Ang aga mong nagising, a.
Kung sa bagay, maaga kang nakatulog.
Sorry, bagsak na ’ko kagabi.
Gising pa ’ko no’ng nagsisipilyo ka
pero nag-floss ka pa kasi, e.
E, alam kong irereklamo mo ang lasa ng ngipin ko sa dulo.
Nakakatuwang maagap ka kaya bumawi na lang tayo mamaya.
Gusto ko ’yan. Sexy na pagbawi.
Hulaan mo rin kung sa’n ako pumunta habang naliligo ka?
Hindi nga?
Dumayo ka pa sa Crazy Jerry’s? Gano’ng-gano’n pa rin ba?
Halos. Pero nagbago sila ng logo.
Baguette na may braso pa rin si Jerry pero ang laki na ng muscles.
-Papatulan ko siya. -Papatulan ko kahit anong tinapay.
At ang ikinuha ko sa ’yo, ’yong 17.
Ah.
Bakit?
’Yong 7 ang lagi kong sinasabi
pero siguradong masarap din ’to.
Maling-mali pala, ’no?
Hindi, ayos lang. Sasarap din ’to. Okay?
Ang laking disgrasya ng nangyari kagabi, ’no?
’Yong paghahagis ni Claude ng Tom Ford Fall Collection sa bintana?
-Oo naman. -Oo.
Tapos mo na bang ayusin ’yan?
Baka gusto mong sa labas kainin ’yan.
May gazebo…
Naku.
Maganda at masama ’to. Pareho kasi tayo ng naisip.
Pasok!
-Ay. Wow. -Pakipasok na lang.
Grabe. Wala lang ’yong akin dito.
-Hindi, dobleng saya nga, e. -Maraming salamat.
-Salamat. -Salamat.
Wow, dalawang full-size na juice. Tama ’yan.
Kaya lang, sa ganitong maliit na hotel,
baka matagal pa bago nila balikan ’tong tray.
Umalis ka dito.
Kahit room service na lang ang kainin mo.
Hindi. Tingnan mo ’to.
Kita mo? Naayos ko.
I love you.
I love you din.
TAGLAGAS
Salamat sa pagpapatulog sa ’kin dito. Ang bongga nitong kuwartong inagaw mo.
Salamat.
Ayokong manghimasok pero…
Okay lang ba lahat?
Kaunting tampuhan lang.
May balita ka kay Nick?
Di ko inasahang aatakihin ni Lila ’yong girlfriend
pero natawa ako no’ng sinabi niya na favorite subject niya
ang home-wreckonomics.
-Sana nakalayas na no’n si Ginny. -“’Yong girlfriend” ang pangalan niya.
-Ay. -Magsabi ka ng masama tungkol sa kanya.
Gusto sana kitang gatungan dito
pero kailangan kong mamili ngayon ng peace offering.
Ano’ng gusto niya?
Dahil si Claude ’yon,
blown-glass na Sophia Loren na pansabit sa Christmas tree pero…
-Ikukuha ko siya ng apology coffee. -Samahan mo ng choco croissant.
Parang sinabi mo na rin, “Sorry kung tarantado ako kagabi.”
Di ko sinabing naggano’n ako.
Naku, kabisado na kita.
Okay…
-’Yong girlfriend… -Oo.
…mahilig siya sa essential oil,
at amoy-Thanksgiving turkey siya dahil sa ginagamit niya.
God bless you.
Babe!
Hello, sorry at hindi kita nasagot.
Mag-message o mag-text ka lang, o tawagan mo uli ako. Ciao!
-Hindi. -Oo.
-Okay ka na? -Bale…
-Uy. -Morning.
Tatakbo na sana ako pero nakita ko kayo dito.
Naging gawain ko na nito lang na tumakbo.
Pambihira talaga.
Uy. Naiintindihan kong medyo nakakailang na nandito si Ginny.
-Medyo nakakailang? -Oo.
Wow, todong-todo na ang EQ mo, Nick.
Nick. Si Nick na lang pala ako.
Nasa’n na si Papa?
Ewan ko, Nick. Nasa’n na si Papa?
Sorry, heart rate monitor ko ’to.
Di ko maintindihan ’to.
No’ng kasama natin si Ginny sa laban ng Knicks, good mood ka.
Kasi nakadalawang beer ako at nag-edibles pa ’ko.
-Wag gano’n. Hindi ka dapat… -Ano?
Bale… Sige. Iba pang usapan ’yon.
Lila, makinig ka sa ’kin.
Sumobra ka kagabi. Nasaktan mo talaga si Ginny.
Hindi ako magso-sorry sa kanya, okay?
Simbolo siya ng pagsira mo sa pamilya natin.
-Hindi sira ang pamilya natin. -Sira na kaya.
-Si Mama, o. Wasak siya. -Hindi.
-’Yong pinagdaraanan niya… -Sinira mo ang buhay niya. Tulala siya.
Tama na.
Hindi tayo magsisigawan nang parang mga walang-hiya sa restaurant.
Lila, respetuhin mo ang tatay mo bilang tatay mo
kahit na bakat ’yong utong niya.
At Nick, di magso-sorry si Lila kay Ginny dahil lang sinabi mo.
Siya ang magdedesisyon, di ikaw.
Saka hindi rin simbolo si Ginny. Tao siya.
Salamat sa inyong dalawa. Ako pa talaga ang nagsabi no’n.
Nanay na lang lagi.
Tara na. Gusto kong mag-enjoy ngayong weekend.
Excited na ’kong mag-ultimate frisbee.
Nanood ako ng video ng rules.
Gusto mo ’to? Ito ba ang gusto mo?
Okay, Danny, saluhin mo!
Salamat na lang.
-Ayos! -Ayos! Nakuha ko!
-Ayos! -Wag ka nga! Okay.
Puwede ako!
Hala.
-Sorry talaga. Okay ka lang? -Ayos lang. Okay lang.
Sinusubukan kong iwasan ka. Sorry talaga.
Sinusubukan ko ngang tamaan ka kaya malinaw namang bano ako dito.
Yayakapin kita. Puwede? Yayakapin kita. Okay.
Sige, Jack!
Grabe!
Sa’n ka mamaya? Mag-dinner ba tayo?
Magta-tapas kami ni Papa at no’ng girlfriend.
-Okay. -Teka. Di nila alam kung sa’n ’yon.
Ang saya.
Uy.
Buti’t sumipot ka. Ano tayo… Mas maganda na ba’ng pakiramdam mo?
Siyempre, hindi maganda.
Iniwan mo ’ko nang tatlong buwan para magyosi sa Texas.
Diyos ko. Nag… Nagtatrabaho ako no’n.
Ilang beses lang akong nagyosi. Kalma lang.
Puro ka “kalma lang” sa mga inaalala ko.
’Yon ang problema natin, Danny. Wala kang gustong harapin.
Pagbalik mo, sinama mo ’ko sa parents’ weekend.
Ni hindi tayo magulang!
-Baka lang mag-enjoy tayo. Ewan ko. -Hindi.
’Ka mo, baka hindi tayo makapag-usap dito.
Ayoko ng ganitong relasyon. Di ’to puwede.
Ano na? Ano? Iiwan mo na ’ko?
Ba’t di ikaw ang magpasya?
Ano’ng gusto mo, buhay may-asawa o mabuhay nang mag-isa?
Wag mong madaliin. Pag-isipan mo.
Mailalabas mo ba ’tong tray? Sandali lang ako.
Congratulations. Para sa sex ang araw na ’to.
May weird.
Gusto mo ng masahe sa likod?
Hindi likod ko. Balakang ko.
Ano’ng meron kapag lumagutok ’yong balakang?
Ewan ko lang.
Nagpa-double hip replacement ang tita mo, di ba?
-Sa lagutok ba ’yon nagsimula? -Pinapatanong mo?
Bale, nagsimula ’yon no’ng nag-88 siya.
Baka makatulong na yeluhan ’to.
Natapilok ako. Ikaw?
Balakang ko.
Uy!
Para kay Nick ’tong yelo.
May pasa siya sa balikat. Kawawa naman.
Bye!
Bye.
Naninigas na talaga.
Buti’t nakaabot pa ’ko dito.
Proud ako sa ’yo.
Excited na ’kong gawan ’yan ng 30 for 30.
Okay sana na maalagaan minsan ng asawa ko.
Diyos ko po. Puro nga ’ko alaga sa ’yo.
Ang lagi kong kasama, si Jack na gutom, masakit ang balakang,
at di naniniwala sa resulta ng colonoscopy niya.
Ano’ng sinasabi mo?
Sa iba ka na lang lagi nagpapakitang-gilas.
Tumatalon ka sa bench para mapabilib sila.
Ni hindi kita mapakain ng kamatis.
Sana may Mr. Bench din ako kahit 20 minutes lang araw-araw.
Sige, at gusto ko lang naman ng yelo. Ha? Si Ginny, ikinuha si Nick ng yelo.
E, hindi ako si Ginny. Sorry at nainggit ka pa kay Nick.
Ba’t ako maiinggit kay Nick? Mas okay ako kesa kay Nick.
Mabuting lalaki ako.
Naiinggit ka kasi may 32-year-old na sex hygienist
na nagbe-baby sa kanya.
Sorry ka na lang at kasal ka sa babaeng may edad at tuyot na balat.
Nagpo-project ka! Nagpo-project ka lang!
Ikaw ang naiinggit.
Sasama ka kahit kanino puwera sa ’kin.
Kahit kanino. Okay?
Ikaw ang nangangarap na iwan ang buhay mo at magsimula uli. Ikaw ’yon.
Uy.
Hi.
Si Ginny?
Bale… Naisip ko na baka puwedeng tayong dalawa lang muna, kung okay lang.
Sige, ayos lang.
Uy, ayoko na dito. Inom tayo?
-Akala ko dry autumn? -Kaululan ’yon. May bukas na bar.
Ano ’to, engineering parents tayo na walang anak?
Sabihin na lang nating may anak tayo sa civil engineering.
Gusto ko ’yan. Pero babae dapat siya.
Wren ang pangalan niya at soft-butch lesbian siya na math whiz.
-Oo. -Proud na proud ako sa kanya.
Nasa’n si Claude?
Sabi sa phone ko, tatlong oras na siya sa Main Street Clock.
-Pambihira ’yan. -Oo.
Ano’ng nangyayari sa inyo?
Alam mo na ’yon.
Opera ang buhay ni Claude.
At ang palabas ngayong weekend, ang haba-haba-haba talaga ng runtime.
Claude!
-Uy! -Uy, hi!
Kumusta?
Okay lang ba lahat?
Hindi.
Naku.
Si Nick?
Magdi-dinner sina Nick at Lila, at mabuti ’yon.
Pero naiparamdam na naman sa ’kin no’n na hindi talaga ako…
dapat nandito.
Alam mo, ayoko ring pumunta dito.
Base sa sinabi mo,
baka wala ka sa mood para dito pero…
magsu-scooter tour sana ako.
-Ngayon na? -Oo.
-Gusto kong sumama d’yan. -Ayos! Okay, tara na.
Kumusta ang mga klase mo ngayong semester?
Keri lang. Weird na medyo gusto ko ’yong statistics.
Anak nga kita.
-Kaya mong mag-finance… -Minahal mo ba si Mama?
Teka. Susmaryosep.
Gusto mong ungkatin ’yon. Okay.
Sige. Ungkatin natin ’yon.
Siyempre, minahal ko ang mama mo. Mahal ko pa rin siya.
E, ano’ng nangyari?
Maraming nangyari.
Lila, maling-mali ka sa isang bagay sa play mo.
’Yong character ko…
Parang mas komplikado naman ako kesa do’n sa pinalabas mo.
Talaga lang, ha?
Kasi parang textbook midlife crisis ’to.
Okay. Sige. Gusto mo ’kong sabunin?
Sige lang. Kaya ko ’yon.
Unang-una, ang tryhard mo sa pampormang hoodie mo.
Totoo ’yan. Sunod na.
Hala. Gumagalaw siya. Baka nakasakay siya sa taxi.
Magtagpo man lang sana kami
pero para siyang ibong sumalpok sa bintana.
Lagi na lang siyang parang tuod.
Nasa’n ba siya? Humaharurot paikot ng lawa? Di nga?
-Baka nag-scooter tour siya. -Imposible. Hindi niya gagawin ’yon.
Naggano’n kami sa Chianti at halos tumaob siya.
Wala nang bago.
’Yang ginagawa mo, nakakahiya talaga ’yan.
-Okay. -Parang anak mo na siya.
Oo kaso hindi. Saka 32 na siya.
Sige na. Tuloy mo lang. Lalaan mo.
Sige, lalalaan ko.
Naisip mo man lang ba ’ko no’ng ginawa mo ’to?
Napakamakasarili mong gago.
Diyos ko… Punyeta, ayokong umiiyak, e.
Oo, namana mo ’yan sa ’kin.
Ang tanga ko pero akala ko…
kung hihintayin kong mag-college ka,
hindi na magkakaganito.
-Diyos ko. Ang tanga no’n. -Oo.
Ang laking gunggong ko.
Marami sa ’min, ang laking gunggong.
Naaalala ko,
kinse anyos ako no’n at nagtatalo ang mga magulang ko
na gawain naman nila.
Sumingit ako para awatin sila.
Binigwasan ako ng tatay ko.
Grabe, Pa, trauma ’yan.
Hindi naman trauma lahat.
Mabalik tayo.
Pagkatapos no’n,
nagbati rin sila,
at nakita kong nanonood sila ng TV
nang magkahawak-kamay.
Do’n ko na-realize na tao lang sila.
May mga kapintasan, di ako ang mundo,
at may pagka-weird din.
Nabigla lang ako na bibigwasan ka ni Lolo.
Baka dapat ’yon ang gawan mo ng play.
Alam kong galit ka.
Puwede kang magalit. Magalit ka sa ’kin hangga’t kailangan mo.
Ang masasabi ko lang…
mahal kita, at…
mahal kita.
Okay.
Agree ka naman na si Ginny, si Mama lang na mas bata, di ba?
Okay.
Akala ko dry autumn?
Kaululan ’yon.
Ano ba’ng ginagawa ko?
Oo, nag-away kami ni Kate. Oo, ayokong ikuwento ’yon.
Di ko lang maintindihan kung ba’t parang minamata niya ’ko.
Oo.
Hindi ako perfect pero mabuting asawa ako.
-Oo. -Romantic ako.
At emotionally available ako.
Magaling akong magpatawa. Hindi ako nangangaliwa.
Marunong kang umindak.
-Totoo! -Lahat ng hinahanap-hanap.
Sorry. Sa ’yo pa ’ko naglalabas ng sama ng loob.
Mas mahirap nga ang weekend mo.
-Hindi, okay lang. -Kaya sorry. Ayun.
Magkasundo na lahat ngayon, at maganda ’yon.
’Yon ang gusto ko kaya…
Pero ang bait mo at inaalala mo ’ko, Jack.
Mabuting tao ka talaga.
-Ano’ng major ng anak n’yo? -Civil.
Uy, ayos ’yon. Oo.
-Wala na siya. -Ah.
-Nice meeting you. -Nawala siya dito.
Ayos lang siya. Baka pinatay niya para mag-alala ka sa kanya.
Di siya gagawa ng ikaka-stress ko.
Talaga ba?
Ano ’ka mo?
Nakita kong hinagis niya sa bintana ’yong mga damit mo.
Akala mo may naghi-hysterical sa Real Housewives.
Ang dalas mo talagang punahin si Claude.
Kakasabi mo lang kanina na opera ang buhay niya.
Hanga ako sa setup mo.
Takbuhan mo ’ko para sa matinong usapan,
tapos uuwi ka do’n sa guwapo at OA na pinakasalan mo.
Okay, Kate, lasing ka na, at relasyon ko ’to kaya wag kang epal.
Punyetang tray naman ’to, o.
Bago ako magsimula…
gusto ko lang na mag-sorry.
Okay? At walang ibig sabihin ’yon.
Ano’ng sinasabi mo?
Hinalikan ko si Anne.
Excuse me. Nakabalik na ba ’yong scooter tour?
Hindi, nagkaaksidente kasi pero papunta na do’n ’yong manager.
Claude! Claude! Claude!
-…na nasa harap. -Claude!
-Danny. -Nasaktan ka ba? Ba’t may dugo?
Naku, wala ’to. Lumihis si Sheila para maiwasan ’yong squirrel.
Tapos sumemplang na lahat, parang scooter dominoes.
Akala ko namatay ka.
Diyos ko po.
-Ayos lang ako. Galos lang ’to. -Diyos ko po.
Uy, hinga lang. Okay lang lahat.
Hindi ’to okay. Walang okay dito.
Pero, Danny, kasama mo na ’ko ngayon.
Ayos na tayo.
Talaga ba? Matandang lalaki lang ako na may problema sa puso.
At guwapong Italyano lang ako na di tumatanda at banong mag-scooter.
Mamamatay din tayo balang-araw, at nakakatakot talaga ’yon.
Nakakatakot ang buhay. Pero maganda rin.
Kaya tayo magkapiling.
Para magkasama nating harapin ’yon.
Sorry at tinakasan kita.
Mula ngayon, magkasama na tayong tumakas.
Parang kabayong ilahas.
-Italyano ka nga talaga. -Alam ko.
Gustong-gusto mo naman.
Diyos ko po.
Kate, may sasabihin ako sa ’yo.
Di ko alam kung pa’no.
Hinalikan mo si Jack.
Sinabi niya sa ’yo?
Hindi pero kalat na sa campus na pokpok ka.
Diyos ko po. Sorry talaga. Parang lubog na lubog na ’ko.
Hindi lait ’yon.
May dila ba?
Wala.
Walang gano’n.
Pero may iyakan.
-Grabe. -Diyos ko po.
Ano lang…
Sabi ni Lila, wasak ako.
’Yon ’yong sinumbat niya kay Nick.
Sabi niya, “Wasak si Mama.”
Hindi ka wasak.
Pero puro kabugnutan lang ang dala ko, di ba?
E… pitong buwan pa lang mula no’n.
Diyos ko.
Medyo bugbog tayong lahat.
Mahihimasmasan din ako.
Alam ko.
-Totoo. -Alam ko.
Diyos ko po. Sobrang hirap ng araw na ’to, Kate.
Parang nakikita ko na ang future ko.
Graduation ni Lila, at bakasyon, at holidays.
Nakikita mo ba ’ko sa future?
Ga’no ako kataba?
Ganyan pa rin. Mas maliit lang ang ulo mo.
Ganito na siguro lagi ngayon.
Ipapakilala ni Nick si Lila sa lahat ng magiging Ginny niya.
-Maiiwan ako. -Di mo alam ’yon.
Lalo nang makakagawiang kalimutan ako.
Bibili na ’ko no’ng bathtub na may pinto.
Hindi puwede. Hindi natin hahayaang mangyari ’yon. Mahal ka namin, Annie.
Lalo na ni Jack.
Diyos ko po.
-Sorry talaga do’n. -Wala ’yon. Wala akong pakialam.
-Lasing ako. Wala akong pakialam. Sorry. -Diyos ko, Kate.
Pa’no mo nalamang wala nang pag-asa ’yon?
Ano’ng mga palatandaan?
-Malayo kayo ni Jack sa ’min ni Nick. -Di ’yon ang…
Nangaliwa si Nick.
Ilang beses din bago mangyari ang lahat ng ’to.
Sa kaopisina niya ten years ago,
pati yata do’n sa Pilates instructor na nag-ayos ng computer niya.
Grabe.
Oo.
Pero hindi gano’n ang mister mo.
’Yong kanina, makalat na damayan lang ’yon para sa kawawang kaibigan.
Oo.
Diyos ko po.
Pagod na pagod ako.
Oo.
Anong oras na? Parang 4:00 a.m. na.
8:40.
Diyos ko po.
Sige po, sir.
Sorry at…
Mukhang nagso-sorry siya. Siya ang nakaisip no’n, di ako.
Okay.
Mabuti.
Tama lang ’yon.
Mabuting nanay ka.
Salamat, Nick.
Nagpa-spa treatments ako at bumili ng coffee table book ng colonial decor
kaya pagkatanggap mo ng bill…
Iiwan ko rin ang mga golf club mo sa back porch kung gusto mo.
Okay.
Salamat.
-Uy. -Uy.
Kitakits na lang.
-Bye. -Bye. Ingat ka.
Ingat.
-Handa ka nang umuwi, mahal? -Handang-handa.
Tara na.
Mauna ka na.
Bye, friends.
-Bye, Claude. -Bye.
Grabe.
Gusto mong mag-podcast?
Sige.
Ano’ng trip mo?
Bahala ka na.
-Kailangan nating magpa-therapy. -Oo, alam ko.
-Puta! -Puta!
-Punyeta! -Puta! Puta!
Punyeta!
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix