczej.
Serio? A wyglądasz na spokojnego.
To jego pokerowa mina.
Jest w tym naprawdę dobry.
- Powodzenia. - Będę grać jak do tej pory.
Naprawdę cię szanowałam.
- Pograjmy w coś kiedyś. - Powodzenia.
- Ale czad. - Finałowa rozgrywka niedługo się zacznie.
Finaliści,
przejdźcie do sektora testowego.
Powodzenia!
- Powodzenia. - Dajcie czadu.
Szczęścia.
- So-hui, poradzisz sobie. - Powodzenia.
Leć.
- Dasz radę. - Tak.
- Walcz. - Postaraj się.
Będziemy was oglądać.
Będziemy tutaj, za ścianą.
Powodzenia.
- Dasz radę. - Daj z siebie wszystko.
- Powodzenia! - Nie możemy iść.
Powodzenia!
Trzymajcie się!
Do zobaczenia!
- Te drzwi są niesamowite. - To prawda.
- Walczmy. - Dobra.
Chodźmy.
Więc tak to wygląda.
Witam.
Gratulacje, że udało wam się dojść do finału
Diabelskiego planu.
Wczoraj w grze więziennej został wyeliminowany Choi Hyun-joon.
To oznacza, że do finału awansowali Yoon So-hui i Jeong Hyun-gyu.
Pula głównej nagrody po wszystkich misjach
to 380 milionów wonów.
- Aż tyle? - Nieźle.
Zebraliśmy niezłą sumę.
- Naprawdę sporą. - Chciałabym tyle wygrać.
Wyjaśnię teraz, na czym polega finał.
W finałowej rozgrywce rozegrane zostaną trzy gry.
Pierwsza nazywa się Wyższa lub niższa.
Gra polega na obstawianiu i podstępach.
- „Wyższa lub niższa”? - Trzeba obstawiać.
Druga gra to Bagh Chal.
To abstrakcyjna gra strategiczna z długą historią.
Trzecia gra to Pytanie i prawda.
Co to?
Wymaga sprytu.
To gra wymagająca umiejętności rozwiązywania problemów i dedukcji.
Jeśli któryś z graczy wygra dwie pierwsze gry z rzędu,
zostanie zwycięzcą i otrzyma 380 milionów wonów.
Rozpoczynamy finałową rozgrywkę, która wyłoni zwycięzcę Diabelskiego planu.
DIABELSKI PLAN POKÓJ ŚMIERCI
Przypomnę, ile żetonów posiadają finaliści.
Yoon So-hui ma ich 14.
A Jeong Hyun-gyu ma ich 11.
- So-hui ma więcej. - Jest pierwsza?
Dzięki mnie.
A teraz wyjaśnię zasady pierwszej gry finałowej rozgrywki.
Pierwsza gra to Wyższa lub niższa.
W tej grze jeden gracz odpowiada na kartę krupiera,
a drugi obstawia wynik.
Każdy z graczy otrzymuje talię kart od zera do dziesięciu i dziesięć żetonów.
Krupier użyje osobnej talii dla każdego gracza
z kartami od jeden do dziewięć.
Gra potrwa 18 rund.
Odpowiadający i obstawiający gracz będą się wymieniali rolami co rundę.
Wygląda fajnie.
Odpowiedź.
Krupier tasuje swoją talię
i odkrywa pierwszą kartę.
Odpowiadający gracz patrzy na kartę krupiera,
wybiera kartę spośród swojej talii i kładzie zakrytą.
Zakład.
Gdy obie karty zostały zagrane,
obstawiający gracz musi przewidzieć wynik odpowiedzi.
Jeśli myśli, że karta odpowiadającego gracza jest wyższa niż krupiera,
stawiają na Wyższą.
Jeśli myślą, że jest niższa – na Niższą.
To wojna psychologiczna.
Po obstawieniu zakładu odpowiadający gracz odkrywa kartę.
Jeśli jest wyższa niż karta krupiera, wygrywa.
Jeśli odpowiadający gracz wygra, otrzymuje tyle żetonów,
ile wynosi różnica między kartami.
Jeśli przegra lub zremisuje, nie otrzyma żetonów.
Jeśli drugi gracz obstawi trafnie,
otrzyma podwójną liczbę postawionych żetonów.
Jeśli się pomyli, straci wszystkie postawione żetony.
A jeśli jest remis, otrzyma żetony z powrotem.
Zwracają ante.
Karty krupiera i odpowiadającego gracza zostają odrzucone.
Następna runda zostanie rozegrana pozostałymi kartami.
- Da się policzyć. - Trzeba zapamiętać.
Gra skończy się po 18 rundach
lub gdy któryś z graczy straci wszystkie żetony.
Zwycięży gracz z większą liczbą żetonów.
Pierwsza finałowa gra niedługo się rozpocznie.
Brzmi ciężko.
Obstawianie.
Pierwszy raz się denerwuje.
Totalnie.
Oboje wyglądają na zestresowanych.
Nie dostajesz nowych kart,
więc jak raz jakąś położysz, to ją tracisz.
To oznacza, że im bliżej końca gry,
tym z większą łatwością da się przewidzieć ruchy.
I można w ten sposób przegrać.
Trzeba o tym pamiętać.
Wiem, jak Hyun-gyu gra, gdy obstawia.
Próbuje przewidzieć ruchy przeciwnika, więc obstawia dość spójnie.
Darujmy sobie to.
Zwiększę o jeden. Zróbmy sześć.
Będę musiała ryzykować i być dla niego nieprzewidywalna.
So-hui będzie grać bezpiecznie przy obstawianiu.
Moja strategia to zachowanie najwięcej kart niskich i wysokich
i pozbycie się tych środkowych, nieważne jaka karta się pojawi.
Odpowiadający gracz musi uważać, by nie doszło do sytuacji,
w której jest oczywiste, że postawił wyżej lub niżej.
Na przykład, jeśli gracz zagrał wszystkie wysokie karty
i nie może zagrać karty wyższej niż ta krupiera,
obstawiający gracz obstawi za wszystko niższą kartę i podwoi swoje żetony.
Czas minął. Zbierzcie się w sali głównej.
Pod wieloma względami są do siebie podobni.
Ciekawe, jak będą grać.
- Ale są jak ogień i woda. - Tak.
- So-hui to woda, nie? - Tak.
Nie chcielibyście zagrać?
Zagraj, jak wrócisz do domu.
Ale tu w grę wchodzą pieniądze.
Angażujesz się.
W domu to nie to samo.
Myśleliśmy, że tu umrzemy.
Gdy ktoś odpadł, czułam, że umiera.
To było zaskakujące.
Nie umieraliśmy, ale tak czułam.
Ja też.
Rozpoczynamy pierwszą finałową grę, Wyższa lub niższa.
Zaczyna się.
Yoon So-hui ma więcej żetonów,
więc zdecyduje czy w pierwszej rundzie chce odpowiadać, czy obstawiać.
Obstawię.
- Obstawia. - Najpierw zobaczy.
W rundzie pierwszej odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
Rozpoczyna się runda pierwsza.
Rany, ale mam sucho w gardle.
Połóż jedynkę.
Jeśli już po pierwszej rundzie będzie różnica w żetonach,
trudno będzie ją odrobić. Więc modliłem się o jedynkę.
Jeśli krupier zagra niską kartę jak jeden,
odpowiadający gracz może zagrać wysoką kartę i zdobyć dużo żetonów.
Odkryję kartę krupiera.
Jeden, jeden.
Trzy.
Jeong Hyun-gyu, połóż na stole wybraną zakrytą kartę.
Nie wiedziałem, czy So-hui zastosuje odwróconą psychologię, czy zaatakuje.
- Pewnie postawi na wyższą, nie? - To trójka.
- Czy nie za łatwo to przewiedzieć? - Tak.
Jeśli Hyun-gyu chce dobrze zacząć, może dać jedynkę albo dwójkę.
- Nieoczekiwany ruch. - Jeśli myśli, że nie wygra.
Yoon So-hui, obstaw.
Stawiam dwa żetony na niższą.
Dwa żetony na niższą.
Postawiła na nieprzewidywalność.
So-hui ma stalowe nerwy.
Pomyślałam, że zagra wyższą kartę, żeby od razu zgarnąć żetony.
I że pomyśli, że tak uznam i postawię na wyższą kartę.
Więc postawiłam na niższą.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Wyższa.
Jeong Hyun-gyu, wygrałeś starcie.
Otrzymujesz cztery żetony.
Postanowiłem zagrać wyższą kartę i poznać styl gry So-hui.
Uznałem, że pomyśli, że ja pomyślę, że postawi na wyższą, więc dała niższą.
Użyłem odwróconej, odwróconej, odwróconej psychologii.
Chciałem zdobyć trochę żetonów.
W rundzie drugiej odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu. Odkryję kartę krupiera.
Karta pana Choia jest bardzo ważna.
CHOI BYEONG-UN KRUPIER
Yoon So-hui, połóż kartę.
- Znów siódemka. - Siódemka?
Hyun-gyu nie zrobił nic zaskakującego, więc pomyślałam, że ja go zaskoczę,
i zagrałam piątkę.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
Nabrała się na odwróconą psychologię.
Więc uznałem, że zrobi coś przeciwnego.
Dwa żetony na niższą kartę.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Niższa. Jeong Hyun-gyu, trafne obstawienie.
- So-hui źle zaczęła. - Okropnie.
Bardzo słabo.
W rundzie trzeciej odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, połóż kartę.
Yoon So-hui, obstaw.
Niższa karta byłaby oczywista.
Ale teraz pewnie bije się z myślami i nie wie, co obstawić.
Sama już nie wie,
czy Hyun-gyu zrobi coś przewidywalnego.
Cholera.
Dwa żetony na niższą. Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Remis.
Kurczę.
Szóstka.
Chciał zobaczyć, co zrobi So-hui.
- Pewnie tak. - Znam styl Hyun-gyu.
Pewnie pomyślał, że lepiej szybko się pozbyć szóstki i siódemki.
Chce odrzucić środkowe karty.
Uznał, że są niepotrzebne.
Chciałem się pozbyć środkowych kart.
Ale nie mogłem jej dać żetonów, więc zagrałem remis.
W rundzie czwartej odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
So-hui się stresuje.
- Bo jej nie wychodzi. - Tak.
Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
Byłoby super, jakby postawił naprawdę dużo na wyższą kartę.
Trzy żetony na wyższą.
- Stawia na wyższą. - Myśli, że dała dziesiątkę.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Remis.
- Remis. - Też bym tak zrobiła.
Ja też.
Naprawdę są podobni.
So-hui już raz mnie wkręciła.
Myślałem, że to powtórzy i postawiłem na wyższą.
Nic bym nie zyskała na zagraniu czegoś niższego od dziewiątki.
A gdyby on to zgadł, wygrałby dużo żetonów.
Z wyższą kartą wygrałabym jeden żeton.
Jego trafne obstawienie by to przebiło,
więc wybrałam remis.
W rundzie piątej odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui. Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, połóż kartę.
Postawił na wyższą, czyli…
Dwa żetony na niższą.
- Niższa. - Brawo.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Niższa. Jeong Hyun-gyu, przegrałeś starcie.
Jedynka, tak podejrzewałem.
Mądry ruch.
Krupier może zagrać jedynkę. Zachował zero.
Yoon So-hui, trafne obstawienie.
W rundzie szóstej odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
Odkryję kartę krupiera.
- Szóstka. - Będzie mu trudno.
Yoon So-hui, połóż kartę.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
Jeong Hyun-gyu, trzy żetony na niższą kartę.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Wyższa.
Widzicie?
- Co? - Teraz Hyun-gyu będzie rozdarty.
So-hui zastawiła pułapkę i czekała?
Ale teraz Hyun-gyu wie, jaki jest jej styl gry.
Yoon So-hui, wygrałaś starcie.
Otrzymujesz cztery żetony.
Nie sądziłem, że tak szybko użyje dziesiątki.
Ma jeszcze ósemkę.
Hyun-gyu nie podejrzewał dziesiątki.
Dlatego ją zagrała i wygrała.
W rundzie siódmej odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, połóż kartę.
Pewnie zagra niską.
Bo już położył bardzo wysoką.
Yoon So-hui, obstaw.
Wyższa będzie zbyt oczywista.
- Hyun-gyu pewnie dał wyższą. - Na pewno.
Dwa żetony na wyższą.
- Hyun-gyu tak nie zrobi. - So-hui to wie.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Niższa.
- Oszukał ją. - Niesamowite.
Yoon So-hui, błędne obstawienie.
Grał zachowawczo?
Jeśli zagrałby wyższą, a mój zakład byłby trafny, też bym coś wygrała.
Rozumiem.
W rundzie ósmej odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
Odkryję kartę krupiera.
Yoon So-hui, połóż kartę.
Zaschło mi w gardle.
Jeśli So-hui chce zagrać wyższą, ma szóstkę i siódemkę.
- Musi zachować ósemkę. - Tak.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
Dwa żetony na wyższą.
- Co? - Serio?
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Niższa.
Jeong Hyun-gyu, błędne obstawienie.
Hyun-gyu też zaczyna wątpić.
W rundzie dziewiątej odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
Odkryję kartę krupiera.
Dziewiątka?
O rany… To trochę…
Myślicie, że zagra dziesiątkę?
Yoon So-hui, obstaw.
Za wszystko na niższą.
- Co? - Za wszystko na niższą.
Justin postawiłby za wszystko na niższą.
„Zostajesz ponownie wyeliminowany”.
Znowu?
- Odpadam? - Ponownie.
- „Justin Min po raz drugi…” - Odpadasz.
Za obstawienie niższej?
Dwa żetony na niższą kartę.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Remis.
- Remis! - Tak sądziłem.
W rundzie dziesiątej odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
Odkryję kartę krupiera.
Na pewno da wyższą.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
Dwa żetony na wyższą.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Yoon So-hui, wygrałaś starcie.
Otrzymujesz dwa żetony.
Jeong Hyun-gyu, trafne obstawienie. Otrzymujesz żetony.
Idą po równo.
Nie przekonuje mnie ta gra.
Lepiej na początku grać zachowawczo, a potem zaatakować.
- Tak. - Trzeba rozważnie zarządzać kartami.
W rundzie 11 odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, połóż kartę.
Yoon So-hui, obstaw.
Nie powinna obstawić niższej?
Hyun-gyu nie zagrał dziesiątki. Wtedy nie miałby już wysokich kart.
Dwa żetony na niższą.
Rozsądny wybór.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
- Niższa. - Widzicie?
- Hyun-gyu jest szczery. - Taki ma styl.
Nie oszukuje celowo.
Yoon So-hui, trafne obstawienie.
W rundzie 12 odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
Odkryję kartę krupiera.
- Jedynka? - Jeden?
Ciągle ma zero.
Co nie?
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
Ale napięcie.
Dwa żetony na wyższą kartę.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Niższa.
- Ryzykantka. - Zaskakuje mnie.
- Dobrze gra. - Tak.
Jest bardzo spokojna.
Zrozumiała, że Hyun-gyu gra bezpiecznie.
Wie o tym, bo grała z nim przez cały program.
Jeong Hyun-gyu, błędne obstawienie.
W rundzie 13 odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
- Odkryję kartę krupiera. - Siedem.
Nici z remisu.
Jeong Hyun-gyu, połóż kartę.
Nawaliłem.
Nie umiem się rozczytać. I źle policzyłem karty So-hui.
„Czy wszystkie napisałem źle? Pomyliłem górę z dołem?”
JA SO-HUI
- Jest zdezorientowany. - Uśmiecha się.
- Tak. - Dotarło do niego.
Tak.
- O nie. - Panikuje.
- Coś mu się nie zgadza. - Pewnie ominął jakąś kartę.
- Pogubił się. - Coś mu umknęło.
- Jakiejś mu brakuje. - Tak.
Yoon So-hui, obstaw.
Ale…
Co tam może być?
Ale jeśli dam tak…
- So-hui obstawi wyższą? - Rany.
Ta gra jest wycieńczająca.
- Stawia na niższą. - Jeden żeton.
Nie chce ryzykować, więc postawiła jeden.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Wyższa.
- Tak podejrzewałem. - Fakt.
Jeong Hyun-gyu, wygrałeś starcie.
Otrzymujesz trzy żetony.
Yoon So-hui, błędne obstawienie.
W rundzie 14 odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
Odkryję kartę krupiera.
Yoon So-hui, połóż kartę.
Trójka.
Ma szansę wygrać starcie. Ale ma też jedynkę.
Sama już nie wiem.
Póki różnica w żetonach nie jest znacząca,
napięcie będzie aż do końca.
Ale skoro w rundzie pierwszej obstawiała So-hui,
w ostatniej obstawi Hyun-gyu.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
- Obstawia. - Tak.
Świetnie grasz.
Ani jednego błędu.
Dwa żetony na wyższą kartę.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Niższa.
- No i proszę. - Boże!
Hyun-gyu coś nie idzie.
Rany.
Jeong Hyun-gyu, błędne obstawienie.
To trudne.
Uznałam, że Hyun-gyu pomyśli,
że celuję w wyższą. Więc spróbowałam go zmylić.
Dlatego zagrałam jedynkę.
7high, od teraz So-hui nie musi już ryzykować?
Przyjmijmy, że oboje wiedzą, jakie drugie ma karty.
- Musi zaatakować i podwoić żetony. - Uciec mu.
I mieć z tyłu głowy różnicę.
W rundzie 15 odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, połóż kartę.
- Nie ma jedynki. - Fakt.
Nie ma nic środkowego?
Hyun-gyu miał zero, dwójkę, piątkę i ósemkę.
Nie pozwoliłby sobie na zero.
Więc pewnie rozegra to remisem.
Byłem rozdarty, bo miałem i wyższe, i niższe karty.
Nie wiedziałem, co zrobi.
Zaraz.
- Nie wie. - Dasz radę.
Pierwszy raz się tak stresuje.
Yoon So-hui, obstaw.
Nie lepiej postawić dwa?
A później…
Dwa żetony na wyższą kartę.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Remis.
Odzyska je.
Mogłaby postawić i dziesięć, nieważne.
W rundzie 16 odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu. Odkryję kartę krupiera.
Hyun-gyu pomyśli, że na pewno zagram wyższą kartę,
więc chciałam zagrać niższą.
Ale pomyślałam też, że równie ważna jak jego przegrana jest moja wygrana.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
To naprawdę trudne.
Dwa żetony na wyższą.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Wyższa.
Yoon So-hui, wygrałaś starcie.
Otrzymujesz dwa żetony.
Jeong Hyun-gyu, trafne obstawienie.
- Złapał ją. - Nie umiem cię rozgryźć.
I dobrze.
Zrobiło się poważnie.
W rundzie 17 odpowiada Jeong Hyun-gyu.
Obstawia Yoon So-hui.
W rundzie 18 krupier zagra ósemkę,
a So-hui ma trójkę, siódemkę i ósemkę.
Wiadomo, że zagra ósemkę, żeby zremisować,
więc to runda 17 przesądzi o wyniku gry.
Odkryję kartę krupiera.
- Jedynka? - Rany.
Czy Hyun-gyu ma zero?
Yoon So-hui, obstaw.
Zaszalej.
Obstawianie było obarczone ryzykiem, bo Hyun-gyu miał jeszcze zero.
Jeśli postawię trzy, mogę je stracić,
więc chciałam postawić tyle, żeby w ogólnym rozrachunku nie przegrać.
Ważą się losy gry.
Obstawia.
Trzy żetony na wyższą.
Jeong Hyun-gyu, odkryj kartę.
Serio?
Skończyliśmy z różnicą jednego żetonu?
Wyższa.
- So-hui powinna była… - Tak.
Źle to obliczyła.
Powinna była wejść za wszystko.
- Postawiła za mało. - Mogła więcej.
- Dużo więcej. - Dlaczego nie za wszystko?
Właśnie.
Jeong Hyun-gyu, wygrałeś starcie.
Otrzymujesz siedem żetonów.
Yoon So-hui, trafne obstawienie.
Ciągle myślałam o tym, jak nie przegrać, więc umknęło mi,
że Hyun-gyu może wygrać siedem żetonów.
Bardzo tego żałuję. Nie wiem, dlaczego to zrobiłam.
Nawet teraz to sobie wyrzucam.
W rundzie 18 odpowiada Yoon So-hui.
Obstawia Jeong Hyun-gyu.
Odkryję kartę krupiera.
Jeong Hyun-gyu, obstaw.
- Za wszystko. - Tak?
To remis.
- Co? - O nie.
Widać po niej, że to remis.
Dlaczego to zrobiłaś?
Pomyliłam się. Pod koniec.
To było trudne.
Nawaliłam w obliczeniach.
Yoon So-hui, odkryj kartę.
Remis.
Na tym kończy się runda 18.
Jeong Hyun-gyu kończy grę z 21 żetonami, a Yoon So-hui z 20.
Jeong Hyun-gyu wygrał pierwszą grę.
Druga finałowa gra niedługo się rozpocznie.
Ze wszystkich gier w Diabelskim planie
ta była najtrudniejsza
i pierwszy raz poczułem, że mogę przegrać.
Po przegranej czuję większą motywację, by wygrać.
Więc wymiotę w drugiej grze i będę się bardzo starać w trzeciej.
Teraz wyjaśnię zasady drugiej gry.
Druga gra finałowej rozgrywki nazywa się Bagh Chal.
Bagh Chal to abstrakcyjna gra strategiczna z Nepalu,
w której tygrysy gonią kozy.
Te z kolei próbują uwięzić tygrysy.
- Co to? - Wygląda fajnie.
Są cztery pionki tygrysów i 20 pionków kóz.
Gra rozpoczyna się
od rozstawienia pionków tygrysów w czterech rogach planszy.
Po rozpoczęciu gry
gracz kierujący kozami ma 90 sekund, by położyć pionek kozy
na jednym z pustych pól na planszy.
Gdy gracz położy na planszy wszystkie 20 kóz,
przesuwa jedną z kóz
o jedno pole wzdłuż linii na planszy.
Gracz kierujący tygrysami
musi albo przesunąć swój pionek, albo złapać kozę.
Przypomina trochę młynek.
Pionek tygrysa można przesunąć o jedno pole wzdłuż linii na planszy.
Jeśli obok tygrysa jest koza, a za nią puste pole na planszy,
tygrys może ją przeskoczyć i w ten sposób zostaje ona złapana.
W takim przypadku pionek kozy zostaje usunięty z planszy.
Gra kończy się na dwa sposoby.
Jeśli tygrys złapie pięć kóz,
grę wygrywa gracz kierujący tygrysami.
Jeśli żaden tygrys nie może się ruszyć,
grę wygrywa gracz kierujący kozami.
Trudniej grać kozami.
Będziecie grać jednocześnie na dwóch planszach.
- Trudne. - Są dwie?
- Jednocześnie? - Tak.
Gracze staną naprzeciwko siebie
i będą grać kozami na planszy po lewej
i jednocześnie tygrysami na planszy po prawej.
Gracz z większą liczbą żetonów zdecyduje, kto zacznie.
Na początku każdy z graczy zagra swoją turę,
wykonując ruchy swoimi pionkami na planszy,
na której kozami kieruje pierwszy gracz.
Potem gracze wykonają dwa ruchy na planszy,
na której kozami kieruje drugi gracz.
Następnie gracze będą zmieniać plansze
i grać na nich po dwie tury, póki jedna z rozgrywek się nie zakończy.
Grę wygra gracz, który z powodzeniem zakończy jedną z rozgrywek.
Kto wygra pierwszy, wygrywa wszystko.
Możecie wybrać jednego gracza z sektora mieszkalnego,
by poćwiczyć z nim grę przez 30 minut.
- Będą ćwiczyć. - Mogą spróbować.
Yoon So-hui, wybierz gracza, z którym chcesz poćwiczyć.
- Wybierze Se-dola, nie? - Tak.
- Nie znam tego. - Na pewno Se-dol.
Mistrz gier, Se-dol.
Wybieram…
Kyuhyuna.
- Mnie? - Nieźle!
- Tylko nie mnie! - Rany.
Wybrałam Kyuhyuna, bo gdy razem mieszkaliśmy,
graliśmy parę razy w wall go
i myślę, że dobrze rozumiał grę
i szybko wymyślał strategie.
Wybieram Tinna.
To gra planszowa, więc Tinno będzie w nią niezły.
- Co mam teraz zrobić? - Postarajcie się.
- Tak. - Przygotuj ją mentalnie.
- Zrób, co się da. - Powodzenia.
- Przygotuj ją psychicznie. - Dobra.
Kyuhyun, Tinno, przejdźcie do sektora testowego.
Nie wierzę, że tu wróciliśmy.
- So-hui. - Tak?
- Dlaczego nie wybrałaś Se-dola? - Właśnie.
- Cholera. - Jak to „cholera”?
Se-dol, gdybyś w to zagrał,
szybko byś to zrozumiał?
- Zawsze tak mówi. - Ej.
Uśmiecha się.
Dobra.
Dwie rozgrywki jednocześnie mogą być mylące.
Powinnam kierować kozami tutaj i tygrysami tutaj?
Tak. Ale zamieszanie.
Ustawię kozy na środku. Ty graj tygrysami.
- Ruszyłeś się. - Zablokuj.
Postawię jedną tutaj, żebyś nie przeskoczył.
- Musisz zablokować. - Tak.
Jak kierujesz kozami, musisz unikać jedoczesnych ataków.
- Muszę złapać pięć kóz i koniec? - Tak.
- Zaryzykuję. - Dobra.
Co się stanie, jak ustawię ją na środku?
Nie wygląda na ryzyko. To chyba mądry ruch.
Zmyl przeciwnika i zablokuj wszystkie ruchy tygrysów.
- Hyun-gyu też to wie. - Trudno z nim grać.
Można spróbować grać szybko i wywierać presję.
- Czas minął. - Już?
Kyuhyun, Tinno, wróćcie do sektora mieszkalnego.
- Postaram się. - Powodzenia.
- Postaram się nie popełnić błędu. - Tak, skup się.
- Wiem. - Nie spiesz się.
Jeśli So-hui przegra, to koniec.
Spróbuję grać szybko i może popełni błąd.
Taki jest mój cel.
Rozpoczynamy druga grę finałowej rozgrywki, Bagh Chal.
Stresuję się.
Pierwszy gracz będzie kierował kozami.
Yoon So-hui ma więcej żetonów,
więc zdecyduje, kto zacznie.
Ja zacznę.
Czyli na pierwszej planszy kieruję kozami.
Ich rozmieszenie jest bardzo ważne.
Uścisk dłoni.
- Powodzenia. - Musi mi się udać.
Powodzenia, So-hui.
Powodzenia, Hyun-gyu.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Dobrze.
Gdzie dobrze byłoby umieścić kozy?
Jeśli zrobisz tak, on cię przyblokuje.
I koniec.
Jako koza lepiej nie zaczynać na środku.
- Tak. - Bo tygrys ruszy się tak.
Lepiej zacząć na boku.
- Postawię tu. - OK.
Wtedy tygrys się przysunie.
- Połóż tu. - Zablokowane.
- Na razie. - Muszę zacząć tu.
Trzymaj się boku.
Dobry ruch. Przy rogach planszy.
- Tak. - Dobrze tak zacząć.
Jeong Hyun-gyu, masz 90 sekund, by przesunąć pionek tygrysa.
Będę szybki jak błyskawica.
Tak ćwiczyliście?
Tak. Zaczęliśmy od boków.
Zmieńcie planszę.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
- Po skosie. - Jeong Hyun-gyu.
Umieść pionek kozy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Jak wypełnisz rogi i boki, kozy będą bezpieczne.
Yoon So-hui,
umieść pionek kozy na planszy.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Tygrysy nic nie mogą zrobić. Szkoda mi ich.
Tygryski!
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Kolej Jeong Hyun-gyu.
Kolej Yoon So-hui.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Nic nie mogą zrobić. Biedaki.
Ależ im współczujesz.
Muszą mądrze się poruszać.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
- Te tygrysy też wyglądają żałośnie. - Kyuhyun.
Grałem z nią jako tygrys.
Yoon So-hui, zostało ci 30 sekund.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Ważne, żeby nie poddawać rogów.
- Tych? - Jak rogi są obsadzone, będzie blok.
Spróbujmy ruszyć tygrysy na środek.
OK.
Jeśli tak zrobisz, nie mam dobrego ruchu.
So-hui. Wolny po prawej.
- Położy w rogu. - Tak.
- Dobra jest. - Tak.
Gdy zrozumie zasady, jest świetna.
Ale żeby zrozumieć…
- Jest szybka? - Nie.
- Nie? - Ale jak zrozumie, idzie jak burza.
Tak jak się spodziewałem, So-hui zrozumiała, o co chodzi w grze.
Ale w jednej strategii się różniliśmy.
So-hui obstawiała rogi,
a ja uznałem, że lepiej je zostawić.
Bo kozy mogą je wykorzystać w dowolnej chwili.
Moim zdaniem Hyun-gyu ma sporą przewagę, bo zostawił puste rogi.
To dobra strategia.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Umieść pionek kozy na planszy.
Przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
To całe chodzenie jest skomplikowane.
- Czekasz na błąd przeciwnika. - Właśnie.
- Część gry to panowanie nad planszami. - Gdy ktoś popełni błąd…
Jak się pogubisz, popełnisz błąd.
- Jeong Hyun-gyu. - Wypełnimy boki.
- Tak myślę. - Yoon So-hui.
Umieść pionek kozy na planszy.
- Zajmując boki, blokujesz tygrysy. - Też tak sądzę.
Dobrze zrobiła, że zaczęła.
Gdy plansza jest zapełniona i zostaje tylko jedno pole,
to prawie niemożliwe, by tygrysy złapały kozy.
Jeong Hyun-gyu.
Kolej Jeong Hyun-gyu. Umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Znów źle się czuje?
- To stres. - O nie.
- Przez stres żołądek… - Tak.
- Od razu ją boli. - Właśnie.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
- Ma problem. - Tak.
- Jak postawi pionek tam… - To koniec.
- A tam zostanie zablokowany. - Koniec.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Pomyliłem się.
Chciałem ustawić się w środku.
Bo gdy tygrysy tam są, ruszają się wprzód i wstecz, zabijając kozy.
Pomyliłem się.
OK.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui złapała kozę.
Czekałam na jego błąd.
Gdy popełni błąd,
wszystko szybko się posypie.
Więc obserwowałam go i prosiłam w głowie, żeby się pomylił.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
- So-hui gra bezpiecznie. I dobrze. - Właśnie.
Tygrysy są przyblokowane.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
- Jej linia jest bez skazy. - O tak.
Zaczęła od góry i idzie w dół.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Musi wzmocnić linię.
Tak, ale chyba nie próbuje wypełnić luk.
Zostało ci 30 sekund.
Jak stracisz jeden pionek, stracisz całą resztę.
Potem idzie już lawinowo.
Siedem, sześć, pięć, cztery…
Nie może go tam postawić.
- Ma przechlapane. - Jeśli się tam ustawi, tak.
So-hui lubi grać zachowawczo, ja wolę trochę zaryzykować.
Nie miałem wyboru, poświęciłem kozę.
Pomyślałem, że może uda mi się uwięzić trzy tygrysy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui złapała kozę.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Boi się uwięzienia.
Tak.
O nie.
Powinienem był wypełnić boki.
Yoon So-hui, umieść pionek kozy na planszy.
Jeong Hyun-gyu, przesuń pionek tygrysa.
Musi przesunąć tygrysa.
- Tego w rogu. - Jeśli So-hui postawi tam kozę…
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Przy graniu w grę, której nie znasz,
lepiej grać zachowawczo.
Ona trzyma się podstaw.
So-hui grała bezpiecznie, a ja zaryzykowałem.
Żadne z nas nie rozumiało gry,
więc pewnie lepiej było grać zachowawczo. Ale wolałem spróbować.
Kolej Yoon So-hui. Przesuń pionek tygrysa.
Mogła złapać kozę na dole.
- To bez znaczenia. - Teraz ją zaatakuje.
- W drugim ruchu. - So-hui, bądź ostrożna.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui złapała kozę.
- Zabiorę ją. - Yoon So-hui.
- Umieść pionek kozy na planszy. - Koniec.
- Złapie kolejną w swojej turze. - Koniec gry.
Ta jest załatwiona.
Tak, nie obroni jej. Więc So-hui ją złapie.
Jeong Hyun-gyu.
Yoon So-hui.
Jeong Hyun-gyu, umieść pionek kozy na planszy.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Yoon So-hui złapała kozę.
- Nie obroni się. - Nie powstrzyma jej.
Przytłaczające zwycięstwo.
Mam przechlapane.
Myślałem, że uda mi się uwięzić tygrysy, ale pomyliłem się
i zrobiłem zbyt ryzykowny ruch.
To był wielki błąd.
Yoon So-hui, przesuń pionek tygrysa.
Kurczę.
Tygrysy Yoon So-hui złapały pięć kóz Jeong Hyun-gyu.
Nie taki był plan.
Yoon So-hui wygrywa drugą grę finałowej rozgrywki.
- Świetnie ci poszło. - GG.
Trzecia finałowa gra niedługo się rozpocznie.
Dobrze, że skończyła się szybciej, niż sądziłam.
Wygrałam drugą grę, więc czas na decydujące starcie.
Najpierw popełniła błąd ona, potem ja. I jest remis.
- Jestem zmęczony. - Ja też.
Ty pewnie czujesz się gorzej.
Ty też wyglądałeś, jakby nie było ci lekko.
Oto trzecia i ostatnia gra.
Trzecia gra finałowej rozgrywki to Pytanie i prawda.
Trzeba zadawać pytania.
Pytanie i prawda to gra, w której zadaje się celne pytania,
by ustalić kolejność kart przeciwnika.
Na początku gry
każdy gracz otrzyma talię kart i dziesięć żetonów.
Gdy gra się rozpocznie, gracze wybiorą po osiem kart z talii
i ułożą je w wyznaczonym miejscu swojej mównicy.
Wśród wybranych kart karty tego samego koloru trzeba ułożyć
od najniższej do najwyżej, od lewej do prawej.
Nie muszą leżeć obok siebie
ani w kolejności rosnącej względem kart innych kolorów.
W kolejności tylko w obrębie koloru.
W tej grze asy będą uznawane za figury,
więc asy, króle, królowe i walety
będą miały wartości jeden, 13, 12 i 11.
Na przykład przy układaniu tych kart
karty jednego koloru, czyli as, piątka i szóstka trefl
powinny być ułożone w kolejności rosnącej.
Siódemka, piątka i król karo nie są obecnie ułożone w tej kolejności.
Muszą zostać uporządkowane jako piątka, siódemka i król.
Rundy zaczną się, gdy gracze ułożą swoje karty.
Najpierw gracze wezmą swoje dziesięć żetonów i kilka z nich zaoferują.
Mają 30 sekund, by zdecydować, ile z nich zaoferować,
a liczba oferowanych żetonów nie zostanie wyjawiona.
