NOCLEGI, POSIŁKI, BAR
Ranny ptaszek.
Zrozumiałe, bo wcześnie poszłaś spać.
Przepraszam, że tak padłam.
Nie spałam, gdy myłeś zęby, ale potem użyłeś nici dentystycznej.
Bo narzekałaś na posmak mojego zęba trzonowego.
Doceniam twoją skrupulatność. Spróbujmy znów później.
Podoba mi się. Seksowna druga szansa.
Zgadnij, dokąd poszłam, gdy brałeś prysznic?
Nie!
Pojechałaś do Szalonego Jerry’ego? Jest dokładnie tak samo?
Prawie. Zmienili logo.
Nadal jest w nim bagietka z rękami, ale teraz są bardzo umięśnione.
- Daje radę. - Każdy chleb daje radę.
Kupiłam ci pozycję numer 17.
Co?
Zawsze mówiłem o siódemce,
ale na pewno będzie smaczna.
Bardzo źle, co?
Nie. Będzie super. Spoko.
Ostatnia noc to była niezła katastrofa.
Mówisz o tym, jak Claude wyrzucił połowę kolekcji Toma Forda przez okno?
Jesteś gotowy?
Może zjemy kanapki na zewnątrz?
Jest tam altana…
Mam dobre i złe wieści. Miałem podobny pomysł.
Proszę!
- Rany. - Proszę tutaj.
Cholera. Teraz mi głupio.
- Nie. Oboje się postaraliśmy. - Dziękuję.
- Dzięki. - Dzięki.
Dwa duże soki. To rozsądne.
Wiesz, w takich małych hotelach
wieki zajmuje im zabranie tych wózków.
Wynocha.
Możesz zjeść hotelowe jedzenie.
Nie. Patrz.
Widzisz? Naprawiłem ją.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
CZTERY PORY ROKU
JESIEŃ
Dziękuję, że pozwoliłaś mi tu spać. Twój kradziony pokój jest wspaniały.
Dziękuję.
To nie moja sprawa, ale…
wszystko gra?
To tylko mała sprzeczka.
Nick się odzywał?
Nie sądziłam, że Lila tak jej dokopie,
ale rozbawiło mnie, że jej ulubionym przedmiotem
była wiedza o zdzirostwie.
- Mam nadzieję, że Ginny wyszła przed tym. - Ma na imię „dziewczyna”.
Powiedz mi o niej coś okropnego.
Chciałbym się z tobą w to pobawić, ale muszę iść kupić coś na zgodę.
Czego by chciał?
To Claude,
pewnie życzyłby sobie ozdoby choinkowej z Sophią Loren.
- Ale dostanie kawę. - Dodaj rogalika z czekoladą.
Rogalik znaczy: „Wybacz, że zachowałem się jak dupek”.
Nie mówiłem, że tak było.
Wiem, na co cię stać.
Dobra…
- Dziewczyna… - Tak.
…lubi olejki eteryczne.
Pachnie teraz jak indyk na Święto Dziękczynienia.
Niech Bóg cię błogosławi.
Kochanie!
Przepraszam, że nie odbieram.
Zostaw mi wiadomość, napisz albo zadzwoń potem. Ciao!
- Nie. - Tak.
- Dobrze się czujesz? - To znaczy…
- Ojej. - Dzień dobry.
Wyszedłem pobiegać i was tu zobaczyłem.
Tak, ostatnio wkręciłem się w bieganie.
Jezu Chryste.
Posłuchaj.
Rozumiem, że czujesz się trochę nieswojo z powodu obecności Ginny.
Trochę nieswojo?
Fenomenalny poziom inteligencji emocjonalnej, Nick.
Nick. Teraz jestem Nickiem.
- Co się stało z „tatą”? - Właśnie, co się z nim stało?
Wybacz, to mój pulsometr.
Nie rozumiem.
Byłaś w świetnym nastroju na meczu Knicksów z Ginny.
Bo wypiłam dwa piwa i zjadłam żelkę z trawką.
- Nie powinnaś… - Co?
Dobra. To rozmowa na kiedy indziej.
Lila, musisz mnie posłuchać.
Wczoraj przesadziłaś.
Zraniłaś uczucia Ginny.
Nie przeproszę jej, jasne?
Jest symbolem tego, że zniszczyłeś naszą rodzinę.
- Nie jest zniszczona. - A właśnie, że jest.
Spójrz na mamę. Jest wrakiem.
- Cokolwiek mama przechodzi… - Zrujnowałeś ją. Jest cieniem siebie.
Wystarczy.
Nie będziemy wydzierać się w restauracji jak jacyś prostacy.
Lila, musisz okazać ojcu szacunek,
mimo że widać mu sutki w tej koszulce.
Nick, Lila nie przeprosi Ginny, bo ty tak chcesz.
To jej decyzja, nie twoja.
Poza tym Ginny nie jest symbolem. Jest osobą.
Przez was to ja musiałam powiedzieć to na głos.
Macierzyństwo.
Chodźmy już.
Chcę miło spędzić weekend.
Nie mogę się doczekać frisbee.
Obejrzałam filmik z zasadami.
Chcesz?
Uwaga, Danny!
Nie, dziękuję.
- Tak! - Tak! Złapałam!
- Tak! - Nie rób tego!
Jestem wolny!
Jestem wolna!
Cholera.
- Przepraszam. Nic ci nie jest? - W porządku.
Starałam się trzymać od ciebie z daleka.
A ja próbowałam cię uderzyć, czyli jestem do bani w tej grze.
Mogę cię przytulić? Przytulę cię. Dobra.
Dalej, Jack!
Boże!
Masz plany? Zjemy razem kolację?
Idziemy z tatą i dziewczyną na tapas.
- Dobra. - Nie wiedzą, gdzie to położyć.
Super.
Hej.
Cieszę się, że przyszedłeś. Lepiej się czujesz?
Jasne, że nie czuję się lepiej.
- Wyjechałeś na trzy miesiące, żeby palić. - Boże.
Pracowałem.
Zapaliłem tylko kilka razy. Uspokój się.
Zawsze każesz mi się uspokoić.
W tym rzecz. Nie chcesz stawiać czoła problemom.
Zabierasz mnie na weekend dla rodziców, choć nawet nie mamy dzieci!
- Myślałem, że będzie fajnie. - Nie.
Myślałeś, że to dobre miejsce, żeby nie gadać.
Nie chcę takiego małżeństwa.
Więc co? Zostawisz mnie?
Może ty zdecydujesz?
Chcesz prawdziwego małżeństwa czy życia w samotności?
Nie spiesz się. Pomyśl o tym.
Pozbędziesz się wózka? Zaraz wrócę.
Gratulacje. To dzień seksu.
Coś jest nie tak.
Pomasować ci plecy?
To nie plecy, tylko biodro.
Co oznacza strzelanie w biodrze?
Nie mam pojęcia.
Twoja ciocia wymieniła staw biodrowy.
- Zaczęło się od strzelania? - Zapytać?
Zaczęło się, gdy skończyła 88 lat.
Myślę, że lód by pomógł.
Zwichnięta kostka. A ty?
Biodro.
Hej, chłopaki!
Trochę lodu dla Nicka.
Ma siniaka na ramieniu.
Biedaczek.
Pa!
Pa.
Naprawdę mnie boli.
Dobrze, że tam doszedłem.
Jestem dumna.
Powinni nakręcić o tobie film.
Czasem byłoby miło, gdyby żona się mną zaopiekowała.
Boże. Opiekuję się tobą cały czas.
Za to ja mam tylko głodnego Jacka, którego boli biodro
i który nie wierzy wynikom kolonoskopii.
O czym ty mówisz?
Wszyscy inni dostają najlepszą wersję ciebie.
Skaczesz nad ławkami, żeby im zaimponować.
A dla mnie nie zjesz nawet pomidora.
Chciałabym mieć Jacka od ławek 20 minut dziennie.
Prosiłem tylko o lód. Ginny przyniosła go Nickowi.
Nie jestem Ginny. Przykro mi, że zazdrościsz Nickowi.
Jak mogę mu zazdrościć?
Jestem od niego lepszy. Jestem dobrym facetem.
Zazdrościsz mu, bo bzyka się z 32-letnią higienistką,
która go niańczy.
Przykro mi, ale jesteś mężem kobiety w średnim wieku z suchą skórą.
To projekcja!
To ty jesteś zazdrosna.
Chcesz spędzać czas ze wszystkimi oprócz mnie.
To ty marzysz o tym, żeby zacząć wszystko od nowa.
To ty.
Hej.
Cześć.
Gdzie Ginny?
Pomyślałem, że może spędzimy ten wieczór bez niej,
jeśli chcesz.
Pewnie.
Nie chcę tu być. Napijemy się?
- A trzeźwa jesień? - Walić ją. Widziałam otwarty bar.
WITAMY RODZICÓW STUDENTÓW INŻYNIERII
Udajemy rodziców, choć nie mamy dziecka?
Gdyby pytali, nasz syn studiuje budownictwo.
Podoba mi się. Ale niech to będzie córka.
Ma na imię Wren, jest lesbijką i jest genialna z matmy.
- Tak. - Jestem z niej dumny.
Gdzie Claude?
Według lokalizatora siedzi pod zegarem na Main Street
od trzech godzin.
Niedorzeczne.
- Tak. - Co się z wami dzieje?
Wiesz, co się dzieje.
Życie Claude’a to opera,
a ta aria trwa wiele godzin.
Claude!
- Hej! - Cześć!
Co tam?
Wszystko gra?
Nie.
Gdzie Nick?
Poszedł sam na kolację z Lilą, co mnie cieszy.
Ale przez to znowu czuję, że naprawdę…
nie musiałam przyjeżdżać.
Ja też nie chciałem tu być.
Po tym, co słyszałam,
możesz nie mieć na to ochoty, ale…
wybieram się na hulajnogi.
- Teraz? - Tak.
- Bardzo chętnie. - Tak! Dobra, chodźmy.
Jak tam zajęcia w tym semestrze?
Dobrze. To dziwne, ale lubię statystykę.
Moja krew.
- Masz głowę do finansów… - Kochałeś kiedyś mamę?
Rety. Jezu.
Chcesz o tym pogadać. Dobra.
W porządku.
Pogadajmy.
Oczywiście, że kochałem twoją mamę. Nadal ją kocham.
Więc co się stało?
Wiele się wydarzyło.
Lila,
jest coś, z czym pomyliłaś się w swojej sztuce.
Myślę, że jestem bardziej skomplikowany, niż to przedstawiłaś.
Mówisz poważnie?
Bo to mi wygląda na zwykły kryzys wieku średniego.
Dobra. Chcesz mnie krytykować?
Proszę bardzo. Śmiało.
Twoja bluza z kapturem cuchnie desperacją.
Zgoda.
Dalej.
Cholera. Jest w drodze. Może wsiadł do taksówki.
Chcę kompromisu, ale on jest jak ptak, który uderzył w szybę.
Zawsze jest oszołomiony.
Gdzie on jest? Krąży wokół jeziora? Co jest kurwa?
- Może jeździ na hulajnodze. - To szaleństwo. Nie zrobiłby tego.
Jeździliśmy w Chianti, przeleciał przez kierownicę.
Oczywiście.
To, co robisz, jest żenujące.
- Dobra. - Mogłaby być twoją córką.
Ale nie jest. Poza tym ma 32 lata.
Dalej. Nie przestawaj. Czekam na najgorsze.
Oto najgorsze.
Pomyślałeś o mnie, kiedy to zrobiłeś, ty samolubny dupku?
Boże.
Kurwa, nienawidzę płakać.
Masz to po mnie.
Głupio myślałem…
że jeśli poczekam, aż pójdziesz na studia, nie będzie wielkiego halo.
- Boże. To głupie. - Tak.
Jestem cholernym idiotą.
Większość dorosłych to idioci.
Pamiętam,
kiedy miałem 15 lat i moi rodzice się kłócili,
co robili bez przerwy.
Wtrąciłem się, próbowałem mediować.
Tata się na mnie zamachnął.
Jezu, tato, to trauma.
Nie wszystko jest traumą.
W każdym razie
później
się pogodzili.
Widziałem, jak oglądają telewizję, trzymając się za ręce.
Wtedy zrozumiałem,
że to tylko ludzie.
Ludzie z wadami, niezależni ode mnie,
ze swoimi sprawami.
Nie wierzę, że dziadek chciał cię uderzyć.
Może powinnaś o tym napisać.
Wiem, że jesteś na mnie zła.
Wolno ci.
Wściekaj się na mnie, ile chcesz.
Mogę tylko powiedzieć, że…
kocham cię i…
Kocham cię.
Dobra.
Zgadzamy się, że Ginny to mama w młodszym ciele?
Dobra.
Co z trzeźwą jesienią?
Walić ją.
Co ja w ogóle robiłem?
Pokłóciliśmy się z Kate. Nie chcę nawet o tym mówić.
Nie wiem, dlaczego tak mną pogardza.
Tak.
Nie jestem idealny, ale jestem dobrym mężem.
- Tak. - Romantycznym.
Emocjonalnie dostępnym.
Mam świetne poczucie humoru. Nie zdradzam.
Dobrze tańczysz.
- Tak! - Tyle zalet.
Wybacz. Nie powinienem cię tym obarczać.
Miałaś gorszy weekend.
- Nie szkodzi. - Przepraszam.
Wszyscy się teraz dogadują.
To dobrze.
Tego chciałam…
Ale to miłe, że się o mnie martwisz, Jack.
Dobry z ciebie facet.
- Co studiuje córka? - Budownictwo.
To świetnie.
Zniknął.
- Miło było poznać. - Nie ma kropki.
Nic mu nie jest. Pewnie ją wyłączył, żebyś się martwił.
Nie chciałby mnie smucić.
Na pewno?
Co to znaczy?
Widziałam, jak wyrzuca twoje ciuchy za okno.
Histeria jak w telenoweli, kolego.
Wiesz, lubisz krytykować Claude’a.
Przecież sam mówiłeś, że jego życie to opera.
Super ułożyłeś sobie życie.
Masz mnie do rozmów na poziomie, a potem wracasz do domu
do przystojnego, niedorzecznego męża.
Kate, jesteś pijana.
To moje małżeństwo, więc się nie wtrącaj.
Ten jebany wózek.
Zanim cokolwiek powiem…
chcę przeprosić.
Dobrze? To nic nie znaczyło.
O czym ty mówisz?
Pocałowałem Anne.
Przepraszam. Wróciła wycieczka hulajnogowa?
Nie. Zdarzył się wypadek,
ale nasza menedżerka jest już w drodze.
Claude!
- …przed tobą. - Claude!
- Danny. - Boli cię? Dlaczego krwawisz?
To nic takiego. Sheila skręciła, by ominąć wiewiórkę.
Potem wszyscy polecieli jak hulajnogowe domino.
Myślałem, że zginąłeś.
Boże.
- To tylko małe zadrapanie. - Boże.
Oddychaj. Już dobrze.
Nie jest dobrze.
Wcale.
Danny, jesteś tu ze mną.
Jest dobrze.
Tak? Jestem tylko starcem z chorym sercem.
A ja wiecznie młodą pięknością, która kiepsko jeździ na hulajnodze.
Kiedyś nas tu nie będzie i to jest cholernie przerażające.
Życie jest straszne. Ale też piękne.
Dlatego mamy siebie.
Przejdziemy przez to razem.
Wybacz, że od ciebie uciekłem.
Od teraz uciekajmy razem.
Jak dzikie konie.
- Jesteś taki włoski. - Wiem.
Kochasz to.
Boże.
Kate, muszę ci coś powiedzieć.
Nie wiem, jak zacząć.
Pocałowałaś Jacka.
Powiedział ci?
Nie, ale cały kampus plotkuje, że jesteś zdzirą.
Mój Boże.
Przepraszam.
Chyba sięgnęłam dna.
Bez urazy.
Było z języczkiem?
Nie.
Ale były łzy.
- Boże. - Boże.
Po prostu…
Lila mówiła, że jestem wrakiem.
Wykrzyczała to Nickowi.
Powiedziała: „Mama jest wrakiem”.
Nie jesteś wrakiem.
Ale zachowywałam się jak nieznośna jędza.
Wiesz…
- Minęło ledwie siedem miesięcy. - Boże.
Wszyscy jesteśmy trochę potłuczeni.
Pozbieram się.
Wiem.
- Tak będzie. - Wiem.
Boże. Dzisiaj było mi ciężko, Kate.
Jakbym widziała swoją przyszłość.
Koniec studiów Lili, potem wakacje, święta.
Widziałaś mnie w przyszłości?
Byłam bardzo gruba?
Taka sama, ale miałaś mniejszą głowę.
Chyba tak teraz będzie.
Nick będzie przedstawiał Lili kolejne Ginny.
- Ja będę sama. - Nie wiesz tego.
Wykluczanie mnie stanie się normą.
Kupię sobie wannę z drzwiami.
Nie ma mowy.
Nie pozwolimy na to. Wszyscy cię kochamy.
Zwłaszcza Jack.
Boże.
- Bardzo mi przykro. - Nie obchodzi mnie to.
- Jestem pijana. Mam to gdzieś. - Boże, Kate.
Skąd wiedziałaś, że coś jest nie tak?
Jakie były sygnały?
- Nie jesteście mną i Nickiem. - To nie…
Nick mnie zdradzał.
Zrobił to już kilka razy wcześniej.
Dziesięć lat temu z jakąś babką z biura
i pewnie z tą od pilatesu, która naprawiła mu kompa.
Cholera.
Tak.
Ale twój mąż taki nie jest.
Dzisiaj po prostu
oboje potrzebowaliśmy się wyżalić i wyszedł taki klops.
Tak.
Boże.
- Jestem wykończona. - Wiem.
Która godzina? Czuję, że jest czwarta rano.
Jest 20.40.
O mój Boże.
Proszę zaczekać.
Przepraszam…
Chyba przeprasza. Jej pomysł, nie mój.
Jasne.
Dobrze.
Powinna to zrobić.
Jesteś dobrą mamą.
Dziękuję, Nick.
Wykupiłam sporo zabiegów i książkę o wystroju kolonialnym,
więc gdy dostaniesz rachunek…
Zostawię kije golfowe na ganku, jeśli chcesz je zabrać.
Dobra.
Dzięki.
Do zobaczenia.
- Pa. - Pa, kotku. Uważaj na siebie.
Trzymaj się.
- Wracamy do domu, amore? - Oczywiście.
Chodźmy.
Śmiało.
Pa, przyjaciele.
- Pa, Claude. - Pa.
Boże.
Chcesz posłuchać podcastu?
Jasne.
Jakiegoś konkretnego?
Nie, ty wybierz.
- Musimy iść na terapię. - Wiem.
- Kurwa! - Kurwa!
- Cholera! - Kurwa!
Cholera!
Napisy: Paulina Żółta