Udanych ferii, panie B!
Nawzajem!
Miała być trzecia dziesięć.
Wybacz, musiałem zostać z dwójką uczniów. Uczyli mnie fajnego pozdrowienia.
Chcę dojechać przed zmrokiem.
Osiem pączuszków? Urlop oficjalnie czas zacząć!
Napisz do Danny'ego i Claude'a.
Piszę wiadomość. Co chcesz podyktować?
„Przyjedziemy o wpół do piątej. Bądźcie gotowi, bez gadania”.
„Przyjedziemy o wpół do piątej. Bądźcie gotowi, bez gadania”. Wysłać?
Tak.
Danny odpisał. Przeczytać?
Tak.
„Nie jesteś moją, kurna, szefową. Wyjdę z mężem,
gdy będzie ładne słoneczko”.
Dobra.
Dzięki.
Wybaczcie, kochani. Podlewałem kwiatki, nie było tamtego, a potem zmywarka…
Cześć, Claude.
Przyjrzyj się. Dostrzeż, że było na co czekać.
Tak, cudnie. Dziesięć na dziesięć. A teraz wsiadaj!
Danny!
Wszyscy pozapinani? Tak, pozapinani!
No to ruszamy!
Napisz do Nicka i Anne.
Piszę do Nicka i Anne. Co chcesz podyktować?
„Był korek na wylotówce, będziemy 20 po ósmej. Może coś zamówcie”.
Nie, gotuję.
Tak? Tak, wszystko kupiłem. Raki, kukurydzę…
Nie mówi się „raki”, tylko „pizza”.
Boki zrywać. Prowadź.
20 lat proszę ich, by oświetlili podjazd. Zawsze boję się, że skasuję jakąś sarnę.
Dobrze jedziesz. To już tutaj.
Napisał Nick Pagano. Przeczytać? Tak.
„Uwaga, przy jeziorze jest sporo zwierząt”. Co?
Włącz długie, skarbie.
O Jezu! Kurde!
Jezusie. Pogięło was?
Tyle czekaliśmy, że popiliśmy.
Przepraszam. Kocham was wszystkich! Chodźcie! Zabiję was.
Zsiusiałam się!
Któreś dziś zdechnie.
O tak.
CZTERY PORY ROKU
WIOSNA
Nick, przejrzyj je i wybierz te zdechłe! Jaja se robisz.
Otóż nie.
Chcemy zacząć od gazpacho?
Jesteśmy głodni!
Nie!
Kiedy będzie ta kolacja?
Nastawił piekarnik na trzy kwadranse.
Nie, nie dożyję. Jestem głodna,
a Claude opowiada swój sen sprzed dwóch lat. Kocham go, ale…
Jak wszyscy.
Ale miałeś robić za bufor.
Zagadam go przy stole. Dlatego kupiłem mu na urodziny
biografię Napoleona. Żeby był wspólny temat.
Cwany jesteś. Za to cię kocham.
Co tak szepczecie?
Ile już wypiłeś?
To ten dobry etap, gdy czuję się najśmieszniejszy…
a was zaczynam deczko drażnić.
Tak, dzięki.
O matko.
Dzięki. Wiedziałaś, że wezmę.
Jedziemy!
Nowoorleańskie raczki!
Patrzcie tylko!
Mogę usiąść obok Claude'a? Wielkie dzięki.
Jak daleko jesteś w książce o Napoleonie?
Cóż, dopiero się urodził.
Tak, wcinajcie. Pamiętajcie: urywacie głowy i wysysacie.
Idealnie.
Mocno doprawiony ten glut.
Dobra.
Chcę wznieść toast.
Zdrowie Nicka i Anne z okazji 25. rocznicy. Jesteście dla nas inspiracją.
Liczę, że wiecie, jakie to szczęście, mieć takie piękne wspólne życie.
Tyle małżeństw się rozpadło,
nie znosi się albo zredukowało całą swoją osobowość do warzenia piwa.
Jebać ich.