Jeśli graczowi zostanie pięć żetonów lub mniej,
zapali się czerwone światło.
Jeśli gracze zaoferują jednakową liczbę żetonów,
krupier je zabierze,
a gracze otrzymają po dwa nowe żetony i powtórzą oferty.
Gracz, który zaoferuje więcej żetonów,
będzie mógł zadać pytanie lub stwierdzić prawdę.
Jeśli wybierze pytanie,
musi wybrać je z listy 11 pytań.
Na liście znajdują się pytania
służące do odgadnięcia kart przeciwnika.
Można zadać to samo pytanie więcej niż raz.
- Pytania o konkretne rzeczy. - Super.
Pytany gracz musi odpowiedzieć szczerze,
a po udzieleniu odpowiedzi runda się kończy.
Następna runda zaczyna się oferowaniem przez graczy żetonów.
Jeśli gracz wybierze prawdę, musi odgadnąć kolejność kart przeciwnika.
Musi podać wartości
i litery kart przeciwnika w kolejności.
Kolory są nieistotne.
Jeśli gracz odgadnie kolejność,
wygra grę.
Jeśli kolejność jest zła, gracze muszą zaoferować żetony, by zacząć nową rundę.
Po każdym oferowaniu żetonów
gracze otrzymają dodatkowe dwa żetony.
Jeśli liczba żetonów gracza z zapalonym światłem wzrośnie,
czerwone światło zgaśnie.
Gra zakończy się, gdy jeden z graczy odgadnie
układ kart przeciwnika.
Zwycięzca tej gry zostanie zwycięzcą Diabelskiego planu.
Trzecia finałowa gra niedługo się rozpocznie.
Pewnie się trzęsą. Powodzenia!
Wystarczy odgadnąć osiem kart.
I tylko numery, nie kolor.
Pytania są ważne.
Połączymy siły?
- Zagramy tutaj? - Jak?
Ji-yeong, ufasz mi?
Mam ci zaufać czwarty raz?
Można ułożyć karty, jak się chce?
- Każdy wybiera swoje. - Jakie chcesz.
Sami wybierają?
Samo wybranie kart jest niezłą sztuką.
- Masz rację. - O to chodzi.
Nie mogą być proste.
Trzeba dać coś mylącego.
Zgadnięcie to nie wszystko.
Nawet jeśli wiesz…
Musisz dobrze oferować.
I pilnować zapalającego się światła.
Jeśli zapala się i gasi, wiadomo, ile masz żetonów.
To jak walka mieszanych sztuk walki.
- Tak? - Oferowanie jest ważne.
Czerwone światło zapala się, gdy schodzimy do pięciu żetonów.
Planuję je oszczędzać i nigdy nie być tak nisko.
Wtedy będę oferować z pewnością siebie.
Ta gra zdecyduje o tym, kto wygra program.
Dam z siebie wszystko.
Jestem lepsza w dedukowaniu niż obstawianiu.
Pytania o pozycje kart będą najbardziej pomocne.
Będą w kolejności rosnącej,
więc łatwiej je będzie znaleźć.
Najpierw potrzebuję ich pozycji.
Czas minął.
Zbierzcie się w sali głównej.
Biedna So-hui.
- Wiem. - Nic jej nie jest?
- Żołądek jej dokucza. - Wygląda słabo.
Ten tydzień dał jej popalić.
Ból nie odpuszczał.
Ale bardzo chciałam wygrać.
Cóż.
Dam z siebie wszystko.
Yoon So-hui i Jeong Hyun-gyu, wygraliście po jednej grze.
Zwycięzca tej gry zwycięży Diabelski plan.
- Dalej! - Powodzenia!
Rozpoczynamy trzecią grę finałowej rozgrywki, Pytanie i prawda.
Zacznijcie układać karty.
To też wymaga umiejętności.
- Racja. - Kolejność jest ważna.
Nie może być oczywista.
Figury mają bardzo wysokie wartości.
Jeśli spytałby o sumę moich figur,
łatwo by je odgadł. Nie chciałam ich mieć zbyt wiele.
Pytanie o wartości występujące po sobie jest groźne.
Chciałem tak ułożyć karty, żeby były równo rozmieszczone.
Nie ma tu aspektu szczęścia.
- Masz rację. - Tak.
To trudniejsze.
Wszystko zależy od umiejętności.
Tak.
Skończyliście układać karty?
- Tak. - Ja też.
Ciekawe, jak je ułożyli.
Oby byli sprytni.
I pewni siebie.
Rozpoczyna się runda pierwsza.
Gracze, złóżcie oferty.
Dwa żetony czy trzy?
Jako że dostawaliśmy co rundę tylko dwa żetony,
uznałam, że postawię dwa.
Zobaczę, czy uda mi się zadać pytanie.
Wtedy będzie jasne, ile postawił Hyun-gyu.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Zadać pytanie.
Wybrałaś pytanie.
Yoon So-hui, zadaj pytanie.
Jakie pozycje w układzie są zajęte przez kolejne numery lub figury?
Nie wolno blefować.
Jasne, że nie!
- Od razu byś kłamał. - Gra nie miałaby końca.
Nazywa się Pytanie i prawda.
Tylko kłamstwa ci w głowie.
Pozycje druga i siódma.
- Druga, siódma. - Serio?
- Ma tylko dwie kolejne karty. - Dwa i siedem?
Nie wiemy, czy to numery czy figury.
To fakt.
Chciał się obronić przed tym pytaniem.
To koniec rundy pierwszej.
Rozpoczyna się runda druga. Złóżcie oferty.
Ciężko.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Jeong Hyun-gyu, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Zadam pytanie.
Najpierw chciałem namierzyć figury.
Ile jest figur?
Jedna.
- Jedna? - So-hui.
Pytanie o sumę wartości figur to jedno z kluczowych pytań.
Jako że te karty są tylko cztery i mają wartości jeden, 11, 12 i 13,
pytanie o liczbę tych kart i ich sumę
pozwoli je łatwo odkryć.
Użyłam tylko jednej figury.
Nawet jeśli spyta o sumę, to wydam tylko jedną kartę.
Podejrzewałam, że o to spyta. I tak zrobił.
Rozpoczyna się runda trzecia. Złóżcie oferty.
Oferty złożone.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Zadam pytanie.
Jaka jest suma kart na pozycjach pierwszej, drugiej i trzeciej?
Suma to 12.
- Dobre pytanie. - Brawo.
Bo są w kolejności rosnącej.
Rozpoczyna się runda czwarta. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Jeong Hyun-gyu, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Jak w ping-pongu. Odbijają pałeczkę.
Jaka jest suma kierów?
Suma to 26.
Aż tyle? Sporo.
Trudne.
Rozpoczyna się runda piąta. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Wymieniają się.
Na jakich pozycjach są karty, które mają te same wartości?
Na szóstej i na ósmej.
Czyli dwie z najwyższych wartości są takie same.
Tak.
Trzeba to wziąć pod uwagę.
Wyższe numery później…
Ale powiedział, że ma tylko jedną figurę. Nie, zaraz.
- A nie So-hui? - Tak, racja.
Ona jeszcze o to nie pytała. Teraz może spytać.
Rozpoczyna się runda szósta. Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Znowu So-hui?
- Brawo. - Kolej So-hui.
Ile jest figur?
Dobrze.
Od razu pyta o to, co trzeba.
Jest mądra. Przejrzała go?
Trzy figury.
- Trzy? - Ma trzy.
Więc są trzy figury, a dwie z nich na szóstym i ósmym miejscu.
- Siódma to pewnie też figura. - Ostatnie trzy.
- Niekoniecznie. - Nie.
Może to nawet nie ta sama wartość.
Więc sześć i osiem to figury.
- Tak? - To bardzo możliwe.
So-hui dobrze idzie.
Rozpoczyna się runda siódma. Złóżcie oferty.
Trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Jeong Hyun-gyu.
Zadam pytanie.
Na jakich pozycjach są kiery?
Na drugiej, czwartej i piątej.
Skupia się na kierach.
Suma kierów to 26, więc może chce potwierdzić figurę.
Rozpoczyna się runda ósma. Złóżcie oferty.
Oferty złożone. Yoon So-hui.
Na jakich pozycjach są trefle?
Na pierwszej, trzeciej, piątej i szóstej.
Co?
- Aż tyle? - Sporo w jednym kolorze.
Rozpoczyna się runda dziewiąta. Złóżcie oferty.
Oferty złożone. Jeong Hyun-gyu.
Na jakich pozycjach są karo?
Na piątej i siódmej.
Rozpoczyna się runda dziesiąta. Złóżcie oferty.
Jeong Hyun-gyu.
Na jakich pozycjach są trefle?
Na trzeciej i ósmej.
Hyun-gyu najpierw chce odkryć kolory.
Chciałem najpierw ustalić pozycje i liczbę każdego koloru, a potem ich sumę.
I wykorzystać to, by policzyć wartości.
Jest jedna luka.
Pik?
Tak.
Wybaczcie.
Rozpoczyna się runda 11. Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone. Yoon So-hui.
Na jakich pozycjach są kiery?
Na siódmej i ósmej.
Rozpoczyna się runda 12. Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Znów So-hui?
Jaka jest suma figur?
Suma to 25.
So-hui już coś przewiduje.
Jeśli spyta o sumy jeszcze trzy razy, to koniec.
- So-hui, tak? - Tak.
Rozpoczyna się runda 13. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Jeong Hyun-gyu.
Zadam pytanie.
Jaka jest suma karo?
Suma to 12.
Hyun-gyu jest w tyle.
Zadał pytanie, które mogłoby go dodatkowo cofnąć, gdyby miał pecha.
Rozpoczyna się runda 14. Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Uciska go w klatce.
- Rany. - Ale w nią uderza.
Serce mu bije, jakby miało wybuchnąć.
Jaka jest suma pozycji pierwszej, drugiej i siódmej?
Suma to 16.
Szesnaście?
To koniec rundy 14.
Rozpoczyna się runda 15. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Jeong Hyun-gyu, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Zadam pytanie.
Jaka jest suma trefli?
Suma to 14.
- Czternaście. - Czternaście.
Rozpoczyna się runda 16. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Zatrzymam żetony i dam wam po dwa nowe.
Rozpoczyna się runda 17. Złóżcie oferty.
Osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
- Czerwone światło. - Zapaliło się.
Wiedziałam, że się zapali.
Ale moje pytanie było ważniejsze.
Wiedziałam już sporo, więc chciałam dalej pytać.
Jaka jest suma kart na pozycjach czwartej, szóstej i siódmej?
Suma to 27.
Światło oznacza, że ktoś ma pięć żetonów lub mniej?
Zgadza się.
Zadaje pytania, choć wiele już wie.
Zawęża opcje.
Potwierdza to, co wie.
Rozpoczyna się runda 18. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone. Jeong Hyun-gyu.
Jaka jest suma pików?
Cztery.
- Suma wszystkich pików? - Tak.
Cztery. Czyli karta na szóstej pozycji to czwórka.
To koniec rundy 18.
Rozpoczyna się runda 19. Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone. Yoon So-hui.
Zadam pytanie.
Nawaliłam.
Jaka jest suma karo?
Wiedziałam, gdzie są kiery i trefle.
Zostały mi dwie luki.
Więc były tam albo karo, albo piki, albo po jednym z nich.
Wybrałam jeden z kolorów i spytałam o sumę karo.
Suma to 18.
Do takiej sumy potrzeba dwóch kart.
Więc uznałam, że obie karty to karo.
Są dwie.
Na pewno dwie karo, skoro suma to 18.
Karty numer dwa i numer cztery to w sumie 18.
Jeśli karta numer dwa to siedem, to znaczy, że numer cztery jest figurą.
Rozpoczyna się runda 20.
Po ośmiu czy dziewięciu pytaniach, wiedziałam mniej więcej, jakie ma karty.
Ale musiałam jeszcze coś sprawdzić.
Może nie?
So-hui nie wyglądała na pewną siebie.
Chciałem, żeby zmarnowała żetony.
Potem mogłem ją pytać za minimalną ofertę.
Jeong Hyun-gyu.
Ile jest dwójek?
Jedna.
Zaoszczędziłem wiele żetonów.
Jaka jest suma kart na pozycjach pierwszej, trzeciej i szóstej?
Suma kart na tych pozycjach to 12.
To koniec rundy 12.
To nie w stylu Hyun-gyu.
Tylko ich oglądamy,
ale jeśli Hyun-gyu policzył wszystkie pozycje i sumy,
i możliwe kombinacje,
może mieć już kilka pewniaków.
Ale nie wiem.
Zacząłem zawężać opcje.
Ale kończył mi się czas.
Musiałem walczyć, by potwierdzić kilka kart.
Rozpoczyna się runda 22. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Zatrzymam żetony i dam wam po dwa nowe.
Rozpoczyna się runda 23.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
W kilku środkowych rundach nie złożyłam oferty.
Sprawdzałam, co do tej pory wiem.
Czułam się okropnie,
ale pomimo tego byłam w stanie się skupić.
Poczułam przypływ radości i na chwilę żołądek odpuścił.
Podczas liczenia.
Rozpoczyna się runda 24. Złóżcie oferty.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Jeong Hyun-gyu, zadasz pytanie czy stwierdzisz prawdę?
Zadam pytanie.
Jaka jest suma kart na pozycjach pierwszej, drugiej i trzeciej?
Suma to 13.
Szukałem pewniaków.
Odkryłem to, gdy przeglądałem jeszcze raz zadane już pytania.
Strategia Jeong Hyun-gyu polega na pytaniu o pozycje i sumy kolorów.
Dzięki temu może wydedukować wartości,
korzystając z zasady o kolejności rosnącej.
Po ponownym sprawdzeniu zadanych pytań
i poprawnym wydedukowaniu choć jednej karty
będzie w stanie odgadnąć resztę wartości
bez martwienia się o ich pozycje.
Zostały mu tylko dwa miejsca i trzy możliwe kombinacje.
Znałem kolejność kolorów,
więc mogłem odkryć wartości
za pomocą równania lub procesu eliminacji.
Rozpoczyna się runda 25. Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Yoon So-hui, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Stwierdzę prawdę.
- Prawda. - Będzie zgadywać.
1, 8, 4, 10, 5, 12, 7, 12.
Yoon So-hui.
- To niepoprawna odpowiedź. - Cholera.
Numery wymienione przez So-hui się zgadzały, poza jednym.
Jeśli zgadnie jeszcze raz, wygra.
To nie 1, 8, 4.
To koniec rundy 25.
Gdzie się pomyliłam?
Rozpoczyna się runda trzecia.
Jaka jest suma kart na pozycjach pierwszej, drugiej i trzeciej?
Suma to 12.
Pewnie napisała 13.
To naprawdę nie to?
Pomyliłam się?
Powtarzałam sobie, że to niemożliwe. Policzyłam to.
Jeśli to zła odpowiedź, gdzieś się pomyliłam.
Rozpoczyna się runda 26. Złóżcie oferty.
Co zrobiłam nie tak?
Idzie zwariować. Nie wiesz, gdzie się pomyliłeś.
Łatwo o błąd.
Coś źle napisała.
Nawaliłam.
Co to mogło być?
W końcu spojrzałam w notatki.
Suma pierwszej, drugiej i trzeciej karty to 12,
a ja napisałam 13.
Cholera.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Zatrzymam żetony i dam wam po dwa nowe.
Rozpoczyna się runda 27.
Złóżcie oferty.
Inaczej umrę.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Zatrzymam żetony i dam wam po dwa nowe.
Co? Więc…
Rozpoczyna się runda 28.
Złóżcie oferty.
Jeong Hyun-gyu, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Stwierdzę prawdę.
Co?
Uda mu się.
Podaj odpowiedź.
Wartości w kolejności od jeden do osiem?
Zgadza się.
2, 5, 6,
10, J, 4…
10, 8.
Jeong Hyun-gyu.
- Na pewno zgadł. - Tak.
To niepoprawna odpowiedź.
- Niepoprawna odpowiedź. - Ale przecież…
- Więc jest tak? - Te w środku.
Któreś z tych.
To co było w środku?
Cokolwiek się wydarzy, gra skończy się w ciągu dwóch rund.
Rozpoczyna się runda 29. Złóżcie oferty.
Osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Zatrzymam żetony i dam wam po dwa nowe.
Rozpoczyna się runda 30. Złóżcie oferty.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Rozpoczyna się runda 31.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Rozpoczyna się runda 32.
Tyle samo żetonów.
Zostało im tyle samo.
- Oferują wciąż to samo. - Tak.
Oferują dwa.
Zaoferowaliście tyle samo żetonów.
Zatrzymam żetony i dam wam po dwa nowe.
Sytuacja patowa.
Znów reset?
- Tak. - Jest pewna.
- Dlatego nic nie robi. - Zna odpowiedź.
Byłam tak sfrustrowana, że chciałam gdzieś iść kupić żeton.
Gdyby się dało, wygrałabym.
Więc się kręciłam.
Nie miałam więcej pytań.
Biłam się z myślami. Oferować żetony?
Czy odpuścić na jedną turę
i podać poprawną odpowiedź w następnej, gdy będę mieć cztery?
Miałem 50% szansy, a So-hui była pewna.
Przegrałbym o jedną rundę.
Okropne.
Złóżcie oferty.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Oferty złożone.
Jeong Hyun-gyu, chcesz zadać pytanie czy stwierdzić prawdę?
Jeong Hyun-gyu.
So-hui planuje dać potem więcej.
Pomyślałam: „Co będzie, to będzie”.
Wciąż liczył, a to znaczyło, że nie miał 100% pewności.
A ja od kilku rund już nie liczyłam.
Pomyślałam, że zdecyduje los.
Miałem dwie opcje.
Byłem wyczerpany, ale ciągle myślałem.
„Co by zrobiła So-hui?”
Nie wybrałaby numerów w kolejności.
Wśród pytań było jedno o kolejne numery.
Pomyślałem, że skoro jest mądra,
nie wybrałaby takich.
Dobrze się bawiłem.
Aż do teraz.
Stwierdzę prawdę.
2, 5, 6, 8, 13, 4, 10, 8.
- Zgadł? - Proszę.
Proszę.
Jeong Hyun-gyu,
to poprawna odpowiedź.
Zwycięzcą Diabelskiego planu zostaje Jeong Hyun-gyu.
- Dobrze grał. - Gratulacje.
Rany.
Gratulacje.
- Brawo. - Dobra robota.
- Brawo. - Gratulacje.
Świetnie wam poszło.
Brawo. Długo walczyliście.
Wygrana bez względu na wszystko. O to chodzi w tym programie.
Podobało mi się tu.
Świetnie się bawiłem.
Taki jestem.
Próbuję być najlepszy we wszystkim, co robię.
Jaka szkoda.
Byłam rozczarowana.
Naprawdę się starałam, więc byłam podłamana.
Cieszę się, że mogłam zagrać z Hyun-gyu.
Czuję, jakbym wygrała los na loterii. Serio.
Jeong Hyun-gyu wygrywa 380 milionów wonów.
Zrobiłem wiele złych rzeczy.
To miejsce takie jest.
Ale to pomogło mi
wygrać Diabelski plan.
Dziękuję.
Świetnie graliście.
Brawo! Wszyscy się starali!
Gratulacje.
Diabelski plan dobiegł końca.
- Dotrzymałeś obietnicy. - Wygrał Jeong Hyun-gyu.
Gratulacje, Hyun-gyu.
Dziękuję graczom, którzy wzięli udział w programie.
Dobra robota.
- Brawo. - Byliście fantastyczni.
- I tak się cieszę. - Byłaś świetna.
Dla mnie Diabelski plan…
To wyzwanie wymagające ogromnej odwagi.
Spotkałam tu wspaniałych ludzi.
Wiele się nauczyłem.
Ta przygoda mnie zainspirowała.
Czy w jakimś innym miejscu dane byłoby mi tego doświadczyć?
Gdzie czułabym takie emocje?
Po raz pierwszy od dawna rzuciłem sobie wyzwanie.
Jestem za to wdzięczny.
Udział w Diabelskim planie to najlepsze, co ostatnio zrobiłem.
Nauczyło mnie to, jak być lepszym pokerzystą.
Nie poddałam się pomimo wielu frustracji.
Obym jeszcze długo o tym pamiętała,
bo to da mi siłę w przyszłości.
Zaszedłem tak daleko dzięki mojemu entuzjazmowi.
Może nie wygram,
ale zbliżę się do osiągnięcia mojego celu.
Zrozumiałem to dzięki programowi.
Zrozumiałam, że lubię gry
i grać w nie z innymi ludźmi.
Pierwszy raz od dawna poczułem radość z bycia uczestnikiem.
Diabelski plan się skończył,
ale zostają we mnie rozczarowanie i ciekawość
jak przy niedokończonej książce.
Przygoda była krótka, ale mam wiele wspomnień.
Od teraz będę dobrym człowiekiem.
Nazbierałem za dużo złej karmy.
Ostatni raz. Raz, dwa, trzy!
- OK. - Brawo!
Napisy: Marta Przepiórkowska