Sige, dahil nag-book kayo ng maraming room,
bibigyan namin kayo ng bulk room booking discount.
Tanong lang din. Sino’ng ikakasal?
Na-engage din ako last week.
Hindi kasalan ’yon. Basta may event lang.
Bonggang birthday?
Hindi. Basta may family event lang.
Family reunion!
Susmaryosep.
Sorry. Nangangati lang akong malaman.
May note na “fun” kasi sa booking n’yo.
Burol ’yon, Mikayla.
Hala.
Sorry talaga.
Ayos lang. Di mo naman alam.
Nakikiramay talaga ako sa pagkamatay ng mahal n’yo sa buhay.
Hindi, ano ’yon… Ex-husband ko ’yon. Kinamumuhian ko siya.
Di naman talaga.
Pero paraos pa lang ako sa divorce namin bago nangyari ang lahat ng ’to.
Ngayon, nagpaplano ako ng paggunita sa buhay
ng lalaking ayaw akong makasama sa buhay.
Annie, magfo-focus na si Mikayla sa reservation.
Ito pa ang pasabog.
Pupunta ngayon ’yong dalagitang ipinalit niya sa ’kin
para tulungan akong planuhin ’yong burol.
Kaya…
Wala ’yong fun na nakalagay sa note.
Okay, 12 rooms ’yon, at bawal manigarilyo sa lahat.
Puwede kayong magyosi kung kailangan n’yo.
-Salamat. -Salamat.
TAGLAMIG
Uy, tanda mo pa ’to?
Si Hershey Bar Man sa Hersheypark.
Totoo pala ’yon? Akala ko parang bangungot ko lang ’yon.
Sobrang saya ng gala na ’yon. Hindi mo talaga naaalala?
Hindi, e. Sorry. Baka sobrang liit ko pa no’n.
Nandito na si Ginny.
Okay.
Uy.
Sige.
Hi, Anne. Salamat sa pagpapapunta sa ’kin.
Wala ’yon.
Iniisip ko ’yong burol bukas,
at meron akong ilang ideya.
Ang totoo, wala pa ’kong napuntahang burol
kasi buhay pa ang lahat ng lolo’t lola ko.
Ginny, kami na ang bahala sa lahat kaya mag-relax ka na lang.
Sige.
Nagdala rin ako ng mga paborito ni Nick kung gusto n’yong isama.
Ito ’yong sand goggles niya sa Burning Man.
At ito ’yong album na gustong-gusto talaga ni Nick.
Album ’to ng banda na Mannequin Pussy.
-Iniisip ko… -Tara, Ginny.
Gawin natin ’yong slideshow?
Sige.
Uy.
Sa’n ka pupunta?
May mga susunduin akong pinsan sa station,
tapos babalik ako sa punerarya at…
Ba’t ka babalik? Akala ko tapos na.
E, dinudugas yata nila tayo.
Pinagbabayad nila si Anne ng $2,500 para sa urn.
Ano? Kapresyo ’yon ng pagpapaayos ko ng ngipin.
Ang dami pa nilang dinagdag na kung ano-ano do’n sa estimate.
-Pambihira. -Uy.
Gusto mong ako na lang? Puwede ko silang pagsabihan.
Ano?
Ikaw nga kadalasan ang mas madaling mabentahan.
Di ba nabudol ka ngang bumili ng Geek Squad insurance
para sa $12 na power cord?
Oo, pero no’ng nasira ’yong power cord,
pinalitan ’yon nang libre.
Meron nga lang shipping at restocking fee.
Alam kong nakukulangan ka sa ’kin
pero magpatulong ka rin sa ’kin minsan.
Okay, salamat. Sige, ikaw na ang pumunta sa punerarya.
Ganito…
Alam kong may pinagdaraanan tayo
at di natin alam kung pa’no ’to malalampasan
pero marami na tayong pinagdaanang pagsubok.
Naaalala mo no’ng bumili tayo ng bahay at nawalan ako ng trabaho kinabukasan?
Grabe ’yon.
O kaya, no’ng kabuwanan mo na,
at ayaw mo ’ka mong manganak.
Di ako nabigyan ng epidural kasi ayokong mag-alis ng pantalon.
Oo.
Alam natin ang dapat gawin.
Kailangan lang nating kumayod at magpursigi
at ayusin ’yon
at subukang ayusin ’yon hanggang maayos ’yon.
Gano’n ang buhay may-asawa.
Oo.
Ang hirap nito.
Okay lang ’yan.
Magiging okay din ’yan.
Pa’no? Patay na siya. Ang sama ng nangyari.
Alam ko.
Pero maganda rin ’to kasi paruparo na ngayon si Nick.
Ano?
Nanaginip ako kagabi. Tungkol ’yon kay Nick.
Napapaligiran siya ng maraming paruparo at mukha siyang masaya.
Tapos, kaninang umaga, inabutan ako ni Anne ng mug at sa gilid…
May paruparo.
Oo.
Sinasabi niya siguro sa ’tin na lagi natin siyang kasama.
E, ayoko sa mga ganyan.
Pero iniisip kong baka…
May nabanggit ba siyang mahilig siya sa paruparo
o parang espesyal na koneksyon do’n?
Siyempre, wala. Di naman siya kikay o si Mariah Carey.
Wala siyang pakialam sa paruparo.
At ang ironic lang na gano’n na siya ngayon.
Okay, na-send n’yo na ba ’yong mga litrato n’yo?
Nag-send ako ng tatlo. Madalang kaming kumuha ng litrato ng barkadang ’to.
Salamat sa pagpapaalala na mas photogenic ang mga kaibigan mong beki.
-Alam mo naman. -Ayos kausap ’yong si Marty.
-Sino si Marty? -Marty Galuska, Galuska Funeral Home.
Nakakatuwa siya.
Aalisin niya na ba ’yong mga pampalobo?
Ang sabi ni Marty, ’yong mga akala mong add-on lang,
standard ang mga ’yon at kailangan pa nga talaga.
Para iwas-problema, di ko pinaalis.
Nakasulat sa mukha mo na iniisip mong nabudol ako
pero hindi ako nabudol.
Hindi, ayos lang. Iche-check ko na lang mamaya.
-Tingnan na natin ’yong slideshow. -Ay, sige.
In-airdrop ko na sa ’yo ’yong pics. Pumili ako ng iba-iba.
-Uy. -Wow.
Nakadila siya.
Hubad ba siya d’yan?
Oo, pero di mo…
Naku, Ginny, ewan ko lang.
Talaga? Bakit?
Medyo maselan lang ang mga ’to.
Romantic para sa ’kin.
Bet ni Nick ’tong kasama niya ’yong mga trapeze artist.
Siguradong nag-e-enjoy siya no’ng kinunan ’to.
Di lang siya matutuwa kung ang maaalala sa kanya,
parang French na sex clown siya.
Siguradong di rin ’yon gustong mangyari ni Ginny, di ba?
Baka may iba ka pang puwedeng gawin para makapag-ambag.
Halimbawa, kung magsasalita ka…
Okay sa ’king mag-eulogy.
Uubra pa ’yong mga litrato.
Wag na. Sa totoo lang, mas gagaan do’n ang loob ko.
Bale… Salamat. Sige.
Kitakits na lang bukas.
Three to five minutes ba?
Ipapa-check ko sa ’yo.
-Okay. -Okay, bye.
-Bye. -Bye.
Bakit?
Malay n’yo. Baka pagsalitain siya ni Anne…
-Hindi. -Hindi.
Annie, kain ba tayo ng matabang na pad thai ng upstate?
Perfect ’yan.
Oo. Gets ko. Di ako makapaniwalang wala na siya.
Pero kung makakatulong, Anne, lagi pa rin natin siyang kasama.
Oo.
Salamat sa inyo.
Nanaginip nga ako kagabi.
-Claude. Claude. -Tungkol kay Nick.
Naaalala mo ’yong mug ko kaninang umaga?
’Yong may tutubi?
Si Ginny?
Bumalik sa hotel.
Bale, iniisip ko lang kasi ’yong schedule…
Dapat ba ’kong magsingit ng ilang minuto para makapagsalita si Ginny?
-Di siya magsasalita bukas. -Oo, ’yan din ang iniisip namin. Tama.
Maiba ng usapan. Mukhang maganda ’yong slideshow.
Ayos.
Kinausap ko ’yong tropa mong si Marty.
Nakahanap kami ng eleganteng urn na makatwiran pa rin ang presyo.
Ewan ko rin kung kaya nating walang $300 na platinum na stand ng korona ng patay
pero bahala na bukas.
Di mo kailangang mangganyan.
Dahil lang hindi ko ’yon ginawa gaya ng gusto mo.
Di ’yon sa gusto ko o hindi, Jack. Wala ka kasing ginawa.
Ba’t mo ba ’ko pinagdidiskitahan?
Ano na’ng nangyari sa, “Ganito ang buhay may-asawa,
magkatuwang tayo sa problema”?
E, Jack, kapag isang tao lang ang laging dahilan ng problema…
Ba’t mo sinabi kay Ginny na puwede siyang magsalita?
Uy, sorry sa istorbo.
-Uy, hi. -Kuwarto mo kaya ’to.
’Yong sipilyo ko lang.
-Kunin mo lang. -Linis-linis din tayo ng ngipin.
-Di ka talaga magkukuwarto dito, Lila? -Oo nga.
Ayos lang. Do’n ako kay Mama. Good night.
Good night.
Masaya akong sinabi ko kay Ginny na puwede siyang magsalita.
Naawa ako sa kanya, e. Walang puwede sa mga litrato niya?
Ilalagay mo ba ’yong litrato ni Nick sa Cirque du Soleil
na halatang tinitigasan
sa slideshow na makikita ng anak niya?
-Hindi. -Hindi.
E, di sana ikaw ang nagsabi kay Ginny na pangit ’yong mga litrato niya.
Sana ikaw ang nagsabi kay Anne.
Pero di mo ginagawa ’yon kasi laging ikaw ’yong mabait.
’Yong kabila lagi ang sumasalo.
Sorry. Kukunin ko lang ’yong libro ko.
Ayaw mo talagang matulog dito?
-Makakatulog kami kahit sa’n. Sa bubong. -Makakatulog kami kahit sa’n. Tama.
Gusto ko lang na magtiwala ka sa ’kin kahit nagdududa ka.
Wala kang tiwala sa ’kin.
Oo. Bakit ’ka mo?
Kasi kapag nagtitiwala ako sa ’yo, pumapalpak ka.
Lalo lang akong natatambakan kaya ayoko na.
Ayoko nang maging tagalinis mo, at kakausapin mo siya bukas ng umaga.
Grabe ka ring sumpungin minsan.
Kung masama ang ugali ko, ba’t di ka tumawag sa LegalZoom?
Ang dami mong ginawa. Naa-appreciate ’yan ni Anne.
Dapat lang na maayos na makapagpaalam kay Nick.
May tao sa loob.
Hi, nandito kami para sa burol.
Opo. Kami ang aalalay sa inyo sa malungkot na okasyong ’to.
-Nakikiramay po kami. -Nakikiramay.
Ba’t naka-lock ’tong pinto?
Sinabi n’yo raw sa tatay ko
na alisin na ’yong oras para sa dalaw ng pamilya lang?
Sandali lang.
Mas gusto n’yo bang tumayo sa loob?
Oo, mas gusto namin ’yon.
Ba’t walang naka-set up?
Hindi, main chapel ’yon.
Gaya ng ni-request n’yo, sa bereavement zone kayo sinet-up.
Parang ito nga ’yong sinasabi ni Marty.
-Hi. -Hi.
-Uy. -Hi.
Kumusta ka naman?
Ayos lang ako.
Oo.
Salamat sa pangungumusta.
Oo.
Ganito.
-Nag-usap kami ni Kate. -Oo.
At alam kong medyo kontra ka na magsalita si Ginny mamaya.
Ba’t pinag-uusapan pa ’to?
Sige, okay.
Ganito. Tatapatin kita. Sumablay ako.
-Sabi ko kay Ginny, makakapagsalita siya. -Di puwede!
-May tsansa bang mapagbigyan… -Di puwede!
Ayoko nang magpakamaunawain. Kahit ito lang, ibigay na nila sa ’kin.
Ganito…
Totoong pamilya niya dapat ’to. Hindi ’yong nagkataong syota niya ngayon.
Parang hindi lang siya basta gano’n para kay Nick.
Halos buong taon silang magkasama.
May isang taon no’n na nahilig siya sa judo.
Pagsalitain ko rin ba si Sensei Steve?
Parang di dapat.
Kasal kami.
May anak kami. Matagal kaming magkasama sa buhay.
Hindi pareho ’yon. Alam mong hindi pareho ’yon.
Di dapat tumayo si Ginny do’n kasama ko.
Tama. Nagku-quadruple check lang ako.
Kasi pareho tayo ng iniisip. Tama.
Uy, Kate.
Hi.
Itatanong ko lang sana kung kailan ako magsasalita.
Di ka sinabihan ni Jack?
Sige. Bale…
Sa tingin ni Anne, baka mas mainam kung mas maikli.
Alam mo na, pamilya kasi at…
Kaya si Anne lang ang magsasalita.
Pero ni hindi na nga kilala ni Anne si Nick.
Ginny, kasal si Anne kay Nick nang 25 taon.
Di ’yon ang sukatan.
Walang panama ang forever sa maling tao sa isang segundo n’yo ng soulmate mo.
Soulmate, oo.
Alam kong ’yong walong buwan na naging kayo ni Nick,
parang ’yon na ang pinakamalaking nangyari sa buhay mo.
Pero balang-araw, sana makapang-asawa ka ng makakasama mo nang 25 taon.
At… kumpara do’n, isang iglap lang ’to.
Iglap?
Magandang iglap.
Ang sinasabi ko lang, marami pang mangyayari sa buhay mo.
-Salamat. -Excuse me.
Ready na kami. Buhatin ko ba ’to? O ipapatong n’yo na lang?
Ano ’yan?
Nandito ’yong patay.
-Bakit sapatos? -Ito ang inorder n’yo.
Number 619, Sheer Elegance.
Hindi ’yan mukhang urn.
Abisuhan n’yo kami kapag hindi pala mukhang urn.
Hala, ano ’yan? ’Yan… ’Yan ba si Nick?
Hindi. Papalitan ’yon. Mapapalitan pa ’yan, di ba?
Si Papa ang makakasagot n’yan.
E, no’ng nalaman niyang maliit na burol ’to,
bumalik na siya sa fishing cabin niya.
Ang suwerte ni Marty. Ipinakita niya ’yong pics. Ayun.
Sige, Kyler.
-Isabak na natin ’yan. -Seryoso?
Ang saya ng chikahan namin ni Ginny. Salamat do’n, a.
Ginny? Akala ko si Anne ang dapat kong kausapin.
Anak ng teteng!
E…
Okay, kapag handa ka nang magsimula. Oo nga pala, temporary lang ’yon urn.
Pang-stripper ba ’yon?
Oo, pero sabi ko nga, temporary lang ’yon. Aayusin ’yon bukas.
Okay? Kaya…
Okay, Annie.
Hi.
Nandito tayo ngayon para gunitain ang mahal natin sa buhay.
Si Nicholas Pagano.
Si Nick natin.
No’ng unang naging kami ni Nick, nagpatulong siya sa ’king bumili ng art.
Tinanong ko siya kung anong klase, sabi niya, “Basta ’yong pinaka-classy.”
Sabi ko sa kanya, napupukaw dapat ng art ang damdamin mo.
Nakasampung gallery siguro kami pero wala siyang napusuan.
Tapos, may nakita kaming street artist,
at pinilit ni Nick na magpa-caricature kami.
Tiningnan niya ’yon, nakaupo kami do’n, siya sa motorsiklo at ako sa sidecar,
at sabi niya, “Eto. Eto ang nakapukaw ng damdamin ko.”
Kaya sa loob ng dalawang dekada,
nakasabit ’yong napaka-classy na artwork na ’yon sa apartment namin…
Niya… Bale, apartment niya ’yon.
Malamang inalis niya na ’yon.
Pasensya na. Pasensya na talaga. Ang komplikado lang…
na pag-usapan siya.
Marami akong magandang alaala ng naging pagsasama namin
pero sinabi niya ring iiwan niya na ’ko
habang hinihintay ’yong claims adjuster para sa shed.
Kilalang-kilala ko siya habang wala rin akong alam sa kanya.
Di ko alam na gusto niya ’yong Monkey Pussy.
“Mannequin” ’yon.
Tama, okay, sige.
Mukhang napasubo ang diborsyada sa hindi niya kayang tapusin.
Kaya baka may ibang dapat gumawa nito.
Claude, may gusto ka ’ka mong sabihin tungkol sa mug, di ba?
Ah…
Sige.
Salamat, Anne.
Ang mahal nating kaibigan na si Nick, paruparo na siya ngayon.
Umabot sa biyahe ng tren sina Lila at Beth.
Mabuti naman.
Sa’n ko ’to ilalagay?
Nagkakaisyu naman sa lahat ng burol.
Parang maganda pa rin naman ’yong pamamaalam natin sa kanya.
-Sana nga. -Oo. Tama ka.
Diyos ko po, may saltik ba kayo?
-Ano ’ka mo? -Seryoso ako.
Sa’ng lupalop naman matatawag na maganda ang burol na ’yon?
Sa tingin n’yo ba talaga,
mas sasahol pa sa kagaguhang ’yon kung pinagsalita n’yo ’ko saglit?
-Uy. Wow. -Ginny…
Sawang-sawa na ’ko dito.
I-delete n’yo na ’yong photos ko,
iwan n’yo na ’yong Burning Man goggles ko,
bata-batain n’yo na ’ko, sige lang, pero di ’yon basta iglap lang.
Seryosong-seryoso kami ni Nick sa pagsasama namin.
Magpapahangin lang ako.
Ginny, teka lang.
Magpapahangin nga ako. Okay lang ba, o ipapaalam mo pa ’yon kay Kate?
Tagos na tagos at tamang-tama ’yon.
Di pa rin sumasagot si Ginny.
Dumidilim na sa labas.
May mahihingan ba tayo ng tulong, parang lake ranger o ano?
-Tayo ang dapat maghanap sa kanya. -Sige.
Hindi ikaw, Anne. Masyado nang mabigat ang araw na ’to para sa ’yo.
-Okay ka lang? -Oo.
Wag kang magalit sa ’kin.
Pinagsalita ako ni Anne. Kaya…
Dahil lang di ka naniniwalang paruparo na si Nick…
Hindi nga. Sinasabi ko sa ’yo pero paulit-ulit ka pa rin.
Ayaw mong maramdaman ko ’yong nararamdaman ko.
Gusto kong maramdaman mo ’yon. ’Yon lang ang gusto ko.
Hindi. Ang gusto mo, lagi akong masaya.
Kapag di ako masaya, kumukuda ka na insekto na ’yong kaibigan natin.
-Di ’yon basta kuda. Maganda ’yon. -Kung ako ’yong patay?
Ano’ng sasabihin mo? Ano, ibon ako?
Parang may sariling mundo ka,
at mag-isa lang ako sa lahat ng ’to.
Napakasahol ng sinapit ng kaibigan natin, at malas at walang saysay ’yon,
kaya wag mo nang bigyang-saysay ’yon.
Ayokong makarinig ng, “Nandito pa rin siya,” kasi wala na siya.
Di siya paruparo. Patay na siya.
At di ’yon maganda o parte ng mas dakilang plano.
Malungkot lang ’yon.
Kaya hayaan mong malungkot ako.
Baka hindi siya paruparo.
Hindi.
Baka paruparo siya.
Maglakad na tayo.
Ginny!
Teka! Do’n!
Uy, Ginny!
Sorry talaga kanina!
Ginny?
Mali, usa lang ’yon.
Ginny!
Teka, payong ba ’to na pinandekorasyon ni Anne sa…
Teka, nasa lawa ba tayo?
Yelo ba ’to? Nasa yelo tayo?
Hala, parang may nagbibitak!
-Nagbibitak na! -Kalma lang, may one inch naman ’to!
Salamat.
Sorry, Ginny.
Pinagsalita dapat kita.
Bakit ba hindi?
Siguro ano lang…
Natatakot ako…
na kung may sabihin kang maganda,
magiging parang napunta sa wala ’yong 25 taon ng buhay ko.
Saka gusto ko lang siyang parusahan.
Punyeta.
Siguradong gusto niyang magsalita ka, at hinarang ko ’yon.
Anne, gusto ko lang sanang magsabi ng maganda kasi…
kasi nag-away kami no’n.
Ayos lang ’yan.
Subukan mong tumahan.
Kaya lang naman siya nando’n sa grocery store na ’yon
kasi galit ako no’n sa kanya.
Baka mali ang akala ko at di pala kami gano’n kasaya.
Diyos ko.
Baka nga isang iglap lang ’yon.
Hindi ’yon.
Nakita ko ’yong mga litrato.
Puro kilikili at pusod ’yong nakatambad,
at parang nahagip pa nga sa isang kuha ’yong ulo ng titi niya.
Diyos ko.
Masaya siya, Ginny.
Pinakamasayang nakita ko sa kanya.
’Yong gagong ’yon.
Seryoso?
Kaya…
Tara, pasok na tayo. Sobrang lamig dito.
Sige.
Oo nga pala, habang nag-uusap pa tayo…
Jack!
Ano ’yon? Si Kate ba ’yon?
Wala akong maapakan!
-Ano’ng ginagawa n’yo? -Danny, tulong!
Wag, d’yan lang kayo! Bibigay ’yong yelo! Okay?
-Dito ka na. -Sige.
Ganito. Mag-focus ka sa ’kin, ha?
-Sige. -Sige.
Hahatakin kita, sa bilang ng tatlo. Isa, dalawa, tatlo!
Diyos ko.
Lagot, pa’no tayo makakaalis?
Teka, sandali!
Sa Labanan ng Austerlitz,
dinala ni Napoleon ang mga Ruso sa nagyelong lawa.
Saka na ’yang lecture. Ano na’ng gagawin natin?
Kailangan nating magpakaderetso at gumulong.
Ang labo naman no’n.
Kailangan nating gayahin ’yong butiking tumatakbo sa tubig.
Hindi, magtiwala ka sa ’kin.
Sige.
Deretso ka, parang tubo. Sige na! Magpakatubo ka, Kate.
Ano naman ’yon?
Parang si Napoleon! Natapos ko ’yong libro.
-Tubo! Tubo! -Tubo! Tubo!
Eto na nga! Diyos ko!
Grabe! Nailigtas mo tayo!
Muntik na ’kong mamatay!
Namatay si Nick.
Naku, mahal, oo.
-Namatay nga si Nick. -Kate!
-Okay lang ’yan. -Kate! Diyos ko.
Si Nick kasi.
Okay.
Okay lang ’yan.
Magiging okay din ’yan.
Hindi kaya. Sobrang sama no’n.
Sobrang sama no’n.
Giniginaw ka pa rin.
Giniginaw pa rin ako.
Eto.
Di nakatulong ’yong shower.
-Babalutin kita na parang burrito. -Sige.
Sige. Gusto kong magpaka-burrito.
Ayan.
-Eto na. -Okay. D’yan.
-Grabe, Diyos ko. -Oo.
-Higa ka na. -Gusto ko do’n.
Sige. Do’n ka.
Ayan. Babalutan kita ng kumot.
Kumusta ’to?
Ayoko sanang sabihin ’to pero puwede mo ba ’kong daganan?
Oo naman.
Kumusta ’to?
Sorry talaga.
Nakinig dapat ako sa ’yo. Sa inyo ni Marty.
Hindi, tama ka naman kahapon.
Kailangan lang nating magpursigi.
Kasi gano’n ang buhay may-asawa, di ba? Trabaho ’yon. Dedikasyon ’yon.
Desisyon ’yon na ginagawa mo araw-araw.
Kalokohan ’yon.
Ano lang… Ikaw ang soulmate ko.
Sige, itaas ang kamay. Sino’ng may gustong manatiling kasal?
Ay, mukhang mapapabalik ako sa LegalZoom, a?
-Wag! -Ano? Grabe ka.
Kailangang magtaas ng kamay para manatili tayong kasal.
-Saglit lang, eto na! -Di puwede!
Ayan.
Ayos na ’yon.
Ano?
Alam kong sumosobra ako minsan.
Hindi kaya.
Hindi?
Saktong-sakto ka kaya.
-Sige. -Ano?
Ngayon, pakihalo ’to.
-Okay. -Sa’n niya kaya itinatago ’yong cumin?
Meron siyang spices dito sa tabi ng bote ng tubig.
At meron siyang spices sa tabi ng flashlight.
-Oo. -Hindi!
-Recipe ’to ng lola ko. -Sobrang sarap.
Ang sarap.
Okay kami.
Ang galing n’yo.
Maraming salamat.
-Ginny? -Ano ’yon?
Kung gusto mo, puwede mong basahin ’yong sinulat mo.
Kung gusto mo lang.
Sige.
Okay, salamat.
“Minsang sinabi ni Nick na buttered toast ang personality ko.”
“Kung buttered toast ako, Greek omelet naman si Nick.”
“Nakakabusog at masustansya pero puno ng sorpresa.”
Wow, ang sagwa rin pala nito kung sakali, ’no?
Hindi, a.
Ayos lang ’yan. ’Yong pag-alala, di ’yon ginagawa ng isang tao lang.
Kung ako ’yon, magsasalita kayong lahat.
Kayong lahat, saka…
Wag mong mababanggit ’yong mas hot mong barkada.
Nasasaktan ako.
Alam ko pero ang hot nila.
Ang dapat nating gawin next year, mag-travel tayo sa alaala ni Nick.
-Tama! -Tama!
Matagal na niyang gustong mag-fly fishing sa Montana.
-Wag na, uy. -Boo!
Gusto niya kayang gawin ’yon!
Mag-Iceland tayo para sa aurora borealis.
Kasi ayaw niya no’n.
Kesyo, “Ayokong mangatog sa ginaw para lang sa screensaver ng Diyos.”
-Mayayamot nga siya do’n. -Uy, mag-toast tayo?
-Sige. ’Yan? -Pakiabot naman sa kanila.
Mahal.
Eto.
Salamat.
Mahal ni Nick ang mga kaibigan niya, ang pamilya niya, at ang Scotch whisky,
ang pinakanakakasukang inumin sa mundo.
-Para kay Nick. -Para kay Nick.
Cheers.
-Cheers. -Cheers.
-Para kay Nick. -Para kay Nick.
Kadiri.
Oo.
Buntis siya.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix