PENSJONAT LUCY FLUCKER KNOX
Wcześnie wstałaś. Bo wcześnie poszłaś spać.
Wybacz, że usnęłam. Czekałam, aż umyjesz zęby, ale wyjąłeś nić.
Bo przeszkadzało ci, jak smakował mój ząb.
Doceniam czujność i proponuję drugie podejście.
Drugie podejście, super.
I zgadnij, gdzie byłam przez ten czas.
Nie! Jechałaś aż do Szalonego Jerry'ego? Nic się nie zmieniło?
Zmienili logo. Jerry to dalej bagietka z rękami,
tylko przypakował. Jest atrakcyjny.
Jak to pieczywo.
Kupiłam ci 17.
Co?
Ja ubóstwiałem siódemkę, ale na pewno będzie pycha.
Wszystko nie tak?
Nie, będzie super.
Wczoraj była niezła jazda, co?
Gdy Claude wywalił przez okno pół jesiennej kolekcji od Toma Forda?
Skończyłeś tam? Myślałam, żeby wyjść z kanapkami na dwór do altanki…
Dobre i złe wieści: miałem bardzo podobny pomysł. Proszę!
Teraz mi łyso.
Nie, udało się.
Dziękujemy.
Dzięki.
Mądrze wziąłeś dwa duże soki.
To mały hotelik, więc może wrócić po wózek za sto lat.
Złaź.
Nie musisz jej jeść.
Patrz na to.
Naprawione.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
CZTERY PORY ROKU
JESIEŃ
Dzięki za przenocowanie mnie. Ukradłaś cudny pokój.
Dzięki. Nie moja sprawa, ale… wszystko gra?
To mała sprzeczka.
Nick się odzywał?
Nie sądziłam, że Lila tak jej dopiecze,
ale rozbawiło mnie „rozbijanie rodziny” jako ulubiony przedmiot.
Liczę, że Ginny już nie było na sali.
Mów na nią „tamta”.
Powiedz coś złego na jej temat.
Chętnie bym się w to zabawił, ale idę kupić prezent pojednawczy.
Co by chciał?
Pewnie wymarzył sobie dmuchaną bombkę na choinkę z twarzą Sophii Loren,
ale dostanie kawkę.
Dołóż rogalika z czekoladą. To mówi: „Wybacz, że byłem nadętym burakiem”.
Wcale nie byłem.
Wiem, na co cię stać.
Tamta lubi olejki eteryczne, a ten, którego używa teraz,
trąci indykiem na dziękczynienie.
Dziękuję.
Skarbie?
Wybacz, nie odebrałem. Nagraj się, napisz albo oddzwoń. Ciao!
Nie.
Dobrze ci idzie?
Cóż…
Dzień dobry.
Szedłem pobiegać, ale was zobaczyłem.
Tak, wziąłem się niedawno za bieganie.
Chrystusie.
Słuchaj. Rozumiem, że przez Ginny jest ci lekko niezręcznie.
„Lekko niezręcznie”? Inteligencja emocjonalna ponad skalę,
Nick!
Teraz jestem Nickiem? A nie tatą?
Właśnie, Nick, gdzie tata?
Czujnik tętna.
Nie rozumiem. Byłaś w świetnym humorze, gdy spotkałyście się na meczu.
Zasługa dwóch piw i gumisia.
Nie powinnaś…
Co?
Dobra. Osobny temat.
Słuchaj mnie, Lilo. Przegięłaś wczorajszej nocy.
Ginny była urażona.
Nie będę jej przepraszać. Stanowi symbol naszej zniszczonej rodziny.
Wcale jej nie zniszczyłem!
Ależ tak! Mama jest w rozsypce!
Zniszczyłeś jej życie! Jest wrakiem człowieka!
Dosyć! Nie krzyczmy w restauracji jak gnidy.
Okaż ojcu odrobinę szacunku. Mimo że widać mu sutki przez koszulkę.
Lila nie przeprosi Ginny na rozkaz. To jej decyzja.
