To piwnica taty, Vivian.
On decyduje, co z jego rzeczami.
Wiem, że go zalało, ale wszystko kiedyś schnie.
To nie są śmieci, Vivian.
To jego skarby.
Miło wszystkich zobaczyć.
Przynajmniej niektórych.
Napisz do Kate, zanim dojedziemy.
Coś zabawnego, żeby przełamać lody.
To ona przegięła. Nie ja.
Cokolwiek powiedziała, na pewno żałuje.
Powiem jej, że musimy ustalić granice, a jak jej się nie podoba – trudno.
Oby dopisywał jej humor.
Nie. To ty zachowujesz się niedorzecznie!
Daj mi tatę, Vivian. Zaraz zwariuję.
Cześć, tato.
Powiedz, co tam masz.
Pomogę ci zdecydować, czy tego potrzebujesz.
Zostaje.
A to… Nie. Zostaje.
Zostaje.
Dojeżdżamy. Nie mogę się już doczekać.
Powinniśmy zrobić jakieś zakupy.
Nie trzeba, wszystko przywieźli.
A jeśli czegoś brakuje?
Może po prostu wyrzuć wszystko, co masz w domu.
Wyrzuć wszystko na śmietnik.
Jasne.
Szczęśliwego Nowego Roku, imprezowicze! Gotowi pożegnać się z przeszłością?
Cześć.
Używam takiego samego tonu jak ty.
Właśnie, że tak. Nie.
Wszyscy już dotarli.
Cześć!
- Ginny na pokładzie! - Boże.
Udało się!
CZTERY PORY ROKU
ZIMA
Będziesz gotował, Danny?
Claude gotuje.
Przygotuję tradycyjne włoskie danie noworoczne.
Zampone z soczewicą.
To noga?
Nie, to tradycyjna włoska kiełbasa zapakowana w świńską nóżkę.
Czasem też bywam świnią i można by mi zatkać ryj.
Dziwnie to zabrzmiało, trąci BDSM-em.
Cześć.
Hej!
Możemy oficjalnie rozpocząć urlop.
Oto i nasza gwiazda.
- Hej. - Cześć.
Dziękuję, że się przyłączyliście.
Oczywiście.
- Mamuśka wkracza do gry. - O tak.
Przemawia przeze mnie tequila.
Cześć, skarbie.
A to sławny Terry.
- Terry! - Cześć. Żadnych autografów.
Jest zabawny.
Miło was poznać.
Jak masz na imię?
- Terry! - Terry.
Poznaliśmy się na zjeździe garncarzy.
Na warsztatach Terry zrobił miskę, która wyglądała jak ludzki mózg.
Mózg to najbardziej zmysłowy organ ludzkiego ciała.
- O rany. - Boziu.
- Pójdę po resztę rzeczy. - Dziękuję.
Jak minęły święta?
Świetnie. Claude udekorował cztery drzewka i się obijaliśmy.
Zalało piwnicę taty
i moja narwana siostra chce wszystko wyrzucić.
Kompletnie jej odbiło.
Jak może wyrzucać mokre gazety telewizyjne z lat 90.?
Przyniosłem.
Dziękuję.
Pokażę ci nasz pokój.
Wejdź.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Dobra.
To sytuacja awaryjna.
W porządku. Kochanie…
O co chodzi?
Osiemnaście lat temu
w Barcelonie…
Chyba bzyknąłem Terry’ego.
Muszę to sprawdzić,
ale nie mogę spytać go wprost.
Claude.
- Co? - Podoba mi się ta zagadka.
Jack, musimy pogadać.
Słucham, Kate.
Byłam wkurzona i zawiedziona,
że nie pomogłeś mi z zakupami.
Rozumiem.
Przepraszam.
Postaram się bardziej uważać, by nie zostawiać cię z tym samej.
Dobrze.
Siostra chyba do ciebie pisze.
Co?
WIADOMOŚĆ – NIEODEBRANE
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
WPROWADŹ HASŁO
Co robisz?
Vivian pisała.
Dziękuję.
Vivian, nie wyrzucaj tego.
Jak bardzo ucierpiał mój plakat?
O rany.
- Widziałam to. - Pijemy szoty?
Nie, skarbie. Oni nie piją, pamiętasz?
Racja. Przepraszam.
To szoty na odporność. Imbir grzeje jak cholera.
Poznałeś już Rachel.
