Piwnica należy do taty, więc niech on zdecyduje,
co z jego rzeczami!
Wiem, że ją zalało, ale mokre rzeczy wysychają.
Nie żadne śmieci, tylko jego skarby.
Chętnie wszystkich zobaczę.
Ja - niektórych.
Na pewno nie napiszesz do Kate?
Coś zabawnego, by przełamać lody?
To ona przegięła, nie ja.
I na pewno tego żałuje.
Powiem, że chcę wytyczyć granice. Jak nie podejdzie - szkoda.
Oby miała dobry humor.
Nie, to ty jesteś niedorzeczna! Daj tatę do telefonu, na litość boską!
Hej, tato. Powiedz, co tam jest, to pomogę ci ustalić, co zostawić.
Zostaw.
To… też zostaw.
Tak.
Już blisko! Nie mogę się doczekać.
Przydałoby się zrobić zakupy.
Oni przywiozą.
A jak nie wystarczy?
Może od razu wywal wszystko, co macie w domu? Prosto do śmieci?
No.
Do siego roku, imprezowicze!
Gotowi zostawić przeszłość w tyle?
Cześć.
Mówię tym tonem, bo ty mówisz tak do mnie.
Ależ tak. Nie, nie.
Wszyscy już są!
Cześć!
Jest Ginny!
CZTERY PORY ROKU
ZIMA
Danny, upichcisz coś?
Dziś Claude.
Klasyczne włoskie danie noworoczne.
Zampone z soczewicą.
To nóżki?
Nie, kiełbasiany farsz wepchnięty w nóżki.
Też powinnam się była wypchać.
Dziwnie to ujęłam. Nie mam OnlyFansa. Cześć.
Jest nasz VIP! Urlop oficjalnie czas zacząć!
Dzięki wszystkim za przybycie. Proszę.
Kolej mamci.
Tak jest. Napiłam się tequili.
Cześć.
A oto słynny Terry.
Cześć. Nie proście o autografy.
Zabawny!
Miło was poznać.
Powtórzysz imię?
Terry!
Poznaliśmy się na targach garncarskich. Ulepił miskę w kształcie mózgu.
W końcu to najczulszy ludzki narząd.
Wniosę resztę rzeczy. Dzięki.
Jak Święta?
Idealnie. Claude ubrał cztery choinki
i nic nie robiliśmy.
Wybaczcie. Tacie zalało piwnicę i siostra
chce wszystko wywalić.
Tak, wariatka nie chce starych zamoczonych programów telewizyjnych.
Mam.
Dzięki.
Pokażę ci pokój.
Chodź.
Coś ci powiem.
Bardzo pilna sprawa.
Dobra…
Co jest?
Wydaje mi się, że 18 lat temu w Barcelonie,
ruchałem Terry'ego.
Muszę się upewnić, ale przecież nie spytam go wprost.
Oj, Claude…
Ale fajna tajemnica.
Muszę na słowo.
Słucham cię.
Sfrustrowało mnie i rozzłościło, że nie pomogłeś z zakupami.
Przyjąłem. Przepraszam i obiecuję być bardziej
pomocny w przyszłości.
Chyba twoja siostra znowu pisze.
Co?
Co ty robisz?
Vivian pisze.
Dzięki.
Nie wyrzucaj tego.
Jak mocno zamókł?
O rety.
Widziałam!
Pijemy shoty?
Nie, skarbie, oni nie piją.
Racja, wybaczcie.
To na odporność. Imbir pali jak skurwysyn.
Rachel już znasz.
Tak, z…
A to Sarah.
Cześć.
Miło mi.
A to jest Jett, oczywiście. Siema!
No pewnie.
Dobrze cię widzieć. Zapaleni z was narciarze?
Troszkę jeździcie, no nie?
Ja jeździłam w szkole.
A Jett lubi sanki.
To się zgadza.
Zabawna historia: oglądałem wczoraj w sklepie okulary…
Cześć, cześć. Colby!
O raju!
Opowiadaj, jak było w Paryżu. Jeju, niesamowicie.
Aż się chyba tam przeprowadzę.
Wcześniej chciał do Lizbony.
Tu mnie masz.
Colby to nasz podróżnik. Ciągle się pakuje na TikToku.
Byłeś kiedyś w Barcelonie?
Nie raz.
A w 2007 roku? Mieszkałem tam wtedy.
Miałeś wąsy?
Ja raz zapuściłem na listopad.
Pytam Terry'ego, nie ciebie.
Starczy tego przesłuchania. Dajcie mu w spokoju zjeść.
Dobrze, dobrze.
Spokojnie.
Kolejne pytanie. Tak?
Możemy pogadać?
W gaciach narciarskich? Dobra, wal.
Masz święte prawo być zły. Ciągle żałuję.
Nie mów tak o moim mężu. Trzeba ustalić jasne granice.
Oczywiście.
Nie musisz go lubić, ale szanować - tak. Jeśli nie umiesz… Bardzo przepraszam.
Po prostu… To ja jestem zrąbana. Atakuję innych, gdy mi źle.
Szczerze żałuję swoich słów na temat Claude'a. To się nie powtórzy i wiem,
że muszę znów zapracować na twoje zaufanie.
Dobre przeprosiny. Kto cię naprostował?
Doktor Suzanne.
Chodzę z Jackiem na terapię. Uznaję nasze nowe granice,
więc nie marudzę.
Ja jestem super i nie uznaję granic. Skręcamy w tę jednokierunkową, i to już.
Kim jest doktor Suzanne? Czy ma świeczki? Jak dużą nosi biżuterię?
Aż trzy świeczki, zakurzony gabinet i praktycznie
nosi na szyi gofra z brązu.
Jak tam terapia?
Cóż, mniej się kłócimy.
Dobrze.
I mniej rozmawiamy, nie licząc dziwnego
terapeutycznego żargonu. I nie bzykaliśmy się trzeci miesiąc.
Niezręcznie.
To się mówi zawczasu, wiesz?
Wybacz.
Niezręcznie.
Po prostu mam wątpliwości, bo zwykle nie narzekamy w tej materii.
Jakie?
Myślisz, że cię zdradza?
W życiu.
Trochę już to zrobił.
Pocałował Anne jesienią.
Też się zaśmiałam.
Bo to obiektywnie przezabawne!
Nie obawiam się o Anne, ale myślę, że coś przede mną ukrywa.
Weź się.
Zmienił kod do telefonu. To chyba źle.
Co to za mina? Co? Żadna mina.
Nie zdradza cię. Jest kiepskim logistykiem.
Nie zna własnego rozmiaru spodni, a rezerwowałby hotel na sekretną kartę?
Jak ja kocham burgery. Jadłbym je codziennie.
No i cię kocha.
Chyba tak.
Tęskniłam.
Z wzajemnością.
Zaraz wracam.
Muszę go zobaczyć gołego.
No pewnie.
Tamten z Barcelony miał znamię na lewym udzie. Możemy sprawdzić?
Sprawdźmy.
Widzimy się na dole!
Wjadę ci w dupę, pani kapitan!
Bez takich.
Pa!
Nie!
Wy stawiacie!
Nie masz się z czego cieszyć!
Jesteś do kitu!
Miałeś falstart, kanciarzu!
Ojej.
Wygrałem! Powodzenia następnym razem, ciamajdy!
O matko, to Carl.
Jest Carlem!
Carl to były chłopak Rachel. Uwielbiał się ścigać.
Nie łam się. Każde z nas kiedyś nim było.
Zostałeś jednym z nas.
Świetnie.
Zaparzę ci zwykłą kawę.
Nie, jest smaczna. Czuje się tarte grzyby.
Rachel to kucharka ajurwedyczna.
Tylko rok temu jej nie wyszło.
O matko.
Co się stało?
Tylko prawie nas pozabijała.
W kuchni zapalił się tłuszcz, ale Jett go ugasił.
Zakryłem ogień kurtką. Ciągle czekam na przelew.
Ja mam dla was szaloną historię.
Zawsze wynajmuję z przyjaciółmi na Nowy Rok chatę w górach Calico.
Jednego razu, jakieś dziesięć lat temu, zepsuło się jacuzzi. Majster przyszedł,
zreperował…
a potem nie chciał wyjechać.
Nie chciał wyjść z domu?
Baliśmy się go wyprosić. Był trochę dziwny.
Gwizdał przy pracy taką dziwną, dziecinną melodyjkę.
Jak się nazywał?
Chyba Eric, Ernie albo jakoś tak.
Edmond! Tak miał na imię.
I był wielkim chłopem, jak jakiś wiking. Naprawił jacuzzi,
walnął się na kanapę i zaczął się na nas gapić.
Tak! Oglądał telewizję i pił nasze flaszki.
Nie wiedzieliśmy, czy pracuje, czy ma wolne…
Wzięliśmy go za bezdomnego.
I nie chcieliście pomóc?
Chcieliśmy się go pozbyć, ale ani drgnął!
Nie on.
Żarł, jakby szedł na stracenie.
Zjadł cały okrągły ser.
A potem spytał: „Macie jajka”? Zrobiłam mu omlet!
Myśleliśmy, że im weselszy, tym mniej nam zagrażał.
Wreszcie wstał koło drugiej w nocy. Mówię: „Szerokiej drogi do domu”. A on na to:
„Nie jadę do domu, tylko do brata”.
I zgadnij, kto to był.
Kto?
Kenny Loggins.
Brat Kenny'ego Logginsa?
Ale pojebane! Umarłem! Co za obłęd!
I nawet nie włączyliśmy tego jacuzzi! Zupełnie!
O raju.
Może tak chodźmy po kolacji? Co powiesz, Terry?
Z tobą zawsze, przystojniaku.
Pamiętacie tańczącego kreta w „Golfiarzach”?
To Kenny Loggins?
Nie, kret. Kenny to muzyk.
Zacznę robić kolację.
Chętnie pomożemy. Nick kupił nóż, który pokazywali w „Shark Tanku”.
Idź, dołączę później.
Jestem taki głodny.
Nie wiem, czy potrzebny mi nóż. A co gotujesz?
Hej, tu Danny. Nagraj się, oddzwonię.
Cześć. Dzwonię życzyć wam szczęśliwego nowego roku, zanim się spijecie. Czekaj…
O, to właśnie ty dzwonisz! Zaraz pogadamy.
Cześć!
Jak się nazywał typ od jacuzzi?
Edmond. Edmond, no jasne!
Dzięki.
Jaki macie plan? Siedzicie do północy, czy…?
Jesteśmy na to za starzy. Obejrzymy za godzinę sylwka na Grenlandii.
O dziewiątej!
Sylwek na Grenlandii, a potem wszyscy do jacuzzi, tak?
Co jecie?
Kiełbasę w nóżkach, ale jest świetna.
O rany, czy to gitara? Nie.
Ktoś przywiózł gitarę?
A, tak. Nick, poznaj Terry'ego.
Kumpla Anne.
Cześć. Cześć. Miło cię poznać.
To moja wycieczka, więc daję wam dwie minuty.
Wiem. Dobrze was widzieć.
A jak tam wśród młodzieży?
Ani gorzały, ani mięsa, i dali mi kawę z grzybów.
Jezu. Dobiją do setki, ale kiedy będą żyć?
Co nie? A jak tam u was?
Danny wygrał na stoku…
Claude z jakiejś racji ciągnie nas do jacuzzi,
a Jack nie może odłożyć komórki.
Wybacz. Tacie zalało piwnicę i staram
się ratować jego cenne antyki.
Obiektywnie cenne, czy według ciebie?
Na ile wyceniasz stary rowerek i magnetowid pełen pająków?
Darujcie mu, jest sentymentalny.
Dzięki. Każą mi wyrzucić plakat do „Gangsterów”
z wypożyczalni pana Napoliego.
Jemu go oddaj!
Czy to tylko plakat?
Miło że pytasz. To cały komplet, z tekturowym stojakiem i kasetą z muzyką.
Jak puścisz kasetę?
Na mokrym walkmanie!
Cześć, co porabiasz?
Zadzwoniłem złożyć życzenia. Przywitaj się.
Cześć!
Hej. Najlepszego. Kolacja gotowa. Wegańska paella.
Zacznijcie, ja zaraz przyjdę.
Szczęśliwego grenlandzkiego nowego roku. Tęsknię.
My też!
Wszyscy tęsknimy. Może poza Anne.
Na razie.
Do siego roku.
Kocham was.
Sylwester już o dziewiątej. Może niech jedno spije się
jak za dawnych czasów?
Dręczy cię to hasło?
Zawsze, gdy spojrzy w telefon.
Chodź. Musisz z nim pogadać.
To pewnie dla ciebie koszmar, bo wolisz docinki i kłótnie, jak ja.
Lubię tylko wygrywać kłótnie.
A wolisz wygrać, czy dobrze żyć?
Daj chwilę do namysłu.
Claude nie daruje. Po sylwestrze wkładamy kostiumy.
Fajny ten Terry.
Tak, ale możecie go więcej nie spotkać. Nosi łańcuszek na kostce.
Cieszę się, że znów wyszłam do ludzi.
Oczywiście.
Jest zaskakująco dobry w łóżku.
Nie… wierzę ci.
Chodźcie, już niedługo!
Flaszka.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Jak psisko.
Patrzcie.
Zgrywasz się?
Właśnie schodziłem.
Rozumiem telefon do kumpli, ale teraz się chowasz.
Wcale nie. Straciłem rachubę czasu.
Wszyscy myślą, że ich unikasz.
Nie czuję się zbyt mile widziany.
Nie chrzań. Nawet nie spróbowałeś się z nimi zabawić.
Jeździłem z nimi, opowiedziałem śmieszną historyjkę,
którą olali…
Zrobiłem zakupy. Kupiłeś rzeczy tylko dla siebie.
Mówiłam ci, że połowa nie pije,
a ty przywiozłeś szampana.
Rachel była urażona.
Rachel to która?
Kurde, Nick! Zawsze jeździmy z twoimi przyjaciółmi.
Przyznam, że… to nie sielanka i jest mi niezręcznie,
ale znoszę ich dla ciebie.
Skarbie…
Nie.
Jestem na ciebie zła.
Idę z przyjaciółmi na nocny spacer. Widzimy się o północy.
Dobrze.
Miło było zobaczyć Nicka.
Tak.
A mnie ulżyło z tą piwnicą. Wyrzucimy mój stary aparat na zęby.
A jeśli wnuk będzie miał twoje uzębienie?
Racja, lepiej zostawić.
Poświęć mi chwilę.
Słucham cię, Kate.
Znów siostra?
Nie, tylko jakaś nudna…
Dobra. Słucham.
Wiem, że trudno się wysławiam i tak dalej…
I głupio mi w ogóle o tym mówić…
Mów, kogo posuwasz!
O co ci chodzi?
O twój jebany kod do telefonu!
Wolała się pożreć.
Darujmy sobie jacuzzi. Nie!
Zaraz im przejdzie.
Ludzie stale je zmieniają. To nic nie znaczy.
To jaki jest twój nowy?
Dobra! Oto dlaczego go zmieniłem. Szukałem prawnika na LegalZoomie.
A teraz w kółko przysyłają mi wiadomości i maile.
Czytałeś, jak się rozwieść?
To LegalZoom!
Gorzej, niż gdybyś mnie zdradzał.
Bo ciągle czuję się, jakbyś ty miała rzucić mnie.
Nie mogłabym. Beze mnie nie dałbyś rady.
Co, proszę?
Na mój telefon przychodzą same maile i wiadomości o twoich wizytach u lekarza
i rachunkach, bo ja zajmuję się wszystkim, a ty niczym.
Łapię, że mnie znielubiłaś. Ja ciebie też zaczynam.
Ale nie psujmy innym wyjazdu.
Kurna!
Wyrzuć go, jesteś w tym świetna.
Powiedzmy coś.
A ona?
Oby się ułożyło.
Idziemy?
Dobra.
Jednak nie.
Trochę zmarzliśmy. Kładziemy się.
Jak widzisz tę noc, droga pani?
Terry, pogadajmy.
Daj, pomogę ci.
No jasne.
Dzięki.
Szczęśliwego, Claude.
Szczęśliwego.
ŚWIĘTUJ BEZ ALKOHOLU I BEZ GLUTENU
Czy te krakersy są też wegańskie?
Dzięki.
Carl to pan.
Wreszcie.
Kate, tu Ginny. Wybacz, że dzwonię…
Jack!
Wstawaj.
Co się stało?
Jechał sam i miał wypadek.
Zwolnij, nic nie rozumiem.
Nick zginął.
Nie żyje.
O Jezu…
Anne?
Anne, obudź się. Mamy straszne wieści.
Kate? Nie… O nie…
Spadaj, Terry!
O matko.
Co się stało?
Jakim cudem?
Dopiero dzwonił.
Czy ja mam zadzwonić do Lili?
Nie.
Wolę złamać dziecku serce dopiero rano.
Żegnaj, Normo Jean
Choć w zasadzie nie znałem cię Gracji zawsze miałaś w bród
Gdy inni pełzali
Wypełźli spod podłogi
Szepnęli do ucha ci I pognali cię na bieżnię
Imię musiałaś zmienić
I wydaje się, że żyłaś jak Niczym świeca na wietrze
Nie wiedząc, kogo tulić Kiedy nadszedł deszcz
Bardzo znać cię chciałbym Lecz byłem za mały
Twa świeca zgasła na długo Przed legendą twoją
Proszę, zamilcz.