A Ginny to człowiek, nie żaden symbol.
Dzięki, że ja muszę to podkreślać.
Macierzyństwo.
Idziemy. Chcę mile spędzić weekend.
Jestem bardzo nakręcona na frisbee.
Nauczyłam się zasad.
Chcesz? Chcesz?
Danny, refleks!
Nie.
Tak, mam!
Nie podchodź.
Do mnie!
Szlag. Nic ci nie jest?
Luz, luz.
Wybacz, miałam nie podchodzić.
A ja mierzyłam w ciebie, więc nie umiem grać.
Uściskam cię, dobrze? Uściskam.
Dawaj, Jack!
Pójdziemy potem na obiad? Tamci zabierają mnie na tapas.
Dobrze.
Czekaj, coś sknocą.
Fajnie.
Dobrze, że jesteś. Czy… już ci lepiej?
Oczywiście, że nie.
Wolałeś trzy miesiące palenia w Teksasie.
Byłem w pracy. I zapaliłem tylko parę razy!
Ja się staram, a ty mnie zbywasz. Unikasz odpowiedzialności.
Stęskniłem się, a ty zabrałeś mnie na
weekend dla rodziców!
Myślałem, że będzie fajnie.
Nie. Myślałeś, że nie będziemy tu rozmawiać.
Nie wytrzymam w takim związku.
To co? Zostawisz mnie?
Ty zdecyduj. Wolisz prawdziwe małżeństwo, czy samotność?
Zastanów się.
Wystawisz wózek, a ja zaraz przyjdę?
Gratulacje, dzisiaj seks.
Coś mi jest.
Mam ci pomasować plecy?
To biodro, nie plecy.
Co to znaczy, gdy strzela?
Nie wiem.
Twoja ciotka ma dwa sztuczne. Spytaj, czy tak się zaczęło.
Zaczęło się, gdy miała 88 lat.
Trzeba mi przyłożyć lód.
Kostka, a u ciebie?
Biodro.
Cześć!
Biorę lód dla Nicka, bo zbił sobie bark, biedactwo. Pa!
Pa.
Zaczyna drętwieć. Cudem wróciłem na górę.
Brawo. Nakręcą o tobie dokument.
Chciałbym czasem poczuć, że żona o mnie dba.
Ja stale o ciebie dbam.
Obcuję tylko z głodnym Jackiem, obolałym, nie wierzącym w wyniki kolonoskopii…
Co ty gadasz. Za to cała reszta dostaje
tego dziarskiego.
Popisujesz się, skacząc nad ławkami, a przy mnie nie zjesz pomidora.
Chciałabym 20 minut dziennie z tym fajnym.
A ja tylko prosiłem o lód! Ginny wzięła dla Nicka.
Nie jestem nią. I przykro mi, że mu zazdrościsz.
Czego miałbym mu zazdrościć, skoro jestem lepszym gościem?
Na przykład 32-letniej, seksownej dentystki,
będącej na każde skinienie. Twoja żona jest w średnim
wieku i ma suchą cerę.
Projektujesz, jasne? To ty jesteś ta zazdrosna!
Wolisz spędzać czas z każdym, byle nie ze mną.
Ty chciałabyś zacząć całe swoje życie od nowa.
Cześć.
A Ginny?
Wolałbym zjeść dziś we dwójkę, jeśli można.
Pewnie.
Jest do kitu. Napijemy się?
A „sucha jesień”?
Chuj z nią. Widziałam bar.
WITAMY RODZICÓW INŻYNIERÓW
Udajemy czyichś rodziców?
Mów, że syn studiuje wodno-lądową.
Dobre. Ale lepiej córka. Nazywa się Wren,
jest lekko męską lesbijką i świetnie liczy.
Mój skarb.
A gdzie Claude?
Telefon mówi, że od trzech godzin siedzi pod zegarem.
Niedorzeczne.
Co się dzieje?
Dobrze wiesz, co. Życie Claude'a to jego osobista opera,
a ten akt jest wybitnie długi.
Claude.
Hej! Co tam?
Wszystko gra?
Nie.
Gdzie Nick?
Poszedł na kolację tylko z Lilą. W porządku, ale… znów mam wrażenie, że…
nie powinno mnie tu być.
Też nie chciałem jechać.
Z tego, co słyszę, możesz nie być w humorze, ale…
chciałam iść na hulajnogę.
Teraz? No.
Bardzo chętnie. Tak! To chodź.
Jak ci idzie w tym semestrze?
Dobrze. Co dziwne, statystyka mi podeszła.
Moja krew. Masz głowę do finansów. Kochałeś kiedyś mamę?
Jezu.
Zaczynamy ten temat? Dobra.
Dobra, zacznijmy.
Pewnie że kochałem. Nadal kocham.
To co się stało?
Wiele rzeczy.
Jedno w tej sztuce ci się nie udało: moja postać.
Pierwowzór jest ciut bardziej złożony.
Doprawdy? Bo ja widzę tylko sztampowy
kryzys wieku średniego.
Dobrze. Chcesz mi dopiec - droga wolna. Słucham.
Ta modna bluza trąci desperacją.
Zgoda. Dalej.
O cholera, ruszył się. Jedzie taksówką? Chcę, by dotrzymał mi kroku,
a on jest jak ptak, co przyjebał w okno.
Co on, kurwa, jeździ wokół jeziora?
Może poszedł na hulajnogi.
Niemożliwe. W Chianti zleciał z takiej na twarz.
No przecież.
Zrozum, że to bardzo żenujące. Mogłaby być twoją córką.
Ale nie jest. Ma 32 lata. Dawaj, przywal z grubej rury.
Proszę bardzo. Oglądałeś się w ogóle na mnie,
samolubny śmieciu?
Jezu.
Kurwa, nie znoszę płakać!
Masz to po mnie.
Naiwnie myślałem…
że gdy będziesz na studiach, aż tak cię to nie dotknie.
Bardzo naiwnie.
Ale jestem jebanym głąbem. Jak większość dorosłych.
Pamiętam… jak miałem 15 lat i rodzice się pokłócili,
jak zawsze.
Chciałem ich pojednać…
i ojciec się na mnie zamachnął.
Jezu, traumatyczne.
Nie wszystko takie jest. Wracając.
Później pogodzili się i zobaczyłem ich przed
telewizorem, trzymających się za ręce.
I dotarło do mnie… że to zwykli ludzie.
Różni ode mnie i wybrakowani na swój własny, dziwny sposób.
Nie do wiary, że dziadek chciał cię walnąć.
O nim napisz sztukę.
Wiem, że jesteś zła.
Gniewaj się na mnie, ile zechcesz.
Ja mogę tylko powiedzieć, że cię kocham i… cię kocham.
Dobra.
Zgodzimy się, że Ginny to taka młodsza mama?
Tak.
A „sucha jesień”?
Chuj z nią.
Co ja myślałem.
Pokłóciłem się z Kate, ale nie wnikajmy.
Dlaczego darzy mnie taką pogardą? Może nie jestem ideałem, ale dobrym mężem!
Romantycznym, niezamkniętym w sobie, ze świetnym poczuciem humoru, wiernym…
Pięknie tańczącym… Prawda?
I nie tylko.
Wybacz, że tak ci się żalę. Miałaś gorszy weekend.
Nie, w porządku.
Cieszy mnie, że wszyscy się dogadują. Tego chciałam.
Jesteś taki kochany, że się przejmujesz.
Równy z ciebie gość.
Co studiuje córka?
Wodno-lądową.
Świetny kierunek.
Zniknął.
Miło było.
Wcięło kropeczkę.
Pewnie sam wyłączył, żebyś się pomartwił.
Nie zrobiłby tak.
Czyżby?
Co to znaczy?
Wywalił przez okno twoje ciuchy. Takie psychozy ogląda się w telewizji.
Mocno go krytykujesz, wiesz?