Tak, w…
A to Sarah.
- Cześć. - Cześć.
- Miło mi. - Hej.
A to jest Jett.
Siemka.
- Nie pomijamy Jetta. - Jasne.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
To kto jeździ na nartach?
- Jeździcie, prawda? - Ostatnio chyba w gimnazjum.
Jett lubi sanki.
Zgadza się.
Przyznał się.
- Słyszeliśmy. - Mam anegdotę.
Byłem wczoraj w sklepie pooglądać okulary przeciwsłoneczne.
Siemanko.
- Colby! - Boże!
Jak było w Paryżu? Opowiadaj.
Było niesamowicie. Bardzo mi się podobało.
- Może się tam przeniosę. Jest świetnie. - Tak samo było z Lizboną.
- Więc… - Dobra. Winny.
Colby to nasz podróżnik. Ma na TikToku same filmiki z pakowaniem.
Rany.
Terry, byłeś kiedyś w Barcelonie?
Wiele razy.
A w 2007 roku?
Mieszkałem tam wtedy.
Miałeś wąsy?
Zapuściłem raz wąsy na Movember.
Nikt cię nie pytał. Rozmawiam z Terrym.
Dość tego przesłuchania.
Dajcie mu zjeść te ziemniaki.
W porządku.
Nie szkodzi.
- Jeszcze jedno. - Jasne.
Tak.
Danny, możemy porozmawiać?
Gadka w gaciach narciarskich?
Dobra. Mów.
Masz pełne prawo się złościć. Czuję się okropnie.
Nie możesz tak mówić o moim mężu.
Musimy wyznaczyć pewne granice.
Oczywiście.
Żadne: „oczywiście”. Nie musisz lubić Claude’a, ale szanuj go.
- Jeśli nie potrafisz… - Danny, przepraszam. Po prostu…
Jestem pojebana. Wyżywam się na ludziach, gdy jest mi źle.
Naprawdę przepraszam za to, co powiedziałam o Claudzie.
To się już nigdy nie powtórzy.
Wiem, że muszę się postarać, by odzyskać twoje zaufanie.
To były dobre przeprosiny. Kto cię wyleczył?
Doktor Suzanne.
Chodzimy z Jackiem na terapię.
Nie będę narzekać, bo szanuję nasze nowe granice.
Nie potrzebuję granic. Jestem super.
Pogadamy sobie o tym natychmiast.
Kim jest doktor Suzanne? Ma świecę?
Duże klejnoty?
Ma trzy zakurzone świece,
a jej największy naszyjnik to gofr z brązu.
Jak tam terapia?
Mniej się kłócimy.
To dobrze.
Nie rozmawiamy też zbyt wiele,
poza dyrdymałami z terapii.
Zero seksu od trzech miesięcy. Za dużo info.
Powinnaś z góry ostrzec.
Wybacz.
Za dużo info.
Cześć.
Zwykle nie miewamy z tym problemów, więc…
to mi daje do myślenia.
O czym?
Myślisz, że cię zdradza?
To niemożliwe.
Już to tak jakby zrobił.
Pocałował Anne w weekend dla rodziców.
Też tak zareagowałam.
To naprawdę zabawne.
Nie martwi mnie Anne.
Czuję, że coś przede mną ukrywa.
Daj spokój.
Zmienił hasło w telefonie. To zły znak, prawda?
- Co to za mina? - Co? Jaka mina?
Jack cię nie zdradza. Nie dałby rady z logistyką.
Facet, który pyta ciebie, jaki nosi rozmiar spodni,
miałby zarezerwować pokój w hotelu tajną kartą kredytową?
Uwielbiam burgery.
Mógłbym je jeść co wieczór.
Nie wiem, czemu…
Kocha cię.
Pewnie masz rację.
Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też. Chodź tu.
Zaraz wracam.
Muszę zobaczyć Terry’ego na golasa.
Pewnie, że musisz.
Przypomniałem sobie, że facet z Barcelony miał znamię na lewym udzie.
Sprawdzimy to?
- Jasne. - Tak, kochanie.
- Widzimy się na dole, gnojki. - Katherine, siedzę ci na ogonie.
To są jakieś jaja.
Narka.
Nie!
Stawiacie, jelenie.
- Ale masz powody do dumy. - Jesteś do bani!
Nie wiedziałem, że zaczynamy, oszuście.
Boże.
Wygrałem!
Powodzenia następnym razem, ślamazary.
Boże.
Jest jak Carl.
- Jest Carlem. - Carl!
Wybacz. Carl to były chłopak Rachel.
Uwielbiał rywalizację.
Nie martw się. Wszyscy byliśmy kiedyś Carlem.
- Jesteś jednym z nas. - Świetnie.
Przyniosę ci zwykłą kawę. Nie ma sprawy.
Nie trzeba. Jest smaczna.
Wyczuwam zmiksowane grzyby.
Rachel to mistrzyni kuchni ajurwedyjskiej.
- Nie licząc poprzedniego Nowego Roku. - Boże.
- Boże.
Co się stało?
Rachel prawie nas zabiła.
Wznieciłam mały pożar, a Jett go ugasił.
Rzucając moim płaszczem.
- Dalej czekam na kasę. - Wiecie co?
Opowiem wam szaloną noworoczną historię.
Ja i moi przyjaciele zawsze wynajmujemy domek
w Calico Mountain na Sylwestra.
Pewnego razu, chyba z dziesięć lat temu,
zepsuło się jacuzzi.
Wezwaliśmy złotą rączkę.
Przyszedł i je naprawił.
Po czym nie mogliśmy się go pozbyć.
Facet się wprosił?
Tak. Baliśmy się go wyganiać.
Był trochę dziwny, prawda?
Nie zapomnę tej strasznej melodii, którą gwizdał, pracując.
Jak melodia dla dzieci.
Jak się nazywał?
- Chyba Eric? - Nie.
- Albo Ernie. - Nie.
Edmond.
Miał na imię Edmond.
Był ogromny.
Wyglądał jak wiking.
Naprawił jacuzzi.
Rozsiadł się na kanapie.
I się na nas gapił.
Oglądał telewizję, popijając nasz alkohol.
Byliśmy w szoku.
Nie wiedzieliśmy, czy pracuje, czy już skończył.
- I czy nie jest bezdomny. - Tak.
Nie chcieliście mu pomóc?
Chcieliśmy się go pozbyć, ale nie mogliśmy.
Nie chciał wyjść.
Jadł jakby to była jego ostatnia wieczerza.
Opylił kawał sera.
A potem zapytał, czy mamy jajka.
- Tak. - Usmażyłam mu omlet z papryką.
Pamiętasz?
Myśleliśmy, że jeśli będzie zadowolony,
to może nas nie zabije.
W końcu zaczął się zbierać koło drugiej w nocy.
Życzyłem mu bezpiecznego powrotu do domu,
a on na to: „Nie idę do domu, tylko do brata”.
- Zgadnij, kim był jego brat? - Kim?
Kenny Loggins.
To był brat Kenny’ego Logginsa?
Niemożliwe.
Padłem. Zamówcie mszę.
To obłęd!
- Nawet nie użyliśmy jacuzzi! - Nie!
- Nigdy nie skorzystaliśmy. - Boże.
Skoro o tym mowa, odpalmy je po kolacji.
Co myślisz, Terry?
Z tobą zawsze, przystojniaku.
Pamiętacie, jak suseł tańczył w Golfiarzach?
To Kenny Loggins.
Nie, to suseł.
Kenny jest muzykiem.
Zacznę szykować kolację.
Pomożemy ci.
Nick ma nóż jak z tego programu telewizyjnego.
Idź. Dołączę później.
Dobrze.
- Ciągle jestem głodny. - Nie potrzebuję noża.
- Wiedziałem, że jesteś głodny. - Co gotujesz?
Jest bardzo miękki. Więc tak.
Cześć, tu Danny.
Zostaw wiadomość, oddzwonię.
Cześć, Danny.
Dzwonię, by życzyć wam szczęśliwego Nowego Roku,
zanim zaczniecie szaleć.
I… poczekaj…
Właśnie do mnie dzwonisz.
Zaraz pogadamy.
- Cześć! - Hej!
Jak się nazywał gość od jacuzzi? Męczy nas to.
Edmond.
- Edmond! No tak! - Stary Edmond.
Dzięki.
Jakie macie plany? Będziecie czekać do północy?
Nie te lata, darujmy sobie ten cyrk.
Świętujemy północ w Grenlandii za godzinę.
- O 21.00. - Tak! Oto plan.
Północ w Grenlandii, a potem jacuzzi.
Co jecie?
To kiełbasa w nodze, ale w sumie jest przepyszna.
Świetnie pachnie.
Boże, czy to gitara? Niemożliwe.
Ktoś przyniósł gitarę?
A właśnie. Nick, to jest Terry.
- Kolega Anne. - Cześć.
Hej.
Cześć.
Miło cię poznać, Terry.
Jesteśmy szczęśliwi, a ty masz dwie minuty, bo to mój wyjazd.
Wiem. Po prostu miło was widzieć.
Jak tam wypad z młodzieżą?
Nie ma ani alkoholu, ani mięsa, do tego kazali mi pić kawę z grzybów.
O Boże.
Dożyją setki, ale co to za życie?
Zgadzam się.
Co tam u was?
Danny wygrał wyścig narciarski…
a Claude próbuje zaciągnąć wszystkich do jacuzzi.
Jack jest przyklejony do telefonu.
Przepraszam. Zalało piwnicę taty.
Próbuję pomóc mu ocalić wszystkie cenne antyki.
Naprawdę cenne czy tylko dla ciebie?
W jakiej kategorii umieścisz stary rowerek i magnetowid pełen pająków?
Daj mu spokój. To sentymentalny gość.
Dziękuję.
Każe mi wyrzucić plakat z Gangsterów. Zdobyłem go w pierwszej pracy.
Niech go zatrzyma.
- To tylko plakat, Jack? - Dziękuję, że pytasz.
To plakat, tekturowa podstawka i kaseta ze ścieżką dźwiękową.
Jak odtworzysz kasetę?
Na moim mokrym walkmanie.
O mój Boże.
Co porabiasz?
Zadzwoniłem, by życzyć im szczęśliwego Nowego Roku.
- Przywitaj się. - Hej!
- Cześć. Szczęśliwego Nowego Roku. - Wzajemnie!
Czas na kolację. Rachel zrobiła wegańską paellę.
Boże.
Zacznijcie beze mnie.
Zaraz przyjdę.
- Jasne. - Dobra.
Szczęśliwego grenlandzkiego Nowego Roku. Tęsknię za wami.
- My też. - Szczęśliwego Nowego Roku!
Wszyscy tęsknimy. Może oprócz Anne.
Żegnaj, Nick.
Wszystkiego dobrego.
Kocham was.
Rety.
Sylwester skończy się o 21.00.
Ktoś się upije i porzyga jak dawniej?
Dręczy cię to hasło, co?
Wariuję, gdy sprawdza telefon.
Chodź tu. Musisz z nim pogadać.
Wiem, że to brzmi jak koszmar, bo jesteś jak ja.
Lubisz żartować i wszczynać kłótnie.
Nie wszczynać, tylko wygrywać.
Chcesz wygrać czy mieć miłe życie?
Do kiedy mam odpowiedzieć?
Claude nie odpuszcza jacuzzi.
Po odliczaniu wszyscy wkładamy stroje.
Dobra.
Terry jest świetny.
Tak.
Może już nigdy więcej go nie zobaczysz.
Nie jestem fanką jego biżuterii.
Jestem dumna, że znów randkuję.
Słusznie.
Jest zaskakująco dobry w łóżku.
Nie wierzę ci.
Już prawie czas. Chodźcie!
Dobra.
Szampan.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem,
sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
- Szczęśliwego Nowego Roku! - Szczęśliwego Nowego Roku!
- Tak. - Dobra.
Ślini się jak psisko.
Wypali mi oczy.
Żartujesz sobie?
Właśnie miałem zejść.
Rozumiem telefon do przyjaciół, ale teraz się ukrywasz.
Nie ukrywam się. Straciłem poczucie czasu.
Moi przyjaciele myślą, że ich unikasz.
I tak raczej nie chcą ze mną gadać.
Gówno prawda.
Nawet się nie starasz do nich zbliżyć.
Pojechałem na narty.
Opowiedziałem zabawną historię, nie podobała im się.
- Zrobiłem zakupy. - Kupiłeś rzeczy, które tylko ty lubisz.
Mówiłam, że połowa z nich nie pije, a ty kupiłeś szampana.
Rachel poczuła się urażona.
- Która to Rachel? - Cholera, Nick!
Zawsze spędzamy czas z twoimi przyjaciółmi.
Oni…
Nie jest z nimi lekko,
ale znoszę to dla ciebie.
- Ginny, kochanie… - Nie.
Jestem na ciebie zła.
Dlatego
pójdę na nocny spacer z przyjaciółmi.
Nie jesteś zaproszony.
Do zobaczenia o północy.
Dobrze.
Miło widzieć Nicka.
Tak.
Trochę mi lepiej z tą piwnicą taty.
Wyrzucę kilka rzeczy, jak ten stary aparat na zęby.
A jeśli nasz wnuk odziedziczy twoje zęby?
Masz rację. Powinienem go zatrzymać.
Jack, porozmawiajmy.
Kate, słucham cię.
Znowu siostra?
Nie, to tylko takie nudne…
No dobrze, słucham.
Wiem, że nie jestem mistrzynią komunikacji.
Tak…
Głupio mi poruszać ten temat.
Powiedz, kogo bzykasz!
O co ci chodzi?
O ciebie i to jebane hasło!
Podniosła larum.
- Odpuśćmy sobie jacuzzi. - Nie!
- Nie zmieniałeś go… - To nie potrwa długo.
Co, kurwa?
Ludzie co chwila zmieniają hasła. To nic nie znaczy.
To podaj mi twoje nowe hasło.
Dobrze. Chcesz wiedzieć, dlaczego zmieniłem hasło?
Sprawdzałem porady prawne na temat mediacji.
Spojrzałem raz,
a teraz ciągle dostaję wiadomości i maile.
Sprawdzałeś porady na temat rozwodu?
To nic wiążącego!
To jeszcze gorsze niż zdrada.
Sprawdzałem to, bo zachowujesz się, jakbyś chciała odejść.
Nie odejdę. Twoje życie by się rozpadło.
Słucham?
Wiesz, co ja tu mam?
Kupę e-maili i SMS-ów dotyczących twoich wizyt u lekarzy
i wszystkie rachunki. Ogarniam wszystko, a ty siedzisz jak król.
Nie lubisz mnie już. Rozumiem. Sam teraz za tobą nie przepadam.
Nie musimy psuć urlopu innym.
Cholera!
Po prostu go wyrzuć.
Lubisz to robić.
- Dobra. - Powiedzmy coś.
Gdzie ona jest?
Oby to przetrwali.
Idziemy?
O tak.
Milutko.
To nie on.
Wybaczcie, trochę dla nas za zimno. Idziemy spać.
W porządku.
Fajnie.
Dokąd zaprowadzi nas ta noc, moja pani?
Terry, musimy pogadać.
Daj.
Pomogę ci.
Oczywiście.
Dziękuję.
RYŻ
Szczęśliwego Nowego Roku.
Wzajemnie.
ŚWIĘTUJ BEZGLUTENOWO, BEZALKOHOLOWO
NAPOJE BEZALKOHOLOWE
Czy te bezglutenowe krakersy są wegańskie?
Dzięki.
KĄCIK NOWOROCZNY
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
Jesteś Carlem.
Wreszcie.
GINNY WIADOMOŚĆ
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Cześć, Kate, tu Ginny. Przepraszam, że dzwonię…
Jack.
Jack!
- Obudź się. - Co się stało?
Jechał sam i doszło do wypadku.
Spokojnie. Nie wiem, o czym mówisz.
Nick zginął.
Nie żyje.
Boże.
Anne.
Anne, kochanie, obudź się. Stało się…
coś strasznego.
Kate! Nie!
Terry, wyjdź!
Boże.
O co chodzi?
Jak to możliwe?
Dopiero rozmawialiśmy.
Anne, mam zadzwonić do Lili?
Nie.
Lepiej poczekać do jutra z łamaniem serca mojemu dziecku.
Żegnaj, Normo Jean
Choć nigdy cię nie poznałem
Zachowałaś godność
Gdy wszyscy wokół ciebie pełzali
Wyczołgali się z cienia
Szepcąc ci do ucha
Zaprzęgli cię do kieratu
Zmusili do zmiany imienia
Myślę, że twoje życie Było niczym świeca na wietrze
Nie wiedziałaś
Do kogo się zwrócić Gdy nadchodziła burza
Żałuję, że cię nie poznałem
Ale byłem tylko dzieckiem
Choć twój płomień dawno zgasł
Twe imię przetrwa na zawsze
Proszę, przestań śpiewać.
Napisy: Paulina Żółta