Trudno spotkać w życiu bratnią duszę.
A jednak naszej szóstce jakoś się udało.
Za Nicka i Anne. Zdrowie! Zdrowie.
Dzięki.
Ładnie powiedziane, choć bratnie dusze nie istnieją.
Ejże, jak możesz?
No jasne, że istnieją.
Łudzicie się, że każdemu człowiekowi na Ziemi
jest pisany drugi człowiek, i tak się składa,
że akurat nocuje w tym samym akademiku?
Czyli mnie nie kochasz?
Bardzo kocham, ale to kwestia poświęcenia, nie szczęścia. Romantyzm przemija…
Jezu!
…I tworzy się coś głębszego!
Kto tu zaprosił incelkę? Miłość jest celem istnienia.
Tym, co czyni nas ludźmi. Tak.
Delfiny też ją czują. Pomóż mi. Wiem, że się zgadzasz.
Wiem tyle: gdy jest się młodym,
nad miłością się nie panuje.
To silniejsze od nas.
Wiecie. Przypomnijcie sobie, kogo niezasłużenie kochaliśmy,
mając dwadzieściaparę lat.
Za to dziś mamy wiedzę i doświadczenie. Świadomie się wybraliśmy.
Z jego ust to brzmi uroczo.
Ale przyznam, że jak każde zwierzę, ocieramy się o co popadnie.
Właśnie!
Właśnie?
To mi nie pasuje.
Kate? Zawieź mnie, proszę, do apteki w mieście.
Ja cię zawiozę.
Fajnie.
Chciałem się przejść z Jackiem.
Chętnie. Może wszyscy chodźmy?
Z moim zapaleniem powięzi? Ale chętnie kupiłabym co nieco.
Pojedziecie moim wozem?
Nie stanę tą łajbą.
Nie jeżdżę z automatem.
Jesteście szczęśliwi?
Jak to?
Potraficie szczerze przyznać, że macie udane życie?
No.
O każdej porze dnia i nocy. Co to za pytanie?
Odchodzę od Anne.
Co?
Kurwa, Nick.
Myślałem, że wciskasz nam fundusz emerytalny.
Jestem nieszczęśliwy. I to od dawna.
Kurwa, stary.
Przykro mi.
Nie panuję nad swoim życiem.
A co z Lilą?
Lila jest na studiach. Dom spłaciliśmy.
Masz inną?
Nie, to nie tak. Chodzi o Anne.
Nie cierpię jej. Przesada.
To dobra kobieta, ale…
Darowała sobie. Nic już nie robi.
Nie sięga po nowe książki, nie chce iść na łódkę.
Postawiłem jej pracownię do lepienia gliny i nic nie zrobiła.
Kręci ją tylko ta farmerska gra na iPadzie.
Czasem zerkam jej nocą przez ramię. Jest bardzo wysoko w rankingu.
Czy ona wie, że tak się czujesz?
Chyba by jej ulżyło. Jest równie samotna, co ja.
Serio?
Czy nie każda para czuje się czasem jak współlokatorzy?
Chciałbym się tak czuć.
Współlokatorzy spędzają razem czas. Są o nich pornosy!
My jesteśmy jak…
pracownicy elektrowni jądrowej.
Siedzimy razem całą noc i gapimy się w dwa różne ekrany.
Wczoraj minęło 25 lat i tyle mi wystarczy. Chcę się rozwieść.
Powiem jej o tym po weekendzie.
Zaczniesz sprzedawać swoje wyroby, skoro masz pracownię?
Jakbym słyszała Nicka. Nic tylko: „Handluj na Etsy”.
Świetnie go udajesz.
Tak brzmi jego dusza.
A moja?
Zgadza się.
Mówi, jakbym porzuciła wielką karierę, ale na świecie jest dość misek.
Proszę: pański lek rozrzedzający krew, statyny i rozszerzający naczynia.
Bogu dzięki, nie zabrałem ich z miasta.
A to inhibitor na nadciśnienie.
Spójrz na te woreczki. Robią je tutejsze dzieci z demencją.
Kościół Świętego Dymitra. Włóż któreś okulary.
Poproszę 50.
Czy już je pan brał?
Są dla męża, nie dla mnie.
Puścisz wszystko z dymem i zaczniesz od nowa?
Tak. Nie spędzę kolejnych 40 lat z kobietą,
która robi próbne kroki przed wejściem na ruchome schody. To nie z nią się ożeniłem.
Chcę żyć.
Ja i Kate… mieliśmy gorszy okres, gdy dzieci były młode.
Uznaliśmy, że musimy zrobić coś tylko dla siebie,
i zapisaliśmy się na jogę. Z początku było do kitu,
ale wkrótce znów się odnaleźliśmy.
Anne by nie mogła.
Prześpij się z inną.
Zaczyna się.
Co to zmieni?
Może masz fizyczny niedosyt. Gdy go zaspokoisz,
docenisz swoją cudowną partnerkę.
Ty i Claude jesteście tacy „hej, do przodu”.
Może Anne też by się z kimś przespała.
Śpiąca jest na pewno.
Nick, słuchaj. Rozwody są kosztowne. Dają po kieszeni i po uczuciach.
No. Lepiej dobrze to przemyśl.
Myślicie, że tego chcę?
Nie chcę rozbijać rodziny!
Ale żyje się raz.
I to krótko. Liczyłem na wasze wsparcie.
Słuchaj, pewnie niełatwo było ci
powiedzieć to na głos.
Ale na twoim miejscu dałbym sobie dzień albo dwa do namysłu,
zanim zrobię kolejny krok.
Jest tu chyba gdzieś sklep z ozdobami choinkowymi. Mamy czas?
Po co Danny'emu leki na ciśnienie?
Nie może wiedzieć, że ci mówiłem.
Kręciło mu się w głowie i miał ból w piersi. Wezwałem karetkę.
O rety.
Dokładnie go przebadali. Omal nie zemdlałem w poczekalni,
bo miałem tylko pokruszone krakersiki…
Claude.
Ma 70-procentowy zator.
W przyszłym tygodniu wszczepią mu stenty.
Wzięłam ją dla Nicka. Spodoba mu się.
Jeju, ale śmieszne.
Co ci ludzie wymyślają.
Mówię wam: kwitnące wiśnie pod koniec marca.
W stolicy? W Kioto. Można się wybrać kawałek dalej.
Lubię pociągi, bo leją dużo wina.
W Timesie piszą, że Polska to nowa Portugalia.
Może tak wakacje w Warszawie?
Weź. Nie.
Niech moja polska twarz ci wystarczy.
Wolę jakiś ciepły kraj.
Jest taka południowoazjatycka wyspa, węższa niż kilometr.
Brak wozów i bieżącej wody, ale nieskazitelne plaże. Spodoba wam się.
Czy to bezpieczne? Nie wolałbyś nie musieć
płynąć do szpitala wpław?
Szpitala?
Jedźmy na Bahamy, jak nudziarze.
Tak.
Uwielbiam Bahamy. Zarezerwujmy bilety już, skoro wszyscy na bank pojedziemy.
Zaczekajmy, aż będzie bliżej daty wyjazdu i aż
wszyscy będą znali swoje plany.
Można ułożyć plany pod ten wyjazd.
Ty nauczasz, więc na pewno masz wolne w lecie.
A twoja firma odmówi królowi swojego funduszu?
Czekajcie. Czy to na Bahamach małpa
zerwała facetowi twarz?
Nie wiem. Chcę się wyłożyć na plaży.
W przyszłym tygodniu jadę do pracy do Miami.
Fajnie.
Ale wtedy masz… tamto.
Muszę pracować. Tamto zaczeka.
Kto chce się przepłynąć?
Tak, popłyńmy!
Jazda. Siądę pod kocykiem i popatrzę z brzegu.
Idziesz z nami.
Pusty bak. Zgrywam się.
Zawsze śmieszne.
I od zawsze ograne.
Muszę wziąć krople.
Chwaliłam się już, że Nick przywiezie nam jutro
te dobre bajgle z piekarni?
Mogę też oszczędzić dwie godziny i kupić je w tutejszej.
Nie, tutejszą prowadzą protestanci.
Mamy rocznicę, skarbie. Skoro chcesz tamte, przywiozę ci tamte.
Dobry z ciebie mąż.
Zgadza się. Jak z nas wszystkich.
Umiemy się poświęcić dla
swoich drugich połówek.
Spiłeś się?
Nie, nie. Opowiadałem dziś chłopakom, że zapisaliśmy się na jogę,
gdy mieliśmy gorszy okres.
Nie przypominam sobie.
Byliśmy na kilku sesjach w „Fabryce oddechu”.
W życiu nie postała tam moja noga.
Ależ tak.
Tam przy osiemdziesiątce, z gołą babą w oknie?
Jest w piasku, nie goła.
Co?
Byliśmy tam pięć razy. Przeszkadzał ci pierścionek
na palcu u nogi instruktorki.
Nie zabrałeś tam innej kobiety?
Widzę, że oboje bardzo mile to wspominacie.
Dobra, spieprzam stąd i wracam wpław.
No weź!
Nie zniosę upokorzenia. Widzimy się na kolacji.
Utoniesz w tym swetrze!
Muszę go ratować!
Chyba wiem, co knują. Chodź, słonko, skaczemy!
Twoje serce!
Dlatego nie mówiłem!
Chrzanić.
Czyli ja też muszę. Dobra. O matko…
Chodź, Anne, wskakuj!
Dawaj!
Skoczyłam!
Tak jest!
Skoczyła!
Brawo!
Skarbie.
Ale fajnie.
Co?
Fajnie.
Jak wszedłeś?
Oprzyj nogę na brzegu.
Nie sięgam.
Unieś trochę wyżej. Niech… woda cię uniesie.
Nie mogę.
Możesz. Postaraj się.
Rzuć mi koło i mnie pociągnijcie.
Poradzisz sobie.
Nie poradzę!
Spróbuj!
Kiedy nie chcę!
Zaczynamy „Fargo”, czy już za późno?
Zmęczyłem się.
Bogu dzięki, ja też.
Wesołej rocznicy.
Wesołej.
PORTAL PACJENTA
JEST OBSUWA Z MARMUREM. NIE PRZYJEŻDŻAJ W TYM TYGODNIU.
NIE MA SPRAWY.
PRZYJADĘ I TAK.
To jakieś jebane żarty.
Co się dzieje?
Chcę się zalogować i zmienić datę, ale upiera się,
że wpisuję złe hasło. Zostaw.
Klikam na „zapomniałem hasła”, a teraz pyta,
jaką miałem maskotkę w liceum?
We Włoszech ich nie ma.
Może Bozia.
Nie.
Na pewno nie możesz zostać?
Jestem potrzebny w Miami.
Rozumiem.
Tak?
Chodź.
Co tak wzdychasz?
Nick odejdzie od Anne.
Co?
Dlaczego?
Chyba im się układa. Dopiero postawił jej pracownię.
Nosił się z tym od dawna.
Nie wystarczy kłótnia?
Nie wiem.
Chyba nawet on nie wie.
Ale to zrobi.
Co za palant.
Smutne.
Myślałam trochę. Pamiętam tę naszą wspólną jogę.
Nieprawda.
Chcę pamiętać.
Hej! Czekaj.
Żeby się tak bzykać w cudzym domu?
Mniejsza. Oboje marsz na dół.
Położycie je na każdym siedzeniu. Dziękuję.
Cześć.
Co jest grane?
Kazałam Nickowi jechać godzinę po bajgle, by dać mu prezent z okazji rocznicy:
odnowienie przysięgi - niespodziankę!
Co nie? Jakie piękne. Zaraz przy wejściu. Takie śliczne. Prześliczne.
Oszaleje.