Sam mówisz, że żyje w operze.
To godne podziwu, jak ułożyłeś sobie życie.
Masz mnie od rozmów na poziomie, a w domu czeka na ciebie przystojny
i niedorzeczny facet.
Upiłaś się. I odjeb się od mojego małżeństwa.
Ten zasrany wózek!
Zanim coś powiem…
chcę cię przeprosić. To nic nie znaczyło.
O czym mowa?
Pocałowałem Anne.
Grupa na hulajnogach już wróciła?
Nie, zdarzył się wypadek. Kierowniczka jedzie na miejsce.
Claude!
Danny.
Jesteś ranny? Krew ci leci.
To nic. Sheila chciała ominąć wiewiórkę i wszyscy runęliśmy jak domino.
Bałem się o ciebie.
Jezu.
Jestem cały. To lekkie zadrapanie.
Odetchnij. Już dobrze.
Niedobrze. Wcale nie.
Grunt,. że jesteś przy mnie. Wszystko gra.
Tak? Jestem starcem z chorym sercem.
A ja włoską pięknością jeżdżącą jak noga.
To zajebiście straszne, że kiedyś nas tu zabraknie.
Życie jest straszne. I piękne.
Po to mamy siebie.
Żeby razem przez nie iść.
Wybacz, że uciekałem.
Od teraz uciekajmy we dwóch.
Jak dzikie konie.
Co za Włoch.
Wiem. Nie kochasz mnie za to?
Boże.
Muszę ci coś wyznać.
Nie umiem zacząć.
Cmoknęłaś Jacka.
Powiedział ci?
Nie, ale cały kampus obrabia ci dupę.
Jezu, przepraszam. Chyba sięgnęłam dna.
Bez urazy.
Z języczkiem?
Nie.
Ale ze łzami.
O matko.
Tylko…
Jestem w rozsypce.
Tak Lila powiedziała Nickowi. „Mama jest w rozsypce”.
Nieprawda.
Ale czy nie jestem dołująca?
Mija… raptem siódmy miesiąc.
Jezu.
Wszyscy kiepsko to znieśli.
Wygrzebię się.
Na pewno.
Tak. Wiem.
Ten dzień był taki trudny.
Ujrzałam swoją przyszłość.
Rozdanie dyplomów, wakacje i wyjazdy córki.
Widziałaś w niej mnie? Gruba byłam?
Taka sama, tylko z mniejszą głową.
Tak teraz będzie.
Lila będzie poznawać kolejne Ginny, a ja będę sama.
Nie wiadomo.
Spychanie mnie przejdzie do normalności.
Wstawię taką kabino-wannę!
W życiu. Kochamy cię i na to nie pozwolimy.
Zwłaszcza Jack.
Słuchaj, strasznie cię przepraszam.
Nieważne. Jestem pijana. Kate…
Po czym poznałaś, że się psuje?
Jakie były znaki?
Ty i Jack to nie ja i Nick.
Zdradził mnie.
I to kilka razy, zanim mnie zostawił.
Z koleżanką dziesięć lat temu i z babką od pilatesu, gdy reperowała mu komputer.
Szlag.
Twój mąż taki nie jest.
Dziś tylko…
dwoje przyjaciół użalało się nad sobą.
Ojej.
Ledwo żyję.
Jest chyba czwarta nad ranem.
Za 20 dziewiąta.
Matko.
Już jadę.
Chyba przeprasza. Sama chciała.
Dobrze.
Tak należy.
Jesteś dobrą mamą.
Dzięki.
Zamówiłam kupę zabiegów i album z kolonialnymi wystrojami.
Ale wystawię za dom twoje kije golfowe.
Dobra.
Na razie.
Pa, kochanie. Trzymaj się.
Wracamy?
Tak jest.
W drogę.
Idź.
Pa.
Pa, Claude.
Puścimy podcast?
Jasne.
Jakiś konkretny?
Ty wybierz.
Trzeba iść na terapię.
Zgadza się.
Kurwa! Cholera!