Ba’t naman ang lamok?
Keri lang ’yan, mahal.
Dapat kang kumain ng kalahating kilong insekto taon-taon.
Parang observation lang ’yan, hindi recommendation.
Pambihira, di ba? Tingnan n’yo siya, o!
Honey! Harap ka dito, kukuhanan kita!
Pose ka nga!
Tatawag ako sa Sports Illustrated. Love it!
Perfect ’yong tubig!
Ikaw…
Inaasar-asar mo pa ’ko na suot ko na ’tong bikini kahit nasa eroplano pa lang
pero sabi ko sa ’yo, ayos ’to, e!
Ayos nga.
Kayo din, mag-swimming din kayo! Perfect ’yong dagat!
Thirty minutes pa bago ma-absorb ’yong sunscreen, e.
Oo, ako rin, ’yong sunscreen.
Gano’n din ako.
Ayoko lang.
Alam mo? Ba’t hindi?
Eto na! Kitakits na lang!
-Tara! -Bye!
-Lusong, lusong! -Tara!
Ang sarap!
Wow, naghaharutan sila nang walang habas.
-Wag! Wag! Wag! -Aray!
TAG-INIT
May nakita akong Instagram post tungkol sa zero-waste hotels,
at pang-number four daw ’to.
-Gano’n? -Wow.
Oo. Pati nga ’yong galing sa banyo, pinapampataba nila sa manggahan.
Ano?
Nabasa n’yo ba ’yong article ng Sunrise Movement
tungkol sa commercial development
at kung pa’no no’n nawawasak ang earthworm population?
-Parang nakakatawa pero hindi. -Hindi nga.
Earthworms ang baga ng planeta.
-Wow! -Blondie!
-Bagay sa ’yo! -Alam ko.
Kamukha mo na si Sisqó.
Ekis ’yan!
Kamukha mo na si Sisqó.
Keri ’yan.
Tatlong buwan na sa bumbunan ko lang ako puwedeng maglikot.
Oo nga pala. Sabi ni Nick, inoperahan ka sa puso.
Procedure lang ’yon pero oo. Kung alagaan ako ni Claude, 24/7 talaga.
Mas kailangan niya ang bakasyong ’to.
Hindi, a. Gusto kong inaalagaan ka.
Uy, tingnan n’yo! Pedal pub! Parang ang saya no’n!
Kailangan nating gawin ’yon.
Puwede ka na uli magtrabaho?
Pagkabalik na pagkabalik ko. Literal.
Nag-offer kahapon ng malaking project ’yong isang hospitality group sa Austin.
Pero di natin tatanggapin.
Ayokong tanggapin pero gusto kong namnamin.
Ninanamnam dapat ’yong gano’n.
Grabe, mas malaki pala ’tong mga yurt kesa sa pictures online!
Lupit! Tatlong magkakatabi pa. Ayos, di ba?
Ba’t may air horn lahat?
Panakot sa mga buwaya pero wala kayong dapat ikabahala.
Maliliit lang ’yong mga nandito.
Earthworms ang baga ng planeta? Ano raw?
Unang-una, alam ng lahat na karagatan ang baga ng planeta.
Akala ko nasisiraan na ’ko ng bait.
-Grabe. -Diyos ko po.
Gets ko naman. Bata pa at hot si Ginny, di ba?
Parang madadale lang ako kapag sinagot ko ’yan.
Ba’t gano’n ’yon?
Nakabase ’yong buong pagkatao niya do’n sa trenta anyos niyang girlfriend.
Lakas niyang maka-Zelig.
Bagong-bago ’yang reference mo.
Iparinig mo nga ’yan kay Ginny.
Kapag itinanong niya ’yong Zelig, ang sabihin mo,
ay, Woody Allen movie ’yon na gusto mo.
Hay, ewan ko sa ’yo.
Nandamay pa sa midlife crisis niya. Ba’t hanggang sa bakasyon ko?
Oo nga! Pa’no ako magre-relax kung may bagong kasama?
Pa’no kung nauutot ako? Kung matawag ko siyang Anne?
Hindi mo siya tatawaging Anne.
Kumakatok ako pero walang kuwenta ’yon kasi lona ’tong pinto.
Pinag-uusapan n’yo kung ga’no ’to nakakawindang, ’no?
Oo. Panira ng energy ng grupo si Ginny.
Hindi. Tinutukoy ko ’tong kahindik-hindik na hotel na ’to.
Okay, at nakakalokong si Ginny ang pinagplano niya sa bakasyon natin
kahit, ano, limang linggo pa lang sila?
Oo, at naniniwala nga ba tayong limang linggo pa lang sila?
Ilang buwan akong nakulong sa bahay.
Dapat lang na magpakasasa ako at hindi magtiis sa…
inaamag na jute at letseng mangga.
Alam mo kung sino’ng di masusuya sa hotel na ’to? Si Anne.
At masusuya si Nick dito kung siya ang kasama.
Kumusta si Anne? Nagte-text kami pero…
Hindi mabuti.
Ayokong itago sa kanya ’tong biyahe natin
pero sobrang miserable talaga siya ngayon.
Parang gusto niya ring maging miserable lahat.
Oo.
Teka, naaano n’yo ba…
Hindi.
Hindi. Hindi talaga.
Tao po?
Uy! Alam mo kung nasa’n ’yong compost, para dito sa buto ng mangga?
Hindi. Hindi ako tagarito. Mukhang wala ring tagarito.
Puwede bang humingi ng pabor?
Di ako natutuwa dito. Di ako matutuwa dito.
Kailangan kong matuwa ka dito.
Nagmumura sa pangit ang lugar na ’to.
Hotel ’to na mala-white guy na naka-dreads.
Nagse-stay dapat tayo sa hotel na mala-Lenny Kravitz.
-Hindi. -Oo.
Wag mong gamitin sa ’kin ang paboritong musician ko.
Alam kong hindi ’to perfect
pero pinaghirapan ni Ginny ’yong pagpaplano dito.
Nick, ikaw ba ang unang matandang may karelasyong di-hamak na mas bata?
Hindi.
Subok na ng panahon ang mga May-December relationship.
Mali lang ang ginagawa mo.
Ano’ng sinasabi mo?
Tayong December ang hahatak pataas sa mga May para masabayan nila tayo.
Hindi nila tayo hahatakin pababa.
-Pero gusto kong parang bata uli ako. -Sige.
May mga larawan ba sa ancient Greek pottery section ng Met
ng matatandang lalaking nakikipaglaro ng holen sa mga mas batang babae?
Wala.
Lumalaklak sila ng wine
habang nakikinig sa tumutugtog ng harp.
Binabalot mo dapat si Ginny sa kumot na may mataas na thread count,
hindi ’yong natutulog ka sa kutson na amoy-basang sidewalk.
Marami kang opinyon tungkol dito.
-Ewan ko sa ’yo. -Teka…
Magpanggap ka lang, sige na?
Sige na.
Sige.
Magpapakakuwela’t harot ako tulad ng dinidikta ng buhok ko.
Salamat.
E, sina Jack at Kate ba? May puna ba sila?
Kilala mo naman sila.
-Sex para sa kanila ’yong pagrereklamo. -Oo.
Grabe naman ’yong araw!
-Mapiprito tayo do’n sa bangka. -Susmaryosep.
Ano ’yan?
Sombrero ko.
Akala ko di mo ’yan makita no’ng nag-eempake ka.
Oo nga.
Nakakapagtaka nga kasi isa lang naman ang taguan ko.
Pero…
Maganda ang buhay.
May nagbebenta nito sa airport.
Sige. Suotin mo ’yan.
Basta magpapagupit ako.
May picture ako ni Anne Hathaway na ipapakita ko sa hairdresser ko.
-Ano ’yan? -Hindi ka naglagay sa paa.
Hindi na kailangan…
Melanoma sa daliri sa paa ang ikinamatay ni Bob Marley.
Nakatatlong pelikula kaya tayo tungkol sa kanya last month.
Sampa na. Handa na ba kayo sa pinakamalupit na paglalayag?
Siyempre!
-Ang ganda-ganda. -Di ba?
-Ayos talaga ’to. Salamat. -Salamat.
Okay? Susmaryosep!
Uy, guys, sorry. Sabi ni Cap, magiging mauga daw.
-Okay! -Ano?
Eto.
-Salamat. -Sige.
Matanong ko lang uli. Pa’no nga kayo nagkakila-kilala?
Ay, funny ’yon. Isuspluk ko.
Magkaka-school sa college sina Kate, Jack, at Danny.
Pero! Bago nagkainlababo sina Kate at Jack…
Abangan mo…
Drum roll…
Bugbog na ’yang drum.
Jowaers sina Kate at Danny. Pak ganern!
-Ano? Di nga? -Totoo ’yon.
Hindi naging kami.
Oy, pa’no mo nasabing di naging tayo? Tatlong beses tayong nag-kiss.
At dalawa do’n, sa play.
Oo, pero ’yong pangatlo, talagang bored lang kami.
Tapos nagkakilala naman kami no’ng March 12, 2014.
Naglalakad ako at lumapit siya.
Literal na mahaba no’n ang hair ng lola n’yo.
Kailangan ko siyang makilala.
Tapos boss mo si Nick dati, ’no?
Oo. Apat na mahabang taon.
Masaya ’yon.
-Sinisante mo ’ko. -Delayed pa ’yon nang tatlong taon.
Masaya kang kainuman pero bano ka sa market analysis.
Gusto ko lang kumita ’yong maliliit na negosyo.
Wow. Ang haba na ng pinagsamahan n’yo.
Kayo, pa’no kayo nagkakilala?
-Dental hygienist ko si Ginny. -Wow.
Tuwing nagpapa-cleaning ako,
kinukuwento niya ’yong plano niyang masasaya at exciting na adventures.
Ginagawa na namin ’yon ngayon.
Magbu-Burning Man nga kami next month.
Bumili na ’ko ng steampunk hat.
Dahil ’to sa bangka. Hindi ’to dahil sa inyo.
May sunscreen ka ba? Namumula na ’yang balikat mo, Beth.
Hala. Hindi Beth. Ginny.
Beth? Sino si Beth, Nick? Dapat ba ’kong mag-alala?
-Common na pangalan ’yon. -Kate.
Junakis mo si Beth, gaga.
-Totoo ’yon. -Disisiyete siya.
Sobrang baby face niya. Neneng-nene talaga siya tingnan.
Sorry. Sorry talaga.
Naku. Hindi. Walang problema. Ayos lang ’yon. Wala ’yon.
Ginny.
Bet namin ’yong hotel.
True.
-Buti na lang. Okay. -Oo.
-Nakakatuwa. -Salamat.
-May malinis na tuwalya? -Ewan ko kung malinis.
-Ewan ko rin kung tuwalya talaga. -Yuck. Ba’t basa na?
Pamatay ang lugar na ’to.
Pinapahiran ka naman ng asawa mo ng sunscreen kahit ayaw mo.
Oo.
Sana nakita mo siya pagkatapos ng surgery.
Nagising ako minsan na bina-bike niya ’yong binti ko para walang mamuong dugo.
Grabe ’yon.
-Oo. -Pero di na delikado ang lagay mo, di ba?
Depende sa tatanungin mo. Kung doktor ko, oo.
Kung si Claude, hahagulgol siya.
Kasi drama queen siya.
Totoo ’yan.
Pero mahal ko siya.
-At inaalagaan niya ’ko. Oo. -Totoo ’yan.
Uy, may bigla akong naalala.
Kanina lang, tinawag mong “Beth” si Ginny.
Sige. Bye na.
Uy.
-Nag-e-enjoy ba sila? -Oo naman.
Pinuri ni Danny ’yong hotel, di ba?
Oo.
Mukha lang kasi silang latang-lata.
Itsura lang nila ’yon.
Wala ring nagre-react tuwing nababanggit ’yong pedal pub.
Talaga?
-Wala. -Nag-react sila.
Pa-check ako nitong itinerary at tapatin mo ’ko, ha?
-Magugustuhan ba nila ’to? -Sige.
“Sunrise yoga.”
Masaya ’yon.
“Open water paddleboarding.” Parang cool ’yon.
“Sound bath kasama si Shaman Jay.” Excited na ’kong makilala siya.
Maganda lahat ’yon. Matutuwa sila.
-Talaga? -Oo, wag kang mag-alala.
Okay ’tong trip.
Salamat.
Uy! Uy. Uy.
Nakita ni Ginny ’yong titi ko.
-Ano? -Naliligo kasi ako do’n sa outdoor shower.
Teka, magsisimula ako sa umpisa.
Napansin mo ba ’yong hangin mula sa dagat, parang malakas dito?
Hinangin ’yong pinto?
Oo, pero bago ko ’yon ituloy,
tandaan mong mabuhangin dito.
Ikuwento mo na lang.
Napasukan ng buhangin ’yong singit-singit ko…
Alam mo na, dito.
Kaya nililinis ko talaga nang mabuti.
Kung merong hindi nakakaalam kung bakit ko ginagawa ’yon…
-Gawin mo nga. Patingin. -Sige.
Bale, nandito ’yong shower, tapos ako naman…
Tipong, “Grabe, sumingit talaga.”
Kinukuskos ko nang mabuti. Tapos, “O, angat na.”
Inaabot ko at di ko iniisip na, “Bukas ba ’yong pinto?” Ganito…
Tapos…
Sobrang sama no’n. Nakabusangot ka?
Init-lamig ’yong tubig, e. Nakakabigla.
Oy, may ginawa ka rin kayang nakakahiya.
Tanda mo pa ’yong “Beth”?
Hindi na. Wala nang nakakaalala no’n.
Nanlalagkit ako pero giniginaw din ako.
Hindi ka ba naaasiwa?
Mas malala pa no’ng nasa Italian army ’ko.
Ba’t ba ’ko nagpakonsensya kay Nick na hindi umalis dito?
Baka mas pagod pa ’ko pagbalik ko.
Hindi puwede ’yon. Nagpapalakas ka pa.
Sige.
Relax ka muna sa beach.
Pagbalik mo, perfect na ’tong kuwarto.
-Ano? -Labas na.
-Oo na! -Labas na!
Uy, wow.
Gumawa ka ng nest.
Mas maganda pa.
Cocoon.
Higa na.
Uy.
Umiiyak si Nick.
Ano?
Kakakita ko lang kay Nick, mag-isang umiinom sa may siga at umiiyak.
Umiiyak?
Umiiyak.
Sobrang weird no’n.
Nga ba? Hindi ba ’yon ang unang nangyari ngayon na may sense?
Baka na-realize na niya sa wakas na sinira niya ang buhay niya.
Ewan ko lang. Parang di mo naman mapepeke ’yong gano’ng pakikipagharutan.
Isipin mo na lang.
Isang araw pa lang tayong nagtitimpi, nakakabaliw na.
Siya, ilang linggo na. Di ba? Siguradong napapagod na siya.
Alam niyang di ’yon magtatagal,
at magpapabilib nang magpapabilib siya ng mga Ginny na ide-date niya.
Tatanungin niya ang sarili niya ng, “Nakaganito ba dapat ako sa profile ko?”
hanggang sa huling hininga niya.
Grabe, nakakakilabot ’yon.
Mukhang hindi na natin makikita uli si Ginny, ’no?
Hindi na tayo mangingilo sa hiya kapag wala na siya.
Pero mukhang dapat labasin mo siya
kasi mukhang malungkot siya at magandang may makasama siya.
Oo.
Grabe…
May mga tanong lang ako sa kuro-kuro mo.
Sinasabi ko sa ’yo, di siya masaya.
Baka goodbye sex ’yon?
Ganyan nga.
-Basta nakita ko ’yon. -Grabe, Nick!
MAG-INGAT HUWAG PAKAININ
-Morning. -Morning.
Kailangan mong mag-Vasotec.
Dapat mo ’tong inumin ng 7:00 a.m., uma-umaga.
Oo na, oo na. Kaya kong uminom ng gamot, ’Nay.
Inom na.
Sige.
-Bakit? Ano’ng problema? -Wala.
-Pakiramdam ko lang… -Ano?
Wala, ayos lang ako.
Dahil dito. Masama ang tulog mo.
Hindi na tayo puwedeng magtagal dito.
Hala, tingnan mo.
May four-star resort na malapit lang dito.
Di puwede. Promise ko kay Nick, di ko lalayasan ’tong hotel.
E, di bumalik tayo. Aalis lang tayo sa araw.
Tatambay sa tabi ng pool, magre-relax.
Tara, G?
-Morning. -Uy, morning!
-Morning! -Hi.
Morning.
Salamat.
Kumusta kagabi?
Okay naman, hindi na masama.
-Ayos. Ayos, ayos. -Astig.
Hala, Nick, ano ’to?
Thank you ko sa pagpaplano mo nitong napakasayang trip natin na ’to.
Grabe, ang ganda.
-Salamat. -Wala ’yon.
Nick, meron din ba ’ko sa pagpaplano ko no’ng huling pitong biyahe natin?
Maliit na box ng kung anong raisins. Grabe, nakakatuwa ’to. Salamat, a.
Alam mo, parang natabi ko pa ’yong resibo n’yan.
Teka nga. Kung gusto mong ibalik. Eto na pala. Boom.
Kabog talaga ’to.
Sobrang fun. ’Yong vibe mo, ’tong hotel. Ang saya-saya ng lahat.
Maliliwaliw kami ni Claude ngayong araw para lumubog sa kasaysayan,
kung may gustong sumama.
-Sa’n? -Sa ancient petroglyphs.
Dalawang oras na biyahe at 45 minutes na hike lang.
Pero pagdating do’n,
malapit mo nang makita ’yong mga drawing na inukit sa batuhan.
-Pass. -Salamat na lang.
Cool ’yan.
-Dito lang kami. -Oo.
-Sige. -Okay!
Ngayon, kung maisip n’yong mag-pedal pub habang wala kami…
Sige lang.
-Sige lang talaga. -Okay.
-Enjoy kayo. -Bye!
-Tara na. -Bye!
May ipapasabay ba kayo sa compost?
Sige, tulungan na kita.
-Saglit lang ako. -Sige.
Uy. Puwede ba kitang makausap?
Oo naman. Kahit ano pa ’yan.
Puwedeng wag na kayong magpaka-weird ni Jack?
Ano ’ka mo?
Para kayong may saltik. Nakakailang tuloy ’tong bakasyon.
Kaya nga umalis sina Danny at Claude.
Ay, ako ’yong weird?
Ako ba ’yong bumili ng steampunk hat at may pa-“baga ng planeta” pa? Ako ’yon?
Irap kayo nang irap at bulong kayo nang bulong.
-Tinawag mong “Beth” si Ginny. -Buti nga hindi “Anne”, e.
Sige, eto na siya. Sabihin mo na’ng gusto mong sabihin.
Sige.
Hindi weird ’to.
Ito?
Weird ’to.
Weird na wala dito si Anne,
at weird na di pa ipinapanganak ang girlfriend mo no’ng nabaril si Reagan.
Anong klaseng sukatan ’yan?
Weird na gusto mong magpanggap kami na parang normal ’to.
Mukhang di na kayo dapat sumama do’n sa paddleboarding.
Sasabihin ko kay Ginny na pagod na kayo.
Maganda nga ang pakiramdam ko. Ikaw ang pagod na.
Sasama ako, at makikipagtitigan ako sa ’yo
habang nagpapalutang-lutang tayo sa weird na gawa mo.
Mag-paddleboard na tayo, baby!
-Ang ganda, ’no? -Oo. Bet ko ’to!
Mas bet ko ’to.
…wala raw dapat ipag-alala kasi malaking nunal lang ’to.
-Kumusta ang paddleboarding? -Enjoy ’to.
Kasi sumemplang ka kanina.
-Sinadya ko ’yon. Ang sarap ng dagat. -Talaga?
’Yon yata ’yong secret beach na nasa TikTok.
-Di nga? -Oo.
Astig.
Ang bangis.
-Parang puro bato lang. -Hindi.
Pag-akyat mo, may maliit na secret lagoon sa kabilang side.
Pa-send na lang no’ng TikTok at mukhang matulis at basa ’yong batuhan.
Wala nga ’kong TikTok pero puwede naman sa Facebook ko…
Oo, pero tuloy lang kayo, a. Ito ang gusto sa buhay ni Nick.
Bagong adventures.
Hindi ’yong pag-inom ng Bordeaux
sa restaurant na may creamed spinach at may litrato ng Rat Pack sa dingding.
Tinutukso ako ni Kate kasi hindi ganito ang gawain ko dati.
Pero sobrang saya ko ngayon, at gusto kong bumawi.
Kaya oo, gusto kong puntahan ’yong secret beach.
-Talaga? Gusto mo? -Oo naman.
-Sige. Tara! -Tara!
Tara na sa secret beach. G na G ako.
Sige, dito lang kami.
Enjoy!
Lusong na ’ko.
Manood kayo, mga ulol!
-Nanonood na! -Wag mo kaming tawagin no’n.
Ganyan nga, babe!
Malapit ka na!
Sige, babe!
Ayos!
-Yas! -Yas!
Yas!
Ano’ng say n’yo, mga gago?
Yas!
Naku po!
Diyos ko! May nangyari dito!
-Diyos ko! -Diyos ko po.
-Paa ko! -Lagot! Papunta na ’ko, babe!
May nangyari sa paa ko! Diyos ko po!
Ambulansya.
Pabunot ng mga tumusok. Umaakyat na ’yong sakit.
Punyeta naman! Ano ba ’yon?
Alisin n’yo nga ’yon.
Eto, panoorin mo ’to.
Puwedeng pabukas naman? Hindi ko makuha ang susi ko.
Dami kong hawak, e.
-Salamat. -Sige lang.
Uy! Nagbabalik kami!
Hi!
Nakakatuwa naman.
Nakakatuwa talaga.
Isa na namang bonggang araw sa paraiso!
Enjoy.
Eto na.
Lagot.
Hi.
-Hi. -Kami na naman!
-Nagbabalik! -Welcome.
Ano’ng room number n’yo?
-5000. -714.
Do’n kayo sa may yurt, ’no?
Hindi na bago ’to.
Alam n’yo, wala akong pakialam. Nasa uni na ’ko next week.
Kapalit ng $100, ikukuha ko kayo ng cabana.
-Sige. -Ano’ng course mo?
Huli na ba ’yan?
Buti na lang. May cream do’n sa botika.
-Pabalik na si Ginny. -Sige.
Habang wala pa siya dito,
’tong Scotch muna ang gamot ko.
-Salamat. -Parang kasalanan ko ’to.
Hindi, ginawa ko ’to sa sarili ko.
Pero sa susunod na magalit kayo sa ’kin, wala nang hamunan ng akyatan.
Itaboy n’yo na lang ako.
Hindi kita gustong itaboy.
Gusto mo.
Gusto n’yong lahat.
Iniwan ko si Anne. Tarantado na ’ko para sa inyo ngayon.
Di namin iniisip ’yan, ha? Di kami sasama kung iniisip namin ’yan.
Oo. Sorry. Alam kong mahirap din para sa ’yo ’yong divorce.
Mahirap nga.
Masakit pa.
Oo.
Okay lang ’yan. Nandito kami. Mga kaibigan mo kami.
Tama. Saka, Nicky, wag ka nang magpanggap sa harap namin.
-Magpanggap? -’Ka ko…
Thirty years ka na naming kilala, at gets ko.
Hot at bagong mukha si Ginny
pero kahit sinong kaedaran natin, mapapagod sa ganito.
Hindi ako pagod.
Ngayon lang ako sumaya nang ganito.
Alam n’yo kung kailan ako pagod?
Sa dating walang kuwentang buhay ko.
Katulad mo ’ko dati, Jack,
nagjajakol sa shower ng hotel habang nagbabakasyon.
Di ’yon gano’n. May buhangin lang sa singit-singit ko…
Kahit hindi kayo maniwala sa ’kin.
Ngayon lang ako sumaya nang ganito.
Pero…
Nakita kitang umiiyak sa may siga.
Alam mo kung ba’t ako umiiyak, Kate?
Kasi di ako makapaniwala kung ga’no ako kasuwerte.
Tumitingala ako sa langit,
nagpapasalamat sa Diyos dahil nakilala ko si Ginny,
dahil binigyan Niya ’ko ng isa pang pagkakataon.
Patay ako no’n.
Buhay na ’ko ngayon.
Kailan n’yo huling naramdaman ’yon?
Lobster roll at fries sa ’kin.
Kung gano’n, antioxidant salad sa ’kin.
Para makapagsalo tayo.
Salamat.
Ay, ang cute n’yan.
Kumusta ang katawan mo?
Kailangan kong magbanyo.
Sige.
Anne?
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix