-Hi. -Welcome, sir.
-Eto. -Ako na d’yan.
Salamat. Ayos na. Okay na. Salamat.
-Uy! -Nalintikan na.
Alam ba nating sasama si Ginny?
Ungas ’yong si Nick.
Hello sa inyo!
-Uy! -Hi!
Handa na kayong mag-cider?
Meron silang autumn scenery scooter tour.
-Tingnan natin. -Sige.
Ang bata n’yo tingnan.
Salamat at napansin mo. Dry autumn ’to para sa ’min…
Kaya walang liguan.
Biro lang, walang alak. Hinay-hinay muna kami sa alak.
Ang ganda n’yan. Medyo kita ko nga sa kutis n’yo.
-Talaga? Salamat. -Gano’n? Ayos.
-Uy, nagbabalik na siya! -Uy!
-Hello! -Uy!
Hi sa inyo. Salamat.
-Ang dami naming dala. -Hi!
-Uy. -Danny, pagod na pagod ka siguro!
Grabe at dumeretso ka dito.
Siyempre, para sa inaanak ko, e.
Magche-check in na ’ko.
Sige, salamat.
-Wow. -Ang ganda ng campus na ’to.
Siguradong ang ganda ng memories n’yo dito.
Diyos ko. Halos ang naaalala ko lang, puro kami black beans no’n.
Alam mo, Ginny, no’ng late ’80s,
may paniniwalang ’yong pagkain ng black beans at kamote…
At pakikinig sa R.E.M.
…ang lunas sa AIDS at apartheid.
-Ang totoo nga… -Di ’yon umubra.
-Di ikaw ang magsasabi. -Sige.
Basta gustong-gusto ko dito. Dito ako na-in love sa misis ko.
Dito ako nagkaro’n ng passion sa history.
Sa tingin ko rin, magiging magical ’tong weekend.
Kate, hinihingi ’yong credit card mo.
Ano? Ah.
Okay na kayo, sir. Nag-check in na si Mrs. Pagano.
Mrs. Pagano.
-Ano? -Inagaw ni Anne ’yong room ni Nick.
Ayos lang. Do’n na lang tayo sa room ni Anne.
Hindi, ni-request ko talaga ’yong Molly Pitcher Suite.
’Yon lang ang room na may bathtub.
Puwede tayong mag-shower.
Di na ’ko magugulat kung sinadya niya ’to.
Ang salbahe niya no’ng huling mediation natin sa Zoom.
Siguradong perfect kahit saang room pa tayo. Okay?
-Sige. -May nagkamali lang talaga.
Dalhin ko ba para sa inyo?
-Sige. -Salamat.
Maganda ’to.
-Grabe. -Punyeta.
-Hindi. -Seryoso?
Ayos lang talaga ’to.
-Nagbibiro ka ba? -Cute nga, e. Uy.
-Hindi. Ano ’to… -Tumingin ka sa ’kin. Kumpleto ’to.
Okay. Hello.
Sige. Okay.
Ano ’to, para sa mananakop na tiyanak? Nakaka-trigger, ha.
Okay.
Sorry at tulog ako sa biyahe.
Okay lang ’yon. Okay lang.
Gutom ka ba?
Hindi, e.
Kailangan mo ring magpahinga.
Putik ’yan.
Dito ’to.
Ayan. Mas maganda.
Uy.
-Amoy-eroplano ako. -Wala akong pakialam.
Na-miss kita.
-Na-miss mo ’ko? -Oo naman, na-miss din kita.
Teka lang!
Nakakakilabot ’yon, ’no?
Wag na wag nga tayong magpa-mediate sa Zoom.
Tama ka. Idedemanda na lang kita at maghaharap tayo sa korte.
Nabubuhayan talaga ako na nakabalik tayo dito.
Parang ang romantic, ’no?
Talaga? Sa’n ka mas tinitigasan?
Sa maalikabok na needlepoint o death cert ni John Jay?
Uy.
Hindi naman ’to totoo, ’no?
Sa’n ka pupunta?
Kay Anne. Puntahan ko raw siya.
Okay. Dapat ba ’kong…
Tatambay na lang ako dito. Sige.
TAGLAGAS
Grabe. Tingnan mo ’tong lalaking ’to!
Akala ko may hawak siyang pusa. Abot-leeg na balbas pala ’yon. Tingnan mo.
Grindr? Ang aga pa para tumingin-tingin sa paligid.
Alam mong sa Grindr ko nakikilala ang pinupuntahan kong lugar.
Magkakalkal lang ako.
Tingnan mo ’tong lalaki. Tingnan mo, o.
“Gen Z twink” daw. ’Yong mukha niya, o. Parang si Hillary Clinton. Ano ba ’to?
Namemeke ng edad ang lahat ng ’yan.
I-set mo sa 26 para lumabas ang mga 40-year-old.
-Kabisado mo ’to, ha? -Oo naman.
Tingnan nga natin.
-Pagtiyagaan mo na, sir. -Delete.
Next.
-Okay, handa na ’ko. Tara na. -Sa’n?
Siguradong may mga gusto kang pag-usapan natin mula no’ng umalis ako.
Babe, ayoko nga sanang may pag-usapang seryoso ngayong weekend.
-Gano’n? -Okay? Gusto ko lang na mag-enjoy tayo.
-Okay ba ’yon? -Talaga?
-Gusto mo ’yon? -Oo.
-Enjoy lang tayo. Bahala na. -Okay.
Ayos.
Diyos ko.
Mukha siyang…
Boscaiolo. Ano nga’ng salin no’n?
Lumberjack.
Teka nga.
-Lumberjack. -Grabe.
-Masaya ako para sa mga tagarito. -Oo.
Sige, magpakatito na tayo. Tara na ba?
Sigurado ka bang okay lang na nandito ako?
-Oo. -Puwede akong umuwi.
Gawin mo lang ’to.
Di puwede. Nando’n ka no’ng tinanong ko si Lila. Ayos lang daw.
-Oo… -Ganito.
Parte ka na ng buhay ko. Nandito ka dapat.
Okay.
-Bethie! -Hi!
Pa, wag kang iiyak.
Siyempre naman. Ni hindi nga kita gusto, e.
Lalo ka pang gumanda. Hi.
-Na-miss kita. -Na-miss din kita.
Ang ganda-ganda mo. Gusto ko ’tong sweater. Bago ’to?
-Salamat. Sa roommate ko ’to. -Cute.
Nagkikita kayo ni Lila?
Parang busy siya sa teatro, e.
-Kita ko na sila. At si Lila. -Uy!
-Uy!
Hi, iha.
Hi.
Gusto ko ’yang piercing mo.
Hindi ’to piercing. Nakaipit lang ’to.
Ah, ayos din ’yan. Ayos na ayos din ’yan.
Kumusta na ’yong play n’yo?
Malalaman.
Ano’ng mas gusto mo, magsulat o umarte?
Masayang umarte pero panandaliang sarap lang ’yon.
Parang clitoral orgasm.
Mas G-spot ang magsulat.
Okay.
Ang anak ko!
Hi, Nick.
Uy.
Hi.
Hi, Lila.
Anne, nagkakilala na ba kayo ni Ginny?
Oo nga.
-Hi. -Hi.
-Uy. -Masayang…
Susmaryosep.
Bale, ano na’ng plano?
Claude, ano’ng gagawin natin?
Ako?
Kahit ano ako. Mahilig akong magsaya.
Mauuna na ’ko sa inyo. Nag-book ako ng masahe.
Magtsatsaa tayo mamaya?
-Okay. -Sige? Okay. Okay.
Aalis na rin ako.
Ano?
Alam ko. Sorry talaga.
May group project pa kaming ipapasa. Kailangan kong paspasan.
Ayos talaga ’yan kasi dumayo pa kami para sa “paspasang” weekend.
Kung di ako umabot mamaya, promise, pupunta ako bukas.
Bukas naman ang big day, di ba?
Love ko kayo.
Love din kita.
Love you.
Nandito pa rin ako.
Maglakad ba tayo sa Beacon Street nang magkahawak-kamay gaya no’ng 1992?
Sige.
Anak.
Nagpapasama ka ’ka mong mamili.
-Oo. -E, di mamili na tayo.
-Tara na ba? -Okay.
Nalimutan kong sasama si Ginny.
Nalimutan mo? Nag-usap tayo.
Alam ko. Ano lang… Hindi ko siya naikuha ng ticket sa play.
-Di naman niya magugustuhan ’yon. -Magugustuhan niya ’yon.
Maikukuha mo ba siya ng ticket?
Sige.
Hala, ano na’ng nangyari sa Hot Spot?
Nakakaiyak naman. Walang katulad ’yong Hot Spot, e.
Hot Spot?
Sila ’yong may burger na may itlog sa ibabaw. Pritong itlog.
Ba’t nila isasara ’yong Hot Spot? Dahil kaya sa pandemic?
Ewan ko. Pareho lang tayo ng nasasagap. Kasama kita sa bahay.
Gusto ko ang amoy ng mga lumang gamit.
Maganda ’to, a.
Tingnan n’yo.
Kailangan ko lang ng maliit na bookshelf. Kahit hindi maganda.
Okay. Uy.
Ito kaya?
Pa, yuck.
Oo, Nick, wag ’yan. May pagka-American Psycho.
Ano kaya… Uy, Lila.
Ito kaya? Mas pasok ba ’to sa trip mo?
Oo, perfect ’yan.
Ayos. Nabili na.
Ayos.
May kailangan ka pa?
Okay ba sa ’yo ang kimono na may mantsa?
Diyos ko po.
Uy, vinyl.
Bilhan kita ng plaka.
Do’n kami ni Danny sa furniture store.
Mahilig ako sa plaka.
Ah.
Sige. Okay.
Kumusta na ang kalusugan mo?
Mabuti naman. Bakit? Ano’ng sinasabi ng mister ko?
Wala naman.
Alam ko lang na bantay-sarado sa ’yo si Claude,
tapos naiwan kang walang bantay.
Kaya kong mabuhay nang walang bantay.
Ayos.
-Uy. -Uy.
-Uy, ’tol.
Tingnan n’yo.
Ganito nga.
May nagkakasundo, o.
Ngayon lang yata nakakita si Lila ng rotary phone.
-Parang pareho sila. -Okay.
Ang sarap sa pakiramdam.
Sobrang sarap sa pakiramdam.
Puwede ba kitang pagsabihan?
Wag mong ipamukha sa ’min ’yang saya mo, ha?
Wag mo nang ipangalandakan. Nakakadiri.
Ano’ng masasabi ko? Masuwerte ako.
-Oo, ’yang ganyan. Tama na. -Ayoko.
Masuwerte.
Sobrang suwerte.
Uy.
Lagot, nasira mo na talaga.
-May nakita akong wine bar. -Tara.
-Mga lumang telepono. -Oo.
Sa’n ka na sa libro tungkol kay Napoleon?
Nando’n na ’ko no’ng nag-lead siya ng expedition sa Egypt para sa kalakalan.
Naku, nasa 18th century ka pa.
Marami pang magandang mangyayari. Naiinggit ako.
Oo, sobrang exciting. Oo.
Kumusta sa Austin?
Hindi ako sumama. Hindi do’n.
Ano?
Sobrang busy naming dalawa.
Si Danny sa mga hotel project. Ako sa pag-aayos ng mga closet.
Kami ni Kate, di kami nagkakahiwalay nang mas matagal sa long weekend.
Twenty years na rin sigurong gano’n.
Wow.
Puwedeng magtapat, Jack?
Oo.
Malapit na ’kong bumigay.
Naku.
Bakit?
Lumbay na lumbay ako no’ng wala si Danny.
Pero ayokong dalhin ang energy na ’to ngayong weekend.
Kapag nagkalayo kayo, kailangang perfect ka.
Para ipaalala sa kanya kung ba’t siya na-in love sa ’yo.
Claude, sorry pero di ako sang-ayon.
’Yong love para sa ’kin, komportable kang magpakita ng kapangitan.
Naku. Hindi kami gano’n.
Uy, ano ka ba? Di ka naman magiging perfect lagi, di ba?
Puwede mo bang kausapin si Danny?
Hindi. Di mo kilala ang mister ko.
Sumasaya siya mula sa labas.
Alam mo ’yon? Masarap na pagkain. Masarap na chupa. Mahabang idlip.
Saka maaayos lahat. Maaayos lahat.
’Yon… Puwedeng umubra ’yon, oo.
Parang ayos nga.
Sinasabi ko sa ’yo.
Violent Femmes. Bibilhan ko si Kate.
-Hi. -Hello.
Ito na lahat?
Masaya bang mag-solo living sa corporate apartment?
Bale… Bale, oo. Sobrang saya no’n.
Gusto ko ring mapag-isa
at tahimik na mag-doomscroll sa phone ko.
Gets ko ’yan.
Tapos uuwi ka
at miss n’yo na ang isa’t isa at sexy na uli.
-Parang okay talaga ’yon. -Oo.
Wala sila sa furniture store.
-Ano? -Nasa kung sa’n lang siguro sila dito.
Di naman nila tayo iiwan.
Alam mo na, lagi niyang kinakaladkad si Danny at nagtatago sila.
SAN NA U
In love sila, e.
-Oo. -Baka bumibili sila ng bulaklak.
-Para sa ’kin ’yan? -Oo.
Hindi sa may problema ako kay Jack. The best kaya siya.
Ang bait-bait niya.
Oo, sinasabi ko lang, alam mo na. Alam mo na ’yon.
-Oo. Trabaho ang pag-aasawa. -Mismo.
O wag kang magtrabaho, tulad ni Nick.
Sirain mo lang ang pamilya mo at magsimula uli.
Mas masaya siya kesa sa ’tin.
Wag mo ’kong idamay.
Masaya kami ni Claude.
Oo, kasi laging may para-paraan ang mga lalaki, di ba?
Walang sinusunod si Nick.
Kayo ni Claude ang nasusunod. Nakikipag-sex sa gusto n’yo.
-Gusto mong makipag-sex sa gusto mo? -Nakakasuka. Kadiri.
Sa edad natin, nag-aayos ang mga bakla pero di ang mga straight na lalaki.
Ayokong makakita ng nangangapal na kuko sa paa.
Kaya prinsipe si Jack.
Kasi siya lang ang lalaking… hindi gustong pumara-paraan.
Hello sa inyo.
Uy!
Hi!
-Iniwan n’yo kami? -Hindi, tinext kita.
Talaga?
Ah, di pala na-send. Sorry.
Sige pero umiinom ka kahit dry autumn?
Iced tea ’to.
Inorderan mo ba ’ko ng iced tea?
Ba’t ka nagsusungit?
Kasi binilhan ko tayong lahat ng lemonade
pero tinahulan ako ng aso kaya natapon ko lahat.
Naku, sorry. Sorry, Claude.
Hindi ako galit.
Parang masaya nga ’to. Kailangan n’yo pa ng oras? Alis muna ako?
Upo ka. Sige na. Sige na, upo ka rin.
Hindi na, babalik pa ’ko at magpapalit kaya…
Sigurado ka? Umorder kami ng flatbread.
Bale, medyo… nangangasim ako.
Okay.
Kunin mo ba ’tong susi?
Sige.
Mamaya na lang.
E, ano kung gusto niya ’yong mga golf club niya?
Sabi namin, ’yong bahay at lahat ng laman. ’Yong bahay at lahat ng laman, Marlon.
Kumusta ’yong masahe?
Masarap.
Oo, tama ka. Kailangang may magpaka-adult dito.
Wag mo ’kong gaguhin dito, Marlon!
Hi.
Uy.
Sorry, hahabulin na natin ’yong kay Lila.
Babangon na.
Kumusta ’yong flatbread?
Ayos lang. Flat.
Gutom na ’ko. Makakakain pa ba ’ko bago ’yong play?
Hindi na, e.
May isip ka na. Ikaw na ang bahala sa pagkain mo.
Maghahapunan yata pagkatapos.
Apat na oras pa ’yon.
Okay ka lang?
Sorry, nagloloko ang phone ko.
Okay lang. Akala ko lang masayang romantic weekend ’to.
Akala mo sexy ang family weekend?
E, tayong dalawa lang. Nasa hotel tayo.
Nagpapahiwatig ako kanina. Gusto kong bumalik at magdugyutan.
Malay ko bang ibig sabihin mo sa “Nangangasim ako”,
“Gusto kong makipaglaplapan” pala?
Mukhang para sa inyo lang ni Danny masayang romantic weekend ’to.
Ilang buwan ko siyang di nakita. Nakikita kita araw-araw.
Nga ba? Nakikita mo nga ba talaga ’ko? Ha?
Ano?
Wala.
Wala ’yon.
Letse naman. Hindi ’to… Hindi ’to uubra.
Ah, at… do’n ang puwesto ko?
Isa lang ’yon. Ayos lang.
Uy, ako na do’n.
-Ayos lang ’yon. -Okay lang.
Wag ka nang mag-abala. Wag, Jack.
Dito. Dito, o. Okay.
-Ano ka ba? Aray! Paa ko! -Ayos lang ba lahat?
Okay na ’yon.
Balik na.
Ang saya namin kanina.
Buti.
Isang araw,
sinira ng tatay ko ang pamilya namin at nakipagrelasyon sa gagang bitchesa.
Parang awa mo na, ’Tay, wag mo kaming iwan!
Ang gusto ng titi ang masusunod.
Ang dating tahanan, tila bunton na lamang ng mga gula-gulanit at wasak-wasak.
Nag-iwan ng kalat ang panggagago mo,
at luha na lamang ang kapiling ko sa paglisan mo.
May ipapakilala akong espesyal talaga sa ’kin.
Squats ang personality ko.
Alam naming matatanggap mo kami. Kailangan mo lang ng panahon.
Sapat na bang panahon ’yon?
Hindi ikaw ang nanay ko!
Naku, ’Nay!
Sinong babaeng lampas 20 ang pipili sa halikan at ligawan
kesa sa kalayaan at tahimik na hardin?
’Yong pag-aasawa, laos nang konsepto ’yon na gawa-gawa lang ng tao
para igapos ang mga babae.
Gano’n.
Sang-ayon ako sa inyo, George Eliot at Britney Spears.
Pagdating ng 2075, ilegal na ang pag-aasawa
at makakabili na ng vibrator sa McDonald’s.
Mag-isa tayo sa kapanganakan at mag-isa tayo sa kamatayan.
Sa pagitan noon, nagsisinungaling tayo sa isa’t isa.
Susmaryosep.
Grabe!
-Uy. -Congratulations!
Salamat.
Sobra ’yong iyak ko.
Wow! Salamat!
-Ang daming malalaking ideya do’n. -Ang dami.
Salamat.
Lukaret kang bata ka.
Nagustuhan mo ba?
-Oo naman. -Salamat.
-Proud na proud ako sa ’yo. -Salamat.
Late na tayo nakapag-lunch kaya…
Ang aga rin ng flight ni Danny kanina.
Mauuna na kami at kitakits na lang. Okay?
Salamat sa pagpunta. Love ko kayo.
Bye.
Sinusubukan ko talagang hindi pumatol, Lila.
Pumatol saan?
Okay, sige.
Pero sa tingin ko, kailangan mong mag-sorry kay Ginny.
Diyos ko po, ’yon ang napulot mo?
Isinulat mo talaga ’yon?
Pinasama mo talaga ang girlfriend mo sa Parents’ Weekend?
-Nagpaalam ako sa ’yo. -Nagpaalam ka sa ’kin sa harap niya.
Sabi na nga ba. Di mo talaga nalimutan.
Diyos ko po.
Di pa natin ’to tapos pag-usapan.
Pumalpak ka talaga do’n.
Anne, wag ngayon.
Babaitan ko kung tayo pa, e. Di dapat gano’n ang ginawa mo.
-Ang tanga no’n. -Okay.
Ganito ’yong mga sana sinabi ko no’ng tayo pa.
Kahit ikaw, alam mong sumobra talaga ang play na ’yon.
Gabi ni Lila ’to. Sinasabi niya lang na nasaktan siya.
Wag sarili mo lagi ang iniisip mo.
Wag mo na siyang punahin at pakinggan mo na lang siya.
Puwede ba nating i-celebrate na naman
na wala tayong anak?
Oo.
Cheers. Para sa kalayaan.
Pero interesting ’yong play, ’no? Dalasan ba nating manood ng play?
Wag na, uy.
Diyos ko, tingnan mo.
-Ano ’yon? -Do’n.
’Yong lumberjack.
Uy.
Hi.
Okay.
Okay. Mukhang papunta siya dito.
Medyo gutom pa rin ako.
Hanap tayo ng makakainan sa Beacon?
Hindi na. Pagod na ’ko.
Sige.
Uy!
Nagugutom din pala ako.
Ah. Sige.
Uy.
Hi.
Diyos ko. Ginny, sorry talaga.
Ayos lang. Bata pa siya. May mga pinagdaraanan siya.
Pero sinabi ko sa ’yo ’to, Nick. Kaya di ako dapat pumunta.
Tama ka nga. Tama ka. Hindi ako nakinig.
Gusto ko na lang hindi pagdaanan ’tong mahirap na parte
at dumeretso na lang sa parteng normal na ang lahat sa isa’t isa.
Oo.
Parang pagmamadali mo sa Warrior 2 kasi mas nadadalian ka sa Reverse Warrior.
Diyos ko. Squats ba ang personality ko? Ang…
Hindi. Hindi gano’n.
Hindi. Ang personality mo… sikat ng araw.
At buttered toast.
At flute music.
Okay.
Ang… Ang laking pressure n’yan.
Aayusin ko ’to. Kakausapin ko si Lila bukas.
Okay.
Baka puwedeng mas makinig ka kesa magsalita, ha?
Mas makinig kesa magsalita.
Nag-aaral kaya talaga si Beth o ayaw niya lang sa ’tin?
Baka alam niyang may gano’ng pasabog ’yong play.
Natigatig ako sa play na ’yon.
Iniimpit ko ang buong katawan ko habang nagpe-perform sila.
Ang sakit ng katawan ko.
Hindi na lang ba mag-aasawa ang henerasyon nina Beth?
Dahil ba nababad sila sa mga magulang nila no’ng pandemic?
Maiintindihan din nila uli ’yon.
Sinasabi ng mga tao na poly sila o di sila nagle-label
pero kahit nga sa throuple, may dapat pa ring maglinis ng air fryer.
Tama. Kahit sa matinong situationship, kailangan pa ring hulugan ’yong kotse.
Oo. Gaya ng mga nagsasabi ng, “Wala nang sere-seremonya.”
“Basta magpapakasal na lang kami saka magpapa-party.”
-Tsong, seremonya din ’yon! -Literal na seremonya din ’yon, tsong.
Kumusta ’yang acai bowl mo?
Ayoko nito.
Frozen cereal sa gabi lang ’to.
Ba’t nagbago na lahat?
Alam ko. Mas maganda lahat dati.
Oo.
Alam mo kung ano’ng nando’n?
590 Pomeroy.
Unang dugyutan natin no’n sa eskinita sa likod ng building na ’yon.
Kasi usisera ’yong roommate mo.
Tingnan natin kung okay pa ring sandalan ’yon.
Hala.
Ito na ’yon?
Sinubukan naman natin.
Teka lang.
Walang chupa kahit sa likod ng ibang building?
Wala, iba na ’yon.
Ikaw talaga.
Hala! Hala.
Okay lang bang mag…
Oo naman. Siyempre.
Uy, babe.
Sa bag ko.
Babe?
Okay ka lang?
Nagyoyosi ka?
Ba’t gusto mong mamatay?
Wag kang sumigaw.
Italyano ako.
Kaya ba gusto mong makalayo sa ’kin
at makagawa ng kagaguhan at mamatay?
Tatlong buwan sa ’kin ’yong pack.
Kung may stent ka sa puso, magyoyosi ka ba?
Magpa-party ka ba tuwing weekend nang parang 24 ka lang kahit 54 ka na?
Sabi sa profile mo, 40 ka lang.
Anong klaseng asawa ang ganito? Sabihin mo nga!
Uy, p’re. Kasali lang ako, hindi kasal sa inyo.
-Ewan. Ang corny mo. -Wag mong subukang magpatawa.
Diyos ko.
Lagi akong natatakot para sa ’yo.
Di mo inaalagaan ang sarili mo. Alam mo ba ’yon?
-No’ng minsang… -Minsan?
Oo, may sinabi ako tungkol do’n,
tapos kinailangan mong umalis nang tatlong buwan.
Lagi ’yon. Nakabantay ka sa ’kin nang parang naghihingalo na ’ko.
Kasi mas gusto mong magyosi kesa mabuhay kasama ko.
Umalis ako kasi nasasakal ako sa ’yo!
Ano? Sinasakal kita? Talaga?
-Hindi, a. -Kinailangan ko lang ng space.
Okay! Kinailangan mo ng space.
E, ba’t di mo sinabi sa ’kin dati, mahal?
Sige, ibibigay ko sa ’yo ang space na gusto mo.
Tutulungan pa kitang mag-empake. Okay ba?
Sa’n mo gustong pumunta? Sabihin mo. Sa’n mo gustong pumunta?
-Gusto mong mag-Brazil? -Diyos ko po!
…sumaya nang wala ako.
-Makakaalis ka na. -’Yon… Diyos ko po.
Dadalhin mo ba ’to? Sa’n mo gustong pumunta?
Iniisip mong baliw ako?
Hindi mo na ’ko mahal ngayon? Mahal mo ’ko dati.
Sabihin mo. Sumagot ka. Wag na pala. Umalis ka na! Gusto mong umalis? Alis na!
Makakapag-ultimate frisbee pa kaya tayong lahat bukas?
Hindi ko alam. Bitin na bitin naman ’to.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix