- Dzień dobry. - Witamy.
- Proszę. - Zajmę się tym.
Dziękuję. Wezmę to. W porządku. Dzięki.
- Hej! - Cholera.
- Wiedzieliśmy, że Ginny tu będzie? - Co za idiota.
Cześć!
- Hej! - Cześć!
Gotowi na cydr?
Mają jesienne wycieczki na hulajnodze.
- Zobaczymy. - Tak.
Wyglądacie super.
Dziękujemy. Robimy sobie suchą jesień.
Bez kąpieli.
Żartuję, zero alkoholu. Unikamy go.
Wspaniale. Widać to po waszej skórze.
- Naprawdę? Dzięki. - Tak. Świetnie.
- Oto i on! - Hej!
- Cześć! - Hej!
Cześć. Dziękuję.
- Trochę ciężkie. - Cześć!
- Hej. - Danny, musisz być wykończony!
Nie wierzę, że przyjechałeś.
Wszystko dla mojej chrześniaczki.
Zamelduję nas.
Dziękuję.
- O rany. - Piękny ten kampus.
Pewnie macie stąd superowe wspomnienia.
Boże. Głównie pamiętam, że jadłam dużo czarnej fasoli.
Pod koniec lat 80. wierzono, że jedzenie czarnej fasoli i batatów…
- I słuchanie R.E.M. - …zwalczy AIDS i apartheid.
- Szczerze… - Nie mów, że działało.
- Nie możesz. - Dobra.
Uwielbiam to miejsce. Zakochałem się tu w żonie.
Tu odnalazłem swoją pasję do historii.
Myślę, że ten weekend będzie magiczny.
Kate, musisz zapłacić.
Co?
Wszystko gotowe. Pani Pagano już się zameldowała.
Pani Pagano.
- Co? - Anne ukradła pokój Nicka.
W porządku. Możemy wziąć pokój Anne.
Nie, specjalnie poprosiłem o pokój Molly Pitcher.
Jedyny pokój z wanną.
Możemy wziąć prysznic.
Na pewno zrobiła to specjalnie.
Była taka wredna na ostatniej mediacji przez Zooma.
W jakimkolwiek pokoju się zatrzymamy, będzie idealnie.
- Tak. - To zwykła pomyłka.
UKRADŁAM POKÓJ NICKA. CHODŹ. MAM PROSECCO!
Będzie super.
- O rany. - Ja walę.
- Nie. - Co?
Nic nie szkodzi.
- Żartujesz? - Jest uroczy. Hej.
- Nie. To… - Mamy wszystko, czego potrzebujemy.
Dobra. Cześć.
W porządku.
Co to za kolonialny koszmarek? Aż mam ciarki.
Dobra.
- Wybacz, że spałem w aucie. - Nie szkodzi.
Jesteś głodny?
Nie.
Musisz odpocząć.
Litości.
Może tutaj.
Tak lepiej.
Hej.
- Śmierdzę samolotem. - Mam to gdzieś.
Tęskniłem.
- A ty? - Też za tobą tęskniłem.
Nie, czekaj!
To było smutne, co?
Proszę, nigdy nie róbmy mediacji przez Zooma.
Zgadzam się. Rozerwę cię na strzępy w sądzie.
Naprawdę nabieram tutaj więcej energii.
Trochę romantycznie, co?
Tak? Co cię podnieca?
Zakurzone hafty czy akt zgonu Johna Jaya?
To nie może być prawdziwe.
Dokąd idziesz?
Do Anne. Kazała przyjść.
Dobra. Czy powinienem…
Zostanę tu. Jasne.
CZTERY PORY ROKU
JESIEŃ
Boże. Spójrz na niego!
Myślałem, że trzymał kota, ale to broda na szyi. Patrz.
Grindr? Wcześnie na przeglądanie lokalnych opcji.
Dzięki Grindrowi poznaję ducha nowego miejsca.
Daj mi się pobawić.
O rany. Spójrz na niego.
„Laluś z pokolenia Z”.
Patrz na niego, wygląda jak Hillary Clinton.
Wszyscy podają fałszywy wiek.
Musisz ustawić na 26, by zobaczyć 40-latka.
- Wiesz wszystko, co? - Tak.
Zobaczmy.
- Ciesz się tym, co jest. - Usuń.
Następny.
- Jestem gotowy. Chodź. - Na co?
Na pewno masz masę rzeczy, o których chciałeś pogadać.
Skarbie, nie chcę rozmawiać o niczym poważnym w ten weekend.
Dobrze? Chcę się tylko dobrze bawić.
- I co? - Serio?
Podoba ci się?
- Bawmy się. - Dobra.
Wspaniale.
Mój Boże.
Wygląda jak…
Boscaiolo. Jak to się mówi?
Drwal.
Czekaj.
- Drwal. - Cholera.
- Fajnie tu mają. - Tak.
Dobra, chodźmy być wujkami. Co ty na to?
WITAMY RODZINY
Jesteś pewien, że powinnam tu być?
- Tak. - Mogę wrócić.
A ty rób swoje.
Nie. Byłaś przy tym, gdy pytałem Lilę. Mówiła, że nie ma sprawy.
- Tak… - Słuchaj.
Jesteś częścią mojego życia. Powinnaś tu być.
W porządku.
- Bethie! - Cześć!
Tato, nie płacz.
Nigdy. Nawet cię nie lubię.
Jeszcze piękniejsza. Cześć.
- Tęskniłam. - Ja też.
Ładnie wyglądasz. Fajny sweter. Nowy?
- Dzięki. To mojej współlokatorki. - Uroczy. Widywałaś Lilę?
Chyba była zajęta teatrem.
- Widzę je. Lila. - Hej!
- Hej!
Hej, kochanie.
Cześć.
Fajny kolczyk.
To nie kolczyk. Przyczepia się go.
Też super. Świetny wybór.
Jak idzie ze sztuką?
Zobaczymy.
Co wolisz, pisać czy grać?
Gra jest fajna, ale to powierzchowna przyjemność.
Jak orgazm łechtaczkowy.
Pisanie jest jak punkt G.
Jasne.
Tu jest moja córeczka!
Cześć, Nick.
Hej.
Cześć.
Cześć, Lila.
Anne, poznałaś już Ginny?
Tak.
- Cześć. - Cześć.
- Hej. - Miło mi…
Jezu.
To jaki jest plan?
Claude, co robimy?
Ja?
Wszystko mi jedno.
Kocham zabawę.
Przeproszę was. Zapisałam się na masaż.
Widzimy się na herbacie?
- Dobra. - Tak? Dobrze.
Ja też muszę iść.
Co?
Wiem. Bardzo mi przykro.
Mam projekt grupowy. Muszę popracować w spokoju.
Przyjechaliśmy tu właśnie po to, żebyś mogła sobie popracować.
Jeśli dziś nie skończę, zobaczymy się jutro.
Jutro jest wielki dzień, prawda?
Kocham was.
Ja ciebie też.
Kocham cię.
Wciąż masz mnie.
Idziemy na Beacon Street, trzymając się za ręce jak w 1992?
Jasne.
Mówiłaś, że chcesz iść ze mną na zakupy.
- Tak. - Chodźmy.
- Ruszamy? - Dobra.
Zapomniałam, że Ginny tu będzie.
Jak to? Rozmawialiśmy o tym.
Wiem. Nie zarezerwowałam dla niej biletu na sztukę.
- I tak by jej się nie spodobało. - Spodobałoby się.
Załatwisz jej ten bilet?
Jasne.
WYCIECZKI NA HULAJNODZE WOKÓŁ JEZIORA
Co się stało z Hot Spotem?
Rozpłaczę się. Hot Spot był legendarny.
Hot Spot?
Mieli hamburgery z jajkiem sadzonym na wierzchu.
Czemu zamknęli Hot Spot? Myślisz, że to przez pandemię?
Nie wiem. Mam te same informacje co ty. Mieszkam z tobą.
Uwielbiam zapach staroci.
Jak ładnie.
Spójrz na to.
Potrzebuję jakiegoś regaliku. Nie musi być wyszukany.
Dobra.
- Co myślisz o tym? - Tato. Fuj.
Nie, Nick. Jest trochę w stylu American Psycho.
Lila.
Co powiesz na to? To bardziej w twoim stylu?
Tak, idealny.
Świetnie. Sprzedane.
Super.
Coś jeszcze?
Co myślisz o poplamionych kimonach?
Boże.
Winyle.
Kupię ci płytę.
Danny i ja chcemy iść do meblowego.
Ja lubię płyty.
W porządku.
Jak zdrowie?
Świetnie. Dlaczego? Co ci mówił mój mąż?
Nic.
Wiem, że Claude lubi cię niańczyć,
a zostałeś zdany na siebie.
Wszystko działa bez zarzutu.
Świetnie.
- Hej. - Hej.
- Hej, stary.
Spójrzcie.
Dobra.
Ktoś tu się dogaduje.
Lila chyba nigdy nie widziała telefonu z tarczą obrotową.
- Żadna z nich nie widziała. - Dobra.
To wspaniałe uczucie.
Naprawdę wspaniałe.
Mogę ci coś powiedzieć?
Nie chcemy słyszeć, jakie to cudowne.
- Przestań promienieć. To obleśne. - Co poradzę? Jestem szczęściarzem.
Właśnie o tym mówię. Przestań.
Szczęściarz.
Hej.
Zepsułeś to.
- Widziałam winiarnię. - Tak.
- Stare telefony. - Tak.
Jakieś postępy z książką o Napoleonie?
Jestem na etapie, gdy prowadzi wyprawę do Egiptu w celach handlowych.
Wciąż jesteś w XVIII wieku.
Tyle dobrego przed tobą. Zazdroszczę.
Bardzo ekscytujące. Tak.
Jak było w Austin?
Nie pojechałem. Nie tym razem.
Co?
Byliśmy zajęci.
Danny z projektami hotelowymi. Ja przerabiałem szafy.
Kate i ja nie rozstaliśmy się na więcej niż długi weekend
przez jakieś 20 lat.
O rany.
Mogę być z tobą szczery?
Jasne.
- Jestem na skraju wytrzymałości. - O nie.
Co się dzieje?
Byłem taki samotny bez Danny’ego.
Ale nie chcę wnosić takiej energii w ten weekend.
Po rozłące trzeba być idealnym.
Przypomnieć drugiej osobie, czemu się w tobie zakochała.
Claude, wybacz, ale nie zgodzę się.
Dla mnie miłość oznacza,
że czujesz się na tyle bezpieczny, by być najgorszym.
Nie jesteśmy tacy.
Daj spokój. Nie można być idealnym, prawda?
Porozmawiasz z Dannym?
Nie znasz mojego męża.
Pobiera radość z zewnątrz.
Rozumiesz? Dobre jedzenie.
Fajny lodzik. Długa drzemka.
To wszystko naprawia.
To ma sens.
Brzmi nieźle.
Mówię ci.
Violent Femmes. Muszę wziąć dla Kate.
- Witam. - Dzień dobry.
To wszystko?
Fajnie było mieszkać samemu w mieszkaniu firmowym?
Cóż. Było fenomenalnie.
Chciałabym pojechać gdzieś sama
i po cichu przeglądać telefon godzinami.
Rozumiem to.
Potem wracasz do domu, tęskniliście za sobą i znów jest sexy.
- Brzmi fajnie. - Tak.
Nie było ich w sklepie meblowym.
- Co? - Muszą być gdzieś w pobliżu.
Nie porzuciliby nas.
Wiesz, ona lubi ukraść Danny’ego i się ukryć.
Tak się kochają.
- Tak. - Może kupują kwiaty.
- To dla mnie? - Tak.
Nie mówię, że mam problem z Jackiem, bo jest świetny.
Jest kochany.
Tak, chodzi o to… Wiesz, o co.
- Tak. Małżeństwo to praca. - Właśnie.
Można też się od niej wymigać, jak Nick.
Rozwalić rodzinę i zacząć od nowa.
Jest szczęśliwszy od nas.
Mów za siebie. Jesteśmy szczęśliwi z Claude’em.
Faceci zawsze znajdą jakiś wytrych.
Nick łamie zasady.
Wy ustalacie własne, śpicie z kim chcecie.
- Chcesz spać z kim chcesz? - Fuj. Obrzydliwe.
Heterycy w naszym wieku nie dbają o siebie jak geje.
Nie chcę oglądać nowych zgrubiałych paznokci u nóg.
Dlatego Jack jest księciem.
Bo jest jedynym facetem, który nie szuka wytrychów.
Hej, gołąbki.
Hej!
Cześć!
- Porzuciłaś nas? - Nie, napisałam.
Tak.
Nie wysłało się. Przepraszam.
Pijesz w trakcie trzeźwej jesieni?
- To mrożona herbata. - Zamówiłaś mi też?
Skąd ta irytacja?
Bo kupiłem wszystkim lemoniadę, ale zaszczekał na mnie pies i ją rozlałem.
Przepraszam. Wybacz, Claude.
Nie jestem zły.
Jest wspaniale. Potrzebujecie więcej czasu? Mogę iść.
Usiądź. Chodź. Siadaj.
- Wrócę do pokoju i się przebiorę… - Na pewno? Zamówiliśmy podpłomyki.
Mam niestrawność.
Dobra.
Chcesz klucz?
Jasne.
Do zobaczenia.
Mam gdzieś, czy chce kije golfowe.
Umówiliśmy się na dom i jego wyposażenie, Marlon.
Jak tam masaż?
Wspaniały.
Zgadzam się. Ktoś musi być dorosły.
Nie wkurzaj mnie, Marlon!
Cześć.
Hej.
Musimy się spieszyć do Lili.
Nie śpię.
Jak podpłomyki?
W porządku, jak to podpłomyki.
Umieram z głodu. Zdążę coś zjeść przed spektaklem?
Nie bardzo.
Jesteś dorosły. Ogarnij sobie jedzenie.
Po wszystkim jest kolacja.
To za cztery godziny.
Wszystko gra?
Przepraszam za mój telefon.
Nie szkodzi. Myślałem, że to będzie romantyczny weekend.
Rodzinny weekend miałby być sexy?
Cóż, jesteśmy sami. W hotelu.
Dawałem sygnał wcześniej, by wrócić i się zabawić.
Skąd miałam wiedzieć, że „mam niestrawność”
znaczy „chcę się pobzykać”?
To będzie romantyczny weekend dla ciebie i Danny’ego.
Nie widziałam go od miesięcy. Ciebie widuję codziennie.
Naprawdę mnie widzisz? Co?
Co?
Nic.
Nic takiego.
Cholera. Tak nie da rady.
Moje miejsce jest tam?
Tylko jedno. W porządku.
Ja tam usiądę.
- Nie. - Nie trzeba.
Nie martw się. Nie, Jack.
Tędy. Dobra.
- Dalej. Ojej! Mój palec! - Wszystko gra?
W porządku.
Z powrotem.
Fajnie spędziliśmy dzień.
Świetnie.
Dawno, dawno temu
mój tata zniszczył naszą rodzinę i zaczął spotykać się z głupią suką.
Nie, proszę. Ojcze, nie zostawiaj nas!
Penis ma swoje potrzeby.
To, co kiedyś było domem, stało się kupą konfetti i gruzu.
Zrobiłeś nam podły żart.
Odszedłeś i zostały mi po tobie tylko łzy.
Przedstawiam ci bliską mi osobę.
Moje życie to przysiady.
Wiemy, że nas zaakceptujesz. Potrzebujesz czasu.
Dałem ci dość czasu?
Nie jesteś moją mamą!
Mamo!
Jaka kobieta po dwudziestce woli pocałunki i zaloty
od niezależności i cichego ogrodu?
Małżeństwo to przestarzała konstrukcja społeczna, więzi kobiety.
Tak.
Zgadzam się z wami, George Eliot i Britney Spears.
Do roku 2075 małżeństwa będą nielegalne, a w McDonald’s będą sprzedawać wibratory.
- Rodzimy się sami, umieramy sami. - Rodzimy się sami, umieramy sami.
- W międzyczasie się okłamujemy. - W międzyczasie się okłamujemy.
Jezu Chryste.
O Boże!
- Hej. - Gratulacje!
Dziękuję.
Ale się spłakałem.
O rany! Dziękuję!
- Dużo mocnych pomysłów. - Dużo.
Dziękuję.
Straciłaś rozum?
Podobało ci się?
- Oczywiście. - Dziękuję.
- Jestem taka dumna. - Dziękuję.
Późno jedliśmy lunch…
Danny przyleciał wcześnie rano.
Chyba pójdziemy i nadrobimy zaległości. Dobrze?
Dziękuję, że przyjechaliście. Kocham was.
Pa.
Bardzo się staram nie łykać przynęty, Lila.
Jakiej przynęty?
Dobrze. Jasne.
Ale uważam, że Ginny należą się przeprosiny.
- Boże, to są twoje wnioski? - Jak mogłaś to napisać?
Jak mogłeś zaprosić dziewczynę na Weekend Rodziców?
- Pytałem o pozwolenie. - Pytałeś mnie przy niej.
Wiedziałem, że nie zapomniałaś.
Boże.
Nie skończyliśmy rozmowy.
Spieprzyłeś to.
Anne, nie teraz.
Gdybyśmy byli razem, byłabym milsza, ale źle zrobiłeś.
- To było głupie. - Dobra.
Żałuję, że wcześniej tego nie mówiłam.
Nawet ty wiesz, że ta sztuka to przesada.
To wieczór Lili. Wyraża swój ból.
Przestań myśleć o sobie.
Przestań poprawiać jej słowa i posłuchaj, co mówi.
Czy po raz milionowy możemy uczcić,
że nie mamy dzieci?
Tak.
Salute. Za wolność.
To była ciekawa sztuka, prawda?
Obejrzymy ich więcej?
Nie sądzę.
Boże, patrz.
- Co? - Tam.
To ten drwal.
Hej.
Dobra.
Chyba tu idzie.
Nadal jestem głodny.
- Zobaczymy, co jest otwarte na Beacon? - Nie. Jestem zmęczona.
W porządku.
Hej!
Jednak pójdę z tobą.
Dobra.
Hej.
Cześć.
Boże. Ginny, tak mi przykro.
W porządku. To dziecko. Przechodzi przez trudne chwile.
Mówiłam ci, Nick. Nie powinnam była przyjeżdżać.
Miałaś rację. Nie słuchałem.
Chciałem przeskoczyć przez te wszystkie trudne etapy,
żeby wszyscy już się ze sobą dobrze czuli.
Tak jak przeskakujesz przez wojownika II, bo odwrócony wojownik jest łatwiejszy.
Boże. Czy moje życie kręci się wokół przysiadów?
Nie.
Nie. Twoje życie jest jak promienie słońca.
I tosty z masłem.
I dźwięki fletu.
Dobra.
To spora presja.
Naprawię to.
Porozmawiam jutro z Lilą.
Dobrze.
Może po prostu więcej słuchaj, zamiast gadać?
Więcej słuchać niż gadać.
Myślisz, że Beth się uczy czy nas nienawidzi?
Może wiedziała, czego się spodziewać.
Ta sztuka była niepokojąca.
Całe moje ciało było ciągle napięte. Jestem taki obolały.
Czy całe pokolenie Beth zrezygnuje z małżeństwa?
Bo widzieli swoich rodziców za dużo podczas pandemii?
Myślę, że odnajdą do niego drogę.
Ludzie mówią, że są poli albo nie lubią szufladkowania,
ale nawet w trójkącie
zawsze są jakieś konflikty.
Właśnie. Nawet w luźnej relacji dojedzie cię proza życia.
Tak. Jak ci, którzy mówią: „Nie będziemy urządzać wesela.
Po prostu się pobierzemy i urządzimy imprezę”.
- Tak, stary. Na tym polega wesele! - To właśnie jest wesele.
- Jak tam twoje açai? - Jest wstrętne.
Ohydna, zimna breja.
- Dlaczego wszystko się zmieniło? - Wiem. Wcześniej było lepiej.
Tak.
Wiesz, co jest niedaleko?
Pomeroy 590.
Pierwszy raz poszaleliśmy w alejce za tym budynkiem.
Miałaś wścibską współlokatorkę.
Zobaczmy, czy nadal można się tam oprzeć.
O nie.
To było tu?
Próbowaliśmy.
Czekaj.
Nie możesz mi obciągnąć gdzie indziej?
Nie, to nie to samo.
A niech cię.
Boże!
Możemy użyć…
Oczywiście.
Hej, kotku.
Moja torba.
Kochanie?
Wszystko gra?
Palisz papierosy?
Dlaczego chcesz umrzeć?
Ciszej.
Jestem Włochem.
Dlatego chcesz być z dala ode mnie, robić głupie rzeczy i się zabijać?
Miałem tę paczkę przez trzy miesiące.
Gdybyś miał stent w sercu, paliłbyś?
Imprezowałbyś w każdy weekend,
jakbyś miał 24 lata, choć naprawdę masz 54?
Na twoim profilu było 40.
Jaki mąż tak robi? Powiedz mi!
Przyszedłem tu dla otwartej części małżeństwa.
- Nie wygłupiaj się. - Nie żartuj sobie, drwalu.
Boże.
Ciągle się o ciebie martwię.
Nie dbasz o siebie. Wiesz o tym?
- Ten jeden raz… - Raz?
Powiedziałem coś, a ty musiałeś wyjechać na trzy miesiące.
Mówisz coś non stop. Czuwasz nade mną jak na łożu śmierci.
Bo kochasz palenie bardziej niż życie ze mną. Dlatego.
Wyjechałem, bo mnie dusiłeś!
Co? Naprawdę?
- Nie. - Potrzebowałem przestrzeni.
Potrzebowałeś przestrzeni.
Czemu wcześniej nie mówiłeś, amore mio?
Wiesz co? Dam ci tyle przestrzeni, ile chcesz.
Nawet pomogę ci się spakować. Co ty na to?
Dokąd byś chciał pojechać? Dokąd, kurwa?
- Może do Brazylii? - Boże!
Powodzenia beze mnie.
- Możesz już iść. - O Boże.
Weźmiesz to? Dokąd pojedziesz?
Myślisz, że oszalałem?
Już mnie nie kochasz? Kiedyś mnie kochałeś.
Powiedz. Odpowiedz. Właściwie nie. Dalej! Chcesz iść? Idź!
Myślisz, że zagramy jutro w frisbee?
Nie wiem. To zwrot akcji.
Napisy: Paulina Żółta